• http://www.infoworld.com/article/3152158/application-development/build-chat-bots-with-microsofts-bot-framework.html

Rozdział 2. Zakres funkcjonalny

• odebrać pytanie z danej dziedziny i… odpowiedzieć poprawnym odnośnikiem. Jeśli za mało danych: dopytać lub odpowiedzieć co na ten temat sądzi ciotka bing.

Rozdział 3. Wymogi niefunkcjonalne

• używa stosu dookoła .NET Framework
• rozwiązania hostuwane w Azure – raczej PaaS lub serverless niż IaaS
• co najmniej continues delivery / continues  integration

I nie, nie chcę dać się poznać. Nie chcę się nawet przekwalifikować na programistę. Raczej chcę uzupełnić pewne braki które utrudniają mi podpięcie się pod trend DevOps. Ale dalej pozostanę raczej po Opsowej stronie mocy. Bo mam raczej taki temperament, bo nie załapałem bakcyla, bo jestem w pewnych rzeczach koniecznych programiści za słaby? Mam 42 lata (fajna, okrągła liczba odpowiadająca na te wszystkie pytania o co w tym wszystkim chodzi, po co i dlaczego). I to nie nowość – więcej do formalnego wieku emeytalnego niż mniej. Z jednej strony: nie mam kierunkowego wykształcenia, nigdy nie nauczyłem się, do końca i na poziomie choć B2, żadnego języka programowania (cmd.exe, bash, odrobina perla, T-SQL-a czy dość dobry jak na polskiego IT Opsa poziom PowerShella się nie liczą). Ale zarazem widzę, że jeśli za kolejnych 10 lat nadal chcę pozostać w zawodzie (czy to jako architekt, czy w swoich dotychczasowych rolach jako wdrożeniowiec, specjalista utrzymania systemów czy wsparcia technicznego) muszę zacząć pisywać w dorosłych językach.

Dlaczego?

Możliwe odpowiedzi są dwie:

• bo nie wszystko da się rozsądnie zrobić powershellem/bashem (choć widziałem już pracujące miesiącami prototypy systemów billingowych w tymże bashu napisane – Czarek, Grzesiu, Robert – czapki z głów) – nawet jeśli się technicznie da – moja nieistniejąca inżynierskość aż się we mnie burzy na myśl o usługach systemowych lub websitach w tymże zakodowanych (tak, uważam, że mieszanka programowania strukturalnego, z początkami obiektowości dawanej .NET-em czy klasami z WMF 5.0+ połączone z dość słabymi mechanizmami obsługi błędów i logowania to nie jest dobre narzędzie do czegoś więcej niż skryptowy „klej”).
• bo gdy mówimy o devops mamy na myśli możliwą integrację rozwoju rozwiązań tak by od samego początku sprawiały jak najmniej problemów w produkcji. A to wymaga by IT Ops potrafili choć elementarnie pracować jako członkowie zespołów programistycznych.

Ok. a co ma z tym wszystkim wspólnego devops? To, że w zasadzie cały proces skoncentrowany jest na aplikacjach, na tym, co zwykle dostarczamy. Czasem jako cudze dzieło. Tym razem chcę mieć swoje. :) Choć oczywiście: pewnie nie wykroczę bardzo daleko poza dziedzinowy hello-world z manuala.

Ale jeśli przećwiczę cały flow od wstępnej specyfikacji, deploymentu środowiska developerskiego, elementarnych testów, do 10 deploymentów w ciągu dnia: to będzie dla mnie sukces całości DevStylowej incjatywy.

Jak działa?

Do PowerShell 3.0, gdy pojawiło się polecenie invoke-webrequest, trzeba było radzić sobie na różne sposoby. Najbardziej typowym było użycie metody System.Net.WebClient. Niektórzy (i tego jak podejrzewałem a potem potwierdziłem, mój adwersarz użył): wykorzystywali taki fragment kodu:

$applist = new-object -com shell.application
 czy:
$ie = new-object -ComObject "InternetExplorer.Application"

I tak, metody oparte o Internet Explorera mogą zawodzić, zwłaszcza gdy zmieniają się wersje IE. Żyjemy w coraz mniej zaufanym świecie. Ale póki co desktopowy Windows nie dorobił się, uprawnień aplikacji i sensownego izolowania sanboxów w systemach. Trzeba z tym żyć.

