W ramach treningu i powrotu do dawnej formy żeby nadgonić za teamem, który aktualnie ściga się we Francji, wystartowałem w trasie rowerowej. Od początku nie miałem zamiaru sprawdzać swoich umiejętności nawigacyjnych (z którymi to bywa różnie), więc podłączyłem się do ekipy Dum Spiro Spero w składzie: Agnieszka Kropal, Piotr Weigt i Paweł Zielinski (z Remikiem na pokładzie wygrali niedawny Rajd Adventury) z dwoma solidnymi nawigatorami.

Moje lenistwo nawigacyjne starałem się nadrobić jak najlepiej prowadząc gdzie się da i ogólnie team work się opłacił, zajęliśmy pierwsze miejsce - sorry, Agnieszka zajęła pierwsze, my w trójkę drugie… Zrobiliśmy ok 165km (wg mojego licznika), ze średnią 21,5 km/h. Trasa może nie była za bardzo górzysta, Suunciak pokazał ok. 500m podjazdów, ale i tak całkiem ciekawa jak na nocny wyścig.

Zawody okupiłem dość dużą liczbą strat - dwie gumy (obie tylne), urwany licznik i przednia lampka (załatwiłem to za jednym razem, opierając się na nich przy wywrotce w jakimś piachu) oraz zmasakrowana najwieksza przednia koronka. Do tej pory nie mam pojęcia w jaki sposób złamałem w niej jeden ząb i pogiąłem 3 kolejne…

HKS Hades jak zwykle pokazał klasę organizując ciekawe zawody w całkiem fajnym terenie (tym fajniejszym że tylko 30km od mojego domu). Dzięki organizatorom i teamowi za świetną zabawę i wspólną wygraną.

W każdym razie, jak dla mnie dość istotna jest możliwość wyłączenia flashowego uploadu, który potrafił odmawiać współpracy na niektórych serwerach (np. na moim :( ), to jest spory plus. Google Gears jeszcze nie testowałem, więc się nie wypowiadam.

Żeby nie przynudzać, przejdę do konkretów - tłumaczenie uaktualnione do nowej wersji już jest gotowe, więc zapraszam do pobierania. Profesjonalnej pomocy przy korekcie udzieliła mi Agnieszka Wąsowska, za co bardzo dziękuję.

Najbardziej widoczne zmiany w dotychczasowym tłumaczeniu to zamiana dziwnie brzmiącej biblioteki plików na prostsze multimedia, oraz permalinków na odnośniki bezpośrednie (tu akurat sam nie wiem czy to najszczęśliwsze rozwiązanie).

Moim ulubionym miejscem jest jednak Warta. Wielu poznaniaków naprawdę nie docenia jej uroku. Tuż za granicami miasta, na północ i południe, rzeka zamienia się w rewelacyjny szlak wodny, otoczony po obu stronach lasami. Widoki świetne, kilkumetrowe skarpy i kamienne ostrogi, w wielu miejscach las schodzący do samej rzeki. Ryby pluskają się w wodzie, drzewa pocięte przez bobry, więc z czystością chyba bardzo tragicznie też nie jest (chociaż parę razy przepłynąłem przez coś o bliżej nieokreślonej konsystencji). Rzeka jest oddzielona lasem od najbliższych dróg, więc przez większość czasu można delektować się przyrodą i zapomnieć o wielkim mieście tuż za rogiem.

Prąd jest dość żwawy, co przekłada się na proporcje 3/1 jeśli chodzi o czas płynięcia pod prąd i powrotu z prądem. Co ciekawe, na rzece robi się coraz tłoczniej - jeszcze niedawno kajakarze pojawiali się tylko w okolicy klubów sportowych w ramach treningów, a dzisiaj spotkałem jedną parkę na dwóch jedynkach, a chwilę później jeszcze 3 dwójki. Czyżby kolejna oznaka zbliżania się do Europy?

W sumie całkiem niezłym pomysłem byłoby założenie jakiejś małej wypożyczalni w centrum Poznania, a następnie  zbieranie kajaków gdzieś na wysokości Obornik (4h wiosłowania z możliwym postojem na przystani Binduga w połowie drogi, chyba dobry dystans na całodzienną wycieczkę dla przeciętnego łykendowicza). Ciekawe czy ktoś już ma taki pomysł na biznes?

