بروجردی نیوز

گزارشی از اقدامات غیر قانونی و شکنجه علیه زندانیان عقیدتی سیاسی در جمهوری اسلامی ایران

2011-11-24T04:19:00.001-08:00

توضیح: این متن شامل موارد نقض حقوق بشر در برخورد حکومت ولایت فقیه با دستگیرشدگان و زندانیان، به درخواست آقای سید حسین کاظمینی بروجردی و بر اساس گزارش های ارسالی و مشاهدات مستقیم ایشان از درون زندان های مختلف ایران گردآوری شده و زیر نظر خانم دکتر رویا عراقی معاون ایشان در امور حقوق بشر تنظیم گردیده است.

در تنظیم این گزارش، خشونت ها و مجازاتهایی مد نظر قرار گرفته که در قوانین کیفری و جزایی جمهوری اسلامی برای مجازات زندانیان عقیدتی سیاسی تعریف نشده است. حتی خود مسئولین قضایی و گردانندگان حکومت نیز همواره منکر وجود چنین اقداماتی بوده اند، ولی همگان مطلع هستند که از آغاز انقلاب تا کنون، چنین رفتارهای غیر انسانی وجود داشته است و همه زندانیان قدیمی و جدید گزارش های تکان دهنده ای در این باره به نهادهای مدافع حقوق بشر و رسانه های آزاد، ارائه کرده اند که در آرشیو سایت های اینترنتی، خبرگزاری ها و نهادهای رسمی مدافع حقوق بشر موجود است. بدیهی است اگر حکومت ولایت فقیه با ورود آقای دکتر احمد شهید به ایران و بازدید ایشان از زندان ها و ملاقات با زندانیان و خانواده های آنها موافقت نماید، این مطالب مستقیما از زبان آنها شنیده خواهد شد. اهم موارد به شرح زیر است:

1. بازداشت متهمین بدون برگه های اخطاریه و احضاریه.

2. دستگیری افراد معمولا به شکل آدم ربایی و یا با هجوم ناگهانی نیروهای امنیتی و عناصر وزارت اطلاعات به محل کار و منازل متهمین و بدون ارائه حکم قضایی دادستان و هرگونه توضیح شفاف به متهم و دیگر حاضرین در صحنه انجام می گردد و وجهه متهم در میان اطرافیان و وابستگان او تخریب می شود

3. هتاکی، ضرب و شتم و رفتارهای وحشیانه با متهمین به هنگام بازداشت و انتقال به زندان، در شرایطی که هنوز هیچ جرمی تفهیم و یا اثبات نشده است.

4. نگهداری غیر قانونی متهمین طی هفته ها و ماه های اول بازداشت در اماکن مخفی و سلول های انفرادی به طوری که آنها نتوانند حتی از زنده ماندن خود به خانواده های نگران و بحران زده خویش اطلاع دهند.

5. ارائه اخبار غیر واقعی، نگران کننده و استرس زا از سرنوشت متهم و عزیزان و سایر دستگیر شدگان همراه وی قرار دارد. همچنین اعمال انواع شکنجه های شدید جسمی و روحی دیگر برای شکستن مقاومت متهم و وادار کردن او به اعتراف های دروغین علیه خویش و دیگران که این اعترافات می تواند منجر به صدور حکم مجازات های بسیار سنگین شود.

6- وادار کردن متهم به پذیرش اقدامات ضد امنیتی، غیر قانونی و حتی مفاسد و انحرافات اخلاقی، برای تخریب وجهه اجتماعی و اخلاقی او.

7. تنظیم کیفرخواست های سلیقه ای، فرمایشی، ناعادلانه، غیرمنطقی و سنگین به گونه ای که حتی خود دادستان ها و دادیارهای تنظیم کننده، قادر نیستند در هیچ مصاحبه و مناظره ای برای توجیه مجازات هایی که درخواست کرده اند، از تصمیمات خود دفاع نمایند.

8. در راستای تهیه کیفرخواست ها، تحقیقات منصفانه صورت نمی گیرد و صرفا مقاصد پنهانی حکومت برای حذف مخالفین و ایجاد رعب و وحشت در جامعه مبنا قرار می گیرد و برای توجیه افکار عمومی به نوشته ها و اعتراف های متهمین که زیر شکنجه از آنها اخذ شده استناد می شود.

9. در کیفرخواست های صادره، به قوانین و تبصره هایی استناد می شود که مفاهیمی عام را در بر می گیرد و ربطی به عملکرد واقعی متهم ندارد. انتقادهای ساده از نظام و یا ابراز عقیده هایی متفاوت با حکومت گرچه خواست مشترک اکثریت جامعه نیز باشد، مترادف می شود با اتهاماتی از قبیل " محاربه با خدا"، "اقدام علیه امنیت ملی"، "اقدام به براندازی"، "نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی"، "جاسوسی"،" ارتباط با دول متخاصم" و ..... که برای آنها مجازات های بسیار سنگین و بی رحمانه از قبیل اعدام و حبس های طولانی مدت، درخواست می شود.

10. صدور حکم توسط قاضی، قبل از تفهیم اتهام و بدون اینکه متهمین از کمترین فرصت ممکن برای دفاع از خود در برابر اتهامات وارد شده در دادگاه، برخوردار باشند.

11. محرومیت از حق داشتن وکیل آزاد.

12. برگزاری دادگاه در پشت درهای بسته و بدون حضور نمایندگان رسانه ها و خبرگزاری ها.

13. محاکمه بدون حضور هیئت منصفه.

14. متهمین هیچگاه اجازه مناظره و حتی صحبت معمولی با شاکیان اصلی خود که معمولا رهبر انقلاب و یا گردانندگان بلند پایه حکومت هستند را پیدا نمی کنند و حتی اجازه گفتگو با دادستان ها و قضاتی که حکم حبس های طولانی مدت را صادر کرده اند را نمی یابند و به جای آن، با افراد رده پایین که صرفا مامور به اهانت و آزار و شکنجه هستند مواجه می شوند.

15. ممانعت از دسترسی به اسناد واقعی موجود در پرونده ها و به جای آن، دادن اخبار دروغ به خبرگزاری ها و ترویج شایعات کذب علیه موقعیت اخلاقی، اجتماعی و علمی متهمین و جلوگیری از انشتار آثار قلمی آنها.

