zwykle zycie

NOWY ADRES

2012-12-15T03:18:00.002-08:00

zwykłe miejsca

2012-09-28T05:55:00.001-07:00

W Grudziądzu przy ulicy Legionów otwarto lodziarnię z prawdziwego zdarzenia! Pani Magdalena wraz z włoskim mężem po latach praktyki w lodziarniach w Turynie i na Sycylii, postanowiła postawić na własny biznes. Robią lody według tradycyjnych włoskich receptur - wyłącznie na prawdziwej śmietanie. Wyraziste smaki i jedyne 2,80 za wielką gałkę. Nasz ulubiony smak - krówka.

zwykłe rzeczy

2012-09-12T05:12:00.003-07:00

Skórzany terminarz wynaleziony w sklepie z używanymi rzeczami w Liverpoolu. Zdaje się, że nikt go nigdy nie użył, bo zgadza się ilość kopert a książeczka adresowa i skoroszyt puste. Idealny do zapisywania ważnych spotkań, pomysłów i przechowywania rachunków.

zwykłe rzeczy

2012-08-28T00:16:00.001-07:00

Kawa czy herbata? Pierwszy naprawdę chłodny poranek tego lata nie nastraja nas zbyt optymistycznie. Szukamy pocieszenia, odkurzając nieużywane latem ceramiki. Przydadzą się do ciepłych napojów. Cztery podłużne filiżanki "Cafe" idealane do espresso albo macchiato, zostały znalezione na targowisku w Grudziądzu i zakupione za 2 zł za sztukę. Dzbanuszek z kokardką do parzenia herbaty otrzymany w spadku po cioci.

zwykłe rzeczy

2012-08-15T14:10:00.001-07:00

Zeszyty i notatniki. Bardzo potrzebne do zapisywania rzeczy wartych zapamiętania. Od lewej: 1. zeszyt do słówek mamy - z jej zapiskami z czasów liceum, 2. prezent od przyjaciółki - stałej bywalczyni pchlego targu w starej rzeźni w Poznaniu, 3. klasyczny zeszyt z czasów naszej podstawówki - w domu rodzinnym w Grudziądzu zostały odnalezione niezapisane trzy sztuki, 4. blok biurowy zakupiony w "zabawkowym" na warszawskim Mokotowie.

gumowe ucho

2012-08-06T03:22:00.002-07:00

zwykłe miejsca

2012-08-01T02:07:00.002-07:00

Ośrodek wczasowy Politechniki Warszawskiej w Wildze to idealne miejsce na dwudniową wycieczkę z Warszawy. Można w ten sposób: rowery do pociągu, wysiąść w Garwolinie i z Garwolina piękną 20-kilometrową trasą przez wsie i lasy do Wilgi. Tam domki, las, jezioro. Wszystko w odległości 3 km lub jak kto woli 15 minut. Rano śniadanie w najprawdziwszej stołówce. Na deptaku zadowoleni wczasowicze takie prowadzą rozmowy: - Tutaj to można wypocząć jak nad morzem. - A nawet lepiej.

gumowe ucho

2012-07-27T05:07:00.002-07:00

54

2012-07-23T06:42:00.001-07:00

Dziś Zwykłe Życie przedstawia niesamowitego Hanibala. Na wieść, że dziewczęta wybierają się w samotną podróż wzdłuż marokańskiego wybrzeża, masz kolega Mikołaj, wyposażył nas w dobre rady i namiary na przyjaznych ludzi. Jednym z nich był "Amazing Hanibal" - bo tak brzmiał jego nick na fejsbuku - doskonały kucharz z Imsuane. Po dotarciu do malutkiej miejscowości położonej u stóp wysokich klifów, próbowałyśmy zasięgnąć języka u mieszkających tam rybaków. Niestety - nikt nie kojarzył "Niesamowitego Hanibala". Szwendałyśmy się od knajpy do knajpy, szukając kucharza o tym przezwisku. Bez skutku. Zmęczone poszukiwaniami zatrzymałyśmy samochód przy ostatniej restauracji na wylocie z miasta. Była zupełnie pusta. W rogu za biurkiem siedziała pani i oglądała serial. Gdy zapytałyśmy o możliwość zjedzenia kolacji, krzyknęła po arabsku wgłąb pomieszczenia obok i oddelegowała nas na taras. Kilka minut później pojawił się przy naszym stoliku wyprostowany jak struna ... Hanibal? - Czy ty jesteś "Niesamowity Hanibal"? - zapytałyśmy - Hmmmm, no chyba jestem niesamowity, dziękuję - odparł mężczyzna ze śmiechem. Okazało się, że stojący przed nami kucharz tak naprawdę ma na imię Muhammad, a jego fesjbukowa nazwa to Amazigh Hanibal - od berberyjskiego przywódcy- zwycięzcy. - Bardzo się cieszę, że przyjechałyście. Strasznie tu nudno ostatnimi czasy. Trzy dni temu miałem urodziny - od tamtej pory palę i piję bez przerwy - nawet się nie przebrałem. Dajcie mi chwilę. Muhammad zniknął na 10 minut. Wrócił przebrany i ogolony. Poczęstował nas miętową herbatą i przygotował najpyszniejszą kolację, jaką jadłyśmy podczas całej podróży: kalmary, kurczak, świeża ryba, grillowane warzywa i sałata z pomarańczami. Wyciągnęłyśmy z bagażnika ostatnią butelkę toskańskiego wina, którą przywiozłyśmy z Włoch. Pół nocy jedliśmy i rozmawialiśmy o historii, filozofii, poezji i jedzeniu. Bo okazało się, że Muhammad jest nie tylko kucharzem (który wiedzę posiadł głównie dzięki oglądaniu filmików na youtube), ale również muzykiem, malarzem i poetą, który pisze teksty po arabsku, angielsku i francusku. On naprawdę jest niesamowity!

