Pora na pierwsze podsumowanie projektu 180 wpisów w 180 dni, w którym chcę na łamach nowego bloga publikować codziennie jeden wpis. I tak przez pół roku, albo do momentu, gdy blog osiągnie sukces, jeśli nastąpi wcześniej.

Minął pierwszy miesiąc ciężkiej i wytężonej pracy. I już widzę, jak cholernie trudne będzie zrealizowanie tego planu. Ale zacznijmy raport od liczb, które możemy porównać łatwo do stanu wyjściowego sprzed miesiąca:

• zaindeksowane odnośniki to:
  • 8 linków z 4 domen wg Narzędzi dla Webmasterów w Google,
  • 13 odnośników z 5 domen wg Ahrefs (był 1),
  • 16 odnośników z 5 domen wg Majestic SEO (nie było zaindeksowanych w ogóle),
• 38 opublikowanych wpisów (było 8), z czego przybyło 29 wpisów napisanych własnoręcznie przeze mnie i 1 kupiony w Textmarkecie,
• 6 kategorii i 15 tagów (przybyło 11 tagów),
• PR 0, 41 zaindeksowanych podstron przez Google (o 20 więcej niż ostatnio),
• 31 unikalnych odwiedzających na przestrzeni tych 30 dni, z czego 40 odwiedzin z wyników wyszukiwania (w tym na jedno hasło — 29 odwiedzin, z czego 3,45% to nowe odwiedziny — a więc jedna osoba weszła na bloga 29 razy z tego samego hasła).

Założyłem sobie, że będę codziennie pisać jeden wpis do opublikowania następnego dnia. Dzięki temu miałbym zapas wpisu na kolejny dzień, na wypadek, gdyby mi się jakoś bardzo nie chciało pisać, albo jakbym nie miał na to fizycznej możliwości.

Misterny plan się jednak dość szybko rozsypał. Wystarczyło w długi weekend wyjechać w miejsce, w którym internet bywał tylko czasami, gdy akurat dobrze zawiał wiatr. Później musiałem wyrównywać zaległości. Wprawdzie trochę tekstu udało mi się napisać w offlajnie, ale to jednak nie to samo — zawsze oprócz samego wprowadzenia tekstu, jest jeszcze praca związana z jego edycją (linkowanie wewnętrzne, linki zewnętrzne do innych moich blogów, wyszukanie zdjęcia do wpisu, itd.).

W sumie minął miesiąc a ja widzę, że zrealizować plan będzie bardzo ciężko. Wszystko przez to, że założyłem, że wpisy będą zgodne z wytycznymi wtyczki WordPress SEO by Yoast, czyli długie na co najmniej 300 słów. Czasem wena kończy mi się po połowie tego limitu i dalej muszę się nakombinować. Ale nie zawracam sobie tym głowy przy publikacji wpisów kupionych na Textmarkecie, które najczęściej mają ok. 1 000-1 300 znaków.

Z czasem, gdy wyczerpię najważniejsze tematy, będę po prostu publikować krótsze wpisy, np. z obrazkami z Pinterestu.

Wczoraj na blogu zainstalowałem skrypt Twoje Zaplecze, który służy do emisji linków reklamujących moje własne serwisy. Wpuściłem więc na bloga linki pokrewne tematycznie. W treści publikowałem je już wcześniej (pilnując tylko, by trackbacki na stronach docelowych kasować), teraz są do tego w bocznej szpalcie. Ale do TZ nie wgrałem na razie linków do tego nowego bloga, bo nie wiem w sumie, które wpisy będą się najlepiej pozycjonować i w które będzie warto dodatkowo inwestować.

Oprócz tego zdarzyło mi się ze 3 razy gdzieś coś skomentować, podpisując się adresem bloga (i imieniem, rzecz jasna), przy czym wszystkie komentarze od razu wpadły do moderacji. Do dziś jeden z nich wciąż tam leży. Niech się linki z komentarzy zbierają, przynajmniej wyglądają bardzo naturalnie.

Do tego wrzuciłem na serwis z artykułami do przedruku dwa teksty z linkami, i wczoraj zacząłem załatwiać pozyskanie linków z 2 nie moich blogów pokrewnych tematycznie. Będą site-wide z bocznej szpalty do strony głównej bloga + z artykułów opublikowanych na nich (po 3 linki do podstron).

