Zabawiałem się swego czasu wyszukiwaniem wszelkiego rodzaju dni (w sensie świąt) poświęconych  lub tylko luźno związanych z blogowaniem. Oprócz znanego powszechnie Blog Day był też Blog Action Day, Blog Backup Day czy Download Day (tu akurat mniej o blogach, a więcej o pobieraniu Firefoksa). No a dziś (29 listopada) podobno jest  Pay a Blogger Day czyli Dzień Płacenia Blogerowi, albo Dzień Zapłaty Blogerowi, choć to akurat nieco niejednoznacznie brzmi i może budzić wręcz sprzeczne emocje (nadejdzie jednak dzień zapłaty etc. ;)

Oczywiście jak większość w dzisiejszym merkantylnym świecie, Dzień Płacenia Blogerowi jest wymyślony na potrzeby promocji startupa o wdzięcznej choć nieco płaskiej ;) nazwie flattr. Serwis chce zachęcić wszelkich konsumentów treści internetowych do płacenia twórcom tych treści.

Sama idea socjalnych mikropłatności jest dość ciekawa: rejestrując się w serwisie deklarujemy kwotę jaką chcemy przeznaczyć miesięcznie na wspieranie autorów, a flattr na koniec miesiąca proporcjonalnie ją wśród nich rozdziela. Proporcjonalnie do klików na przycisku podobnym do fejsbukowego lajka – ten wyświetla liczbę flattrów i  te kilka zadeklarowanych złotych (albo kilkadziesiąt lub kilkaset ;) dzielonych jest proporcjonalnie wśród wszystkich, których flattra klikniemy w ciągu miesiąca.

Fajne to, lubię to ;) bardziej przemawia do wyobraźni i jak wszelkie sosziale jest bardziej przyjazny niż np. lansowany u nas YettiPay. Choć ten ostatni ma przewagę bo lokalny jest, a flattr jak wiele innych ciekawych inicjatyw, jest zamorski i po polsku nie gada.

Ale zarejestrować się można i spróbować na piwo zarobić dzięki klikom, a przynajmniej zobaczyć ilu potencjalnie czytelników jest ew. zainteresowanych wspieraniem twórczej działalności.

No i pamiętajcie, żeby dziś (a właściwie już wczoraj, bo właśnie niepostrzeżenie mija północ) wynagrodzić swojemu ulubionemu blogerowi jego trud włożony w prowadzenie bloga. Niekoniecznie od razu płacąc czy stawiając mu drinka, kawę lub mleczko. Czasem wystarczy sympatyczny komentarz ;)

Coś na podobne tematy:

• WordPress.com ma dwa lata (0)
• Lubię to! Czyli na blogu jak na Facebooku (6)
• Zanim zaczniesz: o czym pisać na blogu? (7)
• Prawdziwa cnota krytyk(ów) się nie boi (7)
• Blog Day 2008 (5)

Choć wpis o 10 błędach popełnionych przy pisaniu bloga powstał już prawie półtora roku temu, to wciąż ktoś na niego wpada i uważa za stosowne dodać swoje trzy grosze (inna rzecz,  że to raczej skutek mojej liberalnej polityki U comment I follow niż rzeczywistej wartości tych przemyśleń). A autor tego gościnnego wpisu, jak sam napisał we wstępie, dzieli się poradami na temat blogowania, na blogu którego… nie ma!

Lecz to właściwie nie powinno nikogo dziwić. Nowi przychodzą, starzy odchodzą, coś co jeszcze zupełnie niedawno było ciekawe i inspirujące dziś nikogo już nie obchodzi.

A blogi nie są żadnym wyjątkiem od reguły i nierzadko spotyka się zapomniane, nieaktualizowane od długiego czasu (takie jak ten, na który nierozważnie zerkacie), albo takie, których nie ma już wcale.

Przykro jest wchodzić na takie zapomniane przez bogów i ludzi strony, które w większości stały się łupem pożeraczy domen i teraz najczęściej serwują do niczego nie pasujące reklamy. A szczególnie przykro, gdy wiadomo, że były tam użyteczne treści, w dodatku często dodane do zakładek czy innego del.icio.us.

