Zdrowie i Kondycja

Mikrofalówkom podziękujmy - na zawsze!

2013-01-23T18:52:00.000+01:00

Zdjęcie: MrsEds

Dziś zaprezentuję kolejny artykuł, który tak jak tydzień temu będzie co najmniej dość kontrowersyjny. Zapewne wielu czytelników poprze to co tu przeczyta jednakże z całą pewnością znajdą się i tacy którzy od razu odrzucą i będą gotowi spierać się z zasadnością postawionych w tym artykule tez. Tak jak pisałem w poprzednim tygodniu, proponuję Tobie drogi czytelniku zapoznanie się z tematem zanieczyszczeń, które moim zdaniem mają znaczący wpływ na nasze zdrowie. Zanieczyszczeń, które znacznie trudniej wyczuć i są mniej namacalne niż wszelkie zanieczyszczenia chemiczne. Mam na myśli zanieczyszczenia elektromagnetyczne i mikrofalowe.

Jest to o tyle temat kontrowersyjny, że świat nauki, raczej milczy na ten temat a potężne korporacje mające krocie zyski z produkcji i sprzedaży urządzeń wytwarzających tego typu zanieczyszczenia pilnie strzegą przysłowiowego „swojego podwórka” i w miarę możliwości starają się nie dopuścić do powszechnego wycieku wyników różnych niezależnych badań, których wyniki mogły by zaszkodzić powszechności stosowania oferowanych przez nich urządzeń.

Dziś proponuję przeczytać artykuł, który bardzo konkretnie i wnikliwie omawia kwestię wpływu wszelkich mikrofal na nasze zdrowie. Bezpośredni wniosek jaki wynika z tego artykuły to: pozbądź się dla swojego własnego zdrowia kuchenki mikrofalowej ze swojej kuchni i to jak najprędzej. Zapraszam do przeczytania artykułu: „Kuchenki mikrofalowe - PRECZ Z NASZYCH KUCHNI!”

P.S. Czy wiesz, że wprowadzając kilka prosty zmian do swojego życia, unikniesz większości szalejących chorób cywilizacyjnych, poprawisz swoje samopoczucie oraz zdrowie by móc cieszyć się nim przez długie lata. Poznaj dwa pierwsze kroki! ZAPISZ SIĘ TERAZ by otrzymać darmowy fragment mojego e-booka pt.: "10 nawyków dla zdrowia, czyli jak cieszyć się dobrym zdrowiem wprowadzając kilka prostych zmian."
Drogi czytelniku, jeżeli podoba Ci się to co przeczytałeś, proszę poleć ten artykuł innym, wciskając poniższy przycisk - „Poleć To"

Jeżeli to, co tu przeczytałeś jest dla Ciebie cenne, wspomóż mnie darowizną (nawet skromną), bym mógł nadal tworzyć ten blog dla Ciebie. Dziękuję!

Przepis na ugotowanie ... mózgu!

2013-01-16T18:27:00.000+01:00

Zdjęcie: cyrusbulsara

Dziś bardzo krótki wstęp będzie, głównie dlatego, że z jednej strony temat jest dość obszerny a w dodatku kontrowersyjny a z drugiej strony mam stosunkowo mało czasu. W najbliższych dwóch artykułach proponuję Tobie drogi czytelniku zapoznanie się z tematem zanieczyszczeń, które moim zdaniem mają znaczący wpływ na nasze zdrowie. Jednakże rodzaj tych zanieczyszczeń znacznie odbiega od tego co dotychczas zdążyłeś się przyzwyczaić, czytając moje wpisy. Rodzaj tych zanieczyszczeń jest znacznie mniej namacalny niż wszelkie zanieczyszczenia chemiczne. Mam na myśli zanieczyszczenia elektromagnetyczne i mikrofalowe.

Dziś proponuję przeczytać artykuł, który bardzo konkretnie i wnikliwie omawia kwestię wpływu na nasze zdrowie sygnału telefonii komórkowej. Zapraszam do przeczytania artykułu: „Szkodliwość fal krótkich(mikrofal) z nadajników telefonii komórkowej”

Jeżeli to, co tu przeczytałeś jest dla Ciebie cenne, wspomóż mnie darowizną (nawet skromną), bym mógł nadal tworzyć ten blog dla Ciebie. Dziękuję!

Najdoskonalsza fabryka chemiczna

2013-01-02T20:32:00.000+01:00

Sylwester i pierwszy dzień nowego roku już za nami. Czas szampańskiej zabawy właśnie się zaczął a wraz z nim, w większości przypadków rzek łykanego alkoholu oraz okres postanowień noworocznych. Nie mam nic przeciw piciu alkoholu ale zawsze wyznawałem i nadal wyznaję zasadę że trzeba wiedzieć ile, kiedy i z kim można wypić. Dlatego proponuję zrobić niespodziankę naszej wątrobie i tym razem wypić więcej czystej wody niż alkoholu. Również dlatego życzę Tobie drobi czytelniku, przede wszystkim zdrowia, dobrych pro-zdrowotnych nawyków oraz wytrwałości w dotrzymywaniu swoich postanowień noworocznych.

Dziś kilka słów od znanego i często cytowanego na tym blogu autora, Janusza Dąbrowskiego na temat najdoskonalszej, najnowocześniejszej fabryki chemicznej naszego organizmu. To właśnie wątroba jest taką doskonałą fabryką i to ona w całości odpowiada za detoksykację naszych ciał. Dlatego bardzo istotnym jest, by wiedzieć jak jej w tym procesie nie przeszkadzać. A jeśli zależy Ci na długim i dobrym zdrowiu to wręcz powinieneś ją wspomagać w tym procesie. Dlatego zapraszam serdecznie do szczegółowego zapoznania się z bardzo ważnym artykułem Janusza Dąbrowskiego pt: „O wątrobie krótka, ale ważna opowiastka...”

Jeżeli to, co tu przeczytałeś jest dla Ciebie cenne, wspomóż mnie darowizną (nawet skromną), bym mógł nadal tworzyć ten blog dla Ciebie. Dziękuję!

Trucizny nasze powszednie

2012-12-26T21:41:00.000+01:00

Zdjęcie: Minha Vida2006

O tym jak wiele zależy od sposobu naszego odżywiania, mówię niezmiennie od samego początku istnienia tego bloga. O tym, jak wiele konserwantów znajduje się w naszym pożywieniu, też parokrotnie wspominałem. Tym razem proponuję Tobie zapoznanie się bardzo dokładnym opracowaniem tematu wszelkiej maści E dodatków do żywności. Kolejny raz będę się posiłkował twórczością autora, dość często cytowanym tutaj na blogu PRO – Zdrowotnym. Mam na myśli oczywiście Pana Janusza Dąbrowskiego. Jak dotąd wszystkie artykuły pisane przez Pana Janusza były godne polecenia i nie inaczej jest tym razem.

Cały artykuł jest częścią większej całości, jednakże zamieszczona dziś treść jest jakby podzielona na dwie części. W pierwszej bardzo dokładnie opisane są stosowane w przemyśle spożywczym różnego rodzaju dodatki oznaczone jako E ileś tam. I choć w tabeli autor często podaje informację, że dany konserwant jest nie szkodliwy i pochodzenia naturalnego, to mnie szczerze mówiąc to całkowicie nie uspokaja. Głównie dlatego, że w niemal każdym produkcie równocześnie stosowane jest kilka, czasami kilkanaście konserwantów równocześnie. A z tego co mi wiadomo nikt nigdy nie prowadził badań na temat oddziaływania poszczególnych konserwantów na siebie oraz kompleksowego ich oddziaływania na organizm ludzki. Dodatkowo to że coś jest pochodzenia naturalnego wcale nie oznacza że zostało pozyskane w sposób naturalny.

Znacznie ciekawsza jest druga część artykułu, w której to Janusz Dąbrowski, jednak zamiast ją tutaj streszczać po prostu serdecznie Ciebie zapraszam do wnikliwego wczytania się w artykuł Janusza Dąbrowskiego pt: "Dodatki" do żywności, czyli o tym, czym się trujemy.

Jeżeli to, co tu przeczytałeś jest dla Ciebie cenne, wspomóż mnie darowizną (nawet skromną), bym mógł nadal tworzyć ten blog dla Ciebie. Dziękuję!

Pierwszy wywiad na tym blogu.

2012-12-19T19:35:00.000+01:00

Justyna Socha

Dziś ma nie lada gratkę dla wszystkich czytelników i zarazem zaszczyt, ponieważ udało mi się porozmawiać z osobą, która w ostatnim czasie z racji tego co robi stała się osobą rozpoznawalną wśród ludzi interesujących się tematyką zdrowia a w szczególności szczepień.

Udało mi się porozmawiać z Justyną Sochą, wolontariuszką i współzałożycielką Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Wiedzy o Szczepieniach Stop NOP. Sądzę że zbytnio Justyny przedstawiać nie trzeba, od siebie jedynie dopowiem, że Justyna też jest autorką bardzo ciekawych artykułów, które zamieściłem również tu na Blogu PRO – Zdrowotnym. Natomiast prywatnie Justyna jest też matką trójki dzieci w wieku od 3 do 12 lat. Więcej chyba rozpisywać się nie ma potrzeby się rozpisywać, przejdźmy więc do wywiadu.

Tomasz Ozdowski: Z racji pełnionych obowiązków (praca jako agent ubezpieczeniowy, wolontariuszka w Stop NOP, matka trójki dzieci), Justyno jesteś kobietą bardzo zajętą, dlatego tym bardziej się cieszę, że znalazłaś trochę czasu by ze mną porozmawiać. Na początek powiedz mi Dlaczego uczestniczyłaś w powstaniu stowarzyszenia Stop NOP?

Justyna Socha: Dlatego, że miałam „szczęście” zamieszkać w mieście, w którym nadgorliwość urzędników sanepidu sięgnęła zenitu i byliśmy zmuszeni się przed nią zacząć bronić. Nakładano na nas grzywny w celu przymuszenia do szczepienia, urzędnicy nie odpowiadali na nasze pytania, straszyli odebraniem praw rodzicielskich i wręcz poniżali. To był proces, który u mnie zaczął się od poszukiwania zdrowej diety dla dziecka gdy po raz pierwszy zostałam mamą, spotkania osób, które doświadczyły powikłań poszczepiennych, a potem podjęcia decyzji dotyczącej szczepień. Było dla mnie szokujące, że przeciętny pediatra nie potrafi zalecić prawidłowej diety dla dziecka, co jest podstawową profilaktyką chorób, za to proponuje produkty korporacji spożywczych, które ze zdrowiem mają niewiele wspólnego.

TO: Wytłumacz proszę co oznacza nazwa Stop NOP

JS: NOP to niepożądany odczyn poszczepienny z ustawy o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, które lekarz ma obowiązek zgłosić do inspekcji sanitarnej. Rejestrowane są NOPy, które wystąpiły do 4 tygodni od podania szczepionki lub 1 roku w przypadku podania szczepionki przeciw gruźlicy. W praktyce w Polsce zgłasza się ok. 1000 NOPów rocznie. Z naszym obserwacji wynika, że jest to liczna znaczenie zaniżona, ponieważ otrzymujemy od pacjentów zgłoszenia, że pomimo ich świadomości i powiadomienia przychodni, lekarze nie wywiązują się z tego obowiązku.

TO: Jak i dlaczego doszło do powstania stowarzyszenia Stop NOP

Justyna Socha, pikieta:
Szczepienia nie obowiązkowe a refudnowane

JS: Stowarzyszenie założyły osoby, które doświadczyły przymusu szczepień lub powikłań poszczepiennych, a niektóre osoby i jednego i drugiego. Pierwsza próba miała miejsce w 2008 r. Pierwotnie nazwa miała brzmieć Komitet Obrony Naturalnych Praw Rodziny, ale to dawne dzieje i ostatecznie nic z tego nie wyszło. Potem z inicjatywy osób z forum wegetariańskiego powstało nowe forum „Nie szczepimy”. Dzięki temu miejscu w sieci spotkały się osoby gotowe utworzyć stowarzyszenie. Padło na Poznań, bo w naszym mieście realne było zebranie 15 osób – założycieli. Na pewno musimy być wdzięczni naszemu lokalnemu sanepidowi, bo bardzo przyczynił się do powstania STOP NOP. ;-)

TO: Jakie cele stawia przed sobą to stowarzyszenie.

JS: Z jednej strony płyną do nas informacje, że szczepienia to zbawienie ludzkości, że nie ma żadnych wątpliwości co do pozytywnego bilansu masowych szczepień, o istnieniu tajemniczych ruchów antyszczepionkowych, czy nieuzasadnionych podejrzeniach istnienia powikłań poszczepiennych, z drugiej, że mają służyć zaplanowanej depopulacji. W ich natłoku trudno podjąć świadomą decyzję dotyczącą tego zabiegu medycznego, który z definicji obarczony jest ryzykiem, a każdy rodzic chce przecież zdrowia swojego dziecka. Do jej podjęcia niezbędna jest odpowiednio szeroka wiedza na temat składu szczepionek, ich działania i skutków ubocznych oraz danej choroby, grup i czynników ryzyka możliwych powikłań pochorobowych, możliwości minimalizacji tego ryzyka dla infekcji zwanych kiedyś chorobami wieku dziecięcego.

W naszym kraju i na całym świecie wywiera się na rodziców presję, często przybierającą formę przymusu administracyjnego, żeby zaszczepić dziecko wszelkimi możliwymi preparatami, ponieważ wychodzi się z założenia, że brak przeciwwskazań oznacza, że dziecko należy poddać szczepieniu. Stowarzyszenie STOP NOP powstało, żeby szukać odpowiedzi na trudne pytania i informować, że każdy rodzic ma prawo do określenia indywidualnego bilansu korzyści i ryzyka danego szczepienia dla konkretnego dziecka oraz świadomego wyrażenia zgody lub odmowy zabiegu medycznego, jakim niewątpliwie są szczepienia. Na naszej stronie internetowej można znaleźć następującą: informację:

Wielu z nas zetknęło się z niepożądanymi odczynami poszczepiennymi, często nie będąc nawet uprzedzonym o możliwości ich wystąpienia. Naszym celem jest wypełnianie luki w społeczeństwie, w którym coraz częściej o szczepieniach mówi się bezkrytycznie, bez wspominania o cenie, jaką przychodzi nieraz zapłacić za wybór tej formy uodparniania. Protestujemy przeciwko przymuszaniu zdrowych obywateli do zabiegów medycznych i prowadzeniu kampanii dezinformacji odnośnie skuteczności i bezpieczeństwa szczepień. Mamy prawo do pełnej informacji o dostępnych w Polsce i za granicą preparatach szczepionkowych, o innych sposobach dbania o odporność i o metodach opieki nad osobami zapadającymi na choroby zakaźne. Domagamy się również uznania problemu niepożądanych odczynów poszczepiennych (NOP) oraz działań mających na celu ich odpowiednie ewidencjonowanie, badanie, i pomoc osobom, które ucierpiały przez szczepienia.

TO: Przejdźmy teraz do innej kwestii, co sądzisz o podejściu do tematu szczepień w Polsce.

JS: Zależy czy chodzi o podejście szarych obywateli czy środowiska lekarskiego i tzw. „ekspertów”. Jedno jest pewne – o tym temacie mało kto mówi otwarcie i przyznaje się publicznie do swoich poglądów i decyzji. Uczciwej debacie na ten temat nie sprzyja atmosfera przymusu. Wywiera się presje na rodziców, ale i na lekarzy np. przez sanepid czuwający nad jak najwyższym poziomem wyszczepialności. Rodzice ślepo ufają lekarzom nie zdając sobie sprawy, że to na nich spadnie cała odpowiedzialność za decyzję dotyczącą szczepień.

TO: Co sądzisz o aktualnej nowelizacji ustawy która 3 września weszła w życie.

JS: Urzędnicy dostali narzędzia prawne żeby całe społeczeństwo zmusić do szczepienia czy przyjęcia leków nawet przez osoby zdrowe, a tylko podejrzane o kontakt z chorobą. Definicja choroby zakaźnej została na tyle poszerzona, że może to dotyczyć każdej błahej choroby np. kataru. Pytanie czy odważą się ich użyć, gdy będą temu sprzyjać naciski producentów szczepionek i leków oraz nakręcana medialnie spirala strachu.

TO: Jakie zagrożenia, Twoim zdaniem niesie ta nowelizacja.

JS: Wprowadziła zmiany dotyczące m.in. zmiany definicji choroby zakaźnej, co budzi obawy ogłoszenia epidemii z błahych powodów i stwarza możliwości nacisków ze strony producentów szczepionek (przypomnijmy sobie historię „pandemii” świńskiej grypy), określenia obowiązku szczepień ochronnych w sposób ogólny, przeniesienia go na wszystkich obywateli, zniesienia refundacji kosztów zgłaszania niepożądanych odczynów poszczepiennych przez lekarzy. Jesteśmy narażeni na niebezpieczeństwo zmonopolizowania i ograniczenia dostępu do informacji o zakażeniach i chorobach zakaźnych, przymus bezpośredni wykonywany przez pracowników medycznych pod nadzorem lekarza, zniesienie uprawnień Ministerstwa Zdrowia do wydawania rozporządzeń dotyczących procedur działania inspekcji sanitarnej oraz znaczne rozszerzenie jej uprawnień. Nadzór ma dotyczyć obowiązków zawartych w art. 5, które teraz będą dotyczyć wszystkich osób przebywających na terytorium RP, również osób zdrowych, niewymagających pomocy lekarskiej.

Z uwagami Stowarzyszenia, dotyczącymi nowelizacji ustawy można się zapoznać tutaj: http://faktyoszczepieniach.files.wordpress.com/2012/07/tak-dla-szczepien-nie-dla-obowiazku-i-przymusu-szczepien-uwagi-do-ustawy.pdf

Szerzej zostało to również opisane we wniosku do Rzecznika Praw Obywatelskich z treścią którego wkrótce będzie można się zapoznać na naszej stronie stopnop.pl

TO: W jaki sposób budujesz naturalną odporność swojego dziecka.

JS: Przede wszystkim poprzez naturalną dietę. Staramy się nie kupować przetworzonej, śmieciowej żywności. Warzywa prosto od ekologicznego rolnika mamy co tydzień dzięki przyłączeniu się do kooperatywy spożywczej (bardzo polecam). Unikamy powszechnie używanych środków czystości i kosmetyków, zastępując je naturalnymi i ekologicznymi. Dziecko jest zdrowe gdy czuje się kochane i akceptowane oraz ma pod dostatkiem ruchu na świeżym powietrzu. Myślę, że bardzo istotna jest też wiedza o objawach i sposobie leczenia chorób, szczególnie gdy rezygnujemy ze szczepień (chociaż i osoby decydujące się na szczepienia powinny być wyedukowane w tym temacie). Unikamy antybiotyków i chemicznych leków. Uważam, że należy z nich korzystać gdy naturalne metody zawiodą i w sytuacjach zagrożenia.

TO: Na koniec jakbyś mogła w ramach podsumowania powiedzieć kilka słów od siebie.

JS: Nie ufajmy ekspertom i autorytetom, bo to na nas spadnie odpowiedzialność za decyzje dotyczące zdrowia. Lekarz powinien być dla nas partnerem i doradcą, a nie wyrocznią. Sprawdzajmy źródła informacji i zadawajmy pytania.

TO: Bardzo dziękuję Ci za poświęcony czas i tą rozmowę.

Jeżeli to, co tu przeczytałeś jest dla Ciebie cenne, wspomóż mnie darowizną (nawet skromną), bym mógł nadal tworzyć ten blog dla Ciebie. Dziękuję!

Idzie RAK, nieborak, jak ugryzie... cz. 2

2012-12-12T20:27:00.000+01:00

Zgodnie z zapowiedzią z poprzedniego tygodnia dziś dalszy ciąg rozważań na temat nowotworów. Tym razem jednak będzie ciut inaczej a co ważniejsze bardziej optymistycznie. Zamiast zwracać uwagę totalne nie powodzenia współczesnej medycyny konwencjonalnej na tym polu, dostaniesz garść informacji, które mogą doprowadzić do tego, że nie będziesz miała powodów by korzystać z wątpliwej oferty wyżej wspomnianej medycyny.

Choć może dziś prezentowany artykuł jest nieco zbyt mocno naładowany emocjami, również tymi nie do końca pozytywnymi, jednakże zawarte w nim informacje dotyczące profilaktyki tak istotne i cenne, że naprawdę warto w całości przestudiować go w całości. O części spraw w nim zawartych już wspominałem jednakże ten artykuł jest ciekawym zestawienie sporej ilości informacji w jednym miejscu. Dlatego serdecznie zapraszam Ciebie do przeczytania artykułu Marii Nowak pt: Rak - Nowotwory - Leczenie – Zapobieganie.