Na pewno istotnym wydarzeniem jest uruchomienie nowej strony naszego teamu - Speleo Salomon Racing Team. Zabrało to sporo czasu, ale myślę, że efekt końcowy jest tego wart. Jeśli tylko chęci (i to nie tylko moje) nie wyczerpią się zbyt szybko, to może tam być sporo fajnych tekstów do poczytania (i oczywiście zdjęć - podczas rajdów zwiedzamy naprawdę niesamowite miejsca).Strona oczywiście w moim ulubionym drewniano-porysowano-buro-rustykalnym stylu, ze znacznie zwiększoną czytelnością (w porównaniu do poprzedniej). Dzięki niej sprecyzował się jasno nowy cel - musimy zamalować kolorem mapę świata - dużo krajów już jest kolorowych, ale sporo jeszcze przed nami.

Jeśli już jestem przy Speleo - od poniedziałku w kioskach jest nowy numer EXTREMIUM z dużym artykułem poświąconym naszemu zespołowi, łącznie z krótkim bio zawodników, dzięki czemu i ja załapałem się na miejsce w prasie. W razie gdyby ktoś nie dotarł do sklepu - na stronie teamu jest do przejrzenia pdf.

Kolejna sprawa - projekt internetowy nie tak rozbudowany jak strona Speleo, ale dużo bardziej osobisty - polska strona organizacji Island Dolphin Care z Key Largo, FL.  Moja żona, Ania, jest przedstawicielką tego ośrodka (aktualnie w drodze na Florydę z polską rodziną) i zajmuje się propagowaniem terapii wspieranej udziałem zwierząt (animal assisted therapy) wśród polskich rodzin. Mam nadzieję, że ta strona pomoże jej w tym działaniu.

Trzeci projekt to dopiero początek ale mam nadzieję zamienić go w coś dużo bardziej rozbudowanego. Jest to strona (strony?) centrum nurkowania iDIVE. Jestem z tym projektem związany z kilku powodów - po pierwsze centrum i szkoła nurkowania jest prowadzona przez mojego bliskiego kumpla Sebastiana, z którym nurkuję już od kilku lat, po drugie z samą nazwą domeny wiązałem zawsze spore nadzieje. Na razie można tam znaleźć stronę główną centrum, stronę poświęconą szkoleniom i turystyce nurkowej oraz stronę o nurkowaniu technicznym, plany jednak sięgają dużo dalej. Wszystko jak zwykle zależy od kombinacji czaso-kosztowej.

ps. co bardziej obeznani  w temacie chyba się nie obrażą za lekko seo-friendly tekst, chciałem połączyć przyjemne z pożytecznym ;)

SAM to skrót od Suunto Activity Manager. Całkiem przydatny programik do kolekcjonowania danych pobranych z treningowych zegarków Suunto. Jako że od jakiegoś czasu posiadam model X6hr i miejsce na logi powoli się w nim kurczy postanowiłem wreszcie podłączyć go do w/w programiku i zgrać wszystko do komputera.

Miało być łatwo, szybko i przyjemnie, a wyszło jak zwykle. Po kilku godzinach prób z podłączeniem nadal jestem w punkcie wyjścia - ZERO, NULL, NADA…

Zegarek, sam w sobie rewelacyjny, wyposażony jest tylko i wyłącznie w złącze szeregowe RS-232, od dawna nie używane. Producent z rozbrajającą szczerością przyznaje, że o tym wie i można u niego dokupić (!) przejściówkę za 50 papierów… Super.

Na razie taniej wyszło zakupienie lokalnej przejściówki RS-USB, ale tylko na razie, bo i tak nie działa. Zegarek pokazuje połączenie a SAM go nie widzi i tak w różnych konfiguracjach. Pogooglowałem trochę i okazuje się, że to dość popularne niedomaganie tego softu/połączenia, wśród rad co zrobić (od przedstawiciela działu technicznego) dowiedziałem się, że:

• muszę pobrać fix do Windowsa, żeby w ogóle uruchomić SAMa - pobrałem i zainstalowałem,
• muszę odłączyć wszystkie inne urządzenia działające na połączeniach szeregowych - odłączyłem,
• muszę przydzielić numer portu o odpowiedniej wartości - przydzieliłem,
• muszę zmniejszyć rozdzielczość ekranu do 800×600/16 (!) - nie rozumiejąc jaki ma to wpływ, zmieniłem (na 19″ monitorze wygląda to dość ciekawie),
• muszę wyciągnąć baterię z zegarka i włożyć ją z powrotem - zrobiłem to… i się poddałem, nadal nie było połączenia.

Przegrałem tę potyczkę z SAMem, ale to jeszcze nie cała wojna, jutro idę kupić wewnętrzną kartę ze złączem RS-232, bo podobno niektóre przejściówki nie rozumieją się z wujaszkiem za dobrze. Ciekawe czy szybciej uruchomie to połączenie czy znudze się próbami?