tag:blogger.com,1999:blog-47733530688988594072012-03-21T18:48:48.194+04:30بابکhttp://www.blogger.com/profile/11453765466375242370noreply@blogger.comBlogger81125tag:blogger.com,1999:blog-4773353068898859407.post-27877560304652129382009-12-02T12:02:00.002+03:302009-12-02T12:07:54.276+03:302009-12-02T12:07:54.276+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">بالاخره بعد از چیزی حدود ۷ سال زندگی مجازی و نوشتن در وبلاگ‌های اجاره‌ای متفاوت خودم صاحبخانه شدم<br /><br />به طور کلی به <a style="font-weight: bold;" href="http://blog.baabak.ir">اینجا</a> اسباب‌کشی کردم<br /><br />اگر از طریق فید نوشته‌های مرا می‌خواندید لطفاً این آدرس جدید رو اضافه کنید http://feeds.feedburner.com/baabak<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4773353068898859407-2787756030465212938?l=a-puff.blogspot.com' alt='' /></div>بابکhttp://www.blogger.com/profile/11453765466375242370noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4773353068898859407.post-57846387270437314182009-12-01T01:36:00.002+03:302009-12-01T01:42:53.562+03:302009-12-01T01:42:53.562+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">مرا زندانی اینگونه بود:<br />تخمی سر بسته<br />بی هیچ روزنی به بیرون؛<br />هوایی خفه<br />که بوی هیزم‌های سوخته‌ی مرطوب را مانند بود،<br />و بوی تعفنِ سکوتی ممتد<br />که پژواکِ زمزمه‌ی تاریکِ زندان را<br />بر دیوارهای سفید<br />مکرراُ تکرار می‌کرد<br />بی هیچ کم و کاستی در بطنِ آن.<br /><br />یکی خسته بیمار<br />که از عمقِ فاجعه‌ای تلخ سر برآورده بود<br />که از فریاد<br />به سکوت<br />و از سکوت به تاریکی<br />و از تاریکی<br />به فراموشی رسیده بود؛<br />شکسته قلبی پای در بند<br />دست بسته و دهان بسته؛<br />که کلام‌اش تعبیر دشنام<br />و فریاد‌ش تعبیر کفر بود!<br /><br />دست می‌ساییدم بر دیوارِ نازکِ زندانی عظیم<br />که دری نداشت تا به جستجوی طلسم‌اش برخیزم<br />و چشم می‌جنباندم<br />در روشنای بی‌ادراکِ سلولی که مرا عشق تزریق می‌کرد<br />و عشق را نفرت تعبیر می‌کرد<br />که نفرتِ من از عشق برآید<br />تا به آن حد که تو را<br />- تو را که همه شب<br />با پژواکِ سکوت‌ام فریاد می‌زدم -<br />فراموش کنم.<br /><br />فراموش کنم<br />که اینجا<br />در این گودالِ عمیق<br />روزی روزگاری<br />زندگی معنای حقیقیِ دوست داشتن بود.<br /><br />چشم و دهان بسته<br />بی هیچ صدایی برای شنیدن<br />و بی‌هیچ اندیشه‌ای برای کاویدن<br />نشسته بر صندلیِ<br />در انتظارِ روزی دیگر<br />که شاید حکمِ نهایی<br />حکمِ آخرین نفس‌ها باشد؛<br />در انتظارِ مرگ<br />از پیِ زندگی می‌گذشتم<br />بی هیچ دل مشغولی‌ای در وجودم.<br /><br /><br /><br />زندانِ من چنین بود:<br />سکوتی ممتد<br />بی هیچ وقفه‌ای<br />تکرار و تکرار و تکرار.<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4773353068898859407-8081858257661970538?l=a-puff.blogspot.com' alt='' /></div>بابکhttp://www.blogger.com/profile/11453765466375242370noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4773353068898859407.post-38243670678536301342009-11-29T19:04:00.002+03:302009-11-29T19:07:00.554+03:302009-11-29T19:07:00.554+03:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_COWdEhoYkEA/Swq8sNpPhCI/AAAAAAAAAbw/pm2wD0MRLiM/s1600/shahram-poem.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 176px; height: 237px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_COWdEhoYkEA/Swq8sNpPhCI/AAAAAAAAAbw/pm2wD0MRLiM/s320/shahram-poem.