zwykłe miejsca

2012-07-18T05:36:00.002-07:00

Suerte Loca. Sidi Ifni to niewielkie miasteczko położone na marokańskim wybrzeżu. Jako jedna z niewielu kolonii hiszpańskich w tym kraju, zostało zwrócone Królestwu Maroka przez hiszpańską koronę dopiero w 1969 roku. Mieszkańcy Sidi Ifni częściej wiec zaczepiają obcokrajowców wesołym "hola!" niż "bonjour". Suerte Loca znaczy po hiszpańsku "szalone szczęście" - Hiszpanie twierdzą, że nazwa brzmi dziwacznie i słychać, że nie wymyślił jej rodzimy użytkownik języka. A nam spodobała się nie tylko dźwięczna nazwa, ale wszystko, co związane z tym uroczym hotelem. Pyszne jedzenie, wielki wspólny taras dla przylegających do siebie pokoi, dach z widokiem na ocean i super miły pan właściciel, który sprasza wieczorami muzyków do kawiarni na dole. Jeśli kiedykolwiek dotrzecie do Sidi Ifni, koniecznie go odwiedźcie!

53

2012-07-11T06:19:00.001-07:00

Dziś Zwykłe Życie przedstawia Ibrahima, który mieszka nad oceanem. Do Imsuan - niewielkiej rybackiej wioski na marokańskim wybrzeżu dotarłyśmy po południu. Miejscowość sprawiała wrażenie wyludnionej, do tego unosiła się nad nią mgła. Szukałyśmy człowieka poleconego przez przyjaciela, który bywał w tych okolicach wcześniej. Przez dłuższą chwilę krążyłyśmy po pustym placu, gdy nagle jak spod ziemi wyrósł Ibrahim poganiający małego pieska. - Jesteś stąd? Szukamy pewnego człowieka - pytamy. - Skąd wiedziałyście? Jesteście pierwszymi osobami, które nie biorą mnie za obcokrajowca. Urodziłem się na pustyni z blond włosami i niebieskimi oczami. Nikt nigdy nie bierze mnie za tutejszego.

gumowe ucho

2012-06-29T04:13:00.001-07:00

gumowe ucho

2012-06-27T01:40:00.002-07:00

Wczesny poranek na warszawskiej Pradze. Podwórko kamienicy przy ulicy Targowej. Menel-kloszard do wyrzucającej śmieci dziewczyny: - Przepraszam, czy moge pani zająć chwilę? - Proszę. - Bo wie pani, dziś są moje imieniny i mi dwóch złotych do prezentu brakuje. tekst: Zwykłe Życie ilustracja: Martyna Wójcik, rocznik '85. Absolwentka projektowania graficznego na UMK w Toruniu. Projektuje, publikuje, wystawia, rysuje i maluje, nie tańczy i nie śpiewa.

