ystinowo

świątecznie...

2016-12-23T15:29:00.000+01:00

no bo jakże by inaczej?
Choinki jeszcze nie mamy, bo tradycyjnie ubieramy ja dopiero w Wigilię, czyli jutro, ale życzenia złożyć chciałabym Wam już teraz.
Najlepiej za pośrednictwem moich chłopaków:

całuski świąteczne

ystin

♥

Klatka dla ptaszka....

2016-10-15T19:26:00.000+02:00

Zawsze chciałam mieć, no i w końcu trafiłam! Oczywiście na allegro, za dość śmieszne pieniądze ( 35 zł + przesyłka :-)

Jest dość oryginalna w kształcie i kolorze ;-) Na zdjęciach jest dokładnie w takim stanie jak przyjechała.

Brakuje jej na górze jeszcze jednego pięterka - zostały tylko dziurki... raczej nie do odtworzenia...

Pytanie jest czy ją malować...?

W sumie widzę ją w bieli, ale te psychodeliczne kolorki mają swój urok i nawet pasują do ganeczku naszego:

Co myślicie?

Wiecie , że bardziej lubię oryginały, ale czy w tym wypadku nie jest to przegięcie?

Choć przegięcia też lubię ;-)

całuski

ystin

♥

szafka vintage

2016-10-11T09:47:00.001+02:00

Mam wrażenie, że to pojęcie- vintage- jest już za szerokie i może bardziej powinno być oldschool... chodzi o lata 60-70 ubiegłego wieku i design z tamtego okresu...
Powiem szczerze, że mnie trochę to kręci, choć jakoś do tej pory były to głównie dodatki.

Ale ostatnio, za sprawą przypadku ( postanowiłam nagle zmienić trasę dojazdu do Krakowa) trafiłam na akcję "wielkie gabaryty" czyli wystawiane przez mieszkańców śmieci, które nie mieszczą się w zwykłych odpadach- zdarza się to raz na kwartał... no i proszę!

Szybka decyzja, zatrzymanie, załadunek i szafka była moja! Piękna kalwaryjska robota, lite drewno, jedna osoba nie jest jej w stanie unieść...
Stan po przywiezieniu- zakurzona:

Wystarczyło umyć, ale chodzi mi po głowie, żeby ją troszkę podrasować- czarne ranty przyczernić, lakier odnowić....

A tak się prezentuje w szerszym kadrze:

Jak widać kadr baaaardzo szeroki, bowiem wykorzystałam niezauważaną do tej pory umiejętność mojego telefonu, mianowicie zdjęcie panoramiczne- super wychodzi, prawda? znacie już to?

i dla porównania zwykłe zdjęcie:

No i widać, że dywanik z tego posta został jednak umieszczony w saloniku- tak mi się jakoś komponował ;-).

Człowiekowi od razu się humor poprawia, jak coś sobie pozmienia, prawda?

wiec w nieco lepszym nastroju przesyłam

całuski

ystin

♥

wytwór szydełkowy

2016-09-30T11:35:00.000+02:00

żadne tam cudo, dobrze znana koszo-torba ze sznurka konopnego.

Dumna jestem, że w końcu się udało- zaczęłam ją mniej więcej o tej porze w zeszłym roku, miała być torbą na brzydką donicę.... w miedzyczasie kwiat przesadził się do innej, nieco ładniejszej , i nie trzeba było jej okrywać, wiec torba straciła rację bytu...

ale zostałam lekko zainspirowana obrazkiem z pinteresta, o tym:

i postanowiłam ją dokończyć.

Ta moja w formie wiszącej wygląda tak...:

może jednak powinny być dwie?
W każdym razie jest, kolejna rzecz dokończona :-)

Ha!! coś się dzieje...

całuski

ystin

♥

a jednak!!!

2016-09-25T10:12:00.000+02:00

a jednak udało mi się coś wytworzyć, zrobić zdjęcia przed, po i w trakcie no i piszę o tym post! Ha!

Jakiejś weny dostałam, może dlatego, że małżonek pojechał na ( kolejny!!!) zjazd klasowy i jeden "stres" odpadł???

W każdym razie udało się, o czym natychmiast z wielką radością donoszę. :-)

Wytworzyłam dywan!

Tzn, nie , że na krosnach, aż tak nie, ale nadałam zwykłemu jasnemu bawełniakowi osobisty rys: KOLOR!

Dywanik ów zakupiłam ze 3-4 lata temu w secondhandzie, z planem pomalowania go, ale niestety życie ma swoje plany i dywanik przeleżał w piwnicy. Wpadł mi w oko przypadkowo, przy wyrzucaniu plastików...

Chwila namysłu, co by było najszybciej i najłatwiej.... farbki akrylowe mam, dywanik do prania... i voila!
Malowanko odbywało się na rozłożonej płachcie foliowej, farbkami robiłam kleksy- najpierw najbardziej rozcieńczoną, potem nieco mniej a na koniec kropka z całkiem nierozcieńczonej farby.
Dywanik przed malowaniem był lekko wilgotny- taki jak wyjęłam go z pralki.

