ZIGzagThoughtS

ෆීනික්ස්

2018-03-28T19:02:00.000+05:30

සුදුපාට සොයා වෙහෙසුනෙමි

හෙම්බත් උනෙමි

කලුපාට දැක ඇඬුවෙමි සුසුම් ලෑවෙමි

සුදු කළු සොයන අතරේ

අළුපාට දැක්කෙමි

පිළිගැනීමට පැකිලුනෙමි

එහෙත්

නිතර නිතර නැවත නැවත

අළුපාට ම දැක්කෙමි

ලා අළු තද අළු විවිධ අළු

ඔව් අළු !

අමාරුවෙන් හෝ “.....@ *%&!@ : ( ... ! “

පිළිගැනීමට සිදුවුනෙමි

ඔව් අළු පාට පමණි ...

අලුමතින් නැවත නැගිට්ටෙමි !

සැනසුම

2014-11-20T18:42:00.002+05:30

ඔවුන් ගේ (අ )ව්‍යාජ සිනාව
(අ) ව්‍යාජ වදන්
ගෙන එන
අධි ආරක්‍ෂිත සැනසුමට
මම දැන්
පෙම් බඳිමි.

recover නොවූ කවිය ...

2014-04-29T21:16:00.002+05:30

විභාගය අ ත ළඟ තියාගෙන
නිදිමරා ලියු කවිය ඔබ ..

ලයිට් ගිය සැනින් එක් වරම
screen එක සමඟ නොපෙනී ගිය කවිය ඔබ ...

ලයිට් එනකන් සිතාසිටියේ
recover වේ යයි කවිය ඔබ..

ලයිට් ආවත් MS WORD වලට වත්
recover කර ගැනීමට බැරිවූ කවිය ඔබ ..

Fake !

2014-04-29T20:56:00.000+05:30

One day I woke up

In the middle of a long dream

As I woke up

It was thick dark ..

and its also the light

at the same time .

I blindly touched here and there

To grab the real

Through the dark ( or through the light ? )

Thinking which is real

The dark or the light ?

I heard so many voices

so nice so so kind so friendly so real….

I screamed asking them

WHAT IS THE REAL ?

The dark or the light ?

They laughed at me

I felt awkward

And then came a nasty smell.

The smell of the almost dead

insides of the noises..

Then the dark (the light) spoke to me

The Real is dead now

but Fake is the real

and ..I whispered to my heart..

Nothing called real !

Fake is the real !

The difference ...

2012-05-30T21:00:00.000+05:30

I get hurt

the pain remains

but I don’t hate

You get hurt

and you hate

the hatred visible

in many forms…

හැමදාමත් මගේ හිතේ ඉන්න ජිල්ල ....

2012-05-07T20:32:00.000+05:30

අද හැමදාම බලන බ්ලොග් ටික හැර නොබලපු බ්ලොග් කීපයක් බලන්න හිතුන. බ්ලොගීගේ ඩයරියේ ජින්ජර් ගේ කතාවක් කියවන කොට මගේ ජිල්ල ගැන මතකය හා තවත් මතකයන් ඔලුවට අවා. ජිල්ල කියන්නේ මම දන්න මල්ලි කෙනෙක් ගේ නමක්. ඒ මල්ලි මීට කාලෙකට කලින් පොඩි ළමයෙක්. . ඒ මල්ලි පොඩි කලේ එයාගේ ඇස දෙක ජිල් බෝල වගේලු ඉතින් එයාට පොඩි කලේ ඉඳල ජිල්ල කියනවා.

ඔන්න දැන් නියම ජිල්ලගේ කතාව. අපේ ගෙදර පුසී පැටව් දල එක දවසක්. එතන කළු පාට පුස් පැටියෙක් හිටිය එයාගේ ඇඟේ පිට දිගේ ලේනෙල් ගේ ඇඟේ වගේ ඉරක් තිබුන. ඒ ඉරෙ ඉදල පිටේ දෙපත්තට ඉරි විහිදිලා. නගුට වට වෙන්නත් රවුමට ඉරි කීපයක් තිබුන. ඒ ලස්ස පුස් පටිය මගේ බවට ප්‍රසිද්ධ ප්‍රකාශයක් කරලා පුස් පැටියව මම අයිති කර ගත්ත. . එයාගේ ඇස දෙකත් චුටි ජිල් බෝල දෙකක් වගේ නිසා ජිල්ල කියන නම දැම්ම . ජිල්ලට පොඩි කලේ ඉඳල හොඳට අකුරු කියවන්නත් පුළුවන් අනිත් පොඩි පැටවුන්ට වඩා . 'අ' යන්න කියල අත චුට්ටක් මිරිකුවොත් උ ඤාව් ගානවා , අයෙත්'ආ' යන්න කියල ඇත මිරිකුවම ඤා ආ ආ ආව් කියනවා. ඉතින් පුංචි කළෙම අපි ජිල්ලට අකුරු කියෙව්වා . මේ නිසා ලොකු උනාම ජිල්ලට ඕනෑම දෙයක් හොඳින් තේරෙනවා.පුස් අම්මගේ පුස් පැටව් ඔක්කොම අහල පහල අය අරගෙන ගිය , ලොකු යුද්ධයක් කරලා ජිල්ලව විතරක් ගෙදර තියා ගන්න පුළුවන් වුන. ජිල්ල කියන්නේ මම මහත් සේ ආදරය කරපු පුසෙක්. උට රිදෙව්වත් කවදාවත් තරහ යන්නේ නැ . ඒ වගේම යි පොඩි කලේ විතරක් නෙමේ ලොකු කාලෙත් ඌ හරිම ලස්සන පුසෙක්. ජිල්ල, ජිල් කොල්ල වගේ නම් ගොඩක් ඒ දවස් වල දල තිබුන. ලොකු කලෙත් ජිල්ල අපිත් එක්ක සෙල්ලම් කලා. ලනුවක් බිම දිගේ ඇදගෙන දුවගෙන යනකොට ජිල්ල පන්නගෙන එනවා. අන්තිමට ජිල්ලත් එක්ක එකට දුවන්න බැරි තරමට උ වේගයෙන් දුවනවා. බැරිමතැන ජිල්ලගනේ බේරෙන්නේ මේසයක් උඩට නැගල. මොන හේතුවකටවත් ජිල්ල මේස උඩට නගින්නේ නෑ . එකට හේතුව බොහෝවිට ජිල්ල ආච්චිගෙන් ගුටි කලා වෙන්න ඇති මුලින්ම මෙසේ උඩට නගපු දවසේ. ජිල්ලගේ කරේ වෙලාවක බෝ එකක් හදල ගැට ගහනවා. අපේ වැඩ ඉවසා ගන්න බැරි උනාම කොහොම හරි අපෙන් ගැලවිලා පැනල යනවා. ජිල්ල හොඳ වැදුණු ලොකු පුසෙක්වුනාට පස්සේ කොහේ හරි රස්තියාදුවක් ගහල ගෙදර එනවා . මොනවා උනත් ජිල්ල ජිල්ල කියල කතා කරන කොට කොයි ලෝකේ ඉඳල හරි දුවගෙන එනවා. දවසක් දෙකක් යනකොට මට දැනුන ජිල්ලගේ වෙනද ඇහෙන පුරුදු පුරු පුරු හඬත් නැ කකුලේ අතිල්ලුනෙත් නෑ. ජිල්ල ජිඉල්ල කියල ක ගැහුවත් ජිල්ල ආය ගෙදර අවේ නැ. ආච්චි කිව්වේ " උ වල්බාවෙක් වෙන්න ඇති " මම තේරුම් ගත්තේ වල් බාවෙක් කියන්නේ කැලේට වෙලා ඉන්න පුසෙක් කියල . පූසෝ ලොකු උනාම වල්බවෙක් වෙලා කැලේට යනවලු , පුසියෝ විතරක් එහෙම යන්නේ නෑ කියල තම ආච්චි කියල දුන්නේ මොනවා කරන්නද . අද උනත් ජිල්ල නැවතත් දැකගන්න පුළුවන් නම්.... එක මහත් සතුටට කාරණයක්.

නැතිවුන මේ ජිල්ල ගැන හැමෝටම මම කියන්න පුරුදු වුන, ඒ හැම වෙලේම ජිල්ල ගැන එක කතන්දරයක් අනිවාර්යෙන්ම මම හැමෝටම කියන්න පුරුදුවෙලා හිටිය. ඔන්න එහෙනම් ජිල්ල ගැන මගේ ජනප්‍රිය කතාව.. මේක ජිල්ලගේ පුස් අම්ම අයෙත් පාරක් පැටව් දාල හිටපු කලෙක කතාවක්.. ඒ දවස් වල මාළු විකුණන මනුස්සයෙක් හිටිය. එයා බයිසිකලේ ගිහින් මාළු විකිණීම කලේ. මාළු මාළු කියල "මාළු කරය " ( ඒ නම තමයි අපි භාවිතකලේ ඒ නිසා එක එයාගේ නමත් උනා අපිට ) කෑගහල බයිසිකේ නවත්තපු ගමන් ජිල්ල ඇතුළු සියලු පූස් බලු සෙට් එකම මාළු කාරයා වටේ කැරකෙනවා. එයා විසිකරන කැලි ටෙස්ට් එකට ගන්න. දැන් කලින් කිව්වා විදිහට ජිල්ලගේ අම්ම පැටව දල ඒ නිසා එයා නැ එදා මලු කරය ලගට ගියේ. එත් ජිල්ල එතෙන. ජිල්ල මාළු ඔලු කැල්ලක් අරගෙන ඇවිත්පුස් අම්ම ලගින් තිබ්බ. තියල ටිකක් ඈතට ගියා. ජිල්ලගේ පුස් අම්ම පැටව දල ඉන්න කාලේට හරි නපුරුයි . ජිල්ල ඒ නිසා ලගට යන්න බයයි දැන් ජිල්ලගේ අම්මටත් අමු මාළු ඔලුවේ රස බලන්න අවස්ථව උද උන. මෙක තමයි ජිල්ල ගැන කතාව ඉතින් අපිට හරි සතුටුයි ජිල්ල ගැන. කලින්ම කිව නේ ජිල්ල හරිම හොඳ පුසෙක් කියල.

එත් එක දෙයක් අන්තිමට කියන්න ඕන අමතක වෙන්න කලින්. කතාවේ වැදගත්ම හරිය. මේ ජිල්ලගේ මවට සැලකීමේ කතාව ජිල්ල ගැන කතා කරන හැම වෙලේම කියන කතාවක් වුනත් මම ඕක ඇස්දෙකට දැක්කේ නැ . ඕක මට කිවේ ගෙදර හිටපු පුංචි කෙනෙක්. එයාගෙන් අහපු ඔය කතාව ඇස් දෙකෙන් දැක්ක විදිහට මාත් හැමෝටම කියන්න පුරුදු උන ජිල්ලගේ වටිනාකම (උජාරුව) කියන්න ඕනෑකමට . මට නම් ඒ පුංචි ගැන දැන් නම් විස්වසක් නැ . එත් මන් පුංචි කලේ ඒ කතව විස්වාස කරන්න පොඩ්ඩක් වත් පැකිලුනේ නැ . ජිල්ල වෙනස් විදියේ පුසෙක් නිසා ඔය කතාව ඇත්ත වෙන්නත් පුළුවන්.

