zzzBoom

ΤΟ ΤΕΛΟΣ

2017-12-02T19:32:00.002+02:00

‘’Γέλιο. Από κάπου μακριά ακούγονται παιδιά. Έχουν αλλάξει τόσα από τότε. Τότε που ήμουν και εγώ ένα παιδί, που έπαιζα και χαμογελούσα χωρίς λόγο, έτσι γιατί απλά δεν είχα καμία έγνοια.

Χθες θυμήθηκα την μητέρα μου. Θυμήθηκα το πρόσωπο της και τον τρόπο που με φρόντιζε. Πόσο μου λείπει. Μου λείπουν τόσα πολλά πράγματα που εσύ ποτέ δεν έζησες και ποτέ δεν είχες. Μην έχεις αυταπάτες, ποτέ δεν θα έχεις. Πρέπει να καταλάβεις κάτι. Η ζωή είναι κύκλος. Ερχόμαστε σαν επισκέπτες που φεύγουν σαν έρθει η ώρα τους. Γεννιόμαστε, μεγαλώνουμε, ζούμε όσα περισσότερα μπορούμε και μετά φεύγουμε. Έτσι είναι το φυσικό. Εσύ όμως είσαι εγωιστής. Δεν καταλαβαίνεις τον χρόνο που περνάει και τις εποχές που εναλλάσσονται. Τα θέλεις όλα δικά σου. Παίρνεις τους ανθρώπους αργά ή γρήγορα. Όλοι σε φοβούνται και κανένας δεν επιθυμεί να σε δει. Με ποια λοιπόν δικαιολογία με έφερες σε αυτή την άσχημη κατάσταση; Μίλα μου.’’

‘’Όταν σε είδα για πρώτη φορά ήσουν το πολύ πέντε χρονών. Πανέμορφη από τότε. Είχα έρθει για να σε πάρω αλλά δεν μπόρεσα. Με κοίταζες με τα μεγάλα σου μπλε μάτια και έκλαιγες. Κοίταζες έμενα. Κάνεις πριν δεν το είχε καταφέρει. Αποφάσισα να αφήσω να ζήσεις όμως εσύ έπαιζες με τη φωτιά και ξανά βρεθήκαμε στα είκοσι σου. Είχες γίνει ακόμα πιο όμορφη. Μου μίλησες .Με ικέτεψες να μην σε πάρω μαζί μου. Η φωνή σου με σκλάβωσε και δεν σου αρνήθηκα αυτή σου την επιθυμία. Κρυφά όμως σου χάρισα κάτι παραπάνω από την ζωή σου. Σου χάρισα την αθανασία. Με αποκάλεσες εγωιστή και ίσως να έχεις δίκιο. Σε ερωτεύτηκα. Αστείο αν σκεφτεί κανείς ποιος είμαι. Χρόνια αργότερα όταν κατάλαβες επιτέλους τι είχε γίνει με κάλεσες και με ρώτησες το γιατί, εγώ σου είπα και εσύ έκλαψες. Θυμάσαι; ‘’

‘’Φυσικά και θυμάμαι. Από τότε έζησα μαζί σου. Σε αγάπησα πραγματικά και ξέχασα ποια ήμουν και ξέχασα τα όνειρα και τις επιθυμίες μου. Με αγαπούσες όμως από μακριά. Δεν με άφηνες να σε αγγίξω. Κάθε μέρα που περνούσε η απορία μου μεγάλωνε ώσπου σε ρώτησα. Εσύ τότε μου έδειξες ένα κομμάτι του εαυτού σου που δεν είχα δει ως τότε. Εκνευρίστηκες με την ερώτηση, τα πάντα γύρω μας άρχισαν να τρέμουν και όταν είδες τον τρόμο στα μάτια μου ηρέμισες.’’

‘’Δεν ήθελα να ξέρεις. ‘’

‘’Το ξέρω.’’

‘’Σου είπα όμως παρόλα αυτά. Μπορούσες να με δεις και να μου μιλάς αλλά αν με αγγίξεις θα φύγεις. Δεν θα μπορέσω να συνεχίσω χωρίς εσένα και τώρα ύστερα από τόσους αιώνες μαζί επιθυμείς να φύγεις. Η απάντηση στην αρχική σου ερώτηση ήταν η αγάπη μου για σένα. Εσύ τι απάντηση έχεις στην δική μου; Γιατί θες να φύγεις;’’

‘’ Γιατί έχασα τόσα πολλά ζώντας τόσα χρόνια. Έχασα την οικογένειά μου, τους φίλους μου, τον εαυτό μου. Δεν ζω ουσιαστικά. Δεν μορφώθηκα, δεν δούλεψα και δεν έκανα δική μου οικογένεια. Ναι γύρισα όλο τον κόσμο και ναι είχα εσένα αλλά πάντα κάτι έλλειπε και απλά δεν έδινα σημασία στα σημάδια. Ως εδώ. Φτάνει.’’

‘’Όχι. Δεν θα το επιτρέψω. Δεν είναι στο χέρι σου. Είμαι ο Θάνατος και εγώ αποφασίζω για την μοίρα όλων των ανθρώπων και εσύ θα μείνεις εδώ. Μαζί μου.’’

Τότε του χαμογέλασε και άρχισε να τον πλησιάζει. Εκείνος τρομοκρατήθηκε για πρώτη φορά και από τη ταραχή του δεν κατάφερε να κουνηθεί. ‘’Αντίο’’ του είπε και με ένα φιλί τον αποχαιρέτησε για πάντα.

Η μπλέ Ρωσσίδα

2017-10-19T00:19:00.001+03:00

Εντάξει. Ενταααξει!!!

Έβλεπα τόσο καιρό αυτήν εδώ να γράφει και να γράφει σε αυτό το πράγμα με τις εικόνες και δεν είχα καταλάβει όλες του τις δυνατότητες. Καλά, ένα screenshot, ένα delete τα έκανα. αλλά αυτό είναι τέλειο. Μπορώ να γράφω για τη ζωή μου και να σας το δείχνω.

Με λένε Luna( η μάνα μου το σκέφτηκε .μεγάλη επιτυχία στην πρωτοτυπία αυτή η κοπέλα) και είμαι γάτα ( προφανώς !σιγά μη μπορούσε ένας σκύλος να μάθει να γράφει στο κουτί).

Εγώ κοιμόμουν ήσυχα και ωραία στο δρόμο στη γωνιά μου και ξαφνικά ακούω μια τσιρίδα και δυο χέρια με σηκώσανε. Αν δεν μου άρεσε η ζέστη της αγκαλιάς θα της είχα ρήξει καμία αλλά έχε χάρη που μου κανε και τη κοιλίτσα μου. Μείναμε πολύ ώρα εκεί θυμάμαι γιατί αυτοί που με σηκώσανε μαλώνανε για το αν θα με πάρουν ( ο μπαμπας το έπαιζε και δυσκολος και τώρα μου χει αδυναμία).

Φυσικά και με πήραν μαζί τους. και αρχίζει το βασσανό μουυυυ..

Με κάνανε μπάνιο γιατί λεεί ήμουν βρώμικη. Με πήγαν σε εναν κύριο που με τσιμπούσε με μια βελόνα και μου έβαζε θερμόμετρο στο ποπό μου. Και όχι μόνο αυτό με ζύγιζε κιολας. Λες και δεν ξέρει οτι δεν ζυγίζουμε μια κυρία μπροστά σε τόσο κόσμο. Είναι αγενές.Και με είπε και κοινή Ευρωπαϊκή.Blue Russian με λεει η μαμα αυτό λέω και εγώ στις φίλες μου που ζουν απέναντι ( σκυλια είναι το πιστεύουν).

Με φέρανε και σπίτι. Ε και; Λες και εκτιμούν τις διακοσμητικές μου προτιμήσεις. Βάζουν ας πούμε ένα ποτήρι με νερό στο τραπέζι( όχι δεν το σπάω,δεν είμαι τοσο προβλέψιμη) ε και πάω και το πίνω. Πάλι τσιρίδες αυτή. Τσιρίδες και ο άλλος ε και εγώ τους βαριέμαι και πάω στη γειτόνισσα για βόλτα να ηρεμίσουν. Εντομεταξύ θα πουντιάσουμε εδω μέσα. Κάθε φορα που βγαίνω απο τη τουαλέτα μου τρέχουν προς όλες τις μεριές και ανοίγουν τα παράθυρα.

Το τερματίσανε όταν μου φέρανε τον αδερφό μου σπίτι. Καλά. Ένα πράμα με φτερά. Παπαγάλος λεει είναι. Τσίφτη τον φωνάζουν . Όλο τσιρ τσιρ τσιρ αυτο το παιδί και άμα του απαντήσω μου λένε οτι έχουμε δημοκρατία σε αυτο το σπίτι και να τον αφήσω να μιλάει. Καμία λογική!Εγώ πάντως είμαι φιλική. Πάω και του κάνω παρέα έξω . Προσπαθώ να τον φτάσω για να τον ακούω καλύτερα αλλά με κάτεβάζουν απο το τραπέζι φωνάζοντας. Κουφή θα καταντήσω εδω μέσα.

Αυτά τα λίγα για αρχή! Πάω να ξαπλώσω γιατί ήταν πολύ κουραστική μέρα σήμερα. Κινυγούσα τη μαμά πάνω κάτω.

( Καλά πολύ κουκλί είμαι.Φτου μου!)

Όνειρα, πουλιά μου ταξιδιάρικα!

2017-09-24T12:10:00.001+03:00

Ξύπνησα και ήμουν πολύ μπερδεμένη. Τι σκατά είδα πάλι;

Ζούσαμε λέει σε ένα ανδροκρατούμενο κόσμο. Οι γυναίκες δεν είχαν δικαίωμα επιλογής. Οι άντρες μπορούσαν να περπατάνε ελεύθεροι αλλά οι γυναίκες ήταν είδος προς κυνήγι κυριολεκτικά. Λίγες εξαιρέσεις αντρών υπήρχαν που βοηθούσαν κάποιες γυναίκες να κρυφτούν κάτω από τη γη σαν τυφλοπόντικες για να μην τις βρουν και τις πάρουν για δουλεμπόριο.

Μένανε σε κάτι άδεια δωμάτια πολλές γυναίκες μαζί με μωρά και μικρά κοριτσάκια. Μπορούσαν να κυκλοφορούν μόνο συγκεκριμένες ώρες και όχι εκτός υπογείου με το φόβο μη τις δουν. Οι άντρες φρόντιζαν να έχουν φαγητό και νερό και είδη υγιεινής . μερικοί από αυτούς ήταν συγγενείς των γυναικών ή και τελείως άσχετοι που πίστευαν ότι χρειαζόταν μια αλλαγή στη κοινωνία.

Μια μέρα δέχτηκαν επίθεση. Μάζεψαν όλες τις γυναίκες και φυλάκισαν τους άντρες. Τις πήγαν σε ένα μεγάλο κτίσμα και ενώ νόμιζαν ότι θα τις σκοτώσουν τις έκαναν μπάνιο και τους έδωσαν ωραία ρούχα. Τις βοήθησαν άλλες γυναίκες και ετοιμάστηκαν λες και ήταν θεότητες. Τις οδήγησαν έξω στο κήπο και εκεί τις έβαλαν να κάτσουν στο κέντρο και ένα φως τις τύφλωσε. Τριγύρω τους άντρες με κουστούμια καθόντουσαν σε τραπέζια . μουσική άρχισε να παίζει και ξαφνικά από το πουθενά δαχτυλίδια ξεκίνησαν να πετάνε τριγύρω τους. Οι γυναίκες δεν καταλάβαιναν τι γινόταν αλλά σιγά- σιγά ξεκίνησαν να μαγεύονται από το χρυσό και τις πέτρες. Μια κοπέλα ήταν δεν ήταν 20 πλησίασε ένα χρυσό δαχτυλίδι με μια κόκκινη πέτρα και το φόρεσε. Σηκώθηκε τότε ένα χοντρός κουστουμάτος με πούρο και έκανε νόημα να την φέρουν στο δωμάτιό του. Μια – μια διάλεγαν και αυτές δαχτυλίδι και έτσι διάλεγαν στη τύχη την μοίρα τους. Κάθε δαχτυλίδι ήταν και μια πρόσκληση .

Κανένα δικαίωμα επιλογής κανένα δικαίωμα αλλαγής. Του ανήκες για πάντα. Τα μωρά τα φρόντιζαν μέχρι να μεγαλώσουν και να περάσουν και αυτά τη δοκιμασία της επιλογής.

Ήμουν και εγώ λέει ένα τέτοιο κορίτσι. Ευτυχώς δεν είδα που κατέληξα. Με ξύπνησε η γάτα μου.

Βασικά με ενόχλησε πολύ αυτό το όνειρο. Γιατί μπορεί το όνειρο να ήταν υπερβολικό σαν κατάσταση αλλά ουσιαστικά συμβαίνουν αυτά. Όχι με αυτό το τρόπο αλλά πολλές χώρες έχουν ακόμα αφαιρέσει τα δικαιώματα των γυναικών και όσες χώρες υποτίθεται έχουν δώσει δικαιώματα έχουν εξαιρέσεις αντρών που τα καταπατούν .