Tu widać wyraźną przewagę (dla mnie w zasadzie chyba najważniejszą) bloga na dedykowanej platformie nad prowadzonym we własnej domenie. W przypadku platformy, jeśli nie usuniemy go na własne żądanie, tudzież jeśli w udostępniającego platformę nie walnie bomba, treści bloga zostaną w zasadzie na wieczną pamiątkę.

Bo prawdopodobnie najczęstszą przyczyną “braku” bloga w miejscu gdzie jeszcze niedawno był jest prozaiczny brak chęci utrzymywania (i opłacania) domeny i hostingu, które jakoś nie przyniosły spodziewanych efektów. I w zasadzie trudno się dziwić, są lepsze metody pozbywania się nadmiaru pieniędzy ;)

A treści które zniknęły często niemal bezpowrotnie czasami naprawdę szkoda. Choć mówi się że to co raz opublikowane w Internecie nigdy nie zginie, to jednak dostęp do nich jest znacznie utrudniony. Dobrze, że większość tego co mnie interesowało na takich “znikniętych blogach” mam wciąż do wglądu w Google Readerze, dzięki technologii RSS.

I tylko jakoś trudno traktować poważnie porady udzielane na blogu, którego nie ma ;)

~Easy to see why it’s a “Dead End”~ by: ervega

Coś na podobne tematy:

• Szybki start – adres bloga (8)
• Blog Day 2008 (5)
• TUBA pełna blogów (2)
• Spotkajmy się na Blog World Expo (2)
• Blog jest nagi (9)

Korzystacie czasem? Dziś ukazała się nowa wersja 1.5 (z Marketu pobrała się nawet 1.5.1).

Właściwie to nie wprowadza ona jakichś rewolucyjnych zmian, pozwala jedynie śledzić automatycznie wszystkie blogi jeśli followujemy jakieś na WordPress.com, a także wszelkie inne, jeśli tylko posiadają one kanał RSS.

Dopiero planowana wersja 2 ma posiadać wszelkie ejwesomy i wygladac ślicznie niczym jakieś japko.

Ale nawet już z bieżącej wersji się opublikować kawałek wpisu, co niniejszym czynię, mimo ze pisanie na HTC Hero do najwiekszych przyjemności nie należy. A i słownik T9 też zadania specjalnie nie ułatwia.

Posted from WordPress for Android

Coś na podobne tematy:

• WordPress 2.3 – za miesiąc (1)
• WordPress 2.5 już gotowy, ale sami poszukajcie błędów (3)
• Jeszcze nie umarłem (10)
• Chyrp zamiast WordPressa? Jeszcze nie teraz (3)
• Jak dodać Wykop do wtyczki ShareThis (7)

O ponad 7 lat Technorati przygotowuje i przedstawia cykliczny raport o stanie światowej (siłą rzeczy bardzo anglojęzyczno-centryczny) blogosfery – jak sami twierdzą najbardziej wszechstronne źródło wiedzy o blogerach dla blogerów. Tegoroczny raport ukaże się 7 listopada.

A żeby faktycznie był wszechstronny i możliwie pełny, proszą wszystkich, których to może dotyczyć o wzięcie udziału w badaniu i wypełnienie ankiety. W zeszłym roku ankieta była skierowana do wybranego na jakichś dziwnych podstawach wąskiego grona blogerów, w tym do udzielenia odpowiedzi namawiają wszystkich.

A że kiedyś tam w zamierzchłych czasach świetności tego bloga ;) zostawiłem im swój adres, to i mnie grzecznie poprosili o wypełnienie i podanie dalej. A jak ktoś mnie grzecznie prosi, to ja zwykle nie odmawiam ;)

Ankieta jest dostępna tu: http://www.psasurveys.com/detect.aspx?I.Project=a18214. Bierzcie i wypełniajcie, a za niecałe dwa miesiące dowiecie się co w blogosferze piszczy ;)

PS. Mail od Technorati skłonił mnie do odwiedzin zapomnianego już nieco blogaska. Straszny tu bajzel odkryłem i trochę już posprzątałem. Ale o tym być może następnym razem.

