Złamane pióro

"Media XXI wieku" - najnowsza publikacja!

2016-10-10T19:30:00.001+02:00

Z przyjemnością oznajmiam, iż po wielu miesiącach ciężkiej pracy (w którą mój wkład ograniczał się do dopieszczania swojego artykułu do perfekcji) ukazała się publikacja pokonferencyjna "Media XXI wieku" pod redakcją Anny Momot i Aleksandry Drabiny. W niej można znaleźć mój artykuł: "SEO-copywriting - dziennikarstwo XXI wieku?", w którym toczę rozważania na temat współczesnej roli dziennikarza internetowego.

Publikacja została zrecenzowana przez dr hab. Rafała Kochanowicza oraz dr Szymona Makucha, dzięki czemu całość z pewnością posiada sporą wartość merytoryczną.

Publikacja jest dostępna nieodpłatnie pod TYM adresem.

Stawianie na rozwój?

2016-05-04T14:09:00.002+02:00

Wiem, że ostatnio na moim blogu pojawia się coraz więcej prywaty i znacznie mniej artykułów. Jednak każdy, kto prowadzi tego typu stronę/bloga, zgodzi się z tym, iż czasem lepiej się skupić na kwestiach bieżących niż dodawaniu kolejnych archiwalnych artykułów. Dzisiejszy temat przewodni? Rozwój.

Konferencja w Łodzi za mną - muszę przyznać, że organizatorzy spisali się na medal i całość wyszła naprawdę interesująco. Zresztą to nie tylko ich zasługa, lecz także nas, referentów - ciekawe spostrzeżenia, badania i przede wszystkim owocne dyskusje pozwoliły na to, aby dowiedzieć się jeszcze więcej niż można się było spodziewać. W planach była jeszcze jedna konferencja, jednak nawał obowiązków i niemalże mieszkanie w pociągu sprawiło, że musiałam ją z żalem odpuścić.

Co do dalszego rozwoju i życiowych decyzji - w piątek zakończyłam współpracę z Onet.pl. Półtora roku spędzonego przy rozmaitych projektach pozwoliły mi się sporo nauczyć, lecz przyszedł czas, aby poszukać nieco innej ścieżki. Jakiej? Z całą pewnością chciałabym doskonalić się w SEO-copywritingu, choć i bycie redaktorem portalu internetowego sprawia mi sporą frajdę. Możliwe, że w trakcie tych poszukiwań wpadnę na nowy pomysł na siebie i swoją karierę - w końcu nie wolno się zamykać na nowe możliwości, prawda?

Na chwilę obecną wiem jedno - powoli trzeba zacząć cenić własne nabyte już umiejętności i szanować swoje "know how". Bo może i nie jestem alfa i omegą w swojej branży, ba, jestem świadoma tego, iż do najlepszych mi sporo brakuje, jednak też nie jestem już studentką bez doświadczenia, aby pozwolić sobie na głodowe stawki i pisanie czegokolwiek, by tylko zapełnić dziurę na portalu. Nie ten etap, szczególnie jeśli weźmie się pod uwagę fakt, iż mimo wszystko stale się kształcę.

I właśnie, doktorat - będąc pod koniec pierwszego roku (jak to zleciało!) wiem jedno: to była dobra decyzja, aby go rozpocząć. Nie dlatego, że mam szansę uzyskać kolejny tytuł przed nazwiskiem (bo nie wiem czy dotrwam do tego momentu). Powód jest inny - zaczęłam się przyglądać temu co robię z zupełnie innej perspektywy. Naukowej. Etycznej. Badawczej. Więcej zauważam. Więcej widzę. I przede wszystkim - rozumiem, co za tym wszystkim stoi. Może nie w 100%. To odkrywanie sprawia sporą satysfakcję i to mnie najbardziej cieszy.

Co dalej? Ciężko przewidzieć. Tym, czego się nauczyłam w ciągu ostatnich miesięcy mieszkania w Warszawie, jest to, że nie warto ciągle planować, zastanawiać się co będzie i wybiegać do przodu. Jest tu i teraz. Kwitnące drzewa w Parku Łazienkowskim czy też oberwanie chmury w Bytomiu.

Dlatego - uśmiech! :)

Konferencyjnie

2016-04-07T23:28:00.000+02:00

Po paru miesiącach wypadałoby wrzucić mały update - znów naukowo-konferencyjny. Jeśli chodzi o publikację pokonferencyjną "Media XXI wieku" to trwają prace redakcyjno-korektorskie. Później jeszcze tylko pozytywna recenzja (oby!) i całość trafi do druku.

Jednak zanim to nastąpi, przede mną kolejne wystąpienie. Tym razem czeka mnie mała wycieczka do Łodzi, gdzie Koło Językoznawców UŁ organizuje ogólnopolską konferencję p.t.: "Kreatywność językowa w przestrzeni publicznej". Jeśli ktoś chciałby posłuchać co mam do powiedzenia na temat kreatywności językowej copywriterów - zapraszam 20 kwietnia na godzinę 13:30 do Centrum Szkoleniowo-Konferencyjne Uniwersytetu Łódzkiego.

Szczegóły na temat ewentualnej publikacji pokonferencyjnej - już wkrótce.

Media XXI wieku

2015-12-03T16:54:00.002+01:00

Pierwsze koty za płoty. Tym razem jeśli chodzi o konferencje naukowe. Mija miesiąc odkąd miałam okazję uczestniczyć w ogólnopolskiej, acz bardzo kameralnej konferencji, na której wraz z grupką innych medioznawców toczyliśmy rozważania na temat tego, co się dzieje z mediami.

W trakcie konferencji miałam okazję również wygłosić swój pierwszy referat naukowy, poświęcony copywritingowi. Wbrew strachom i obawom, moje wystąpienie nie zostało skrytykowane, a co najważniejsze - wywołało nawet krótką dyskusję.

Szczegółów referatu nie będę tutaj zdradzać z prostej przyczyny - wrocławskie Stowarzyszenie Kontrast, które było organizatorem całego zamieszania, postanowiło wydać publikację pokonferencyjną i tam będziecie mieli okazję poczytać nieco moje wypociny. Światło dzienne ujrzy ona dopiero na początku przyszłego roku.

Póki co mogę mieć jedynie nadzieję, że po przełamaniu pierwszych naukowych lodów, będę miała szansę uczestniczyć częściej w tego rodzaju imprezach. I choć przestawienie się z roli słuchacza na referenta jest trudne, to bez wątpienia ta rola mi znacznie bardziej odpowiada.

Coś się kończy, coś się zaczyna

2015-07-02T19:53:00.002+02:00

Przychodzi czasem w życiu taki etap, kiedy musi trochę uporządkować kilka spraw. W tym również zawodowych.

Uwaga, notka będzie bardzo prywatna i nostalgiczna.

Pamiętam swoje pierwsze kroki w dziennikarstwie. Pięć lat temu, jako nieopierzona stażystka zostałam rzucona na głęboką wodę - pisanie artykułów, kontakt z partnerami i dbanie o własną rubrykę w Ezoter.pl Jednym z partnerskich portali było właśnie Sn2.pl - wówczas rozwijająca się platforma, istniejąca już trochę czasu na rynku. Wysłałam parę tekstów, opublikowali w ramach współpracy i w sumie tyle.