Τώρα θα μου πείτε τι μας τα λες αυτά καλή μου κοπέλα. Ε και εγώ θα σας πω ότι είχα να γράψω καιρό και ήθελα να μοιραστώ κάτι.

Σκόρπιες σκέψεις για σένα.

2015-12-30T01:48:00.001+02:00

Ήρθες σπίτι μετά από καιρό. Το κοίταζες λες και ήταν η πρώτη φορά.

Επεξεργάστηκες λίγο τα βιβλία που είχα στο τραπέζι και έκανες ένα σχόλιο ότι έχει αλλάξει το γούστο μου. Σε κοίταξα με ύφος δεν βαριέσαι έτσι είναι οι άνθρωποι.Εμένα άλλαξε το γούστο μου στα βιβλία εσύ άλλαξες ολόκληρος.

Σου έφερα καφέ χωρίς να μου ζητήσεις. Έτσι όπως τον έπινες παλιά .Όπως θυμόμουν. Μέχρι να φύγεις δεν τον άγγιξες. Έπρεπε να είχα ανοίξει τη ρετσίνα.
Έκαστες στο καναπέ και έβγαλες τσιγάρα. Μα καλά εσύ δεν έκανες βιομηχανικά. Αναπτήρας.Πάνε και τα σπίρτα δηλαδή.

Με ρώτησες τι κάνω και πώς περνάω τον τελευταίο χρόνο που έφυγες. Εσύ δεν είδες το ψεύτικο χαμόγελο΄Δεν κατάλαβες τα ψεύτικα λόγια. Τίποτα δεν κατάλαβες. Παλιά θα άρχιζα να σου λέω μαλακίες θα με κοίταζες και θα μου λεγες να σκάσω. Τώρα απλά είπες ένα αόριστο χαίρομαι για σένα μικρή. Χέσου που πετάς επίθετα που κάποτε με έκαναν να λιώνω.
Ήρθα λίγο πιο κοντά και σηκώθηκες. Μου γύρισες τη πλάτη και σχολίασες το πίνακα που είχα στο τοίχο. Εσύ μου τον είχες χαρίσει μετά από μια βόλτα μας στην Αθήνα. Γέλασες που τον είχα ακόμα και μου είπες δεν πάει με τον χώρο. Αναστέναξα και το άφησα να περάσει.
Όλη την ώρα το τηλέφωνο α χτυπάει και να γελάς. Ποιος σε κάνει να γελάς πλέον; και με τι; Δεν θα μάθω νομίζω.

Πήγα να κάνω κουβέντα για το παρελθόν και ενοχλήθηκες. Γιατί; Εμένα τα χρόνια εκείνα ήταν ότι πιο βαθύ έχω. Συναισθήματα και εμπειρίες. Βαθιά κλειδωμένα. Δεν το συνέχισα γιατί σε είδα να κοιτάζεις το ρολόι σου και δεν ήθελα να φύγεις.
Έκατσες στον υπολογιστή και έβαλες μουσική.Όχι! Όχι αυτό το τραγούδι. Επίτηδες το έκανες είμαι σίγουρη.

Ήθελες και έφυγες τότε μου λες και το ξέρω και μόνη μου. Σου πέρασε εύκολα. Φεύγοντας όμως πήρες ένα κομμάτι μου και ακόμα κενό είναι. Καλά κρυμμένο αλλά κενό.
Πάλι δεν θα πω αυτά που θέλω. Και δεν θα έχω άλλη ευκαιρία. Το βλέπω. όλα πάνω σου το φωνάζουν.

Εδώ όμως δεν είναι Σουηδία. Βαλκάνια. Ελλάδα.
Μου χρωστάς πολλά σου λέω εν τέλη και με κοιτάς σαν να σ ου είπα κάτι τραγικό. Ότι ήταν να δώσω τα έδωσα. Ούτε συγνώμη ούτε τίποτα και αν είναι να ξανά πούμε τα ίδια καλύτερα να φύγω.
Τελικά δεν άλλαξες τόσο. Στα δύσκολα είσαι ήδη παρελθόν.
Κάπου εκεί αρχίζω να φωνάζω. Υστερικά. Γαμώτο και είχα πει ποτέ ξανά. Πάλι τα ίδια.
Φύγε ναι!

Βάζεις μπουφάν και μαζεύεις κινητό και τσιγάρα. Σταματάω και σε κοιτάζω μια τελευταία φορά.
Ξεκρεμάω το πίνακα και στον δίνω. Καλά Χριστούγεννα σου λέω και ανοίγω τη πόρτα.
Δεν σε ξανά είδα από τότε. Δεν πειράζει. Τουλάχιστον εγώ θα θυμάμαι τα πάντα, δεν θα έχω διαγράψει από τη μνήμη μου τόση ιστορία. Και θα είμαι καλά με εμένα.

Επιτέλους ήρεμη!

10 Πράγματα που δεν ξέρατε για τον Hilter

2015-07-12T23:51:00.000+03:00

Δέκα πράγματα που δεν γνωρίζατε για τον Αδόλφο Χίτλερ και θα μας ενδιέφερε να μάθουμε...

Ήταν υποψήφιος για το Nobel Ειρήνης το 1939. Είχε προταθεί από τον Brandt που ήταν μέλος του Σουηδικού κοινοβουλίου, ο οποίος ήταν αντί-φασίστας και έκανε την πρόταση ως αστείο όπου όμως η σαρκαστική του κίνηση δεν είχε καλή απήχηση.
Εφηύρε τις κούκλες του σεξ. Τα γερμανικά στρατεύματα αποκτούσαν σύφιλη από τις Γαλλίδες πόρνες, έτσι για να το αντιμετωπίσει ο Χίτλερ καθιέρωσε τις ρεαλιστικές κούκλες που θα μπορούσαν οι στρατιώτες να κουβαλάνε στις τσάντες τους και να τις χρησιμοποιούν όταν τις χρειαζόντουσαν.
Η πρώτη του αγάπη ήταν ένα κορίτσι εβραϊκής καταγωγής, λόγω έλλειψης θάρρους όμως ποτέ δεν της μίλησε. Ήταν 16 χρονών τότε και είχε γράψει ένα σωρό ερωτικά ποιήματα για αυτήν, κάποιες πηγές λένε ότι πήγε να οδηγηθεί και στην αυτοκτονία ως απόδραση από την μονόπλευρη αγάπη του.
Ξεκίνησε την πρώτη καμπάνια κατά του καπνίσματος στην μοντέρνα ιστορία. Η ναζιστική καμπάνια απαγόρευσε το κάπνισμα σε δημόσια μέσα μεταφοράς και έβαλε φόρους στον καπνό. Επίσης προώθησαν την εκπαίδευση στην υγεία και οργάνωσαν διαλέξεις για τους στρατιώτες.
Ήταν vegetarian και δημιούργησε νόμους ενάντια στην κακομεταχείριση και βασανισμό των ζώων. Πέρασε νόμους που ρύθμιζαν την σφαγή των ζώων και τη μεταφορά τους, πιο σημαντικά όμως απαγόρευσε το απεριόριστο κυνήγι και ελάττωσε τα πειράματα σε ζώα, δυστυχώς τα ζώα που χρησιμοποιούνταν ως πειραματόζωα αντικαταστάθηκαν από Εβραίους.
Ο Χίτλερ σώθηκε από πνιγμό από έναν ιερέα όταν ήταν 4 χρονών. Ο ιερέας ήταν γύρω στην ηλικία του Χίτλερ και πήδηξε στο νερό για να σώσει τον μικρό Χίτλερ, όταν ο πάγος κάτω από τα πόδια του έσπασε και έπεσε μέσα στο παγωμένο νερό. Η ειρωνεία είναι ότι ο ήρωας μεγάλωσε ώστε να μετανοιώσει το γεγονός.
Κατά τη διάρκεια του πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου ένας Βρετανός στρατιώτης χάρισε τη ζωή ενός τραυματισμένου Γερμανού. Αυτός ο στρατιώτης ήταν ο Αδόλφος Χίτλερ, ο στρατιώτης είχε καθαρή βολή για να τον σκοτώσει αλλά αποφάσισε να μην το κάνει. Ο Χίτλερ βρήκε αργότερα ένα άρθρο για τον στρατιώτη τον αναγνώρισε στην εικόνα και κράτησε το απόκομμα.
Σκόπευε να μαζέψει χιλιάδες Εβραϊκά αντικείμενα για να φτιάξει ένα μουσείο ενός εξαφανισμένου λαού μετά τον πόλεμο. Διέταξε την συλλογή 200.000 αντικειμένων τα οποία φωτογραφιζόντουσαν και καταγράφονταν. Η συλλογή θα εξυπηρετούσε και ως τροπαιοθήκη.
Ποτέ δεν επισκέφτηκε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, σε αντίθεση ήταν πολύ προσεκτικός στο να κρατά αποστάσεις από όλη τη βρώμικη δουλειά, μιλούσε πολύ αόριστα για το θέμα και δεν υπήρξαν γραπτές εντολές για τους σκοτωμούς, έδινε τις πιο ευαίσθητες εντολές αποκλειστικά και προφορικά.
Είχε μόνο έναν όρχι. Αναφορά λέει ότι είχε τραυματιστεί σε μάχη, έχοντας υποστεί ζημιά στην κοιλιά και στα αχαμνά. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να χάσει έναν από τους όρχεις του, ο γιατρός πολέμου το υποστηρίζει, αν και δεν έχουν βγει δημόσια πειστικές αποδείξεις.

Καληνύχτα κοριτσάκι!

2015-01-22T22:13:00.000+02:00

ΟΚ! Η μέρα ξεκινάει στις 4 το απόγευμα. Ξυπνάς με το κινητό που έχει πάρει φωτιά. Από μήνυμα σε κλήση. Σκουπίζεις το σάλιο σου ( μπιχλιάρα ύπαρξη ) που έχει τρέξει από το στόμα στο μαξιλάρι. Σηκώνεσαι και φοράς κάλτσες. Ναι αυτό σε μάρανε. Όχι ότι έχεις κοιμηθεί μόνο με τα εσώρουχα πάλι.

Κοιτάς το κινητό και χασμουριέσαι. Βλέπεις το ποτήρι στο κομοδίνο και το μυρίζεις. Τεκίλα εγώ; αναρωτιέσαι και θυμάσαι μπύρες και ουίσκι. Εεε τέλος πάντων. Άσπρο πάτο. Καλημέρα κόσμε.

Σηκώνεσαι και πας τουαλέτα. Παντού ρούχα και βιβλία. Κάνεις μια κίνηση με το πόδι και ανοίγεις χώρο να περάσεις. Καλέ κοίτα εκεί. !! Έχει και μοκέτα. Καλή φάση. Ο καθρέφτης στο μπάνιο θολός και πιάνεις τη πετσέτα να τον καθαρίσεις. Ναι μόλις το έκανες χειρότερο. Κοιτάζεσαι. Πρέπει κάποτε να αρχίσεις να ξεβάφεσαι πριν κοιμηθείς. Ανοίγεις βρύση και ρίχνεις νερό με μανία. Με την ίδια πετσέτα σκουπίζεσαι. Κάτι γίνεται.

Πας κουζίνα και στρίβεις τσιγάρο. Το κινητό ακόμα επιμένει. Το σηκώνεις. Μπλα μπλα μπλα. Μέχρι να τελειώσει αυτός που μιλάει και να καταλάβει ότι δεν έχεις ακούσει μια πρόταση από όσα είπε έχεις τελειώσει ήδη το τσιγάρο. Τι έλεγε; Κάτι για μια συνάντηση. Ω καλά. Κλείνει τηλέφωνο ανοίγεις ψυγείο και τότε το ακούς. Ένας ήχος από τη κρεβατοκάμαρα. Μένεις μόνη και αυτό είναι ανησυχητικό. Έφερα κανέναν χθες εδώ;

Παίρνεις μια κουτάλα και πας σιγά προς τον ήχο. Βάζεις το κεφάλι στη πόρτα και βλέπεις μια αντρική φιγούρα στο κρεβάτι σου. Σκατά. Αφήνεις κουτάλα. Πας στο σαλόνι βάζεις ότι βρεις μπροστά σου παίρνεις και τον υπολογιστή και έφυγες.

Στον δρόμο αφήνεις μήνυμα στον κολλητό σου. Αμάν με τους πρώην που ξανά εμφανίζονται. Δηλαδή για αυτό τον έχεις. Να σε σταματάει από λάθη .

Η ώρα έχει πάει 5. Που να πας τώρα; Είχες πει ότι θα γράψεις κιόλας λίγο σήμερα. Το ‘χεις παρατήσει τελειώσεις τώρα τελευταία και αν δεν παραδώσεις το τέλος θα ζητήσουν τη προκαταβολή. Και αν θυμάσαι καλά την έχεις φάει σχεδόν όλη καλή μου. ΣΚΑ ΤΑ.