Jeżeli to, co tu przeczytałeś jest dla Ciebie cenne, wspomóż mnie darowizną (nawet skromną), bym mógł nadal tworzyć ten blog dla Ciebie. Dziękuję!

Idzie RAK, nieborak, jak ugryzie...

2012-12-05T20:43:00.000+01:00

Zdjęcie: gregpage1465

Czy tak się z Tobą bawili rodzice w dzieciństwie? Ze mną też. Powiem więcej tak mi to zapadło w pamięć, że pomimo usilnych prób usunięcia tej zabawy słownej ze swojego repertuaru, czasami zdarza się, że nawet ja ze swoimi chłopcami bawię się tą zabawą słowną. Tymczasem ostatnimi czasy ta zabawa słowna: Idzie RAK, nieborak, jak ugryzie, będzie znak, moim skromnym zdaniem zaczyna nabierać zupełnie innego znaczenia.

On już nie gryzie, by zostawić znak – on nas pożera. A o erze panowania raka, nie tyle można powiedzieć, że nadchodzi, ona w sumie to już faktycznie nadeszła. Gdzie się nie obrócić zewsząd płyną informacje, że ten chory na raka a ta walczy z rakiem, natomiast tamten to już umarł na raka. Plaga raka nie nadchodzi, ona już panuje. Pisałem już parę razy i cytowałem innych autorów w tej tematyce, tutaj na blogu PRO – Zdrowotnym.

Tymczasem, gdy dochodzą do nas informacje o narastającej pladze raka, co nam oferuje współcześnie panujący kartel chemiczno – farmaceutyczny? Stosunkowo niewiele. Ciągłą medialną propagandę, że już jesteśmy krok od przełomowego odkrycia i usunięcia raka z panteonu chorób ludzkości i takie obietnice ciągle są nagłaśniane od niemal 60 – 70 lat. Dziś prezentuję, znalezione w internecie, obszerne fragmenty artykułu zaprezentowanego w czasopiśmie NEXUS, autorstwa Walter Lasta pt:

„Konwencjonalne terapie antyrakowe

Badania naukowe i bezstronne analizy statystyczne dowodzą, że w ortodoksyjnych metodach leczenia raka, takich jak radykalne interwencje chirurgiczne, chemioterapia i radioterapia, brak jest naukowych podstaw, i że te metody często czynią więcej złego niż dobrego. Medycyna jest bardzo dumna z rygorystycznych metod badawczych stanowiących podstawę leczenia nowotworu. Jeśli u kogoś zdiagnozowano raka, osoba ta z miejsca staje przed ogromnym naciskiem ze strony systemu ochrony zdrowia, który wymusza na niej natychmiastowe rozpoczęcie terapii, w której skład wchodzi interwencja chirurgiczna, chemioterapia i napromieniowywanie w różnych kombinacjach. Większość przestraszonych i zaszokowanych tą sytuacją ludzi, nie jest w stanie przeciwstawić się potędze medycznego autorytetu. Jak zareagowalibyśmy w takiej sytuacji? Być może niektórzy z nas w przypadku prostych problemów ze zdrowiem byliby skłonni do zaufania terapii naturalnej, ale w przypadku czegoś tak poważnego jak nowotwór, czulibyśmy się bezpieczniejsi ze sprawdzonymi metodami medycyny ortodoksyjnej. Jeśli ktoś natknie się na ten artykuł przed podjęciem ostatecznej decyzji, co do metody leczenia, niech go uważnie przeczyta. Być może pomoże mu lepiej zrozumieć naturalne metody leczenia raka.

W artykule tym przedstawiam kilka mało znanych faktów dotyczących naukowych podstaw kryjących się za tradycyjnymi metodami leczenia raka. W badaniach nad rakiem sukces - za który uważa się 5 letni okres przeżycia - jest określany poprzez porównanie innych metod i form leczenia z interwencją chirurgiczną, natomiast przeżywalność będąca skutkiem interwencji chirurgicznej rzadko jest porównywana z przeżywalnością pacjentów nie poddawanych żadnej terapii, a już na pewno nie jest porównywana z przeżywalnością pacjentów leczonych metodami naturalnymi. Jak z tego wynika, ortodoksyjna metoda leczenia nowotworu jest z gruntu nienaukowa. Ogólna liczba przypadków udanej terapii nie jest większa od uzyskiwanej w wyniku wyleczenia spontanicznego lub efektu placebo. Jako potwierdzenie mojego stosunku do medycyny klasycznej przedstawiam następujące stwierdzenia i wnioski zaczerpnięte z medycznych i naukowych publikacji - badania zdają się dowodzić, że wczesna interwencja chirurgiczna jest pomocna, ponieważ przedrakowe zmiany są włączone do usuniętej części, takie, które nie stałyby się nowotworowymi, gdyby je zostawić nietknięte. Innymi słowy, wczesne interwencje chirurgiczne wydają się skuteczne, ponieważ zostają usunięte zmiany, które nie są zmianami rakowymi, i w ten sposób poprawia się statystykę przypadków wyleczonych. Nie ma również znaczenia, jak duża część piersi zostanie usunięta - wynik jest zawsze taki sam - to stwierdzenie dowodzi, że interwencja chirurgiczna nie wpływa na polepszenie szans wyzdrowienia, w przeciwnym wypadku byłaby różnica miedzy radykalną chirurgią a wycięciem tylko guzka. Badacze stwierdzają, że dalsze poddawanie około 70% kobiet daremnym w skutkach okaleczeniom jest arogancją. Co więcej, nie ma żadnych dowodów na to, że wczesna amputacja sutka (mastektomia) wpływa ma przeżywalność - gdyby pacjentki wiedziały o tym, najprawdopodobniej nie zgodziłyby się na zabieg chirurgiczny. W roku 1993 redaktor Lanceta podkreślał w artykule redakcyjnym, że mimo wielu modyfikacji i wariacji metod leczenia raka piersi metodami klasycznymi, śmiertelność spowodowana tą chorobą nie zmieniła się. Przyznaje, że mimo niemal cotygodniowych relacji mówiących o przełomowych odkryciach, medycyna przy swej nadzwyczajnej możliwości samooszukiwania się (słowa redaktora Lanceta) pogubiła się. Jednocześnie odrzuca poglądy tych, którzy uważają, że zbawienie nadejdzie ze strony intensyfikacji chemioterapii po zabiegu chirurgicznym do poziomu tuż poniżej zabójczego dla pacjentów.”

„RECEPTA NA KATASTROFĘ

Dr Michael Baum, czołowy brytyjski chirurg, specjalista od raka piersi, odkrył, że interwencje chirurgiczne w przypadkach nowotworu piersi zwiększają szanse nawrotu w ciągu 3 lat. Wiąże również interwencje chirurgiczne z przyspieszeniem tempa rozwoju raka w wyniku stymulacji formowania się przerzutów w innych częściach ciała. Wcześniejsze niemieckie badania dowodzą, że kobiety po menopauzie z nieleczoną formą raka piersi żyją dłużej od poddanych kuracji i zalecają zaniechanie leczenia w takich przypadkach. Ten wniosek jest zgodny z ustaleniami Ernesta Krakowskiego, niemieckiego profesora, radiologa. Wykazał on, że przerzuty są zazwyczaj wywoływane przez medyczną interwencję i tylko niekiedy przez biopsję lub zabieg chirurgiczny niezwiązany z nowotworem. Zakłócenie guza powoduje wzrost liczby komórek nowotworowych, które dostają się do krwiobiegu, zaś większość farmaceutycznych terapii, zwłaszcza chemioterapia powoduje uwstecznienie układu immunologicznego. Ta kombinacja to recepta na katastrofę.”

„Nieżyjący już profesor fizyki medycznej H.B Jones, był czołowym statystykiem choroby nowotworowej w USA. W przemówieniu wygłoszonym w roku 1969 do członków Amerykańskiego Towarzystwa Raka oświadczył, że żadne z badań nie potwierdziło wydłużenia okresu przeżywalności w następstwie wczesnej interwencji chirurgicznej. Co więcej, jego badania dowiodły, że pacjenci z nie leczonym metodami klasycznymi nowotworem żyją prawie 4 razy dłużej, wiodąc życie charakteryzujące się znacznie wyższą jakością niż leczeni. Nie muszę chyba dodawać, że już nigdy więcej nie poproszono go o zabranie głosu.” Tak, więc wyraźnie widać, że niechęć do przyjęcia prawdy, istnieje już od wielu lat w środowisku lekarsko – farmaceutycznym. Czyżby było to powodowane uzależnieniem finansowym tego środowiska od wielkich koncernów farmaceutycznych?

„CHEMIOTERAPIA-MEDYCZNA ROSYJSKA RULETKA

Chemioterapia w przypadkach białaczki u dzieci i choroby Hodgkina (ziarnica złośliwa) stanowi typowy przykład jedynie pozornego sukcesu ortodoksyjnej terapii antyrakowej. Prowadzone obecnie kolejne długoterminowe badania dowodzą, że w późniejszym okresie u takich dzieci powstaje 18 razy więcej wtórnych złośliwych guzów. Co gorsze, u dziewczynek występuje 75 krotny wzrost ryzyka 7500% zachorowania na raka piersi w wieku około 40 lat. Głównym problemem wydaje się być rozwój głębokich lub układowych infekcji bakterią Candida albicans (bielnik biały) wkrótce po rozpoczęciu chemioterapii. Jeśli ta infekcja nie jest odpowiednio leczona, następuje pogorszenie lub jest bardzo prawdopodobne wystąpienie w przyszłości problemów ze zdrowiem. Badania raka jajników dowodzą, że ryzyko wykształcenia się białaczki po chemioterapii rośnie 21-krotnie, czyli o 2100%.”

„Ulrich Abel, szanowany niemiecki biostatystyk, przedstawił wyczerpującą analizę ponad 3000 klinicznych prób dotyczących wartości chemioterapii w przypadkach zaawansowanego nowotworu złośliwego (np. rak piersi). Onkolodzy mają inklinację do stosowania chemioterapii, ponieważ może ona spowodować czasowe kurczenie się guza zwane reakcją, jednak i w tym przypadku wywołuje nieprzyjemne efekty uboczne. Abel wywnioskował, że brak jest bezpośrednich danych wskazujących na to, że chemioterapia umożliwia w takich przypadkach przedłużenie okresu przeżycia. Twierdzi wprost - wielu onkologów uważa za oczywiste to, że reakcja na terapię wydłuża okres przeżycia - jest to opinia, której podstawę stanowi błędne rozumowanie nie poparte żadnymi badaniami klinicznymi. W swojej książce Questioning Chemotherapy (Wątpliwości wobec chemioterapii) dr Ralph W. Moss mówi: Nawet gdyby chemioterapia mogła przedłużyć życie o kilka miesięcy, to, co z jakością tego życia?” Jak można określać sukcesem efekty terapii, która daje możliwość przeżycia kilku tygodni, kosztem totalnego wyniszczenia, osłabienia, bólu, cierpienia, zarówno dla samego pacjenta jak bezsilnie przyglądającym się temu najbliższym?

„ZMOWA MILCZENIA

Czemu oni to robią (przez oni rozumiem medyczny establishment raka)? przedstawia szczegółową analizę tego tematu. Wydaje mi się, że odpowiedzi na to pytanie udzielił medyczny komentator, były redaktor magazynu New Scientist, dr Donalda Gould, w ponadczasowym artykule zatytułowanym Cancer - A Conspiracy of Silence (Rak - zmowa milczenia). Jego podtytuł podsumowuje pogląd autora - najpospolitsze rodzaje nowotworu są dziś równie odporne na leczenie, jak 40-50 lat temu. Nic nie zyskamy, udając, że szala zwycięstwa w walce z rakiem przechyla się na naszą stronę. Powyższa prawda jest rozmyślnie ukrywana przed społeczeństwem. Według Gouda ta zmowa milczenia ma związek z pieniędzmi. Społeczeństwo musi postrzegać medyczny establishment specjalizujący się w raku, jako ten, który wygrywa, inaczej nie da mu pieniędzy. Jeden z wcześniej cytowanych naukowców stwierdził, że przy dziesiątkach tysięcy radiologów i milionach dolarów zainwestowanych w sprzęt, wciąż aplikuje się radioterapię, mimo iż badania wskazują, że powoduje ona więcej szkód, niż daje korzyści. Goud uważa również, że pacjenci, którzy czuliby się dobrze bez leczenia aż do nieuniknionej śmierci, poddawani terapiom stają się z powodu tych bezsensownych prób odwleczenia ich zgonu o kilka tygodni - nieszczęśliwi. Rzecz w tym, że na tym etapie zarabia się najwięcej. Gould uważa, że lekarze trują swoich pacjentów lekami i promieniowaniem i okaleczają ich niepotrzebnymi zabiegami chirurgicznymi w desperackiej próbie leczenia czegoś, co jest nieuleczalne. Od roku 1976, w którym Gould napisał ten artykuł, niewiele się zmieniło. W ostatnim wydaniu The Moss Reports można przeczytać, że długoterminowe przeżycie w przypadkach pospolitych nowotworów takich jak rak prostaty, piersi, jelita grubego i płuc - ledwie drgnęło od lat siedemdziesiątych. W ostatecznym rozrachunku oznacza to, że w ostatnich 70-80 latach nie nastąpiło znaczące wydłużenie okresu przeżywalności w następstwie konwencjonalnego leczenia raka.”

„NAUKOWE PODSTAWY AKCEPTACJI LEKÓW

Warto również poznać zasady akceptacji leków stosowanych w leczeniu raka. Większość z nich pochodzi z USA. W przeszłości firma wytwarzająca lek musiała dostarczyć dwie duże losowe próby z pozytywnymi wynikami, aby uzyskać akceptację Urzędu ds. Żywności i Leków (Food and Drug Administration - w skrócie FDA), który zajmuje się dopuszczaniem leków. Słowo pozytywny oznacza w tym przypadku skutek w postaci określonego tempa zmniejszenia się guza, które utrzymuje się, przez co najmniej 1 miesiąc. Nie było wymogu wykazania, że lek przedłużał okres przeżycia, nie wymagano również przedłożenia wyników nieudanych prób tego leku. Te ostre naukowe kryteria(?) jeszcze bardziej złagodzono w czasie prezydentury Clintona, dzięki czemu producenci leków mogli uzyskać aprobatę FDA, nawet gdy duża losowa próba wypadła niekorzystnie. W doniosłym oświadczeniu dotyczącym akceptacji leków, rzecznik FDA podkreślił, że jakiekolwiek opóźnienie akceptacji niekoniecznie oznacza czyjąś śmierć, ponieważ żadna z tych zaawansowanych kuracji form raka nie leczy ludzi. Przypuszczalnie sprawa ma się jeszcze gorzej niż w przypadku nieefektywnej terapii. Grupa liczących się badaczy dokonała przeglądu całości opublikowanych materiałów statystycznych, dotyczących medycznych skutków terapii i wykazała, że system medyczny jest obecnie główną przyczyną zgonów i okaleczeń w USA. Zgonów związanych z zawałami serca w roku 2001 było 699 697, z rakiem - 553 251, natomiast z medycznymi interwencjami - 783 936! Właściwy tytuł tych badań powinien brzmieć - śmierć zadana przez medycynę. Ktoś mógłby zastanawiać się, dlaczego władze resortu zdrowia udają, że nie widzą tych masowych zgonów, w większości spowodowanych lekami i koncentrują swoje wysiłki na ograniczaniu dostępu do dodatków do żywności i naturalnych leków? Objawem tego rodzaju oficjalnego nastawienia są niedawne działania wymierzone w Pan Pharmaceuticals, w następstwie, których, rząd australijski zmusił największego producenta naturalnych leków do ogłoszenia bankructwa, rzekomo z powodu tego, że jego produkty mogłyby wywołać choroby, a nawet doprowadzić do zgonów. Moim zdaniem główną przyczyną tego wypaczonego oficjalnego stanowiska jest to, że wydziały zdrowia i władze nadzorcze są zdominowane przez lekarzy, którzy zostali wyszkoleni (częściowo za pieniądze koncernów farmaceutycznych), aby wierzyć, że leki farmaceutyczne są zbawienne, a naturalne szkodliwe. Mimo, iż większość zachodnich społeczeństw woli leki naturalne, niemal wszystkie partie polityczne promują uzależnienie od leków farmaceutycznych. Tak, więc pierwszym krokiem zmierzającym do zmiany tego opresyjnego klimatu politycznego, jest konieczność utworzenia partii politycznej promującej metody naturalnych terapii, a nie uzależnienie od leków.”

„DROGA KU PRZYSZŁOŚCI

Minęły już 32 lata od momentu, kiedy prezydent Nixon wypowiedział wojnę rakowi. Od tamtej chwili wydano 2 biliony dolarów na konwencjonalne leczenie raka, a rezultat tego jest taki, że więcej osób niż kiedykolwiek przedtem umiera na nowotwór. Chociaż wykonano wiele badań, których celem było ustalenie wartości różnych składników odżywczych w odniesieniu do różnych rodzajów raka, z tych 2 bilionów dolarów nie przydzielono ani grosza na przeprowadzenie prób z holistycznymi terapiami raka. Naturalni terapeuci musieli stawiać czoło 100 - letniemu okresowi oskarżeń i wielu z nich zawleczono na salę sądową, w rezultacie, czego skończyli w więzieniu. Czy nie byłoby bardziej naukowe bezstronne ocenienie metod leczenia raka stosowanych przez naturalnych terapeutów zamiast wsadzać ich do więzienia? Większość amerykańskich klinik alternatywnych musiała przenieść się do Meksyku. … Holistyczne podejście do leczenia raka obejmuje doskonałe odżywianie (m.in. dieta zgodna z grupą krwi - przypis Administratora), zioła, elektromedycynę, oraz medycynę wibracyjną lub energetyczną, uzdrawianie emocjonalne, a także terapię umysłową. Jedyne znane badania, które są bliskie podejściu holistycznemu, dotyczą terapii Gersona (m.in. enzymoterapia) i były przeprowadzone w celu oceny pięcioletniego okresu przeżywalności 153 pacjentów cierpiących na czerniaka. Wykazały one, że 100% pacjentów z fazą pierwszą i drugą poddanych terapii Gersona przeżyło, podczas gdy tylko 79% poddanych terapii konwencjonalnej. W odniesieniu do przypadków w trzeciej fazie raka (z przerzutami w bliskim regionie) liczby te przedstawiały się odpowiednio - 70% i 41%, zaś w fazie czwartej (przerzuty w rejonach odległych) - 39% i 6%. Wielu naturalnych terapeutów raka twierdzi, że w ponad 90% przypadków udało im się odnieść sukces w zahamowaniu rozwoju nowotworu, a nawet cofnięciu się go, ale tylko wtedy, gdy pacjenci nie byli wcześniej poddani terapii konwencjonalnej. Według nich najbardziej dewastującymi metodami są chemioterapia i radioterapia. Tak więc, jeśli ktoś zachoruje na raka, sugeruję, aby oparł się strachowi i naciskom z zewnątrz. Bardzo rzadko zdarza się, że należy podjąć natychmiastowe działanie. Doradzam, aby każdy sam przejrzał dane dostępne w książkach, magazynach oraz Internecie, a następnie postąpił zgodnie z własnym zdrowym rozsądkiem i intuicją.”

Na koniec w ramach podsumowania zadam proste pytanie. Co ma w takim razie większy sens, dalsze zatruwanie organizmu chemicznymi farmaceutykami, które niosą niezliczoną ilość efektów ubocznych, czy może wspomożenie i „dokarmienie” organizmu niezbędnymi mikroelementami i witaminami? Myślę, że jakiekolwiek dalsze komentarze tutaj są zbyteczne. Po więcej informacji odsyłam do całości artykułu w dwumiesięcznika NEXUS nr 37, wrzesień-październik 2004.

A już za tydzień dalsza część rozważań na temat raka, tym razem w oparciu o artykuł Marii Nowak znaleziony na portalu eioba, serdecznie zapraszam.

Jeżeli to, co tu przeczytałeś jest dla Ciebie cenne, wspomóż mnie darowizną (nawet skromną), bym mógł nadal tworzyć ten blog dla Ciebie. Dziękuję!

A jak ich już zabraknie...

2012-11-28T20:51:00.000+01:00

Zdjęcie: Jan Gee

Dziś temat GMO drążę dalej. Choć wpis dzisiejszy będzie stosunkowo krótki, to jednak moim zdaniem ze wszech miar treściwy i wartościowy. Chciałem powołać się na autorytet wielkiego człowieka, fizyka jakim jest Albert Einstein, który ponoć miał kiedyś powiedzieć, że po wymarciu pszczół jako gatunku, naszej cywilizacji zostanie zaledwie pięć lat istnienia w postaci takiej jaką znamy.