16. تخریب و ترور شخصیت متهمین توسط رسانه های جمعی و جراید وابسته به حکومت.

17. نگهداری متهمین در سلول های انفرادی و همچنین اعمال محدودیت شدید بر علیه آنها در بندهای عمومی، به گونه ای که نتوانند با بیرون از زندان ارتباط برقرار کنند و در برابر ترور شخصیت حکومتی از هویت و عقاید خود دفاع کنند.

18. نبود تامین جانی لازم و انتقال به بندهایی که زندانیانی با جرایم خطرناک قرار دارند.

19. انتقال به بندهای شلوغ و ناامن و بهره گیری از تاکتیک ایجاد تشنج و درگیری های ساختگی برای آسیب رساندن به متهم که بعضا خونین و مرگبار است.

20. نگهداری محکومین در زندان هایی که ساختمان و تاسیسات آن فرسوده و آسیب دیده است و منجر به بروز ضايعات عضوي و جسمي و یا بیماری های مرگ آور می شود.

21. نگهداری زندانیان در سرما و گرمای شدید بدون امکانات مناسب از قبیل آب گرم در زمستان و تجهیزات سرمایشی و تهویه در تابستان.

22. تغذیه نامناسب، استفاده از مواد غدایی تاریخ مصرف گذشته و آلوده که منجر به بیماری، ضعف مفرط، لاغری و حتی مرگ زندانی می شود.

23. محدودیت در ملاقات و تماس تلفنی زندانی با اعضای خانواده و قطع شدن مکرر ملاقات و تماس تلفنی به بهانه های مختلف.

24. رفتارهای خصمانه، هتاکی و فحاشی برخی از مامورین و نگهبانان در درون زندان بدون اینکه نظارتی بر رفتار آنها وجود داشته باشد.

25. برخوردهای غیر قانونی، بی ادبانه و دور از عرف مامورین با خانواده های زندانیان در سالن های ملاقات.

26. تهاجم نیروهای امنیتی با گاز اشک آور و باتوم و شوکر و اعمال انواع تنبیه های بدنی و پایمال کردن کمترین حقوق اولیه و انسانی زندانیان در برابر هر اعتراض ساده ای.

27. جلوگیری از امضای طومارهای اعتراضی زندانیان برای ارسال به نهادهای بین المللی مدافع حقوق بشر، آن هم در موارد مشخصی که همه زندانیان، در مورد رفتارهای وحشیانه مامورین اتفاق نظر دارند.

28. عدم برخورداری از حق داشتن پزشک مستقل و مورد اعتماد.

29. عدم رسیدگی های پزشکی مناسب، نبود داروی کافی، فقدان درمان تخصصی، مخالفت با بستری شدن زندانیان در بیمارستان های مجهز و آسیب رساندن به اعضای حساس بدن به گونه ای که باعث مرگ در زندان و یا بروز بیماری های مزمن و لاعلاج می شود که در دراز مدت و حتی پس از آزادی، منجر به زمین گیر شدن و مرگ می شود.

30. عدم صدور مجوز مرخصی های استعلاجی و استحقاقی برای زندانیانی که سال های طولانی بدون حتی یک روز مرخصی، تحت بازداشت بوده اند و در اثر شکنجه به انواع بیماری ها ی روحی و جسمی مبتلا شده اند.

31. مصادره اموال و لوازم شخصی، مدارک مهم و دست نوشته هایی که نتیجه سال ها تحقیق و کنکاش زندانی عقیدتی سیاسی در موضوعات مختلف مورد نیاز جامعه است.

32. اخذ تعهدات غیر منطقی و وثیقه های سنگین برای چند روز مرخصی استحقاقی و استعلاجی.

33. نابودی آینده شغلی و اجتماعی زندانی بدلیل ثبت سوء پیشینه در پرونده وی.

34. بی تفاوتی مسئولین قضایی به نگرانی های ناظرین داخلی و بین المللی حقوق بشر نسبت به سرنوشت زندانیان و ارائه گزارش های صد در صد دروغ به افکار عمومی.

35. محرومیت کامل زندانیان از دیدار با ناظرین و گزارشگران حقوق بشر، نمایندگان خبرگزاری ها، کمیته بین المللی صلیب سرخ و پزشکان بدون مرز.

36. عدم پاسخگویی به شکایات و نامه های زندانیان و خانواده های آنها.

37. اعمال رفتارهای بسیار وحشیانه از قبیل تعرض جنسی به زندانیان یا نوامیس آنها که فشارهای مخرب روحی و عصبی آن تا آخر عمر باقی می ماند.

38. بی توجهی به نیازهای عاطفی و مالی خانواده زندانیان به حدی که منجر به بروز بحران های روانی و خسارت های غیر قابل جبرانی از قبیل فروپاشی خانواده وآوارگی افراد تحت تکفل می شود.

39. دستگیری و شکنجه دوستان، هواداران و اعضای خانواده زندانی جهت تحت فشار گذاشتن ایشان و وادار ساختن زندانی به سکوت و عدم اعتراض و یا شرکت در مصاحبه های ساختگی در تلویزیون.

40. تهدید و حتی بازداشت غیر قانونی وکیل زندانی به جرم دفاع از حقوق موکل خویش.

در یک کلام: محروم نگه داشتن زندانیان بی پناه از دستیابی به حداقل حقوق اولیه خویش و قرار دادن او در شرایط مرگ تدریجی و بی تفاوتی مسئولین ذیربط به تمامی تعهدات انسانی و قانونی.

با سپاس، آبان 1390 ، نوامبر 2011

رویا عراقی، زندانی سیاسی سابق و معاون آقای سید حسین کاظمینی بروجردی در امور حقوق بشر

رونوشت:

آقای دکتر احمد شهید، گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر در امور ایران

دیده بان حقوق بشر سازمان ملل

سازمان عفو بین الملل

سازمان گزارشگران بدون مرز

فدراسیون بین المللی دفاع از حقوق بشر

کمیته بین المللی صلیب سرخ

سازمان پزشکان بدون مرز

کمپین بین المللی حقوق بشر ایران

مجمع جهانی حقوق بشر

ترور نافرجام آقای بروجردی در زندان

2011-11-22T13:19:00.001-08:00

به گزارش بام آزادی ، صبح روز سه شنبه یکم آذرماه ، مسئولین زندان اوین در اقدامی غیر انسانی، اقدام به سوء قصد به جان آقای بروجردی نمودند.