Czasem odpytanie serwera HTTP nie starcza… Np. trzeba przetwarzać jakiś JavaScript po drodze. Wtedy odpowiedzią jest Selenium i biblioteka .NET dla niego.

09.15 – 09.30 Najnowsza platforma serwerowa jako fundament strategii chmury hybrydowej
Microsoft | Bartłomiej Machnik
W wystąpieniu przedstawimy spojrzenie na zmiany zachodzące w obszarze infrastruktury dla centrów danych oraz jak w związku z nimi Microsoft adoptuje własną ofertę rozwiązań.

09.30 – 10.00 Zastosowanie technologii SSD w systemach Windows Server 2016. Teoria i Praktyka. | Jerzy Mrugała
Teoria – 15 minut wprowadzenia do najnowszych rozwiazanian Solid State Drive. Praktyka – wirtualizacja Windows Server 2016 przy użyciu najnowszego hardware’u NAS.

10.30 – 11.15 Windows 2016 i Azure. W tandemie raźniej. | Wojciech Junak & Tomasz Gościmiński

Sesja opowiada jakich nowości możemy spodziewać się w najnowszej odsłonie Windows. Omawiane będą scenariusze w kontekście Azure or Hybrid. Sesja będzie w formule Demo-Driven.

11.45 – 12.30 Windows Server 2016 z perspektywy bezpieczeństwa a może już cyberbezpieczeństwa?  | Krzysztof Bińkowski
W ciągu ostatnich kilku lat cyberbezpieczeństwo stawia duże wyzwania dla małych i dużych organizacji a priorytetem  działow IT jest ochrona własnych pracowników jak i również klientów przed cyberzagrożeniami. W sesji podejmiemy się oceny warstwy ochrony wprowadzonej w Windows Server 2016, takich jak mechanizm ochrony wirtualnych maszyn a także technologii chroniących przed zewnętrznymi atakami wykorzystujących podatności. Spojrzymy także na problem ochrony uprzywilejowanego dostępu.

13.45 – 14.30 Jak zabezpieczyć Windows Server 2016? | Mariusz Rybusiński
Windows Server 2016 to olbrzymia ilość nowości, zwłaszcza w obszarze wirtualizacji oraz storageu. Czy wiesz jak wykonać kopie zapasowe maszyn wirtualnych opartych o nano serwer? Czy wiesz co to jest RCT? Wiesz jakie zmiany pojawią się nowej wersji ReFS? Jeżeli chcesz poznać odpowiedzi na te pytania i wiele innych z obszaru wykonywania kopi zapasowych zapraszam do udziału w tej sesji. W trakcie prezentacji pokażemy w praktyce jak narzędzia Veeam radzą sobie z nową wersją serwera Windows.

14.45 – 15.30 Narzędzia do zarządzaniem środowiskiem IT z użyciem PowerShell 5.0. | Ziemek Borowski
Gdy zespół administratorów się rozrasta coraz częściej trzeba zarządzać grupą osób mniej rozumiejącą niuanse każdego z procesów realizowanych w naszym środowisku. Warto wówczas stworzyć narzędzia, które ułatwią wykonywanie powtarzalnych, standardowych czynności zgodnie z tymi procesami. Z jednej strony tak by zrobić to z jak najmniejszymi uprawnieniami, ale także by przyśpieszyć wykonanie tych zadań.
Od swojej premiery 10 lat temu PowerShell nieustannie dostarcza środków do realizacji tak postawionego celu. Z kolejnymi edycjami PowerShell zmienia się nie tylko składnia języka ale także infrastruktura, tak Windows jak innych wspieranych środowisk, jak Linux czy Apple macOS. W udostępnionym z Windows 10 PowerShell 5.0/Windows Management Framework 5.0 są to np. Just Enough Administration, wcześniej pojawiły się Windows PowerShell Web Services (Management OData IIS Extension), Windows Remote Management (WinRM) czy wreszcie Windows PowerShell Desired State Configuration (DSC). Pokażę jak ich użyć aby zorganizować niektóre z procesów we współczesnym dziale IT.

Podsumowując: nie wyszło, próbowałem upchnąć zbyt wiele w jednym i zamiast plusku i szerokich kręgów, wyszła kaczka. Patrząc po tłweetach:

gonię Emila w konkurencji standup konferencyjny.