Po głębszym wgryzieniu w temat, okazało się że przypisywanie autorstwa tego powiedzenia Einsteinowi jest co najmniej wątpliwe. A więc na autorytet tego powszechnie poważanego człowieka powoływał się nie będę. Jednakże samo zdanie w swej wymowie jest jak najbardziej sensowne a potencjalne wymarcie pszczół faktycznie może spowodować daleko idące konsekwencje dla naszego gatunku i cywilizacji jaką stworzyliśmy.

Prace obecnego sejmu nad ustawą o nasiennictwie się ukończyły, co niestety oznacza, że GMO uzyskało zielone światło do szerokiego zaistnienia na polskich polach. Niestety nasz premier, jak się okazuje bardziej dba o interesy wielkich korporacji niż o interesy nas wyborców i polaków. Świetnie to ilustruje poniższy krótki film.

A wracają do tematu, dziś prezentuję ciekawy artykuł Piotr Baraszkiewicza poświęcony w całości wpływowi GMO na wymieranie pszczół.

Jeżeli to, co tu przeczytałeś jest dla Ciebie cenne, wspomóż mnie darowizną (nawet skromną), bym mógł nadal tworzyć ten blog dla Ciebie. Dziękuję!

Powolne gotowanie żaby.

2012-11-21T20:02:00.000+01:00

Zdjęcie: DonkeyHotey

Na początek małe przeprosiny. Ten wpis miał ukazać się w zeszłą środę. Niestety jak to czasami bywa nie zawsze wszystko początkowo się układa dokładnie tego chcemy. Tak jak zapowiadałem kilka tygodni temu, że wyjeżdżam za granice w celach zarobkowych, tak się właśnie stało. Jednak to czego nie przewidziałem to fakt, że czasami mogę mieć problem z dostępem do internetu. I właśnie taką sytuację w ostatnią środę miałem, zupełny brak dostępu do sieci. Osobiście uważam, że spokojnie mogę żyć bez TV (nawet chętnie z niej zrezygnowałem), radia, większości gazet (w szczególności mam na myśli tak zwane brukowce), jednakże żyć bez dostępu do internetu na dłuższą metę chyba bym nie potrafił. W zeszłą środę jedynym urządzeniem, z pomocą którego miałem dostęp do netu była moja komórka, jednakże gdybym się potężnie zaparł to nie byłem w stanie z jej pomocą zamieścić kolejnego wpisu. Póki co, wszystko pod kontrolą, na razie dostęp mam, a więc i wpisy będą się pojawiać ale uprzedzam, że ewentualne przerwy mogą jeszcze nastapić i z góry za nie przepraszam.

Wróćmy jednak do głównego tematu dzisiejszego wpisu. Jak zapewne wiesz, kilka dni temu, pomimo protestów wielu środowisk oraz społeczeństwa, sejm uchwalił ustawę, która znacznie ogranicza dostęp do tradycyjnych nasion oraz dopuszcza uprawy GMO w Polsce. O GMO pisałem już parokrotnie, zamieszczałem tutaj też wypowiedzi ludzi, których uważam za bardziej kompetentnych w tej kwestii ode mnie. O tym jakie mam zdanie na temat GMO możesz się dowiedzieć zaglądając choćby tutaj. Co mogę powiedzieć na temat obecnej ustawy i ogólnie obserwowanych ostatnio zachowania w tej jak również wielu innych sprawach pOSŁÓW na sejm obecnej kadencji? Cóż mam nieodparte wrażenie, że tak jak zauważył autor dzisiaj cytowanego artykułu, że wszystkie ich ostatnie przypominają powolne gotowanie żaby, jeśli się wrzuci ją do wrzątku, to z pewnością wyskoczy, jednak jeśliby powoli będzie się podgrzewać wodę, w której ona pływa, spokojnie uda się ją ugotować.

W dzisiaj cytowanym artykule, znajdziesz kilka ważnych informacji na temat źródła całego tego zła jakim jest Codex Alimentarius, który sankcjonuje powolne dostosowanie się krajów członkowskich WTO (World Trade Organization - Światowa Organizacja Handlu), które w powolny sposób wprowadzają totalny dyktat korporacji nad konsumentami. A wszystko to pod pięknie wyglądającym płaszczykiem ochrony tych samych konsumentów. Być może jesteś czytelnikiem, który od dłuższego czasu śledzi temat GMO czy Codex Alimentarius, jednakże jeśli temat ten jest Ci mało znany, gorąco zapraszam do zapoznania się z poniższym artykułem Katarzyny Lewkowicz-Siejki.

Jeżeli to, co tu przeczytałeś jest dla Ciebie cenne, wspomóż mnie darowizną (nawet skromną), bym mógł nadal tworzyć ten blog dla Ciebie. Dziękuję!

O dobrych bakteriach, wątrobie, kacu i innych sprawach

2012-11-08T00:59:00.000+01:00

Zdjęcie: abdosimo1

Przyznam się Tobie szczerze, że z powodu tego całego wyjazdu troszkę się rozleniwiłem w pisaniu postów na tego bloga. Przepraszam. Obiecuję, że się poprawię, ale jeszcze nie dziś. Natomiast dzisiaj nawet tytuł, który nadałem temu wpisowi nie należy do mnie - pożyczyłem go od autora dzisiejszego artykułu. Ale zanim zaczniesz przypadkiem na mnie złorzeczyć, poczekaj chwilę, a to dlatego, że dzisiejszy artykuł jest naprawdę ważny i cenny dla wszystkich tych, którzy cenią sobie bardziej dobre zdrowie i jego profilaktykę od leczenia i brania syntetycznych medykamentów.

Wiele lat temu, gdy zaczynałem interesować się tematyką profilaktyki zdrowia, nie zdawałem sobie sprawy jak istotny dla naszego zdrowia jest stan naszych jelit. Jednakże gdy po raz pierwszy o tym wspomniałem innym osobą pamiętam ten delikatny uśmieszek niedowierzania. Pamiętam również szydercze reakcje ludzi związanych z medycyną i farmacją, z którymi od czasu do czasu zdarzało mi się na ten temat rozmawiać. Pamiętam też, jak po ładnych paru latach odkąd to pierwszy raz usłyszałem od swoich nauczycieli o roli jaką odgrywają jelita w naszym zdrowiu, zobaczyłem reklamę o której pisałem już tu na blogu w poście pt.: Jedyna taka reklama.

Dzisiejszego autora już znasz, zachwalać jego osobę i w ten sposób powtarzać się, wydaje mi się zbyteczne. Powiem tylko, że chodzi o Pana Janusza Dąbrowskiego. Więc bez zbędnego przedłużania przejdę do sedna sprawy, czyli artykułu wyżej wspomnianego autora pod tytułem: Znaczenie jelita dla zdrowia.

Jeżeli to, co tu przeczytałeś jest dla Ciebie cenne, wspomóż mnie darowizną (nawet skromną), bym mógł nadal tworzyć ten blog dla Ciebie. Dziękuję!

Kilka warstw dla naszego zdrowia.

2012-10-31T21:10:00.000+01:00

Zdjęcie: Bahman Farzad

Kiedyś na początku istnienia bloga PRO - Zdrowotnego, opublikowałem tutaj artykuł: „Lek z kuchni niemal na wszystko.”, który był inspirowany artykułem Pani Miry Alowskiej a dotyczył on niemal magicznego warzywa, jakim jest czosnek. Dziś kilka słów o warzywie, które choć nie obrosło tak w legendy jak czosnek ale jest równie cenne. O czym mowa. Oczywiście o bliskiej kuzynce czosnku, czyli cebuli.

Kolejne zalety, niczym kolejne warstwy, moglibyśmy zdzierać z cebuli i nie wiem czy udało by się nam dotrzeć do sedna sprawy. Zanim odeślę do bardzo ciekawego artykułu pt.: „Co może zwykła cebula?”, pozwolę sobie wymienić tylko kilka z nich. Od dawna wywar z cebuli zalecany jest przy chorobach reumatycznych, syrop podawany przy przeziębieniach, natomiast wąchanie surowej, przekrojonej cebuli odkażało zakatarzony nos i drogi oddechowe.

Tak jak wcześniej wspominałem, zapraszam teraz do przeczytania bardzo ciekawego artykułu, w którym oprócz bardzo ciekawych informacji znajdziesz bardzo dużą ilość przydatnych przepisów na zastosowanie wcześniej cebuli.

Jeżeli to, co tu przeczytałeś jest dla Ciebie cenne, wspomóż mnie darowizną (nawet skromną), bym mógł nadal tworzyć ten blog dla Ciebie. Dziękuję!

Witamin magiczna moc! cz. 4

2012-10-24T19:46:00.000+02:00

Zdjęcie: IainBuchanan

Dziś czas na kolejną witaminę, tym razem znalazłem bardzo dobry artykuł o jednej z najważniejszych witamin współcześnie odkrytych, często zwanej witaminą wiecznej młodości. O którą chodzi? Oczywiście o związek, który nazywa się alfa-tokoferol, czyli popularną witaminę E.

Dlaczego jest uważana za witaminę wiecznej młodości? Głównie ze względu na udowodnione wieloma badaniami, swoje antyoksydacyjne właściwości. Przez wielu naukowców ten związek uznawany jest jeden z najlepszych przeciwutleniaczy jakie stworzyła matka natura. Jej zbawienny wpływ na nasz układ odpornościowy, w zwalczaniu zaćmy, ochronie naszego mózgu przed zmianami degeneracyjnymi, przynoszeniu ulgi w stanach zwyrodnieniowych stawów, również hamuje wzrost komórek nowotworowych.

Bez zbędnych przeciągających się wstępów zapraszam teraz do przeczytania bardzo ciekawego artykułu Marzeny Kopty pt.: „Witamina E- ta od spraw bardzo osobistych.”

Jeżeli to, co tu przeczytałeś jest dla Ciebie cenne, wspomóż mnie darowizną (nawet skromną), bym mógł nadal tworzyć ten blog dla Ciebie. Dziękuję!

Witamin magiczna moc! cz. 3

2012-10-17T21:08:00.000+02:00

Zdjęcie: Greg @ Flickr

W ostatnim tygodniu zamieściłem wpis o bardzo ważnej dla naszego zdrowia, grupie witamin. Rozpuszczalne w wodzie witaminy z grupy B, biorą udział w niemal wszystkich procesach naszego organizmu a brak którejkolwiek z tych witamin, niemal zawsze kończy się sporymi kłopotami dla naszego organizmu.

Przez współczesny establishment medyczno-farmaceutyczny uznawane jest 13 związków, które zalicza się do grupy witamin B. Jednak istnieje jeszcze jeden związek, który przez współczesną Big Pharme został odsądzony od czci i wiary. Wieloletnia propaganda i nagonka medialna skutecznie usunęła w mroki niebytu zarówno samą witaminę jak i naukowca który ją odkrył. Mówię oczywiście o witaminie B17. I właśnie o niej pragnę poinformować ciebie czytelniku w dzisiejszym wpisie. Zapraszam do przeczytania obszernego opracowania na temat B17, które znalazłem na eiobie.

Jeżeli to, co tu przeczytałeś jest dla Ciebie cenne, wspomóż mnie darowizną (nawet skromną), bym mógł nadal tworzyć ten blog dla Ciebie. Dziękuję!

Witamin magiczna moc! cz. 2

2012-10-10T21:00:00.000+02:00

Zdjęcie: Bienenwabe

Zgodnie z zapowiedzią z poprzedniego tygodnia, kontynuuję serię na temat witamin, które powinny być podstawowym składnikiem naszej codziennej diety. Tym razem publikuję obszerne opracowanie na temat mojej ulubionej witaminy, a dokładniej mówiąc grupy witamin. I teraz już wszystko jest jasne – prawda? Oczywiście chodzi o witaminy z grupy B.

Ponownie wesprę się pracą Janusza Dąbrowskiego, autora kilku książek oraz artykułów, które można znaleźć w internecie, także wykładowcy i autorem prezentacji multimedialnych dotyczących zagadnień profilaktyki zdrowotnej. Tym razem publikuję obszerny artykuł pod tytułem: Kompleks witamin z grupy B. serdecznie zapraszam do jego przeczytania i dogłębnego przeanalizowania.

Jeśli zainteresował ciebie temat wspomożenia swojego organizmu naturalnym suplementem z kompleksem witamin z grupy B i szukasz pomocy w nabyciu jej - napisz do mnie by uzyskać pomoc! lub skorzystaj z możliwości zakupu.

Jeżeli to, co tu przeczytałeś jest dla Ciebie cenne, wspomóż mnie darowizną (nawet skromną), bym mógł nadal tworzyć ten blog dla Ciebie. Dziękuję!

Witamin magiczna moc!

2012-10-03T21:30:00.000+02:00

Zdjęcie: Renato Frizo

Od dłuższego czasu miałem w planach zamieścić tu na blogu PRO – Zdrowotnym, serię artykułów o poszczególnych witaminach. Wiem doskonale, że w internecie o każdej z nich można znaleźć całą masę artykułów. I zdaję sobie sprawę z tego, że ci którzy chcą znaleźć odpowiednie informację, spokojnie znajdą je. A więc po co i tu, zamieszczać serię artykułów na ten temat?

Po pierwsze, z reguły w różnych miejscach można znaleźć artykuł o jednej czy dwóch witaminach, rzadko natomiast można znaleźć wyczerpującą informację na temat wszystkich poszczególnych witamin w jednym miejscu. Moja propozycja – niech tym miejscem będzie blog PRO – Zdrowotny. Po drugie i chyba znacznie ważniejsze, większość artykułów na ten temat są z reguły jednostronne, ponieważ powszechna wiedza na temat faktycznego ich wpływu na nasz organizm jest bardzo nie na rękę całej farmacji, która nastawiana jest na zarabianiu na powszechnych chorobach, zamiast powszechnym zdrowiu. Natomiast artykuły zamieszczane tutaj będą pod dodatkowej „weryfikacji”, zrobionej przez moją skromną osobę, co będzie swoistego rodzaju gwarantem ich wysokiego poziomu merytorycznego oraz „niepoprawności” względem tego co jest na rękę Big Pharmie.

Dlatego dziś rozpoczynam rewelacyjnym artykułem Janusza Dąbrowskiego, wieloletniego propagatora zdrowego stylu życia i odżywiania. Zaczynam tą serię, artykułem na temat powszechnie znanej i wykorzystywanej witaminy C.

Jeśli zainteresował ciebie temat wspomożenia swojego organizmu naturalnym suplementem witaminy C, zawierającym dehydraty różnych roślin, w tym wyciąg z wiśni aceroli - najbogatszego źródła tej witaminy i szukasz pomocy w nabyciu jej - napisz do mnie by uzyskać pomoc! lub skorzystaj z możliwości zakupu.

Drogi czytelniku, jeżeli podoba Ci się to co przeczytałeś, proszę poleć ten artykuł innym, wciskając poniższy przycisk - „Poleć To"

Jeżeli to, co tu przeczytałeś jest dla Ciebie cenne, wspomóż mnie darowizną (nawet skromną), bym mógł nadal tworzyć ten blog dla Ciebie. Dziękuję!

Najważniejszy wpis z dotychczasowych!

2012-09-26T20:30:00.000+02:00

Zdjęcie: Joyful Abode

Nawet nie będę próbował, uzurpować sobie praw do tej wiedzy! Powiem wybitnie krótko, to co Jacek Wąsowicz zawarł w swoim artykule zamieszczonym na Eiobie w pełni podsumowuje wszystko to, co powinien wiedzieć i stosować każdy, komu zależy na własnym zdrowiu. Każdy, bez wyjątku! I choćbym nie wiem jak się starał zawrzeć całą swoją wiedzę, którą sam stosuję na codzień to podejżewam, że i tak lepiej bym tego nie wyraził od Jacka. Tak więc bez zbędnego przynudzania z mojej strony zapraszam - zasmakuj w wiedzy którą przekazuje Jacek Wąsowicz w swoim artykule poniżej!

Jacek Wąsowicz: Na zdrowie - nowe życie dla początkujących

Prawda, że bardzo wartościowy był ten artykuł? W pełni ujmuje wszystko to co dotychczas starałem się przekazać tutaj na blogu PRO - Zdrowotnym. O kilku bardzo ważnych sprawach, również napisałem tutaj. Między innymi, szerzej poczytać możesz na temat chleba oraz wody.

Jeżeli to, co tu przeczytałeś jest dla Ciebie cenne, wspomóż mnie darowizną (nawet skromną), bym mógł nadal tworzyć ten blog dla Ciebie. Dziękuję!

Kąpiel w chemicznej zupie

2012-09-19T21:17:00.000+02:00

Mówiąc dbam o zdrowie, z reguły mamy na myśli, to że staramy się dobrze odżywiać, wieść życie pozbawione nadmiaru stresu, staramy się dbać o tężyznę fizyczną naszego organizmu. I z reguły na tym kończy się nasza świadomość w kwestii zadbania o nasze zdrowie.

A prawda jest taka, że nawet jeśli dbamy o tych kilka spraw, to choć z pewnością zdrowsi jesteśmy to jednak dziś już do pełni zdrowia nie wystarczy. Jak powiedziała autorka artykułu, który dziś zaprezentuję: Najbardziej zabija nas niewiedza i ignorancja, ponieważ wiele zagożeń możemy w prosty sposób uniknąć. Jest tylko jeden warunek! Musimy wiedzieć co nam zagraża!

Zapraszam do lektury artykułu Ewy Wesołowskiej pt.: "Utopieni w toksycznej zupie"

P.S. Czy wiesz, że wprowadzając kilka prosty zmian do swojego życia, unikniesz większości szalejących chorób cywilizacyjnych, poprawisz swoje samopoczucie oraz zdrowie by móc cieszyć się nim przez długie lata. Poznaj dwa pierwsze kroki! ZAPISZ SIĘ TERAZ by otrzymać darmowy fragment mojego e-booka pt.: "10 nawyków dla zdrowia, czyli jak cieszyć się dobrym zdrowiem wprowadzając kilka prostych zmian."
Drogi czytelniku, jeżeli podoba Ci się to co przeczytałeś, proszę poleć ten artykuł innym, wciskając poniższy przycisk - „Poleć To"

Jeżeli to, co tu przeczytałeś jest dla Ciebie cenne, wspomóż mnie darowizną (nawet skromną), bym mógł nadal tworzyć ten blog dla Ciebie. Dziękuję!

Cukier, (wcale nie) krzepi

2012-09-12T21:41:00.000+02:00

Zdjęcie: danelwaldhecker

Choć jestem jeszcze w Polsce, zasadę w życiu mam taką, że jeśli coś obiecuję, to danego słowa zawsze dotrzymuję. A więc, zgodnie z obietnicą z poprzedniego tygodnia prezentuję pierwszy z serii kilku artykułów zapożyczonych od innych autorów, a publikowanych z automatu, bez mojego udziału.

Dziś na stół trafił cukier. Choć na ten temat można znaleźć wiele, w dodatku różnych, często sprzecznych wiadomości, to jednak sądzę, że skoro tych bez krytycznych można doszukać się wiele, warto zrobić przeciw wagę do tego co jest w mediach promowane. Bez zbędnych dywagacji zapraszam do zapoznania się z artykuł jest fragmentem książki Daniela Reid`a "Na straży trzech skarbów", znalezionym na eioba.pl

Jeśli zainteresował ciebie temat wspomożenia swojego organizmu naturalnymi suplementami i szukasz pomocy w dobraniu i nabyciu ich - napisz do mnie by uzyskać pomoc!

Drogi czytelniku, jeżeli podoba Ci się to co przeczytałeś, proszę poleć ten artykuł innym, wciskając poniższy przycisk - „Poleć To"

Jeżeli to, co tu przeczytałeś jest dla Ciebie cenne, wspomóż mnie darowizną (nawet skromną), bym mógł nadal tworzyć ten blog dla Ciebie. Dziękuję!

W końcu klamka zapadła.

2012-09-06T00:58:00.000+02:00

Zdjęcie: The hills are alive

Dziś będzie zupełnie inaczej niż dotychczas. W niczym to nie będzie przypominało, zamieszczanych do dnia dzisiejszego artykułów. Dlaczego? Ponieważ, jak sam tytuł tego bloga wskazuje, wszystko co tu można było dotąd znaleźć dotyczyło zdrowia. Zdrowia Twojego, mojego, naszych dzieci, rodzin znajomych, nas wszystkich. Czasami zamieszczałem swoje własne artykuły, czasami niemal całkowicie korzystałem z tego co można znaleźć w internecie – oczywiście po osobistej weryfikacji i przeczytaniu. A czasami były to moje przemyślenia napisane na podstawie kilku różnych artykułów.