No i efekt w pokoiku, który teraz określany jest mianem "gościnnego":

Wcześniej to był pokój chłopaków, i wyglądał tak:

( teraz chłopaki mają swoje pokoje, ale niestety nie nadają się do zdjęć z powodu ciągłego bałaganu... a miało być lepiej , gdy zamieszkają osobno, na większych powierzchniach...;-)

Malowanie dopiero zimą, wiec na ścianie za komódką widać pozostałość farby magnetycznej...

Nie mam zielonego pojęcia jak będzie z trwałością barw ( któraś z Was ma może doświadczenie??) ale zakładam , że farby akrylowe raczej niespieralne są... no zobaczymy.

Nie wiem też, czy dywanik tu zostanie, bo może powędruje do saloniku?

Wiem jedno- lubię to, i brakuje mi takich właśnie twórczych działań w kieracie dnia codziennego... chyba muszę popełniać częściej , dla zdrowia psychicznego... tylko ten czas...

serdeczne
ystin
♥

Domek- elewacja

2016-07-28T11:14:00.002+02:00

Już prawie rok, jak mnie tu nie było...

Wiem, że czasem ktoś zaglądnie, więc dziękuję Wam za pamięć. To miłe :).

U nas bez zmian jeśli chodzi o życie rodzinne ( tzn. starzejemy się, jak wszyscy ;-).

Jedyne zmiany dotyczą domku i dlatego też się tu pojawiam, żeby się pochwalić elewacją na całości- w końcu dom wygląda jak jeden a nie sklejone dwa...

No i oczywiście kontrowersja- w morzu żółto-beżowo-kremowych odcieni mamy kawałek nieba na ścianach. Może być?

Oczywiście brakuje jeszcze wykończenia dołu- ma być obłożony kamieniem- ale to chyba w przyszłym roku, wiec możecie liczyć wtedy na pościk :-).

No i brak zieleni na rabatach przed domem.... taaa.... ogrodnik ;-).

A wnętrze w przyszłej dziesięciolatce chyba...;-)

całuski

ystin

♥

hop! hop! jest tu kto?????

2015-10-17T22:19:00.001+02:00

tak mi strasznie brakuje blogowania....

ale jeszcze bardziej brakuje mi czasu...
i dlatego jest jak jest ... ani tu, ani u Was....

Generalnie wszystko jest w miarę, zdrowie fizyczne rodziców prawie ok, choć psychiczne już gorzej. Moje psyche też, w związku z tym, delikatnie mówiąc, dalekie od euforii...

i całkowicie nic nie robię twórczego... chyba już zapomniałam....
a ...przepraszam... dziergam od kilku tygodni worek na doniczkę z konopnego sznurka... jak za kilka miesięcy skończę, to pokażę...chyba....

wrzucę jeszcze tylko parę zdjęć domku, żeby nie było łyso- ale tu też na razie stanęło... kaska się skończyła... czekamy do wiosny....

Domek od południa:

Ganek od strony wejścia dostał daszek już na całości:

Podwórko wygląda teraz nieco bardziej cywilizowanie:

i nawet pojawiła się pierwsza roślinność w kamiennej donicy:

Mamy z mężem dość specyficzny gust jeśli chodzi o nasadzenia w naszym ogrodzie: oboje lubimy naturalność i minimalizm kolorystyczny, raczej forma, plama... Mąż mówi na to " takie nic"... a ja bardziej elegancko- "mniej znaczy więcej"...
i dlatego też możecie być zaskoczone tą rabatką- rośnie tu 7 roślinek: dwie paprocie, trzy funkie, bluszcz zimozielony i duży bukszpan... i kamienie... zimą tylko one i bluszcz będą ozdobą.
Ale za kilka lat, w sezonie, będzie tu gąszcz paproci, szaroniebieskie funkie osiągną 50cm wysokości, bluszcz obrośnie ścianę i kamieni nie będzie w ogóle widać....
Może pobawię się w udokumentowanie rozwoju... i zmian w ciągu roku...

Eh, tak bym chciała wrócić do tego Waszego/naszego blogowego świata....
sprawiało mi to tyle radości...
cóż...

całuski serdeczne

ystin

♥

Mamy wiechę!

2015-08-12T19:45:00.003+02:00

czyli tzw. stan surowy zamknięty ;-))

A dla tych co nie widzieli naszych początków- poniżej zdjęcia jak wyglądał nasz domek tuż po zakupie, 15 lat temu.
Przemieszkaliśmy w nim 10 lat....

Dla niedowiarków zaznaczyłam elementy rozpoznawcze : numer na ścianie , drzwi od budynku gospodarczego...

Jeszcze tyle przed nami, ale to takie ekscytujące ;-))

całuski gorące (he, he ;-)

ystin

♥

między....

2015-07-27T14:50:00.002+02:00

szpitalem ( mama), obozem harcerskim ( starszy), kolonią ( młodszy) i setką innych spraw do załatwienia i ogarnięcia "na już" udało mi się w końcu zrealizować drugi projekt mebelkowy dla mojej przyjaciółki Paulinki:

Tradycyjne sosnowe krzesła i stół dostały białe szatki w stylu shabby-chic i napis związany z nowym "dzieckiem" Pauliny, czyli Domkiem Letniskowym "Lawendar"- który polecam serdecznie na letni wypoczynek niedaleko pięknego i czystego jeziora Niesłysz w woj. Lubuskim.