Σταματάς ένα ταξί και του λες τη διεύθυνση. Ο ταξιτζής σε κοιτάει με μάτι κυνηγού. Ο κυριούλης με τη καραφλίτσα και τη μπυροκοιλιά με χαλβαδιάζει. Σε ρωτάει από πού είσαι και πώς σε λένε. Εσύ δεν μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από τη χρυσή καδένα στο χέρι του και τον ιδρώτα στο κούτελό του. Του απαντάς ευγενικά και γελάς. Απίστευτη αυτοπεποίθηση ο τυπάς.

Σε αφήνει έξω από το μπαρ και σου δίνει το τηλέφωνό του. Μπας και χρειαστείς ταξί βρε αδερφέ. Τι τώρα ; Να μπλέκουμε με ξένους;

Μπαίνεις μέσα. Επιτέλους το γνώριμο σου σκοτάδι. Κάθεσαι στην άκρη του μπαρ. Βγάζεις τα περιττά από πάνω σου. Έρχεται ο μπάρμαν – φίλος και σου φέρνει μπύρα. Είστε μόνοι στο μαγαζί. Προφανώς αλκοόλα. Οι άνθρωποι δεν πάνε από τις 5μιση στα μπαρ και μάλιστα μεσοβδόμαδα. Στρίβεις τσιγάρο και συζητάς με τον μπάρμαν- φίλο. Σου προσφέρει φωτιά. Κάνεις το χαρτάκι του οδηγού κύλινδρο και του βάζεις φωτιά. Χρήσιμο τελικά.

Την πέφτεις στα πατατάκια και ανοίγεις τον υπολογιστή. 20 σελίδες και τελείωσες. Ξεκινάς να γράφεις. Δεν γράφεις και κάτι αισθηματικό. Σκατάνθρωπος είσαι. Για χαμένες φιλίες και αρρωστημένους έρωτες γράφεις. Βγάζεις χολή στο χαρτί. Και σου αρέσει. Και είσαι καλή. Για αυτό σε πληρώνουν. Ποτέ δεν σου άρεσαν τα γλυκανάλατα. Είσαι 30 χρονών και ακόμα να μπεις σε μια σειρά. Και σ αρέσει. Και σε πληρώνουν για αυτό. Τρελό.

Κόσμος αρχίζει να μπαίνει. Είσαι στη τέταρτη μπύρα και έχεις τελειώσει τον καπνό σου. Ευτυχώς σε ξέρουν εκεί μέσα και οι φίλοι έρχονται προετοιμασμένοι. Κλείνει τον υπολογιστή. Πάλι δεν τελείωσες. Αύριο. Ίσως.

Χορεύεις και γελάς σαν μην υπάρχει αύριο. Μαζί με φίλους και με αυριανά λάθη. Δεν θα μάθεις ποτέ κοριτσάκι να κάνεις σωστές επιλογές. Και θα το πληρώσεις μια μέρα. Αλλά σήμερα απλά είσαι χαρούμενη. Γιατί μπορείς. Γιατί όχι;

Θα πας σπίτι μόνη και θα ξαπλώσεις όπως είσαι. Θα κοιτάξεις λίγο το ταβάνι. Ανάσες να μην το χάσεις και τελείως. Ανάσες. Όλα με στο πρόγραμμα είναι.

Καληνύχτα κοριτσάκι.

ONE TWO THREE GO!

2014-08-06T03:17:00.001+03:00

Είναι τόσο τραγικό να χαλάει η ιδέα που έχεις για ένα άτομο ( ή και περισσότερα ) ή πρέπει επιτέλους να βλέπουμε ως έχουν τα πρόσωπα που έχουμε γύρω μας και να μην φτιάχνουμε δικά μας σενάρια στο μυαλό μας. Οι φίλοι μας είναι πάντα εκεί, μας ακούν. Η οικογένειά μας είναι δεμένη. Τα προσωπικά και τα επαγγελματικά πάνε καλά κανένα πρόβλημα.
Μπλα μπλα μπλα.

Για ένα πολύ μεγάλο διάστημα είχα πέσει σε αυτό το τρυπάκι. Όχι ότι φταίει κάποιος άλλος από εμένα αλλά έπρεπε να περάσει καιρός μέχρι να το δω. Υπερασπιζόμουν άτομα που είχα δίπλα μου και τελικά αποδείχτηκαν ότι δεν άξιζαν. Πέρασα χρόνια με το να σκέφτομαι πρώτα αυτούς και μετά εμένα. Θα μπορούσα να έχω κάνει τόσα πολλά και να έχω γεμίσει εμπειρίες αλλά επέλεξα να σπαταλάω το χρόνο μου με το να συζητάω τα δικά τους θέματα και να κάνουμε τα ίδια ξανά και ξανά.

Αποτέλεσμα; Βγήκα και από κάτω. Λίγο προς το τέλος έπεσαν οι μάσκες. Είδα και άκουσα την πραγματικότητα και μου πήρε περίπου δύο χρόνια για να ξεπεράσω αυτή τη τετράχρονη '' εμπειρία''. Μόνο ένα πράγμα μετανιώνω μόνο. Ο χρόνος που έχασα δεν θα ξανά έρθει και οι καυγάδες με την οικογένεια μου θα μπορούσαν να μην υπήρχαν καν ούτε σαν όνειρο.
Όσο και να σου μιλάνε αυτοί που όντως νοιάζονται για σένα πρέπει μόνος σου να δεις τις αρνητικές επιρροές ενός ατόμου πάνω σου. Θα κάνεις πολλά λάθη στο ενδιάμεσο απλά μην μετανιώσεις που γνώρισες αυτό το άτομο γιατί εν τέλη και χάρη σου έκαναν. Σε βοήθησαν να ωριμάσεις λίγο πιο γρήγορα και να αποκτήσεις ένα ραντάρ για αυτά τα άτομα.

Όσο για την οικογένεια εκεί όλα πάντα είναι πιο περίπλοκα. Αν τους φίλους μας τους επιλέγουμε την οικογένεια μας όχι. Προσωπικά πιστεύω ότι είναι οι πιο σημαντική σχέση αυτή του παιδιού με τους γονείς και τα αδέρφια του. Φυσικά εγώ αν συγκεντρώσω τις αναμνήσεις μου οι περισσότερες είναι καλές. Ποια οικογένεια δεν έχει τα προβλήματά της και δεν περνάει ανά διαστήματα τις δικές της δυσκολίες; Όλες. Αυτό που με ενοχλεί είναι ότι μπορεί να ξέρω κάποιο άτομο και να μου παρουσιάζει την οικογένεια του ή τη ζωή του γενικά ως τέλεια. Εγώ ρε φίλε γιατί να κάτσω και να ασχοληθώ να σου πω τι ακριβώς συμβαίνει με εμένα και εσύ απλά να χαμογελάσεις ψεύτικα να μην απαντήσεις καν και να αρχίσεις να λες ακριβώς το αντίθετο από οοοοοοοτι άκουσες. Η τελευταία πραγματικά τραγική κατάσταση που μου συνέβη ευτυχώς δεν ήταν με φίλο.

Είμαι στα ΚΤΕΛ ακούω μουσική δεν ενοχλώ κανέναν , τα κλασσικά. Δίπλα μου μια γυναίκα κοντά πενήντα χρονών. Η συζήτηση ξεκίνησε με το να μου πει να μην έχω τόσο δυνατά τη μουσική γιατί θα έχω θέμα στο μέλλον. Μετά περάσαμε στο να μου πει όλη της την οικογενειακή κατάσταση. Είδα όλες της τις φωτογραφίες στο κινητό της. Μου έδειξε τις κόρες της και κάποιες συζητήσεις στο viber. Είδα τα εισιτήρια της από τα ταξίδια της τους τελευταίους μήνες. Μου είπε πόσα ξόδεψε σε ένα γυμναστήριο που δεν πάτησε ποτέ ( 1.000 ευρώ ντούκου παρεπιπτόντως) και όταν της είπα ότι απλά πλήρωσα 15 ευρώ για να πάω στο δημοτικό γυμναστήριο και ότι περπατάω είκοσι λεπτά για αν φτάσω μου έριξε ένα βλέμμα όλο λύπηση. Οι κόρες της ζουν μόνες τους και στέκονται στα πόδια τους( με μηνιαία ποσά φυσικά για βοήθεια). Η τύπισσα ρώτησε για το τυπικό για εμένα και αφού μίλησα δέκα ολόκληρα λεπτά είπε απλά ένα '' Α! ωραία'' και μετά μου είπε την ιστορία της κουμπάρας της. Ταξίδια λεφτά σνομπ ύφος και πολλή υποκρισία. Όλα τέλεια και επειδή εγώ είπα κάποια πιο απλά καθημερινά πράγματα έχασε το ενδιαφέρον της. Φαινόταν ξεκάθαρα στις εκφράσεις της. Μέχρι που γύρισε στους πίσω για να μιλήσει αλλά όταν δεν βρήκε ανταπόκριση ξανά κέρδισα την αποκλιστικότητα (yeeeeah!).

Ας το ξεκαθαρίσουμε δεν με πείραξε ούτε η ''τέλεια'' ζωή της ούτε τίποτα. Ζωή να έχει να χαραμίζει όσα λεφτά θέλει. Μην πας όμως να μου βγάλεις τη ζωή μου κοινή, είσαι ξένη προς εμένα και κάποια άλλη θα σε έβριζε. Το θέμα είναι ότι δεν τη κατηγορώ. Έτσι έμαθε έτσι κάνει. Άμα δεν έχεις δουλέψει μια μέρα στη ζωή σου και μένεις Γλυφάδα και είσαι όλο το στερεότυπο της γυναίκας- γλάστρας δεν φταις.

Πάει η θετική μου ενέργεια και σήμερα. Εν τέλη το point μου ήταν απλά να σταματήσουμε τη τόση ψευτιά μέσα μας και ας αποδεχτούμε τη ζωή μας ως έχει. Αν θέλουμε να την αλλάξουμε ας το κάνουμε βρε αδερφέ, αλλά με πράξεις όχι με ψέματα. Ο καθένας έχει δικαίωμα να ζήσει όπως θέλει ακόμα και να υποβιβάζει τους άλλους και λέει ψέματα μέχρι και στον εαυτό του απλά να έχει επίγνωση ότι υπάρχουν και συνέπειες. Πόσο απειλητικό ήταν αυτό. (miex miex miex )Όχι ότι εγώ είμαι η τέλεια. Ούτε κατά προσέγγιση, Έχω επίγνωση όμως πλέον για κάποια βασικά πράγματα για τον εαυτό μου , τη ζωή μου και τους γύρω μου και μια ειλικρινής απάντηση είναι ο,τι πιο βασικό μπορώ να προσφέρω και να μου δώσουν.

Πόσο βαθυστόχαστες σκέψεις κάνω πάλι και σήμερα. Φτου μου!!!!! και για να τελειώνουμε :

THE HERAKLION CITY SOCIETY

2014-01-19T15:59:00.000+02:00

Πολλοί άνθρωποι βαριούνται που ζουν. Άλλοι μένουν μέσα και παίζουν παιχνίδια. Άλλοι ζωγραφίζουν. Άλλοι πιο άτυχοι μπορεί να θέλουν να κόψουν τις φλέβες τους και να μην μπορούν γιατί έχει γύρω κόσμο.

Σε αυτή τη κατηγορία πολλές φορές έχει βρεθεί η παρέα μου και εγώ. Εμείς όμως ανεβάσαμε το επίπεδο. Αποφασίσαμε ότι αντί να κοιτάμε ο ένας τον άλλο και να λέμε όλη την ώρα βαριέμαι, ότι θα δημιουργήσουμε τέχνη.

Βεβαίως! Μιλάμε για στοίχους με νοήματα. Μιλάμε για εσωτερικό πόνο και κρυφά μηνύματα. Μιλάμε για ανεκπλήρωτες αγάπες και πολύ βάθος ...

Απολαύστε!

''ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΚΟΛΑΣΗ''

Από το πύργο της Βαβέλ

έφυγα νύχτα με το ΚΤΕΛ.

Πέρασα θάλασσες, βουνά ξημέρωσα στα καπιλιά κοιμήθηκα στα χόρτα

και έτρωγα μπομπότα.

Σε βρήκα δίπλα στο ρυάκι

μίλαγες με ένα ψαράκι.

Με κοίταξες σε κοίταξα και σου ριξα χαστούκι

μετά όμως κατάλαβα πως ήσουν ένα ντούκι.

Φοβήθηκα και τρόμαξα, έκανα βήμα πίσω

κρατούσα βλέπεις και καφέ (που δεν ήθελα)να χύσω.

Με κράτησες στα χέρια σου και μου ριξες χλαπάτσα

και τότε εγώ δεν άντεξα στην έριξα την μπάτσα.

Εκεί σε ερωτεύτηκα, τρελάθηκα μαζί σου

τον ήλιο κοίταξα ψηλά και έφυγα μαζί σου.

ΆΤΙΤΛΟ

Γύρισα από εδώ, γύρισα από εκεί

το όνομά σου φώναξα μα άκουσα σιωπή.

Κοίταξα τα άστρα και μου παν πως με θες

μα αντάλλαξα τα άστρα με ματωμένες πληγές.

Δεν ήθελα να ξέρεις, δεν ήθελες και εσύ

μα είδες που πληγώθηκα χωρίς να ματωθείς.