شاهدان عینی بیان داشتند که مسئولین مربوطه با طرح دعوای ساختگی، یکی از زندانیان اعدامی را مامور کرده بودند تا در حین این زد و خورد، آقای بروجردی را به قتل برساند . این زندانی ، به جرم قاچاق مواد مخدر دستگیر و به اعدام محکوم شده بود . مسئولین زندان به این زندانی تاکید کرده بودند در صورتیکه آقای بروجردی را به قتل برساند عفو رهبری شامل حال ایشان شده و آزاد خواهد شد ! ولی این سوء قصد بدلیل همکاری زندانیان، ناکام ماند.

گفتنی ست ادامه نامه نگاری های آقای بروجردی در افشای هویت ضد بشری و غیر ایرانی رژیم ولایت فقیه، حاکمیت را بر آن داشته است تا به هر طریق ممکن ایشان را از بین ببرد. آقای بروجردی ، چندی پیش طی نامه ای به هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه امریکا، تاکید و یادآوری نمود که سران حکومت ولایت فقیه نه تنها حاضر به تغییر رفتار خشونت آمیز و استبدادی خود نیستند، بلکه تمامی راهکارهای مسالمت آمیز برای هرگونه اصلاحات در حکومت و تغییر را مسدود کرده اند.

آقای بروجردی هم اکنون از بیماریهای متعددی رنج می برد . در گزارشی که در اکتبر سال جاری توسط گزارشگر ویژه ایران در سازمان ملل منتشر گردید، آقای احمد شهید از مقامات ایرانی خواست که توجهات پزشکی لازم را به آیت الله بروجردی مبذول کرده و او را آزاد کنند .

خانواده و هواداران آقای بروجردی مسئولیت چنین اقداماتی را متوجه قوه قضائیه و مخصوصا رهبر حکومت می دانند و از مجامع مدافع حقوق بشر می خواهند که قبل از اینکه دیر شود اقدامی موثر و فوری برای آزادی آقای بروجردی انجام دهند .

تصویب قطعنامه ای دیگر علیه جمهوری اسلامی ایران

2011-11-22T03:28:00.001-08:00

ایران پرس نیوز: مجمع عمومی سازمان ملل متحد دو روز پس از تصویب قطعنامه ای علیه جمهوری اسلامی در باره طرح ترور سفیر عربستان در واشنگتن، بار دیگر امروز قطعنامه ای شدید اللحن علیه جمهوری اسلامی تصویب کرد.

به گزارش سایت ندای سبز آزادی، این قطعنامه با لحن بی سابقه ای برای بیست چهارمین بار رژیم جمهوری اسلامی را به دلیل سرکوب و نقض مستمر حقوق مردم ایران به شدت محکوم کرده است.

پیش نویس این قطعنامه با ۸۶ رای موافق و ۳۲ رای مخالف در کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک به تصویب رسید.
در این قطعنامه ۶ صفحه ای از جمله به افزایش بی رویه اعدام ها در ایران، ادامه شکنجه زندانیان، سرکوب مدافعان حقوق بشر، اعمال خشونت علیه زنان و آزار و اذیت اقلیت های مذهبی و قومی اشاره شده است.

گزارشها از نیویورک حاکی از آن است که تلاشهای بی سابقه محمد جواد لاریجانی دبیر ستاد حقوق بشر قوه قضائیه جمهوری اسلامی هم کمکی به کاسته شدن از لحن تند قطعنامه نکرده است. او برای رایزنی با کشورها برای رای ندادن به این قطعنامه به نیویورک سفر کرده است.

حمایت جنبش وال استریت از آقای بروجردی

2011-11-20T14:35:00.001-08:00

بام آزادی: برخی از جوانان آمریکایی در خیابان وال استریت مقر بورس نیویورک در تاریخ ۱۷ سپتامبر در اعتراض به اوضاع وخیم اقتصادی و اختلاف طبقاتی آمریکا و سیاست کنونی این کشور دست به تظاهرات گسترده زدند. در این تجمع که آرام و بدون هیچ گونه ابراز خشونتی از سوی معترضان بوده، معترضان از مردم آمریکا می‌خواهند برای اعتراض به سیاست‌های دولت آمریکا، به آن‌ها بپیوندند.

معترضین در این تجمعات در پارک خصوصی «زوکوچی» در نیویورک، کمپی برای اقامت برقرار کردند که چند خیابان با بورس اوراق بهادار، واقع در ساختمان وال استریت فاصله دارد. بررسی گفته‌های معترضین نشان می‌دهد که دلایل این اعتراضات، «طرح نجات بانک‌ها»، «بحران وام مسکن» و «اعدام تروی دیویس»، سیاهپوست آمریکایی است که چندی پیش، توسط دستگاه قضایی آمریکا اعدام شد. معترضان معتقدند که مدل تجمع آنها، استقرار شبانه‌روزی در مقابل ساختمان وال استریت با هدف افزایش تعداد تظاهرات کنندگان و رسیدن به خواسته‌هایشان است و آن‌ها این مدل را از تظاهرات مصر و اسپانیا الهام گرفته‌اند.

کمپین 99 : توضیح - ایده ساده و تأثیرگذار است. قرار است با نود و نه نفر از افرادی که در جنبش وال استریت در سراسر دنیا حضور دارند مصاحبه کنیم. روایت هر نفر از چراییِ حضورش در این اعتراض را می شنویم. سپس برای وی روایت یک زندانی سیاسی در ایران را بازگو می کنیم. بعد از این گفت و شنود، از وی می خواهیم که پیامی برای آن زندانی بفرستد و پوستری برای وی طراحی کند. پوسترهای این آلبوم توسط معترضان وال استریت طراحی شده است. اگر ایده را دوست داشتید، بی اجازه با دوستان تان به اشتراک بگذارید تا عده بیشتری این روایت ها را بخوانند.