Tak wyglądały pierwotnie:

( już maźnięte farbą, bo o zdjęciach "przed" przypomniałam sobie w ostatniej chwili ;-)

Mam nadzieję, że się spodobają. Dzisiaj pojechały w 450-kilometrową podróż do nowego domku.

całuski

ystin

♥

PS. Pierwszy komplecik dla Paulinki możecie sobie przypomnieć TU.

zakupy inspirowane wnętrzem...

2015-07-09T17:34:00.001+02:00

nieistniejącym jeszcze oczywiście...:-))

Ale przecież to całkiem zrozumiałe, że jeśli widzi się coś, co po prostu jest idealne, wymarzone, oryginalne i TANIE!!! to grzech nie kupić, prawda?? ( wytłumaczcie to mojemu mężowi pliiiiiiiiiiiiiiiiis!)
Nie inaczej sprawa się miała z moimi nowymi stoliczkami do salonu, które staną po obu stronach sofy. W projekcie ( który możecie sobie przypomnieć TU- choć już są pewne zmiany ;-))) umieściłam takie, z IKEA za jedyne 259 zeta /sztukę...

Pomyślałam: może kiedyś...

Ale! zrządzeniem losu trafiłam na oryginalne z lat 60-70-tych, za 55zł/szt.

I są już u mnie!. Do sesji zapozował jeden, bo i tak muszę szybko rozkręcić, coby małżonek się nie zorientował, że jednak zamówiłam ;-P ( sorki za jakość, światło dzisiaj żadne, a musiałam się śpieszyć

blaty ( czego nie widać) są laminowane, w taki najbardziej popularny wzór-czarne kreseczki na białym tle.

jestem zakochana po uszy ;-))

A jeśli chodzi o remont- nadal w trakcie, kładzie się więźba dachowa, i kopie teren pod południowy taras:

No i to tyle.

całuski

ystin

♥

o remoncie, no bo o czym??

2015-06-01T14:22:00.000+02:00

O czym innym mam pisać, jak to jest to, co zajmuje moje myśli prawie w 100%??? Ręce, nogi i reszta ciała wykonuje inne, przeróżne czynności, ale głowa w kółko o jednym ;-)

Domek zaczyna nabierać wyglądu- po wielkiej demolce zaczął się czas budowania:

Tu będą drzwi tarasowe wychodzące na południowy, częściowo zadaszony taras. Te bardziej z prawej to drzwi od salonu,( na którym się teraz troszkę skupiam i nawet mam do was prośbę w tym względzie, ale to potem), a te lewe to od jadalni.

Tak salon wyglądał jeszcze niedawno - połączona nasza dawna sypialnia i dawny salonik( widok od tarasu):

teraz jest tak:

szary element po lewej stronie wewnątrz to komin, przy którym ma być kominek.

Wysoki sufit ( przez dwa poziomy...), skosy dachu.

I tu proszę Was o opinie: salon będzie mieć 9m na 4,5m. Kominek po środku dłuższej ściany , wejścia po obu stronach kominka- prawe z kuchni, lewe z jadalni. W ścianie naprzeciwko kominka dwa okna, jedno nad drugim.

Pobawiłam się trochę w programie z IKEA- nie było dużego wyboru mebli,( tylko fotele i sofa są te same) więc nimi się nie sugerujcie-chodzi mi głównie o opinie w sprawie kompozycji- ustawienia mebli, rozplanowania przestrzeni.

Wersja 1: tradycyjna, fotele i sofa w standardowym układzie, w naprzeciwległym rogu na stoliku ma stanąć telewizor ( lub zawisnąć na ścianie...). Regały na setki moich książek po drugiej stronie, tu też kącik czytelniczy.

Kominkiem się nie przejmujcie, to tylko kształt, wyobraźcie sobie np. taki:

Wersja 2: tradycyjna odwrócona:

czyli zamiana stronami. przy stoliku czytelniczym dwa fotele.

Wersja 3: sofa w poprzek...

dodatkowe foteliki ( lub np fatboy-e czy pufy sako) przed telewizorem, dla szarańczy.
Nad komodą-stolikiem-szafką za sofą ściana roślin wiszących. Ciemne pokrowce na meble.

wersja 4: fotele w poprzek:

generalnie to samo co wyżej tylko odwrotnie...

Co myślicie? Niby salon duży, ale...

No to czekam na opinie ;-)) oczywiście i te na + i te na -.

miłego tygodnia

całuski

ystin

♥

żyje, żyję.....nie zaginęłam w trasie ;-)))

2015-05-19T09:48:00.000+02:00

Pychą byłoby myślenie, że Wam brakuje moich postów...;-))

jednak dla tych, co tu zaglądają, małe info co u mnie:

1. najważniejsze jest to:

Jak widać, zaczęliśmy remont starej części domu- rozpierducha jest straszna, ale i szczęśliwość wielka, bo w końcu zaczniemy mieć dom w całości ;-))

2. czynnością najbardziej pochłaniającą mój czas jest moja praca- czyli to:

Podlewanie, pielenie, przesadzanie, sprzedawanie.... jest co robić. W międzyczasie obsługuję dwójkę dzieci ( odwożenie, przywożenie, zajęcia pozalekcyjne, odrabianie lekcji) i dwoje starszych dzieci ( moich rodziców, bo jak wiecie mieszkają teraz z nami... czyli ubieranie, karmienie, kąpanie, pilnowanie), poza tym normalnie gotuję sprzątam dom, piorę itp- jak każda z nas. Mąż wyjeżdża rano przed 7.00 wraca ok. 20-21, wiec wszystko na mojej głowie...