Jednak zawsze dotyczyło to tematu profilaktyki zdrowia. Tym razem będzie inaczej, wręcz zupełnie inaczej. Choć dzisiejszy temat będzie dotyczył kwestii „zdrowia”, to jednak będzie chodziło tylko i wyłącznie o kwestię zdrowia portfela. Mojego portfela. Niestety niewiele osób jest współcześnie które stara się w swoim życiu podążać za swoją pasją i realizować ją. Ja taką osobą byłem, jestem i będę. Jednakże nie zawsze jest tak w życiu, że podążanie za pasją i realizowanie jej, jest w stanie w pełni zaspokoić potrzeby zdrowotne portfela. I wtedy przychodzi moment w którym trzeba podejmować decyzję. Niejednokrotnie bardzo poważną, często trudną do podjęcia a na pewno decyzję odciskającą swoje piętno na dalszym życiu decydenta.

I właśnie w takim momencie stanąłem aktualnie w swoim życiu. Od kilku dni wisiało nad głową moją i mojej żony decyzja, która będzie się przekładała konsekwencjami również na bloga PRO – Zdrowotnego. Ale może opowiem tą historię od początku. Zapewne również i ty czytelniku miałeś taki moment w swoim życiu, gdy poczułeś się, że znajdujesz się na ostrym wirażu, a prędkość pojazdu którym jedziesz jest na tyle duża, że czujesz iż tracisz kontrolę nad nim. Ja również miałem kilka takich momentów w moim życiu. Jeden z nich miał miejsce cztery lata temu, gdy w dość dramatycznych okolicznościach, skończył w moim życiu etap pracy na etacie. Nie ma sensu się nad tym rozpisywać, jednak był to przełomowy moment dla mnie i mojej rodziny.

Dlaczego? Głównie dlatego, że właśnie byliśmy z Basią po ślubie, wiedzieliśmy że spodziewamy się naszego pierwszego dziecka. I w tych właśnie okolicznościach wspólnie z żoną podjęliśmy decyzję, że wbrew wszystkiemu, podążamy za naszą pasją i otwieramy własną firmę usługową w tematyce która dla mojej żony od jakiegoś czasu, a dla mnie od dawna była pasją. Oczywiście mam na myśli tematykę profilaktyki zdrowia i właściwych nawyków żywieniowych oraz promowania tej tematyki. Otworzyliśmy w naszym mieście gabinet masażu w oparciu o ćwiczenia przy urządzeniach Rolletic oraz program żywieniowy Królów.

Oczywiście nie wszystko poszło jak z płatka, na tej drodze wielokrotnie wpadaliśmy w poślizgi. Cóż ani państwo, ani banki (z których „szczodrości” musieliśmy skorzystać przy otwieraniu firmy), życia przedsiębiorcom nie ułatwia. Jednak cały czas wierzyliśmy, że w końcu dojdziemy do takiego momentu w którym wszystko to co prowadzimy zapewni nam możliwość swobodnej egzystencji oraz da szansę na dalszy rozwój w dziedzinie, która jest naszą pasją. Niestety każdy taki poślizg w zakręcie zamiast nas przybliżać do tego upragnionego momentu, ciągle nas oddalało a jeśli nie to przynajmniej sprawiało wrażenie, że cały czas trzyma odpowiedni dystans.

To, że wciąż utrzymywała się w naszym życiu taka sytuacja finansowa to było oczywiście wypadkową zarówno naszych błędów, niewiedzy jak również w pewnym sensie błogosławieństwa. Tak, nasza sytuacja była i jest przejawem obfitości, gdyby nie ona nigdy bym dalej się nie rozwijał i nie próbowała, a przecież cały czas „jakoś” utrzymywaliśmy się na powierzchni. Niestety widzę to dopiero teraz, a wtedy w danych momentach miałem zupełnie inne zdanie na ten temat i w dodatku nasza energia czasami miała się na wyczerpaniu. I tak przetrwaliśmy te cztery lata, jakoś utrzymując nasz budżet na poziomie pozwalającym przeżyć.

Jednak przeżyć to nie dokładnie to samo co żyć a tym bardziej rozwijać się, czy iść do przodu. Tak naprawdę cały czas stopniowo nasza sytuacja się delikatnie pogarszała. Ale nie o to mi chodziło by narzekać. Bynajmniej długo dochodziliśmy do decyzji, którą nie dawno podjęliśmy ale wydaje się, że nie ma w tym momencie innej drogi. Pragnę zapewnić żonie oraz moim chłopcom psychiczny komfort, że mają gdzie mieszkać, co jeść i za co żyć. A aktualnie te sprawy są mocno zagrożone.

Półtora roku temu, podążając za pasją, postanowiłem zacząć pisać bloga PRO – Zdrowotnego. Głównie po to by był o skarbnicą wiedzy dla ludzi takich jak Ty drogi czytelniku. W założeniu miało to być powszechnie dostępne i darmowe miejsce, w którym przeciętny mieszkaniec polski, mógłby dowiedzieć się od czego zależy jego zdrowie, jak może pozytywnie na nie wpływać, gdzie może się dowiadywać i dokształcać. Owszem liczyłem, że wykreuje z jego pomocą dochody, które wspomogą nasz budżet, jednak i tym razem okazało się samo założenie i pisanie blogu nie wystarczy by dawało to jakiekolwiek dochody. Dlatego zapadła decyzja o moim wyjeździe za granicę w celach zarobkowych.

A teraz pytanie najważniejsze – co Tobie tak naprawdę do tego wszystkiego? No cóż, jeśli nie jesteś stałym, wyczekującym kolejnych wpisów, artykułów czytelnikiem – to tak naprawdę NIC! To moja sprawa, ja natomiast jakoś muszę sobie w życiu poradzić i poradzę. Ale jeśli za każdym razem w okolicach wtorku, środy czekasz na to co ciekawego znów będziesz mogła (użyłem formy żeńskiej, ponieważ wiem, że znaczna grupa wśród czytelników bloga PRO – Zdrowotnego to kobiety) przeczytać, to cóż na pewno nie będziesz pocieszona takim obrotem sprawy.

Od kilkunastu dni usilnie myślę, jak mam sprawę bloga rozwiązać. W dodatku jak to zrobić by, z jednej strony nie zawieść Ciebie oraz całkiem sporej grupy osób, która podobnie jak ty lubi i czyta to co tutaj zamieszczam a z drugiej, by jednak móc (po przez pracę za granicą) zmienić finansową sytuację moją i mojej rodziny. Z pewnością zgodzisz się czytelniku, że prowadzenie takiego bloga wymaga poświęcenia sporej ilości czasu. I jeśli nawet nie wszystkie artykuły są mojego autorstwa, to nawet przeczytanie kilkunastu artykułów i wyszukanie tego jednego, który zamieszczę też wymaga czasu, wysiłku i zaangażowania. Dopóty, dopóki sytuacja ekonomiczna nie zmusiła mnie do poszukiwania alternatywnych sposobów na dochód i mogłem sobie czasowo pozwolić na codziennie pisanie i przeszukiwanie internetu po to by dostarczyć Tobie wartościową treść.

To co już teraz mogę obiecać – na pewno nie pozostawię bloga w zupełny samopas, za dużo pracy wysiłku mnie kosztowało stworzenie tego „miejsca”, by teraz, tak po prostu pozwoli odejść mu w niebyt i niepamięć. Niestety z dużym prawdopodobieństwem, a przynajmniej w pierwszych miesiącach mogą pojawić się pewne problemy i poślizgi w zamieszczaniu kolejnych artykułów i dlatego proszę ciebie o zrozumienie i wyrozumiałość. Na pewno na początku ustawię kilka ciekawych artykułów, znalezionych na innych portalach (a które już dawno chciałem zamieścić) w automatyczną publikację, tak aby zachować ciągłość publikacji. A jak już się zaaklimatyzuję, w nowym miejscu i warunkach, jak wszystko sobie poukładam (w tym zdobędę dostęp do internetu za granicą), wrócę do regularnego zamieszczania artykułów moich lub z moim komentarzem. Liczę na Twoje czytelniku wyrozumiałość i zrozumienie.

Natomiast jeśli uważasz, że to co dotychczas robiłem oraz wszystko to co jeszcze mogę i zrobię, jest dla ciebie wartościowe i cenne, zawsze możesz to wyrazić przekazując mi darowiznę. Sytuacja w której tylko połowa obecnych czytelników przekazywała by na cel prowadzenia tego bloga od 2 do 5 zł miesięcznie (prawda, że to przystępna kwota?), z pewnością spowodowało by, że mógłbym pomyśleć o własnej domenie, mógłbym więcej czasu poświęcić na samodzielne pisanie i doradzanie. Pomyśl, skromne 5 zł (nawet popularna kawa w McDonald's jest już droższa), zmienia diametralnie sytuacje, dzięki czemu przestałbym większość wolnego czasu poświęcać na zarabianie pieniędzy a mógłbym, w ten sposób zyskany wolny czas przeznaczyć na prowadzenie tego bloga. Pomyśl o tym. Tak czy inaczej, ja w tytule napisałem, przysłowiowa klamka zapadła. A póki co, proszę trzymaj kciuki za mnie oraz za dalsze istnienie bloga PRO – Zdrowotnego, za poprawę mojej sytuacji ekonomicznej na tyle, bym swobodnie i spokojnie mógł powrócić do pisania, doradzania i pomagania Tobie w zachowaniu dobrego samopoczucia i zdrowia.

Jeśli zainteresował ciebie temat wspomożenia swojego organizmu naturalnymi suplementami i szukasz pomocy w dobraniu i nabyciu ich - napisz do mnie by uzyskać pomoc!

Jeżeli to, co tu przeczytałeś jest dla Ciebie cenne, wspomóż mnie darowizną, bym mógł nadal tworzyć ten blog dla Ciebie. Dziękuję!

Ostatnie promyki słońca, czas łapać

2012-08-30T01:40:00.000+02:00

Korzystaj ze słońca póki czas. Zdjęcie: marcelo

Lato jeszcze trwa, słońce na dobre u nas zagościło i przypieka momentami dość solidnie. I choć do kalendarzowej jesieni jeszcze dość daleko, powoli jednak czuć, że piękne słoneczne dni tego lata odchodzą do przeszłości. Póki co wszyscy jeszcze wystawiają uśmiechnięte twarze do słońca, odsłaniają ciało na ile się da i wszystko było by dobrze gdyby nie tak wmówiona nam mania ciągłego smarowania się kremami z filtrem UV. Ponieważ jest to najlepszy okres by zapewnić swojemu organizmowi jedną z ważniejszych substancji jaką jest witamina D.

Dlaczego określiłem ją jako jedną z najważniejszych substancji w naszym ciele? Głównie dlatego, że jej działanie nie ogranicza się do powszechnie uznawanego środka wzmacniającego kości. Jej działanie jest znacznie szersze i ma wpływ między innymi na: prawidłowe działania systemu immunologicznego naszego organizmu, chroni nas przed chorobami autoimmunologicznymi (np. artretyzm, toczeń, stwardnienie rozsiane) oraz chorobami degeneratywnymi (np. próchnica, osteoporoza). Witamina D ma również bardzo korzystny wpływ na układy nerwowy i mięśniowy. Ma wpływ na wzrost masy mięśniowej i siły mięśni. Odpowiedni jej poziom zmniejsza zapadalność na takie choroby jak: rak piersi, jelita i prostaty oraz stwardnienie rozsiane. Natomiast niedobór witaminy D prowadzi do bólów mięśniowych a nawet zaniku mięśni.

Do odkrycia witaminy D doprowadziły badania prowadzone początku XIX wieku, nad krzywicą dziecięcą, która była rozpowszechniona w tamtych czasach w szczególności miastach opanowanych rewolucją przemysłową. Odkryto wtedy, że promieniowanie ultrafioletowe i olej z wątroby dorsza ma lecznicze działanie na dzieci, dotknięte krzywicą. To właśnie polski lekarz i uczony Jędrzej Śniadecki zaobserwował i opisał w 1822 roku, fakt że kąpiele słoneczne stanowią świetną metodę leczenia krzywicy. Jednak dopiero na przełomie XIX i XX wieku, gdy badania naukowe skupiły się na wykryciu substancji mającej główne działanie przeciwkrzywicze w tranie, wyodrębniono tą substancję, a dokonał tego dokonał w 1922 r. McCollum. Substancję tą nazwano witaminą D.

Tak się składa, że na przestrzeni wieków, matka natura troszkę obcesowo potraktowała nasz gatunek, ponieważ tak się stało, że ze wszystkich niezbędnych do życia witamin, jedynie w przypadku witaminy D, zachowaliśmy jako gatunek umiejętność jej syntetyzowania. Produkuję ją nasza skóra, jednak aby mogła tego dokonać, konieczne są promienie UV, a dokładnie UVb.

O rozległych funkcjach tej witaminy wspomniałem wyżej, jednak do najistotniejszych wciąż należą, trzy bardzo istotne umiejętności. Po pierwsze umożliwia przyswajanie wapnia do kości, który w przeciwnym razie zostałby wydalony wraz z moczem. Po drugie wpływa ona na wchłanianie fosforu, pierwiastka który jest konieczny do wzrostu i naprawy uszkodzonych tkanek. Po trzecie, witamina D reguluje wydzielanie insuliny oraz działa też na komórki szpiku kostnego produkujące komórki obronne (monocyty), przez co podnosi odporność naszego organizmu.

Jednak jak się okazuje w świetle prowadzonych ostatnio badań, dotychczas upowszechniona wiedza na temat właściwości witaminy D jest tylko czubkiem przysłowiowej góry lodowej. Najlepiej obrazują to dwa poniższe filmy:

Prawdziwa historia witaminy D

Witamina D a tarczca

I wszystko było by w porządku z witaminą D, gdyby nie jeden mały problem. Mianowicie mam na myśli, kreowaną od kilkunastu lat wojnę z opalaniem się. Zewsząd dochodzą nas głosy, że z jednej strony opalanie jest złe, promieniowanie UVb niebezpieczne i jak to jest źle opalać się bez kremu z filtrem przeciw promieniom UV. Aktualnie niemal każdy krem (do rąk, twarzy, szyi itd) wyposażony jest w jakiś filtr przeciwsłoneczny. Nagonka trwa a my posłusznie ciągle się smarujemy, słońca unikamy, w przeświadczeniu, że przecież chronimy naszą skórę. Dłużej młodo wyglądać będziemy! Tylko co nam po młodym wyglądzie skoro zdrowia nam zabraknie?

Z drugiej strony niemal każdy lekarz powie, że uzupełnianie w witaminy (w tym również w witaminę D) jest zbyteczne. W efekcie tego, znaczna większość populacji, również w Polsce cierpi na spore niedobory różnych witamin i minerałów. I wcale mi nie zależy być od razu uwierzył mi na słowo, że tak jest – najlepiej sam się zainteresuj i sprawdź na sobie jak się czujesz obecnie a jak się będziesz czuł gdy zaczniesz korzystać z dobrych jakościowo, naturalnych suplementów.

Wracając jednak do witaminy D. Jak możemy przeczytać w artykule Katarzyny Hubicz, który ukazał się w miesięczniku „Zdrowie”: „Już 10–20 minut na słońcu zapewnia odpowiednią dawkę tej witaminy, wystarczającą, żeby pokryć dzienne zapotrzebowanie w okresie od marca do września. W pozostałych miesiącach, gdy dzieci rzadziej bawią się na dworze (a nawet jeśli są na nim codziennie, to zwykle szczelnie opatulone), do skóry dociera mniej promieni. Wówczas witaminę D trzeba dostarczać wraz z pożywieniem. Ta zasada do niedawna dotyczyła tylko niemowląt karmionych piersią – kobiece mleko nie zawiera bowiem niemal wcale tej witaminy, dlatego takie maluchy muszą aż do 2. roku życia dostawać ją dodatkowo. Od pewnego czasu jednak pediatrzy zalecają, by witaminę D bądź produkty w nią bogate podawać dzieciom i młodzieży aż do 18. roku życia.”

Podobnego zdania jest również dr Cristiano Zarbini, który też bije na alarm w związku ze zbyt dużymi niedoborami witaminy D. W jednym z jego z artykułów znalazłem poniżej prezentowaną grafikę na temat zwiększenia poziomu witaminy D w naszych organizmach.

Jak dużym i wciąż narastającym problemem jest postępujące niedobory witaminy D w populacji niech świadczy fakt, że wśród Amerykańskich dzieci, niemal 60 proc. (czyli około 51 mln) ma niedobór witaminy D, a u 9 proc. (7,6 mln) braki tej substancji są wręcz bardzo duże. Tymczasem American Heart Association wydało raport, z którego dowiadujemy się, że niedobór witaminy D u kobiet w okresie krótko przed menopauzą, aż trzykrotnie zwiększa ryzyko nadciśnienia, które może wystąpić 15 lat później. A co gorsze zaledwie jedna czwarta Amerykanek ma właściwy poziom witaminy D, podejrzewam, że Polki niewiele lepiej by wypadły w takim zestawieniu .

Czas na kilka słów odnośnie prawidłowego poziomu oraz możliwości przedawkowania tej witaminy. Ujmę to w następujący sposób, z reguły przyjęło się, że prawidłowy poziom witaminy D w organizmie wynosi 50-80 jednostek. Oczywiście mowa tu o zdrowej osobie, bez jakichkolwiek problemów z przyswajaniem czy syntetyzowaniem witaminy D, która w dodatku w miarę często przebywa na słońcu. Tymczasem znalazłem w internecie krótką informację na temat statystycznych badań, przeprowadzonych w 2005 roku, w którym zbadano 420 młodych kobiet. Okazało się, że 92% z nich ma poziom witaminy we krwi poniżej 20 jednostek - a więc bardzo, jeśli nie tragicznie niski.

Kolejna ważna jak sądzę informacja to fakt, że w ciągu tylko 15 minut kontaktu naszej skóry ze słońcem, wytwarza ona 10 000 jednostek witaminy D. Tymczasem rekomendowane w RDA dzienne spożycie tej witaminy wynosi, „aż 400 jednostek na dobę”! Tak więc warto zdawać sobie sprawę z tego, że rekomendowane dzienne spożycie witaminy wynosi zaledwie 4% tego, ile nasz organizm produkuje tej witaminy w 15-20 minut kontaktu ze słońcem. W dodatku 92% ludzi, i to z poza grupy największego ryzyka, ma całkiem spore jej niedobory. Zrozum mnie dobrze, nie namawiam do samodzielnego przyjmowania dużych dawek witaminy D bez pomocy czy nadzoru specjalisty w tej dziedzinie, jednakże możliwość samodzielnego przedawkowania witaminy D jest po prostu mało prawdopodobne. Jednakże takie objawy jak: biegunka i nudności, ból oczu i głowy, brak apetytu, wzmożone oddawanie moczu, łatwe męczenie się, oraz świąd skóry, mogą świadczyć o potencjalnym przedawkowaniu witaminy D.

Na koniec jeszcze kilka słów o tym skąd wziąć odpowiednie ilości witaminy D w naszym organizmie. Jednym z głównych źródeł są ryby morskie: łosoś, śledź, sardynki, makrela. Najlepiej jak będą one gotowane, pieczone lub duszone, ponieważ smażenie niszczy witaminę D. Niewielkie ilości tej witaminy zawiera również mięso z kurczaka, jajka i produkty mleczne (ale tych by raczej unikał). Natomiast wegetarianie powinni korzystać z soi, która zawiera największą ilość roślinnej witaminy D, szczególnie tofu i mleko sojowe ale unikałbym soi GMO. Płatki owsiane pełnoziarniste również mogą dostarczyć dodatkową dawkę witaminy D. Nie liczyłbym też na to że z pomocą syntetycznej margaryny, wzbogaconej witaminą D, jakoś w znaczący sposób podniosę poziom tej witaminy, równie dobrze można smarować masłem, które też ją zawiera. A przynajmniej nie będziemy cementować (zaklejać) naszych komórek sztucznie utwardzonym tłuszczem roślinnym. Może kiedyś (jeśli będzie takie zapotrzebowanie z Twojej strony) napiszę coś więcej na ten temat.

Jeśli zainteresował ciebie temat wspomożenia swojego organizmu naturalnymi suplementami i szukasz pomocy w dobraniu i nabyciu ich - napisz do mnie by uzyskać pomoc!

Jeżeli to, co tu przeczytałeś jest dla Ciebie cenne, wspomóż mnie darowizną, bym mógł nadal tworzyć ten blog dla Ciebie. Dziękuję!

Jesteś tym, co jesz!