Coś na podobne tematy:

• TUBA pełna blogów (2)
• Pół internetu używa Unicode, a my co? (20)
• Spotkajmy się na Blog World Expo (2)
• Dlaczego czytasz bloga, tego bloga? Odpowiedz i wygraj nagrody (15)
• Nie zaczynaj za wcześnie! (1)

Autorem wpisu jest Wojtek Usarzewicz, dzielący się poradami na temat blogowania i spieniężania bloga na LepszyBlog.pl.

Blogować można na trzy sposoby. Po pierwsze prywatnie, aby tylko blogować – sprawdza się to w przypadu blogów osobistych. Po drugie profesjonalnie, by dzielić się wiedzą – to cecha blogów tematycznych. Po trzecie amatorsko, czyli mając chęć na profesjonalizm, ale nie robiąc nic by ten profesjonalizm osiągnąć. Na początku mojej kariery jako bloggera właśnie ten trzeci styl blogowania był mi najbliższy.

Efektem było wiele błędów jakie popełniłem, a przez które moje pierwsze blogi nie zdobywały czytelników. Chciałbym teraz podzielić się z wami moimi doświadczeniami, dzięki czemu wy nie popełnicie tych samych błędów, co ja.

1. Pisałem za krótkie wpisy bez przekazu

Dwu- i trzy-akapitowe wpisy nadają się na spinacze oraz na krótkie wpisy informacyjne, ale na pewno nie na treść główną bloga. Tak krótkie notki nie zawierały konkretnej treści i przekazu, pisane były tylko po to, by coś napisać.

2. Pisałem o czymś, co było nikomu niepotrzebne

Tworzone przeze mnie notki nie były w żaden sposób użyteczne. Niczego nie przekazywały ani nie nauczały, czytelnicy więc nie mieli właściwie po co zaglądać na mojego bloga.

3. Skupiałem się na zarabianiu, a nie na blogowaniu

Chciałem od razu zarabiać pieniądze przez co ciągle szukałem nowych metod zarobku na blogu, wstawiając kolejne reklamy, ignorując całkowicie czytelników, ruch na bloga i tworzenie nowej treści.

4. Za mało czasu poświęcałem blogom

Godzina dziennie poświęcona blogowaniu nie była wystarczająca, zwłaszcza jeśli połowę tego czasu spędzałem wstawiając reklamy, a drugą połowę obserwując statystyki.

5. Zapominałem o serwisach społecznościowych

Nie korzystałem z serwisów społecznościowych, na których przebywali moi czytelnicy. Tym samym sam z siebie rezygnowałem z cennego źródła czytelników.

6. Ignorowałem swoich czytelników

Choć nawet gdybym z tych serwisów korzystał, to i tak niewiele by to dało skoro ignorowałem swoich czytelników. Nie odpisywałem na maile, nie odpowiadałem na Twitterze. Liczyłem się tylko ja i blog, a nie czytelnicy.

7. Pisałem notki ciągiem

Zamiast urozmaicać wpisy pogrubieniami, cytatami i wypunktowaniami pisałem ciągiem, zapominając nawet o nagłówkach. Wpisy przez to czytało się topornie i wielu czytelników nie docierało do ostatniej kropki.

8. Nałogowo przeglądałem statystyki

Codziennie, nawet po kilka razy spoglądałem na statystyki swoich blogów, które przecież nie szły w górę z powodu kiepskiej jakości tych blogów. A ten czas mógłbym przeznaczyć na tworzenie lepszej treści.

9. Zapominałem o promocji

Nie pisałem gościnnie, nie wymieniałem się linkami, nie szukałem w ogóle nowych miejsc, gdzie mógłbym promować swojego bloga. Liczyłem tylko na ruch z Google i innych wyszukiwarek.

10. Ignorowałem SEO

Jednocześnie zapominałem o SEO i pozycjonowaniu. Ignorowałem słowa kluczowe, linkowanie wewnętrzne, odpowiednie elementy sekcji META kolejnych wpisów. Ruch z wyszukiwarek wcale więc nie rosnął.

Takie właśnie błędy popełniałem i nic mi z blogowanie nie przychodziło. Z czasem jednak nabrałem i wiedzy i doświadczenia, przez co dzisiaj nie mam już problemów z blogowaniem, a moje serwisy się rozwijają.