Μου είπες πως μ'αγάπησες χωρίς πολλές κουβέντες

μια νύχτα σε ένα όνειρο που παίζαμε τους κλέφτες.

Ταράχτηκα και ξύπνησα μες της βουής τη ζάλη

στράφηκα στο πλάι σου κενό είδα και πάλι.

Σε έψαξα στον άνεμο δίχως να περιμένω κάτι

και ρώτησα τα κύματα γιατί να λείπεις πάλι;

Τα κύματα όμως σώπασαν, δεν ήρθε τρικυμία

λείπεις εσύ αγάπη μου και με πιάνει μια ανία.

Έφυγα από τη θάλασσα και πήγα στη Μαρία.

Μου άνοιξε και σώπασε χωρίς να πει κουβέντα, χτύπησε στη κεφαλή με έπιασε μια ζάλη

σωριάστηκα στο πάτωμα με είπε και τσογλάνι.

Ήρθες και με σήκωσες να δεις αν είμαι εντάξει

και ύστερα γύρισες τη πλάτη σου χωρίς να βάλεις τάξη.

Τα μάζεψα και έφυγα με κάτω το κεφάλι

ούτε ματιά δεν έριξες , με αγνόησες μανάρι.

Και έτσι για να τελειώνουμε σου έδωσα τα πάντα

το αμάξι το καμπριολέ με την ωραία ζάντα.

Σάγάπησα με πλήγωσες και είπα όμως φτάνει

θα φύγω με τον Μάριο, θα πάω για σαφάρι.

''ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΟ ΟΛΑ ΚΑΙ ΟΛΑ TEAM''

Περπατούσα χθες στο δρόμο εκεί κοντά στη παραλιακή

ξαφνικά το φίλο μου τον Γιάννη συνάντησα και μου' πε '' ε ψιτ που είσαι εσύ;''

Μου' πε χάθηκες, του πα χάθηκες και εσύ

και μου απάντησε ''να μωρέ κάτι εξετάσεις πήγα να κάνω στο ΠΕΠΑΓΝΗ.''

''Έλα ρε φίλε τι έπαθες;'' του είπα απορημένος

''Τίποτα ένα κρυωματάκι, είμαι μπουκωμένος.''

Όπως διάβαινα συνάντησα και το Κατερινάκι

μου πε πως πάει στης Ιωάννας και της Ζωής να πιει ένα καφεδάκι.

Συνέχισα το δρόμο μου, πάτησα ένα πετραδάκι

στο πεζούλι παραπάτησα και ξάφνου να το Ειρηνάκι.

'' Ειρήνη μου τι κάνεις; Γιατί στέκεσαι εκεί;''

'' Να μωρέ περιμένω τη Φάμπι να πάρει γατοτροφή.''

Το δρόμο πάω να περάσω με τρομάζει ένα μηχανάκι

παρκάρει δεξιά και ξάφνου ο Άλεξ με το Νικολάκι.

'' Που πάτε ρε παίδες; Γιατί τόσο φορτσάτοι;''

'' Είναι που αργήσαμε για το καφεδάκι.''

Φτάνω στη Καλοκαιρινού και συναντάω ένα τυπάκι.

Ρε συ χορευταράς φαινότανε, ωχ το Γλυκοκοκαλάκι.

'' Τι κάνεις ρε ψηλέ, γιατί κατσουφιασμένος;''

'' Άσε με φίλε μου και είμαι κουρασμένος.''

Πιο κάτω σκάει μύτη ο Τούφας με ένα πακετάκι

είπε να στα κορίτσια ένα γλυκάκι.

Τελικά στο σπίτι όλοι μαζευτήκανε και παίζουνε τιτσάκι

η Ιωάννα βαρέθηκε και είπε να βάψει το νυχάκι.

Σιγά - σιγά η ώρα πέρασε το διαλύσαν το παρτάκι

και ο καθένας κατεργάρης πήγε στο δικό του το παγκάκι.

'' Η ΠΑΣΤΡΙΚΙΑ''

Η αγάπη μου για σένα

είναι σαν νερό στη στέρνα.

Ρέει άφθονη από μέσα

είναι για σένα ρε μπαμπέσα.

Είναι τόσο δυνατή

νόστιμη και τραγανή.

Μες στα μάτια σου κοιτώ και από μέσα μου απορώ

είναι τάχα αυτό αληθινό;

Θυμάμαι τότε μου είχες πει πως ήθελες μια μηχανή, να με πηγαίνεις βόλτες

και να με ζηλεύουν όλες.

Η επιθυμία σου αυτή

ήταν για μένα διαταγή.

Σου έδωσα επιταγή

μου έδωσες φιλί στο αυτί.

Ήρθε η μέρα που την πήρες

και χάρηκες μόλις την είδες.

Ανέβηκες στη σέλα και μου λεγες ανέβα

όλο χαρά και τρέλα.

Σκαρφάλωσα στο πατιτούρι

γιατί είμαι και πολύ καγκούρι.

Μας είδε η Πίτσα στη γωνιά

και μου πε '' Με αυτή τη παστρικιά;''

''ΧΑΡΗΣ''

Χάρη είσαι παιδί εντάξει

και στο τίτσου βάζεις τάξη.

Καθόμουνα και διάβαζα για τη Καλαιτζάκη

και είδα μες στο inbox μου ένα μηνυματάκι.

Το άνοιξα, το διάβασα έριξα ένα γελάκι

παράτησα τη κλινική και έπαιξα τιτσάκι.

Περάσαμε πολλά μαζί, μου έδωσες το δράκο

μου είπες '' βρες με κοπελιά, δώσε μου κάναν άσσο τη τύχη μου να πιάσω. ''

Κερδίσαμε με ένα - δυο μα κόπηκε το ρεύμα \

οι πόντοι δεν μετρήθηκαν και μου σπασαν τα νεύρα.

Και pokemon και digimon θα έπαιζα για σένα

αρκεί το μπράφ να βλέπαμε να φώναζες ΣΤΑ ΤΡΕΝΑ.

''ΤΡΟΛΛ''

Μου έλεγες πως χάρηκες που μίλησες με μένα, το όνομα μου ξέχασες με φώναξες και Κίρκη

ο Οδυσσέας έλειπε και έπεσε το μπρίκι.

Με τρόλλαρες και γέλαγα σαν καθυστεριμένο, ο έρωτας με χτύπησε

και ακόμα περιμένω.

Με κοίταγες και μου λεγες πως ήμουνα παγάκι, ο πάγος όμως έλιωσε και έμεινε η φλόγα

για να ζεσταίνει ακόμα.

Αποκριές εφτάσανε, οι μασκαράδες ήρθαν

και ντύθηκες εσύ ταρζάν και εγώ μωρό μου τσίτα.

Στο Ρέθυμνο πηγαίναμε τρολλάραμε το κόσμο

μύτη με μύτη κάναμε μου πρόσφερες και δυόσμο.

Σε φίλησα και μου λεγες η σχέση αυτή δεν πάει

εσύ είσαι από το Διόνυσο και εγώ από Χαβάη.

Πλατωνικός ο έρωτας που ζήσαμε Αλέξη

σου εύχομαι από καρδιάς να μη σου κάτσει σχέση.

Τα παραμύθια που πουλάς αλλού να μην τα δώσεις

γιατί να ξέρεις μάτια μου πως θα το μετανιώσεις.

''ΗΠΙΑΜΕ''

Στις δέκα μου έστειλες μήνυμα να πάμε για ρετσίνα

μα δεν το είδα μάτια μου έκανα και φασίνα.

Σου είπα είσαι ''γρήγορη'', μου το κλεισες στη μούρη

λίγο έλειψε μάτια μου να πάθω τακαμούρι.

Την εβδομάδα ολόκληρη βγαίναμε μόνο Τρίτη

να πάμε μου είπες και αλλού που μας καλούν τα πλήθη.

Στην υγειά σου πίνω και το ποτήρι μου αδειάζει

που σε μάγκα να με δεις που έχει αρχίσει και χαράζει.

Χόρεψες στο μεθύσι σου όλα τα τραγούδια όλα

και εγώ σε χειροκρόταγα και φώναζα Ζωούλα δώστα όλα.

Το μαγαζάκι έκλεινε πήγε τέσσερις η ώρα

το Ειρηνάκι φώναζε και έλεγε '' Έλα ρε Κώστα! Ξεκόλλα.''

Πάλι κλείσαμε το μαγαζί και προχωράμε σπίτι

μαζί θα βγαίνουμε μαζί ας όψεται η κρίση.

Ξημέρωσε Τετάρτη και άλλη μια μέρα πήγε στράφι!

Αχ πότε θα έρθει η Κυριακή να ψήσουμε και στο ΠΑΓΝΗ.

Μιλάμε για πολύ ταλέντο.

Στις: Ζωή, Κατερίνα και Ιωάννα ( όλοι οι άλλοι guest κάνατε )

Η ΜΕΓΑΛΗ ΕΞΟΔΟΣ

2013-10-16T18:05:00.000+03:00

Στη γειτονία σας γκρεμίστηκαν φούρνοι; Θέλετε να βρείτε για ποιο λόγο έγινε ο σεισμός στη Κρήτη και είχε τόσους μετασεισμούς; Το σαββατοκύριακο που πέρασε σας φάνηκε παράξενο; Εγώ έχω την απάντηση. Βγήκε έξω η φίλη μου η Κατερίνα.

Μιλάμε για άτομο που είχε να δει τη πόλη αργά το βράδυ από πριν το καλοκαίρι. Καλά όταν μας ανακοίνωσε ότι θα βγει δεν το πιστεύαμε. Ζει σαν τους βρικόλακες αλλά αντίστροφα. Μόλις η ώρα πηγαίνει δέκα το πολύ πίσω στο σπίτι. Με την μία. Αφού μια άλλη φίλη μας για ένα τέταρτο τουλάχιστον την ρωτούσε αν είναι όντως αυτή. Φαντάσου!

Κατεβαίνει που λέτε η κοπέλα να περάσει μια όμορφη βραδιά με φίλους… Ε εντάξει. Τα είδε όλα. Νομίζω θα ξανά βγει σε κάνα μήνα πάλι βράδυ. Και αν!

Είχε ξεσυνηθίσει τα γυμνασιόπαιδα και το πώς φέρονται. Από το ΑΤΜ μέχρι το μαγαζί που κάτσαμε κοίταζε τριγύρω σαν χαμένη. Της λέω φοβάσαι; Μου λέει φοβάμαι. Θέλω να ξανά πάω σπίτι μου. Με έπιασε από το χέρι και συνέχιζε να κοιτάει τα παιδιά. Απίθανο τι μπορεί να κάνει μια πόλη γεμάτη γυμνασιόπαιδα σε μια φοιτήτρια. Πόνεσαν τα μάτια μας να βλέπουμε κορίτσια – παπαγάλους και wanna be κλαρινογαμπροί αγόρια. Πολιτισμικό σοκ έπαθε το κορίτσι. Έπρεπε να πιούμε δύο κιλά κρασί για να την συνεφέρουμε. Τραγικό…

Ύστερα πήγαμε σε ένα φεστιβάλ. Εκεί να δεις χαμός. Φτάσαμε στο τελευταίο τραγούδι ( καλά κρητικά ήταν δεν χάσαμε και τίποτα σημαντικό) και πήγαμε και αράξαμε κοντά στις ψησταριές. Πιωμένα φοιτιτόπαιδα παντού να πίνουν για να τελειώσουν τα ποτά και να μην τους μείνουν και να ψήνουν σουβλάκια και ψωμιά. Και κάπου εδώ αναφέρω ότι μας προσέφεραν μόνο ψωμιά. Ήταν και ένας φίλος μας ρε φίλε. Άχρηστοι! Πφφφφφ

Γέλαγε σε κάποια φάση μόνη της η Κατερίνα (την επόμενη μέρα μου εξήγησε ότι κυκλοφορούσε ένα παιδί με μαύρο πρόσωπο από την τσίκνα. Νταξ!) και λίγο πριν φύγουμε κάποιος έφερε μισό καρπούζι το γέμισε με ο,τι ποτό βρήκε και Φάντα. Πήρε όσα καλαμάκια χωρούσε το χέρι του και τα βαλε μέσα και ξεκίνησε γύρους για να το πιούμε. Παράλληλα ένας άλλος φώναζε ‘’Ε αν βάλανε και φάντα θα ναι πουτανιά.’’

Θέατρο του παραλόγου τουλάχιστον. Εντυπωσιακό ήταν το γεγονός ότι ένας πήδηξε στους ώμους ενός άλλου χωρίς να πέσει κανένας. Εγώ παθαίνω κράμπα ξαπλωμένη στο κρεβάτι ξέρω γω. Shit!