W niecałe dwa lata później zastukałam do Sn2.pl ponownie. Z dużo większym doświadczeniem, na trzecim roku studiów, chcąc zdobyć kolejne punkty do CV. Przyjęli mnie jako współpracowniczkę. I szczerze mówiąc - chyba najwięcej się tam nauczyłam. Widziałam, jak portal zmienia się - nie tylko wizualnie, ale również pod względem kontentu. Jak platforma rozrasta się na zagraniczne rynki, w czym mogłam mieć własny wkład w postaci prowadzenia Sn2World i Welt.Sn2World.com. Może nie za długo, ale w tym najważniejszym okresie, kiedy oba portale powstawały i wszystko było opatrzone ryzykiem "wyjdzie? nie wyjdzie?".

Czego się nauczyłam?
Że nie ma rzeczy niemożliwych.
Że da się napisać merytoryczny tekst w 10 minut. Krótki, na 200 słów, ale jednak.
Że klient zawsze ma rację, a szczególnie, kiedy płaci grubą kasę za reklamę.
Że copywriting to nie śmieciowa praca, lecz też dziwna sztuka.
Do której nie każdy się nadaje.
Że można zrobić coś z niczego.

I że naprawdę czasami warto schować dumę do kieszeni i robić rzeczy "do portfolio". Za małe lub zerowe pieniądze. Bo właśnie dzięki nim później możemy się angażować w projekty, za które dostaniemy dużą kasę. Bo już coś umiemy a nie przychodzimy z gołym dyplomem i durnym uśmiechem na ustach.

Po prostu - żegnam się z Sn2Networks i dziękuję za ostatnie 3 lata. Bo wiele mi dały. I choć nie zawsze było kolorowo i miło, to ta współpraca będzie przeze mnie miło wspominana.

Dzięki Wam - właścicielom portalu i innym współpracownikom - za wszystko.

Ewa

Rodzaje wegetarianizmu

2015-06-17T10:38:00.001+02:00

O wegetarianach wciąż wiemy za mało. Uznajemy ich za pokręconych ludzi, którzy wmawiają światu swoją dziwną teorię żywieniową. Z reguły nie jedzą mięsa a co więcej, to już trudno stwierdzić. Kontrowersyjni czy nie? Czy wszyscy jedzą to samo? Otóż okazuje się, że nie zupełnie. Istnieje bowiem kilka odmian wegetarianizmu, przy czym każda z nich posiada swoje nieco odrębne reguły gry. Jeśli planujesz zostać wegetarianinem, przeczytaj niniejszy artykuł, a dowiesz się, że jedna nazwa odnosi się do kilku rodzajów, z których możesz wybrać coś dla siebie.

Laktoowowegetarianizm

Jedna z łagodniejszych odmian wegetarianizmu. Jak wszystkie inne, niweluje z jadłospisu wszelkie produkty mięsne oraz takie, których miejscem pochodzenia jest rzeźnia. W związku z tym laktoowowegetarianin może odmówić zjedzenia sera (w którym zawarta jest podpuszczka – enzym pochodzący z żołądka cieląt) albo galarety (w skład której wchodzi żelatyna pozyskiwana z kości zwierzęcych). Z drugiej strony dopuszczają oni spożywanie nabiału (mleka i jego przetworów za wyjątkiem sera) , jaj oraz miodu.

Laktowegetarianizm

Jak widać, z nazwy zniknął człon „owo”, oznaczający jaja. Oznacza to, że wegetarianie tego typu likwidują ze swojej diety wszelkie produkty mięsne, w tym ryby, drób oraz przetwory, a także te pochodzące z rzeźni oraz jaja. W diecie dopuszczalne są produkty roślinne, mleko i jego przetwory. Jest ona najczęściej stosowana wśród wyznawców hinduizmu i buddyzmu, wiąże się bowiem z ich systemem filozoficznym oraz wiarą w reinkarnację.

Owowegetarianizm

Tutaj nieco odmienna sytuacja, bowiem nie dopuszczalne jest spożywanie wszelkich produktów pochodzenia zwierzęcego za wyjątkiem jajek. Dlatego więc owowegetarianin nie poczęstuje się miodem, szklanką mleka czy galaretką owocową, ponieważ te produkty zawierają w sobie elementy pochodzące typowo od zwierząt. Trudno wytłumaczyć, dlaczego owowegetarianie dopuszczają w diecie akurat jaja, jednak można uznać, że to jest po prostu kwestia indywidualnego gustu.

Weganizm

Rygorystyczna odmiana wegetarianizmu, choć, według jej użytkowników uznawana za odrębny styl życia. Weganie rezygnują całkowicie ze wszelkich produktów pochodzenia zwierzęcego: jaj, mięsa, miodu, mleka i jego przetworów, produktów pochodzących z rzeźni. Jedzą tylko i wyłącznie produkty pochodzenia roślinnego, twierdząc, że w ten sposób ratują zwierzęta i przyczyniają się do przywrócenia właściwego porządku świata. W celu uzupełnienia niedoborów witamin z grupy B, spożywają jedynie suplementy diety oraz stosują zamienniki mięsa, takie jak: tofu, mleko i nabiał sojowy, majonez wegański i tempeh.

Frutarianizm (Fruktowegetarianizm)

Najbardziej rygorystyczna odmiana wegetarianizmu, eliminująca z diety produkty pochodzenia zwierzęcego (miód, mięso, mleko, etc.) oraz owoców i warzyw, których zerwanie uśmierciłoby całą roślinę. Co to oznacza? Dozwolone jest spożywanie owoców danej rośliny, np. jagód, pomarańczy, jabłek, bakłażanów, kabaczków, ogórków, ale przykładowo marchewek już nie (z ziemi wyrywamy całą roślinę).

Tekst opublikowany na: Poligraf.az.pl

Targ Smaku i inne projekty, czyli prywata jak się patrzy

2015-05-14T13:02:00.000+02:00

Każdy, kto tutaj zagląda wie już, że wszelka cisza na blogu zapowiada zmiany i nowe projekty. Tak było i tym razem! Po tym jak pożegnałam się z Zapytaj.onet.pl, przyszła pora na coś nowego - miałam szczęście i zostałam zaangażowana do trzech kolejnych projektów Onetu - Targ Smaku, Blog.pl i Digart.pl.

Przede mną nowe wyzwania i szanse, bo mam okazję współpracować z naprawdę wielkimi specjalistami i uczyć się nowych rzeczy. A to najcenniejsze w tej branży.

Co potem? Nie myślę o tym - póki co moja uwaga całkowicie skupia się wokół wspomnianych projektów oraz towarzyszącego mi już ponad trzy lata Sn2Networks.

A skoro już lecę prywatą - zapraszam do korzystania z promocji w Empik.com na "33 tyg.". Tylko teraz macie okazję kupić mojego e-booka za jedyne 20,49 zł. Zachęcam, bo, nieskromnie mówiąc, warto! Wystarczy kliknąć TUTAJ.

Cześć pracy!

Wziąć kredyt i nie zginąć

2015-04-06T18:16:00.000+02:00

W życiu każdego z nas przychodzi moment, w którym musimy zaciągnąć pożyczkę. Czy zmusza nas do tego sytuacja życiowa, czy też po prostu chcemy sobie sprawić upragniony prezent w postaci samochodu, procedury będą przebiegać często podobnie. Warto jednak przed wizytą w banku sprawdzić, co właściwie oferują nam banki.

Kredyt gotówkowy czy konsolidacyjny?