2012-08-22T13:06:00.000+02:00

Zdjecie: Ksenia8

O tym, że to co jemu przekłada się na to kim jesteśmy i jakim zdrowiem się możemy cieszyć, wie niemal każdy. Zresztą wielokrotnie na blogu PRO – Zdrowotnym o tym wspominałem i pisałem. Jednak jakże często jest tak, że choć o czymś wiemy i od świadomości tego do praktycznego zastosowania jest jeszcze bardzo, bardzo daleko. Jakże często zamiast smakowitych i zdrowych sałatek warzywno owocowych, w naszym menu króluje pożywienie pełne syntetycznych dodatków chemicznych, konserwantów i innych "uszlachetniaczy? Czemu tak jest? Pewnie w tym miejscu, usłyszał bym całą masę powodów, a to czasu za mało, a to za drogie, za małymi literkami skład napisany itd. itp. Jednak osobiście uważam, że w znacznej większości są to tylko i wyłącznie wymówki, mające na celu uciszenie naszego sumienia, które mówi nam: wiesz i nic z tym nie robisz!

Zdjęcie: Healthnewsnet

Wiem jak to jest, niby miałem świadomość, że margaryna jest szkodliwa a jednak przez prawie 2 lata używaliśmy tych sztucznych, plastikowych smarowideł do chleba. Niby wiedziałem, że pszenne pieczywo jest szkodliwe, jednak te pięknie pachnące ciepłe bułeczki były tak kuszące, że nie sposób było się im oprzeć. Smutna prawda niestety jest taka, że z reguły jest to nasze wygodnictwo i nie chęć do zmiany głęboko zakorzenionych w nas nawyków. Dlatego sądzę, że ciągłe powtarzanie i pokazywanie całej prawdy o produktach oferowanych nam przez przemysł spożywczy może w końcu podnieść świadomość społeczną na tyle, że zdobyte informacje zaczniemy nie tylko posiadać ale również wykorzystywać w praktyce. To my, poprzez codzienne decyzje przy wkładaniu produktów do koszyka, przyczyniamy się do tego co producenci nam oferują. Zapraszam do zapoznania się ze świetnym artykułem: Piotra Parysa – Jesteś tym, co jesz!

Jeżeli to, co tu przeczytałeś jest dla Ciebie cenne, wspomóż mnie darowizną, bym mógł nadal tworzyć ten blog dla Ciebie. Dziękuję!

Nagonka medialna, czyli zastrzyki kalectwa i strachu

2012-08-14T23:57:00.000+02:00

Zdjęcie: alkoga

Ponownie wracam do tematu szczepień. Do niedawna media dosłownie milczały w kwestii niedawno podpisanej nowelizacji o zwalczaniu chorób zakaźnych. Dopiero teraz, gdy nowelizacja została podpisana, w mediach ze sporym hałas, pojawiają się wzmianki o tym jaka to ta ustawa dobra lub zła. Już nawet nie pytam się, gdzie byli dziennikarze, wtedy gdy można jeszcze było wpłynąć wprowadzone zmiany, gdy ważyły się losy tej nowelizacji. Kolejny raz zajmuję się tym tematem ponieważ, trafiła w moje ręce bardzo ciekawa wypowiedź. A z racji długości tego materiału, sam ograniczę swoją wypowiedź do całkowitego minimum i po prostu od razu zaproszę do zapoznania się z repliką publiczną Prof. dr hab. Marii Doroty Majewskiej do artykułu “Zastrzyk strachu” Marcina Rotkiewicza (Polityka, nr 31/2869).

Zastrzyki kalectwa, racjonalny strach.

Od kilku lat naukowo zajmuję się problemem bezpieczeństwa szczepień. Ponieważ w artykule M. Rotkiewicza przedstawiono wiele tendencyjnych, fałszywych informacji i tez dotyczących zarówno szczepień jak i mojej pracy, jestem zmuszona krytycznie odnieść się do poruszonych przez niego kwestii.

Skuteczność i bezpieczeństwo szczepień

Zacznijmy od kalendarza szczepień. Autor pisze, że polskie niemowlę otrzymuje w pierwszych 18 miesiącach życia „w sumie sześć różnych szczepionek”. Jest to zmanipulowana prawda. Załączony program obowiązkowych w Polsce szczepień pokazuje, że niemowlęta otrzymują w tym okresie 26 szczepień. Niektóre szczepionki są skojarzone (np. DTP czy MMR zawierają w jednym zastrzyku drobnoustroje lub ich fragmenty wywołujące trzy różne choroby) i w żaden sposób nie można ich traktować jako jednego szczepienia, ponadto szczepienia podawane są wielokrotnie, co oznacza, że ryzyko powikłań po nich jest powielane. Pisząc, że w Polsce aplikuje się niemowlętom 6 szczepionek, autor prawdopodobnie liczył je według różnych kolorów, użytych w tabelce Głównego Inspektoratu Sanitarnego (GIS), co świadczy o jego nieznajomości tematu. ( http://gistest.pis.gov.pl…iles/EP/PSO.pdf ).

Istotną sprawą całkowicie pominiętą w ww. artykule jest fakt, że ten kalendarz szczepień jest całkowicie arbitralny. Nie ma żadnych dowodów, że został on opracowany w oparciu o rzetelne badania, które by wykazały, że podawanie niemowlętom szczepień według takiego schematu i w takich kombinacjach jest bezpieczne i skutecznie chroni przed chorobami zakaźnymi. Natomiast coraz więcej danych wskazuje, że nie są one ani bezpieczne, ani skuteczne. Dalekie od prawdy jest też twierdzenie, że szczepienia wyeliminowały większość zakaźnych chorób. Dane demograficzne z kilku krajów ujawniły, że to nie szczepienia, ale poprawa higieny i warunków życia ludności oraz wprowadzenie antybiotyków w radykalny sposób zmniejszyły zachorowalność i umieralność na choroby zakaźne już na wiele lat przed wprowadzeniem szczepień. (http://childhealthsafety.wordpress.com/graphs/; http://www.columbia.edu/i…_2/mckinlay.pdf ).

Fanatycy masowych szczepień fałszywie przypisują im zasługi w zmniejszaniu zachorowalności na choroby zakaźne. Coraz więcej danych pokazuje, że szczepienia nierzadko wręcz zwiększają zachorowalność na niektóre choroby zakaźne. Np. okazało się, że w ostatnich latach epidemie krztuśca w USA zdarzają się przede wszystkim wśród dzieci szczepionych; co dowodzi nieskuteczności stosowanych szczepionek. (http://www.cdc.gov/mmwr/preview/mmwrhtml/mm6128a1.htm). Podobnie w Polsce, mimo ok. 95% wyszczepienia dzieci, każdego roku tysiące chorują na krztusiec (wiadomo, że oficjalne dane są znacznie zaniżone). Analogicznie, mimo obowiązkowych szczepień szczepionką MMR (przeciw odrze, śwince, różyczce) tysiące polskich dzieci chorują każdego roku na świnkę i różyczkę. Niedawno byli pracownicy firmy produkującej szczepionki MMR ujawnili (i wytoczyli proces), że dyrekcja firmy od dawna wiedziała, że szczepionka ta jest nieskuteczna przeciw śwince i różyczce, mimo to promowali ją jako ochronę przed tymi chorobami. W tym kontekście oskarżanie rodziców, którzy nie szczepią swych dzieci, o powodowanie epidemii chorób zakaźnych jest intelektualnym i moralnym oszustwem. (http://apps.who.int/immun…esult.cfm?C=pol ).

Masowe szczepienia nie wyeliminowały chorób zakaźnych, a w niektórych przypadkach mogą być nawet ich przyczyną. Ochronne działanie szczepień (gdy takowe istnieje) jest krótkotrwałe, wiec po roku czy kilku latach szczepione osoby są ponownie narażone na choroby, przeciw którym były szczepione. Co więcej, niektóre szczepionki zawierają aktywne, patogenne wirusy, które mogą wywoływać choroby (np. MMR), a inne (np. DTaP, czy szczepionki przeciw pneumokokom) doprowadziły do pojawienia się zmutowanych odmian bakterii, które wywołują choroby odporne zarówno na szczepienia, jak i na antybiotyki. (http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/20833694 ; http://www.abc.net.au/wor…10/s2816659.htm ; http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19935445 ; http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/19366365 ;http://www.ncbi.nlm.nih.g…les/PMC3067355/ ).

Wątpliwa skuteczność szczepień to tylko jeden problem. Znacznie poważniejszym są powikłania poszczepienne (NOP – niepożądane odczyny poszczepienne) u uprzednio zdrowych dzieci i starszych osób. Niektóre z nich zostały trwale okaleczone lub zmarły wkrótce po szczepieniach. Do niedawna (w erze przed-internetowej) nie zdawaliśmy sobie sprawy ze skali tego zjawiska, dziś wiemy, że jest ona bardzo duża i zatrważająca. W amerykańskiej rządowej bazie danych VAERS (Vaccine Adverse Events Reporting System) – jedynej publicznie dostępnej, służącej agencjom ochrony zdrowia oraz publiczności do oceny bezpieczeństwa wprowadzonych do obrotu szczepionek – zarejestrowano od 1990 r. do czerwca 2012 r. 5061 zgonów i prawie 400 000 powikłań poszczepiennych, w tym ponad 55 000 ciężkich. (http://wonder.cdc.gov/controller/datarequest/D8 ). Ponieważ do bazy tej zgłaszanych jest tylko ok. 5% wszystkich powikłań, liczby te należy pomnożyć przez ok. 20. Są to ogromne liczby, tym bardziej bulwersujące, że dotyczą dzieci i innych osób uprzednio zdrowych. Albo red. Rotkiewicz jest zupełnie nieświadom tych danych, albo je wygodnie dla siebie przemilcza.

Globalne ataki na naukowców

Ataki establiszmentu na niezależnie myślących ludzi nauki nie są niczym nowym, zdarzały się one od wieków. Wydawałoby się, że w XXI w. takie akty publicznej nagonki nie powinny mieć miejsca. A jednak… Wielu naukowców i lekarzy, którzy badają i kwestionują bezpieczeństwo jakichś leków czy szczepionek, jest publicznie i prywatnie atakowanych na wiele różnych sposobów. Pan Rotkiewicz przyłącza się do grona atakujących. Wbrew temu, co twierdzi, narastający opór przeciw szczepieniom nie ma nic wspólnego z osobami brytyjskiego lekarza Andrew Wakefielda czy amerykańskich badaczy Marka i Dawida Geierów. Nie jest tajemnicą, że nieustające szkalowanie tych naukowców jest sponsorowane przez producentów szczepionek, których wielomiliardowe zyski widać nieco zmalały wskutek wzrastającego uświadomienia rodziców odnośnie zagrożeń ze strony szczepień. Wychwalany przez p. Rotkiewicza brytyjski reporter, Brian Deer, który opublikował paszkwil szkalujący dra Wakefielda i jego współpracowników, jest tylko korporacyjnym narzędziem, wynajętym w celu oczernienia i zniszczenia Wakefielda; ujawniono, że pracuje on dla skompromitowanego skandalem podsłuchowym magnata medialnego, Ruperta Murdocha, którego syn James Murdoch jest w radzie nadzorczej firmy GlaxoSmithKline, produkującej szczepionki MMR. I cóż złego zrobił dr Wakefield, że stał się celem tych oszczerczych ataków? Otóż opublikował (wspólnie z innymi lekarzami) pracę naukową, w której zwraca uwagę na zaobserwowany w badaniach związek autyzmu z jelitowymi infekcjami wirusem odry pochodzącym ze szczepionek MMR. Wyniki te zostały potwierdzone na większą skalę przez innych niezależnych badaczy, ale miały one nigdy nie ujrzeć światła dziennego. Dr Wakefield i jego koledzy narazili się producentom szczepionek i establiszmentowi medycznemu, gdyż swe wyniki opublikowali i powiadomili o nich społeczeństwo oraz przypomnieli, że zawczasu ostrzegali urząd brytyjskiej publicznej służby zdrowia przez zakupem szczepionek MMR, zawierających silnie patogenną odmianę wirusa odry Urabe. Szczepionki te zostały wcześniej odrzucone przez ministerstwo zdrowia Kanady, ponieważ powodowały wiele powikłań, mimo to wprowadzono je do obrotu w Wielkiej Brytanii. Bezpodstawnie oskarżano tych badaczy o fałszerstwa naukowe i nadużycia etyczne w celu ich profesjonalnego zniszczenia, mimo, że rodzice badanych dzieci twierdzili, że w badaniach nie dochodziło do żadnych nadużyć. Ujawnione dokumenty sądowe pokazują, że publiczne atakowanie i rujnowanie karier („neutralizowanie”) lekarzy oraz naukowców krytycznych wobec bezpieczeństwa i skuteczności leków i szczepionek jest oficjalną polityką firm farmaceutycznych. (http://childhealthsafety….troydoccritics/ ).

W rezultacie oszczerczej nagonki Deera na dra Wakefielda w piśmie British Medical Journal (BMJ), utracił on licencję medyczną i został pozbawiony pracy w Wielkiej Brytanii. On sam został praktycznie wygnany z kraju i przeniósł się z rodziną do Teksasu, lecz jego współpracownik, wybitny gastrolog pediatra prof. John Walker-Smith – również oskarżony o „profesjonalne wykroczenia” i pobawiony licencji lekarskiej – odwołał się do Sądu Najwyższego WB i wygrał sprawę. Sąd uznał, że oskarżenia przeciw niemu były całkowicie bezpodstawne i że Brytyjska Komisja Medyczna (GMC) dopuściła się poważnych fałszerstw i nadużyć w stosunku do tych badaczy, i że powinna być ona zreformowana. ( http://www.naturalnews.co…l#ixzz234NNCgyo ). Prof. Walker-Smith odzyskał licencję i honor, natomiast dr Wakefield skarży Deera oraz redaktorkę naczelną BMJ w sądzie w Teksasie o szkalowanie, uniemożliwienie wykonywania zawodu i straty materialne. W międzyczasie napisał dwie ważne książki: „Callous Disregard: Autisms and Vaccines: The Truth Behind a Tragedy” i “Waging War on the Autistic Child: The Arizona 5 and the Legacy of Baron von Munchausen” , w których opisuje tragedie okaleczonych przez szczepienia dzieci autystycznych i ich rodzin, oraz bezduszność, ignorancję i nieodpowiedzialność urzędników medycznych, którzy dopuścili do obrotu chorobotwórcze szczepionki. W swych książkach i w Internecie Dr. Wakefiled dostarcza szczegółowych wyjaśnień w sprawie wytoczonych przeciw niemu oskarżeń (http://vaccinesafetyfirst.com/Home.html). Również profesor Walker-Smith opisał swoje przesłuchania przez urzędników z GMC, porównując je do tortur. ( http://www.ageofautism.co…ffair.html#more ).

Mimo bezprecedensowej nagonki na dra Wakefielda, szacunek i sympatia do niego wśród rodziców całego świata stale rosną. Uważają go oni za bohatera i obrońcę dzieci. Obserwowanie tego jest niewątpliwie frustrujące dla establiszmentu medycznego, który nie może pojąć, dlaczego rodzice słuchają tego wyklętego przez nich lekarza, zamiast narzuconych medycznych i medialnych „autorytetów”. Odpowiedź na to pytanie jest prosta. Rodzice popierają dra Wakefielda, bo on wysłuchuje ich uważnie i to, co głosi, jest zgodne z ich własnymi obserwacjami, a w dobie Internetu korporacyjna propaganda przestała być skuteczna.

Natomiast amerykańscy badacze, Mark i David Geier, są atakowani dlatego, że publikują prace wykazujące związek chorób neurorozwojowych (w tym autyzmu) u dzieci ze stosowaniem szczepionek zawierających rtęciowy konserwant thimerosal (tiomersal). Jest on metabolizowany w organizmie do etylortęci, a potem do innych organicznych i nieorganicznych postaci rtęci. Obserwacje i tezy Geierów zostały potwierdzone przez wiele niezależnych badań zarówno klinicznych, jak i tych przeprowadzonych na zwierzętach. Amerykańska badaczka Mary DeSoto przeanalizowała publikacje naukowe zawierające dane empiryczne dotyczące związków autyzmu z ekspozycją na metale ciężkie i wykazała, że wśród 58 prac, 43 potwierdzały taki związek, a 15 prac go nie znalazło. Okazało się, że większość prac zaprzeczających związkom autyzmu ze stosowaniem szczepionek z thimerosalem była zmanipulowana i obarczona konfliktem interesu. ( http://nbjour.wordpress.c…ts-credibility/ ). Jeden z autorów tych publikacji, dr Paul Thorsen, został nawet oskarżony przez prokuraturę o oszustwa finansowe i kradzież publicznych funduszy przeznaczonych na badania naukowe. ( http://www.reuters.com/ar…E73C8JJ20110413 ). Pan Rotkiewicz wygodnie dla siebie o tym nie wspomina, lecz święcie wierzy w „prawdę” objawioną w tych skompromitowanych publikacjach, że wstrzykiwanie niemowlętom rtęci jest dla nich bezpieczne.

W ostatnich latach zafałszowane publikacje lub reklamy udające prace naukowe zazwyczaj ukazują się w „prestiżowych” czasopismach medycznych, żeby zwiększyć ich wagę i nośność. Wiadomo jednak, że są to pisma kontrolowane przez firmy farmaceutyczne, albo bezpośrednio, albo poprzez reklamy, wiec ich wiarygodność jest znikoma. Dr Marcia Angell, amerykańska lekarka i wieloletnia redaktorka naczelna znanego czasopisma medycznego „New England Journal of Medicine”, pisze w swej książce: “The Truth About the Drug Companies: How They Deceive Us and What to Do About It” (wydanej też po polsku (http://www.tfe.edu.pl/aptekarz/Aptekarz-2005-13-suplement.pdf) o korumpowaniu przez firmy farmaceutyczne wpływowych lekarzy akademickich oraz medycznych urzędników w celu promowania często szkodliwych leków. Przytacza dane, że większość publikacji dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leków, które są sponsorowane jawnie lub skrycie przez firmy farmaceutyczne, jest zmanipulowana lub wprost zafałszowana, a niektóre są krypto-reklamami pisanymi przez korporacje, lecz firmowanymi przez przekupionych lekarzy. Natomiast wszystkie rzetelne, niezależne badania, które kwestionują bezpieczeństwo szczepień, muszą się ciężko przebijać, by ujrzeć światło dzienne. ( http://www.nybooks.com/ar…agination=false ; http://jama.jamanetwork.c…rticleid=182478 ). W rezultacie szalbierczych praktyk firm farmaceutycznych tysiące ludzi (w tym dzieci) zostało okaleczonych lub zmarło w wyniku jatrogennych powikłań po stosowaniu pewnych leków czy szczepionek. Najlepszym dowodem tego są wielomiliardowe kary (w dolarach), nakładane przez sądy na firmy farmaceutyczne za oszustwa we wprowadzaniu na rynek niebezpiecznych i nieskutecznych leków. ( http://www.nytimes.com/20…?pagewanted=all ; http://www.wprost.pl/ar/3…acilo-lekarzom/ ).

Toksyczność rtęciowego konserwantu w szczepionkach

Wbrew temu, co twierdzi M. Rotkiewicz, nie ma żadnych dowodów na to, że thimerosal wstrzyknięty niemowlętom w szczepionkach jest szybko wydalany z ich organizmów i nie gromadzi się w tkankach. Takiego badania ze względów etycznych nie można przeprowadzić na dzieciach. Natomiast doświadczenie przeprowadzone na niemowlętach małp wykazało, że po podaniu im szczepionek z thimerosalem, związki rtęci pozostawały w mózgu bardzo długo (miesiące lub lata) w stężeniach, dla których udowodniono ich toksyczne działanie na komórki nerwowe. ( http://www.ncbi.nlm.nih.g…20thimerosal%20 ). W wątrobie i nerkach szczepionkowa rtęć gromadzi się w jeszcze większych ilościach i uszkadza także te organy. Jednorazowe dawki rtęci, które niemowlęta otrzymywały w szczepieniach (i nadal otrzymują w wielu krajach), wielokrotnie przekraczają dawki uznane za bezpieczne dla osób dorosłych przez Amerykańską Agencję Ochrony Środowiska oraz Światową Organizację Zdrowia, a trzeba pamiętać, że dawki te akumulują się. Niemowlęta są znacznie bardziej wrażliwe na działanie rtęci i innych toksyn, ponieważ nie mają dostatecznie wykształconej bariery krew-mózg oraz biochemicznych mechanizmów ich eliminowania i neutralizowania.Toksyczność związków rtęci jest znana ludzkości od dziesiątków lat i opublikowano na ten temat ponad 5 000 publikacji naukowych. Również nasze badania przeprowadzone w Instytucie Psychiatrii i Neurologii (IPiN) w Warszawie wykazały neurotoksyczne działanie thimerosalu podanego szczurzym oseskom w dawkach analogicznych do tych stosowanych w szczepieniach dla niemowląt, prowadzące do zmian behawioralnych i neuropatologicznych, przypominających objawy i patologie obserwowane u dzieci autystycznych. Dlatego niepoparte żadnymi wiarygodnymi dowodami twierdzenie, że rtęć wstrzykiwana do organizmów niemowląt jest dla nich bezpieczna, jest pseudonaukową szarlatanerią.