سباستین: من این جا هستم چون مسیحی ام و فکر می کنم که ارزش های اخلاقی در آمریکا دارد رو به نابودی می رود. حرص و طمع، خودشیفتگی و غرورِ مردم این کشور باعث به وجود آمدن شر بسیار بزرگی در دنیا شده است. حالا آن شر دارد به مردمِ همین کشور برمی گردد و آن قدر بزرگ شده است که مردم آمریکا دارند به خاطر آن رنج می کشند و درست به همین خاطر است که ما اکنون می توانیم مردم را بیدار کنیم. چون هنگامی که مردم رنج می کشند کم کم متوجه می شوند که یک جایِ کارِ این دنیا می لنگد. و من می خواهم این مسأله را به سطح آگاهی مردم بیاورم و اعتراضی که این جا داریم را با عشق و صلح آمیخته کنم. من عمیقن باور دارم که خداوند دقیقن آن چه که هر کس نیاز دارد را فراهم کرده است. اما می دانی، ما در آمریکا آن قدر در مصرف منابع زیاده روی کرده ایم که مردم در دیگر کشورها با کمبود منابع مواجه شده اند و اقتصادشان توسط آمریکایی هایی که با پادشاهان و حاکمانِ ثروتمندِ آن کشورها قرارداد می بندند نابود شده است. این قراردادها برای چاپیدنِ مردم آن کشورهاست تا چند تا آدمِ قدرتمند، ثروتمندتر شوند. هیچ ساختار سیاسی در تاریخ بشریت وجود ندارد که سبب سازِ شر نبوده باشد. قدرت باید در دست افراد و در میان گروه های محلی شان باشد نه دست پادشاهان و امپراطورها. آدم های دین دار متوجه می شوند که چه کسی با خداوند در ارتباط است. من فکر می کنم پول، خدای بوش بود. او ادعا می کند که خدایش خدای عیسی مسیح است اما آن خدا به روشنی می گوید که اگر شما ثروتمند باشی و منابع ات با دیگران قسمت نکنی، اگر حواست به فقرا نباشد، اگر از بی گناهان و ضعیفان مراقبت نکنی، و اگر به کشور دیگری حمله کنی و مردمان بی گناهش را بکشی، تو به خداوند ایمان نداری. من به عنوان یک مسیحی یاد گرفته ام که عشق، شادی، صلح، فروتنی، بخشندگی، و راستی میوه های ایمان هستند.

کاظمینی بروجردی-- آیت الله حسین کاظمینی بروجردی متولد سال ١٣٣٧در شهرستان بروجرد در غرب ایران است. وی از روحانیونِ مخالفِ حکومت است و از جدایی نهاد دین از نهاد دولت دفاع می کند. بروجردی از تیرماه ۱۳٧٤ تا به حال به دلایل مختلف بازداشت شده است. آخرین بازداشتِ وی به مهرماه ۱۳۸۵ برمی گردد. وی در آن شب به همراه جمع کثیری از هوادارانش در خانه ای در غرب تهران حضور داشت. در پی حمله نیروهای گارد ویژه به آن خانه که با پرتاب گاز اشک آور همراه بود، تعدادی از هواداران آقای بروجردی کشته شدند. آیت الله چند روز قبل از آن حادثه در پیامی به هوادارانش گفته بود: «عجيب است كه عده‌اي آمريكا و اسرائيل را متهم به تهاجم به شيعيان مي‌كنند ولي ما كه از مشهورترين تبار شيعه هستيم، در پايتخت تشیع مورد تهاجم قرار می گیریم! من بيمناكم که مبادا این رفتارها باعث خشم ملت شود.» آیت الله بروجردی پس از بازداشت در زندان مورد شکنجه قرار گرفت و تحت فشار اعتراف کرد که با نیروهای خارجی ارتباط داشته است. حامیان وی می گویند که فشار بر وی ریشه در مخالفت صریح آیت الله بروجردی با آیت الله علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی دارد. دادگاه ویژه ی روحانیت، وی را به یازده سال حبس محکوم کرده است. خانواده وی در نامه ای خطاب به دبیر کل سازمان ملل، از عدم رسیدگی به وضعیت سلامت آیت الله بروجردی در زندان ابراز نگرانی کرده اند. آیت الله کاظمینی بروجردی در نامه ای که از زندان خطاب به وکلای حقوق بشر در سراسر دنیا نوشته است درخواست کرده که وکالت وی را برعهده بگیرند. وی هنوز در زندان اوین تهران بسر می برد.

سباستین: بروجردی! من بسیار متأسفم که تو به خاطر آن چه که به آن محکوم شده ای داری رنج می کشی. و من به تو افتخار می کنم که به خاطر آن چه که به آن باور داری و علی رغم ظلمی که به تو شده است ایستادگی کرده ای. من هم مانند تو باور دارم که سیاست، گزینش حقیقت هاست برای کسب منفعت و این بسیار متفاوت از حقیقت ابدی است. ما در آینده به بازی های سیاسی این زمانه خواهیم خندید چرا که این بازی ها تنها بخشی از حقیقت را به نمایش می گذازند حال آن که حقیقت، جاودانه است. و اگر تو بر آن چه که به آن باور داری متعهد بمانی - اگر هر روزِ زندگی ات توأم با احترام دیگران نباشد - همواره در تاریخ مورد احترام خواهی ماند. عشق من نثار تو باد برادرم، نیرومند بمان چرا که ما در این مبارزه کنار تو ایستاده ایم. ما این جا در آمریکا از ظلم در رنج هستیم، اما این ظلم در مقابل آن چه که تو تحمل می کنی ناچیز است. ما نسبت به شجاعتی که تو از خود نشان می دهی آگاهیم. بدون شجاعت، دیگر فضیلت های اخلاقی به دست نخواهد آمد. احترام و عشق من نثار تو باد برادرم. قوی بمان

درخواست از مجمع عمومی سازمان ملل برای بررسی وضعیت حقوق بشر در ایران

2011-11-18T14:17:00.000-08:00

خبرگزاری هرانا - عفو بین الملل از مجمع عمومی سازمان ملل خواسته است به وضعیت حقوق بشر در ایران و دو کشور دیگر رسیدگی کند و یک مقام ایرانی موضعگیری نهادهای بین المللی در مورد وضعیت حقوق بشر در این کشور را مورد انتقاد قرار داده است.