A czy któryś z was popełnił podobne do moich błędy? A może znacie jakieś inne błędy, które popełniliście blogując, o których ja nie wspomniałem?

Coś na podobne tematy:

• Zarobiłem 25 $ (11)
• Narzędzia do blogowania na iPhone (6)
• Apetyt na 2.5 (5)
• Żółto-zielone blogi zjednoczone (8)
• Tłumacz Google zna język polski (18)

Oczywiście wyłącza ten nieszczęsny Translate Toolbar w Google Chrome, którego dziś, po aktualizacji Chrome do wersji 5.0.335.0 dev, już nie ma. Ciekawe, czy to reakcja na niezadowolenie z działania paska ;)

Tylko czy nie wylano dziecka z kąpielą? Bo nigdzie w opcjach nie znalazłem opcji włączenia tego, czasami mimo wszystko użytecznego, narzędzia.

Oczywiście należy pamiętać że to wersja deweloperska Chrome, więc po testach pasek znajdzie się zapewne już w docelowej, konfigurowalnej wersji, w stabilnej wersji przeglądarki.

Coś na podobne tematy:

• Dlaczego Google ma nową ikonkę (4)
• Aktualizacja Google Page Rank (47)
• Google mówi… rób co każę albo spadaj ;) (6)
• Być przykładnym obywatelem blogosfery (11)
• Ten blog korzysta z Google Analytics (17)

Domena sex.com jest na sprzedaż, za jedyny milion zielonych (to tylko cena wywoławcza oczywiście). Sex sells, ale czy warto?

Sprzedawana jest bo aktualny właściciel (kupił podobno za 14 mln USD) nie zdołał nawet spłacić zaciągniętego na zakup kredytu! Czy więc na tak drogich domenach można zarobić? Nie znam aktualnych danych, ale trzy lata temu podobno tylko 1/3 z setki najdroższych sprzedanych domen była wykorzystywana, większość przechowuje tylko płatne linki. Więc co, to sprawa prestiżu? Kto da więcej i więcej straci? Przyznam, że nie rozumiem. Tzn. rozumiem kupowanie atrakcyjnych domen dla postawienia na nich czegoś dochodowego, ale taka sztuka dla sztuki, za takie pieniądze?

Już prędzej zrozumiem przechwycenie nieopłaconej na czas domeny za kilka-kilkanaście złotych ;) W razie czego, strata będzie niewielka, a może się uda coś zyskać.

Cóż, bycie domeniarzem to ryzykowny biznes ;)

Coś na podobne tematy:

• Domena zielonybloger.pl is no longer valid (8)
• Dziś postaw drinka blogerowi ;) (16)
• Jeszcze o reklamach i zarabianiu na blogach (5)
• Był tu blog, a teraz go nie ma… (23)
• 10 błędów, jakie popełniłem blogując (81)

To chyba razem z aktualizacją Chrome do wersji 5.0.xxx (obecnie 5.0.322.2 dev) pojawił się znienacka. Nie powiem, czasem istotnie przydatny, choć jakość tłumaczeń pozostawia wiele do życzenia. W dodatku wyskakuje kiedy chce i to zupełnie nieoczekiwanie, również na stronach, na które nikt go nie zapraszał, np. w Google Readerze, w dodatku na wpisach w języku polskim, zawierających tylko czasem jakieś obce słowa. Jeśli nie korzystacie z Google Chrome, albo jak Bóg przykazał używacie go w wersji stabilnej (stable channel), to jesteście szczęściarzami i nie wiecie o co chodzi.

A chodzi o translate toolbar, czy też może lepiej pasek tłumaczeń, który ślepo zakłada moją nieznajomość jakiegokolwiek obcego języka i nachalnie proponuje swoje usługi na każdej otwartej obcojęzycznej stronie. Czasem faktycznie ułatwia życie, umożliwiając przetłumaczenie powiedzmy koreańskich czy innych pokręconych krzaczków na ludzki język ;) ale częściej irytuje, bo nie można go w żaden sposób wyłączyć! Teoretycznie umożliwia zaznaczenie nie tłumaczenia więcej tej konkretnej strony, ale nie dotyczy to, jak można by się spodziewać, całej domeny, co teoretycznie jest całkiem użyteczne, ale chyba nie działa za dobrze (bo wyłączam, a on uparcie wraca), albo faktycznie dotyczy tylko konkretnej, pojedynczej strony, z konkretnym adresem URL. Druga umożliwiona opcja, całkowite wyłączenie tłumaczenia z konkretnego języka jest już mało użyteczna dla zwykłego czytelnika bo nawet rozumiejąc, czasem przyda się całościowe tłumaczenie. Trzecia pozycja w menu Opcje nie prowadzi donikąd, choć chyba ma objaśniać działanie Tłumacza Google.