Wchodząc do banku często nie wiemy, jaki tak naprawdę kredyt chcemy zaciągnąć. W momencie, kiedy jesteśmy o to pytani, zazwyczaj mamy pustkę w głowie i sami nie wiemy, po co przyszliśmy. A to dość łatwo rozpracować. Kredyt gotówkowy to tak naprawdę każda forma pożyczki, w której otrzymujemy pieniądze niejako „do ręki”. Jest to ogólne pojęcie, w którym mieszczą się również kredyty celowe, czyli pożyczki brane na konkretny, ustalony z góry cel, np. mieszkanie. Zupełnie innym rodzajem jest kredyt konsolidacyjny – jest to po prostu pożyczka, która ma na celu spłacenie innych, zaciągniętych w różnych bankach i parabankach. Z kolei kredyt refinansowy to po prostu nasze zobowiązanie przeniesione do innej placówki z korzystniejszym oprocentowaniem.

Co się bardziej opłaca?

W zależności od indywidualnych potrzeb, musimy wybrać odpowiednią formę pożyczki. Jeżeli planujemy zakup mieszkania, samochodu lub chcemy przeznaczyć pieniądze na inny konkretny cel – warto wybrać kredyt celowy. Ma on znacznie niższe oprocentowanie i niższe raty, a wszystko dzięki temu, że zastawem w tej sytuacji jest rzecz, którą chcemy nabyć z jego pomocą. Najprościej mówiąc – biorąc ten kredyt płacimy mniejsze raty, lecz jeśli go nie spłacimy – tracimy samochód, mieszkanie lub inną rzecz, na której cel poszły te pieniądze. Jeśli z kolei potrzebujemy niewielką kwotę, nie mamy wybranego konkretnego celu lub też chcemy mieć po prostu utrzymaną płynność finansową – warto zastanowić się nad kartą kredytową.

Jak się nie pogubić?

W dobraniu odpowiednich kredytów mogą nam pomóc specjalistyczne portale, takie jak kredyt-portal.pl na których nie tylko znajdziemy proste wyjaśnienie każdego typu pożyczki oraz porównanie ofert różnych banków. Przydatne mogą się również okazać wszelkiego rodzaju porównywarki finansowe czy kalkulator kredytowy – są one jednak często ograniczone jedynie do kilku najpopularniejszych banków.

Artykuł opublikowany na: Sn2.eu

10 prawd copywritera

2015-03-27T11:14:00.001+01:00

Mówi się, że copywriting to nie zawód - to styl życia. Ja pod tymi słowami podpisuję się obiema rękami. I choć z tą dziedziną zawodową mam już znacznie mniejszy kontakt, z całą pewnością mogę powiedzieć o sobie: copywriter. Bo nim się zostaje na całe życie.

10 prawd copywritera:

1. To co łatwo napisać, trudno wypozycjonować.

2. Zaczynając pracę copywritera godzisz się na pracę w trybie takim jak lekarz pogotowia lub strażak – cały czas jesteś w pracy. I nigdy nie wiesz, kiedy znowu będziesz musiał coś napisać.

3. W tej pracy nie ma pojęć: „nie wiem nic na ten temat” czy „to nie moja działka”. Jak nic nie wiesz – doczytaj.

4. Dobry research to połowa sukcesu. Drugą połową są strony z wysokim TR.

5. Każdy musi przejść swój chrzest pisząc teksty synonimizowane. KAŻDY.

6. Mieszarka to Twój najlepszy przyjaciel i wróg. Korzystaj z niej mądrze.

7. Pierwsze dziesięć precli uczy Cię prostego myślenia. Szczególnie, jeśli potem je synonimizujesz.

8. Poprawność językowa jest tutaj ważniejsza niż w artykułach dziennikarskich.

9. Na godziwe zarobki trzeba pracować sporo czasu. Ale nabyte doświadczenie to naprawdę rekompensuje.

10. To, czego nauczysz się w copywritingu, wykorzystasz wszędzie. We własnej firmie, dziennikarstwie czy nawet sprzedając coś na stoisku z kosmetykami. Po prostu będziesz wiedział jak.

Bonus: Pamiętaj - copywriter to cudotwórca. Nikt inny nie potrafiłby z dwóch zdań na temat produktu stworzyć 10 unikalnych tekstów na 1500 znaków. Dlatego szanuj copywritera swego!

33 tygodnie już w sprzedaży!

2015-01-30T18:55:00.000+01:00

Kochani!

Po wielu perturbacjach (związanych m.in. z wydaniem ISBN), udało mi się w końcu opublikować "33 tygodnie". Jeśli zatem chcecie się wzruszyć, może trochę wkurzyć lub po prostu poczytać kolejną moją pisaninę, odsyłam do punktów sprzedaży:

- Empik.com

- Legimi.com

- Merlin.pl

- Virtualo.pl

- InBook.pl

- eBookiChomikuj.pl

- Koobe.pl

- KlubEbooka.pl

I u innych partnerów Virtualo :)

Zachęcam do lektury,

Ewa

Listy do Nikogo na aukcji WOŚP

2015-01-25T12:31:00.003+01:00

Kochani!

Choć tegoroczny finał WOŚP jest już dawno za nami, nadal możecie wesprzeć dzieciaki. Wystarczy, że weźmiecie udział w licytacjach WOŚP na Allegro.

Jednym z licytowanych przedmiotów są moje "Listy do Nikogo". Aukcja leci od 1 zł i cała kwota jest przeznaczona na chore na raka dzieci oraz zapewnienie godnej opieki medycznej seniorom.

Nie bądźcie obojętni i zalicytujcie, chociażby najmniejszą kwotę :)

Zwycięzca aukcji otrzyma egzemplarz e-booka prosto na maila, zaraz po otrzymaniu wszystkich danych.

Licytujcie! :)

"Wiersze nie-przebrane" i "Listy do Nikogo" bestsellerami Beezar!

2015-01-24T14:18:00.002+01:00

Kochani i wierni Czytelnicy!

Z dumą informuję, że dwie moje publikacje - "Wiersze nie-przebrane vol. 1" oraz "Listy do Nikogo" zostały wyróżnione przez serwis Beezar.pl jako bestsellery! Każda z nich została pobrana już ponad 50 razy. Serdecznie Wam dziękuję za zainteresowanie moimi wypocinami i zachęcam do zakupu "Morderstwa (a)politycznego" i "33. tygodni".

Przy okazji informuję, iż w przygotowaniu znajduje się tomik poezji "Miłość i Nienawiść grały w pokera" oraz opowiadanie "Listy do Szpiega". Więcej o obu publikacjach już wkrótce :)

Spragnionych moich nowych tekstów zapraszam do czytania poradników na Zapytaj.onet.pl oraz standardowo na Sn2.eu.

Pozdrawiam serdecznie,

Ewa Wiecha

Wyjście z Matrixa, czyli życie po studiach

2014-12-09T13:01:00.000+01:00

Ostrzeżenie: Post pewnie wielu urazi, wjedzie im na ambicję i z całą pewnością wywoła kontrowersje. No cóż, życie!

„Nie ma pracy po studiach!”, „O boże, jestem bezrobotna!”, „Dlaczego nikt mnie nie chce przyjąć?” - takich lamentów w internecie jest pełno. Zresztą nie tylko tam – coraz częściej na forum publicznym możemy słyszeć utyskiwania studentów, polityków i wszystkich innych ludzi, pomstujących na coraz wyższe bezrobocie osób poniżej 25 roku życia. Winne oczywiście są źle wybrane kierunki i nawał humanistów. A ja osobiście obwiniam ludzką głupotę.