Dodałem też bloga do kilku katalogów. Chyba nawet jeden był jakoś symbolicznie płatny.

Podsumowując, efekty na razie nie powalają, ale to przecież dopiero początek.

Post 180 wpisów w 180 dni – po 30 dniach pojawił się poraz pierwszy w Zarabianie na blogach.

Mając ze 30 czy 40 WordPressów przetestowałem na nich już sporo przeróżnych wtyczek. Do niedawna moją ulubioną do optymalizacji bloga pod kątem SEO była All In One SEO Pack, ale od kiedy poznałem WordPress SEO by Yoast, konsekwentnie przestawiam się właśnie na tę wtyczkę na wszystkich moich blogach.

Bo oprócz tego, że posiada wszystkie funkcje tej, z której korzystałem poprzednio, ma też i inne, równie przydatne. Albo może nawet bardziej użyteczne.

Z mojego punktu widzenia istotne są trzy funkcje WordPress SEO by Yoast:

• generowanie mapy witryny (sitemap),
• przepisywanie tytułów stron tak, by były bardziej użyteczne dla odwiedzających i bardziej zachęcające dla wyszukiwarek,
• pomoc przy tworzeniu wpisów.

Jeśli chodzi o generowanie mapy witryny, to w zasadzie z tej funkcji korzysta się raz. Trzeba skopiować adres generowanej przez wtyczkę sitemapy i zgłosić ją w Narzędziach dla Webmasterów. Ułatwi ona Google’owi indeksowanie nowych wpisów, warto więc to zrobić.

Ale nie ma sensu instalować tej wtyczki tylko w celu wytworzenia mapy. Równie dobrze można jako mapę witryny zgłosić kanał RSS, który jest automatycznie generowany przez każdego WordPressa.

Przepisywanie tytułów też ustawia się raz, a później się o tym zapomina. Domyślnie WP tytuły wymyśla niezbyt wyszukane, czasem niektórzy autorzy szablonów usiłują to poprawiać, ale wyniki wychodzą niekiedy dziwacznie. Dlatego ja zawsze poprawiam wpisy w szablonie (aby wtyczka mogła sobie bez przeszkód zmieniać tytuły) i pozwalam zająć się tym wtyczce.

Przykładową konfigurację tej, oraz i innych funkcji WordPress SEO by Yoast – znajdziecie tutaj.

Najciekawsza i najmocniej przeze mnie eksploatowana jest jednak funkcja ułatwiająca tworzenie wpisów — analiza SEO wpisu. Polega ona na sprawdzeniu szeregu istotnych z punktu widzenia wyszukiwarek kryteriów, a więc między innymi:

• długości wpisu,
• umiejscowienia w nim nagłówków,
• liczby i opisu zdjęć,
• występowania frazy kluczowej w odpowiedniej ilości i miejscu.

Wystarczy w tym celu podać przy tworzeniu nowego wpisu, na jaką frazę kluczową ma być zoptymalizowany. Wtyczka automatycznie sprawdzi, czy fraza znajduje się w istotnych miejscach (m.in. tytuł wpisu i pierwszy akapit). I dostaniemy jasną odpowiedź, czy nasz wpis jest dostatecznie dobrze napisany, czy też warto byłoby coś przy nim poprawić. Tworząc wpis i zmieniając jego parametry widzimy też od razu, jak będzie wygląda

Ja za szczególnie przydatną uważam informację gdy wpis jest zbyt krótki. Dobrze motywuje do pracy.

Dlatego ja wtyczce daję 5/5 gwiazdek i wdrażam ją po kolei na wszystkich moich blogach!

Post WordPress SEO by Yoast – chyba najlepsza wtyczka SEO do WP pojawił się poraz pierwszy w Zarabianie na blogach.

Od wczoraj w ZPP prowizje za sprzedaż ebooków miały spaść dwukrotnie. Chodzi oczywiście o książki sprzedawane przez wydawnictwo Złote Myśli, które śmiało można określić mianem jednego z prekursorów rynku e-booków w Polsce. I nie jest to pierwsza zmiana na niekorzyść partnerów.

Sam miałem z ZPP i ZM dość dziwne relacje. Nigdy specjalnie nie zacząłem promować ich produktów, bo kompletnie nie miałem na moich serwisach miejsca na reklamy książek o przedsiębiorczości, rozwoju osobistym, itd. Po prostu to mnie nigdy nie interesowało, a nie zamierzałem tworzyć bloga specjalnie po to, by móc takie publikacje promować.