Pasek niby nie jest wielki, ma raptem 30 pikseli wysokości i jego stałą obecność jakoś bym przebolał (choć na małym notebooku z ekranem 1280×800 już mniej), ale nie mogę znieść irytującego skakania, gdy przy przechodzeniu między stronami tego samego, obcojęzycznego serwisu, pasek się najpierw chowa, strona podjeżdża do góry, a za chwilę znów się pojawia, a strona leci w dół. No i wkurzające jest to, że nie mogę sam zdecydować czy go chcę czy nie.

Oczywiście zdaję sobie sprawę, że to wersja rozwojowa aplikacji (dev channel), gdzie zgodnie z zapisami:

This developer preview channel is where ideas get tested (and sometimes fail). The Dev channel can be very unstable at times, and new features usually require some manual configuration to be enabled. Still, simply using Dev channel releases is an easy (practically zero-effort) way for anyone to help improve Google Chrome czyli wg własnego tłumaczenia Googlowego toolbara Ten kanał podglądu dewelopera gdzie pomysły testowane (a czasami nie). Kanału Dev mogą być bardzo niestabilne w czasie, a nowe funkcje zwykle wymagają ręcznej konfiguracji jest aktywna. Mimo to, po prostu przy użyciu wersji Dev kanał łatwo (praktycznie zero wysiłku) sposób każdy będzie mógł przyczynić się do poprawy Google Chrome.

czasem coś działa a czasem nie i wymaga ręcznej konfiguracji, choć w tym przypadku żadna ręczna nie pomaga ;) Więc niniejszym chciałbym się przyczynić do rozwoju i poprawy Google Chrome i zgłaszam ogromną prośbę o umożliwienie wyłączenia automatycznego tłumaczenia (a właściwie pojawia się ni z tego ni z owego tego nieszczęsnego paska).

A wszystko to razem nie umniejsza mojego ogólnego dobrego zdania o Google Chrome, którego już od dłuższego czasu używam naprzemiennie z Operą. Zauważyłem wręcz, że od kilku miesięcy prawie nie korzystam już z Firefoksa. Więc bardzo proszę Google, popraw to ;)

Coś na podobne tematy:

• Zarządzanie reklamami AdSense (7)
• Dlaczego Google ma nową ikonkę (4)
• Co kupują Polacy? (13)
• Być przykładnym obywatelem blogosfery (11)
• Mapa internetu v.3 (27)

Według samego Facebooka jest nas 1.852.020 (a tu krok po kroku sposób na zdobycie tych informacji). Megapanel PBI/Gemius twierdzi natomiast, że już w październiku ub.r. Facebook miał 2.413.407 użytkowników z Polski. Z tym, że oni tam w Gemiusie liczą real users, a mi chodzi o prawdziwych Polaków.

No właśnie, prawdziwi w sensie istniejący, posiadający konta w serwisie ludzie z krwi i kości a nie fikcyjne, czy duplikowane i multiplikowane konta. Wszelkie skojarzenia z dbającymi o czystość rasową “Prawdziwymi (z DUŻEJ LITERY) Polakami” są natomiast zupełnie nie na miejscu, takich szukajcie sobie zupełnie gdzie indziej.