Μετααααααα ήρθε το καλό. Πήγαμε βρήκαμε έναν φίλο για λίγο. Ήταν σε ένα μαγαζί με μια κοπέλα και τους φίλους της. Ο ένας χορευτής. Όλο το πακέτο hip- hop και καλά. Μεγάλα ρούχα και καπέλο. Μέσα στο μαγαζί. Μαύρο. Με καρφιά. Δηλαδή οκ βγες και με ταμπέλα που να λέει είμαι hipster και γουστάρω. Να σου πετάξουμε και εμείς ντομάτα ελεύθερα να μας φύγει από το σύστημα. Και να πέφτει το μπτιτάκι. Και να πηγαίνει στη μέση του μαγαζιού και να κουνιέται σαν το κατσίκι. Και να σ νάζι και κακό. Και πάνω και κάτω. Και χέρι δεξιά και πάνω απ’το κεφάλι. Σαν να βλέπαμε CD γυμναστικής ήταν. Μόνο που κοιλιακούς κάναμε από το γέλιο. Ε μετά είπαμε να αποχωρήσουμε. Πήγαμε σπίτι. Πιστεύω ήταν πολύ ευγνώμων για αυτό το κορίτσι μας.

Άντε ας της ευχηθούμε και του χρόνου που θα ξαναβγεί τα ίδια και καλύτερα!!!

ΕΝΩ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΝΑ ΜΠΩ

2013-08-15T18:28:00.001+03:00

Περιοχή : Ιατρείο Γυναικολόγου.

Ώρα : Πέντε και μισή το απόγευμα.

Εγώ, η μαμά και καμιά πενταριά γυναίκες ακόμα. Οι δύο με τους συντρόφους τους και άλλες τρεις μόνες. Δώσαμε στοιχεία, καθίσαμε και ξεκίνησε η πλήξη και η αγωνία. Ωραίο το ταβάνι. Α βάψανε τους τοίχους και βάλανε και ένα νέο διακοσμητικό. Περιοδικά περιοδικά, απέναντι. Άστο. Ας δω τα άλμπουμ με τα μωρά. Πολύ ενδιαφέρον. Κάποια κλαίνε, κάποια γελάνε, καλέ εδώ ένα κατουράει ‘’Μην γελάς και δείχνεις παιδάκι μου σε κοιτάνε’’ ακούω τη ντροπιασμένη μάνα να λέει. Ανεβάζω κεφάλι χαμογελάω και αφήνω σιγά – σιγά το άλμπουμ.

Ξεκινάω τη πρακτική μου στο σφύριγμα. Κακή ιδέα. Οι μέλλουσες μητέρες με κοιτάνε σαν να είμαι σπίτι τους και να τραγουδάς όπερα πάνω από τη κούνια του μωρού. Το στόμα κλείνει αυτόματα και ξεκινάει η αναζήτηση για τσίχλα. ‘’ Μαμά τσίχλα.’’ ‘’ Ναι δώσε.’’ ‘’ Εννοώ έχει;’’ ‘’Όχι’’. Μάλιστα!

Εκεί κάπου στην απέραντη βαρεμάρα είδα ότι μία κοπέλα κοίταζε επίμονα απέναντι της, δίπλα μου. Κοιτάζω όσο πιο διακριτικά γίνεται και συνειδητοποιώ ότι κοιτάει το ζευγάρι δίπλα μου. Αλλά γιατί; Και ξεκινάει η σύγκριση. Το ζευγάρι δίπλα μου είναι μες στα μέλια. Κάθεται εκείνη με τη κοιλιά έτοιμη να αγγίξει ταβάνι και εκείνος από δίπλα να της τρίβει τη κοιλιά. Και να σου τα φιλιά και τα γούτσου – γούτσου.

Τα μέλια μας πήρανε εκεί μέσα. Το απέναντι ζευγάρι καθόταν σχετικά σε απόσταση και ο άντρας έπαιζε με το κινητό του. Η κοπέλα κοίταζε μια ένα περιοδικό και μία το χέρι του απέναντι που έτριβε όλο χάρη τη κοιλιά. Συνειδητοποιεί ο άντρας της ότι η γυναίκα του τα έχει πάρει. Κλείνει το κινητό, τραβάει τη καρέκλα και κολλάει πάνω της. Αρχίζει και τις κάνει γλύκες και αυτή σε slow motion γυρίζει το κεφάλι της προς το μέρος του, τον κοιτάει και τραβιέται. Με κοιτάει με ύφος που λέει Γυναίκες και ξανά ανοίγει το κινητό.

Ο άνθρωπος όπως και όλοι εκεί μέσα καταλάβαμε ότι στο σπίτι δεν θα περάσει καλά σήμερα.

Ξαφνικά καταλαβαίνω ότι η μαμά μου είναι περίεργος ήσυχη. Στρίβω προς τη μεριά της και την βλέπω να έχει ψιλο ξαπλώσει στο καναπέ. ΄΄ Μαμά καλά είσαι; ΄΄ ΄΄ Πώς να μαι καλά παιδάκι μου με τον παραδίπλα; Ίλιγγος μου έρχεται με το χέρι που πάει πέρα δώθε στη κοιλιά της άλλης. ΄΄ ΄΄ Καλέ τη κοιλιά της εγκυμονούσας γυναίκας του τρίβει ο άνθρωπος. Εσένα ο μπαμπάς δεν το κάνε; ΄΄ Ειρωνική γκριμάτσα του τύπου δεν είναι παιδί μου αυτό και τέλος η συζήτηση.

Βγαίνω στο μπαλκόνι. Εγκυμονούσα μαμά καπνίζει ( έλεος ) και τριγύρω φυτά ( φίσκα στο ζουζούνι ). Κάθομαι σε καρέκλα και φαντάζομαι ότι είμαι σε τροπικό νησί. Η γυναίκα δεν υπάρχει και εγώ έχω αράξει σε μια σεζλόνγκ. Τριγύρω άνθρωποι νέοι.

Όχι παιδιά, όχι μωρά σε θάλασσες και ακτές. Παλιοτυροβρωμίκουλοι. Και εκεί που την έχω καταβρεί ήρθε η σειρά μου. Φτουυυυυ.

Μπαίνω ξανά μέσα. Σκοντάφτω και κάνω λίγο θόρυβο ε με κοιτάνε όλοι. Κοιτάω και χαμογελάω. Τρέξιμο ως τη γιατρό και τα μάτια κάτω. Το τελευταίο κομμάτι παραλείπεται. Όταν φεύγαμε πάντως είχε έρθει και μια γυναίκα φουλ στο μακιγιάζ και χαμογελούσε σε έναν. Λίγο να καθόμασταν θα είχα να γράψω και άλλα.

ΛΙΓΗ ΠΡΩΙΝΗ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

2013-06-24T13:30:00.000+03:00

Τι γράφει άραγε κάποιος όταν στερεύει η φαντασία του; Μέρες τώρα αναρωτιέμαι που είναι οι ιδέες που κάποτε ξεχείλιζαν... Δεν μπορώ να γράψω μία λέξη και μπορεί να κάνω και μήνα να γράψω κάτι καινούργιο. Θέλω να γράψω και βιβλίο τρομάρα μου!

Πως ξέρεις τελικά τι είναι για σένα. Δεν μιλάω για σχέσεις αλλά για το τι να κάνεις στη ζωή σου. Έχω μια φίλη που ήξερε τι ήθελε από τα δεκάξι μας. Είχε οργανώσει τη ζωή της και ενώ μπορεί ώρες ώρες να μην την πίστευα, τη βλέπω τώρα στα εικοσιδύο μας να εξελίσσεται σε ο,τι είχε σχεδιάσει και ακόμα παραπάνω. Μία άλλη φίλη μου δεν είχε ποτέ σχέδιο και πήγαινε με το κύμα. Ξεκινούσε και παρατούσε τα πάντα. Κανένα συγκεκριμένο ενδιαφέρον αλλά πάντα μια γενική εικόνα του τι μπορεί να θέλει, αλλά ποτέ να μην φτάνει στον στόχο.

Τι να πω; Μπορεί να είμαι κάπου στο ενδιάμεσο. Καλά το τι ήθελα πριν τέσσερα χρόνια δεν πλησιάζει αυτά που θέλω τώρα, αλλά ποτέ δεν με άγχωνε το ''τι θα απογίνω στη ζωή μου'' όπως ακούω από πολλούς. Γενικά με το άγχος δεν είχα ποτέ υγιής σχέση. Σε θέματα ασήμαντα τρωγόμουν με τα ρούχα μου και στα σημαντικά απλά σφύριζα κλέφτικα και έλεγα κανείς δεν χάνεται. Τώρα που το σκέφτομαι με λίγο περισσότερο άγχος θα είχα περάσει με τη πρώτη τις Πανελλήνιες και μπορεί τώρα να είχα ξεμπερδεύσει. Από την άλλη είμαι τυχερή με τα άτομα που είναι τώρα στη ζωή μου άρα ίσως και καλύτερα .

OH! FUCK MY BRAIN ΣΉΜΕΡΑ..... Άμα ξεκινάμε έτσι τη μέρα μας καταστραφήκαμε. Summertime Sadness indeed Lana κορίτσι μου.

Πώπώ τελικά κλασσική γυναίκα είμαι. Μια σκέψη με αρχή - μέση - τέλος δεν μπορώ να έχω. Από αλλού ξεκίνησα αλλού έφτασα. Είναι και του Αγίου Πνεύματος και είναι όλα κλειστά και δεν μπορούμε και να σαβουριάσουμε πάλι. Τζίζες μα τι ζητήσαμε πια;

Πάμε και λίγο Johny Cash καλό σας μεσημέρι!

ΠΑΛΙΆ ΈΛΕΓΑΝ...

2013-05-04T15:04:00.000+03:00

Παλιά έλεγαν ότι γεννιόντουσαν άτομα με ξεχωριστά ταλέντα. Ιδικά σε μία συγκεκριμένη περιοχή όλα τα παιδιά ήταν γεμάτα ζωντάνια και σαν κάποιος να τα είχε ευλογήσει διέπρεπαν με οτιδήποτε και να καταπιάνονταν. Σε μια οικογένεια αρκετά εύπορη γεννήθηκαν τέσσερα παιδιά. Δύο αγόρια και δύο κορίτσια.