„Lepiej być spawaczem niż bezrobotnym politologiem”

Słynne już słowa premiera Tuska dosyć mocno wbiły się w umysły Polaków, którzy, jak papugi, zaczęli to powtarzać i przekazywać dalej. Nie masz pracy po studiach? Winny kierunek! Zresztą, nagonka na kierunki humanistyczne i społeczne od dawna nabiera na sile. Że nie życiowe. Że pracy po nich nie ma. Że to jest studiowanie nie wiadomo czego. Że w sumie, to co się po tym robi? No cóż, bardzo wiele, o dziwo przydatnych rzeczy. Ktoś musi uczyć w szkole dzieci języka polskiego, niemieckiego czy angielskiego. Ktoś musi pracować jako kadrowiec (sorry, HR-owiec) w wielkiej korporacji, aby inni, „techniczni” mogli otrzymać odpowiednio skonstruowane umowy. No i żeby firma miała sprawdzonych pracowników, a nie osoby wzięte z ulicy. Ktoś też musi pracować w urzędzie, na poczcie, reklamie czy wykładać na uczelniach. I nie, wbrew pozorom nie są to jedynie absolwenci politechnik czy kierunków technicznych.

Na co komu politolog?

Pytanie można rozszerzyć na socjologów, kulturoznawców, medioznawców, polonistów czy filozofów. Zastanówmy się w takim razie, czy posiadalibyśmy jakąkolwiek wiedzę o otaczającym nas świecie, gdybyśmy nie mieli specjalistów w takich dziedzinach naukowych? Jak wyglądałby współczesny świat bez ludzi, którzy choć trochę znają się na polityce czy społeczeństwie? No właśnie nijak. Panowałby chaos, bo nie rozumielibyśmy zasad funkcjonowania państwa, grup społecznych czy środków masowego przekazu. Nie widzielibyśmy różnic między systemem politycznym Polski, USA czy Rwandy. Uznalibyśmy po prostu, że wszędzie jest tak samo, a to genialny przyczynek do wojny. Bez filologów nie umielibyśmy się porozumieć z innymi narodami, a bez kulturoznawców – nie umielibyśmy pojąć, jak nawet najmniejsze różnice kulturowe mogą wpłynąć na kontakty międzyludzkie czy też politykę.

Dlaczego więc jest tak duże bezrobocie?

Studenci, absolwenci, otwórzcie teraz swoje CV. I spójrzcie co tam macie. W większości przypadków będzie to nazwa uczelni i ukończony kierunek. Szkoła średnia. A w doświadczeniu? Jakieś jedne praktyki, na które wysłała nas uczelnia i praca dorywcza albo przy roznoszeniu ulotek, albo smażąc hamburgery. Pięć lat studiów, mniej niż rok doświadczenia. Znajomość języków znikoma. Zainteresowania? Najczęściej gry komputerowe w postaci Farmeramy czy Angry Birds. Książki? No tak, do egzaminów się coś czytało. Umiejętności? No się robiło na zaliczenie jakiś projekt, ale w sumie to nie pamiętam o co chodziło. I z takim oto CV ruszacie na podbój rynku pracy, licząc, że otrzymacie pełny etat, najlepiej na umowę o pracę, płatny te 2000 zł netto, bo przecież macie wyższe wykształcenie. Serio, kochani?

Bo oni chcą tylko studentów!

Słysząc taki argument zastanawiam się nad wprowadzeniem obowiązkowej matury z ekonomii. To nie żart, ostatnio mam bowiem wrażenie, że społeczeństwo zidiociało i zapomniało w jakim systemie żyje. Kapitalizm. Czyli robienie tego, co się najbardziej opłaca. Nie nam, pracownikom, ale szefostwu i właścicielom danej firmy. A student się opłaca. Nie dość, że tańszy, to jeszcze odwali najgorszą robotę za darmo, za sam fakt otrzymania papierka o doświadczeniu. Sama bym takiego studenta przyjęła z otwartymi ramionami, nawet za cenę jego niedyspozycyjności. Szczególnie, jeśli alternatywą byłby absolwent bez doświadczenia, umiejętności i znajomości branży.

Ale ja chcę pracę!

Dobra rada – jeśli już przespałeś pięć lat studiów i teraz obudziłeś się z ręką w nocniku, schowaj swoją dumę do kieszeni i łap się praktyk lub staży. Uzupełnij swoje doświadczenie, zdobądź brakujące kwalifikacje. Wbrew pozorom wcale nie musisz tego robić na specjalistycznych i drogich kursach – wystarczą dwu-trzy miesięczne praktyki i gotowe. Już będziesz lepiej widziany i wskoczysz na wyższą pozycję w wyścigu o pracę. I tak kawałek po kawałku, w końcu zdobędziesz to czego chcesz.

Albo i nie. Bo jeśli masz nóż na gardle i potrzebujesz pieniędzy, to po prostu...też schowaj dumę i ambicję do kieszeni i łap to, co Ci wpadnie pod rękę. Ale potem nie narzekaj, że nie masz pracy w zawodzie, bo, wybacz, sam sobie na to zapracowałeś.

Szare dni znowu płyną

2014-12-02T23:54:00.001+01:00

Czy opisywanie codzienności może być ciekawe? Większość osób uważa, że nie. Ile razy można pisać o tym, że się jadło kanapkę lub wstało z łóżka po przespaniu ośmiu godzin? Jednak warto czasami wprowadzić taki element do swojej książki. Nie dość, że ją to uatrakcyjni, to jeszcze czytelnik poczuje się, jakby pisano właśnie o nim. Jak jednak pisać o codzienności, aby nie zanudzić siebie i innych?

Nie popadaj w rutynę

Jeśli nie jest to Twoim celowym zabiegiem, nie popadaj w rutynę opisując wciąż te same czynności. Opisuj to, co wydaje się inne, nietypowe. Pamiętaj, że nie wszyscy mieszkamy w takim samym domu i nie wszyscy jemy to samo na śniadanie. Takie drobne elementy mogą zaciekawić czytelnika, o ile nie opiszemy zbyt wielu takich elementów.

Rzeczowniki nie przymiotniki

Ważne, aby codzienność opisywać bardzo konkretnie i szczegółowo. Odrzućmy na bok wszelkie piękne epitety, które jedynie zasłonią sens i sprawią, że tekst będzie się wlókł przez wiele stron. Opisy powinny być krótkie. Tak, aby czytelnik wyobraził sobie i poczuł to, co chcesz mu przekazać. Pamiętaj, że Twój tekst jest zawsze pisany w jakimś konkretnym, wyznaczonym przez Ciebie celu. I opis codzienności też powinien czemuś służyć – przedstawieniu postaci, jej otoczenia, miejsca akcji.

Nie zgub się!

W codzienności można łatwo się zagubić – zarówno realnej, jak i tej wirtualnej, dlatego warto uporządkować sobie na kartce co dokładnie chcemy opisać. W ten sposób nie tylko nie zaplątamy się w toku naszego myślenia, ale przede wszystkim, unikniemy wspomnianej już rutyny. Co więcej, w ten sposób sami możemy odkryć jak codzienność może zachwycać i być nieprzewidywalna. A kiedy sami się nią oczarujemy, będziemy mogli z łatwością oczarować innych!

Artykuł opublikowany na: KlubPisarza.pl

An amazing idea to recharge your phone!