Z drugiej strony, jeszcze będąc na studiach, wydałem tam przetłumaczoną przez siebie książkę i do dziś ją promuję na jednym z moich blogów. Więc w zasadzie ZM wykorzystuję raczej tylko jako wydawcę dla mojej książki, za której sprzedaż dostaję dość sporą prowizję.

Te zmiany, o których mowa, będą dla ZPP i ZM w mojej ocenie katastrofalne. Jest to skutek podjętej jakiś czas temu decyzji, by skupić się wyłącznie na sprzedaży książek z jednej, dość wąskiej i niespecjalnie atrakcyjnej niszy — rozwoju osobistego, przedsiębiorczości, itd. Już dość dawno temu przestałem śledzić nowości w ZM (maile z powiadomieniami o nowych książkach do promowania w ZPP kasowałem od razu po przyjściu), bo ile można czytać o tym samym? Ile książek na ten sam temat jest w stanie wchłonąć polski rynek? Wychodzi na to, że niewiele.

Ja po ZM płakać nie będę. Po majowym weekendzie usiądę sobie na spokojnie i zastanowię się, czy bardziej opłaci mi się pozostać w ZM z moją książką (przy niższej prowizji i prawdopodobnie niższej sprzedaży z powodu gorszych wyników partnerów) czy wydać ją gdzieś indziej.

Post Nie będę płakać po Złotym Programie Partnerskim pojawił się poraz pierwszy w Zarabianie na blogach.

Ile razy znajdziesz się w martwym punkcie, jeśli chodzi o dalszy rozwój swojego bloga, musisz zadać sobie cholernie ważne pytanie.

To pytanie brzmi: do czego tak naprawdę w ogóle potrzebny jest Ci blog? I czym chcesz, by za kilka lat był.

Gdy będziesz znać odpowiedź na to pytanie, uzyskanie kolejnych odpowiedzi na kolejne pytania będzie znacznie prostsze.

Bloga można prowadzić z wielu różnych przyczyn. Moje cele pisania różnych blogów to m.in.

• bezpośrednie zarobienie na reklamie umieszczonej na blogu (np. AdSense, programach partnerskich),
• wyrobienie sobie marki w danej branży, a później prowadzenie szkoleń albo sprzedaż produktów informacyjnych,
• sprzedaż usług klientom,
• po prostu po to, żeby być czytanym i uwielbianym przez czytelników.

Zależnie od tego, jaki cel przyświeca istnieniu bloga, można przyjąć nieco inną strategię jego rozwoju.

Weźmy za przykład mojego najnowszego bloga, o którym pisałem przy okazji zajawiania pomysłu 180 wpisów w 180 dni. Póki co na przestrzeni minionych 10 dni napisałem na niego 10 wpisów, ale jeszcze nie mogę powiedzieć, bym zakończył nad nim prace. Celem jego istnienia nie jest wypromowanie mnie jako osoby obeznanej w tej tematyce, o której tam piszę. Bo nie znam się na tym na tyle, bym czuł się komfortowo doradzając komukolwiek za pieniądze, czy sprzedając swoją wiedzę w formie książki. Nie muszę się więc podpisywać imieniem, nazwiskiem i pełnym tytułem naukowym. Nie czuję potrzeby pozostawienia tam swojego numeru telefonu, żeby potencjalni klienci mogli do mnie dzwonić. E-mail albo formularz kontaktowy raczej zostawię. Blog ma zarabiać bezpośrednio na reklamach, a także kierować ruch do innych moich blogów (a więc działać jako zaplecze). Do przeprowadzenia ewentualnej kampanii reklamowej adres e-mail lub formularz się przydadzą.

Przy takim blogu trzeba skupić się na pisaniu treści pod wyszukiwarki. Wszelkie inne działania (jak u mnie pozyskiwanie adresów e-mail) mają charakter poboczny.  Kluczem do ruchu na takim blogu będą wyszukiwarki, tym bardziej, że po opublikowaniu pewnej liczby artykułów tematyka zaczyna się wyczerpywać — a nowe teksty będą dotyczyć co najwyżej nowych produktów na rynku.