එකදවසක් ජිල්ල වගේම පුසෙක් ජිල්ල නැතිවෙලා ටික කාලෙකට පස්සේ හදිසියේ ගේ පිටිපස්සෙන් මතු උනා. ( ජිල්ලමද මන්ද) මම ජිල්ලගේ නම කතාකරත් උ පැනල දිව්වා යන්න . ජිල්ලගෙන් පස්සේ ඒ තරම් හොඳ පුසේ කවදාවත් මට ආය හම්බෙන්නේ නැති බව මම අදත් දැඩි සේ විස්වාස කරනවා.

රූපලාවණ්‍ය ලයිස්තුවක් ...

2012-04-23T17:29:00.001+05:30

අපේ ඉස්කෝලේ එක එක වර්ගයේ ටීචර් ල ඉන්නවා. තරුණ අය, තරුණ ද නැද්ද කියල හරියටම කියන්න බැරි අය, තරුණ නැති අය , තමන් වයසයි කියල හිතන අය, බැඳපු අය නොබැඳපු අය සාමයෙන් සමාදානයෙන් ඉන්න අය, අනුන්ගේ ගේ වැරදීම හොයන අය හොඳ විවාහ ජිවිත ගත කරන අය, ඒ එක්කම තව තව අනියම් සම්භන්දතාත් පවත්වන අය.... මෙකි නොකී හැමෝම මෙතන ඉන්නවා. මේ අයත් එක්ක ඉතින් ෆ්රී වෙලාවක් ආවම ඕපාදුප වගේ දේවල් කතා කර කර ඉන්න වෙලාවට එයාලගේ දුවල පුතාල ගැනත් කියනවනේ .

ගිය සතියේ දවසක ටීච කෙනෙක් ලිස්ට් එකක් අතට ගත්ත අද අපේ පොඩි දුව මට ගෙන්න කියල බඩු ලිස්ට් එක්ක දුන්න කියල. මේ දුව O/L කරන වයසේ දුවක් . මේ වයසේ ළමයි ටිකක් රූපලාවණ්‍ය කටයුතු ගැන උනන්දුයි නේ. ඉතින් මේ ලිස්ට් එකේ තියෙන්නේ ඔය රූපලාවණ්‍ය වැඩ වලට ඕන කරන ලිස්ට් එකක් කියල හිතාගෙන ටීචර් ඒ බඩු ලිස්ට් එක කියවන්න පටන් ගත්ත ...මේ තියෙන්නේ ඒ බඩු ලිස්ට් එක ...

මේ දුවම දවසක් මිට කලිනුත් ඔයවගේම බඩු ලිස්ට් එකක් දුන්නලු. ටීචර් ලිස්ට් එක කෙලින්ම කියවන්නේ නැතිව මුදලාලිට දුන්නලු. ..දැන් ලිස්ට් එකේ තියන බඩු මල්ලකට දානවලු. මුදලාලි ඇහුවලු .. ටිච.. මේ අන්තිමට තියෙන්නේ පාපිසි 1000 ක් .... ? කොහොමද දුවගේ ටිකිරි මොලේ ... දැන් ඉතින් මුදලාලිත් දන්නවලු මේ දුවගේ වැඩේ ගැන .. ටීච ඒ කඩේට ගියාම දුව එලියට වෙලා ඉන්නවලු ඇතුලට යන්නේ නැතිව .. .

visible... but.... invisible.. but .. visible....

2012-04-04T22:38:00.000+05:30

You are there

somewhere …

deep in my heart

in a tiny universe

unidentified

restricted.

And…

impossible to define

who you are to me..

But still !

you are there

visible… but

invisible.. but

visible ….

to you ..

to me ..

and to you and me ..

It shook my soul ... (??)

2012-03-10T09:22:00.003+05:30

It shook my soul (?? )

brought me joy

and my heart gonna burst

with full of happiness and excitement

I felt it's starting from the middle of my heart

and spreading toward head and toes

Yes I felt it

I’m trying to figure it out

have u ever tried to detail

it’s very much decent,

very much mannish,

very much smart and handsome,

bit professional

and much more ….

above all

it’s so sweet and musical !!!

its perfect ! yes its so perfect !

and made me so delighted !

Ohh what a voice

the voice of a stranger ..

the voice of a unseen man ..

heard over the phone ..!

ps. not a poem .. but some zigzag thoughts ...

නංගිලා මල්ලිලා හා තරු අංකල්ලා

2012-01-26T20:44:00.002+05:30

මිට දවස් දෙක තුනකට කලින් හදිසියේම පේරා කැම්පස් එකට ගියා. ඒ වෙලාවේ දැක්ක කැම්පස් ළමයින්ගේ උද්ගොෂන්යක්. ලවුඩ්ස්පිකර් දා ගෙන ළමයි කෑ ගගහ යනවා. එයාල කොයි පැත්තට යනවද කියල වත් බලන්නේ නැතිව මම එතනින් යන්න ගියා මගේ වැඩේ කර ගන්න. මම කැම්පස් යන කාලේ කිසිම දවසක ස්ට්‍රයික් එකකට එකතු උනේ නෑ.උද්ඝෝෂණයකට එකතු උනේ නෑ. අනිත් අය ස්ට්‍රයික් කරත් මම ලෙක්ච(ර්)ස් තියනවා නම් ලෙක්ච(ර්)ස් ගියා. කෙටියෙන්ම කියනවා නම් මගේ කිසිම පැහැදීමක් තිබුනේ නැහැ ස්ටුඩන්ට් යුනියන් එකෙන් කරන වැඩ ගැන. යුනියන් එකට සම්භන්ධ ළමයින්ටත් මගේ ඒ තරම් කැමැත්තක් තිබුනේ නෑ. යුනියන් එක ළමයින්ගෙන් සල්ලි එකතු කරන එක ගැන මට හරිම තරහක් තිබුනේ. මම අහල තිබුන සමහර ළමයි, තමන්ට ලැබෙන මහපොල ශිෂ්‍යධාරෙන්, තමන්ගේ අමාරුවෙන් ජිවත් වෙන අම්ම තාත්තටත් ජිවත් වෙන්නත් සල්ලි යවනවා කියල. ඒ නිසා ළමයින්ගෙන් සල්ලි එකතු කරලා පෝස්ටර් ගහන සංස්කෘතිය , පුංචි හැම දේකටම ස්ට්‍රයික් කරන එක මම අනුමත කලේ නෑ . නහය ලගින් මැස්සෙක් ගියත් ස්ට්‍රික් කරන්න කෑ ගහන්න පුරුදු වෙලා හිටිය නිසා ළමයි මොනවා කරත් ඒවා දිහා බලාගෙන කැම්පස් ලගින් යන බස් වල යන මිනිස්සුන්ට වත් ළමයි කරන දෙයක් ගැන ගානක් තිබුනේ නෑ . කම්මලේ ඉන්න බල්ලාට සද්දේ ගානක් නෑ වගේ. හැම දාම සද්ද නිසා ඕන දේකට සද්දයක් දැම්මත් ඉතින් කිසිම වටිනාකමක් නෑ. ඒ දවස් වල උද්ඝෝෂණ වලට යන ළමයි මොනවා වෙනුවෙන් ද උද්ගෝෂණ කරන්නේ කියල වත් හරියට දන්නේ නැතිව ගිය අවස්ථා තිබුන. බැච් එකත් එක්ක එකට ඉන්න ඕන, ගියේ නැත්තන් ප්‍රශ්න එයි කියන බය වගේ දේවල්, වෙන අයගේ ඕන එපාකම්, වගේම ඒ ගොල්ල කරන දේ හරි කයල විස්වාස කරන නිසා ඕවට සහභාගී උන අයත් හිටිය. ඔය අන්තිම හේතුව ගැන කියන්න තියෙන්නේ අඩු ගානේ හරි උනත් වැරදි උනත් තමන් විස්වාස කරන දේ වෙනුවෙන් වැඩ කිරීම වෙනම දෙයක් . එත් අනිත් හේතු වලට ඕව කරන එක ගැන නම් මම හිත යටින් හිනා උනා ඒ දවස් වලත්.

කැම්පස් එකෙන් මගේ වැඩේ කරගෙන මම බස් එකේ නැගල නුවර පැත්තට ගියා. ගලහ හන්දියට ගියාම දැක්ක දෙයින් මගේ හිතට දැනුන දේ විස්තර කරන්න අමාරුයි ඒක මොනවගේ හැඟීමක් ද කියල.. අර ළමයි කෑ ගගහ ගිහින් තියෙන්නේ ගලහ හන්දිය පැත්තට. ගලහ හන්දියේ හමුදාවයි පොලිසියයි පිරිල, බැරියර්ස් දාල, කටු කම්බි රෝල දාල , ළමයින් ගේ උද්ගොෂණයට විරුද්ධව. මගේ හිතට දැනුනේ නිකන් පිරටක ගිය වෙලා වේ ලංකාවේ මනුස්සයෙක් දැක්ක වගේ තමන්ගේ කමක් අර ළමයි දැක්කම . මට අර ළමයි ගැන දැනුනේ දුකක ද මොකක්ද කියල තේරෙන්නේ නෑ. නිකම් මගේ කමක් වගේ දෙයක් දැනුන. ඔය කොල්ලෝ කෙල්ලෝ ටිකක් කෑගහුවම මේ තරම් හමුදාවක් පොලිසියක් මොකටද කියල තමයි මගේ හිතට දැනුනේ හරියට නිකන් විදේශ ආක්‍රමණයක් ඇවිත් වගේ. හමුදාව පොලිසිය ඉන්නේ ජාතික ආරක්ෂාව වගේ දේටනේ.. අපි බදු ගෙවන්නේ ඒ ගොල්ලන් ජාතික ආරක්ෂාවට කරන සේවෙට . එත් ඉතින් මෙතන ( ගලහ හන්දියේ) කටු කම්බි දාගෙන ගෙන බැරියර් දාගෙන කරන ජාතික ආරක්ෂාව මොකක්ද. ළමයි ගානට වඩා පොලිසියෙනුයි හමුදාවෙනුයි. හැමෝම සීරුවෙන්.. . ඉස්සරත් ඉතින් ඔහොම උද්ගෝෂණ තිබ්බනේ . එත් ඇයි මේ පොලිසියි හමුදාවයි මේ තරම් කලබල වෙලා . පටි දාගත්ත අය... තරු දාගත්ත අය... එක එක විදිහේ අය. අනේ මන්ද අපේ රටට ගිය කල ! ඉස්සර උද්ගෝෂණ කරන ළමයින්ට හිත යටින් හිනා උනා , සමහර කාලෙට ළමයින්ගේ උද්ගෝෂණ කිසිම කෙනෙක් ගණන් ගත්තේ නෑ. කැගහල කෑගහල හති වැටුනම ළමයින්ම යන්න යනවා .එත් වෙන හේතුවකට මොනවා හරි හොඳ දෙයක් උනොත් කැම්පස් එකේ "ශිෂ්‍ය ව්‍යාපාරයේ තවත් ජග්‍රහණයක්"කියල නම් පෝස්ටර් ගැහුනා හි හි. .එත් දැන් නම් හිනා යන්නේ මේ තරු පටි අන්කල් ලාට යි ඒ ගොල්ලෝ එවන අන්කල්ලටයි, අනේ වෙන මහන්සියක්, පවු නේ ... කමක් නෑ ඉතින් තරු අන්කල්ලට " බටා" පාරක් වත් වදියි නේ. ගෙදර යන ගමන් කැම්පස් යන පොඩි එවුන් ටයි යන්න බැරි උන පොඩි එවුන්ටයි ටොපි චොකලට් වත් ගෙනියන්න.