Zabrakło fajnego kodu, i zrobienia z tego trzech niezależnych sesji: pokusa skryptowania, nowości w powershellu od 3.0 i wreszcie jak zorganizować pisanie narzędzi w zespole, z czego ja miałem ochotę na trzecią z opcji, sala była gotowa na pierwszą a zamówiona była 2. Dobra, trzeba będzie przysiąść i zrobić na blogu to co powinienem i to chciałem. Scripting awarnes jest sesją na spotkania face 2 face…

• wersjonowanie (by jak coś wjedzie i zniszczy to ostatnią kopię, nie wszystko),
• odporność na problemy z naszym stałym miejscem pobytu (pożary, zalania, kradzieże),
• jak się da MFA,
• zaufanie.

Parę odnośników do sprawdzenia:

• crashplan.com  (używam zawodowo i jestem zadowolony)
• mozy.ie
• backblaze.com (za inspiracją chmurowisko.pl)

Oczywiście generyczna lista jest długa. Patrz np. lista na Wikipedii. Niektóre narzędzia odrzucam, bo np. robią zbyt wiele rzeczy naraz, jak iCloud czy OneDrive. Kiedyś coś dopiszę jak wyszły testy i przemyślenia co u mnie działa a co nie.

18:11 – Lukasz Kałużny a może raczej ja i Kamil Bączyk – Microsoft Flow i jak przenieść obsługę procesów w organizacji na wyższy poziom :)

19:15 – odrobina networkingu – wszak spotykamy się od 10 lat

19:42 – Konrad Sagała – znowu poprawka – Exchange Server 2016 i CU3 – nowe funkcjonalności

Temat na osobne wpisy:

• PEPUG Master: Wrześniowe poprawki dla serwerów Exchange
• O forms…. niedługo napiszę. :)

18:11 – Bakotech / NetWrix – opowieść o audytowaniu zmian w środowiskach AD, Exchange i Office 365 z wykorzystaniem NetWrix Auditor

19:22 – Mariusz Ferdyn – opowie o swoich doświadczeniach z budowaniem maszyny wirtualnej w Azure do email marketingu
20:30 – kończymy

Dzięki za przybycie. :)

Co ciekawego?

1. Lync Room System ewidentnie zdaje egzamin. Czasem przydawałby się wariant z dwoma monitorami (by tam pojawiali się uczestnicy, a na głównym szła prezentacja). Ale nie jest to konieczne i niezbędne.
2. Koledzy z Bakotech pokazali NetWrix Auditor – fajny, niezbyt skomplikowany soft, wygląda na to że bardziej przemyślany niż np. Quest Change Auditor (choć rzeczywiście nie było Oooooooogromnych wdrożeń).
3. Mariusz opowiedział o tym jak się wdraża jego maszynę wirtualną do e-mail marketingu na Azure. Duuuużo haseł do wprowadzenia i trzymania. Muszę się kiedyś temu przyjrzeć i sporządzić własną samoróbkę.

CAL NEWPORT [1 Cal Newport jest profesorem informatyki na Georgetown University, gdzie studiował matematykę sieci cyfrowych. Jest również autorem książek poświęconych wpływowi tych technologii. ] opublikował w Harvard Business Review tekst „Nieśmiała propozycja: pozbądźmy się e-maila„. Chciałbym się do niego odnieść. :)

PS C:\Users\z> Test-NetConnection -Port 80 -ComputerName ziembor.pl

ComputerName           : ziembor.pl
RemoteAddress          : 79.96.117.23
RemotePort             : 80
InterfaceAlias         : Wi-Fi
SourceAddress          : 192.168.3.104
PingSucceeded          : True
PingReplyDetails (RTT) : 12 ms
TcpTestSucceeded       : True

Więcej: Test-NetConnection – TechNet – Microsoft i fajne rozwinięcie przez Thomasa Maurera – „SUPERPING – POWERSHELL TEST-NETCONNECTION„.
A i w czasach przed Windows 8.1 powershellem, czy może raczej .NETem owiniętym w PowerShella dało się to zrobić. Począwszy od zabaw z PortQry („Powershell to check remote machine requird port is open or not„), przez

(new-object Net.Sockets.TcpClient).Connect("10.45.23.109", 443)

via stackoverflow.com, trochę bardziej ubrane wersje jak np. „Use PowerShell To Test Port” lub „Check for open TCP ports using PowerShell„.

I to by było na tyle. Wracam do gawry.