2014-11-27T00:39:00.000+01:00

A smartphone is a gadget that replaces a lot of equipment for us – the camera, palmtop, voice recorder, MP3 player, games console. However, it has one basic flaw - when we use it quite extensively, it can often lead to a situation where our battery simply goes flat. And that is not a very nice situation to be in when far from home. Fortunately, we have Koodo.

Throughout August and September you won’t have to worry about whether your battery will die somewhere in the city. Why? Because Koodo has just released its first walking charger for a test run. What do we mean by "walking"? Well ... these are people dressed up in appropriate costumes from the company Koodo, with cables hanging out of them that allow you to hook yourself up for charging. You do not have to pay for it, in fact, you do not have to do anything. Just hook up and charge your phone!

Currently, the number of such mobile chargers is limited. You can check out where to find them by clicking on the video. Then you will see the webpage on which it is written when and exactly where the mobile charger will be.

Up to three people can simultaneously use one mobile charger. And you do not have to stand in one place - after all, the Koodo charger is a living person with whom you can even go for a short walk.

Check today, where you can find the chargers!

Artykuł opublikowany na Sn2World.com

Jedna paletka, wiele możliwości

2014-11-27T00:19:00.000+01:00

Makijaż oka to podstawa jakiegokolwiek make upu. Dzięki niemu możemy podkreślić swoje atuty, optycznie skorygować kształt i wielkość oczu oraz nadać swojej twarzy niepowtarzalny wyraz. Dlatego warto stosować w tym celu dobre i sprawdzone kosmetyki. Dziś na tapetę bierzemy cienie Wet&Dry od Golden Rose.

Jak sama nazwa wskazuje są to cienie do stosowania zarówno na sucho, jak i na mokro. Co w tym zdumiewającego? Otóż, w zależności od stopnia nawilżenia aplikatora, możemy uzyskać różną głębię poszczególnych kolorów. To bardzo cenne, ponieważ pozwala nam zaoszczędzić na kupnie wielu cieni o różnym stopniu natężenia danego koloru.

W zgrabnej paletce możemy znaleźć cztery cienie, w jednej gamie kolorystycznej, o różnych odcieniach oraz mały aplikator. Cienie, dzięki drobinkom jedwabiu, bardzo łatwo się nakładają i co najważniejsze – nie osypują się. Nawet bez bazy są bardzo trwałe i wytrzymują na powiece praktycznie przez cały dzień. Co więcej – cienie dobrze się trzymają nawet lekko tłustej czy wręcz spoconej powieki, dzięki czemu możemy je stosować nawet na imprezy.

Dodatkowe plusy? Ładnie współpracują z innymi cieniami i bez trudu się blendują. Nie musimy się więc martwić o to, z czym je możemy połączyć.

Golden Rose proponuje nam siedem odmian kolorystycznych tej paletki, dzięki czemu każda z nas może wybrać sobie takie kolory, jakie pasują do jej typu urody. Za 4 g kosmetyku płacimy niecałe 34 zł, co wydaje się bardzo rozsądną ceną za tak trwały efekt i w zasadzie uniwersalną paletkę.

Ogólne wrażenie? Cienie bardzo łatwe w aplikacji, mogą być stosowane również przez te z nas, które dopiero uczą się robić swoją twarz. Nie wymagają zbyt dużej wprawy, bardzo ładnie współpracują i nadają się dla każdego rodzaju urody. I to co najważniejsze w tego rodzaju kosmetykach – bardzo dobra, mocna pigmentacja, nawet na sucho. Dzięki temu nie musimy męczyć się z wielokrotnym nakładaniem tego samego koloru. Po prostu – cienie idealne!

Artykuł opublikowany na Sn2.eu

Przypinki na Wszystkich Świętych

2014-11-01T13:35:00.001+01:00

W sklepach coraz więcej zniczy i sztucznych kwiatów, na targach królują chryzantemy. To wszystko znak, że zbliża się jeden chyba z najpoważniejszych dni w roku - Dzień Wszystkich Świętych. Dzień, w którym skłaniamy się do zadumy o tych, którzy odeszli. Czy przypinki mogą Wam towarzyszyć w tym dniu?

Odświętne kotyliony

Dzień Wszystkich Świętych to czas, kiedy wszyscy spotykamy się na grobach bliższej lub dalszej rodziny. Nie rzadko w tym dniu decydujemy się również pojechać na grób znanej osobistości, by złożyć jej symboliczny hołd. Właśnie dla takich zorganizowanych grupek, które planują odwiedzić groby sławnych osób, proponujemy kotyliony, które pozwolą się wzajemnie rozpoznać. Prosty, poważny wzór z pewnością nie zachwieje atmosferą tego podniosłego dnia, a jednocześnie pozwoli na lepszą organizację tego rodzaju wypadu. Odświętne kotyliony świetnie przydadzą się również w sytuacji, kiedy zamierzamy odwiedzić groby dalekich krewnych i na miejscu mamy się spotkać z dawno nie widzianymi członkami własnej rodziny. Tego rodzaju przypinki pozwolą uniknąć sytuacji, kiedy pomylimy swojego dalekiego kuzyna/ciotkę/wujka z zupełnie obcą osobą. Po prostu - praktycznie, a jednocześnie odświętnie!

Kotyliony dla szkół i przedszkoli

Tradycję Wszystkich Świętych stara się również podtrzymywać w przedszkolach i szkołach, gdzie organizuje się wyjścia z dziećmi i młodzieżą na cmentarze. W takiej sytuacji łatwo pogubić się, kto należy do naszej grupy, dlatego warto i w tym wypadku zaopatrzyć się w odpowiednie przypinki. Nie dość, że ułatwią one odszukanie własnych podopiecznych, to jeszcze sprawią, że dzieci poczują się niezwykle ważne z okazji takiej "wycieczki". W końcu nie wszyscy chodzą na cmentarz z całą klasą, aby zapalić znicz sławnemu artyście, poecie czy też zapomnianej osobie, której grób zarósł chaszczami. Pamiętaj jednak, aby tworząc tego rodzaju przypinki, nie popaść w żadną ze skrajności. Co to oznacza? Po pierwsze - nie mogą być one skrajnie poważne, ponieważ mimo wszystko Twoi podopieczni mają od kilku do kilkunastu lat (poziom powagi oczywiście należy dostosować do wieku!). Pokazanie umarłych lub zbyt szare kotyliony mogą zrazić dzieci do tego święta. Z kolei zbyt frywolne nie nauczą ich, że tego dnia należy się jednak ciut poważniej zachowywać i niezbyt stosowne jest bieganie po grobach.

Kotyliony na mszę świętą

Kto powiedział, że kościoły nie mogą również zainwestować w przypinki, a tym bardziej w kotyliony z okazji Wszystkich Świętych? Pomysł jest o tyle trafiony, jeśli przy danej parafii działają rozmaite kółka (różańcowe, Marianki, chórek, klub dla dzieci), które mogą organizować różne wypady na groby (zapomniane, sławnych mieszkańców miasta, zabytkowe, etc.). Wówczas przypinki spełnią rolę identyfikacyjną (Marianki mogą posiadać obrazek Maryi, chórek - nuty), która pozwoli nie tylko członkom grupy się rozpoznać, ale także i osobom nie związanym z daną parafią. Kotyliony na Wszystkich Świętych przydadzą się również tym, którzy przynależą do przykościelnej grupy wsparcia, bo na przykład stracili wszystkich bliskich. Wówczas takie przypinki nie tylko przypomną, iż ich rodzina kiedyś istniała, ale również, że obecnie nie są całkowicie sami. Nie zapominajmy, że Dzień Wszystkich Świętych to czas szczególny, w którym nie tylko powinniśmy wspominać zmarłych. To również dzień, w którym możemy przemyśleć swoje życie i zastanowić się nad jego dalszym ciągiem. Bo w końcu nie trwa wiecznie, aby móc ciągle popełniać te same błędy.