බල්ලන්ගෙන් එස්කෝට් එකක්.....

2011-12-06T17:13:00.002+05:30

මේ කතාව මට මිට අවුරුදු 12 ට විතර කලින් වුන සිද්ධියක්.... මම ඒ දවස් වල එක පාඨමාලාවක් කරන්න කොළඹ ක්ලාස් ගියා. ක්ලාස් තිබුනේ සති අන්තයේ. ඉතින් සාමාන්යෙන් කරන්නේ සති අන්තේ කොළඹ ගත කරලා සඳුදා උදේ ගෙදර එන එක. සමහර දවසට ඉරිදට ක්ලාස් එකෙන් කලින් පැනල ඉරිදා හවස ගෙදර එන වෙලාවලුත් තියනවා . එහෙම එන දවසට නම් ගෙදර එද්දී හොඳටම රෑ වෙනවා. මේ නිසා මට ඉරිදට ගෙදර එන එක ගෙදරින් තහනම් කරලා තිබ්බේ. එත් මම කොළඹ වැඩිපුර නවතින්න කැමති නෑ, රෑට තියන රස්නෙයි මදුරුවෝයි නිසා. අනිත් එක නැවතුන තැනත් එතරම් පහසුකම් තිබ්බේ නෑ . මේ නිසා පුළුවන් තරම් බැලුවේ ඉරිදට ගෙදර එන්න තමයි.

මේ විදියට දවසක් ඉරිදා හවස ගෙදර එන්න අවා. බස් එකේ එද්දී බස් එක මගදී කැඩුන.ඊට පස්සේ ගොඩක් වෙලාවක් ගත උනා බස් එක හදාගෙන ආයෙත් ගමන පටන් ගන්න . මේ නිසා වෙනද ගෙදර එන වෙලාවට නම් කොහොමත් එන්න ලැබෙන්නේ නෑ ගොඩක් ම රෑ වුන නිසා. හොඳටම රෑ වෙලා නිසා ගෙදර යන්න බයයි හොඳටම බැනුම් අහන්න වෙනවා. මේ නිසා මන් තීරණය කරා ගෙදර යන්නේ නැතිව මාම ලගේ ගෙදර යන්න . එක හේතුවක් තමා එහෙ ගෙදරට වඩා ලගයි අනිත් හේතුව රෑ වෙලා ගියාට බැනුම් අහන්න වෙන්නේ නෑ . මම හිතා ගත්ත මාම ලගේ ගෙදරට පයින් හරි ත්‍රි විල් එකක හරි යනවා කියල. පයින් යන්න හිතුවට එහෙ තියෙන්නේ පයින් යන දුරකත් නෙමේ. එත් එක ෂෝර්ට් කට් එකක් තිබුන එහෙට යන්න.

දැන් අර මාම ලගේ ගෙදරට යන පාර පටන් ගන්න හන්දිය ලගට බස් එක ආවාම එතනින් බැස්ස. දැන් ත්‍රි විල් එකක යන්න පොඩි බයක් තියනවා රෑ නිසා. මේ නිසා මාම ලගේ ගෙදරට දුර උනත් පයින්ම යන්න තිරණය කරා. දැන් වෙලාව රෑ දහයත් පහු වෙලා.

මාම ලගේ ගෙවල් වල‍ට යන ෂෝර්ට් කට් එක මම තෝරා ගත්ත, ඒක බිංගෙයක් ඇතුලෙන් යන්න ඕන ගමනක්. ටිකක් දුර මේ විදපු ගල් බින් ගෙය ඇතුලෙන් යන්න ඕන අන්තිම කෙලවරේ ලයිට් දාල තියනව මේ බින්ගේ ඇතුලේ ඒ දවස වල. ඔන්න මන් දැන් බීන්ගේ ඇතුලෙන් ඉක්මනින් ඇවිදගෙන යනවා. නරකම නෑ ඒ රෑ ගමනේ පොඩි ගතියකුත් තියනවා. දැන් බින් ගේ පහුකරන කොටම ත්‍රි වීල් එකක් ඇවිත් මන් ලගින් නතර කළා .( හපොයි ....!) නතර කරලා මට කතා කරා නගින්න කියල. ..... !දැන් මම හොදටම බය වෙලා බින්ගේ ඉවර උන තැන පාරවල් දෙකක් දෙපැත්තට බෙදෙනවා . මම ඒ වෙලාවේ බය නිසාම යන්න ඕන පාරට නෙමේ අනිත් පාර පැත්තට හැරුන. ඊට පස්සේ ත්‍රි විල් එකේ හිටපු අය කියනවා ඇහුන "බයවෙලා... බයවෙලා" කියල. එහෙම කියල ත්‍රි වීල් එක යන්න ගියා.

හ්ම්ම්ම්ම් දැන් එකකින් බේරුනා දැන් අයෙත් පාර දිගේ ඉස්සරහට යන්න ඕන. දැන් යන්න ඕන හරි පාරට ඇවිත් දිගටම යනවා යනවා ඉවරයක් නෑ. මෙහෙම යනකොට තමා තේරුනේ හිතපු තරම් ගමන කෙටි නෑ , මේක පයින් යන්න පුළුවන් ගමනක් නෙමේ කියල. දැන් කරන්න දෙයක් නෑ . පාරේ දෙපැත්තේ ගෙවල් වල ලයිට් එළියක් වත් පෙන්න නෑ. මිනිස්සු හැමෝම නිදි පාටයි. හොඳ වෙලාවට එදා ටිකක් පාරේ එලිය තිබුන දවසක්. ඉක්මනින් යන්න ඕන නිසා මම දුවන්න පටන් ගත්ත පාරදිගේ.

ටික වෙලාවක් යනකොට මට ටිකි ටිකි ටිකි ටිකි ගාල සද්දයක් ඇහෙනවා. මන් පිටි පස්ස හැරිලා බැලුව . මගේ පිටි පස්සෙන් බල්ලෝ පස් හයදෙනෙක් දුවගෙන එනවා. මන් අහල තියනව දුවන කොට බල්ලෝ හපන්න එනවා කියල ඒ නිසා මන් නැවතුන . . ඒ පාර බල්ලෝ ටිකත් නැවතුන . මට පරක්කු වෙන නිසා මම ආයෙත් දුවන්න පටන් ගත්ත එතකොට බල්ලොටිකත් මගේ පස්සෙන් දුවගෙන එනවා මම නවතින කොට නවතිනවා මාම දුවනකොට පස්සෙන් දුවගෙන එනවා. ඔන්න දැන් නම් මට හිනත් යන්න එනවා මේ විහිලුවට . ඔය අතරේ මග දිගේ අලුත් බල්ලෝ එකතු වෙනවා . මෙහෙම නැවතී නැවතී ටික දුරක් ඇවිත් ගේ ලග ට ඇවිත් බලනකොට බල්ලෝ ටික පේන්න හිටියේ නෑ.

දැන් ගෙවල් කිට්ටුවට ආවම තමා පොඩි සැනසීමක් හිතට අවේ. ඔන්න දැන් මම මාමලාගේ ගෙදරට ඇවිත් වෙලාව 12 ට ලඟයි. ගෙදර අයට කතා කරලා දොර ඇර ගත්ත. දැන් ගෙදර අයට හිතා ගන්න බෑ මම කරපු මේ වැඩේ ගැන, රෑ 12 ට විතර තනියම ආපු එක ගැන. මල්ලිත් නිකන් ඇස දෙක උඩ ගිහින් මම දිහා බලාගෙන හිටිය , මමත් නිකන් වීරයෙක් වගේ මල්ලි දිහා බලාගෙන හිටිය.. ( හි හි ) මොකද මල්ලි පොඩි කාලේ ටිකක් බයගුල්ල. එදා රෑ නැන්දටයි මාමටයි නින්ද ගිහින් නෑ උදේ වෙනකන්ම, මම කරපු වැඩේ ගැන කල්පනා කරලා. ඒත් ඉතින් රෑ වෙලා ආව කියල බැන්නෙත් නෑ. :) ඊලග දවසේ අර වීල් එකේ අය නැන්දට හම්බ වෙලා කිව්වලු මම රෑ එනවා දැක්ක ඒ ගොල්ලෝ කතා කරා, ඒ වෙලවේ මම හොඳටම බය වෙලා හිටිය කියල.

රවටන්නෝ...

2011-10-11T15:34:00.000+05:30

ඔබ නොකියන
මා නොදන්නවා යයි ඔබ සිතන
"සත්‍යය"
මම දනිමි
මම නොඅසමි
ඔබෙන්
"එය ඇත්ත ද ? "
නුඹ ම රැවටුන දෙන්
රවටන්නෝ රැවටෙත් යනු සැබෑවක් ම ය

ජනාධිපතිගේ දුවත් අපේ පන්තියේ

2011-09-15T19:25:00.001+05:30

පසුගිය කාලයේ ටික දවසක් මම 6 පන්තියට, "සිවික්" කියල කෙටියෙන් කියන පුරවැසි අධ්‍යාපනය කියන විෂය කලා. ඒකෙ තියනවා 'මම කවරෙක්ද' කියල පාඩමක් කරන්න. ඉතින් පාඩම පටන් අරන් මම ළමයින්ගෙන් ප්‍රශ්න අහන්න පටන් ගත්තා. මම සාමාන්‍යයෙන් පන්තියේ උගන්න්නකොට ළමයි ව කතා කරවන්නන ප්‍රශ්න අහනවා; මම දේශනයක් දෙනවා වගේ පාඩම කරන්න කැමති නැති නිසා. ඒ නිසා මම එක එක ළමයාගෙන් ඒ ළමය ගේ විස්තර, රුචි අරුචි කම්, ගති ගුණ මේ ව ගේ ප්‍රශ්න ඇහුව. ඒත් ළමයින්ගේ සහභාගිත්වය මදි වගේ පෙනුන නිසා මම කිව්වා, හොඳයි මම ඉස්සෙල්ල කියන්නම් මම කවුද කියල, ඕගොල්ලෝ මගෙන් ප්‍රශ්න අහන්න ඕන කියල . ඊට පස්සේ ළමයි කතා කරන්න පටන් ගත්තා. දැන් ළමයි මගේ නම ගම අම්මා තාත්තා, වයස, අරව මේවා ඔක්කොම අහන්න පටන් ගත්තා.ඔය අතරේ හිටපු කට කාර ළමයෙක් තාත්තගේ නම ඇහුව . මම කිව ජෝර්ජ් කියල. එක පාරටම මේ ළමය ජෝර්ජ් බුෂ් ද කියල හිනා වෙන්න පටන් ගත්තා. මටත් ඉතින් හිනා ගිහින් ඊට පස්සේ දිගටම මම පාඩම කරගෙන ගියා.

අයෙත් දවසක් පාඩම කරගෙන යනකොට ඔය කටකාර ළමයාගේ වැරද්දක් අහු උනා. දැන් නම් මතක නැ මොකද්ද කියල. මම කෝටුවක් අතට අරන් ඒ ළමය ලගට ගිහින් ගහන්න ගියා. එතකොට මේ ළමය හිනා වේවි කියනවා "කොච්චර ශෝක් ද, ජනාධිපතිගේ දුව ගෙන් ගුටි කන එක" කියල. මට දැන් සැර කරන එකත් අමතක වෙලා හිනාව නවත්ත ගන්න බැරුව ගියා.