عفو بین الملل، از سازمان های بین المللی مدافع حقوق بشر، با انتشار یک بیانیه همگانی، از کمیته سوم مجمع عمومی سازمان ملل خواسته است تا موضوع نقض حقوق بشر در سه کشور جمهوری اسلامی ایران، جمهوری دموکراتیک خلق کره (کره شمالی) و میانمار (برمه) را پیگیری و با هر تلاشی به منظور خارج کردن این موارد از دستور کار کمیته مخالفت کند.

کمیته امور اجتماعی، بشردوستانه و فرهنگی مجمع عمومی سازمان ملل، موسوم به کمیته سوم، یکی از شش کمیته مجمع برای رسیدگی به موضوعات خاص است و مسایلی مانند حمایت و پیشبرد حقوق اجتماعی و مقابله با تبعیض و نقض حقوق بشر در نقاط مختلف جهان در حوزه فعالیت آن قرار دارد.

در دوره قبلی مجمع عمومی سازمان ملل، حدود شصت موضوع در دستور کار این کمیته قرار داشت که نیمی از آنها به مباحث عمومی مربوط به حقوق بشر مربوط می شد اما وضعیت حقوق در ایران، کره شمالی و برمه به عنوان موارد مرتبط به کشورهای خاص هم مورد بررسی قرار گرفت.

انتظار می رود در دوره کنونی فعالیت این کمیته نیز، تعداد مشابهی موضوعات عمومی و همچنین مسایل مربوط به وضعیت حقوق بشر در این سه کشور مورد مذاکره و بررسی قرار گیرد.

عفو بین الملل در بیانیه خود در مورد رسیدگی به وضعیت حقوق بشر در ایران، کره شمالی و برمه، از اعضای کمیته سوم خواسته است تا "وضعیت این کشورها را براساس اهمیت محتوایی آنها مورد رسیدگی قرار دهد و با هر تلاشی به منظور محروم کردن مجمع عمومی از نقش کلیدی این نهاد بین المللی در محکومیت موارد نقض حقوق بشر مخالفت ورزند."

در مورد وضعیت حقوق بشر در ایران، عفو بین المل گفته است که پیش نویس قطعنامه ارائه شده به کمیته سوم شامل گزارشی راجع به شمار چشمگیر موارد نقض حقوق بشر و افزایشی قابل توجه در اجرای احکام اعدام است بی آنکه تمهیدات پیش بینی شده در قوانین بین المللی در این زمینه رعایت شده باشد.

به گفته عفو بین الملل، پیش نویس قطعنامه مربوط به نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران در حالی در کمیته سوم مطرح می شود که اخیرا مقامات این کشور به بررسی لوایح و طرح هایی پرداخته اند که شهروندان را بیش از پیش از حقوق اساسی آنان محروم می کند.

در این بیانیه آمده است که حکومت ایران به بازداشت، حبس و اجرای احکام شلاق علیه حقوقدانان، مدافعان حقوق بشر و حقوق زنان، دانشجویان، روزنامه نگاران، وبلاگ نویسان، فعالان سیاسی، اقلیت های مذهبی و قومی، اعضای اتحادیه های کارگری و دست اندرکاران صنعت فیلم سازی ادامه می دهد صرفا به این اتهام که این افراد می خواهند از حقوق اولیه خود به شکلی مسالمت آمیز برخوردار شوند.

عفو بین الملل به اعضای کمیته سوم یادآور شده است که از سال ۲۰۰۵ تا کنون، "هیچیک از مکانیزم های حقوق بشر سازمان ملل" اجازه دسترسی به ایران را نیافته است در حالیکه مقامات جمهوری اسلامی اظهار می دارند که دعوت این کشور از کارشناسان بین المللی حقوق بشر به قوت خود باقی است.

این بیانیه با اشاره به انتخاب احمد شهید از سوی شورای حقوق بشر سازمان ملل برای بررسی وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی، یادآور شده است که "مقامات ایرانی به طور علنی اعلام کرده اند که به گزارشگر ویژه حقوق بشر برای ایران که در فوریه سال ۲۰۱۱ به این سمت انتخاب شد، اجازه دسترسی به آن کشور را نخواهند داد."

عفو بین الملل در ادامه بیانیه خود، بخشی از موارد نقض حقوق بشر توسط حکومت کمونیستی کره شمالی و حکومت تحت تسلط نظامیان در برمه را نیز شرح داده و خواستار رسیدگی به این موارد در کمیته سوم مجمع عمومی شده است.

این بیانیه از کمیته سوم می خواهد تا با طرح "عدم اقدام" در رسیدگی به وضعیت حقوق بشر در این سه کشور مخالفت کند و می افزاید که پرونده حقوق بشر هیچ کشوری در جهان کامل و بدون نقص نیست و هیچ دولتی نباید از رسیدگی علنی به رفتار آن در زمینه رعایت یا نقض حقوق شهروندان معاف شود و تصویب پیشنهاد "عدم اقدام" به معنی نادیده گرفتن چنین ضرورتی است.

اشاره عفو بین الملل به یکی از مواد آئین نامه کمیته سوم است که براساس آن، کشورهای عضو می توانند برای جلوگیری از ادامه بحث در مورد موضوعی که در دستور کار کمیته قرار دارد، پیشنهاد کفایت مذاکرات و خارج شدن موضوع از دستور کار را تحت عنوان "طرح عدم اقدام" مطرح و خواستار رای گیری در مورد این طرح شوند.

عفو بین الملل در بیانیه خود از کشورهای عضو سازمان ملل می خواهد تا در صورت ارائه طرح "عدم اقدام" در رسیدگی به موضوع نقض حقوق بشر در ایران، مانند سال گذشته به این طرح رای منفی دهند و به این ترتیب، نگرانی خود را در زمینه وضعیت حقوق بشر در ایران ابراز دارند.

بیانیه عفو بین الملل درحالی انتشار می یابد که جمهوری اسلامی هیاتی را برای شرکت در نشست مجمع عمومی در زمینه حقوق بشر به نیویورک اعزام داشته و امیدوار است بتواند مانع از تصویب قطعنامه ای در محکومیت وضعیت حقوق بشر در ایران شود.

نگرانی از تصویب عدم اقدام؛ موضع ایران

عفو بین الملل هشدار می دهد که تصویب طرح "عدم اقدام" باعث خواهد شد تا بحث درباره وضعیت حقوق بشر ادامه نیابد و کمیته سوم از اتخاذ تصمیمی مشخص برای پیشبرد و تشویق کشورها به رعایت حقوق انسانی محروم شود.