Ο πρώτος ήταν όλη μέρα στη βιβλιοθήκη. Διάβαζε και ξανά διάβαζε αμέτρητα βιβλία. Τα μάθαινε απ' έξω και όποτε βρισκόταν σε μία παρέα μιλούσε και μιλούσε και μιλούσε. Όλοι τον άκουγαν προσεκτικά και κανένας δεν τον ξεπερνούσε σε γνώσεις. Η δεύτερη άριστη μουσικός. Έπαιζε και διάβαζε μουσική από πολύ μικρή. Έγραφε τις πιο όμορφες μελωδίες και η φωνή της ήταν αγγελική. Όλος ο κόσμος μαζευόταν από το ταλαντούχο αυτό πλάσμα. Ο τρίτος πρώτος σε όλα τα αθλήματα. Σαν να είχε έρθει κατευθείαν από την αρχαιότητα. Δυνατός και αγέρωχος. Δεν υπήρχε άθλημα που να μην τα κατάφερνε και είχαν όλοι να το λένε, ποτέ δεν ξεπέρασε τα όρια και δεν υπήρχε ίχνος ανταγωνισμού μέσα του. Η τέταρτη και τελευταία από τα αδέρφια δεν έδειξε ποτέ ενδιαφέρον για τίποτα. Διάβαζε αλλά όχι πολύ. Άκουγε μουσική αλλά δεν μπορούσε ούτε να συνθέσει ούτε να τραγουδήσει και όσο για τα αθλήματα ούτε συζήτηση.
Οι γονείς τους είχαν αρχίσει να ανησυχούν. Αναρωτιόντουσαν πώς γίνεται να έχουν το μοναδικό παιδί στη πόλη που να μην έχει κάποιο συγκεκριμένο ταλέντο. Ντρεπόντουσαν και λίγο και δεν της επέτρεπαν να βγαίνει συχνά από το σπίτι. Τα αδέρφια της πολλές φορές προσπαθούσαν να τη βοηθήσουν να ανακαλύψει τα ταλέντα και τις δυνατότητές της. Εκείνη ποτέ δεν αρνήθηκε τη βοήθειά τους αλλά ποτέ δεν έδειξε και ιδιαίτερο ζήλο για να μάθει.
Δεν πολυμιλούσε και ήταν σχεδόν πάντα μόνη της. Έκανε βόλτες και κλεινόταν στο δωμάτιό της. Η οικογένειά της αν και την αγαπούσε δεχόταν τη κατάσταση αυτή και ζούσε αρκετές φορές σαν να μην υπάρχει η κοπέλα.
Όσο περνούσαν τα χρόνια τα τρία πρώτα αδέρφια μεγαλουργούσαν το καθένα στον τομέα του. Έκαναν δικές τους οικογένειες και όλοι θαύμαζαν την εξέλιξή τους. Για τη μικρότερη δεν μιλούσε κανένας, ούτε καν η οικογένειά της. Είχε φύγει καιρό από τη πατρίδα της και όπως μάθαιναν οι δικοί της από τα λίγα γράμματά της, ταξίδευε σε όλο το κόσμο και ήταν χαρούμενη.
Πέρασε ακόμα περισσότερος καιρός και τα παιδιά έκαναν εγγόνια. Το σπίτι των γονιών τους ήταν τόσο μεγάλο που ζούσαν όλοι μαζί και ένα βράδυ που τα τρία αδέρφια καθόντουσαν και συζητούσαν χτύπησε το κουδούνι.
Ο υπηρέτης ανακοίνωσε την άφιξη μιας γυναίκας και όταν εμφανίστηκε στη πόρτα συνηδειτοποίησαν ότι μπροστά τους ήταν η αδερφή τους. Χάρηκαν απίστευτα που μετά από τόσα χρόνια την ξανά είδαν. Έκατσε μαζί τους και τους έδειξε φωτογραφίες από όλα τα μέρη που πήγε. Μιλούσε με τις ώρες για τούς ανθρώπους που γνώρισε, τα φαγητά που γεύτηκε και τις διαφορές που είδε από μέρος σε μέρος.
Τα αδέρφια της την άκουγαν με προσοχή και θαυμασμό. Όταν τελείωσε τις διηγήσεις της ρώτησε να μάθει για τη ζωή τους. Κανένα από τα αδέρφια της δεν είχε τίποτα νέο να πει. Μπορεί να έκαναν λαμπρή καριέρα και οικογένειες αλλά ποτέ δεν έφυγαν από τη πόλη τους και από το σπίτι των γονιών τους.
Ο μεγάλος αδερφός τότε, ρώτησε την αδερφή του αυτό που για χρόνια δεν κατάφερε ούτε αυτός ούτε κάποιο από τα άλλα αδέρφια του να την ρωτήσει. Γιατί ποτέ δεν έδειξε ενδιαφέρον για κάποιο τομέα συγκεκριμένο και πώς και δεν ήθελε να αναπτύξει κάποιο ιδιαίτερο ταλέντο;
Η γυναίκα γέλασε και έκατσε πίσω χαλάρωσε και είπε << ήμουν η κατ επιλογή άχρωμη κοπέλα. >> << Τι εννοείς;>> την ρώτησαν όλοι με μία φωνή. << Από μικρή σας παρατηρούσα να καταπιάνεστε ο καθένας με ότι τον ενδιέφερε και ενώ σας άρεσε πιεζόσασταν. Όσο καλύτεροι γινόσασταν τόσες πιο πολλές απαιτήσεις είχαν οι άλλοι από εσάς. Δεν περίμεναν τίποτα λιγότερο από το τέλειο από μεριά σας και εσείς ενώ φαινόσασταν να αγανακτείτε πολλές φορές συνεχίζατε χωρίς να φέρνετε αντίρρηση. Οι γονείς μας ήταν καλοί άνθρωποι και μας αγαπούσαν αλλά είχαν συνηθίσει σε τρεις τέλειες προσωπικότητες. Ήθελα να τους δώσω να καταλάβουν ότι μπορεί να υπάρχουν και άλλου είδους άνθρωποι και να μάθουν να αποδέχονται και το διαφορετικό. Θυμάστε τι έγινε τότε;>> Έγνεψαν όλοι αρνητικά. << Με έκλεισαν μέσα. Δεν μιλούσαν για εμένα και δέχτηκαν αμέσως την απόφασή μου να φύγω μακριά. Δεν τους κρατάω κακία όμως. Δεν ήξεραν πως να φερθούν στο διαφορετικό και έκαναν ότι καλύτερο μπορούσαν. >>
Τα αδέρφια της ταράχτηκαν με την ειλικρίνεια της. Οι άντρες έκαναν βόλτα μέσα στο δωμάτιο και η αδερφή της έκλαιγε. << Ποτέ δεν καταλάβαμε τι συνέβαινε πραγματικά. >> << Λογικό. Ήσασταν πάντα τόσο προσηλωμένοι που ενώ τα βλέπατε και τα ζούσατε δεν ψάξατε παραπάνω τη κατάσταση. Ήμουν πάντα όμως πολύ χαρούμενη για εσάς. >>
Σηκώθηκε, τους φίλησε όλους, καθησύχασε την αδερφή της, της έδωσε ένα πακέτο και έφυγε. Μέσα υπήρχε ένα βιβλίο που είχε γράψει η ίδια με τίτλο ''Η ΆΧΡΩΜΗ ΚΟΠΈΛΑ''.
Δεν την ξανά είδαν ποτέ. Ζούσε όμως μέσα από το βιβλίο της που είχε αφήσει σαν δώρο για τα ανίψια της και τα παιδιά τους.
Στη πόλη άλλαξαν πολλά από εκείνο το βράδυ. Από το βράδυ που μια άχρωμη κοπέλα έδωσε το πιο σημαντικό μάθημα σε τρεις σημαντικούς και σπουδαίους ανθρώπους.

2012-11-04T14:42:00.000+02:00

Η HΜΕΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΚΟΤΩΣΑ ΚΑΝΕΝΑ

Έχω μια φίλη η οποία δουλεύει σε Ιντερνετ καφέ. Αυτή η φίλη λοιπόν θέλει παρέα στη βάρδιά της και καταλήγουμε ( συνήθως) ένα μάτσο άνθρωποι να πίνουμε καφέ εκεί. Αν δούμε ζόρια βοηθάμε και λίγο αλλά κυρίως ρεμπελεύουμε.

Όπως είναι γνωστό σε τέτοια μέρη κυκλοφορούν πιτσιρικάδες. Δεκαπεντάχρονα με το μαλλί έτοιμο να αγγίξει ταβάνι από το πολύ ζελέ που θεωρούν ότι η Σαββατιάτικη έξοδος ΠΡΕΠΕΙ να περιέχει WOW και Fifa. Αυτό βασικά δεν θα το καταλάβω ποτέ. (Ναι θα μοιραστώ εμπειρίες από την εποχή μου τώρα). Θυμάμαι εγώ στην ηλικία τους έξοδο έκανα σε μαγαζιά για ποτό. Και τι ποτά εεεεεε Gordon space και Breezer ( μιλάμε αλκοόλ όχι αστεία). Βάζαμε τα καλά μας τα κοριτσάκια κρατάγαμε το ποτό σαν το πιο ιερό λάβαρο και λέγαμε πως θα γίνει να μας προσέξει αυτός που μας άρεσε.

Χθες λοιπόν σαν καλοί και συμπονετικοί άνθρωποι που είμαστε πήγαμε να κάνουμε παρέα στην άμοιρη φίλη μας. Συνειδητοποιήσαμε ότι έχουμε μεγαλώσει υπερβολικά πολύ. Είχε έρθει μια παρέα μέσα στην οποία υπήρχε και ένα ζευγαράκι. Έρωτας τρελός. Δεν την άφηνε από κοντά του. και να σου τα φιλιά και να σου οι αγκαλιές και να σου αυτός να πίνει Coca- cola από μια άλλη και να τον κοιτάει αυτή με βλέμμα ‘’Οκ θα τα πούμε μετά Τάκη και αυτή εγώ θα τη ξεμαλλιάσω’’.

Οι τραγικές φιγούρες της υπόθεσης βέβαια ήταν τα άλλα δύο κορίτσια της παρέας. Η μία με το κλασσικό ντύσιμο στράπλες, τζίν, ζώνη στρατιωτικού και γόβες η άλλη πιο απλή αλλά με το στήθος έξω. Τα χρυσά μου μια ζωγραφιά ήταν. Πάνω κάτω πάνω- κάτω μέσα στο μαγαζί να χαχανίζουν και τραβάνε τη προσοχή από τα άμοιρα αγόρια που έπαιζαν παιχνίδια. Είχαν και ένα ύφος είμαστε και πολύ cool που βγήκαμε με αγόρια στο Ιντερνετ καφέ και να οι αγκαλιές και να τα πικόνια να διαδέχονται το ένα το άλλο. Πικόνια για όποιον δεν κατάλαβε είναι η φωτογραφία αλλά η κατηγορία δεκαπέντε χρονών σημαίνει ότι: όταν ανεβάζεις μια φωτογραφία στο Facebook πρέπει να τη πασπαλίσεις με γκλίτερ και μετά να περιμένεις σχόλια του τύπου ‘’ Azapi m! Teleio to piconi :) eicai theaaaaaaaa’’. Αχ αυτή η νέα γενιά.

Η φίλη να τρέχει πάνω κάτω. Να τις μιλάνε εκατό άτομα ταυτόχρονα και μην προλαβαίνει να καθαρίζει υπολογιστές. Να έχει τα μικρά να φωνάζουν, να έχει εμάς να γελάμε με τα χάλια του μαγαζιού με την έννοια του κόσμου ώσπου δεν άντεξε. Έριξε μια φωνή όλο νεύρο. Εμείς την ακούσαμε και καλά για να τα ακούσουν και τα άλλα με κανένα αποτέλεσμα όμως. Τα χε παίξει. Άρχισε να γελάει μόνη της και τότε συνειδητοποιώ ότι τελικά οι άνθρωποι που παίρνουν ένα όπλο και θερίζουν έχουν πολλούς λόγους για να το κάνουν. Γυάλισε και λίγο το μάτι της. Όλα καλά.

Το κερασάκι στη τούρτα ήρθε πιο μετά. Αφού μας αποχαιρέτησαν τα κορίτσια με νάζι και σκέρτσο ήρθε η άνοιξη, ήρθαν και τα καρναβάλια μην σα πω.

Ήρθε ένα παλικάρι με μια μπλε ηλεκτρίκ μπλούζα η οποία είχε πάνω μια τίγρη. Και οκ αυτό δεν θα μας έκανε και τόσο εντύπωση αν δεν η τίγρης δεν ήταν καλυμμένη από τα αυτιά μέχρι τα μουστάκι με στρας και πούλιες. Εγώ στην αρχή δεν είχα δει τίποτα. Η φίλη μου η Κατερίνα όμως πάγωσε και ξεκίνησε να γελάει μόνη της και τότε γυρίσαμε και το είδαμε. Ε εντάξει τέτοιο γέλιο είχα να ρίξω πολύ καιρό. Είχαμε λιώσει στη κυριολεξία.

Ο τίτλος πάει στη φίλη μου την Ιωάννα που φέρθηκε σαν κυρία και δεν μας πήρε ομαδικά ο …….

Για αυτό χαίρομαι να πηγαίνω εκεί. Για ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου συμβεί.

Ιωάννα για σένα κυρίως αμέσως μετά στη Ζωή και στη Κατερίνα. Άντε και του χρόνου να μαστε καλά.

2012-08-01T18:33:00.000+03:00

CHOOSE

Μόλις τελείωσα μια ταινία που λέγεται CHOOSE. Η ταινία δεν έλεγε πολλά. Κλασσική αμερικάνικη ιστορία τρόμου με ξανθιά πρωταγωνίστρια και περίεργο τέλος.

Η πλοκή είχε ως εξής. Ένας δολοφόνος που βάζει τα θύματά του να διαλέγουν ανάμεσα σε δύο επιλογές. Για παράδειγμα να πεθάνει ο πατέρας ή μητέρα σου. Σε γενικές γραμμές η ιστορία μου θύμισε την σειρά ταινιών SAW..

Ένας άνθρωπος που για τους δικούς του λόγους βάζει σε διλλήματα συνανθρώπους του. Η διαφορά τους βέβαια είναι ότι ο ένας ( Jigsaw) ήταν άρρωστος και διάλεγε άτομα που δεν εκτιμάνε την ζωή τους, ενώ από την άλλη ο δολοφόνος του choose (δεν αποκαλύπτω το όνομα μπας και κάποιος βαριέται την ζωή του και θέλει να το δει) διάλεγε άτομα με βάση την ζωή του.
Βέβαια το θέμα δεν είναι ο δολοφόνος. Το θέμα είναι το δίλλημα και ο άνθρωπος που πρέπει να αποφασίσει. Είναι περίεργο που μια τέτοια ταινία σε κάνει να σκεφτείς.

Ας πούμε ότι ξαφνικά έρχεται κάποιος με ένα όπλο στο χέρι και σε αναγκάζει να διαλέξεις, από κάτι απλό μέχρι κάτι κρίσιμο. Πατέρας- μητέρα, όραση- ακοή, τσεκούρι-μαχαίρι, ένας φίλος- από έναν άλλο. Μπορεί κάποιος να πει βάση της προσωπικότητάς του τι επιλογή θα έκανε. Εγώ προσωπικά πιστεύω ότι ποτέ δεν κανένας δεν θα μπορούσε να είναι έτοιμος για κάτι τέτοιο.

Η επιλογή του να χάσεις κάτι σημαντικό για σένα (είτε άτομο είτε μέρος του σώματός σου) είναι δύσκολή. Το δίλλημα που θα μπορούσα να αντέξω και να δεχτώ να μου επιβάλει κάποιος είναι αυτή που είχε και ο Nio από το Matrix. Να μάθω την αλήθεια ή να μείνω στο ψέμα. Δυστυχώς όμως δεν υπάρχουν τα συγκεκριμένα χάπια σε αυτό τον κόσμο και οι άνθρωποι πλέον είναι άνετοι με τον τρόπο Ζώης τους και δεν έχουν πρόθεση να την αλλάξουν. Οκ. Μην γενικεύομαι. Όχι όλοι….