ඔය පන්තියේ ඉන්න කට කාර දග කාර එකම ළමයත් එයා විතරක් නෙමේ. මුළු පන්තියම හරිම දඟයි. හැබැයි ඒ දගකාරකම් දැක්කම මාර ආසා හිතෙනවා. ළමයිත් හොඳට දන්නවා මට ටක් ගාල හිනා යනවා කියල. ඉතින් බය නැතුව මගෙත් එක්ක එකට එක කියනවා. ඉස්කෝලේ ලොකු පන්තිවල පිරිම ළමයි හොරෙන් කරන වැරදි ( සිගරට් බොන ඒවා , ගුරුවරුන් ට බනින ඒවා ) ඔක්කොමත් මගේ අතින් ඇවිත් කියනවා. ඒ වෙලාව මම ඒවා සද්ද නැතිව අහගෙන පස්සේ බොරුවට බැනල එලව ගන්න වා ( හි හි කේලම් අහන එක හොඳ වැඩක් නෙමේ නේ ) ළමයින්ට ගහන්න ගියොත් ඉතින් මාවම තමයි වෙලාවකට බයිට් වෙන්නේ. සමහර දවසට ළමයි පොත් අමතක කරලා එනවා. පොත් ගෙනාවේ නැති අය නැගිටින්න කිව්වම ළමයි නැගිටිනවා. මම සමහර දවසට් ඒ වෙලාවට ගුටි දෙනවා ( ගහන එක වැරදි වැඩක්, එත් නොකර බෑ. මේ ඉස්කෝලෙට එනකොට මම දැකපු දේ තම හැම ගුරුවරයාම කෝටුවක් වන වනා තමයි පන්ති වලට යන්නේ. කෝටුව නැත්තන් ළමයි මෙල්ල කරගන්න බෑ කියන මතය තිබ්බ . ඉතින් අනිත් ගුරුවරුන්ගෙන් මට ලැබුන උපදේශයත් කෝටුවක් අරන් යන්න කියල. ) මෙහෙමෙ ගුටි කලා ඉවර වුනාම ගුටි කාපු එකෙක් දෙන්නෙක් හිනා වේවි කියනවා මැඩම් අපි පොත ගෙනාවා කියල මට පොත පෙන්නනවා, ගුටි කන්න බොරු කියන ළමයි කෝටුවෙන් මෙල්ල කරන්න ගිහාම ඉතින් මම ම තම බයිට් වෙලා තියෙන්නේ. දැනුත් මම ඒ පන්තියට යනවා. හරිම දඟයි වගේම තම පන්තියේ වැඩ ත් හොඳට කරනවා. මොනවා හරි වැඩක් නොකරපු වෙලාව මම කියනවා, "මම මේ පන්තිය කරන්න වෙන මැඩම් කෙනෙකුට දෙනවා මම දෙන වැඩ කරගෙන එන්නේ නැත්තන්" කියල. එතකොට ළමයි ඉතින් මාව ශේප් කරගන්න අරව මේවා කියනවා. දවසක් මම ඇහුවම මොකටද මට මේ පන්තියෙන් යන්න එපා කියන්නේ කියල, එක ළමයෙක් කියනවා මැඩම් ගහන ගුටි රිදෙන්නේ නැති නිසා කියල. හ්ම්ම් දැන් මේ ගුටි කතා දැකල කවුරු හරි මට නඩුත් දායි ද දන්නේ නෑ.

ස්වාමි පුරුෂයාට පින්දෙන ගාථාව

2011-03-19T15:53:00.001+05:30

කැම්පස් එකේ විභාගේ ට තව තියෙන්නේ සතියක කාලයක්. තාම පාඩම් කරන්න පටන් අරගෙනත් නෑ . එත් ඉතින් හිතට ආපු මේ කතාව කෙටියෙන් ලියල දාන්න හිතුන.

මම පොඩි කාලේ ගෙදරදී හවසට පන්සිල් ගැනීම අනිවාර්ය දෙයක් වෙලා තිබුන. ආච්චි පන්සිල් ගන්න වෙලාවට අපිත් බුදු පහන ලඟට එකතු වෙන්න ඕන. එතන පොඩි බුදු පිලිමෙකුයි බුදු හමුදුරුවොන්ගෙයි දෙවියන්ගෙයි පින්තුර වගයකුත් තිබුන . මේ පන්සිල් ගන්න වැඩේ මට නම් අල්ලන්නෙම නෑ .හරියට මේකත් නිකන් එක්තරා ආකාරයක දඩුවම් කිරිල්ල වගේ තාම දැනුනේ . එත් ඉතින් බැනුම් අහන්න වෙන නිසා බයටම පන්සිල් ගන්නවා හැමදාම .සමහර දවස් වලට අපි පොඩි අය තුන් දෙනෙක් ක් විතර ගෙදර හිටිය පන්සිල් ගන්න වෙලාවේ , අපි හය්යෙන් තරගෙට පන්සිල් අරගෙන ඒ දවස්වල බැනුම් අහගෙනත් තියනවා ඒ වෙලාවට අපිට අයෙත් මුල ඉඳල පන්සිල් ගන්න වෙනවා.

හැමදාම පන්සිල් ගන්න නිසා ආච්චි කියන ගාථා කනට ඇහිලාම ඒ ව කටපාඩම් හිටිය. කොහොමත් මේ ගාථාවල තේරුම නම් දන්නේ නැ. මේවා කනට ඇහිලා පාඩම් වුනු ගාථා නිසා සමහර ගාථා කියන්නේ වැරදියට කියල පස්සේ කාලෙක තේරුම් ගියේ දහම් පාසල් පොතේ ඒ ගාථා කියවනකොටයි. ආච්චි පන්සිල් ගන්න ගිහාම සෑහෙනවෙලාවක් ගාථා කියවනවා . පන්සිල් අරන් ඉවර වෙලා අන්තිමට ආච්චි දෙවියන්ට පින්දෙනවා . හැබැයි ඉතින් එතනින් නතර වෙන්නේ නෑ. ආච්චි හදා ගත්ත තව ගාථාවක් තිබ්බ ස්වාමිපුරුෂයාට පින්දෙන ( ආච්චිගේ ස්වාමිපුරුෂය ඒ කියන්නේ අපේ සීය, එයා ඒ දවස් වල මිය ගිහින් ) , ඒ ගාථාවේ ස්වාමිපුරුෂයාට අමතරව තව නම් දිග ලිස්ට් එකක් තියනවා , පුතාල දුවල බැනල මේ ඔක්කොම ඒ පින් දෙනලිස්ට් එකට ඉන්නවා . හැබැයි ඒ ලිස්ට් එකේ හිටපු නැති කට්ටියකුත් හිටිය ඒතමයි ආච්චිගේ ලේලිලා ටික. මේ ගාථාව පටන් ගන්නේ මෙන්න මෙහෙමයි . " මගේ ස්වාමිපුරුශයටත් පුත්තුරු හතර දෙනාටත් දුවරු හය දෙනාටත් මුනුපුරන්ටත් මිනිපිරියන්ටත් මේ පිනෙන් කොටසක් අයිති වෙත්වා .. ..." මේක ටිකක් දිග ගාථාවක් එත් මට දැන් මතක නෑ. ඉතින් මම කිව්වනේ අපි ආච්චි කියන ගාථා අහල තමයි ඒවා කට පාඩම් කරගත්තේ කියල .. ගාථා දන්නේ නැති පොඩිම පොඩි කාලෙ කලේ ආච්චි ළඟ ඉඳගෙන වැදගෙන කියන ගාථා අහගෙන ඉන්නවා . ටික දවසක් යනකොට ඒවා ඔක්කොම ආච්චි කියන පිළිවෙලටම කියන්න පුළුවන් වුනා . ඉතින් පොඩි කාලේ පන්සිල් ගන්න කොට මාත් ආච්චි කියන ගාථා ටික ඔක්කොම කියවනවා අර ස්වාමිපුරුෂයාට පින්දෙන ගාථාවත් ඇතුළුව :) හි හි පොඩි කලේ ඉඳලම පින්දෙන නිසා ස්වාමිපුරුෂයාගේ පින් අකවුන්ට් එකට පින් ගොඩක් එකතු වෙන්න ඇති. ඔය ගාථාවේ තේරුම තේරුම් ගන්න කාලයක් ගියා. ඊට පස්සේ ඉතින් ඔය ගාථාව කියන එක නතර කරලා දැම්ම . පස්සේ කාලෙක පන්සිල් ගනිද්දී ගාථා දිගට කියාගෙන යන්නේ නැතිව ෂොට් ෆෝම් වලින් කියන්න පුරුදු වුනා. එහෙම කරලා පන්සිල් ගන්න කාලේ අඩු කලා ,ඊටපස්සේ ටිකෙන් ටික හවසට පන්සිල් ගන්න එක ඇත ඇරලම දැම්ම.

හයේ පන්තියේ පිරිමිකම

2011-01-24T16:45:00.000+05:30

ඉස්කෝලේ ළමයි අතර තියන රන්ඩු නම් කෙළවරක් නෑ. හැම දාම පැමිණිලි , මෙයා මට ගැහුව, මෙය මගේ බැග් එක බිම දැම්ම.. මගේ පොත හොරකම් කරලා... අද හවස ගෙදර යනකොට මට ගහනවා කිව්වා... මගේ මේසෙ මෙයා අරගෙන .. මේවා හරිම සුලබ පැමිණිලි. ඒවා විභාග කරන්න ගියාම කව්ද වැරැද්ද කරේ කියල හොයා ගන්න හරිම අමාරුයි. එකටත් එක්ක දෙපැත්තටම සපෝර්ට් කරන්නත් කට්ටිය ඉන්නවා. සමහර ළමයි තව කෙනෙකුට දඩුවම් කරවන්නම බොරු පැමිනිලි කරන වෙලාවල් තියනවා ..

අද එක පන්තියක පීරියඩ් එකක් ඉවර වෙලා අනික් පන්තියට කොරිඩෝර් එක දිගේ යන කොට එතන තිබුන 6 යේ පන්තියකින් පැමිණිල්ලක් අව . මැඩම්.. චැලේන්ජ් කරලා මේ දෙන්න ගහගෙන .. එක ළමය ඩෙස්ක් එකක් මුණ ඔබගෙන මොනවදෝ වෙලවගේ හිටිය නිසා මම නැවතුන . ඒ ළමයාගේ අත රතු වෙලා තියනවා ගුටිකාලා . මම ඇහුව කව්ද ගැහුවේ.. "මෙයා ගැහුවේ" අනික් ළමයි තව ළමයෙක්ව පෙන්නලා උත්තර දුන්න ..නෑ මැඩම් මෙයා ඉස්සෙල්ල ගැහුවේ.. න මඩම් මෙය ගැහුවේ.. දැන් ඉතින් දෙපැත්තටම සපෝර්ටර්ල කරුණු පැහැදිලි කරනවා ගහගත්ත එක ළමයෙක් කිව්වා මැඩම් මෙයා චැලේන්ජ් කරා පිරිමියෙක් නම් ගහන්න කියල. ඉතින් මේක 6 යේ පන්තියේ පිරිමිකම පෙන්නන්න ගිය ගුටි කෙලියක් ..