Aktualności z frontu

2014-10-26T12:38:00.001+01:00

Znów się wiele dzieje w mym życiu. Wiele pozytywnych zmian i okazje do zdobycia nowych doświadczeń.

Jak z pewnością zauważyliście - uporządkowałam w końcu bloga. Od dziś jakiekolwiek artykuły czy informacje możecie znaleźć w zakładce "aktualne", a dotychczasowe zakładki z publikacjami z danych miejsc pracy zebrałam zbiorczo w "publikacje".

Zmieniłam również opis "O mnie", w którym dodałam informacje o aktualnym zatrudnieniu, sposobie kontaktu oraz... możliwości zakupienia wytworów mojej grafomanii.

Część z Was pewnie już wie, ale rozpoczęłam współpracę z Grupą Onet.pl. Mam okazję uczestniczenia w nowym projekcie, ulepszania Zapytaj.onet.pl. Jak nam to wyjdzie? Czas pokaże :)

Mimo nowych obowiązków, nie zrezygnowałam ze współpracy z Sn2Networks oraz Wydawnictwem Poligraf (i oczywiście Klubem Pisarza!), dlatego możecie się spodziewać napływu nowych tekstów z tych właśnie miejsc.

W razie pytań, sugestii, zażaleń -> Zakładka kontakt :)

Na co pomaga czosnek?

2014-10-11T17:52:00.002+02:00

Znany od wieków, często stosowany w kuchni, idealny do podkreślenia walorów smakowych szeregu potraw. Znany i lubiany, chociaż przez niektórych uważany za wyjątkowo śmierdzący. Często stosowany także w ziołolecznictwie, szczególnie stosowany przy przeziębieniach. Jakie właściwości posiada czosnek i dlaczego jest takim idealnym remedium na większość dolegliwości? Przekonajcie się, sprawdzając jakie właściwości posiada ta niezwykła roślina. Przy okazji sprawdzicie, czy znane wam metody zastosowania czosnku są zwykłą legendą, a może jedną z niewielu prawd zdrowotnych, przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Także – czosnek, do dzieła!

Słów kilka o czosnku

Bulwa czosnku złożona jest z kilku, czasem kilkunastu ząbków, które posiadają największe działanie lecznicze. Roślina ta także posiada charakterystyczny zapach, który spowodowany jest wydzielaniem alicinu, czyli S-tlenku disulfidu diallilowego. Właśnie alicin jest największym bogactwem czosnku, ponieważ udowodniono, że posiada on dużo większe działanie niż penicylina lub tetracyklina. Dodatkowo czosnek posiada w sobie związki siarki, które skutecznie eliminują grzyby i bakterie.

Ogólne właściwości czosnku

Ta apetyczna, choć specyficznie pachnąca roślina może być stosowana do walki z wirusami, zakrzepami oraz pasożytami. Jest uznawana za naturalny i najlepszy antybiotyk, dlatego śmiało można go stosować przy bakteryjnych zapaleniach górnych dróg oddechowych lub miejscowo przy zmianach skórnych. Dodatkowo posiada właściwości przeciwgrzybicze i jest naturalnym przeciwutleniaczem, dzięki czemu możemy dłużej cieszyć się zdrowiem i urodą.

Jakie dolegliwości leczy czosnek?

Tą niezwykłą roślinę poleca się przy leczeniu infekcji układu oddechowego – zapaleniach oskrzeli, krtani, a także bólach gardła czy powszechnie znanym przeziębieniu. Idealnie zwalcza grypę, ponieważ jedynym znanym obecnie środkiem, który skutecznie walczy z wirusami. Czosnek używa się także przy leczeniu infekcji ucha oraz pleśniawek jamy ustnej czy pochwy. Dodatkowo zmniejsza wydzielanie flegmy w oskrzelach płucnych i rozwiązuje problemy układu pokarmowego, przykładowo zgagę, wzdęcia lub niestrawność. Polecany jest cukrzykom, ponieważ czosnek silnie oddziałuje na trzustkę, pobudzając przy tym wytwarzanie się insuliny.

Kto powinien unikać czosnku?

Teoretycznie ta roślina jest polecana każdemu, kto posiada jakiekolwiek problemy zdrowotne. Ważne jednak, aby nie przesadzać z nadmiernym jego spożywaniem, ponieważ można osiągnąć efekt całkowicie odwrotny od tego, który chcieliśmy osiągnąć. Nie poleca się go kobietom w ciąży oraz karmiącym piersiom, ponieważ przenika do krwi i pokarmu. Osoby posiadające niskie ciśnienie tętnicze powinny najpierw skonsultować się z lekarzem zanim zaczną stosować czosnek w celach leczniczych. Może on bowiem spowodować zbytnie obniżenie ciśnienia, prowadzące do zapaści.

Przypinkowa randka

2014-10-05T13:06:00.004+02:00

Pierwsze spotkanie to zawsze ogromna ilość emocji. Czy wszystko się uda? Czy wypadniemy dobrze? I co najważniejsze – czy będzie kolejna randka? Na te pytania niestety Wam nie odpowiemy. Jednak możemy podpowiedzieć, co zrobić, aby wszystko poszło po Twojej myśli!

Wyszykuj się!

Niektórzy mogą uznać tą radę za oklepaną i nieprzydatną. W końcu, nawet jeśli tego nie planujemy, to i tak każdy próbuje się jak najlepiej wyszykować na randkę. Jednak wiele osób próbując dobrać idealny zestaw na randkę popełnia błędy. Wyglądamy wtedy zbyt oficjalnie, zbyt nieśmiało lub zbyt odważnie. Jak więc sprawić, aby wszystko trzymało się kupy? Przede wszystkim nie przesadzajmy w żadnym kierunku. Kobiety, jeśli decydują się na biżuterię, niech zrezygnują z obwieszania się wszystkimi kosztownościami – przypinkowe kolczyki, skromny łańcuszek oraz jeden-dwa pierścionki i będzie w porządku. Mężczyźni, jeśli boją się wypaść zbyt lub za mało oficjalnie, zawsze mogą sięgnąć po przypinki z odpowiednim dla okazji wzorem. Badzik może również uratować sytuację w momencie, kiedy już czekając na naszą sympatię znajdziemy się w podbramkowej sytuacji pt. „urwał mi się guzik”, „zrobiła się dziura w spódnicy/spodniach”, „mam za głęboki dekolt”. Drobna przypinka, umiejętnie przypięta nie tylko nas uratuje, ale również sprawi, że będziemy czuli się pewniej. Styl ubioru nie gra tutaj roli, ponieważ w ostateczności, zawsze możemy zaprojektować własną przypinkę, która będzie się nadawała do każdego ubioru.

Drobny prezencik?