Żeby było weselej, powiedziałam w zeszłym roku, że nie będę się bawić w ogródek warzywny, dopóki nie powstaną wydzielone ścieżkami grządki... maż się spiął , no i jeszcze do wszystkiego powyżej doszło mi to:

3. ogródek warzywny:

na szczęście maleńki, ale i tak trzeba koło tego chodzić...

A co do chodzenie ( tego sportowego)- niestety odbiłam sobie pietę i odnowiła mi się kontuzja kolana ( przyznam, że to dlatego, że trochę przegięłam z ilością i intensywnością treningów...) i kilka tygodni muszę pauzować, ale nie mogę się doczekać, kiedy znowu wyruszę na trasę..;-)) to czyni mnie szczęśliwszą, wiec jest niezbędne!

Jak widać, nieszczególnie mam czas na inne projekty... że o blogu nie wspomnę...ale jak stary dom stanie się nowym, to dopiero będzie... już się nie mogę doczekać... wtedy znowu będę tu częściej.

a tymczasem uciekam na szkółkę, roślinki trzeba podlać ;-))

całuski

ystin

♥

tak sobie chodzę i myślę... post przegadany.

2015-04-12T11:00:00.000+02:00

A czasu na myślenie jest, zwłaszcza, że lubię chodzić sama...
Wiem, że to nietypowe, że z reguły większa motywacja jest w towarzystwie.... ale nie u mnie. Może dlatego, że to jest mój czas na poukładanie dnia, przemyślenie pewnych spraw, zaplanowanie innych. Trochę mi głupio, gdy padają propozycje wspólnego chodzenia a ja się muszę tłumaczyć, że nie... ale robię to, bo postanowiłam być asertywna ;-).
Chodzę kiedy chcę ( mogę!), gdzie chcę, w tempie jakie mi odpowiada... i nie muszę gadać o pierdołach ;-))) na gadanie jest czas przy kawce, na fotelu ;-))

Jak widać chodzenie wkręciło mnie mocno, i jeśli macie ochotę śledzić moje osiągnięcia to pod postem jest wklejka z aktualnymi danymi: km, czasy, prędkość.... nie ma tylko kalorii, a tych spaliłam już blisko 20 000 ;-)).

No i wracając do tytułu: chodzę i myślę...
Po pierwsze: dlaczego to chodzenie tak mi pasuje??? czyli o wyższości chodzenie nad.... wszystkim innym!!!

1. chodzenie nie obciąża tak kolan jak np. bieganie, co w przypadku dużej masy jest nie do uniknięcia
2. wysiłek jest w miarę jednostajny, a jak wiemy aby spalić tłuszcz, należy ćwiczyć co najmniej godzinę ( 1,5 h chodzenia to 0,5 godz. spalania )
3. chodzenie po pagórkowatym terenie daje efekt zmęczenia pod górkę, ale jak schodzimy, nadal spalamy ( na rowerze pod górę można dostać zawału, a z górki nie robisz nic....)
4. wyszczuplamy łydki- taki ma efekt chodzenie a bieganie i jazda na rowerze ( gdy naciskamy na pedały palcami) buduje łydy jak u panczenisty....( już i tak nie mogę nosić kozaków...)
5. wysiłek jest akceptowalny- czujesz zmęczenie, pracujące mięśnie ale nie padasz na ryj i nie mas wrażenia, że wyzioniesz ducha...
6. Można chodzić nawet po posiłku: bieganie, czy aerobik z pełnym brzuchem jest nie do wykonania!!
7. chodzenie jest za darmo ( rower nie, aerobik, siłownia też nie!)
8. w trakcie chodzenia obserwujemy przyrodę, możemy też pomóc jej przedstawicielom: ileż uratowałam żab, które niechybnie zostałyby rozjechane ;-))
9. no i mamy czas dla siebie! można myśleć, słuchać....no i spalać tłuszczyk, wzmacniać mięśnie, rzeźbić pupsko.... po prostu zajęcie doskonałe...

jeden minus- trzeba mieć czas.... no ale na inne aktywności sportowe też jest on potrzebny!!!

Reasumując : chyba się uzależniłam!

Mam też przemyślenia bardziej utylitarne, sprowadzające się do starego powiedzenia: punkt widzenia zależy od punktu siedzenia....

Chodzę po wiejskich drogach, które nie są tak do końca wiejskimi, bo nasze wsie też już do końca wiejskimi nie są.... całe osiedla domków jednorodzinnych, dużo ludzi, dobre fury... a drogi wąskie.... co z tego, że w większości asfaltowe? brak pobocza nie mówiąc już o chodnikach dla pieszych....

Jestem kierowcą z wieloletnim, dużym doświadczeniem, swego czasu robiłam blisko 50 000 km rocznie po całej Polsce, myślę, że dość dobrze znam przepisy, nie miałam nigdy wypadku z udziałem innych użytkowników dróg....
Teraz jestem częściej pieszym, wiec patrzę z drugiej strony....
I potwierdzam sobie tylko to , co uważałam od dawna, czyli o tym punkcie widzenia...