Πρέπει να είσαι τρελός για να υποβάλεις ανθρώπους σε τέτοιες αποφάσεις. Εκτός και αν είσαι εντάξει στα μυαλά σου και απλά θες να διαταράξεις την κοινωνία οπού ζεις. Γενικότερα η καθημερινότητα ενός απλού ανθρώπου είναι γεμάτη επιλογές… Ένα όμως έχω να πω. Αν είσαι σαν και μένα που μέχρι και για τα ρούχα κάνεις μια ώρα για να αποφασίσεις, την έβαψες στην περίπτωση αυτή. Έχεις ένα λεπτό να αποφασίσεις…

Ένα λεπτό θα καθορίσει την υπόλοιπη ζωή σου. Τι επιλέγεις;

ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΓΜΕΣ.

2012-05-29T20:00:00.000+03:00

Όποιος είπε ότι ένας φοιτητής είναι party ως το πρωί και άραγμα συνέχεια δεν έχει κάνει ποτέ φοιτητής. Εκτός και αν το σύμπαν έκανε εξαίρεση με σένα. Διάβασμα, καθόλου λεφτά συνέχεια για κάποιο λόγο και τρέξιμο σε δουλειές.
Σχολή το πρωί αν μπορέσεις και φύγεις από την αγκαλιά του κρεβατιού σου, μεσημεριανό που φυσικά έχει και μεγάλη ποικιλία. Μακαρόνια και φακές. Ψψψψψψψψψ καλά ε και άμα έχεις και λεφτά; Σουβλάκι δαγκωτό. Κανά καφές στο πόδι μπας και δείς τους φίλους σου και βουρ για το σπίτι. Περπατάς στο δρόμο ακούγοντας μουσική. Χαλαρώνεις με Muse και προσπαθείς να φτάσεις σώος σπίτι. Με τέτοιο αέρα δεν μπορείς να ευχηθείς και τίποτα άλλο αφου μοιάζεις κάπως έτσι.

Περπατάς και περπατάς και νομίζεις ότι ακούς τον Σωτηρακόπουλο να λέει την διαδρομή σου. Καλώς ήρθατε σε έναν ακόμα τρομερό αγώνα δρόμου. Ο πρωταγωνιστής μας τρέχει ο αέρας πάει κόντρα και παραλίγο να πέσει. Από δεξιά και από αριστερά ακαθαρσίες σκύλων και σκουπίδια κάνει ελιγμούς και τρέχει. Πάει προς τον δρόμο και τα αμάξια τον μπλοκάρουν. Παίρνει φόρα και ναιιιιιιιιιιι περνάει απέναντι. Και εκεί που περπατάς ( ναι ακόμα, σιγά μην έφτανες τόσο γρήγορα )και τραγουδάς το Feel Good απο τη Nina Simon σου έρχεται στα μούτρα ένα κουτί από φαγητό. Πώπω ειρωνείαααα. Σκαλώνεις για μια στιγμή και προσπαθείς να συνειδητοποιήσεις τι έγινε. Ένας περαστικός με κουστούμι σε κοιτάει και γελάει. Τον κοιτάς και εσύ και φαντασιώνεσαι να τον ρίχνεις στο δρόμο και άρα χαμογελάς και εσύ. Τι ωραίααααα. Βγάζεις το κουτί από πάνω σου και αηδιασμένος ψάχνεσαι να βρεις κανά υπόλειμμα φαγητού πάνω σου. Φίλε είσαι τυχερός. Απολύτως τίποτα. Δυο βήματα τίποτα άλλο δεν ήθελες και τσουυυυυπ νιώθεις κάτι στο κεφάλι σου. Και ναι λοιπόν το περιστέρι βρήκε τον στόχο.

Σκατα σκατά σκατά. Χαρτομάντιλο; Σιγά μην είχες. Ένα ηλικιωμένος ζευγάρι σε προσπερνάει με τον σκύλο τους. Τόσο απλά και χωρίς δράματα. Προχωράς και στρίβεις για το σπίτι επιτέλους. Το βλέπεις, να αχνοφένεται η σωτηρία σου. Μπαίνεις μέσα και η ευωδία από τις στοίβες πιάτων σου τρυπάει τα ρουθούνια. Βασικά και τα ρούχα είναι άπλυτα αλλά όταν ξημεροβραδιάζεσαι με εργασίες και μεταμεσονύχτια tichu σιγά μην κάνεις και λάντζα. Μπάνιο και γρήγορα online. Αυτή είναι ζωή όχι αστεία…..

Ο G-Male και η Siri ερωτεύονται !!!

2012-04-15T03:44:00.000+03:00

Μια φορά και ένα καιρό, σε μια χώρα πολυυυυ μακριά που λεγόταν "Silicon Valley" , ήταν δυο πανέξυπνες συσκευές ο G-Male και η Siri, δημιουργημένοι από δυο αντίπαλα ρηγάτα την Apple και την Google.
Σκοπός τους ήταν να βοηθάνε τους ανθρώπους, μέχρι που μια μέρα γνωρίστηκαν μεταξύ τους:

Έρχεται νέο βιβλίο από την J.K Rowling

2012-02-24T17:48:00.004+02:00

Η συγγραφέας του "Χαρι Πότερ", Τζ.Κ. Ροουλινγκ, ανακοίνωσε ότι ετοιμάζει ένα νέο βιβλίο, αυτή την φορά για ενήλικες.

Ο εκδοτικός οίκος που θα αναλάβει την διανομή στις Η.Π.Α είναι ο ίδιος που ανέλαβε και τα Harry Potter (Little,Brown). Περισσότερες πληροφορίες θα ανακοινωθούν σε συνέντευξη τύπου εντός του έτους.

Παρόλο που υπάρχει σιγή ιχθύος από την συγγραφέα και τον εκδοτικό οίκο σχετικά με το περιεχόμενο του βιβλίου, όλα τα στοιχεία λένε ότι θα είναι αστυνομικό μυθιστόρημα.

Προσωπική εκτίμηση το βιβλίο θα γίνει best-seller και σύντομα κινηματογραφική ταινία.

Το δέρμα του μέλλοντος

2012-02-06T13:00:00.000+02:00

Πως θα σας φαινόταν εάν το δέρμα σας μπορούσε να σταματήσει μια σφαίρα βάρους 2.6 γραμμαρίων και ταχύτητας 329m/sec.

Αυτό είναι το όνομα του project από την Jalila Essaïdi η οποία ενισχύει τα ανθρώπινα κύτταρα του δέρματος με το μετάξι της αράχνης. Πολλοί μπορεί να θεωρούν το μετάξι της αράχνης ως εύθραυστο, όμως είναι τέσσερις φορές πιο δυνατό από το Kevlar που χρησιμοποιείται στην κατασκευή αλεξίσφαιρων γιλέκων.

Πλεονεκτήματα: Πολύ πιο ισχυρό ακόμα και από το ατσάλι, πολύ ελαφρύ μπορεί να παραχθεί από έμβια όντα. Υφαντά θα είναι σε θέση να αντιστέκονται σε μια σφαίρα, όπως όταν πέφτει μια μέλισσα στον ιστό της αράχνης. Χρησιμότητα και για μεταμοσχεύσεις.

Μειονεκτήματα: Θα προκληθούν μεγάλα κοινωνικό-ηθικά θέματα για το κατά πόσο παραβιάζουμε την φύση πράγμα που γίνεται σε κάθε μεγάλο βήμα της επιστήμης καθώς βρίσκονται απέναντι της θρησκευτικοί και οικολογικοί παράγοντες.

ΓΥΜΝΑΣΟΥ ΜΕ ΣΤΥΛ.

2012-02-05T17:10:00.010+02:00

Οκ. Είναι η ιδέα μου ή τα γυμναστήρια έχουν καταντήσει πασαρέλα;

Ειλικρινά…. Θυμάμαι παλαιότερα όταν πήγαινα οι άνθρωποι εκεί ήταν απλά ντυμένοι, με τη φορμούλα τους και τη φαρδιά τους μπλούζα, με τα ακουστικά στα αυτιά και τον ιδρώτα να τρεεεεεεχει. Σήμερα; Σήμερα έχει το εξής : άντρες και γυναίκες όλων των ηλικιών με κολλητά μπλουζάκια. Κολλητά μπλουζάκια, φανελάκια ή ακόμα και τίποτα….

Ο ιδρώτας έχει αντικατασταθεί από πέντε λεπτά γυμναστική και δέκα λεπτά ηρεμίας και αποσμητικού και πηγαινοερχόματα (δικιά μου λέξη , don’t judge) στη τουαλέτα, και όχι αγόρια δεν είναι μόνο τα κορίτσια που το κάνουν αυτό….. Ελάτε στο γυμναστήριό μου και θα δείτε. Βέβαια για να μην είμαι και τελείως άδικη τα κορίτσια έχουν ξεφύγει πολύ περισσότερο.

Ας αφήσουμε τα κολλητά ρούχα γιατί οκ ας το παραδεχτούμε 1)σε κάποιες φαίνεται ωραίο και 2) έτσι είναι σήμερα οι γυναίκες, θα προκαλέσουν μέχρι και στο νοσοκομείο που έχουν μπει για να δουν τι είναι αυτά τα βακτηρίδια στα πόδια τους…. Γυναίκες.

Το μακιγιάζ τους δεν περιγράφεται. Κάθε μέρα εγώ πάω κυριολεκτικά σαν τον λέτσο και στα μισά νιώθω και άσχημα. Τριγύρω μου κοπέλες με φουλ μακιγιάζ και μαλλί κομμωτηρίου . Αρώματα με πνίγουν και τα χαχανητά γεμίζουν το χώρο. Παντού πάνε ανά ζευγάρια και άμα κάνεις το λάθος και πας απόγευμα αντί για πρωί δεν μπορείς να βρεις άδειο όργανο αφού είτε είναι όλα γεμάτα είτε τα έχουν κλεισμένα βάζοντας ένα μπουκάλι νερό. Αν πας και ανέβεις εμφανίζεται από το πουθενά κάποια με ύφος και λέει ‘’Καλά δεν βλέπεις; Εγώ είμαι εδώ.’’ ‘’Μα δεν ήσουν καν μέσα στο γυμναστήριο.’’ Και μετά σε κοιτάει σαν να είσαι χαζή και φεύγεις για να μην την χτυπήσεις και μαζευτούν και οι φίλες της και κάνεις μαζική δολοφονία.

Οι άντρες είναι πιο απλοί. Κάθονται στους καθρέφτες μπροστά βάζουν όσα πιο πολλά βάρη μπορούν και αρχίζουν να κάνουν κάτι ήχους που με κάνουν να νομίζω ότι κάποιος πεθαίνει. Άσε το χρώμα τους. Κάνουν διαγωνισμό για το ποιος θα κοκκινίσει περισσότερο. Μια μέρα κέρδισε ένας που μελάνιασε.
Το χρώμα του γυμναστηρίου είναι μωβ – λιλά. Girl friendly το κάνανε. (Λεφτά δεν έχει το Τ.Ε.Ι αλλά το γυμναστήριο ανανεώθηκε.). Κάθε φορά που μπαίνω μέσα νιώθω ότι μπαίνω στη χώρα της Barbie.Κύριε που είχατε αυτή την ιδέα: ΓΙΑΤΙ; Έλεος πια.
Μουσική. Από την μια η τηλεόραση ανοιχτή να παίζει ότι ναναι και το ραδιόφωνο από την άλλη να φτιάχνουν μαζί ένα πολύ περίεργο mix. Το καλύτερο είναι όταν τραγουδάνε και οι υπόλοιποι..Καντάδες πρωί -πρωί.
Πάντως προτιμώ να μοιάζω έτσι παρα έτσι
.

H νέα στολή του Batman στο The Dark Knight Rises

2012-01-12T17:31:00.000+02:00

Σε μια χρονιά γεμάτη από πολυαναμενόμενες ταινίες το Batman:"The Dark Night Rises" είναι από αυτές που οι θεατές ανυπομονούν πιο πολύ να δουν....

Η τελευταία ταινία της τριλογίας του Christopher Nolan (Inception) που θα αρχίσει να προβάλεται στις αίθουσες από τις 20 Ιουλίου θα έχει και πάλι στον πρωταγωνιστικό ρόλο τον Christian Bale! Στο cast έχουν προστεθεί ο Thomas Hardy ως ο κακός Bane και η Anne Hathaway ως η "ψιψινούλα" δεσποινίδα Selina Kyle.Η ταινία κυκλοφορεί τέσσερα χρόνια μετά από το Batman:The Dark Knight, το οποίο έκανε εισπράξεις ύψους 533 εκατομμυρίων δολαρίων χάρισε στον Heath Ledger ένα Oscar μετά θάνατον και έκανε μεγάλη αίσθηση γενικά στα κινηματογραφικά δρώμενα. Xρονολογικά το Dark Knight Rises τοποθετείτε 8 χρόνια μετά τα γεγονότα του Dark Knight.

Το περιοδικό Entertainment Weekly δημοσιεύει φωτογραφία στο εξώφυλλο του που δείχνει την νέα στολή του Batman και όπως αναφέρεται στο άρθρο του περιοδικού ο Σκοτεινός Ιππότης επιστρέφει στην σπηλιά του καθώς η έπαυλη Wayne αλλά και το γνωστό σε όλους Batcave που καταστράφηκαν κατά την διάρκεια της πρώτης ταινίας και είναι υπό κατασκευή στην δεύτερη στην τρίτη ταινία είναι έτοιμα.