به گفته عفو بین الملل، رعایت حقوق بشر یکی از مفاهیم بنیادی در منشور سازمان ملل است و توسل به "مانورهای آئین نامه ای" برای جلوگیری از بررسی موارد جدی نقض حقوق انسان ها در کمیته سوم صرفا به معنی نادیده گرفتن این اصل مهم است.

مقررات سازمان ملل درمان پزشکی مناسب برای زندانیان عقیدتی را الزامی می سازند

2011-11-18T14:05:00.000-08:00

فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر: 26 آبان 1390- چندین زندانی عقیدتی در ایران نیازمند امکانات درمان پزشکی مناسب هستند که در زندان های مختلف وجود ندارد. اما حکومت ایران از شرایط بد جسمانی آنها برای فشار بیشتر و وادار کردن آنها به اعتراف ساختگی یا طرح اتهام های تازه و افزایش حکم زندان آنها استفاده می کند.

عبدالکریم لاهیجی، نایب رییس فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر و رئیس جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران، امروز گفت:

ماده (2)22 اصول استاندارد حداقل برای رفتار با زندانیان که در تاریخ 13 مه 1977 در شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل تصویب شد مقرر می دارد که زندانیان بیمار نیازمند به درمان تخصصی باید به موسسه های تخصصی یا بیمارستان های غیرنظامی منتقل شوند. با وجود این، حکومت جمهوری اسلامی پیوسته از رعایت حق زندانیان عقیدتی به دسترسی به درمان مناسب و منظم پزشکی سر باز زده است. این رفتار در تناسب با انکار تمام حقوق دیگر زندانیان سیاسی و انجام انواع شکنجه، مجازات های غیرانسانی و بدرفتارهایی دیگر علیه آنهاست.

موارد مشخص
زندانیان عقیدتی زیر بعضی از زندانیانی هستند که در حال حاضر به شدت به درمان نیاز دارند، اما حکومت آنها را از حق درمان پزشکی در بیرون از زندان محروم کرده است.

حسین رونقی ملکی یک وبلاگ نگار و کارشناس کامپیوتر است. او که گویا چند روز پیش دچار خونریزی کلیه شده بود، در تاریخ 25 آبان 1390 برای معاینه به بیمارستان منتقل شد ولی او را پس از چند ساعت به زندان اوین بازگرداندند. او از اردیبهشت 1390 تاکنون چهار بار تحت عمل کلیه قرار گرفته است. مقامات حکومتی بدون این که اجازه دهند او از زمان سه ماهه لازم برای معالجه بهره مند شود، هر بار او را بلافاصله به زندان بازگردانده اند. آخرین عمل جراحی بر روی او در اوایل آبان انجام شد، ولی او در روز 9 آبان به زندان بازگشت. برخلاف نظریه پزشکان متخصص که معت قدند او باید تحت درمان مناسب قرار بگیرد، مقامات حکومتی گویا شرط این کار را اعتراف ساختگی به جرم در برابر دوربین تلویزیون قرار داده اند. رونقی ملکی در 22 آذر 1388 دستگیر شد، تحت شکنجه های مختلف جسمانی و روانی قرار گرفت و 13 ماه در بازداشتگاه سپاه پاسداران در بازداشت انفرادی ماند. در نتیجه، هر دو کلیه او عفونی شد و یکی از کلیه ها 80% و کلیه دیگر 20% آسیب دید. او بعدا به اتهام عضویت در گروه اینترنتی ایران پروکسی، تبلیغ علیه نظام، توهین به مقام رهبری و رییس جمهور به 15 سال زندان محکوم شد.

ابوالفضل قدیانی، فعال سیاسی، که اخیرا تحت عمل جراحی قلب قرار گرفت، در زندان اوین در شرایط بدی به سر می برد و در خطر سکته قلبی است. او حکم یک سال زندان خود را می گذراند و باید در اوایل آذر 1390 آزاد شود، اما مقامات حکومتی اتهام های تازه ای را به او تفهیم کرده اند که می تواند به حکم زندان دیگری منجر شود.

معصوم فردیس، فعال سیاسی، دچار آسیب نخاعی و نیازمند عمل جراحی است. بنا به گزارش ها او که در زندان اوین به سر می برد قادر به راه رفتن نیست. آقای فردیس به 6 سال زندان محکوم شده و گرچه دادگاه تجدید نظر حکم او را نقض کرده، هنوز در زندان مانده است.

مهدی محمودیان، روزنامه نگار، در اوایل آبان ماه اجازه عمل جراحی بر روی ریه هایش را یافت. ریه های او که پس از بازداشت در اثر شکنجه آسیب دیده اند به علت 7 ماه تاخیر مقامات حکومتی در صدور اجازه درمان بخشی از کارکرد خود را از دست داده اند. آقای محمودیان افشاگر فجایع بازداشتگاه کهریزک بود که چند تن از معترضان در تابستان 1388در آنجا درگذشتند. او در 25 شهریور 1388 بازداشت و به 5 سال زندان محکوم شد و در زندان دورافتاده رجایی شهر به سر می برد. او در اردیبهشت 1390 نامه ای سرگشاده به مقام رهبری نوشت که در آن رواج تجاوز و مواد مخدر را در میان زندانیان عادی و استفاده گسترده شکنجه و رفتار غیرانسانی علیه زندانیان سیاسی را افشا کرد و به مدت 10 روز به سلول انفرادی افتاد.

محمد صدیق کبودوند در آذر 1387 دچار سکته قلبی و در اردیبهشت 1387 و تیر و آبان 1389 سه بار دچار حمله مغزی شد. او از ناراحتی های مربوط به پروستات و کلیه و نیز سرگیجه و بیهوشی نیز در رنج بوده است. در خرداد 1390، یک پزشک مستقل توصیه کرد که او تحت عمل جراحی پروستات و قلب قرار بگیرد. مقامات حکومتی او را از امکان درمان پزشکی مناسب محروم کرده اند. آقای کبودوند از 10 تیر 1386 به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق تشکیل سازمان حقوق بشر کردستان حکم 5/10 سال زندان خود را می گذراند. او روزنامه نگار و موسس و رییس سازمان حقوق بشر کردستان و گیرنده جایزه هلمن ـ همتِ دیده بان حقوق بشر در سال 2009 است.