Jak już ktoś usiądzie za kierownicą, to staje się królem! On ma rację i panuje! piesi z drogi! chodzi toto jak święte krowy, nawet nie zejdzie na pobocze!! Przecież ja się spieszę, muszę kupić marchewkę!!! z drogi!!!

Ten sam kierowca, gdy wybierze się z rodziną na spacer, pomstuje na innych kierowców: nie widzisz, że idę z dzieckiem!!! czego tak pędzisz!! gdzie mam zejść, przecież zaraz jest rów, to Ty musisz uważać, pieszy na drodze to świętość!!!

A nawet sobie nie wyobrażacie ile spotykam osób chodzących nie tą strona drogi! od matek i babć z dziećmi przez dorosłych po wycieczki klasowe!!!
Nic dziwnego, że kierowcy się wściekają....
Albo idzie grupa, trzy osoby, zajmują pół drogi, samochód musi się zatrzymać przed nimi, bo z naprzeciwka jedzie drugi.. i co? wielkie oburzenie, że samochód staje im na drodze, że muszą ominąć poboczem!!!!

A z drugiej strony- wąska droga, teren zabudowany- samochód mija mnie z taką prędkością, że pęd powietrza podrywa włosy.... lusterko prawie uderza w rękę....
I są to ludzie , których często znam, czasem widzę w pędzącym samochodzie nauczycielkę, czasem ojca, który narzekał na zebraniu wiejskim, że na jego osiedlowej drodze kierowcy jeżdżą za szybko....

Wniosek jest jeden- nie potrafimy myśleć szerzej, mamy jednotorowość: albo kierowca- król szos, albo pieszy-święta krowa.... wczucie się w drugą stronę nie wchodzi w grę ;-(

Mam nadzieję, że generalizuję, i że nie jest tak źle... ale...

Idę!! dzisiaj zaplanowałam sobie 7 km spacerek, niedziela, ruch będzie mniejszy ;-))

całuski

ystin

♥

Autor, autor!!!

2015-04-08T10:05:00.000+02:00

że to niby ja ;-P.
Oczywiście potrzebny duuuuży cudzysłów!!

Gdy w zeszłym miesiącu redaktor naczelna magazynu ILOBAHIE CREATIVE, Katarzyna Jurczenia zaproponowała czytelniczkom zabawę w obfotografowanie swoich "cennych śmieci", pomyślałam : czemu nie?
Jak wiecie mam sporo takich cudeniek , choć trzeba przyznać, że stylistyką odbiegają od norm przyjętych dla " cennych znalezisk"..... to raczej tzw. szpeje....

Ale!
ułożyłam kilka na podłodze, pstryknęłam zdjęcie:

i posłałam z opisem , myśląc: - i tak już jest fajnie, nie musi być publikacji!

A tu proszę, załapałam się !!

Jeśli chcecie poczytać, kliknijcie TU.

Prawda, że te znaleziska są bardzo "moje" ?? chyba nikt inny nie uznałby ich za rzeczy warte pokazania :-)).

Generalnie polecam magazyn ILOBAHIE CREATIVE ( TU można się zapisać na bezpłatną prenumeratę ) wszystkim, którzy lubią piękne , nieco skandynawskie, na pewno oryginalne i raczej minimalistyczne wnętrza, nietypowe ozdoby i tzw "piękno w brzydocie".
A o Kasi Jurczenia i jej projektach, o jej firmie ILOBAHIE możecie poczytać TU.

Miłego tygodnia

ystin

♥

zamiast ;-))

2015-04-03T18:37:00.002+02:00

Powinnam malować pisanki ( może jutro się zbiorę...) albo dekorować dom ( jednak TE ozdoby to wszystko na co mnie stać w tym roku...). Na obronę mam fakt, że okna umyte, podłogi umyte, kurze pościerane!!!
A zamiast tego, w ramach relaksu, pomalowałam /pokropkowałam sobie tacę ( jak wiecie u mnie tace zawsze i wszędzie !!!):

Tak naprawdę to jest blat od stolika z IKEA, który miał u mnie lepsze i gorsze momenty, ostatecznie wylądował w łazience ( przeciwnicy TEGO zardzewiałego stolika odetchnęli z ulgą ;-) niestety zardzewiałek, choć bardzo go lubiłam i wyglądał pięknie , musiał posłużyć za podstawę do drukarki- jedyny miał pasujące wymiary....) i jest miejscem na kosmetyki kąpielowe:

Sprawdza się idealnie, bo nic się nie ma szansy wywrócić i spaść ;-))
A dekielek przykrywający, będący blatem to właśnie wspomniana taca.

Została w łazience i przyznacie, że miejsce znalazłam dla niej dość nietypowe:

no i to tyle w temacie łazienki i tacy;-))

całuski

ystin

♥

Pochwała macanego ;-))

2015-03-23T10:21:00.003+01:00

Jak twierdzi znana( i lubiana!!) blogerka ( :-D) Klarka Mrozek ( na onecie TU) : tytuł musi być chwytliwy!!
no to jest ;-))
A potem można wyjaśniać...
Więc wszystkim, których opanowały kosmate myśli wyjaśniam, że chodzi mi o telefon z tzw. ekranem dotykowym- czyli macany!
Długi czas wszem i wobec głosiłam, że telefon służy do dzwonienia i ewentualnie SMS-ów pisania, zarzekałam się, że ja najprostsza wersję itd...
Ale przyszedł czas i na mnie, odszczekuje wszystkie kalumnie: MACANY JEST SUPER!!!!