Okej, wyszykowaliśmy się, zakładamy, że wygląd wywoła spodziewane dobre wrażenie, lecz czy to wystarczy? Może, jednak jeśli jesteś mężczyzną, to zadbaj też o to, aby pewnej tradycji stało się za dość. Kiedyś uważano, iż przyjście na spotkanie z kobietą z gołymi rękami jest niegrzeczne – stąd zwyczaj ofiarowywania kwiatów czy bombonierek. Współcześnie wyszło to nieco z mody. Może warto przywrócić ten zwyczaj? Jeśli umawiasz się z dziewczyną, która nie ma skrajnie feministycznych poglądów na życie, zadbaj o mały podarunek – zawsze przysporzy Ci to dodatkowych punktów już na starcie, zanim jeszcze przejdziecie do rozmowy, planowanej kolacji czy też seansu w kinie. Co jednak można dać kobiecie, którą widzimy prawdopodobnie pierwszy czy drugi raz w życiu? Odpowiedzią mogą być przypinki o neutralnym wzorze i kolorze. Są na tyle bezpiecznym prezentem, że nikogo nie urażą, a neutralny wzór sprawi, że nawet jeśli nie staniecie się parą, ona będzie je mogła wykorzystać w przyszłości. Jeśli chcesz dać jej coś bardziej osobistego, lecz niedrogiego, możesz połasić się o własny wzór przypinek lub zamówić odpowiednie przypinkowe kolczyki. W ten sposób na pewno łatwiej Ci będzie trafić do jej serca!

Miłe wspomnienie

Często trudno jest nam ocenić, czy druga randka na pewno dojdzie do skutku. Mieszane uczucia, pojawienie się kogoś nowego w naszym lub drugiej osoby życiu powoduje, że trudno to wszystko przewidzieć. Dlatego dobrze jest zostawić w życiu nowo poznanej osoby jakąś pamiątkę, która będzie o nas przypominała. Wręczając chociażby elegancką przypinkę stajemy się nie jedną z wielu osób w życiu potencjalnego partnera/partnerki. Stajemy się osobą, która coś od siebie dała i postarała się chociaż w drobny sposób pozostać w życiu tej drugiej strony. Oczywiście nie ma sensu tutaj wydawać nie wiadomo jak wielkich pieniędzy czy też zdobywać się na wyszukane, romantyczne gesty. Jeśli to jest pierwsza randka, wystarczy coś prostego, np. badzik z neutralnym wzorem. A jeśli znajomość się utrzyma? Wówczas do kolekcji możesz dorzucić kilka innych przypinek, już z bardziej śmiałymi motywami!

Artykuł opublikowany na: Bunet.pl

Zaprzyjaźnij się z prezerwatywą

2014-09-11T13:13:00.003+02:00

Niezbyt przez Panów lubiana, ale najczęściej stosowana metoda zapobiegania ciąży. Nawet najcieńsze wydają się przeszkadzać i blokować psychicznie, uniemożliwiając pełną radość ze stosunku. Zwłaszcza, że przy extrasafe'ach zwiększa się ryzyko jej uszkodzenia. Nic więc dziwnego, że kiedy nadarza się okazja, chętnie rezygnuje się gumek. Jednak czy to na pewno dobry pomysł, Panowie?

Nie tylko ciąża
Nawet jeśli partnerka, stała lub jednonocna, stosuje inne metody antykoncepcji, nie rezygnujcie z gum. To nie tylko jedna z lepszych metod uniknięcia ciąży, ale także jedyna zapobiegająca zarażeniem się szeregiem chorób: wenerycznych czy zakaźnych. Wielu z nas zapomina, że właściwie tylko prezerwatywy mogą nas niemal w 100% ochronić przed niebezpiecznymi wirusami, które mogą stać się pamiątkami na całe życie.

Problemy Wenery
Słyszałeś o chlamydii? To taka niezbyt przyjemna bakteria, która może prowadzić do zapalenia cewki moczowej (bolesne), zapalenia najądrzy (mega bolesne) i gruczołu krokowego (zwijasz się i kwiczysz). A może coś nie coś obiło Ci się o uszy na temat rzeżączki? Objawia się ropą wyciekającą z cewki moczowej, powoduje ból i pieczenie podczas oddawania moczu, a nieleczona może zaatakować cały organizm prowadząc do zaburzeń pracy serca. Jeśli nie używasz prezerwatyw, narażasz się także na przyjaźń z krętkiem bladym. Niby miła nazwa, ale to bakteria wywołująca kiłę, czyli jedną z poważniejszych chorób wenerycznych.

Wirusy i pasożyty są wśród nas
Częste kontakty seksualne, szczególnie z przypadkowymi partnerkami nie są niczym złym. Oczywiście, o ile dbamy o swoje zdrowie. Inaczej możemy narazić się na takie pamiątki jak WZW typu B lub C (wirusowe zapalenie wątroby), opryszczka genitaliów oraz AIDS. Szczęśliwi Ci, których zaatakują pasożyty, ponieważ są one w pełni uleczalne. Chociaż kto z nas chciałby się pochwalić faktem, że akurat pozbył się świerzba, wszy łonowej lub amebozy? Raczej nikt. Dlatego wniosek jest jeden: nie chcesz chorować – NOŚ GUMY!

Krwiożercze dziennikarstwo

2014-08-18T14:07:00.003+02:00

Szanowny Czytelniku! Jeśli kiedykolwiek, w jakikolwiek sposób artykuł/zdjęcie/materiał dziennikarski sprawi, że poczujesz zgorszenie/niesmak/obrzydzenie, to wiedz, że to tylko i wyłącznie Twoja chora wyobraźnia.

„Głos Zabrza i Rudy Śląskiej” na swojej stronie internetowej zamieścił artykuł dotyczący potrącenia kobiety przez TIRa. Jak łatwo się domyśleć – kobieta nie przeżyła. Można powiedzieć, artykuł jak każdy inny – nie pierwsza to, ani nie ostatnia tragedia na polskich drogach. Ciekawostką natomiast okazały się zdjęcia, które licznie obrazują miejsce zdarzenia. Artykuł i zdjęcia są dostępne TUTAJ. Te zdjęcia, które najbardziej wzburzyły we mnie krew, zamieszczam TUTAJ.

Jako, że jestem osobą porywczą a na punkcie etyki i profesjonalizmu dziennikarskiego wyczuloną, postanowiłam zaprotestować w komentarzu. Nie przeciwko artykułowi jako takiemu, a przeciwko publikowaniu takich zdjęć. No i stwarzaniu możliwości robienia ich na miejscu zdarzenia. Jak się okazało, wetknęłam kij w mrowisko.

Dowiedziałam się bowiem, iż ja, jako osoba, która nie była na miejscu wypadku (co szanowny przeciwnik odkrył dzięki sile jasnowidzenia, bo sam również tam nie był), nie może się wypowiadać na temat rzetelności i etyki dziennikarskiej. Dlatego drodzy Czytelnicy. Jeśli oburza Was fakt, że media z każdym dniem coraz bardziej ociekają krwią, jeśli czujecie niesmak, gdy w telewizji pokazywane są szczątki ofiar Tupolewa, wiedzcie, że nie możecie przeciwko temu protestować. Wszak obraz, który widzicie, nie musi być kawałkami zwłok, a zwyczajną mielonką z Biedronki czy innego Lidla, rozwaloną siłą uderzenia.

Żarty na bok. Nie wiem co tu jest bardziej krwiożercze – same zdjęcia, czy broniących ich, niczym lwica swoje młode, strażak, który nawet nie uczestniczył w akcji ratunkowej. W tym momencie przypomina mi się jedynie sprawa sprzed dwóch lat, kiedy to prokurator generalny postrzelił się na konferencji prasowej, a dziennikarze miast mu pomóc, sprawdzali czy całość się dobrze nagrała.