Treść ma być użyteczna dla ludzi (by polecali ją sobie w social mediach i przesyłali ją mailem), ale zoptymalizowana pod wyszukiwarki.

Ale mam też innego bloga, na którym nacisk kładę na kontakt z czytelnikami. Bo tu zależy mi na tym, by ludzie odzywali się do mnie — bo z tego mam pieniądze. Ułatwiam więc kontakt na wszelkie możliwe sposoby — podaję e-mail i numer telefonu, choć z tego co widzę, wypadałoby umieścić odnośnik do tych danych gdzieś wysoko na stronie, a nie w stopce… Odpowiedzi na ich pytania publikuję, aby nie bali się zadawać pytań. I aby myśleli “skoro ten czytelnik go zapytał, to znaczy, że uznał go za fachowca“.

Gdyby ta nisza była nieco lepiej rozwinięta pod względem zapotrzebowania na moje usługi, to bym mógł w ogóle zrezygnować z reklam.

Cel istnienia bloga a sposób jego prowadzenia

Jak widać na powyższych przykładach, od celu istnienia bloga zależeć będzie nieco sposób jego prowadzenia. Jeśli nie wiesz, co dalej masz ze swoim blogiem robić — jak go rozwijać i promować, może poniższe sugestie coś Ci pomogą. Czasem pomoże odpowiedź na pytanie, czym ma być Twój blog za kilka lat.

Jeżeli chcesz pisać dla samego pisania, to w gruncie rzeczy nie czytaj dalej i niczym się nie przejmuj. Po prostu pisz. Czytelnicy się pojawią, albo nie. Ale Ciebie to przecież nie interesuje.

Jeśli piszesz by mieć treść, którą obłożysz reklamami, pisz unikalne artykuły, przydatne dla czytelników. Formułuj zdania tak, by lubiły je wyszukiwarki, pod tym samym kątem optymalizuj kod szablonu i linkowanie wewnętrzne. Przyda się i pozycjonowanie, choćby pozyskiwanie linków z komentarzy pod innymi wpisami czy ze stopki na forum. Ale treść musi być naprawdę wysokiej jakości, bo najwięcej linków zdobędziesz dzięki temu, że czytelnicy sami będą ją polecać dalej (m.in. na forach i na swoich blogach).

Jeśli zależy Ci na zbudowaniu własnej marki (niezależnie od tego, w jakim celu chcesz ją wykorzystać), podpisuj się wyraźnie i nie unikaj kontaktu z czytelnikami. O tym znacznie szerzej mówię tutaj, więc szkoda miejsca na powtarzanie tego po raz wtóry.

Jeśli chcesz promować swoje produkty, np. jakiegoś ebooka z poradnikiem dotyczącym czegokolwiek, przyda się ruch z wyszukiwarek i przedstawienie Ciebie jako osoby kompetentnej w danej branży. Podobnie będzie w przypadku bloga służącego do promowania Twoich usług.

Post Po co Ci blog? pojawił się poraz pierwszy w Zarabianie na blogach.

Wpis sponsorowany, zgodnie z etyką blogvertisingu.

Kiedy ktoś pyta mnie o to, jak ma odnieść sukces z blogowaniu, zawsze powtarzam, że musi przygotować dla czytelników coś, czego nie znajdą nigdzie indziej. Mogą to być artykuły z unikalnymi informacjami lub opiniami, albo po prostu ta sama treść, co w innych miejscach, ale przedstawiona w ciekawszy, łatwiejszy w zrozumieniu, albo inaczej wyróżniający się sposób.

Jedną z metod na to, by nasze wpisy się wyróżniały, jest uatrakcyjnienie ich odpowiednimi grafikami. A skąd je brać? Pisałem już o dwóch możliwościach — pobieraniu z Flickra albo wykorzystywaniu tych już udostępnionych, zgodnie z prawem cytatu. Dziś będzie o kolejnym źródle wysokiej jakości zdjęć i grafik — banku zdjęć stockowych Depositphotos.

Banki tzw. stocków to kolekcje olbrzymich ilości zdjęć i grafik wektorowych. Są one przygotowywane przez profesjonalistów, którzy zamiast sprzedawać pojedyncze zdjęcia za setki dolarów do ilustracji artykułów, wolą udostępniać je za mniejsze pieniądze, aby były wykorzystywane szerzej. Nie ma się co okłamywać — są to zdjęcia o jakości, której fotograf-amator prawdopodobnie nigdy nie osiągnie. A dzięki temu, że trzeba za nie (jednak trochę) zapłacić, nie będą nigdy tak powszechnie wykorzystywane, jak te o bezpłatnych licencjach (np. GNU FDL lub Creative Commons).