Skąd ta zmiana?
Ano zainstalowałam sobie aplikację Endomondo i oszalałam na jej punkcie!

Jak wiecie, należę do grona tych pań, które łatwiej przeskoczyć niż obejść, aktywność fizyczna niegdyś ulubiona teraz sprawia mi spore trudności|: rower ma za małe siodełko, przy bieganiu i aerobiku wszelakim narażona jestem na wybicie sobie zębów własnym biustem, męczyć się za bardzo nie lubię....
I tu właśnie moje odkrycie ( dzięki mojej przyjaciółce Monice, która też zaczęła i na fb się pochwaliła): chodzenie! co prawda bez kijków, bo tychże też nie za bardzo lubię...

A aplikacja Endomondo to niesamowity doping- pokazuje trasę, liczy przebyte km, kalorie- aż się chce chodzić , jak się widzi takie zestawienia!

Oto mój wczorajszy "spacerek":

Aplikację instalujemy na macanym a profil zakładamy na stronie, już w kompie. W czasie trasy nie trzeba mieć połączenia z internetem, musi być jednak włączona lokalizacja GPS. Po powrocie aplikacja automatycznie synchronizuje dane z profilem na Endomondo. No i można się na fb chwalić osiągnięciami do woli :-)).
Oczywiście można rejestrować dowolną aktywność fizyczną !
Ha, tak sobie pomyślałam, że pewnie już to znacie i korzystacie, ale ja musiałam się pochwalić. Mam taką satysfakcję, że w końcu coś ze sobą robię, że szok! mam nadzieję, że mi szybko nie przejdzie, zaczynam trzeci tydzień chodzenia, przeszłam w sumie kilkadziesiąt kilometrów i spaliłam blisko 10 000 kcal!! Na wadze specjalnie tego nie widać, ale ja czuję się bosko!!!

polecam!

całuski
ystin
♥

Smocze jaja ( wielkanocne???)

2015-03-20T12:27:00.000+01:00

Znana już technika pinezkowa + styropianowe jaja i oto efekt:

Za podstawki posłużyły szklane świeczniki:

Na ścianie zawisły znane już kicajce z papieru pakowego:

Niniejszym dekoracje świąteczne uznaję za wykonane ;-)))

( wiem, nędza, ale cóż zrobić...)

całuski serdeczne

ystin

♥

ZEWNĘTRZA

2015-03-12T11:32:00.001+01:00

Żeby nie było, że nic się nie dzieje ;-))

Zmiany zaczynają zataczać szersze kręgi i w końcu można do nas dojść suchą ( w miarę) nogą. Oczywiście to wszystko nadal jest "w trakcie", ale cieszy mnie niezmiernie.

Dla porównania, i dla tych co nie znają historii naszego miejsca- mała retrospekcja:

Jak kupiliśmy domek wyglądało to tak:

Po kilku latach zaczęliśmy dobudowę i wtedy zarobiło się tak:

Powiększyliśmy dom i połączyliśmy go dachem z budynkiem gospodarczym- między nimi jest przewidziane miejsce na kominek zewnętrzny i miejsce do siedzenia.

Mieszkamy w nowej części, stara stoi pusta ( eufemizm- jest zawalona gratami, których żal wyrzucić... )

Następnie powstała balustrada na schodach a teraz przyszedł czas na podrasowanie podwóreczka.
Tu prym wodzi małżonek i to są wszystko jego decyzje i wykonanie- taką mamy umowę- ja w środku on na zewnątrz, choć oczywiście konsultujemy swoje wybory (czasem dość burzliwie:-)

Najpierw powstał wykop pod fundament murku:

Potem koparka wybrała 8!!!! wywrotek ziemi.....

Do wykopu nawieźliśmy gruzu i wysypaliśmy 20 ton tłucznia:

a mężuś zrobił ( w trzy tygodnie!!) murek (10 t kamienia!):

ścieżki- kolejne 10 t tłucznia ( na nieco większą ilość gruzu...)...

no i w końcu mam gdzie parkować:

W dalszej kolejności będzie obsadzenie roślinkami, zamontowanie oświetlenia i wyłożenie kostką brukową podjazdu i ścieżek... ale to musi poczekać ( zwłaszcza kostka), bo pojawiła się perspektywa remontu starej części domu, a to ma priorytet ;-))

Oczywiście będę na bieżąco męczyć Was wieściami z frontu robót :-).

Przy okazji podzielę się z Wami naszą obserwacją ( moją i męża) na temat projektowania i wykańcznia domu i otoczenia: im trudniejszy temat do ugryzienia, tym ciekawsze rzeczy mają szanse powstać!!
Nasz domek nie zachwycał a działka jest bardzo trudna, cała nachylona, brak poziomych płaszczyzn, północna wystawa... ale dzięki temu, że musimy kombinować, myśleć, szukać- wydaje mi się, że mamy szansę stworzyć ciekawy domek w ciekawym otoczeniu z gamą nietuzinkowych rozwiązań.
A fakt, że nie mamy zbyt dużo kasy dodaje jeszcze wszystkiemu pikanterii !