zwykłe miejsca

2012-06-22T09:53:00.000-07:00

Zwykłe Życie w Pizie Niełatwo znaleźć w Pizie miejsce, w którym można ukryć się przed turystycznym zgiełkiem. Setki przyjezdnych z całego świata odwiedza miasto często na zalediwe klika godzin, głównie po to, by zrobić sobie śmieszne zdjęcie pod Krzywą Wieżą. Miałyśmy więcej czasu i trochę szczęścia. Klucząc w wąskich uliczkach, znalazłyśmy niewielką knajpkę Dnatesca, prowadzoną przez małżeństwo z córką. Mały ogródek, proste, pyszne jedzenie i białe wino. Za kolację zapłaciłyśmy mniej niż w jakiejkolwiek warszawskiej Trattorii. Dodatkową ciekawostką było odkrycie przedziwnego murala na ścianie w środku restauracji.

zwykłe rzeczy

2012-06-21T03:49:00.002-07:00

Z wycieczki do Białegostoku przywiozłyśmy sobie kilka prezentów. Skórzane trzewiki, ręcznie robione przez angielskiego szewca z pięknie wykończonymi sznurówkami - obuwnicze znalezisko roku. Wiśniowa kopertówka podróżna z podpisanymi przegródkami na bilety i dokumenty, zdążyła się już sprawdzić w dalekiej podróży. Niech żyją białostockie lumpeksy!

gumowe ucho

2012-06-11T23:56:00.003-07:00

Na temat filmu i literatury rozmawiają dwie starsze panie w tramwaju nr 33, kierunek Mokotów: - W powieści najpierw ona popełniła samobójstwo, a dopiero potem on się drugiej oświadcza. Nie ma tego skandalu ze ślubem zerwanym. No przerobili w filmie na amerykański gust, no. Tekst: Zwykłe Życie Ilustracja: Andrzej Wieteszka Ilustrator i graphic designer. Cyklista i zgniły lewak. Autor wielu ilustracji prasowych(Vice Magazine, Newsweek, Przekrój...), animacji(Mtv, Comedy Central) oraz printów odzieżowych(O'neil, Alpinus...). Żyje jak chce, podróżuje gdzie chce(jak tylko ma za co. Mieszkaniec Marymontu.

zwykłe rzeczy

2012-06-10T02:25:00.001-07:00

Zestaw młodego detektywa lub, jak kto woli, podglądacza. Lornetka wojskowa pożyczona od młodszego brata, na co dzień służy do sprawdzania jaki program jest najbardziej popularny w telewizorach mieszkańców sąsiedniego budynku. Notesy i ołówek - do zapisywania wyników badań tudzież obcych słówek.

zwykłe rzeczy

2012-06-07T03:21:00.001-07:00

Gorzka czekolada z jagodami - prezent od pewnej pisarki z Tennessee, która ostatnio odwiedziła Trójmiasto. Czekolada pochodzi z małego nowojorskiego sklepu, którego właścicielka - Maribel - sama projektuje wzory na tabliczkach i dobiera smaki.

gumowe ucho

2012-06-04T01:22:00.000-07:00

Pewnej nocy z piątku na sobotę zgubiłam legitymację. Nie zorientowałam się aż do poniedziałku rano, kiedy to otworzyłam pracowniczą skrzynkę pocztową, a tam: "Pani Agato Katarzyno ! Jeżeli Pani zgubiła w sobotę na ul. Strzeleckiej legitymację studencką, proszę o pilny kontakt tel. xxx-xxx-xxx. Wiesław Andrzej Rzepski". (a w temacie: Czy to zguba...?) Dzwonię do Wiesława. - Dzień dobry. Dzwonię w sprawie legitymacji. - Dzień dobry pani Agato Katarzyno, czy rodzice celowo dali pani takie imiona? - Nie rozumiem. - Liczyła pani kiedyś ilość liter w swoich imionach i nazwisku? - No przyznam, że nie. - Ja zawsze liczę, gdy kogoś poznaję. Sam mam liczbę 22 i to oznacza dobrego człowieka, ale pani, pani Agato, ma 23 i to oznacza człowieka najlepszego. Pani jest najlepsza, pani Agato! Zobaczyłem tę legitymację, tak na ulicy, rozjechaną przez motory i samochody, podniosłem i się zakochałem. - Proszę mi takich rzeczy nie mówić. Czy może mi pan zostawić tę legitymację w sklepie spożywczym na rogu? (Tu następuje 5 minutowa konsternacja, bo nie możemy się dogadać, o który sklep chodzi) - No dobrze, teraz mecz oglądam, to w przerwie podrzucę, pani Kasi za ladą zostawię. - To ja panu jakiś mały prezent: piwo pan woli czy czekoladę? - Ja nic nie chcę, pani Agato. Ale mam prośbę: całe życie w turystyce robiłem, a w Grudziądzu nigdy nie byłem. A widzę, że pani jest z Grudziądza. Czy jak będzie pani jechała do domu, może mnie pani zabrać na wycieczkę? - Yyyyyyyy... Panie Wiesławie... - No ale proszę o mnie pamiętać. I mam nadzieję, że się kiedyś spotkamy. - No dziękuję, tak. Pewnie w sklepie. Do widzenia. - No do widzenia. Legitymację rano odebrałam w spożywczym przy Strzeleckiej 3. Tekst: Zwykłe Życie Ilustracja: Qrde pisze, tłumaczy, rysuje, ilustruje i kpi. Obecnie niezdarnie trzaska do działu "Skrzeczywistość" bloga "Bezjarzmowie" (www.bezjarzmowie.info.ke) oraz na stronę "Piękne błędy" www.beautifulmistakes.yoyo.pl i do kilku papierowych zinów.