M. Rotkiewicz kpi z matki dziecka, które zachorowało na autyzm poszczepienny, ponieważ opisała swoje doświadczenia z jego wychowywaniem i leczeniem przy pomocy alternatywnych terapii – za pomocą chelatacji metali ciężkich, suplementów i diety. Według rodziców, tego typu terapie połączone z treningiem behawioralnym są skuteczne i bezpieczne. Dla p. Rotkiewicza są „niebezpieczne”, bo zbyt wymykają się farmakologicznej kontroli. Firmy farmaceutyczne liczyły, że uda się im zarobić miliardy na autystycznych dzieciach, faszerując je psychotropami, a tu zawód – rodzice odmawiają ich stosowania, bo widzieli ich dewastujący wpływ na swoje dzieci. Ci rodzice doskonale potrafią korzystać z publikacji naukowych dostępnych w Internecie (np. PubMed) – z czego drwi p. Rotkiewicz – i ich wiedza na temat autyzmu i szczepień jest często większa niż wiedza wakcynologów czy pediatrów, decydujących o szczepieniach milionów dzieci.

M. Rotkiewicz uważa za „dziennikarska kaczkę” raport Roberta Kennedy’ego Jr. (znanego amerykańskiego prawnika specjalizującego się w ochronie środowiska) o tajnej konferencji w Norcross w stanie Georgia w 2000 r., na której dyskutowano rządowe analizy, pokazujące związek autyzmu ze stosowaniem szczepionek z thimerosalem, i omawiano sposoby skutecznego ukrycia tych danych przed społeczeństwem. O tym, że Kennedy nie wyssał z palca tych informacji świadczą stenogramy z tej konferencji i zeznania jej uczestników. ( http://thetruthorthefight…autism-scandal/ ; http://www.safeminds.org/…impsonwood.html ; http://www.safeminds.org/…_Transcript.pdf ).

E pur si muove

W końcu p. Rotkiewicz atakuje mnie personalnie za całokształt pracy, której nie jest w stanie zrozumieć. Pisze o konferencji w Ministerstwie Zdrowia, w której uczestniczyłam: „według świadków… argumentacja prof. Majewskiej w żadnym punkcie nie wytrzymała krytyki ekspertów, a ona sama zaczęła wycofywać się ze swoich twierdzeń”. Otóż oświadczam, że jest to pobożne życzenie owych świadków (lub samego p. Rotkiewicza), i że z niczego się nie wycofałam, bo i nie było z czego. Zaprezentowałam na tej konferencji głównie amerykańskie dane dotyczące powikłań poszczepiennych oraz postulowanych związków autyzmu ze stosowaniem szczepionek z thimerosalem, i powiedziałam, że nasze własne badania w IPiN są w toku. Mogłam wówczas powiedzieć, że rtęć w szczepionkach prawdopodobnie nie jest jedynym czynnikiem patogennym w autyzmie, bo wiadomo, że jatrogennych czy środowiskowych toksyn, które mogą uszkadzać mózg niemowlęcia czy płodu, jest wiele. Nigdy też nie twierdziłam, że wszystkie dzieci, które otrzymały szczepionki z rtęcią, zachorują na autyzm, bo to byłaby nieprawda. Fakt, że te same szczepionki mogą zabić lub okaleczyć jedno dziecko, trochę upośledzić inne, a dla jeszcze innego być stosunkowo niegroźne świadczy tylko o tym, że różna jest osobnicza wrażliwość na działanie toksyn. Jedni sprawnie je eliminują z organizmów, inni wolno, i ci ostatni są najbardziej narażeni na ich szkodliwe działanie. W żadnym przypadku nie można tego interpretować, jako wycofanie się z tezy o szkodliwości rtęciowych szczepionek. Tezę tę utrzymywałam cały czas i nadal podtrzymuję. Zadaniem nauki jest wyjaśnienie, które dzieci i dlaczego są szczególnie narażone na powikłania poszczepienne, a nie marginalizowanie czy maskowanie tych przypadków. Nasze badania przybliżyły to zrozumienie. Natomiast obowiązkiem profesjonalnym i moralnym naukowców jest informowanie społeczeństwa o ważnych odkryciach i ich znaczeniu, i ten obowiązek staram się wypełniać.

Interesujący jest fakt, że żaden z tych krytykujących mnie ekspertów nigdy nie badał toksyczności szczepionek z thimerosalem, ani nie miał pojęcia o skali powikłań poszczepiennych, bo ich się praktycznie w Polsce nie rejestruje. Powoływali się wyłącznie na zafałszowane, zdyskredytowane publikacje innych badaczy. Trudno zrozumieć, jak osoby o wykształceniu medycznym mogą bezkrytycznie akceptować wstrzykiwanie niemowlętom znanych toksyn. Zwróciłam się potem do Minister Zdrowia z propozycją wycofania pediatrycznych szczepionek z rtęcią z polskiego rynku, argumentując, że kraje Europy Zachodniej już dawno je usunęły w trosce o zdrowie dzieci. O ile mi wiadomo, pani min. Kopacz podjęła próby ich wyeliminowania, lecz były one torpedowane przez grupy szczepionkowego interesu.

Im więcej wiem na temat możliwego szkodliwego działania szczepień na organizm niemowlęcia, tym bardziej jestem przekonana, że zbyt wczesne, zbyt toksyczne i nadmierne szczepienia są główną przyczyną dzisiejszej epidemii autyzmu i innych chorób neurologicznych u dzieci. U istotnego odsetka niemowląt, który stale rośnie, szczepienia prowadzą do zapalenia mózgu i jego uszkodzenia, czego trwałym następstwem i chroniczną postacią jest autyzm. W USA już 1 dziecko na 6 cierpi na jakąś formę upośledzenia umysłowego czy choroby mózgu, a ponad 60% dzieci ma jakąś chorobę chroniczną. Systematycznie obniża się też średnia inteligencja dzieci. Jestem przekonana, że jest to skutek nadmiaru toksycznych szczepień. Tezę tę potwierdza badanie porównujące zdrowie dzieci szczepionych i nieszczepionych, które pokazuje, że nieszczepione są pod każdym względem zdrowsze od szczepionych. ( http://www.vaccineinjury….-illnesses.html ). Korelacja wskaźników umieralności niemowląt z liczbą szczepień zalecanych w różnych krajach ujawniła natomiast, że wskaźniki te są tym wyższe, im więcej stosuje się szczepień. ( http://www.ncbi.nlm.nih.g…les/PMC3170075/ ).

Pan Rotkiewicz nie rozumie, że to, co on nazywa „antyszczepionkową ideologią” jest niczym innym, jak tylko zbiorowym rodzicielskim doświadczeniem. Okaleczonych lub uśmierconych przez szczepionki dzieci jest już zbyt wiele, aby dało się je zmieść pod dywan, albo zakopać pod gruzami pseudonaukowych, czy zafałszowanych publikacji. Żaden korporacyjny bądź kupiony medialny „autorytet” nie przekona tych rodziców, że szczepienia są bezpieczne. Oni wiedzą swoje, bo każdego dnia obcują z ofiarami tych szczepień, heroicznie walcząc o poprawę ich zdrowia, więc będą bronić swe dzieci przed kolejnymi okaleczeniami. Kiedyś ci rodzice cierpieli w samotności, dziś dzięki internetowi wymieniają się doświadczeniami i łączą w grupy wsparcia oraz oporu. Jest to jedna z niewątpliwych zasług globalizacji wiedzy, z której rodzice potrafią umiejętnie korzystać.

Jestem przekonana, że za 20-30 lat medycyna i społeczeństwo będą patrzeć na masowe szczepienia jak na anachroniczną patologię medycyny, podobną do upuszczania krwi brudnym kozikiem w przeszłych wiekach. Już dziś widać, że nie ma sensu narażać wszystkie dzieci na potencjalną śmierć lub kalectwo, aby uchronić niewielką ich grupę od krótkotrwałej, łatwo uleczalnej choroby zakaźnej. Rodzice chcą mieć wybór – czy szczepić i ryzykować wystąpienie choroby poszczepiennej, czy nie szczepić, i żyć z niewielkim ryzykiem choroby zakaźnej, bo wiedzą, że sami będą ponosić konsekwencje swych decyzji. Dobitnie świadczą o tym wpisy pod petycją pokazujące, że wbrew twierdzeniom dra Grzesiowskiego, zwolenników swobody wyboru szczepień jest w Polsce 40 razy więcej, niż zwolenników ich przymusu. (http://www.petycje.pl/pet…?petycjeid=7000 ). Prawo do tego wyboru dała im Matka Natura i jest ono związane z instynktem rodzicielskim. W Europie Zachodniej wolność w zakresie szczepień nie doprowadziła bynajmniej do wzrostu umieralności i pogorszenia się zdrowia dzieci, raczej odwrotnie, więc nie ma obaw, że w Polsce będzie inaczej. Dlaczego nie korzystamy z tych doświadczeń? Wolność decydowania o własnym zdrowiu jest fundamentalnym prawem człowieka.

Tragedią polskich dzieci i rodziców jest to, że eksperci z Państwowego Zakładu Higieny (PZH; Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego) i Narodowego Instytutu Leków, na których powołuje się red. Rotkiewicz (odpowiedzialni za kontrolowanie bezpieczeństwa dopuszczanych do obrotu szczepionek) przez dekady zatwierdzali stosowanie w Polce niebezpiecznych szczepionek z rtęcią, nawet wtedy, gdy Europa Zachodnia już się z nich wycofała. Dziwić się należy, że nikt z nich nie zadał sobie oczywistego pytania – czy one na pewno są bezpieczne? I nikt nie przeprowadził odpowiednich badań. PZH miał też obowiązek rejestrowania i raportowania do WHO powikłań poszczepiennych, lecz z tej roli również się nie wywiązywał. Nauka nigdy nie daje ostatecznych odpowiedzi na pytania i różnice poglądów w nauce nie są niczym niezwykłym, lecz kumulatywna wiedza pozwala nam dziś dość precyzyjnie ocenić bezpieczeństwo stosowania thimerosalu w szczepionkach. Ta wiedza zdecydowanie przemawia za ostrożnością i eliminacją tego rtęciowego konserwantu. A ostatecznej odpowiedzi na pytanie, czy masowe szczepienia niemowląt są korzystne czy szkodliwe, może udzielić tylko miarodajne badanie porównujące zdrowie dzieci szczepionych i nieszczepionych. Tej odpowiedzi boją się promujące masowe szczepienia instytucje medyczne i firmy farmaceutyczne, dlatego systematycznie torpedują takie badania.

Skutkiem krótkowzroczności czy braku odpowiedzialności niektórych pracowników wyżej wymienionych instytucji zdrowia publicznego, tysiące polskich dzieci zostały okaleczone niebezpiecznymi szczepionkami. Natomiast przegłosowana ostatnio przez Sejm i podpisana przez Prezydenta ustawa o zapobieganiu chorobom zakaźnym – która wygląda jakby była napisana przez lobbystów firm farmaceutycznych – wbrew pozorom zmienia wiele. Rozszerzenie definicji choroby zakaźnej i danie urzędnikom z Sanepidu pełnej kontroli nad ogłaszaniem epidemii oraz uprawnień do stosowania przymusu szczepień i leczenia wobec wszystkich zamieszkujących w Polsce osób (także eksperymentalnymi preparatami) ubezwłasnowolnia polskich obywateli i potencjalnie zamienia ich w króliki doświadczalne firm farmaceutycznych. Takich totalitarnych praw nie ma w żadnym demokratycznym kraju. Na zakończenie dodam, że obraża mnie dziennikarski epitet o „guru antyszczepionkowców”, sugerujący przywództwo czemuś w rodzaju sekty religijnej. Jestem pracownikiem naukowym. Ponieważ większą część mojej pracy naukowej wykonałam w USA, w Narodowym Instytucie Zdrowia (NIH), mogę dodatkowo wyjaśnić. Jestem belwederskim profesorem nauk medycznych, a w cytowalności moich publikacji naukowych (świadczącej o wadze dokonanych odkryć) plasuję się na drugim miejscu wśród wszystkich ludzi nauki działających w Polsce (tuż za prof. Jerzym Gryglewskim z Krakowa).

Warszawa, 12 sierpnia, 2012"

Jeżeli to, co tu przeczytałeś jest dla Ciebie cenne, wspomóż mnie darowizną, bym mógł nadal tworzyć ten blog dla Ciebie. Dziękuję!

Uff jak gorąco, czyli konsument nabity w butelkę.

2012-08-08T17:09:00.001+02:00

Zdjęcie: Jose Barcelo

Lato w pełni. I tak, jak jeszcze kilka tygodni temu słyszałem narzekania w stylu: że taka kiepska pogoda, wciąż pada i zimno jest – tak teraz ciągle słyszę głosy: za gorąco, nie ma czym oddychać i ogólnie znowu jest źle. W takiej sytuacji przychodzi mi na myśl tylko jedno zdanie – jeszcze się taki nie urodził, co by wszystkim dogodził. Z racji aktualnej, bardzo ciepłej pogody, po raz kolejny wspomnę o najważniejszej sprawie jaką jest picie odpowiedniej ilości (i co najważniejsze odpowiedniej jakości) wody. Pisałem już wielokrotnie o tym temacie, nawet dwa spośród „10 nawyków dla zdrowia”, poświęcone są tematyce picia wody. Jeżeli przypadkiem, jeszcze masz jakieś wątpliwości co wagi jaką odgrywa w naszym życiu woda to zerknij proszę TUTAJ i zapoznaj się z jednym z wcześniejszych artykułów poświęconych tematowi wody.

Mogłeś sporo przeczytać na temat tego jaką wodę znajdziemy w kranie i w butelkach tutaj na Blogu PRO - Zdrowotnym. Głównie dlatego, że z doświadczenia wiem, iż większość ludzi zupełnie nie zdaje sobie sprawy jak wiele aspektów jego zdrowia, jest zależne od ilości i jakości spożywanej na co dzień wody. A jeśli już ma świadomość wagi wody, to z reguły korzysta z wód pseudo „źródlanych i mineralnych”, święcie wierząc, że jest to najlepsza opcja pod względem jakości wody. Sam, kilka lat temu byłem totalnym ignorantem w tej dziedzinie i również miałem podobne przekonania (wyrobione głównie z pomocą wszędobylskich reklam). Dlatego pozwól, że opowiem ci pewną historię.

Wyobraź sobie faceta, który słysząc zwrot „wypij czystą wodę”, reagował ciarkami idącymi po plecach, a na twarzy pojawiał się skrzywiony (a bynajmniej nie wskazujący na radość) grymas. Niby był zdrowy i nic mu nie dolegało ale „strzelające” stawy, do był jego znak rozpoznawczy. W dodatku ten znak rozpoznawczy, z reguły przy każdej większej zmianie pogody w bardzo bolesny sposób, dawał o sobie znać. Gdy próbował dociec, co jest powodem bolących i chrupiących stawów, usłyszał kiedyś od lekarza, że taki już jego urok! Jego ulubioną porą roku było lato, głównie dlatego, że stałym urozmaiceniem dnia był ból głowy. By móc normalnie funkcjonować po południu, idąc z pracy do domu, za wszelką cenę musiał tę drogę pokonać w większości w cieniu.

Jeśli tego nie zrobił, to powrocie do domu pierwszą rzeczą za którą chwytał były tabletki przeciw bólowe. Tak się „zaprzyjaźnił” z tego rodzaju tabletkami, że w szczytowym okresie potrafił zjeść nawet dwie paczki tabletek tygodniowo. Czysta woda po prostu jemu nie smakowała a w zetknięciu z nią język mu drętwiał. Jak już, z konieczności kupował butelkę wody niegazowanej, to koniecznie wraz z nią musiał być kupiony syrop pseudo owocowy, bez dodatku którego mowy nie było o wypiciu choćby szklanki wody. I gdy pewnego razu, szukając pomocy i informacji jak zaradzić ciągłym bólom głowy i stawów usłyszał, że może to być efekt odwodnienia. Okazało się, że w równym stopniu dotyczy to golącej głowy jak i „skrzypiących” stawów. I w taki o to sposób, facet, którym kiedyś byłem stanął przed sporym dylematem. Czy zacząć na siłę wmuszać w siebie wodę, czy nadal mieć przypadłości, które w znacznym stopniu uprzykrzały mi życie. No ale jak tu pić coś co do picia się nie nadaje a smak przyprawia o ciarki na plecach?

Powstało wtedy pytanie, jaką wodę zacząć pić, by zacząć nawadniać odpowiednio swój organizm? O kranówce od dawna krążyły różne opowieści, które skutecznie zniechęcały do korzystania z tego źródła wody pitnej. Inną alternatywą były wody butelkowane a z racji tego, że cena ich na pierwszy rzut oka wydawała się przystępna, rozwiązanie to wydawało się najbardziej rozsądnym. I mam odczucie, że nadal w naszym społeczeństwie króluje przeświadczenie o słuszności tego poglądu, że za jedyne 70 groszy za butelkę można dostać czystą i świetnej jakości wodę źródlaną! Nic bardziej mylnego! Bo jaką „jakość” może mieć woda butelkowana, w takiej cenie? Zresztą kwestia jakości przy takiej cenie to nie jedyny problem. Świetnie to obrazuje poniższy, stosunkowo krótki (ale bardzo treściwy w swojej wymowie) film.

A teraz pobawmy się w wyliczankę w odniesieniu do wcześniej wspomnianej wody za 70 groszy. Średnią marżę jaką nakłada detalista to około 20%, tak więc cena hurtowa wspomnianej wody to około 0,56 groszy. Odejmując od tego marżę hurtową w wysokości około 10% - 15%, to producent dostaje około 0,48. szukałem trochę jaki może być koszt produkcji butelek plastikowych i wyszło, że jest to około 10 - 15 groszy za butelkę, produkcja etykiet też zmieści się w tej cenie, a więc po odjęcie tych kosztów pozostaje cena około 23 groszy. Pewna część pieniędzy jest przeznaczana jeszcze na transport i reklamę, z czego ten ostatni składnik ceny często jest najbardziej kapitało żernym elementem ceny. A teraz pytanie – jak woda może się znajdować w butelce jeśli realna część ceny którą faktycznie można przeznaczyć na pozyskanie tej wody oscyluje w okolicach kilku groszy? W dodatku, aby w pełni zdać sobie sprawę z powagi sytuacji, warto zwrócić uwagę na to że średnia cena litra wody bieżącej z kranu, aktualnie kosztuje w Polsce około 4 groszy! Jest tak, ponieważ średnia cena w największych polskich miastach za kubik (czyli 1000 litrów) wody wynosi około 4 zł!

W takiej sytuacji, jaką inną alternatywą dysponujemy? Jedynym rozsądnym rozwiązaniem pozostaje instalacja specjalnego filtra wody w domu. W naszym przypadku z pomocą przyszedł system oczyszczania wody eSpring. Nagle ku mojemu wielkiemu zdziwieniu okazało się, że nie tylko czystą wodę da się pić ale wręcz może ona smakować. Jedną z najważniejszych zalet filtra z prasowanym blokiem węglowym jest natychmiastowa poprawa smaku, zapachu oraz przejrzystości wody pitnej. I jest to najszybciej i najłatwiej zauważalna zaleta tego typu filtra. Oczywiście istnieje jeszcze kilka innych powodów dla których warto zainteresować się tego typu filtrem. Po pierwsze zyskujemy wygodę, ze względu na zupełny brak potrzeby ciągłego transportowania wody z marketu do domu. Biorąc pod uwagę, że statystyczna Polka miesięcznie wnosi do domu około 1200 kg różnego rodzaju towarów, to jest to trudna do ocenienia zaleta, która jednak z pewnością ucieszy każdą gospodynię domową. Wyobraź sobie, że raz na zawsze skończy się codzienne noszenie ciężkich butelek z wodą.

