Ostatnio, przesiadując do późna w pracy, w przerwie wpadłem do nowego sąsiedzkiego baru – Hanami Sushi na Wrocławskiej 21. W środku dość miło i przytulnie, chociaż widać też że dopiero szukają swojego stylu (knajpa funkcjonuje od ok 1.5 miesiąca). Co ciekawe nie zauważyłem za dużo nawiązań do nazwy (wiki: hanami), ale może się to zmieni z czasem, wydaje mi się że daje ona spory potencjał jeśli chodzi o budowanie określonego klimatu.

Karta ma sporo ciekawych pozycji, które mogą zaskoczyć nawet doświadczonego miłośnika sushi – sporo zestawów to autorskie kompozycje. Ja wybrałem zestaw sweet, wyjątkowo oryginalny. Składało się na niego 12 kawałków w 3 rodzajach – nigri z omletem i dwa rodzaje rolek – jedna zawijana w ciasto naleśikowe, a druga będąca połączeniem tradycyjnej rolki z surimi i nigri z krewetką.

Szczególnie to ostatnie to jak dla mnie hit – rewelacyjne połączenie, do tego jeszcze przyozdobione na wierzchu żurawiną. Zazwyczaj nie jestem fanem paluszków krabowych, ale w tym połączeniu, dzięki oryginalnemu i zdecydowanemu słodko-ostremu smakowi zyskały dla mnie nowy wymiar…

Coś czuję, że trzeba będzie przygotować stały firmowy budżet na lunche w Hanami, w końcu mam do nich tylko 20m.

Poprzedni weekend upłynął pod znakiem świetnej zabawy i głośnego szczękania zębami. Ok 40km od Pragi na rzece Vavrinecki potok odbył się kolejny czeski outdoorowy event. Jak zwykle u Czechów na miejscu pojawiło się mnóstwo amatorów aktywnego spędzania czasu (kiedy u nas tak będzie?), lało się sporo piwa i śliwowicy, ale przede wszystkim rewelacyjnie się pływało. Trzy kąpiele musiałem zaliczyć, ale warto było, bo lawirowanie między podtopionymi drzewami to coś, czego nawet we Francji nie było.

Kulminacją kilkugodzinnej trasy spływu była Tousicka kaskada, przejście o trudności WW IV. Z nieukrywaną dumą muszę przyznać, że akurat to przepłynąłem w odpowiedniej konfiguracji, czyli dnem do dołu :)

Kaskada z góry robiła całkiem niezłe wrażenie i adrenalina dobrze poprawiała krażenie na tym odcinku.

A oto i filmik złożony przez kierownika Jarka.

Fajny filmik… Bohater to Kuba Zwolinski, ale nie ja :) Okazało sie, że w necie walczy jeszcze jeden (co najmniej) mój imiennik. Odnalazł mnie i podesłał swój film. Niezłe ujęcia, więc zdecydowałem go umieścić i nawet podpisać nazwiskiem bohatera…

Jak widać zamiłowanie do akcji musi się przenosić razem z nazwiskiem. Dawaj Kuba!

Przegladając dawne strony odkryłem, z niemałym zdziwieniem, że nadal w sieci istnieje moja stara (patrząc w kategoriach Internetu to nawet bardzo stara) strona internetowa z czasu kiedy mieszkałem w CA. Łezka w oku może się zakręcić, a składają się na to dwa elementy…

Po pierwsze to był genialny czas, zero zobowiązań, życie od weekendu do weekendu, żeby tylko pojechać i zrobić/zobaczyć coś fajnego, praca bez stresu, chciaż może nie całkiem rozwijająca… Patrząc na fotki wraca mnówstwo świetnych przygód, które przeżyliśmy w USA – szczególnie polecam album z Mt. Whitney, który mógł równie dobrze nigdy nie ujrzeć światła dziennego, biorąc pod uwagę parę głupich decyzji które wtedy podjęliśmy.

Drugą częśc nostalgii zrozumie każdy kto zna moje obecne zajęcie, kiedy patrzę po 6 latach na moje „dzieło” to wtedy dopiero zbiera się na płacz :). To niby tylko kilka lat, a jak dużo się zmieniło. Spójrzcie na podpis pod stroną, do tej pory nie mogę uwierzyć że to ja sam napisałem… Do tego śliczne flashowe intro i bujające się menu, normalnie perełka.

Co najciekawsze, strona znajduje się na koncie nieopłacanym od 5 lat i nadal istnieje. Niestety bazę danych dranie wyłączyli, więc niusy już nie działają. Jestem ciekaw jak długo to jeszcze potrwa i sprawdzaie tego będzie zawsze fajnym wytłumaczeniem powrotu do tej strony.

Dla zainteresowanych: adres to http://adventuretravel.prv.pl lub w bardziej „oglądalnej” wersji baz ramek .prv.pl http://www.echostar.pl/~snowdog. Enjoy.

Po zimnych, alpejskich wodach przyszła kolej na pływanie w kompletnie innym środowisku. Korzystając z obecności w miejscu gdzie praktycznie wszystko co się robi musi być związane z wodą, staram się kiedy mogę zorganizować coś ciekawego.

Poprzednio wypożyczałem kajak normalnie (czyli potwornie drogo), tym razem udało się pożyczyć balię od znajomego. Była to dosłownie balia, mała, niezatapialna krowa typu „sit-on-top”, ale dawała radę, w wąskich namorzynowych przejściach miała dość dużą manewrowość, czego nie można powiedzieć o typowym morskim kajaku.

Na pierwszą wycieczkę wybrałem trasę którą po części już robiłem 3 lata temu – zwiedzanie labiryntu mangrowców (namorzynów). Założyłem sobie ambitnie ok 25km, niestety musiałem w trakcie zweryfikować trochę plany i wyszło coś ok 19 (+/-1).

Trasa okazała się świetna – mieszanka wygodnych, szerokich kanałów, małych ledwo widocznych przecisków i odrobiny otwartego oceanu z mikro wysepkami. Szczególnie ten drugi rodzaj dostarczał sporo adrenaliny – wiszące w poprzek kanałów pajęczyny zauważałem zazwyczaj tuż przed zderzeniem z ich właścicielem (bynajmniej nie małym), kiedy już nie mogłem zatrzymać kajaka, a skręcać nie było gdzie. Na szczęście tych szczególnie wielkich osobników odprawiłem na bok wiosłem.

Pierwotna opcja wycieczki zakładała powrót „oceaniczną” stroną, jednak kanał wyjściowy z Largo Sound miał tak mocny prąd przeciwny, że moja „krowa” ledwo się poruszała naprzód, dlatego też zamiast zrobić ładniejsze kółko, zapętliłem szlak i wróciłem podobną drogą, długą wersję zostawiam na czas kiedy załatwię jakiś bardziej wyścigowy kajaczek.

Najładniejszy widoczek to moja przerwa na obiad, czyli dwa batoniki i sok jabłkowy, jednak w takich „okolicznościach przyrody” posiłek w najlepszej knajpie nie byłby lepszy, uroku dodał jeszcze uciekający kamień, który okazał się żółwiem.

Przeciskając się przez mało uczęszczane kanały starałem się wypatrzeć jakieś ciekawe zwierzęta, ale skończyło się tylko na pelikanach i sporej ilości ryb, krokodyle i węże pouciekały przed upałem. Żeby znaleźć coś ciekawego i wartego uwagi obiektywu, chyba musze poszukać jakiegoś lokalnego przewodnika.

Komary mnie tym razem oszczędziły, oparzenia słoneczne też nie przekraczają normy, więc ogólnie dzień zaliczony jako udany. Byle do kolejnego weekendu…