zwykłe rzeczy

2012-05-19T01:02:00.001-07:00

Dziś wielkie gotowanie. Przywiozłyśmy z Grudziądza stare książki kucharskie naszym mam. One już nie potrzebują przepisów, a jeśli nawet, korzystają z internetu. Kuchnia Polska wydana w 1980 roku w Państwowym Wydawnictwie Ekonomiczym ma aż 10 autorów. Wśród nich sami doktorzy, profesorowie i inżynierowie. Pouczają, jak jeść, by nie nabawić się miażdżycy, jak podzielić kurczaka i świnię. Jeszcze większą ciekawostką było odszyfrowywanie kartek z zapiskami poukładanych pomiędzy stronami książek. Oprócz przepisów na ciasta i sałatki, artykuły ze starych gazet z lat osiemdziesiątych. Co za poranek.

zwykłe rzeczy, cuda wianki

2012-05-14T07:39:00.002-07:00

Zwykłe Życie a luksus. Michał wrócł z Turcji i zgotował nam istne Bizancjum. Dostałyśmy w prezencie z podróży koniaki w opakowaniach haute couture i baklawy lepsze niż w kebabie na Rakowieckiej.

zwykłe miejsca

2012-05-10T07:22:00.000-07:00

Zwykłe Życie w Toruniu. Podróże do Torunia są dla nas sentymentalne z racji kujawsko-pomorskiego pochodzenia. W Toruniu wiele się zmienia, lecz pewne przyjemności pozostają niezmienne od conajmniej piętnastu lat. Okienka pod arkadami wciąż serwują pyszne lody włoskie, gofry z mnóstwem dodatków do wyboru i zapiekanki. Na każdy ze smakołyków wystarczy moneta pięciozłotowa.

zwykłe rzeczy

2012-04-28T00:14:00.001-07:00

Greckie suweniry od Radziasa. Z podróży służbowej do Aten dostałyśmy gumy do żucia bez cukru w opakowaniu z greckimi chłopcami, którzy wyglądają bardziej jak szwedzcy chłopcy i posążek Afrodyty - bogini piękności.

52

2012-04-19T07:21:00.005-07:00

Dziś Zwykłe Życie przedstawia panią Tamarę - właścicielkę praskiej Ławeczki. "Skamiejka" po rosyjsku znaczy "ławeczka". Skamiejka to knajpka na warszawskiej Pradze (przy Ząbkowskiej 37) prowadzona przez panie Tamarę i Edytę. Wielbiciele rosyjskiej kuchni zjedzą tu pielmieni czyli tradycyjne rosyjskie pierożki z mięsem. Można też wypić herbatę z najprawdziwszego samowaru serwowaną z konfiturą domowej roboty. Na parapecie stoi zdjęcie pięknej kobiety - To ja 20 lat temu w Petersburgu, ale miałam wtedy długie włosy, aż nie wiedziałam jak je upinać - mówi nam pani Tamara. W soboty o godzinie 11 organizowane jest tutaj "Śniadanie z językiem rosyjskim". - Wolno mówić tylko po rosyjsku - mówi pani Tamara. - A jak ktoś nie umie? - To niech słucha i się nauczy..

zwykłe miejsca

2012-04-16T03:42:00.003-07:00

Na wiosnę przyda się parasol. W pracowni parasoli pani Reginy Leśniewicz na ulicy Francuskiej znajdziecie piękne parasole przeciwdeszczowe i przeciwsłoneczne. Można wybrać parasol z mnóstwa już wykonanych, albo złożyć osobiste zamówienie. Pracownia daje gwarancję na każdy parasol - nie musicie się martwić, że trzeba będzie wyrzucić zepsuty w połowie sezonu. Zignorujcie sieciówki i chińskie produkcje. Polskie rzemieślnictwo jest solidne.