Inne, równie ważne zalety filtra eSpring to skuteczność oczyszczania wody do picia. Filtr ten uzyskał certyfikat NFS International, który potwierdza, że usuwa on 140 rodzajów zanieczyszczeń w tym między innymi usuwa grzyby, glony i różne związki chemiczne. Oczyszcza wodę również ze związków organicznych, chloru, trójchlorometanów, MTBE (dodatek do paliwa metylo-tert-butyl), miedzi, ołowiu czy azbestu. Potrafi również zniszczyć ponad 99,99% chorobotwórczych bakterii i wirusów mogących rozwinąć się w wodzie pitnej, w tym również cysty, których nie potrafi usunąć żaden ze znanych mi systemów oczyszczania wody. Jest do tego stopnia skuteczny że nawet z Coca-coli potrafi odfiltrować czystą wodę.

Mój prywatny eSpring.

Na koniec dodam, że eSpring jest to pierwszy i jedyny mi znany system, który łączy w sobie opatentowaną kombinację technologii filtra węglowego i lampy UV oraz układ elektronicznego monitoringu, dzięki któremu na bieżąco będziesz informowany o tym, czy filtracja przebiega prawidłowo oraz kiedy należy dokonać wymiany wkładu. A tak przy okazji wydajność tego systemu to jego kolejna ogromna zaleta, ponieważ jest on w stanie dostarczyć wodę dla sześcioosobowej rodziny przez praktycznie cały rok lub do momentu przefiltrowania 5000 litrów, bez wymiany wkładu filtrującego. Nie wymaga on kosztownych przeglądów, wymiany membran oraz innych czynności związanych z jego obsługą. To wszystko powoduje, że koszt utrzymania i pozyskania litra czystej, pitnej i smacznej wody jest znacząco niższy w porównaniu z innymi systemami dostępnymi na polskim rynku.

Na dzień dzisiejszy na rynku polskim można spotkać bardzo dużo różnych systemów oczyszczania wody do picia. Jedne są lepsze inne jeszcze lepsze. Zapewne słyszałeś również o filtrach odwróconą osmozą, ponieważ należą one do najbardziej rozpowszechnionych. Dziś już nie będę o tym pisał. Natomiast w następnym tygodniu zamieszczę obszerne porównanie filtrów osmotycznych w stosunku do filtra eSpring, tak byś sam mógł ocenić, który jest tym filtrem, który zasługuje na większe zaufanie.

Jeżeli to, co tu przeczytałeś jest dla Ciebie cenne, wspomóż mnie darowizną, bym mógł nadal tworzyć ten blog dla Ciebie. Dziękuję!

Dla zainteresowanych system oczyszczania wody eSpring, do końca sierpnia TUTAJ można zamówić o 10% taniej.

Jak owce na rzeź! cz. 2

2012-08-01T00:24:00.000+02:00

No i stało się. Prezydent pomimo akcji protestacyjnych, apeli ze strony różnych stowarzyszeń i organizacji, podpisał nowelizację ustawy o zapobieganiu chorobom zakaźnym. Wprowadził tym samym w naszym kraju potencjalny terror sanepidu, który od teraz może względem osób przebywających na terenie Polski, niemal wszystko. Jeśli otwierasz szeroko oczy ze zdziwienia i nie wiesz o czym teraz mówię, to proponuję zerknij wpierw na jeden z poprzednich artykułów pt: Drogi Idioto.

W całej tej sprawie jest kilka tematów bardzo mocno zastanawiających. Przede wszystkim zdziwiła mnie jednomyślność posłów i senatorów podczas głosowania w tej sprawie. O ile jeszcze w jakimś minimalnym stopniu mogę zrozumieć wybór posłów w trakcie pierwszego głosowania o tyle całkowicie niezrozumiały jest wybór zarówno senatorów jak i posłów w trakcie drugiego głosowania, kiedy to pojawiły się pierwsze sygnały społecznego nie zadowolenia z proponowanych zmian.

Dość szybko cała ta zadziwiająca jednomyślność się wyjaśniła, ponieważ wystarczy przytoczyć fragmenty wypowiedzi głosujących: „... szczegółów nie znam. Głosując wziąłem pod uwagę rekomendację komisji zdrowia, ale również kolegów z mojego ugrupowania. Dlatego głosowałem za.”, „Jeden z moich klubowych kolegów, zasiadający w sejmowej komisji zdrowia zarekomendował nam głosowanie za ustawą w sprawie szczepień. Nie miałem czasu na wnikliwą analizę, … Dlatego też głosując nad większością ustaw, musimy opierać się na rekomendacjach.” Czyli wniosek nasuwa się prosty, głosują i nie wiedzą jakie prawo ustanawiają. To za co, biorą tak ogromne pieniądze z państwowej kasy?

Jednak najbardziej zadziwiająca jest reakcja mediów. W trakcie całego procesu wprowadzania tej nowelizacji media nabrały całkowicie wody w usta. Tylko gdzie, nie gdzie pojawiała się krótka wzmianka o jakiś „histerycznych ruchach antyszczepionkowych”. Tymczasem krótko po podpisaniu tej ludobójczej nowelizacji, we wszystkich mediach poniósł się taki hałas, że aż dziw bierze. Pytam się tylko, gdzie byliście dziennikarze, gdy ważyły się losy tej nowelizacji? Spaliście? A może nadal wierzycie partyjnym mocodawcą, którzy skutecznie wcisnęli Wam kit, że Was to nie obejmie a poza tym szczepionki są w 100% bezpieczne (w szczególności te wyprodukowane naprędce na w odpowiedzi na zaprojektowaną i wymyśloną pandemię)?

Ok a teraz przyszedł czas na drugą część artykułu Justyny Sochy, w którym padają bardzo ciekawe pytania podważające ogólnie nagłaśnianą odporność zbiorowiskową, dla której osoby nieszczepione są z jednej strony „rzekomym zagrożeniem” a z drugiej „pasożytami” na niej „karmionymi”. Zapraszam do przeczytania drugiej części artykułu pt.: „Odporność zbiorowiskowa cz. II – Uzależnienie od szczepień”

„Zacznijmy od przypomnienia, że konieczność wytworzenia lub podtrzymania zjawiska odporności zbiorowiskowej dla ochrony osób nieszczepionych lub osób podatnych mimo szczepienia ma być głównym argumentem na rzecz stosowania różnych form przymuszania do szczepień. Argumentem tym posługują się środowiska sanitarno-epidemiologiczne, wakcynologiczne jak i wielu fanatycznych zwolenników przymusu szczepień nieswoich dzieci, powołując się nawet na art. 31 ust. 3 Konstytucji RP mówiący o możliwych ograniczeniach w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw.

W części drugiej rozważań na temat epidemiologicznego zjawiska odporności zbiorowiskowej przyjrzyjmy się często pomijanym, negatywnym konsekwencjom masowych szczepień przeciwko infekcjom zaliczanym kiedyś do chorób wieku dziecięcego (odra, świnka, różyczka). Doprowadziły one już teraz do tego, że wiele osób szczepionych w dzieciństwie osób oraz wiele niemowląt pozbawionych przeciwciał matki uzależnione jest od wyszczepialności następnych pokoleń i/lub dodatkowych dawek szczepień, co można nazwać szczepionkową umową pokoleniową, a nawet szczepionkową pułapką.

Krótkie wprowadzenie do odporności zbiorowiskowej. Podobnie jak w pierwszej części tekstu proponuję zaznajomić się z opisem odporności zbiorowiskowej (inaczej gromadnej, zbiorowej, stadnej) wg lek. Izabeli Taczoń, przedstawionym na portalu internetowym Medycyna Praktyczna:

„Szczepienia chronią indywidualne osoby przed zachorowaniem. Stosowane masowo w określonej populacji zapobiegają rozprzestrzenianiu się choroby zakaźnej, chroniąc również osoby nieszczepione, a poprzez to zmniejszają liczbę zachorowań w całej grupie. Takie zjawisko zostało opisane w odniesieniu do wielu różnych chorób zakaźnych i jest znane jako odporność gromadna (herd immunity).… Masowe szczepienia stały się podstawą eradykacji poliomyelitis, eliminacji odry, a także do zapobiegania występowania np. zespołu różyczki wrodzonej…”

Autorka wspomina również, że po raz pierwszy termin ten został użyty w publikacji z 1923 roku pt. “The spread of bacterial infection. The problem of herd immunity” (1) i bazował na obserwacji eksperymentu przeprowadzonego na zwierzętach laboratoryjnych. Dziś wiemy, że poszczepienna odporność zbiorowiskowa nie naśladuje żadnego naturalnego zjawiska, które mogłoby powstać w skutek naturalnego uodpornienia całych populacji po jakichkolwiek infekcjach. Dlatego też zjawisko to można nazywać wyłącznie eksperymentem, a do tego opartym na wielu optymistycznych założeniach i nieznanych dalekosiężnych skutkach.

Naturalna odporność vs. przeciwciała poszczepienne

Obecny stan wiedzy medycznej dowodzi, że kilkudniowe, naturalne infekcje wirusowe (odra, świnka, różyczka) prowadzą do dożywotniej odporności przeciwko danej chorobie (2). Jednak pierwsze programy masowych i obowiązkowych szczepień dzieci bazowały na założeniu, że zastąpienie nimi naturalnych infekcji również doprowadzi do dożywotniego uodpornienia po jednorazowym szczepieniu w dzieciństwie. To założenie okazało się błędne, a dzisiejsza wiedza pokazuje, że nawet dwie dawki szczepień (np. MMR) nie wywołują trwałego uodpornienia w postaci odpowiednio wysokiego poziomu poszczepiennych przeciwciał u pewnego procenta szczepionych. Poniżej przedstawiam kilka wyników badań na ten temat.

Opublikowane przez amerykańską agencję CDC wyniki badań (3, 4) pokazują procentowy udział osób nieposiadających przeciwciał przeciwko różyczce (10%) lub śwince (5%) i procentowy udział osób posiadających najniższe wykrywane poziomy przeciwciał (46%) przeciwko różyczce lub śwince (16%) 12 lat od drugiej dawki szczepienia MMR . Prof. dr hab. med. Jacek Wysocki przedstawił na łamach Medycyny Praktycznej (5) dane na temat miana przeciwciał odrowych u osób szczepionych dwoma dawkami: u 2-8% szczepionych nie występuje serokonwersja po szczepieniu, a u kolejnych ok. 9% poziom przeciwciał zanika w ciągu kilku lat do poziomu uznawanego za podatność na infekcję wirusem odry.

Wysoka wyszczepialność dzieci w długim okresie prowadzi nieuchronnie do zmniejszania ilości wirusów chorób wieku dziecięcego w środowisku. To zjawisko, będące podstawą odporności zbiorowiskowej, powoduje jednocześnie eliminację styczności z wirusami i eliminację bezobjawowych reinfekcji. Brak naturalnych infekcji lub reinfekcji prowadzi do nowego zjawiska podatności wśród osób dorosłych lub niemowląt na choroby wieku dziecięcego. Dotyczy to osób, które nie wytworzyły przeciwciał, a także osób, u których wytworzone przeciwciała zanikają. Ponadto bez reinfekcji zmniejsza się też skuteczność biernego uodpornienia niemowląt przeciwciałami matek przekazywanymi przez łożysko i karmienie piersią.

Zanikanie tego mechanizmu ochronnego występuje zarówno wśród kobiet, które przeszły naturalne infekcje wirusowe w dzieciństwie (wolniejszy zanik) jak i wśród kobiet szczepionych (szybszy zanik). Dodam, że w okresie przed wprowadzeniem masowych szczepień zachorowalność niemowląt na którąkolwiek z wirusowych chorób wieku dziecięcego była znikoma mimo powszechności tych infekcji wśród dzieci i młodzieży. Niemowlęta były chronione przez bierne uodpornienie przeciwciałami matek, co było przyczyną, dla której szczepienia przeciwko odrze, śwince i różyczce wprowadzono na 13-14 miesiąc życia dziecka.

Szczególnym przypadkiem zależności są masowe szczepienie przeciwko ospie wietrznej zwiększające dodatkowo potrzebę szczepień przeciwko półpaścowi u dorosłych. W wielu krajach (np. w Wielkiej Brytanii (6)) zrezygnowano z masowych szczepień ponieważ automatycznie zwiększają one zachorowalność na półpasiec wśród dorosłych (kontakt z dziećmi chorującymi na ospę wietrzną zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia półpaśca u dorosłych).

W całej koncepcji poszczepiennego uodpornienia i ogólnej wiedzy na temat odporności na choroby jest nadal wiele znaków zapytania np.:

Nieznane są efekty rozważanych następnych dawek szczepień (MMR).
Poziom poszczepiennych przeciwciał uznany za ochronny nie jest gwarancją ochrony przed chorobą, co przyznają immunolodzy (2).
Oprócz odpowiedniego miana przeciwciał istotna jest ich mało poznana funkcjonalność, odporność komórkowa i wiele innych aspektów odporności.
Nieznany jest wpływ długofalowego braku styczności z zarazkami na indywidualne uodpornienie osób, które przeszły naturalne infekcje.

Wymiana korzystna czy niekorzystna?

Porównując okresy przed i po wprowadzeniu masowych i obowiązkowych szczepień dzieci preparatami MMR można stwierdzić, że:

a) społeczeństwom “odbiera się” bierne uodpornienie przeciwciałami matek i prawie stuprocentowe prawdopodobieństwo dożywotniego uodpornienia przez naturalne infekcje przy minimalnym ryzyku powikłań zależnym głównie od odpowiedniej pielęgnacji dziecka przed i w czasie danej infekcji jak i opcje szczepienia pojedynczego w razie potrzeby (np. różyczka), i

b) przymusza się do zaniku biernego uodpornienia niemowląt i do mniej trwałego poszczepiennego uodpornienia, wraz z możliwymi powikłaniami poszczepiennymi już w drugim roku życia przy prawdopodobieństwie wysoce ryzykownej w wieku dorosłym infekcji zależnym od wyszczepialności następnych pokoleń dzieci i następnych/wcześniejszych dawek szczepionek MMR.

Taka odgórnie wprowadzona “wymiana” zaszła do tej pory w Polsce tylko w stosunku do wirusa odry, a naturalne uodpornienie na świnkę czy różyczkę jest w Polsce nadal możliwe ponieważ szczepienia przeciwko śwince i różyczce u dwuletnich dzieci stały się obowiązkowe, refundowane i przez to powszechnie stosowane dopiero od 2004 roku.

Kluczowe pytania dotyczące argumentu o ochronie szczepionych i podatnych osób

Argument na rzecz legitymizacji przymusu szczepień dzieci dla ochrony podatnych i szczepionych w dzieciństwie dorosłych wyrwany jest z kontekstu i wymaga uzupełnienia o bardzo istotne aspekty (najczęściej jako możliwe komplikacje u takich osób u takich osób przytacza się utratę płodności u mężczyzn po przejściu infekcji wirusem świnki lub zespół różyczki wrodzonej u dzieci kobiet przechodzących różyczkę w pierwszych tygodniach ciąży). Aspekty te przedstawiam poniżej w formie pytań:

Czy idea zmniejszenia prawdopodobieństwa komplikacji chorób wieku dziecięcego wśród szczepionych i podatnych dorosłych może unieważniać podstawowe standardy etyczno-medyczne stosowane w Polsce, czyli prawa rodzica/opiekuna to świadomej zgody na każdy ryzykowny zabieg medyczny dziecka i zasadę indywidualnego bilansu korzyści i ryzyka każdego zabiegu medycznego?

Czy środowiska wakcynologiczne i sanitarno-epidemiologiczne mają moralne prawo przymuszać do szczepień dzieci w imię solidarności z osobami podatnymi na zachorowanie mimo szczepień, skoro ta sztuczna idea solidarności kończy się w momencie wystąpienia powikłania poszczepiennego u szczepionego dziecka? W Polsce nie ma programu kompensującego wystąpienie powikłań poszczepiennych, natomiast rodzice lub opiekunowie są przymuszani do szczepienia groźbą kary finansowej lub inne środki przymusu np. straszenie odebraniem praw rodzicielskich. Według opinii zamieszczonej na portalu Medycyna Praktyczna odpowiedzialność za skutki niepożądanego odczynu poszczepiennego przy prawidłowo podanej obowiązkowej szczepionce ponosi Skarb Państwa. Zauważmy, że obowiązek udowodnienia związku przyczynowo-skutkowego spoczywa na rodzicach poszkodowanego dziecka, co przy braku metod do jednoznacznego rozróżnienia związku czasowego od przyczynowo-skutkowego praktycznie uniemożliwia skuteczną egzekucję odpowiedzialności za powikłania poszczepienne.

Czy dorośli, którzy są podatni na zachorowanie mimo szczepień w dzieciństwie mają moralne prawo domagania się szczepienia nieswoich dzieci, skoro: a) osoby te z reguły nie biorą udziału w odporności zbiorowiskowej i nie poddają samych siebie dostępnym szczepieniom dla dorosłych, b) wielu z nich kwestionuje potrzebę ochrony siebie czy też swoich dzieci, rezygnując ze szczepień zalecanych (np. przeciwgrypowych, przeciwko meningokokom, itd.), c) wiele kobiet naraża swoje dzieci na utratę zdrowia już w okresie płodowym poprzez palenie w ciąży, picie alkoholu w ciąży (GIS bije na alarm: kobiety w ciąży piją i palą), otyłość czy też rezygnację z karmienia piersią i wiele innych zaniedbań, d) dzisiejsi młodzi mężczyźni nie dbają o swoją płodność – statystyki o paleniu papierosów, spożywaniu alkoholu czy używania dopalaczy dowodzą powszechności zaniedbań zdrowia w tej grupie społecznej.

Medyczne i społeczne konsekwencje masowych szczepień MMR dzieci

Wysokie prawdopodobieństwo wystąpienia podatności na wirusową chorobę wieku dziecięcego w wieku dorosłym to kolejny istotny element indywidualnego bilansu korzyści i ryzyka szczepień dziecka. Konsekwencją przesunięcia podatności na zachorowanie na odrę, świnkę, różyczkę na wiek dorosły lub niemowlęcy jest uzależnienie od wysokiej wyszczepialności następnych pokoleń. Jednak nawet spełnienie tego warunku nie gwarantuje skutecznego zapobiegania rozprzestrzenianiu się wirusów odry, różyczki czy świnki w przyszłości i zapewnienia podatnym na zachorowanie dorosłym i niemowlętom braku styczności z tymi wirusami. Ten efekt uboczny nie jest nawet brany pod uwagę przez większość rodziców, ponieważ personel medyczny przemilcza ten aspekt.

Można nawet dojść do wniosku, że nieświadomość podatności na zachorowanie np. na odrę, świnkę czy różyczkę w wieku dorosłym jest celowo podtrzymywana przez środowiska sanitarno-epidemiologiczne, czego przykładem są np. medialne alarmy o ryzyku infekcji wirusem odry przy okazji Euro 2012 skierowane jedynie do nieszczepionych, a nie do wielu szczepionych i potencjalnie podatnych kibiców piłki nożnej. Przypuszczalnie, polskie społeczeństwo opowiedziałoby się przeciw masowym i obowiązkowym szczepieniom dzieci szczepionką MMR w drugim roku życia i wynikającej z tego szczepionkowej umowy pokoleniowej, gdyby konsekwencje tego zjawiska zostały rzetelnie i otwarcie przedstawione. Pamiętajmy, że nawet bez tego większość polskich rodziców nie korzystała dobrowolnie z dostępnych szczepionek MMR, dopóki nie zostały one wpisane na listę szczepień obowiązkowych (i przez to refundowanych).

Szacując oficjalny bilans korzyści i ryzyka przed rozpoczęciem masowych szczepień, eksperci prawdopodobnie nie uwzględnili możliwości przeniesienia podatności na choroby wieku dziecięcego na dorosłych i niemowlęta. Natomiast obecnie, środowiska wakcynologiczne i sanitarno-epidemiologiczne przytaczają często argument o konieczności ochrony osób podatnych mimo szczepień. Odporność zbiorowiskową promuje się jako najwyższe dobro społeczne, jakie ma być osiągane nawet za cenę eliminacji podstawowych standardów etyczno-medycznych tj. prawa rodzica/opiekuna do odmowy ryzykownego zabiegu medycznego dziecka oraz zasady zindywidualizowanego bilansu korzyści i ryzyka każdego zabiegu medycznego. Mamy zatem sytuację, w której różne formy przymuszania do kontynuacji szczepionkowej umowy pokoleniowej stały się jedynym oficjalnym „wyjściem” z pułapki szczepionkowej.

Czas pokaże, czy ta strategia nie spowoduje jeszcze większej utraty zaufania do całego programu i systemu szczepień.