Jeśli więc zadajecie sobie pytanie, dlaczego dziennikarstwo zmierza w stronę tabloidyzacji, zastanówcie się, czy przypadkiem sami na to nie przyzwalacie. Chociażby nieprzemyślanymi komentarzami i bronieniem niekompetencji. Bo co by nie było widoczne na tych zdjęciach, skojarzenie jest jednoznaczne. A całość wrzucona, jak to mawia Magdalena Środa "ku uciesze gawiedzi".

Usłysz śmiech hieny

2014-07-30T13:08:00.000+02:00

Hiena nie kojarzy nam się zbyt pozytywnie – w kreskówkach występuje zazwyczaj jako głupkowaty stwór chichoczący bez powodu, a na żywo kradnie jedzenie lub pożera padlinę. Jednak bez wątpienia hiena cętkowana jest niezwykle ciekawym stworem. Dlaczego?

Rozpoznawalność zwierza
Hiena cętkowata posiada bardzo gęstą sierść w barwie od szarej do brązowej z ciemnymi cętkami, które bledną pod wpływem czasu. Młode hieny są prawie całkowicie czarne, dopiero po pewnym czasie zaczynają jaśnieć. Nie są zbyt wielkie – osiągają do 90 cm wysokości oraz 150 cm długości ciała. Waga także nie zdumiewa – samiec osiąga do 60 kg, natomiast samica – do 75 kg.

Gdzie i kiedy spotkać?
Uwielbia afrykańskie sawanny oraz pustynie. Szczególnie gęsto występuje na południu od Sahary, jednak w lasach deszczowych się jej nie widuje.

Pora obiadowa
Hieny cętkowane jedzą zarówno padlinę, jak i świeżo upolowane zwierzęta. Szczególnie upodobały sobie antylopy, zebry oraz inne średniej wielkości zwierzęta. Czasami potrafią skusić się na młodą żyrafę, słonia czy nosorożca. Tak naprawdę hiena potrafi zjeść wszystko, co można strawić.

Ciekawości z kości
Fakt nr 1 – u hien dominujące są samice. Co więcej – naukowcy udowodnili, że często samica-przywódczyni ma zaskakująco wysoki poziom testosteronu przez co jej ciało wytwarza pseudo-członek.
Fakt nr 2 – hieny posiadają zdumiewająco silne szczęki, potrafiące skruszyć nawet kość słonia.
Fakt nr 3 – młode po urodzeniu zaczynają ze sobą walczyć o dominację.

Artykuł opublikowany na: Sn2.eu

Nie daj się wyśmiać, czyli na co uważać w trakcie pisania?

2014-07-05T19:20:00.001+02:00

Napisanie kiepskiej książki to koszmar każdego pisarza. Po nocach mogą śnić się niepochlebne recenzje krytyków oraz dołująco niska sprzedaż naszego arcydzieła. Jak zrobić, aby uniknąć takiego wystawienia się na pośmiewisko? Otóż należy się wystrzegać kilku błędów, które wbrew pozorom zdarzają się nadzwyczaj często w książkach. Co to za błędy?

Podstawowi zabójcy tekstu

Czyli wszelkie błędy ortograficzne, interpunkcyjne, gramatyczne, merytoryczne, stylistyczne oraz logiczne. Jeśli nie chcemy swojego tekstu zabić, unikajmy sytuacji, kiedy zamiast „przyjaciel” napiszemy „pszyjacjel” albo sprawimy, że gruszki zamiast rosnąć na drzewie, są wykopywane z ziemi. Błędy ortograficzne sprawiają, że czytelnik ma trudności w rozumieniu tekstu, a niepoprawne stawianie znaków interpunkcyjnych powoduje, że książkę się ciężko czyta. Najgorszy jest jednak brak logiki oraz błędy merytoryczne – szczególnie, kiedy są to zabiegi niecelowe. Logika jest czymś, co nadaje naszemu tekstowi ciągłość, dzięki niej czytelnik doskonale rozeznaje się w fabule i nie ma wrażenia czystego absurdu. Jeśli taki efekt chcemy osiągnąć, to zgoda, ale róbmy to celowo, stosując odpowiednie do tego środki artystyczne, a nie tłumaczmy tak swoich błędów. Sprawa merytoryki jest również delikatna – kiedy umieszczamy akcję w danym, rzeczywistym, miejscu, nie możemy zmyślać na temat jego cech charakterystycznych. Przykładowo – jeśli akcja naszej powieści dzieje się we współczesnej Warszawie, nie możemy napisać, że znajduje się w niej Wieża Eiffla. Powód? W ten sposób wykazujemy się ignorancją oraz...lenistwem, ponieważ nawet nie chce nam się sprawdzić kilku rzeczy, zanim o nich napiszemy.

Zaimki są wszędzie!

„Ewa poszła do Piotrka. U niego ona wzięła szklankę. Ta szklanka była napełniona sokiem do połowy. Ona ją podała jemu i byli szczęśliwi” - nie najlepiej się to czyta, prawda? Dlatego nadmiar zaimków jest niewskazany w tekście. Naprawdę, Twoja książka będzie znacznie lepiej wyglądać, kiedy czasami zastosujesz podmiot domyślny – czytelnik naprawdę nie musi za każdym razem być informowany dokładnie kto i co robi.

Tasiemce zdaniowe

Pytanie za sto punktów – czy Ty, drogi Pisarzu, chciałbyś przeczytać książkę, w której na pierwszej stronie widnieją tylko dwa, za to niezwykle rozbudowane zdania? Z całą pewnością nie. Zbyt rozległe zdania powodują, że odbiorca traci wątek, a od strony pisarza – znacznie łatwiej w takim zdaniu zrobić błąd logiczny, gramatyczny czy stylistyczny. Aby zapobiec takim długaśnym zdaniom, każdy napisany fragment przeczytaj sobie kilka razy na głos i skracaj to, co uznasz za stosowne. Oczywiście niewskazane jest także popadanie w przesadę, czyli formułowanie zdań jednowyrazowych.

Artykuł opublikowany na: KlubPisarza.pl

Trochę prywaty

2014-07-04T22:00:00.002+02:00

Kilka ważnych newsów związanych z moim życiem prywatnym:
a) Udało mi się ukończyć studia, dzięki czemu mogę z dumą ogłosić, iż posiadam tytuł magistra z dziennikarstwa i komunikacji społecznej (zleceniodawcy, pokażcie, że to doceniacie!)
b) Po dwóch latach współpracy niestety zakończyła się moja przygoda z Bunet.pl i Saltim.pl. Chciałam podziękować za ten czas, w trakcie którego mogłam nie tylko publikować, ale przede wszystkim nabyć sporo doświadczenia. Dzięki Kamil!
c) Niestety z powodu braku czasu (spowodowanego z kolei pisaniem pracy magisterskiej) musiałam zakończyć współpracę z 2inspired, a co się z tym wiąże - projektem MazuryAktywnie. Szkoda, ale wiem, że sama już dawałam ciała ;)
d) Na chwilę obecną robię sobie długie (i według większości - zasłużone) wakacje. Jednak to nie oznacza całkowitego lenistwa. Planuję zaktualizować niniejszy blog (m.in. uporządkować nieco podstrony, bo się robi tego zwyczajnie za dużo, a i wypadałoby dodać jakąś ładnie skomponowaną ofertę) i naturalnie przyjmuję zlecenia na teksty. Mile widziane umowy o dzieło/umowy zlecenia.

Wszelkie pytania, propozycje współpracy, proszę kierować na mojego maila: ewa.wiecha@gmail.com