අන්තිම මොහොතේ වැඩ

2011-01-17T20:04:00.000+05:30

ඕනෑම දෙයක් හොඳට සැලසුම් කරලා කල් ඇතුව කරන එක හොඳ දෙයක් ලුනේ. එත් ඉතින් මගේ නම් ගොඩක් වැඩ තියෙන්නේ අන්තිම මොහොතේ තමයි. උදෙන්ම නැගිටින්න ගියත් නැගිටින්නේ අන්තිම මොහොතේ. උදේ 5.45 ට නැගිටින්න ඕන නම් එලාම් එක 5.15 ලට තියල 6 ට ඇහැරෙනවා. කැම්පස් එකේ assignment කරන්නෙත් දෙන්න ඕන දවසට කලින් ද රැයි. කලබලේට ලියල දෙන assignment එක අපේ සර් කොහොම කියව ගන්නවද කියල දෙය්යෝ තමා දන්නේ. එහෙම ලියපු එකකට මට ලඟදි 20 න් 15 ක් ම ලකුණු දීල තිබ්බ. හි හි පුදුමයි ඒත් ඇත්තයි. assignment විතරක් නෙමේ . විභාගයකට පාඩම් කරන්න තියනවනම් අන්තිම දවසේ එලි වෙනකම් ඇහැරලා ඉඳල පාඩම් කරනවා සිලබස් කවර කර ගන්න. අනිත් ළමයි මාස ගානක් තියල පාඩම් කරලා අන්තිම දවසේ ෂොට් නෝට්ස් කියවනකොට මම අන්තිම දවසේ ෂෝර්ට් නෝට්ස් ගගහ පාඩම් කරනවා. අද ටීච කෙනෙක් නම් වෙනස් කතාවක් කිව්වා. ඔය ගොඩක් ප්ලැන් කරලා කලින්ම ලෑස්ති වෙනවා උගන්නන්න අන්තිමට ඇත ඇරලා දානවා කියල . අත ඇරලා දැම්ම නම් මට මතක නෑ ඒත් ඉතින් ළමයින්ට නෝට්ස් දෙන්න මගේ වැඩේ නෝට්ස් හදන එක ෆ්‍රී වෙලාවට. මේකත් දැන් අන්තිම දවසේ කරන පුරුද්දක් ඇති වෙලා දන්නෙම නැතිව. නිවාඩු කාලයක් තිබ්බ නෝට්ස් හදන්න මතක් උනේ නෑ. මතක් උනේ ඉස්කෝලේ පටන් ගන්න හෙට කියල. හැබැයි මේ අන්තිම මොහොතේ වැඩ ඇඟට ගුණ නැති උනාට මට අල්ලලා යන්නෙත් ඒකම තමයි. මම O /L පන්තියේ ඉන්නකොට එක විභාගයකදී ප්‍රශ්න පත්‍රය පටලාගෙන එක ගානක් වෙනම එකක් කියල ගණන් ටීචර් ගෙන් අන්තිම මොහොතේ දැනගත්ත . දැනගෙන විනාඩි 2 කින් 3 කින් විතර ඒ ගාන අන්තිමට හැදුව. අන්තිමට පේපර් එකේ ලකුණු බලනකොට කලබලේට අන්තිමට හදපු ගානට විතරක් සම්පුර්ණ ලකුණු තිබ්බ. අපේ ගණන් ටීචර් මට කිව්වා " ඔයාට හරි යන්නෙම කලබලේට අන්තිම මොහොතේ කරන වැඩ තමා " කියල. එත් සමහර වෙලාවට අන්තිම මොහොතේ වැඩ අනා ගන්න වෙලාවලුත් තියනවා. දවසක් වර්ක්ෂොප් එකක් කරන්න ගියවෙලාවෙ පහන පත්තු කරන එකට ඕන "ඉටිපෙට්ටියයි ගිනිපන්දමයි" කෝ කියල හොයන්න පටන් ගත්ත වචනත් පටලවාගෙන . වෙන කව්රු හරි ඒක ලෑස්ති කරලද කොහොද තිබ්බ නිසා හොඳට ගියා. සමහර දවස් වලට පරණ ඔෆිස් එකේ වැඩත් අන්තිම මොහොතේ කරන්න ගිහින් ඔක්කොම වැඩ නා ගන්න වෙලාවලුත් තියනවා. අන්තිම මොහොතේ පටන් අරන් රැ හත අට වෙනකම් වැඩ කරපු වෙලාවලුත් තියනවා. මගේ ඔෆිස් එකේ වැඩකරන සමහර අයට ඉතින් මේ නිසා මගෙත් එක්ක තරහ යන වෙලාවලුත් තියනවා. හැබැයි ඉතින් ගොඩක් වෙලාවට ඒ අයවත් අල්ලාගෙන මන් අන්තිම මොහොතේ වැඩේ කොහොම හරි ඉවර කර ගන්නවා.
හැබැයි ඉතින් මේ අන්තිම මොහොතේ වැඩ කරන එක නම් නරක පුරුද්දක් , මේක නැති කරගන්න පුළුවන් නම් ගොඩක් හොඳයි.

අලුත් පන්තිය

2011-01-13T20:44:00.000+05:30

බ්ලොග් එකක් පටන් ගත්තට මොකද ඒකට අලුත් පෝස්ට් දාන එක තමා දැන් තියන ගැටලුව. මගේ යාලුවෙක් නම් මේකට කිව්වේ රයිටර්ස් බ්ලොක් කියල ( හි.. හි.. මම මොන රයිටර් ද .. නිකමට බ්ලොග් එකක් පටන් ගත්ත මොනවා හරි ලිය ගන්න පුළුවන් වෙයිද බලන්න) මේක ලියන්න දෙයක් නැතිකමද ලියල පුරුද්දක් නැති කමද දන්නේ නැ. මොකක් උනත් අද නම් මොනවා හරි ලියනවා කියල හිතාගෙන තමා වැඩේට බැස්සේ

ඉස්කෝලේ පටන්ගත්ත නිසා අයෙත් පුරුදු ජිවන රටාවට අවතීර්ණ උන. ( පුරුදු ජිවන රටාව කිව්වට ඉතින් මේ මෑතක ඉඳල තමා මේ ජිවන රටාව පටන් ගත්තේ. ) මම හා හා පුරා කියල පන්ති බාර ටීචර් කෙනෙකුත් උනා අද . ඉතින් ඉසිස්සෙල්ලම උදෙන්ම පන්තියට ගියා. පන්තියේ ළමයින්ගේ නම් ලකුණු කරලා පන්තිය අතුගාන්න පවරලා එහෙම පන්තිය හදා හදාගත්ත. ඊට පස්සේ පන්ති පිරිසුදු කිරීමට ළමයි බෙදල වෙන් කරා. පන්තියට මොනිටර් කෙනෙකුත් පත් කර ගත්ත. මේ හෝල් එකේ පන්ති 4 ක් තිබ්බට තව පන්ති දෙකකට ටීචර්ලා ඇවිත් නැ. මේ දේවල් කරන ගමන් ඒ පන්ති වල ළමයිනුත් හසුරුවගන්න සිද්ධ උන.
මම ඉතින් උගන්නට අසා උනාට ටීචර් කෙනෙක් වෙන්න නම් හිතලා තිබුනේ නෑ , ටීචර් කෙනෙක් වෙන්න ඒ තරම් ආසාවක් තිබ්බෙත් නැ. මන් හැම වෙලේම කියපු දෙයක් තමයි " මන් උගන්නන ආසයි එත් ටීචර් කෙනෙක් නම් වෙන්න ආස නැ" කියල එත් මට හම්බ උන අලුත් පන්තියේ ළමයි කියන කරන දේ දැක්කම මට ළමයි ගැන සියුම් ආසාවක් ඇති උන . මට හම්බ උනේ 7 පන්තිය. පන්ති හදා ගන්න අතරේ එහා පන්තියේ ළමයෙක් මන් ලඟට ඇවිත් ඇහුව "මමත් මේ පන්තියට එන්නද " කියල " ඇයි ඔයාගේ යාළුවා මේ පන්තියේද ඉන්නේ" " ඔව්". මේ පාර පන්ති වලට බෙදල තිබ්බේ ළමයින් ගේ ලකුණු අනුව. ඉතින් ගියපාර එකට හිටපු යාලුවෝ මේ පාර පන්ති දෙකකට වැටිලා . ඊට පස්සේ ඒ ළමය මගේ පන්තියේ එයාගේ යාළුවා ලඟට ගිහිල්ල ටික වෙලාවක් වාඩි වෙලා ඉන්නවා මන් දැක්ක. අද උගන්නන්න බැ පන්ති හදා ගන්න තියන නිසා , තාම ළමයින්ට ඉස්කෝලෙන් කාලසටහන් දීල තිබ්බෙත් නැ ඉතින් ළමයිනුත් පොත් ගෙනත් තිබ්බේ නැ, ළමය්නුත් ඇවිල්ල හිටියේ ටික දෙනයි. ළමයින්ට මගෙන් අහන්න ප්‍රශ්න ගොඩයි " මැඩම් ගේ නම මොකක්ද " " මම ...." "මැඩම් ද අපිට සිංහල උගන්නනේ " " නැ සිංහල වලට වෙන මැඩම් කෙනෙක් එයි " " මැඩම් අපිට මොනවා ද කරන්නේ " "........" "මැඩම් හැමදා ම උදේම අපේ පන්තියට එනවා ද ? " "ඔව්" මේ වගේ ප්‍රශ්න වලට මන් උත්තර දුන්නේ අසාවෙන්" හරිම දඟ කාර ළමයි ටිකක්... නටන ඇස්.. " මට හිතුන. මේ අතරේ තව ටීචර් කෙනෙක් එහා පන්තියට ආව, ඒකෙ ළමයිනුත් අතුගාන වැඩ .. " මේ ළමයි ගේ මුණු දැක්කම මට ලමයි ගැන කියන්න පුළුවන්, හරිම ලෝකොත්ත්රයෝ ටිකක් .. ඔයා සැරට ඉන්න " වේවැලකුත් අතේ තියාගෙන හිටපු ඒ ටීචර් මට උපදෙස් දුන්න. වේවැලක් අරගෙන පන්තියට යන එක මේ ඉස්කොලේ අනිවාර්ය දෙයක් වෙලා .. මම පන්තියෙන් යන්න කලින් ළමයි මගෙන් ඇහුව " මැඩම් සෙල්ලම් කරන්න යන්නද ", " එපා එපා පන්ති වලම ඉන්න කියල තියෙන්නේ " එත් දැන්ම උගන්නන්න පටන් ගන්නේ නැත්තන් මේ ළමයි මෙහෙම ගාල් කරලා තියන්නේ කොහොමද කියල මට හිතුන , ඒ නිසා හිත කිවේ "එහෙනම් සෙල්ලම් කරන්න" කියන්න කියලයි ඊට පස්සේ ළමයි මට ආයෙත් ඇවිටිලි කරා "අනේ මැඩම් අනිත් පන්තිවල ඔක්කොම ළමයි සෙල්ලම කරනවා අපිත් යන්නම්" ළමයින්ගේ ඇස් වල දඟ කාරකම් නලියනවා .. මාව වට කරගෙන හේතු දාහක් ඉදිරිපත් කරනවා... සෙල්ලමට මයි හිත.. .ඊට පස්සේ මන් අන්තිමට අවසර දුන්න සෙල්ලම කරන්න .. "හැබැයි කවුරුත් ගෙවල් වලට යන්න බැ ... මන් පන්තියට ඇවිත් බලනවා " ඉස්කෝලේ මේ සතියෙම උගන්නන පාටක් නැති පාටයි කාල සටහන් දෙන්නත් සුදානම් නැති පාටයි .. "කාල සටහන් නැති උනාට මම හෙට උගන්නන්න පටන් ගන්නවා හැමෝම හෙට පොත් ගෙන්න ඕන" කියල මම පන්තියෙන් පිටත් උනා. හවස අයෙත් පන්තියට ඇවිත් බලන කොට පන්තියේ දෙන්නෙක් ම හොරෙන් ඉස්කෝලෙන් පැනල ගිහින් තිබ්බ.