عیسی سحرخیز، روزنامه نگار، در تاریخ 16 تیر 1388 بازداشت شد و به اتهام توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام حکم سه سال زندان خود را در زندان دورافتاده رجایی شهر می گذراند. دنده های او در زمان دستگیری شکست. در اواخر آبان 1389، پس از خونریزی داخلی، یک تیم پزشکی از بیرون زندان در بهداری زندان او را مورد عمل جراحی قرار داد.

کیوان صمیمی بهبهانی، روزنامه نگار باسابقه و مدافع حقوق بشر که در 23 خرداد 1388 بازداشت شد دچار بیماری خطرناک کبدی است. او به اتهام تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی برای اختلال در امنیت ملی، شرکت در تظاهرات و صدور اعلامیه در نفی سلامت انتخابات حکم شش سال زندان خود را در در زندان دورافتاده رجایی شهر می گذراند و به مدت 15 سال از فعالیت حرفه ای محروم شده است.

آیت الله محمد حسین کاظمینی بروجردی، رهبر مذهبی که معتقد به جدایی دین از سیاست است، از مرداد 1386 حکم 11 سال زندان خود را می گذراند و گویا دچار بیماری پارکینسون، دیابت، فشار خون بالا و مشکلات قلبی و کلیه و کاهش بینایی یکی از چشمان خود است.

بعضی از زندانیان دیگر که بنا به گزارش های قبلی نیاز به درمان پزشکی مناسب دارند از این جمله هستند:

سعید متین پور، فعال فرهنگی آذری ایرانی و روزنامه نگار؛ 8 سال از سال 1386 حکم 8 سال زندان را می گذراند و از دی 1389 دچار عفونت ریه است.

زهرا جباری، معترض خیابانی، از آذر 1388 حکم 4 سال زندان را می گذراند و دچار بیماری رماتیسم قلبی است.

احمد زیدآبادی، روزنامه نگار، از خرداد 1388 حکم 6 سال زندان را می گذراند و دچار کاهش شدید وزن به دلایل ناروشن است.

حشمت الله طبرزدی، فعال سیاسی، از آذر 1388 حکم 8 سال زندان را می گذراند و دچار مشکلات قلبی و فشار خون بالا است.

مجید دری، فعال دانشجویی، از تیر 1388 حکم 6 سال زندان در تبعید را در زندان بهبهان در جنوب کشور می گذراند و دچار میگرن است و چند بار در اثر آن بیهوش شده است.

کورش کوهکن، فعال سیاسی، از دی 1388 حکم 5/3 سال زندان را می گذراند. او به علت پارگی مینسک زانو که در دوره بازجویی ایجاد شده بود تحت عمل جراحی قرار گرفته است اما محل جراحی بعدا عفونی شده و خطر قطع پا او را تهدید می کند.

عبدالله مومنی، فعال سیاسی، از خرداد 1388 حکم 4 سال و 11 ماه زندان را می گذراند و دچار مشکلات کلیوی و بیماری پوستی است.

در چند سال گذشته، حداقل 19 زندانی عقیدتی در شرایط مشکوک جان خود را در زندان و از جمله در بهداری زندان یا به خاطر تاخیر در انتقال به بیمارستان در بیرون از زندان از دست داده اند. بعضی از این عده از این جمله هستند: اکبر محمدی (1385)، ولی الله فیض مهدوی (1385)، امیر حسین حشمت ساران (1388)، امیدرضا میرصیافی (1388) و هدی صابر (1390). [1]

تماس با فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر:
Press contact (FIDH): Arthur Manet; Karine Appy +33 6 72 28 42 94 / +33 1 43 55 90 19
Twitter: @fidh_ngo
تماس با جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران: lddhi(at)fidh.net

نامه آقای بروجردی خطاب به خانم هیلاری کلینتون

2011-11-10T13:09:00.000-08:00

مقام محترم وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا؛

خانم دکتر هیلاری کلینتون؛

سلام این زندانی محروم از وکیل و درمان را بپذیرید.

همانطور که استحضار دارید، حکومت جمهوری اسلامی ایران بر اساس وعده های دروغ بنیانگزاران آن روی کار آمد و با گذشت زمان، پایگاه مردمی خود را از دست داد و به جایی رسید که جهانیان حساب مردم و حکومت را از هم جدا کردند. گردانندگان نظام ولایت فقیه ثروت های عظیم این سرزمین غنی را به سرقت می برند و یا صرف توسعه طلبی های نظامی و سیاسی می نمایند.

آنها نه تنها حاضر به تغییر رفتار خشونت آمیز و استبدادی خود نیستند، بلکه تمامی راهکارهای مسالمت آمیز برای هرگونه اصلاحات در حکومت و تغییر را مسدود کرده اند. آنها با برگزاری رفراندومی آزاد برای تعیین تکلیف قانون اساسی فعلی که مبتنی بر اصل ولایت فقیه است، مخالفت می کنند و سختگیرانه ترین شیوه های تفتیش عقیده و سانسور اخبار را به کار می گیرند تا صدای اعتراض مردمی که به فقر و فلاکت کشیده شده اند به گوش جهانیان نرسد. آنها از سرکوب های بی رحمانه و قتل عام معترضین در خیابان ها شرم ندارند؛ زندانیان عقیدتی سیاسی را تحت ترور شخصیت و شکنجه قرار می دهند و یا نابود می کنند و به ناظرین حقوق بشر و گزارشگران ویژه سازمان ملل متحد اجازه ورود به ایران نمی دهند و اهمیتی برای گزارش ها و بیانیه های متعدد منتشر شده از طرف سازمان های بین المللی مدافع حقوق بشر قائل نیستند.

موارد مذکور که از مصادیق بارز جنایت علیه بشریت است به همراه گسترش خشونت و ترور سازمان یافته به رهبری آنها، جهان را در برابر این دوراهی حساس قرار داده است که آیا باید به ملت ایران در مبارزه با رژیم دیکتاتوری مذهبی کمک شود یا خیر؟ قاعدتا در چنین شرایطی تعهدات وجدانی و اهداف خیرخواهانه رهبران کشورهای قدرتمند که مدافع حقوق بشر هستند و خواهان گسترش دمکراسی و برقراری امنیت و صلح در خاور میانه و جهان می باشند، ملاک عمل در تصمیم گیری می باشد و لذا چنین تصمیم مهم و سرنوشت سازی را نباید مشروط به طرح درخواست رسمی از سوی چهره های خاصی از اپوزیسیون ایران نمود.