Bo wszyscy podniecają się niezdrowo powyższymi liczbami i zachwycają niesamowitym wzrostem ważności, zasięgu i w ogóle znaczenia fejsbuka dla przeciętnego zjadacza polskiego razowca, a z drugiej strony słyszy się o masowym zakładaniu fikcyjnych kont na sprzedaż(!), czy do wspierania własnych profili przez różnych social guru’s. Na pewno mu rośnie, temu fejsbuku, co do tego nie ma wątpliwości, zresztą przeżywa (o ile o serwisie internetowym, nawet tak bardzo socjalnym, można się tak wyrazić) szczyt popularności, ale czy ktoś jest w stanie stwierdzić, choćby w dużym przybliżeniu, ile jest tych prawdziwych kont, za którymi stoją prawdziwi ludzie? Aktywnych kont, czyli (wg facebookowego oświadczenia praw i obowiązków – aż dziwne że nie ma po polsku) takich na które logowano się w ostatnim miesiącu.

A przecież oprócz tych produkowanych komercyjnie fikcyjnych profili, zwykli użytkownicy powielają swoje konta, często w zupełnie niewinnych celach. Znam parę osób posiadających po kilkanaście czy nawet kilkadziesiąt kont na fb, tylko do cheatowania w Farmville

Taka mała dygresja dla poszukujących tu u mnie farm cash, czy banknotów farmville (tak, są tacy, Google Analytics mi powiedział ;) Więc nie ma łatwych sposobów, a na pewno nie załatwi się tego przystępując do kolejnych bzdurnych grup typu Farmville cash instantly czy free farm cash forver. Zamiast spamować wszystkich znajomych i narażac się na spam od nieznajomych, wystarczy założyć kilka (naście) dodatkowych profili i wymieniać się prezentami, również tymi kupowanymi za zielone farm cash. Ale jak mówiłem nie ma lekko, na każdym profilu trzeba grać i to intensywnie. No i koniec dygresji.

Niemal podziwiam tych co cheatują na kilkunastu kontach. Sam nie ogarniam jednego poletka, żeby uprawiać następne, doba musiała by mieć co najmniej 72 godziny. A są jeszcze inne gry/konkursy do których tez mogą się wirtualni znajomi przydać i jestem przekonany, że ich “produkcja” kwitnie w najlepsze ;)

Oczywiście nie wszyscy oszukują, większość zapewne ma tylko jedno konto (a może się mylę?), ale wystarczy że nawet co dwudziesty użytkownik ma dodatkowe kilkanaście, plus te wszystkie wyprodukowane masowo na sprzedaż i do promocji i już liczba polskich profili podwaja się a może zwielokrotnia jeszcze bardziej.

Prowadząca w uruchomionym niedawno rankingu polskich Fan Page czyli profili publicznych WOŚP ma trochę ponad 80 tys. fanów. Czy to możliwe, że taka “marka”, która w drugą niedzielę stycznia gromadzi tak olbrzymie rzesze ludzi, ma tak mało fanów, skoro na fejsbuku są dwa miliony Polaków? Kolejne fanpejdże mają znacznie mniej, co nie musi dziwić, bo każdy ma swoje upodobania, ale WOŚP powinien chyba zgromadzić więcej. Chyba że tych użytkowników wcale nie ma tylu, a już na pewno użytkowników świadomych aktywnych.

Moim skromnym zdaniem profana, prawdziwych kont Polaków na Facebooku jest nie więcej niż 700-800 tys. Z czego aktywnych pewnie najwyżej ⅔. Jak myślicie?

Coś na podobne tematy:

• Lubię to! Czyli na blogu jak na Facebooku (6)
• I tak też możesz pomóc Haiti (2)
• Kto to są ci internauci? (4)
• Dziś postaw drinka blogerowi ;) (16)
• Pół internetu używa Unicode, a my co? (20)

Według Google niemal 50% stron w internecie używa kodowania znaków w unikodzie. Dokładna liczba może być nieco inna, bo brane pod uwagę są strony indeksowane przez Google. Wykres pokazuje bardzo szybki wzrost od jakichś czterech lat, a ponieważ rozwój technologii postępuje wykładniczo, już za rok tylko margines będzie używał innego kodowania ;)

To i tak za mało, właśnie brak unikodu nie pozwala mi zamówić np. książek w Amazonie (gdzie króluje ISO-8859-1) na własne nazwisko, literka ź nijak nie chce się prześlizgnąć przez ichnie formularze ;) Nie mówiąc już o tym, że wyszukanie czegokolwiek co ma w nazwie znaczki nie występujące w Latin-1 nie jest możliwe. Z pierwszej dwudziestki najbardziej popularnych stron wg Alexy, poza chińskimi, właśnie tylko Amazon nie używa Unicode. Google, zarówno na google.com jak i na stronach w  językach lokalnych od dawna już używa unikodu, również do wyszukiwania – wszelkie informacje są najpierw konwertowane z innych stron kodowych do Unicode.