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5407341770374612002" border="0" /></a><br /><div dir="rtl" style="text-align: right;">ثانیه‌ها<br />در تَوَهمِ ماندن و رفتن بودند<br />دو به شک<br />در انتظارِ رخصتِ تنِ خسته‌ای که در تکاپوی آرامش بود<br /><br />- عبور کن از من<br /> درنگ نکن<br /> من پرواز را می‌طلبم -<br /><br />در آسمانِ ظهر<br />آفتابِ نیمه جانِ پائیز<br />در پشتِ ابرهای خاکستری<br />با بغضی خفه<br />به نظاره نشسته بود زمین را<br />که در انتظار در آغوش کشیدنِ پیکرِ تنهای او بود<br /><br />- عبور کن از من<br /> می‌خواهم بال بگشایم<br /> پر بکشم به بی‌نهایتِ آسمان<br /> آنجا که آرامش را با دقیقه و ثانیه نمی‌شمارند -<br /><br />چشم‌هایش را بست<br />لبخندی بر لب کشید<br />آهسته<br />در گوش باد چیزی زمزمه کرد<br />خستگی را جا گذاشت<br />و پرواز کرد و رفت<br /><br /><br /><div style="text-align: justify;">پ.ن : شهرام شیدایی، شاعری بود که زندگی را از نگاه خودش می‌نوشت و با کلماتی ساده جمله‌ها و شعری‌های عمیقی می‌ساخت، گویا جادو می‌کرد، روایتِ زندگی را می‌نوشت؛ و دوستی بود دوست داشتنی‌، وقتی که با او به صحبت کردن می‌نشستی هیچوقت گذر زمان را احساس نمی‌کردی، دوستی بود مهربان...<br />خبر رفتن‌اش را که شنیدم احساسِ خلأ کردم، نمی‌دانم چه بنویسم که بتوانم اندوهی که رفتن‌اش و نبودن‌اش در دلم ایجاد کرده‌است را بیان کنم...<br /></div><br /><br />جای خالیِ یک آدم<br />که از میانِ ما برداشته شده<br />با دوایری پُر فشار، ما را به خلأ می‌کشاند<br /><br />- شهرام شیدایی ، از کتاب خندیدن در خانه‌ای که می‌سوخت -<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4773353068898859407-7093841926808308605?l=a-puff.blogspot.com' alt='' /></div>بابکhttp://www.blogger.com/profile/11453765466375242370noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4773353068898859407.post-89001969504243212692009-11-23T09:30:00.005+03:302009-11-23T10:24:56.148+03:302009-11-23T10:24:56.148+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">سکوتِ مبهمِ این اتاق<br />و همهمه‌ی وحشیِ این زندگی<br />که هر شب بر من هجوم می‌آورند<br />از هر چهارگوشه‌ی تاریکِ اتاق<br /><br /><br />دست نگه‌دارید<br />درنگ کنید<br />مرا طاقتِ ماندن نیست دیگر<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4773353068898859407-8361458489580264992?l=a-puff.blogspot.com' alt='' /></div>بابکhttp://www.blogger.com/profile/11453765466375242370noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4773353068898859407.post-18867612045834897472009-11-22T01:03:00.002+03:302009-11-22T01:09:13.454+03:302009-11-22T01:09:13.454+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">مرد ایستاد، یک نخ سیگار روشن کرد و بدون اینکه به جایی نگاه کند یا اینکه چیزی توجه‌اش را جلب کند به روبرو خیره شد و در افکارِ خودش غرق شد. یادِ گذشته‌ افتاد و روزها و شب‌های آن سال‌؛ آن سال‌ها<br /><br />: باورت می‌شود، من بالاخره از پوستینِ تیره و تاریک خودم بیرون اومدم؟ چند سال؟ یادت هست؟ من یادم نیست، یادم نمی‌آید چند سال طول کشید؛ اما می‌دانی، تنهایی که عمیق می‌شود آدم یادش می‌رود، ساعت‌ها را، روزها را، تاریخ‌ها را، آدم حتی شمردن هم یادش می‌رود، یادش می‌رود که بشمارد چقدر طول کشید، چقدر طول می‌کشد. بیرون آمدم، اما میدانی شبیه بچه‌ای هستم که نمی‌دانم چکار باید بکنم، سرگردانم، سرگردان احساساتم، سرگردان چه‌کنم چه‌کنم‌های بی‌معنا، شبیه آدم لالی که می‌خواهد حرف بزند و نمی‌تواند، یا شبیه کسی که دست ندارد و می‌خواهد لمس کند. گُم و گور و گیج‌ام،‌ شبیه بچه‌ای که تازه بدنیا آمده است و نمی‌داند کجاست و فقط می‌تواند فریاد بزند.