Mam nadzieję, że będziecie nam kibicować:-D

całuski

ystin

♥

Miłego tygodnia!!!

2015-03-02T10:07:00.000+01:00

Koniec ferii, trzeba wcześniej wstawać, szybsze ruchy mile widziane...
Ale w przelocie między przygotowaniem ubrań dla chłopaków, a myciem zębów można uchwycić taki widok z okna:

Uwielbiam ten kolor nieba, ciemnoniebieski, nabrzmiały deszczem, wiosenną (sic!!!) burzą najpewniej!
Jest po prostu cudne!!!

I gdybym pospała nieco dłużej, jak przez ostatnie dwa tygodnie, to bym go nie zobaczyła, bo teraz już się nieco spsuło, wyblakło, słoneczko się schowało....

Wniosek??
Trywialny: warto!!!

Miłego tygodnia Wam życzę

całuski

ystin

♥

PS. Już pada ...;-)) jakby tak jeszcze grzmotnęło, błysnęło.... oj, cudnie by było, cudnie!!

Szyszkulowe DIY i wyniki candy

2015-02-15T14:17:00.002+01:00

Wyniki candy na końcu a tu instrukcja wykonania szyszkuli, bo o tym jak zrobić śmieciuszkowy naszyjnik pisałam już dawno TU.

SZYSZKULA DIY:

Jak zrobić taką kulę z łusek nasiennych szyszki sosny czarnej?
Oczywiście potrzebujemy szyszek sosny czarnej :-) są one dość spore i charakteryzują się czarnym spodem, co ładnie wygląda na szyszkuli:

Oprócz tego potrzebujemy styropianowej kuli ( moja ma 10 cm średnicy) , małych kombinerek i oczywiście pistoletu na klej na gorąco:

Kombinerkami wyrywamy ( przetestowałam, to najbardziej efektywny sposób) pojedyncze łuski ze środkowej części szyszki:

Sporo ich potrzebujemy:

jedną łuskę obcinamy , zostawiając tylko wierzchołek- to będzie nasz początek:

Następnie doklejamy kolejne łuski, starając się trafiać w naturalne wygięcia poprzedniczek:

Trzeba uważać, bo klej łatwo topi styropian, wiec warto nałożyć klej na ok. 5-7 łusek, tak aby nieco przestygł.
Naklejanie kontynuujemy po obwodzie:

Moim zdaniem łatwiej jest na początku, gdy krzywizna kuli się powiększa, a potem gdy się zmniejsza, trzeba bardziej kombinować i uważać.
Na dupce kończymy także obciętą do wierzchołka łuska ( taką jak startowa)
No i mamy naszą ozdobę:

a teraz dowiemy się, kto nie musi robić takowej, bo wygrał ją na moim candy!

Do zabawy zgłosiło się 67 osób, w tym dość sporo nowych czytelniczek, wiec jestem mile zaskoczona, że blog zatacza szersze kręgi ;-)).

Do losowania jak zwykle użyłam stronki random.org, gdzie wytypowany został nr:

A pod dwójką zapisała się Kasia!

Gratuluję Kochana i proszę, prześlij mi adres do wysyłki na maila- ystin@wp.pl ( a tak na marginesie- ten szczurek zakładka jest odjazdowy!!!)

Pozdrawiam serdecznie życząc nam wszystkim słonecznego tygodnia

całuski

ystin

♥

Znowu: małe a cieszy ;-))

2015-02-13T09:22:00.000+01:00

Po reorganizacji domu w związku z pobytem moich rodziców, po upchnięciu biurek do sypialni, przychodzi czas na spełnianie małych marzeń.
Pierwszym była ta tablica, a teraz ziściło się kolejne: lampka nożycowa♥.

I choć nie jest to designerski ( bo takich u mnie nie uświadczysz z przyczyn finansowych) ani zwykły sklepowy ( bo z takimi też rzadko, z racji przekonań) ani nawet nie oryginalnie vintage'owy (trudno osiągalne i niestety też cenne) projekt, to jestem z niego bardzo zadowolona ;-).

wprawne oko natychmiast zorientuje się z czego powstała:

nożycowa podstawa od ikeowskiego lustereczka FRÄCK:

lampka też z IKEA, ale niestety nie ma jej już w ofercie, więc trudno mi pokazać ( to była lampka na takim klipsie...)

Połączenie obu tych , mocno już wysłużonych elementów ( lusterko było zbite z jednej strony, lampka nieco pogieta....) zaowocowało właśnie spełnionym małym marzeniem, które zawisło oczywiście przy moim biurku i znakomicie sprawdza się w pracy, z racji dużej swobody manewrowania kierunkiem światła:

teraz trochę technicznie: żeby połączyć oba elementy małżonek zastosował tylko jedną , dodatkową, wygiętą blaszkę z dwoma otworkami na końcach. O tę, którą wskazuje strzałka:

Potem już tylko wiercenie w ścianie, przykręcanie i voila!!

Można?

Można!!!