To, że zapłacimy za zdjęcie kupione w banku zdjęć, nie oznacza jeszcze, że możemy z nim zrobić, co nam się żywnie podoba. Zazwyczaj w licencjach mamy do czynienia z różnymi ograniczeniami. W Depositphotos istnieją dwie: standardowa i rozszerzona.

Kupując obrazek w licencji standardowej możemy:

• wykorzystywać go w druku (artykuł w gazecie) lub na blogu, dowolną ilość razy,
• wstawiać go na bloga w rozdzielczości nie większej, niż 1 600×1 200 pikseli (w innym banku, z którego czasem korzystam, limit wynosi 800×600 pisekli),
• wykorzystać go do celów komercyjnych (np. do stworzenia prezentacji, którą będziesz sprzedawać na łamach bloga), jeśli cel jego użycia jest podrzędny w stosunku do samego produktu — bo klient kupuje prezentację dla jej merytorycznej treści, a wykres z zakupionej grafiki wektorowej służy tylko do wizualnego uatrakcyjnienia.

W licencji rozszerzonej możemy dokładnie to samo, przy czym możemy sprzedawać produkty z zakupionym obrazkiem nawet wtedy, gdy to obrazek “odgrywa główną rolę w produkcie i dodaje mu wartości” (cytat z objaśnienia licencji). Ten przypadek wystąpi wtedy, gdy np. zrobimy koszulkę z motywem kupionego obrazka — użytkownik kupi tę konkretną koszulkę tylko z racji nadruku.

Teraz kilka słów odnośnie samych kosztów. Z Depositphotos można korzystać w dwóch modelach: abonamentowym i pre-paid, w którym płacisz za każde pobranie.

W pierwszym wariancie możesz pobierać zdjęcia i grafiki w dowolnym rozmiarze, w określonej dziennym limitem liczbie. Plan z 5 obrazami dziennie będzie kosztować 69$ za miesiąc, albo 649$ za rok. Im większy limit, tym taniej — przy limicie 200 pobrań dziennie opłata miesięczna to 1 259$ (albo 10 999$ za rok). O ile dobrze patrzę, w modelu abonamentowym możemy pobierać tylko grafiki w licencji standardowej. Tak czy siak, w mojej ocenie większości z nas takie plany się nie przydadzą.

Drugi wariant to zakup ważnych przez rok kredytów, według przelicznika 50 kredytów = 50$. Znów, im więcej, tym taniej — 1 000 kredytów to koszt 905$. Ważne jest przy tym, że zależnie od konkretnego zdjęcia czy grafiki, za pobranie ich w określonej rozdzielczości, zapłacisz różną kwotę.

Weźmy jedną przykładową grafikę wektorową. Możemy pobrać ją jako grafikę wektorową za 20 kredytów w licencji podstawowej albo 80 kredytów w rozszerzonej. Możemy ją też pobrać jako obrazek JPG, w cenie zależnej od rozdzielczości: począwszy od 1,5 kredytu (346×346 pikseli) aż do 18 kredytów (4 000×4 000 px). Podobne ceny są w przypadku zdjęć, też mocno zależą od rozdzielczości.

Pewną ciekawostką jest obecność w Depositphotos programu partnerskiego. Z tego, co widzę, może być interesujący szczególnie dla osób prowadzących witryny o fotografii. Wynagrodzenie jest bowiem naliczane za:

• emisję bannera — 10 lub 20$,
• zakup obrazków — 15% wartości pliku, lub 4-10% wartości abonamentu,
• sprzedaż obrazków — 0,03$ za każdą sprzedaż.

Co się spodoba osobom bardziej leniwym, można pobrać grafiki bannerów reklamowych w języku polskim, o różnym rozmiarze, więc w zasadzie od razu po zapisaniu się można przystąpić do promocji tego programu.

Sam ze zdjęć stockowych korzystam głównie na moich serwisach o budownictwie. A Wy?

Post Stockowe obrazki na blogu pojawił się poraz pierwszy w Zarabianie na blogach.