<br /><br /><br />نسیمِ خنکی از میانِ‌ موهای بلندش می‌گذشت، سیگارش را نگاه کرد و پکی بهش زد و انداختش توی جوب.<br /><br />: یک روز هم بالاخره نوبتِ من می‌شود، روزی که بتوانم حرفی که باید بزنم را بزنم، آخرش مگر مرگ نیست؟ خب بگذار من برای مرگ و زندگی قمار کنم، بگذار من برای تو قمار کنم، این که سخت نیست!<br /><br />نگاهی به آسمان کرد و حرکتِ نامحسوس ابرهای سفید و کُپه‌کُپه را در ذهن‌اش بخاطر سپرد، سرش را پائین انداخت، سیگار دیگری روشن کرد، و شروع کرد سربالایی خیابان را قدم زدن؛ زیر لب گفت : تنهاییِ عریان<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4773353068898859407-8151188997249103946?l=a-puff.blogspot.com' alt='' /></div>بابکhttp://www.blogger.com/profile/11453765466375242370noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4773353068898859407.post-3752303860393710822009-11-13T20:11:00.006+03:302009-11-29T11:03:39.669+03:302009-11-29T11:03:39.669+03:30<div dir="rtl" style="text-align: center;">عزیزم<br />عشقم<br />اینجا<br />پشتِ زندانِ سینه‌ام<br />دیگر نیست هیچ احساسی<br />نیست<br />یادی<br />خاطری<br />یا نیازی<br />که بازت جویم<br />که بازت یابم<br /><br />دیگر<br />با این قلبِ پاره پاره؛<br />نه، نه!<br />نیست هیچ احساسی<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4773353068898859407-7375987018209142456?l=a-puff.blogspot.com' alt='' /></div>بابکhttp://www.blogger.com/profile/11453765466375242370noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4773353068898859407.post-32872474870523086662009-11-03T14:47:00.003+03:302009-11-03T14:57:17.124+03:302009-11-03T14:57:17.124+03:30<div dir="rtl" style="text-align: right;">تو<br />ای قلعه‌ی سَر برافراشته در جنگل‌های ابر<br />پناهِ دلهره‌های من باش<br />هنگامی که باز می‌جویم‌ات<br />در این شبِ تاریک<br />در این تَوَهُم و ترس<br /><br />تو<br />ای آتشکده‌ی همیشه فروزان<br />گرما بخشِ تَنِ سردم باش<br />هنگامی که باز نمی‌یابم‌ات<br />در این شبِ یخ زده<br />در این سوز و سرما<br /><br />پناهی دِه مرا<br />در کنارِ آتشِ همیشه فروزانِ تَن‌ات<br />هنگامی که تنها و خسته<br />در شبی برفی<br />باز می‌آیم<br />و می‌کوبم کوبه‌ی دربِ عظیمِ قلب‌ات را<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4773353068898859407-3287247487052308666?l=a-puff.blogspot.com' alt='' /></div>بابکhttp://www.blogger.com/profile/11453765466375242370noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4773353068898859407.post-29827616564116731672009-11-01T11:55:00.001+03:302009-11-01T12:02:45.168+03:302009-11-01T12:02:45.168+03:30آنجاهایی که آرزویی برای رسیدن و بدست آوردن نیست؛<br />آنجاهایی که نه امیدی برای درخشیدن هست و نه مقصدی برای رفتن؛<br />آنجاهایی که نه فکری هست و نه امیدی و نه آرزوئی؛<br /><br />به نظرم آنجاها باید خودِ خودِ زندگی‌ای باشد که دارد نفس می‌کشد هنوز<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4773353068898859407-2982761656411673167?l=a-puff.blogspot.com' alt='' /></div>بابکhttp://www.blogger.com/profile/11453765466375242370noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4773353068898859407.post-43827213069247515262009-10-30T21:25:00.001+03:302009-10-30T21:27:07.483+03:302009-10-30T21:27:07.483+03:30