A dzisiaj śniło mi się, że wygrałam w jakiejś sklepowej loterii 79 900 zł!!! przydałoby się, bo jak pamiętacie ciągle przed nami remont starej części domu....
I w tym śnie pomyślałam sobie, że jadę natychmiast zamówić wymarzoną kuchnię, której projekt od roku dopracowuję sobie dzięki programowi ze strony IKEA...
taaaa....
domu nie ma, pomieszczenia na kuchnię nie ma, ale kuchnia ma być!!!

snów proroczych nie śnię... niestety ;-))

miłego słonecznego weekendu Wam życzę

całuski

ystin

♥

PS. a w niedzielę wyniki candy ;-)

Oplątwa mi zakwitła !!

2015-02-09T15:12:00.000+01:00

Obiecałam, że pokażę jak moja oplątwa zakwitnie- zbierała się długo - cały proces trwa już od połowy listopada ;-)).

najpierw wypuściła kłosy, które stopniowo nabierały coraz bardziej intensywnie czerwonej barwy, a teraz z narożników rozwijają się mocno fioletowe, rurkowate kwiaty.

Ta kwitnąca to Tillandsia flatbellata v. rubra, a ta po prawej stronie to Tilandsia caput-medusae.

Jak widać stoją sobie u mnie w łazience ( to znaczy w łazience dziadków ;-)) i mają się świetnie.
Moje pozostałe oplątwy możecie sobie przypomnieć TU- pokazywałam je zaraz po zakupie w sklepie http://www.roslinytropikalne.pl/- który oczywiście polecam!
Możecie też wejść na bloga prowadzonego od niedawna przez właścicielkę- http://roslinytropikalne.blogspot.com/ lub polubić na FB- Tilandsia czyli oplatwa

Oplątwy to roślinki bez korzeni, pobierające wodę i składniki odżywcze cała powierzchnią liścia.
Ich uprawa jednak nie jest tak całkowicie bezobsługowa- wymagają częstego, mocnego spryskiwania przegotowaną lub destylowaną wodą, wzbogaconą rozcieńczonym nawozem do storczyków. Ja to robię tak, że opryskuję każdą porządnie nad miską (tak aby woda była w każdym zakamarku liścia, zarówno na wierzchu jak i od spodu) potem je zostawiam w misce na 1-2 godziny i jeszcze raz opryskuję. Robię tak co 2-3 dni... trochę czasu i uwagi na to potrzeba, ale jak widać, potrafią się odwdzięczyć, zwłaszcza ta flatbellata ;-))

Uwielbiam te roślinki za ich nietypowy, nieco mroczny wygląd. No i można je mieć w każdym miejscu z dostępem światła, można przykleić do kamienia, deski, muru... są super po prostu.

Miłego tygodnia

ystin

♥

Candy!!

2015-02-06T10:57:00.000+01:00

jednak się udało, bo szkoda by było nie pocelebrować troszkę

czwartej

już rocznicy bloga ;-)))

zapraszam więc na cukiereczki pod hasłem:

2 na 4

czyli 2 upominki na 4 rocznicę ;-).

te upominki to oczywiście moje wytworki:

szyszkula i śmieciuszek.

może znajdą jakąś amatorkę?

zasady jak zwykle :

trzeba się wpisać na listę na końcu posta, używając niebieskiego przycisku
Add your link

Nie trzeba mieć bloga ( czyli pierwsza rubryczka z URL może być pusta- ale jeśli wpiszecie adres bloga, to będę mogła was odwiedzić ;-), trzeba wpisać imię i podać @ - on będzie widoczny tylko dla mnie ;-).

Wyniki 15-tego lutego.

powodzenia

ystin

♥

słonecznie żółto :-)

2015-01-29T18:19:00.000+01:00

Czwartkowe popołudnie...

i to nie ja prześwietliłam te fotografie ;-)).

A forsycję przyniosłam ze śmietnika- mąż robił porządki w ogrodzie, podciął i tak sobie leżała bidulka... zaopiekowałam się nią a ona się odwdzięczyła. I mam słoneczną wiosenkę w środku zimy !

całuski

ystin

♥

Kooperacja ;-)),

2015-01-27T16:01:00.000+01:00

Tego nie zrobiłam sama: zaczęła moja przyjaciółka Jadwiga a ja dorobiłam zapięcia i bransoletkę.
To taka troszkę inna wersja -prostsza i delikatniejsza- śmieciucha ( dla tych co nie wiedzą o co biega małe wyjaśnienie TU).
Konopne sznurki z koralikami przedzielonymi supełkami połączone w jedno przy zapięciu.
i voila:

Można nosić luźniejsze:

lub bardziej skręcone:

no i nie mogę się powstrzymać ( prezentowałam się już n fb ;-)): w weekend strzeliłam sobie nowy fryz- tzw. afro ;-))

przyznam się Wam, że mi się spodobało i niedługo idę do fryzjera zrobić trwałą ( bo to tylko tymczasowe loczki ;-)))... a na pewno zrobię tak na lato - jakież to niekłopotliwe uczesanie!!!

Wiem, że w dobie królujących gładkich fryzur ta jest passe ale mam to gdzieś! niech gadają, że mi odwaliło na starość ;-))

i przy okazji pozdrawiam Was osobiście

- całuski

ystin

♥