නෑ කතා

2011-01-02T19:08:00.000+05:30

අපි හැමෝටම විවිධාකාරයේ නෑයෝ ඉන්නවනේ , හොඳ නෑයෝ එපා වෙන නෑයෝ, දුප්පත් නෑයෝ, පොහොසත් නෑයෝ, දුර නෑයෝ, ළඟ නෑයෝ, කුහක නෑයෝ, හිතවත් නෑයෝ මේ විදිහට විවධ ආකාරයට වර්ග කරන්න පුළුවන්. අද යාලුවෙක් එක්ක චැට් කරන ගමන් නෑයෝ ගැන කතා උනා ඒ නිසයි මේ පොස්ට් එක දාන්න හිතුනේ.

මගේ මේ යාලුවට දවසක් හදිසියේම නෑයෙක් ස්තුති කරාලු, ස්තුති කිරීමට හේතුව තමයි මේ යාළුවා නිසා ඒ නෑයට ග්‍රීන් කාඩ් එකක් ඇදිම . ඉතින් මේ කතාව මොකක්ද කියල තේරුම් ගන්න බැරිව විස්තර අහන කොටලු තේරුනේ මොකක්ද වෙලා තියෙන්නේ කියල. මගේ මේ යාළුවා බ්ලොග් ලියන කෙනෙක් ඉතින් මේ බ්ලොග් එකේ ඇඩ් එහෙමත් තියනව. මේ නැයා මේ බ්ලොග් එක නිතර බලනවාලු. දවසක් එයා ඒ බ්ලොග් එකේ තියන ඇඩ් එකක් ක්ලික් කරලා එයාට ග්‍රීන් කාඩ් එකක් ඇදීලලු , ඉතින් ඒ නෑය හිතල තියෙන්නේ මේ යාළුවා නිසා තමයි ඒක හම්බ උනේ කියල.(යාළුවා දාපු එකක් තමයි කියල හිතල) එහෙම හිතලයි මෙයා යාලුවට ස්තුති කරලා තියෙන්නේ. ( මට නම් ටිකක් හිත ගන්න බෑ ග්‍රීන් කාඩ් එකක් කොහොමද ඇඩ් එකකින් ඇදුනේ කියල මන් දන්න තරමින් ඒකට ඔෆිෂල් වෙබ් එකක් තියනවා ). ඉතින් මෙහෙම හොඳ දෙයක් වුන එක නම් හොඳයි, එත් මේ ඇඩ්, බ්ලොග් අයිති කෙනා දාන ඒවා නෙමෙයි නේ සමහර වෙලාවට ඔය නිළියන්ගේ එක එක ජාතයේ පින්තුර තියනවා කියලත් සමහර ඇඩ් වල යනවා . ඉතින් ඒවගේ එකක් එහෙම අර නෑය ( හරි ,මේ ඇඩ් බ්ලොග් එක අයිති එක්කෙනා දාන දෙයක් නෙමේ කියල දන්නේ නැති කෙනෙක් හරි) ක්ලික් කරා නම් ඒකත් ඉතින් බ්ලොග් එක අයිති කෙනාගේ වැඩක් කියල තමයි හිතන්නේ.

මේ කතාව ලියන කොට මට මම සහ මගේ නෑයෙක් ගේ කතාවකුත් මතක් උනා. හැබැයි කලින් කියපු කතාවට වඩා වෙනස් සිද්ධියක් මේක. මට දවසක් දුර පළාතකට ජොබ් එකක් හම්බ උනා. මම මේ පළාතට මිට කලින් ගිහිල්ලත් නෑ . ගෙදර ඉඳල කෝච්චියේ ගියොත් පැය 6 ක් විතර යනවා යන්නත්. දැන් මට බෝඩිමක් හොයා ගන්න ඕන. සාමාන්යෙන් මගේ ජොබ් සම්භන්ධ වැඩ මම තනියම කරගන්නේ, ගෙදරට කරදර කරන්නේ නෑ . ඉතින් මේ බෝඩිම හොයාගන්න වැඩෙත් මම යාලුවෙක් හරහා කරා. මගේ යාලුවෙකුට ( අඳුනන ගොඩක් හිතවත් අයිය කෙනෙකුට ) කිව්වා මට *** පළාතේ අලුත් ජොබ් එකක් හම්බ උනා එහෙන් ටික දවසකට හරි බෝඩිමක් හොයල දෙන්න පුළුවන් ද කියල. ඊට පස්සේ මෙයාගේ යාලුවෙකුගේ ත් යාලුවෙක් ගේ ගෙදර නවතින්න පුළුවන් කියල කිව්වා. මගේ මේ යාළුවා හොඳ විශ්වාසවන්ත කෙනෙක් නිසා එය හොයලදෙන්නේ ගැණු ළමයෙකුට නවතින්න පුළුවන් විදිහේ තැනක් කියලත් මට විස්වාසයි. ඉතින් මගේ යාළුවාට එයා ගේ යාළුවව හොඳටම විශ්වාස යි , ඒ යාලුවට එයාගේ යාලුවවත් හොඳටම විශ්වාසයි. ඔහොම තම ඔය බෝඩිම හොයා ගත්තේ. ඒ බෝඩිමේ ඒ දවස් වල හිටියේ ආන්ට්යි අන්කලුයි පුතයි ( යාළුවගේ යාළුවගේ යාළුවා ) විතරයි . එතින් ඊට පස්සේ මම තනියම *** කෝච්චියේ නැගල ගියා ඒ පළාතට. මම ගියාම අර ගෙදර මල්ලි ( තුන් වැනි යාළුවා)ස්ටේෂන් එකේ මන් එනකන් හිටිය . මිට කලින් දැකලත් නෑ එත් අපි දෙන්න ඒ වෙලාවේ අඳුනගෙන දැන් ඒ අලුත් බෝඩිමට ගියා. ඉතින් මේ තැන හොයා ගත්තේ කාලිකව හින්ද මට මතක විදිහට සති 2 ක් විතර එහෙ හිටිය. ඒ ගෙදර හැමෝම හොඳින් මාව බල ගත්ත හරිම හොඳ මිනිස්සු. මගෙන් සල්ලි වත් ගත්තේ නෑ. කෑම හදන්න ගියාම මම කන්න කැමති විදිහ අහනවා .. මල්ලි ඇන්ටිට කියන මිරිස් අඩුවෙන් දාන්න අක්ක සැරට කනවද දන්නෙත් නෑ .. මට අලුත් ඔෆිස් එකට යන්න පුරුදු නැති නිසා මාව ඔෆිස් එකට ගිහින් දානවා ..ඔයවගේ හරිම සැලකිලි. ඉතින් ඒ ගොල්ලෝ කැමැත්තෙන් හිටිය මන් එහෙ දිගටම ඉන්නවනම් . ඔහොම ඉන්න දවසක අපේ නෑ කෙනෙකුත් ඒ පළාතට එනවා කියල ආරංචි උනා . ඒ පළාත එයාලගේ ගම. මේ නෑය අපේ ලොකු නැන්ද ගේ දුව බැඳලා ඉන්න අයිය. ඉතින් මේ ගොල්ලන්ගේ පවුලම එදා කෝච්චියේ එන නිසා මටත් කිව්වා එහෙ ස්ටේෂන් එකට එන්න කියල. ඊට පස්සේ මම නැවතිලා හිටපු ගෙදර කට්ටියත් එක්ක මගේ නෑයෝ ටික හම්බවෙන්න ස්ටේෂන් එකට ගියා. එහෙදි මගේ නැයෝයි අර ගෙදර කට්ටියයි අඳුන ගත්ත. පස්සේ මන් අලුත් බෝඩිමක් එහෙම හොයාගෙන ඒ ගෙද්‍රරින් සමු ගත්ත. ඔහොම ඉන්න දවසක අර නෑය (අයිය) අපේ තාත්තිට කියල තිබ්බ අර ගෙදර කට්ටියගේ නෑයෝ හරියට දොස් කියල තිබ්බ තනියම ඒ පළාතට ගිහින් අඳුනන්නේ වත් නැතිව ගෙදරක නැවතුන එකට කියල .. හරි ගැණු ළමයෙක් ඔය වගේ වැඩක් කරනවද .. මේ වගේ කතා ඒ නෑය කියල තිබ්බ ඉතින් මට ඔය කතාව ඇහුවම හොඳටම තරහ ගිය. මට හිතුනේ මෙහෙම ..ඒ ගොල්ලන්ට මට බෝඩිමක් හොයල දෙන්න කිව්වා වෙලාවේ ( එදා ස්ටේෂන් එකේදී හමු වුන වෙලාවේ ) ඒක කරලා දෙන්න බැරි උනා ඒ ගොල්ලන්ගේ ගම වෙලත්. එත් මන් තනියම එහෙ ගිය එකෙයි ඒ ගෙදර නැවතුන එකෙයි වැරදි විතරක් අපේ තාත්තිට ගිහින් කියල... . ඔය හිතපු දේ නෑයෝ වෙන අක්ක කෙනෙකුට මන් කිව්වා ඒක අර අයියට ( කලින් කියපු නෑය ට ) ආරංචි වෙලා දැන් මගෙත් එක්ක කතා කරන්නේ නෑ ඊට පස්සේ. මාත් ඉතින් එයාට වැඩිය කැමති නැති නිසා එකත් හොඳයි කියල හිතා ගත්ත.

සපත්තු කට්ටක් නිසා කාපු කට්ටක්

2010-12-13T09:14:00.000+05:30

මේ දවස් වල තියන වැස්සට සපත්තු ගැලවීමේ සම්භාවිතාව වැඩියි . මට හරියට ඔය පාවහන් ගැලවීමේ අවස්ථා වලට මුහුණ දෙන්න සිදුවෙලා තියනවා. පාරකදී උනාම නම් මම ඉතින් කරන්නේ ත්‍රී වීල් එකක් නවත්තගෙන යන්න ගිය ගමන නවත්තල අපහු ගෙදර යන එකයි. ඒත් එතින් ත්‍රී විල් එකකින් යන්න බැරි දුරක නම් ඉන්නේ මාර වැඩේ තමා වෙන්නේ.