Πηγή:Empire Online,Entertainment Weekly.

Drive

2012-01-12T03:41:00.001+02:00

Την ημέρα οδηγός κασκαντέρ σε ταινίες του Hollywood και ένας χαμηλών τόνων μηχανικός στο συνεργείο της γειτονίας......το βράδυ επαγγελματίας οδηγός σε ληστείες!

Η ταινία αφηγείται την ιστορία ενός "Οδηγού" (και πραγματικά ο χαρακτήρας αναφέρεται μόνο με αυτό το όνομα καθ όλη την διάρκεια της ταινίας) ο οποίος το πρωί έχει μια κανονική νόμιμη δουλεία και το βράδυ ανακατεύετε στα δίχτυα του υποκόσμου δουλεύοντας ως ένας οδηγός γρήγορης διαφυγής σε ληστείες. Η ζωή του σιγά σιγά αρχίζει να αλλάζει όταν γνωρίζει την όμορφη αν και παντρεμένη γειτόνισσα του και το μικρό της παιδί και κατά κάποιο τρόπο τους παίρνει υπό την προστασία του αφού ο άντρας της κοπέλας βρίσκεται στην φυλακή.Όλα βέβαια αλλάζουν όταν ο άντρας της κοπέλας αποφυλακίζεται και μπλέκει πάλι με τον υπόκοσμο αναγκάζοντας τον "Οδηγό" να τον βοηθήσει ώστε να ξεμπλέξει και φέρνοντας τον αντιμέτωπο με την Μαφία.

Η ταινία βασίζεται στην νουβέλα με ομώνυμο τίτλο του James Sallis που κυκλοφόρησε το 2005.

Στον ρόλο του "Οδηγού" βλέπουμε τον Ryan Gosling και για όσους δεν τον θυμούνται είναι ο πρωταγωνιστής (κορίτσια ετοιμαστείτε.....) του Notebook!Στην ταινία ο Gosling καταφέρνει να αναδείξει κάποια πολύ καλά στοιχεία υποκριτικής τα οποία διαθέτει καθώς αν και ο ρόλος του είναι αρκετά βουβός καταφέρνει να δώσει το κατάλληλο συναίσθημα εκεί που χρειάζεται!

Παρόλο που ο ηθοποιός έχει κάνει αρκετές δουλείες εκτός του Notebook καμία δεν έχει γνωρίζει και τόση μεγάλη επιτυχία! Το 2011 βέβαια οι μετοχές του Ryan είχαν μια κατακόρυφη αύξηση καθώς είχε σημαντικούς ρόλους σε τρεις αρκετά επιτυχημένες ταινίες το Drive, το Crazy Stupid Love, αλλά και το The Ides Of March.

Μαζί του εμφανίζονται επίσης οι Carey Mulligan(Public Enemy),Ron Perlman(Hellboy). Η ταινία περιέχει αρκετή βία και ίσως δεν είναι και πολύ κατάλληλη για μικρά παιδιά, αν και κατά τα άλλα είναι πολύ καλή.

Trailer

Πηγές:Empire Online,Imdb,Wikipedia,Rotten Tommatoes.

Κ.Τ.Ε.Λ.

2012-01-10T15:15:00.005+02:00

Ω τα Κ.Τ.Ε.Λ.
Μαγικός κόσμος. Όλα μπορούν να συμβούν. Δεν έχετε παρατηρήσει ότι υπάρχουν κάποια standard μέρη όπου συγκεντρώνει κάθε καρυδιάς καρύδι; Νοσοκομεία, Αστυνομία και Κ.Τ.Ε.Λ. είναι πρώτα στη λίστα. Ας πούμε μια ιστορία.

Ώρα: 12:00μμ. Μια κοπέλα πηγαίνει προς την έκδοση εισιτηρίων σκεφτόμενη ότι έχει προλάβει το λεωφορείο της. «Συγνώμη, μόλις έφυγε και το επόμενο είναι σε μια ώρα.» Ωραία, κανένα πρόβλημα θα περιμένει. Παίρνει το εισιτήριο και πηγαίνει έξω να κάτσει. Δυστυχώς είχε πολύ κόσμο και η μόνη θέση που βρήκε ήταν δίπλα σε ένα γεμάτο κάδο σκουπιδιών. Οκ και όρθια καλά είναι.

Ακουστικά, μουσική μέχρι που της τελείωσε η μπαταρία. Όχι, όχι δεν ξεφυσά. Ακόμα. Κάθεται και χαζεύει τον κόσμο. Άτομα τρίτης ηλικίας καααααααιιιιιι άτομα τρίτης ηλικίας. Συναρπαστικό.

Παραλίγο να αποκοιμιόταν όταν ένας άντρας την πλησίασε, την κοίταξε βαθειά μέσα στα μάτια και της είπε σοβαρά « Γεια σου, ναι γεια σου.» «Δεν θέλω ευχαριστώ.» « 5 ευρώ» «Όχι ευχαριστώ δεν θέλω ένα ρολόι-ραδιόφωνο-φακό.» και ο άντρας έφυγε. Δέκα λεπτά αργότερα και αφού ο άντρας έκανε τον γύρο δύο φορές ξανά εμφανίζεται στη κοπέλα με κάτι νέο. «Γεια σου, 5 ευρώ.» «Όχι ευχαριστώ» του απαντάει εκνευρισμένη «δεν θέλω νυχοκόπτη που γίνεται και αναπτήρας.» Ο άντρας θα ξανά φύγει για λίγο και θα παζαρέψει τη πραμάτεια του στους υπόλοιπους, που μην ξεχνάτε είναι ηλικιωμένοι και ζουν για να παζαρέψουν. Για Τρίτη και τελευταία φορά ο άντρας θα επιχειρήσει να πουλήσει στη κοπέλα κάτι τελευταίο. «Γεια σου ,5 ευρώ 5 ευρώ.» Η κοπέλα χαμογέλασε και είπε (μάλλον λίγο πιο δυνατά από ότι θα έπρεπε γιατί γύρισαν κεφάλια προς το μέρος της) «Όχι ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ. Δεν χρειάζομαι ούτε φακό σε σχήμα γουρουνιού ούτε αναπτήρα σε σχήμα κάβουρα.» Ο άντρας χαμογέλασε και έφυγε.

Λίγο αργότερα εμφανίστηκε ένας πιτσιρικάς γύρω στα 13, ο οποίος πουλούσε και αυτός κάτι και πιστέψτε με δεν έπρεπε να τσαντίσεις αυτό το παιδί. Ειλικρινά τριγύριζε μόνο του και πουλούσε ένα αλυσοπρίονο. Α Λ Υ Σ Ο Π Ρ Ι Ο Ν Ο. Αλυσοπρίονο. Saw αγγλιστί και Säge στα Γερμανικά. Σε όσες γλώσσες και να το γράψω (και δεν ξέρω και πολλές και το Säge το googλαρα) δεν το πιστεύω ακόμα. Τι δουλειά είχε ένα δεκατριάχρονο με ένα αλυσοπρίονο. Δεν θα ασχοληθώ παραπάνω αν και πραγματικά η κατάσταση είχε ξεφύγει.

Ναι εγώ ήμουν η κοπέλα και το πιο τραγικό ήταν μια λεπτομέρεια που ξέχασα να αναφέρω. Όταν ο πολύ συμπαθητικός κινέζος που ερχόταν και ξανά ερχόταν, κάπου ανάμεσα στη δεύτερη και τη τρίτη φορά που ήρθε, πήγε σε έναν γεράκο. Εκεί ο ηλικιωμένος προσπαθούσε να παζαρέψει και από 5 ευρώ να δώσει δύο, με την δικαιολογία της οικονομικής κρίσης χωρίς όμως να συνειδητοποιήσει ότι η κρίση έχει επηρεάσει έστω και λίγο τον κακόμοιρο πλανόδιο και για πρώτη φορά στα χρονικά είδα έναν πλανόδιο κινέζο να αρνείται το παζάρι και να φεύγει. Μέχρι και ο μετανάστης έχει καταλάβει την κατάσταση στην οποία είναι η χώρα.

Υ.Γ. Γκουχ γκουχ ΑΛΥΣΟΠΡΙΟΝΟ.

Η Mεγαλύτερη Γάτα στον Κόσμο

2012-01-01T18:38:00.001+02:00

Σας παρουσιάζουμε τον Trouble το ψηλότερο γάτο του κόσμου. Συγκεκριμένα το ύψος του από τις πατούσες μέχρι τον ώμο φτάνει το μισό μέτρο.

Η ιδιοκτήτρια του Debby Maraspina τον ανατρέφει τα τελευταία τρία χρονιά και δηλώνει πανευτυχής που έφτασε σε τέτοιο ύψος.

Ο Trouble είναι μισός οικόσιτη γάτα και μισός αφρικανική αγριόγατα του είδους serval (βλ φώτο παρακάτω). Το υβρίδιο αυτό ονομάζεται Savannah, ωστόσο η γάτα συνεχίζει να εκπλήσσει με το ύψος της ακόμα και για το είδος της.

Τo Ταγκό των Χριστουγέννων...

2011-12-28T15:12:00.001+02:00

Χθες πήγα να δω το «Ταγκό των Χριστουγέννων». Ήταν πραγματικά μια από τις ωραιότερες ταινίες που έχω δει . Η πλοκή εξελισσόταν γρήγορα και καθόλου κουραστικά και οι ηθοποιοί ήταν οι ιδανικοί για τους ρόλους τους. Πιστεύω ότι θα την είχα ευχαριστηθεί περισσότερο αν ήμουν μόνο εγώ μέσα στην αίθουσα.

Γιατί το λέω αυτό. Δεν σας έχει τύχει ποτέ να πηγαίνετε στον κινηματογράφο όλο ενθουσιασμό γατί περιμένατε τόσο καιρό για μια ταινία και ξαφνικά όλοι γύρω σας να κάνουν το οτιδήποτε άλλο από το να παρακολουθούν τη ταινία; Ε ναι λοιπόν η γκαντεμιά σε πετυχαίνει στις πιο ακατάλληλες στιγμές.

Καταρχήν οι από δίπλα. Μια παρέα πέντε ατόμων, από παιδιά ηλικίας το πολύ δεκαεπτά χρόνων. Γέλαγαν με το παραμικρό και όχι η ταινία δεν είναι κωμωδία. Μιλούσαν, έπαιρναν τηλέφωνα, έβγαζαν φωτογραφίες και γελούσαν με σκηνές της ταινίας τελείως άκυρα. (το καλύτερο ήταν που στο τέλος που βγαίναμε σχολίαζαν κιόλας "Το κοπέλι ήταν του άλλου και…". Λες και είχαν καταλάβει τίποτα με όλη τη φασαρία που έκαναν.)

Ύστερα ήταν το ακόμα πιο τέλειο πάτωμα. Γενικά εγώ προσωπικά δεν σιχαίνομαι εύκολα, αλλά όταν κάποιος έχει κάνει εμετό πίσω σου δεν γίνεται να μην αηδιάσεις. Καθόλη τη διάρκεια της ταινίας η μυρωδιά ήταν φρικτή αλλά εντάξει δεν μπορώ να πω, στην αρχή του δεύτερου μέρους μπήκε μέσα η καθαρίστρια και καθάριζε. Η κύρια πόρτα φυσικά έμεινε ανοιχτή με αποτέλεσμα να μπαίνει φώς, με αποτέλεσμα να μην βλέπουμε καλά την οθόνη. Δεν θα έπρεπε να παραπονιέμαι όμως, τα σκουπίδια στο πάτωμα και τα καθίσματα τα βλέπαμε ξεκάθαρα.

Το ακόμα πιο καλό είναι όταν πηγαίνεις κινηματογράφο με φίλους ή οικογένεια. Είχα την αδερφή μου από δίπλα και όποτε έβγαινε ο ηθοποιός που της άρεσε σκούνταγε και έλεγε «Ο Αντίνοος, ο Αντίνοος». Έχω κάνει μελανιά στο αριστερό μου χέρι γιατί δυστυχώς ήταν και ο κύριος πρωταγωνιστής.

Εντάξει μην είμαι και τόσο άδικη είχε και τα καλά του. Ο κλιματισμός στις αίθουσες όλο και καλυτερεύει ( όχι και σε όλες τις αίθουσες βέβαια) και όσο για τα snacks η καλύτερη ποιότητα. Να μπορούσαμε να κλείσουμε και την αίθουσα για τον εαυτό μας και μόνο θα ήμουν απίστευτα χαρούμενη.

Το youtube Χιονίζει!!

2011-12-22T12:56:00.000+02:00

Στο αγαπημένο μας youtube έχει προστεθεί μια νέα επιλογή όπου χιονίζει μέσα στο video που βλέπουμε.

Αυτή η επιλογή βρίσκεται δεξιά στην μπάρα δίπλα από τη ρύθμιση του μεγέθους του video και έχει το σχήμα μιας χιονονιφάδας!!! Όταν ενεργοποιηθεί αρχίζει να χιονίζει και μπορούμε με το ποντίκι να αλληλεπιδρούμε μαζί τους.

Ενδεικτικά ένα βίντεο