Justyna Socha"

Źródło artykułu: NowaDebata.pl

Teraz, gdy nowelizacja stała się faktem, tytuł tego artykułu nabiera rzeczywistego znaczenia. Choć łatwo popaść w ramiona mrocznej wizji, kolejnej sztucznie nadmuchanej pandemii i efektu w postaci powszechnego, przymusowego szczepienia całego narodu, trzeba nadal trzymać głowę do góry i wierzyć, że w porę na czas opamiętają się ci, którzy mają na to wpływ. A co pozostaje każdemu z nas? Chyba jedyną sensowną radą jaka pozostaje jest zastosowanie w praktyce, wyżej zaprezentowanej sentencji, której autorem jest Mahatma Gandhi.

P.S. Czy wiesz, że wprowadzając kilka prosty zmian do swojego życia, unikniesz większości szalejących chorób cywilizacyjnych, poprawisz swoje samopoczucie oraz zdrowie by móc cieszyć się nim przez długie lata. Poznaj dwa pierwsze kroki! ZAPISZ SIĘ TERAZ by otrzymać darmowy fragment mojego e-booka pt.: "10 nawyków dla zdrowia, czyli jak cieszyć się dobrym zdrowiem wprowadzając kilka prostych zmian."

Drogi czytelniku, jeżeli podoba Ci się to co przeczytałeś, proszę poleć ten artykuł innym, wciskając poniższy przycisk - „Poleć To"

„Drogi Idioto”, czyli temat nowelizacji ustawy, ciąg dalszy.

2012-07-24T23:59:00.005+02:00

Poruszony w zeszłym tygodniu temat nowelizacji ustawy o zapobieganiu chorobom zakaźnym, nadal jest aktualny. Tym razem, ponownie cała nadzieja spoczywa w rękach prezydenta, który ma czas na zawetowanie tej nowelizacji do 3 sierpnia. Jak się okazuje, cała ustawa została wręcz przepchnięta przez sejm i senat a znaczna większość posłów i senatorów nawet nie wie za czym głosowali. Bo i po co? W końcu są tam z zupełnie innego powodu niż mogło by się zdawać nam obywatelom i wyborcom. A przynajmniej ja mam takie odczucie jak słyszę takie wypowiedzi jak ta sławetna Bolesława Piechy.

Ale dziś nie o tej wypowiedzi przeczytasz. Dziś, za pośrednią zgodą autora dr Jerzego Jaśkowskiego, chciałbym abyś zapoznał się z uwagami do sejmowego wystąpienia z-cy Głównego Inspektora Sanitarnego pana Marka Posobkiewicza. Dlaczego ten temat postanowiłem dziś nagłośnić? Głównie z tego powodu, że w przypadku wypowiedzi zastępcy GIS, bardzo jaskrawo widać jak łatwo można manipulować słowem i sensem z nich płynącym, co bardzo dobrze obrazuje komentarz dr Jaśkowskiego. Czytając całe wystąpienie z-cy GIS (link do niego znajdziesz na końcu artykułu) mam nie przeparte wrażenie, że spora część urzędników żyje w świecie totalnie oderwanym od rzeczywistości, a w dodatku z pobudek czysto ekonomicznych, gotowi są zrobić niemal wszystko.

W takiej sytuacji tym bardziej przemawia do mnie pomysł by we wspomnianej nowelizacji ustawy, znalazł się zapis, mówiący o tym, że w sytuacji ogłoszenia przymusowego szczepienia całego narodu, pierwszą grupą obowiązkowo szczepioną był cały personel medyczny. Osobiście dołożyłbym do tej grupy również całą naszą władzę a w szczególności wszystkich urzędników inspekcji sanitarnej. Przecież ci ludzie są bardzo ważni dla narodu i to oni jako pierwsi powinni się zabezpieczyć, by móc swobodnie wypełniać obowiązki do których są powołani. Ciekawe, że w Kanadzie gdzie taki zapis został zaproponowany, podniosła się w środowisku medycznym taka wrzawa, że w konsekwencji projekt powszechnego szczepienia wszystkich obywateli po prostu upadł.

Zapraszam Cię teraz do zapoznania się z listem otwartym dr Jerzego Jaśkowskiego, które jest odpowiedzią do sejmowego wystąpienia z-cy Głównego Inspektora Sanitarnego pana Marka Posobkiewicza.: „Ze względów porządkowych uwagi zostają ponumerowane zgodnie z akapitami wystąpienia podkreślonymi tłustym drukiem.

1. Pan lek. med. Marek Posobkiewicz rozpoczyna wystąpienie od cytatu art. 68 Konstytucji Rzeczypospolitej. Ale jest to chyba przypadkowo wybrany numer, ponieważ akurat art. 68 Konstytucji mówi zupełnie, co innego aniżeli usiłuje interpretować mówca.

Cyt.: „art. 68

1. Każdy ma prawo do ochrony zdrowia

2. Obywatelom, niezależnie od ich sytuacji materialnej, władze publiczne zapewniają równy dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych. Warunki i zakres świadczeń określa ustawa.

3. Władze publiczne są obowiązane do zapewnienia szczególnej opieki zdrowotnej dzieciom, kobietom ciężarnym, osobom niepełnosprawnym i osobom w podeszłym wieku.

4. Władze publiczne są obowiązane do zwalczania chorób epidemicznych i zapobieganie negatywnym dla zdrowia skutkom degradacji środowiska.”

Wyraźnie widać, że w artykule tym nie ma mowy o żadnym przymusie leczenia, nawet nie ma mowy o szczepieniach. Jak do tej pory nie ustalono, czy szczepionka jest lekiem czy tylko profilaktyką. Jeżeli lekiem to, na co? Jeżeli profilaktyką to, na jakiej zasadzie skoro obecnie wiadomo, że chorują głównie ludzie szczepieni, Przykład : Większość chorujących na koklusz, to były dzieci, które otrzymały pełną dawkę szczepienia rzekomo zapobiegającego chorobie. Podobnie na grypę chorowało 58% szczepionych. Liczby są jednoznaczne.

Czy w dobie permanentnego braku pieniędzy np. na leczenie dzieci z nowotworami, jest celowym wyrzucanie pieniędzy na wątpliwą i nie udowodnioną naukowo profilaktykę? Trzeba pamiętać, że jest to ok. 320 milionów złotych/ rocznie, a generalnie z zakupami prywatnymi jest to rynek przekraczający ok 2 miliardów złotych/rocznie. czyli więcej aniżeli afera FOZZ

Już obecnie wiadomo, że leki refundowane to wydatki rzędu ok. 8 miliardów a nie refundowane to ponad 17 miliardów. Czyli można jednoznacznie stwierdzić, że podpunkt ten nie jest stosowany w praktyce, ponieważ społeczeństwo musi pokrywać dwa razy więcej na leki aniżeli państwo. Podobnie wygląda sprawa dostępu do badań specjalistycznych, wyczekiwanie na operacje ortopedyczne czy też okulistyczne. NFZ podaje, że kolejki są spowodowane brakiem pieniędzy. Innymi słowy pytanie, na które Sejm nie odpowiedział brzmi: czy wydawać należy kilkaset milionów złotych na wątpliwej, jakości profilaktykę, o ile to jest profilaktyka, czy też leczyć to, co potrafimy?

Gdyby Ministerstwu i GIS chodziło o dobro dzieci to wprowadziłoby ponownie podawanie witaminy D w szkołach. Jak wiadomo do 1971 roku wszystkie dzieci w szkołach podstawowych otrzymywały witaminę D, co miało swoje uzasadnienie naukowe i medyczne. Z niepodanych do publicznej wiadomości powodów praktyka ta została zaniechana. Jednocześnie wiadomo, że ŻADNEJ ZMIANY OSI ZIEMI, POWODUJĄCEJ ZWIĘKSZENIE NAPROMIENIOWANIA SŁONECZNEGO NIE ZANOTOWANO. Tak więc, gdyby wymienionym instytucjom zależało na zdrowiu dzieci to wprowadziłyby podawanie witaminy D z powrotem do szkół. Szczególnie w sytuacji kiedy wiadomo, że podawanie jej jest lepszym środkiem zapobiegającym zachorowaniom aniżeli szczepienie. I dodatkowo nie powoduje powikłań niekiedy bardzo kosztownych w leczeniu. Nasze badania wykazały, że u dzieci występuje powszechny znaczny niedobór tej witaminy.

Punkt 4 artykułu 68 Konstytucji mówi też wyraźnie, że państwo ma zapobiegać negatywnym skutkom wpływu środowiska na zdrowie - a generalnie tego nie robi. Np. w województwie pomorskim w okresie ostatnich 20 lat zanotowano wzrost zachorowań na nowotwory z ok. 3 000 do 17 000 przypadków rocznie. Województwo przoduje także we wzroście zachorowań na cukrzycę wśród młodocianych. Pomimo udowodnienia, że źródłem skażenia jest jeden zakład GZNF Główny Inspektor Sanitarny przez 20 lat nic w tej sprawie nie zrobił.

Tak więc, jak to wyraźnie wynika z przytoczonych przykładów artykuł 68 Konstytucji, przytoczony przez Inspektora nie jest za bardzo przestrzegany. Zdziwienie, więc budzi powoływanie się na niego w tak wątpliwym przypadku. Pan Z-ca GIS zupełnie dowolnie go sobie interpretuje.

2. Twierdzenie, jakoby szczepiono osoby zdrowe, aby nie chorowały jest bezpodstawne. Udowadniają to statystyki wszystkich krajów prowadzących obserwacje powikłań. Być może to powoduje, że od 1964 roku tj. od ustawy zobowiązującej GIS do notowania wszelkich powikłań do dnia dzisiejszego ustawa ta jest nie realizowana. Gdyby była, to Pan Marek Posobkiewicz wiedziałby, że np. epidemia Polio w 1974 roku wystąpiła właśnie wśród dzieci szczepionych. Wiedziałby także, że inna epidemia na Rzeszowszczyźnie w latach 1992/3 także była wśród dzieci szczepionych. Czyli: dziecko zdrowe, po szczepieniu, stało się chore. Podobnie wiadomo, że grypa występuje u ponad 57% szczepionych i przebieg jej u szczepionych jest poważniejszy.

3. Wyszczepialność. Zupełnie nie do przyjęcia jest informacja, jakoby wyszczepialność na poziomie 90% wpływała na cokolwiek w naszym kraju. Pan Inspektor powinien wiedzieć, że szczepienie dzieci daje ewentualną odporność na kilka lat, czyli innymi słowy po 20 roku życia większość ludzi jest nieodporna. Jak każdy może się przekonać, wcale nie widać większej ilości chorób dziecięcych wśród dorosłych.

Po drugie każdy wie, że są kraje gdzie tzw. wyszczepialność jest na poziomie ok 60 % i nie ma tam żadnych epidemii. Po trzecie, dorośli, jeżeli byli szczepieni, a zachorują na choroby dziecięce to przebieg tych chorób jest o wiele poważniejszy aniżeli przechorowanie tej samej choroby w wieku dziecięcym.

4. Pan lek. med. M. Posobkiewicz twierdzi, że nasze przepisy dotyczące szczepień są spójne z przepisami UE. Jest to niestety jego prywatne zdanie. Jak wiadomo, w Niemczech, w Wielkiej Brytanii nie ma przymusu szczepień, a zupełnie niemożliwe jest stosowanie przymusu fizycznego. Jak też powszechnie wiadomo, żadnej epidemii w tych krajach nie było. Poza tym, jak zapewne wie, inna jest definicja choroby zakaźnej we wszystkich krajach Unii. Polska definicja choroby zakaźnej jest kuriozalna i uniemożliwia porównanie stanu sanitarnego w Polsce z innymi krajami Unii. Może o to chodziło?

5 Sprawa przymusu. Pan Z-ca GIS twierdzi, że obowiązek szczepień nie jest przymusem, A czym jest? Nie mówiąc o tym, że pieniądze bierze GIS, a powikłania musi pokrywać rodzina z własnej kieszeni. Do dnia dzisiejszego Rząd nie opracował systemu odszkodowań poszczepiennych obowiązującego w innych krajach.

Bardzo zabawne jest twierdzenie, że do każdego szczepienia musi być kwalifikacja. Jeżeli szczepienie jest obowiązkowe i powszechne to, jakie są kryteria kwalifikacji? Kwalifikacja jest tylko wtedy, kiedy lekarz podejmuje decyzje indywidualnie, czyli nie ma obowiązku i przymusu prawnego. Jeżeli jest przymus prawny ścigany dodatkowo sankcjami sądowymi, to gdzie są tutaj kwalifikacje?

6. Pan lek. med. Marek Posobkiewicza nie udzielił odpowiedzi na pytanie dotyczące odpowiedzialności za powikłania poszczepienne. Najpierw opowiadał o tym, kto podejmuje decyzję a potem, że w przypadku powikłania odsyła się sprawę do PZH. Po pierwsze, lekarz nie ma żadnego wpływu na podawaną szczepionkę, ponieważ jest ona kupowana centralnie, bez podania jakiejkolwiek podstawy medycznej i naukowej, dlaczego została zakupiona ta a nie inna, tej a nie innej firmy. Zakupu dokonuje bliżej niesprecyzowana grupa ludzi dobierana na zasadzie niewiadomego mianownika, przykładem pierwszym z brzegu był zakup szczepionek koreańskich. Jak prasa podała w 1996 r. - za laptopa dla p. ministra. Ten fakt nigdy nie został sprostowany przez ministerstwo.

Po drugie PZH jest właśnie instytucją kwalifikującą szczepionki i handlującą nimi. Jak więc instytucja kontrolna ma prowadzić handel i następnie sama siebie kontrolować? Rezultat jest z góry wiadomym dla wszystkich, z wyjątkiem Inspektora sanitarnego. Dowodem na bezsens takiego schematu była powódź w 1997 roku. Sanepidy masowo stosowały szczepienia, kiedy każdy, jako tako zorientowany wiedział, że przeciwciała powstaną za parę tygodni jak już powódź minie. Natomiast bezpośrednio po szczepieniu organizm jest osłabiony i łatwo o dodatkowe zakażenie. Tak więc szczepienie w momencie powodzi było nie tylko bezsensowne ale i szkodliwe.

7. Kary za nie szczepienia. Po pierwsze: do tej pory, brak podstaw prawnych, do karania rodziców nie chcących szczepić swoich dzieci. Po drugie: pan lek. med. Marek Posobkiewicz nie podał ile procesów sądowych przegrały sanepidy i jakie koszta takiej bezmyślnej działalności urzędników poniósł skarb państwa, ponieważ sądy na ogół obciążały kosztami procesu sanepid. Czyli zamiast przeznaczać otrzymywane z budżetu pieniądze na np. badanie jakości powierza czy też żywności w supermarketach, sanepid wydawał je na opłaty sądowe. Na jakiej podstawie?

Przecież instytucja państwowa ma edukować, a nie karać jak w minionej epoce i w dodatku powoływać się na paragrafy czasu stalinizmu. Pomimo powszechnego faktu utrzymywania GIS-u przez społeczeństwo, urząd ten utajnia wyniki swoich kontroli. Przykładem może być sprawa wędlin, soli i wiele innych. Jaką więc ma gwarancję społeczeństwo, że w przypadku szczepień będzie inaczej? Wiadomo, że pomimo utrzymywania Instytutu Zdrowia Publicznego, to nie ten Instytut, ale maleńki kraj - Czechy, wykrył skażenie partii szczepionek. Co spowodowało, że GIS tego nie stwierdził wcześniej?

8. GIS rzekomo na “bieżąco monitoruje i analizuje wszelkie powikłania". Nie jest to prawda, ponieważ nie istnieje taki system. System byłby możliwy do zaakceptowania, gdyby każdy lekarz mógł wpisać do bazy danych swoje uwagi i sprawdzić po jakimś czasie, czy nie zniknęły. Obecnie, jak donoszą koledzy z małych miasteczek jedynym dowodem zgłoszenia, jest nachodzenie pracowników sanepidu straszących zamknięciem przychodni pod jakimś pretekstem, a dyrekcja np. koszalińskiego sanepidu robiła to oficjalnie “pouczając izbę lekarską o możliwych konsekwencjach nadmiaru zgłoszeń.” Poza tym z samego założenia nie może służba przeznaczona do sprzedaży szczepionek kontrolować ich powikłań. Jest to tak oczywiste, że nie wymaga żadnego uzasadnienia.

9. Definicja choroby zakaźnej. Pan Inspektor celowo wprowadzał posłów i słuchaczy w błąd. Nadal obowiązuje na świecie definicja podręcznikowa i nikt, na razie nie myśli o jej zmianie. Trudno, aby lekarz medycyny tego nie wiedział. Poplątanie referenta jest wyraźnie widoczne w tym fragmencie. Najpierw twierdzi, że zmiana jest zgodna z obowiązującą na polu naukowym zarówno w Polsce jak i na świecie, a już w następnym zdaniu zastrzega się, że została ta definicja przedyskutowana z ekspertami. Jeżeli jest zgodna z definicją obowiązującą na świecie to, po co ją dyskutować. Z jakimi ekspertami?

W następnych wierszach jest tylko i wyłącznie dalsze zamętnianie problemu w sposób nie licujący z miejscem prezentacji.

10. Szczepienie osób dorosłych w przypadku wystąpienia epidemii. Brak podstawowego punktu w ustawie:, jaka obecnie obowiązuje definicja epidemii. Dawniej był to po prostu znaczący, czyli co najmniej 50%, wzrost zachorowań na daną chorobę. Obecnie, kiedy definicja choroby jest zmieniona, każdy wzrost można uznać za znaczący. Brak prostego systemu w rodzaju “zegara Balcerowicza” gdzie każdy lekarz mógłby w czasie rzeczywistym znać skalę problemu. Obecny system, tj. publikowanie danych przez GUS po roku czy dwu, ma niewielkie znaczenie dla lekarza. Poza tym podawanie danych w systemie wojewódzkim czy krajowym zupełnie uniemożliwia wyciąganie bieżących wniosków.

Tak, więc składane wyjaśnienia przez zastępcę Głównego Inspektora Sanitarnego p. lek. med. Marka Posobkiewicza, zamiast cokolwiek wyjaśnić spowodowały jeszcze większe zamieszanie.

Wnioski: Wystąpienie Inspektora Marka Posobkiewicza oczywiście mogło być przygotowane przez inną osobę, ale to nie jest sprawa tego omówienia. Zdziwienie wzbudziło przyjęcie takiego wystąpienia przez PT Posłów. Trudno sobie wyobrazić, aby nie dostrzegali tych przeinaczeń i nie rozumieli konsekwencji takiego postępowania. To znaczy, że albo ich to zupełnie nie interesowało, ponieważ mieli ważniejsze sprawy na głowie, albo też sprawa była uzgodniona na innym wyższym szczeblu i wystąpienie nie miało żadnego znaczenia.

dr Jerzy Jaśkowski

Powyższy tekst powstał po konsultacjach i uwagach środowiska lekarskiego. większość PT Kolegów - lekarzy po prostu nie wierzy w jakąkolwiek skuteczność dyskusji z urzędnikami."

Cała treść wystąpienia z-cy Głównego Inspektora Sanitarnego Marka Posobkiewicza:

http://idb.nowyekran.pl/post/68461,list-dr-jaskowskiego-byl-dyskutowany-w-sejmie

Na koniec mam jedno pytanie do Ciebie. I co teraz z tym zrobisz? Nadal pozostaniesz bierny? Czy może jednak zrobisz ten maleńki wysiłek umysłowy, przeanalizujesz podane informacje i pomożesz jeszcze bardziej nagłośnić całą ta sprawę? Czy włożysz ten mały wysiłek i napiszesz list do prezydenta, by pokazać, że czas mydlenia pustymi frazesami już dawno minął i czas najwyższy by urzędnicy zrozumieli, że to oni są dla nas a nie odwrotnie. A skoro tak, to prawo które ustanawiają powinno o nas dbać, ale z pełnym poszanowaniem nas samych i naszego zdania na dany temat. Być może już napisałeś list do prezydenta, jeśli tak to świetnie. Jeśli nie to teraz jest czas najwyższy byś to zrobił. Tu znajdziesz więcej informacji na ten temat.

P.S. Czy wiesz, że wprowadzając kilka prosty zmian do swojego życia, unikniesz większości szalejących chorób cywilizacyjnych, poprawisz swoje samopoczucie oraz zdrowie by móc cieszyć się nim przez długie lata. Poznaj dwa pierwsze kroki! ZAPISZ SIĘ TERAZ by otrzymać darmowy fragment mojego e-booka pt.: "10 nawyków dla zdrowia, czyli jak cieszyć się dobrym zdrowiem wprowadzając kilka prostych zmian."

Drogi czytelniku, jeżeli podoba Ci się to co przeczytałeś, proszę poleć ten artykuł innym, wciskając poniższy przycisk - „Poleć To"