මේ ලඟදි දවසකදිත් මට ඔය පාවහන් කැඩුන වැඩේට මුණ දෙන්න සිද්ද වුන. කැම්පස් ගිය වෙලාවක තමයි ඕක උනේ . දැන් එතින් මොනවා කරන්නද කැඩිලා තියන විදිහට කට්ටක් වත් ගහගෙන ශේප් කර ගන්න විදියකුත් නෑ . ත්‍රී විඉල් එකකින් ආපහු ගෙදර යන්න හිතුනත් ලොකු ගානක් දෙන්න වෙන නිසා දෙපාරක් හිතුවා. හම්බෙන සොච්චම් පඩිය පරිස්සමින් පාවිච්චි කරන්න එපාය. ඒ වෙනකොට එක ලෙක්චර් එකක් ඉවර වෙලා , තව ලෙක්චර් එකක් තියෙන්න තියනව , එක නිසා ස්ලිපර් දෙක මල්ලකට දා ගෙන පයින්ම ඊළඟ ලෙක්චර් එකට ගියා. ලෙක්චර් එක ඉවර වෙලා දැන් ගෙදර යන්නේ කොහොමද කියල ටිකක් වෙලා කල්පනා කරා. කරන්න දෙයක් නෑ දැන් සපත්තු හදාගන්න විදියක් නෑ පයින්ම ගෙදර යන්න තීරණය කලා (සපත්තු නැතිව ). කැම්පස් එකේ එකපැත්තක ඉඳල දැන් අනිත් පැත්තට පයින් ඇවිදගෙනයනවා . මගදී හම්බවෙන අය මගේ කකුල දිහා බලල අයෙත් මූන දිහා බලනවා වගේ මට පේනවා. මම හිතා මතාම ඒ මිනිස්සුන්ගේ මුණ මග අරිනවා . ඒ යනකොට තමා පාවහන් දෙකක වටිනාකම හොඳටම තේරුනේ. මඩ ගොඩවල් උඩින් යනකොට මඩ චිරි චරි ගාල කකුලේ ඇඟිලි අස්සෙන් එනවා. දැන් කකුලේ මඩ ගොඩයි. ඊට පස්සේ තාර දාපු පාරේ ගල් කැට ඇනිල මාව උඩ යනවා; ඊළඟට තණකොළ ගොඩේ යන කොට කුඩල්ලෝ එල්ලෙයි කියල බයයි . මෙහෙම ගිරිදුර්ග වනදුර්ග ඔක්කොම පහුකරලා ප්‍රධාන පාරට යන්තන් අව. දැන් බස් හෝල්ට් එකට යන්න ටිකක් මොකක්ද වගේ කකුලේ සෙරෙප්පු දෙකක් වත් නැනේ. ටිකක් වෙලා ඉන්නකොට බස් එකක් ආව. යන්තන් සීට් එකකුත් හම්බ උනා නැත්නම් මිනිස්සුන්ට කකුල පෑගිලා තවත් රැග් එකක් කන්න වෙනවා. ඊට පස්සේ බහින හෝල්ට් එකෙන් බැහැල ගෙදර පැත්තට ඇවිදගෙන ගියා. ගෙදර ගියාට පස්සේ නම් ඉතින් සපත්තු නැතිව බස් එකේ එන එකත් සිම්පල් නේ කියල හිතුන.

ඊට පස්සේ දවසේ ඉස්කෝලේ යන දවසේ වෙන සපත්තු දෙකක් දා ගෙන ගියේ. ඉස්කෝලේ ලගට යනකොට දැක්කේ ඒකත් කැඩෙන්න ඇවිත් කියල. දැන් ඉතින් මොකද කරන්නේ.. ඉස්කෝලෙට ගිහින් ඇන4 ක් ගහ ගත්ත . යන්තන් වැඩේ ශේප්. කැම්පස් එකේදී වගේ නෙමෙයි නේ ඉස්කෝලේ ඉඳල පයින් යන්න උනානම් ඉස්කෝලේ ළමයින්ට හොඳ මාතෘකාවක් සපයනවා. කොහොමහරි එදා හවස ගෙදර ආව අර ඇන 4 උදව්වෙන් . ගේ ලඟට එනකොට දැක්කේ ඒකත් ගැලවෙන්න ඇවිත් කියල. එත් ගැලවුනේ නෑ ගෙදර යනකම්. ඊට පස්සේ එදා ම හවසම ලෑස්තිවෙලා අලුත් සපත්තු ගන්න ගියා. මිට පස්සේ නම් වැඩි පුර සපත්තු දෙකක් බෑග් එකේ තියා ගන්න එක ඇඟට ගුණයි කියල මට හිතුන.

ඔයාගේ කරදරේ ...

2010-12-07T21:58:00.000+05:30

අද හවස හෝ ගාල වැස්ස.. ඉස්කෝලේ ඇරිලා එන්නේ කොහොමද කියල හිතහිතා ඉඳල යන්තන් වැස්ස ටිකක් අඩු වෙන කොට එලියට පැන ගත්ත. ඔයත් එක්ක මේ වැස්සේ යන්න කොච්චර අමාරුද. ඔයාව එක අතකින් අල්ලාගෙන අනිත් අතින් කුඩේ ල්ලගෙන පරිස්සමින් හිමින්හිමින් අඩිය තිය තියා ආවේ. ඒ අතරේ ඉස්කෝලේ ඇරුන කොල්ලෝ කුරුට්ටොන්ට නම් මාර ජොලි, වැස්සට හොඳටම තෙමිලා අර පාරේ තියන වතුර ගොඩේ තක තක ගාල ඇවිදිනවා.. දුවනවා.. , මාව නම් තෙමුනත් කමක් නෑ ඔයාව මේ ජරා වතුරෙන් බේරගන්න විදියක් නැහැ මේ කොල්ලෝ නිසා, කොල්ලෝ එහෙමෙහෙ දුවන පාරට පාරේ තියන ජරා වතුර ඔක්කොම ඔයාගෙයි මගෙයි ඇඟට විසි වෙනවා.

යන්තන් ඔයාවත් අල්ලාගෙන බස් හෝල්ට් එකට අවා. ඔයාව මෙහෙම අල්ලාගෙන ඉන්න විදිහ හරි නැද්ද මන්ද .. මිනිස්සුත් බල බල යනවා. එත් ඉතින් මොනවා කරන්නද වැස්ස වෙලාවට විතරනේ මෙහෙම යන්නේ . කොහොමත් ඔයත් එක්ක මේ ගත කරන ජිවිතේ නම් මට එපා වෙලා. ආය ඉතින් උදේට කියලත් ඔයාගෙන් ගැලවිල්ලක් නැනේ ඔයා නිසා උදේට කොච්චර නම් වෙලා යනවද දවස් කීයක් නම් මට ඔය නිසා රතු ඉරත් වැදිලා ඇද්ද ඔයාට නම් මොකද මේ කරදරේ ගැන ඔයාට ගානක් වත් තියන එකක් යැ . අනිත් ඒක ඔයා නිසා යන වියදම ! ඔයාගේ වියදම මට දරන්න පුලුවන්ද..දවසින් දවසට කියක් නම් මාරු කරන්න ඕනද , ඒකට ඉතින් අලුත් ඒවා ගන්න කඩවල් ගානේ බඩ ගාල බඩ ගාල .. කීයක් කියල තෝරන්නද, තෝරලා තෝරල යන්තන් එකක් තෝරා ගන්නව. ඒ විතරක් ද එතිනින් ඔය තේරිල්ල ඉවර කරන්නත් බැනේ මැච් කරලා හරියන හැට්ට මහන්නත් ඕන නේ . උදේට අඳින්න ගියත් තියන කරදරේ. පොට හදන්න රැලි තියන්න වැඩ කීයක්ද ..කොයි තරම් වෙලාවක් යනවා ද පටල ගන්න. ඊට පස්සේ බස් එකකට හදිසියේ නැග ගන්න පුලුවන්ද පැටලිලා වැටෙන්න යනවා.. ඒත් ඒ වගේද ඩෙනිම් කලිසමයි ටි ෂර්ට් එකයි. කොයි තරම් පහසුද අව්වට වැස්ස කෝකටත් ඔට්ටුයි . අඳින්නත් විනාඩියයි දෙකයි. අනේ ඇත්තට ම ටිචර්ලටත් ඔය සාරිය නැතිව ඩෙනිම් කලිසමකුයි ටි ෂර්ට් එකකුයි ඇඳගෙන ඉස්කෝලේ යන්න දෙනවා නම් කොච්චර හොඳද !!!

අද ලෝක ඒඩ්ස් දිනය

2010-12-01T20:37:00.000+05:30

අද දෙසැම්බර් 01, ඒ කියන්නේ ලෝක ඒඩ්ස් දිනය. ඒඩ්ස් වලින් හානි වෙන්නේ මනුස්සයෙකුගේ ප්‍රතිශක්තිකරන පද්ධතියටයි. ඒඩ්ස් සුව කල නොහැකි මාරාන්තික රෝගයක් බව කවුරුත් දන්නා දෙයක්. ඒඩ්ස් වැළදීමට නම් එච් අයි වී වෛරසය කෙනෙකුගේ සිරුරට ඇතුළු වෙන්න ඕන. එච් අයි වී වැළදුණු හැම කෙනෙකුටම ඒඩ්ස් නෑ. එත් එච් අයි වී වලට ප්‍රතිකාර නොගත්තොත් නම් ඒඩ්ස් වැළඳීම ඉක්මන් වෙනවා. ඉතින් එච් අයි වී වලට බෙහෙත් කරන එකෙන් කරන්න පුළුවන් ඒඩ්ස් හැදෙන් කාලය තරමක් හරි පරක්කු කරන එක විතරයි.

මුලදී ඒ කියන්නේ ඒඩ්ස් ගැන ඉගෙන ගන්න කලින් නම් ඒඩ්ස් හෝ එච් අයි වී වැළඳුන අය ගැන කිසිම අනුකම්පාවක් දක්වන්න හොඳ නෑ කියන අදහසේ තමා මන් හිටියේ, එත් ඒඩ්ස් /එච් අයි වී ගැන ඉගෙන ගන්න ලැබුනට පස්සේ ඒ අදහස වෙනස් වෙලා ගියා.ගොඩක් වෙලාවට තුන්වෙනි සිල් පදේ කැඩුවොත්මේ ලෙඩේ හැදෙන්න වැඩි අවදානමක් තිබෙනවා උනාට , ලේ දීමකදී ආසාධිත රුධිරය ඇතුළු වීමෙන්, එච් අයි වී වැළඳුන අම්ම කෙනෙක් දරුවෙකු බිහි කිරීමෙදි හා මත් ද්‍රව්‍ය පාවිච්චියේදී එන්නත් කටු පොදුවේ පාවිච්චිය නිසා වැනි හේතු නිසාත් එච් අයි වී බෝ වුන අවස්ථා තියනවා. මේක දැනගන්න ලැබුනේ මට දවසක් එච් අයි වී ගැන වැඩමුළුවකට සහභාගී වෙන්න අවස්ථාවක් ලැබුන නිසා. මේ වගේ අවස්ථා 2 ට විතර මම සහභාගී වෙලා තියනවා. එච් අයි වී හා ඒඩ්ස් අතර වෙනස, වැළඳෙන්නේ කොහොමද, වැළකෙන්නේ කොහොමද වගේ විස්තර ගොඩක් ඒකෙදි දැන ගන්න ලැබුන. ඒ විතරක් නෙමෙයි එච් අයි වී හැදුන දෙන්නෙක් හමු වෙන්නත් අවස්ථාව ත් ලැබුන. ඒගොල්ලන්ගෙන් එක්කෙනේකු ට බෝවෙලා තිබුනේ එයාගේ ස්වාමිපුරුෂයගෙන්. අනිත් කෙනාට බෝවුණු විදිහ ගැන කිව්වේ නෑ එත් එයාට බෝ වෙලා කියල දැනගෙන තියෙන්නේ මැද පෙරදිග රටක සේවය කරන අතරතුරෙයි. ඒගොල්ලෝ 'ලංකා ප්ලස්' කියන ආයතනයට සම්භන්ධ වෙලා දැන් ඒ ගොල්ලන්ගේ සුබසාධන වැඩ වල යෙදීල ඉන්නේ . එම ආයතන ඒ ගොල්ලන්ගේ සුභසාධනය සඳහා සාදා ගත ආයතනයක්. තාම ත් ක්‍රියාත්මක වනවාද නම් දන්නේ නෑ.