A jak jest u nas? Postanowiłem to sprawdzić. I niestety “polski” internet nie wygląda w tym porównaniu najlepiej. Pod uwagę wziąłem strony z pierwszej dwudziestki zestawienia Alexa, wspomagane wynikami Megapanelu z listopada zeszłego roku, plus własny wybór bardziej znanych witryn. Nie jestem w stanie policzyć jak to wygląda wg zasięgu, czy ilości stron, ale już na pierwszy rzut oka widać, że większość stron i największych portali unikodu nie używa.

Polskie strony używające Unicode

początkowa kolejność wg Alexa, potem wg własnego uznania ;)

• Nasza klasa
• Allegro
• Demotywatory
• O2 (ale już należący do nich Pudelek nie)
• Wrzuta
• FilmWeb
• OtoMoto
• Panorama Firm
• Ceneo
• Wykop
• Blip
• empik.com

również lokalne Google, Microsoft, Apple, Facebook, YouTube, Wikipedia itp.

A teraz niechlubna ;) lista polskich stron nie używających Unicode

Portale, serwisy społecznościowe itp.

• Onet
• Wirtualna polska
• Interia
• Gazeta.pl
• Money.pl
• Grono

Banki internetowe

• PKO BP (również Inteligo)
• Citi Handlowy
• Bank BPH
• Millenium
• Alior Bank
• Kredyt Bank – tu kuriozum, jedyna większa strona, jaką znalazłem, używająca kodowania Windows-1250! Strony banku internetowego mają już na szczęście ISO 8859-2, ale strony informacyjne CP-1250.

Sklepy, porównywarki itp.

• merlin
• agito.pl
• skąpiec

Jak widać ta lista jest dość obszerna. W przypadku portali informacyjnych kodowanie ma może mniejsze znaczenie, znaki spoza zakresu można zawsze przedstawić za pomocą encji, ale już wyszukiwanie niestety jest znacznie utrudnione. Bankom też to w sumie nie przeszkadza, choć powinny być raczej bardziej innowacyjne. Natomiast już w przypadku sklepów, szczególnie oferujących artykuły z obcojęzycznymi nazwami/tytułami, a także porównywarek cen brak Unicode jest poważnym naruszeniem użyteczności, utrudniając, lub wręcz uniemożliwiając wyszukanie nazw zawierających obce znaki spoza zakresu.

A blogi?

Tu jest różnie. Bloger jak całe Google ma Unicode, podobnie WordPress.com, jak również blogi na własnym hostingu napędzane WordPressem – już od dawna domyślnym kodowanie zarówno w bazy jak i zaplecza bloga jest Unicode. Niektóre starsze instalacje, szczególnie na niepewnych hostingach mogą czasem być w innym kodowaniu.

Należący do Agory blox, jak cała reszta niestety ma kodowanie ISO 8859-2, to samo blogi na Onecie i (też onetowy) Blog.pl.  Zaawansowany edytor bloxa pozwala na używanie dowolnych znaków, również spoza ISO, wstawiając je właśnie jako encje, ale spróbujcie potem wyszukać jakiś egzotyczny tekst w jeszcze bardziej egzotycznym języku ;) Jogger i Salon24 używają Unicode.

Na szczęście już prawie nikt nie używa CP-1250, co jeszcze kilka lat temu było przekleństwem, szczególnie Usenetu, bo przeglądarki internetowe zawsze sobie z tym radziły, pod warunkiem zadeklarowania kodowania zgodnie z naprawdę użytym.

Coś na podobne tematy:

• Lubię to! Czyli na blogu jak na Facebooku (6)
• WordPress 2.6 za dwa-trzy tygodnie, a na razie Beta (8)
• The WordPress Has You (4)
• Gdzie pisać bloga (36)
• 10 błędów, jakie popełniłem blogując (81)