මේ වැඩසටහන අතර ගිය එක ක්‍රියාකාරකමක් ගැන කියන්න ඕන, වැඩසටහනේදී අපට කිව්වා තමාට ඉතාමත් වටිනා, ජිවිතයට නැතුවම බැරි වටිනාම දේවල් 5 කොළ කැලි 5 ක ලියන්න කියල. ( ඔබත් මේක පුළුවන් නම් දැන් කරන්න) ඊට පස්සේ හිතන්න කිව්වා මේකෙන් එක දෙයක් මොනවා හරි හේතුවක් නිසා අත අරින්න්න වෙනවා. ඒ නිසා අත අරින්න එකක් තෝරා ගෙන ඒක (කොළ කෑල්ල) අයින් කරන්න කියල. (ඒ අයින් කරපු එක එක්කෙනෙක් එකතු කර ගත්ත.) ඉතින් බොහොම අමාරුවෙන් හිතල හිතල එකක් අයින් කරා. ඔය විදිහට දෙපාරකදී හරි තුන් පාරකදී හරි කොළ කැලි 3 ක් ම අයින් කරන්න සිද්ධ උනා. අවසානයේදී ලොකු විනාසයක් වෙලා අතේ තියන අන්තිම කොළ කැලි දෙක ඒ කියන්නේ මන් ළඟ ඉතුරු වෙලා තියන අනිත් දේවල් දෙකත් අත හරින්න සිද්ධවෙනවා. දැන් මේ විදිහට එකින් එක අත අරින්න වෙනකොට ඔබට ඇති වුන හැගිම් මොනවාද කියල අපෙන් ඇහුව ... ඕක තමා ඒ ක්‍රියා කාරකම ( ඉතින් ඔබට ඇති වුන හැගිම් මොනවද ? ) මේක කරේ එච් අයි වී වැළඳුන කෙකුට ඇතිවන හැගිම් මොනවගේද කියල තේරුම් කරලා දෙන්නයි.

ලෙඩේ..

2010-12-01T19:11:00.000+05:30

මේ කතාවත් ඉස්කෝලේ පුංචි දවස්වල වුන පුංචි සිද්ධියක්. දවසක් අපේ පන්තියේ ටීචර් කිව්වා අපිට මහජන සෞඛ්‍ය පරීක්ෂක තුමාට ලියුමක් ලියන්න කියල . ලියුම ලියන්න කිව්වේ අපේ පළාතේ බෝවෙන රෝගයක් ගැන දැනුම් දීමට. ඉතින් ලියුම් ලියන විදිහක් තියනවනේ... , යවන ලිපිනය ලියල , දිනේ එහෙම දාල මාත් ලියුම පටන්ගත්ත . දැන් අනිත් ළමයිනුත් ලියුම ලියනවා. ඊට පස්සේ මහා ජන සෞඛ්‍ය පරීක්ෂක තුමාගේ ලිපිනයත් ලිව්වා. ලියුමට මාතෘකවකුත් දැම්ම " අප ප්‍රදේශයේ පැතිර යන බෝවෙන රෝගය සම්බන්ධවයි කියල. දැන් පටන් ගැන්ම හරියටම හරි. ඊට පස්සේ ටිකක් වෙලා කල්පනා කරා මොකක්ද ලියුමට දාන ලෙඩේ කියල. ඉතින් ලියන එකේ අනිත් ළමයින්ට වැඩිය හොඳට ලියුම ලියන්නත් ඕනනේ. වෙලාවට මට අලුතෙන්ම අහන්න ලැබුණු ලෙඩක් මතක් උන. මාත් ඉතින් බැලුවේ අලුත් දෙයක් ලියන්න; අනිත් ළමයින්ට වඩා වෙනස් දෙයක් නම් ඉතින් මාර හොඳි නේ. මට හොඳටම සතුටුයි ලෙඩේ නම ගැනත්. නමේ ටිකක් modern ගතියකුත් තිබුන නිසා. ඊට පස්සේ මම ලියුම ලියල ඉවර කරා. මට මාර සතුටුයි අනිත් අයට කලින් වඩා හොඳ එකක් ලියන්න පුළුවන් උනානේ. ඊට පස්සේ ටීචර් ලඟට ගියා පොත පෙන්නන්න. ටීචර් ලියුම කියවගෙන ගියා. ලියුමේ තිබුන "අප ප්‍රදේශයේ ඒඩ්ස් රෝගය භයානක ලෙස පැතිර යන නිසා ඒ පිලිබඳව දැනුම් දී ම සඳහා මේ ලිපිය ලියමි ... " කියල. අපේ ටීචර් ඒක කියවල අර දාල තිබ්බ ලෙඩේ නම වෙනුවට " කබල් " ලෙඩක නමක් දාල ලියුම වෙනස් කළා. ඉතින් ඒ වැඩේට මගේ හිතට එච්චර හරි නෑ . අර තරම් කල්පනා කරලා ලියපු ලියුමනේ.

Your Love...

2010-11-27T17:20:00.001+05:30

Suddenly

I started writing about love

you came in to my mind

You are the one

who played with me

when I was small child

You are the one

who showed me

the beauty of sky

when its full of starts

You are the one

who showed me

the reddish mountain

when its set fire by people

And then you told me

Oh.. innocent rabbits hidden under the bushes

So I began to think about

innocent rabbits !

පළපුරුද්ද…

2010-11-26T20:14:00.000+05:30

මේ දවස් වල ඉස්කෝලේ විභාගේ. ඉතින් මට ත් දවස් දෙකක්ම විභාග ශාලාවේ වැඩ කරන්න සිද්ධ උනා. පොඩ්ඩ එහා මෙහා වුන ගමන් ළමයි කොපි කරනවා. ඒ අතරින් ලමයි දෙන්නෙක් වැඩිපුරම කතා කරනවා මට පෙනුනා. බැරිම තැන මන් දෙන්නගේ ලඟට ගිහින් දෙන්නගෙ ම ඔලුවට හිමින් ගැහුවා " මොකද කතා කරන්නේ" කියල අහන ගමන්.

මට මගේ ඉස්කෝලේ යන කාලේ මතක් උනා. මම ඉස්කෝල දෙකකට ගිහින් තියනවා. එකක් ගෙවල් වලට කිට්ටු ග්‍රාමීය ඉස්කෝලයක්. අනික නගරයේ ජනප්‍රිය ඉස්කෝලයක්. ගමේ ඉස්කෝලෙට යද්දී වුන සිද්ධියක් මට මතක් වෙනවා. ඒකත් විභාගේ දවස් වල කතාවක්.

මට සමාන්‍යයෙන් එතරම් හොඳට ලියන්න බැහැ. ( එහෙම තමයි මම මන් ගැන හිතාගෙන ඉන්නේ ). පොඩි කාලේ රචනාවක් ලියාගෙන යන්න ඕන උනාම තාත්තට කියනවා. තාත්ත වාක්‍යයෙන් වාක්‍යය කියවනවා. මම ඒක ලියනවා. ඔහොම තමයි මන් රචනා ලිව්වේ. හරිම කම්මැලියි ලියන්න. කැම්පස් එකේදිත් දෙන assignment එහෙම ලේසියෙන් කරන්නේ නෑ.

මම ඒකාලේ පහේ පන්තියේ හරි හයේ පන්තියේ හරි හිටියේ. මන් ළඟ තිබුන 'සතර' පොතක තිබුණු රචනා වගයක් , එක එක මාතෘකා යටතේ ලියවුන ඒවා . පොතේ කෑලි තමා තිබුනේ, රචනා ටික වෙනම. එදා විභාගේ දවසක්. අපි විභාගෙට යනකොට file එකකුත් ගෙනියනවා. එදා තිබුනේ සිංහල. ඉතින් සිංහල විෂයට රචනාවක් අනිවාර්යයෙන්ම තියනවනේ. මම කොහොම හරි මගේ file ඒක ඇතුලට ඔය රචනා ටික දාගත්ත. ඒක විභාගෙට කලින්ද නැත්නම් විභාගේ යන අතරද කළේ කියල හරියටම මතක නෑ. ඔන්න දැන් මම කොපි කරන්න තමයි ලෑස්ති. ඊට කලින් මන් ගැන තව දෙයක් කියන්න ඕන. මන් තමා හැමදාම පන්තියේ පළවෙනිය වෙන්නේ. සාමාන්‍යයෙන් මම ඉස්කෝලේ හිටිය හොඳම, කැපී පෙනෙන සහ විනී ත ළමයෙක්. ඉතින් ගුරුවරු හැමෝමත් මට ආදරෙයි.

ඔන්න ඉතින් විභාගේ පටන් ගත්ත, ප්‍රශ්න පත්තරේ දැක්කම මල් හතයි. මන් ළඟ තියන එක රචනාවක් ඒකෙ මාතෘකාවකට හොඳට ගැලපෙනවා. ඒකෙ තිබ්බේ මගේ රට සම්බන්ධව මාතෘකාවක්. ඉතින් මම අර කොපි කරන්න දාගත්ත රචනාවෙන් දැන් කොපි කරා වාක්‍ය කීපයක්. ඒ අතරේ මට මාර බයයි , අහුවුනොත් මගේ කාඩ් කුඩු නේ. හැබැයි ඉතින් මාව එදා කාටවත් අහු උනේ නෑ. කවුරුත් හිතන්නේ වත් නැනේ මම වගේ ළමයෙක් කොපි කරයි කියල.

ඊට පස්සේ අපේ report card හම්බ උනා. හ්ම්ම්... මට ලකුණු 92 ක් සිංහල වලට තිබ්බ! හැමදාම වගේ එදත් මන් පන්තියේ පළවෙනිය :).

අපේ ඉස්කෝලේ වාරයක් ඉවර උනාම නිවාඩු දෙන්න කලින් දවසේ ගුරුවරුන්ට වඳින සිරිතක් තිබුන. ඉතින් ඒ වාරෙත් අන්තිම දවසේ මං staff room එකට ගිහින් ගුරුවරුන්ට වඳින ගමන් අපේ සිංහල ටීචර් ටත් වැන්ඳ. එතකොට ටීචර් කිව්වා "බොහොම හොඳයි මේ පාර විභාගෙටත් හොඳට ලියල තිබ්බ" කියල. ඉතින් මම සද්ද නැතිව staff room එකෙන් එලියට ආව. ( ටීචර් දන්නේ නැනේ මගේ හැටි මමනේ ඒක දන්නේ ! ). හැබැයි ඉතින් ඊට පස්සේ නම් මන් ආය කවදාවත් කොපි කරේ නම් නෑ.
දැන් ඉතින් ළමයි කොහොමද මට හොරෙන් කොපි කරන්නේ. මොකද මටත් ඕකේ පල පුරුද්ද එක දවසකට හරි තියනවනේ !!!