اکثریت معترضین به حکومت ولایت فقیه و اپوزیسون داخل و خارج از ایران، خواهان برگزاری رفراندومی آزاد زیر نظر ناظران بین المللی برای انتخاب نوع حکومت هستند. بنابراین ضروری است که هرچه سریعتر پیش نویس قطعنامه ای در این زمینه تنظیم و در دستور کار شورای امنیت سازمان ملل متحد قرار گیرد تا راه برای تصویب قطعنامه ای فوری در این خصوص هموار گردد.

خانم کلینتون؛

شما در جایگاهی هستید که می توانید با بهره گیری از ظرفیت های دیپلماتیک ایالات متحده آمریکا و تشریک مساعی متحدان قدرتمندتان این نیاز حیاتی را برآورده سازید. اکنون که موضوع افزایش تحریم های بین المللی علیه ایران در شورای امنیت مطرح می باشد، لازم است که با در نظر گرفتن این که حکومت جمهوری اسلامی غیر مردمی و ضد بشری است، مسائل به طور ریشه ای حل شود. بی شک هر اقدام مؤثری موجب تقدیر ایرانیان تحت ستم و آزاد اندیشان جهان می شود و از دست رفتن فرصت ها، منجر به خسارت های جبران ناپذیر منطقه ای و بین المللی شده که موجب پشیمانی و تاسف ابدی خواهد گردید.

با سپاس، سید حسین کاظمینی بروجردی

ایران؛ زندان اوین ؛ آبان 1390 ؛ نوامبر 2011

تشدید فشار بر اهل سنت ایران در آستانه عید قربان

2011-11-07T03:15:00.000-08:00

دویچه وله: برخی از نمایندگان اهل سنت در تهران در تماس با دویچه وله خبر دادند که «روند ممانعت از برگزاری نمازهای دسته جمعی درمناطق مختلف تهران همچنان ادامه دارد و امسال حتی از اقامه‌ی نماز دسته جمعی در منازل هم جلوگیری کرده‌اند».

یکی از فعالان مذهبی اهل سنت در تهران که نخواست نامش فاش شود به دویچه وله گفت: «ما در تهران مسجدی نداریم و پیش از این خواستار برگزاری نماز در میادین شهر و پارک شده بودیم، اما مقام‌های اداری شهر با آن مخالفت کردند.این درخواست ما برای ادای وظایف دینی بوده و جنبه سیاسی ندارد و نظام را هم تضعیف نمی‌کند.»

وی در ادامه انتقاد کرد به اینکه درخواست آنها از سوی عده‌ای از مسئولان که «تعصباتی» دارند، رد شده است. منابع رسمی و مقام‌های استان تهران "ممانعت از برگزاری نماز عید قربان" را تا بحال تائید نکرده‌اند.

وضعیت مناطق سنی نشین کشور چگونه است؟

حسن امینی، حاکم شرع مردمی استان کردستان و رئیس "شورای مکتب قرآن کردستان"، به دویچه وله درباره‌ی وضعیت مناطق سنی نشین کشور چنین توضیح می‌دهد: «من در سنندج زندگی می‌کنم و این ممنوعیت در مناطق سنی‌نشین اعمال نمی‌شود. ممانعت از برگزاری نماز جمعه و مراسم نماز عید تاکنون در تهران و شهرهایی بوده است که در آن اقلیت اهل سنت زندگی می‌کردند و نگذاشته‌اند نماز عید برگزار شود. اما من فعلا اطلاعی ندارم که آیا امسال هم به آنها ابلاغ شده باشد یا خیر.»

حسن امینی می‌افزاید: « متاسفانه تابحال درباره‌ی این اقدامات توضیحاتی داده نشده است. این اقدام دلیل قانونی، دینی و عقلی ندارد و فقط گفته شده است که مصلحت نیست و این توضح نمی‌تواند قانع کننده باشد.»

"وضعیت اهل سنت در ایران با بهار عربی ارتباط دارد"

به نظر کمال سیدو، مسئول امور خاورمیانه در "بنیاد مدافع حقوق ملت‌های تحت ستم" که مرکز آن در شهر هانوفر آلمان است، تشدید فشارها بر اهل سنت در آستانه‌ی عید قربان با وضعیت جدید کشورهای عربی ارتباط دارد.

سیدو می‌گوید: «فشار به پیروان اهل تشیع که در کشورهای عربی در اقلیت زندگی می‌کنند زیاد شده و ایران این مسئله را هم بهانه می‌کند.» این کارشناس ضمن انتقاد ازمخالفت مقام‌های ایرانی با احداث مسجد در تهران می‌گوید:«کشور آلمان به رغم اینکه یک کشور مسیحی است، اجازه می‌دهد بزرگترین مسجد مسلمانان در اروپا ساخته شود.»

فشار به اقلیت‌های دینی در آستانه‌ی انتخابات

بنظر کاوه قریشی، روزنامه نگار و آگاه به مسائل اقلیت‌های قومی و دینی، فشارهای اخیر در کشور را نمی‌توان از اتفاقاتی که در سطح حاکمیت می‌افتد جدا کرد. وی در این باره تاکید می‌کند: «بویژه در اختلافات "جریان انحرافی و اصول گرایان" در یکسال گذشته تهدیدها و فشارها به اقلیت بهایی، دراویش گنابادی و نوکیشان مسیحی هم تشدید یافته است.»

کاوه قریشی تاکید می‌کند که در آستانه‌ی انتخابات سرکوب اقلیت‌های دینی و فشار بر آنان از جمله دراویش گنابادی تقریبا به سنت تبدیل شده و حاکمیت به دلیل گرایش پیروان گنابادی به کاندیداهای منتقد فشار را بیشتر می‌کند.

حسن امینیحسن امینی به فشار برخی از منابع غیررسمی در تعیین روز عید قربان در آستانه‌ی عید قربان هم اشاره می‌کند و می‌گوید: «مردم مناطق سنی نشین به دلیل برخی تهدیدها و فشارها مجبور می‌شوند در روزهای مختلفی عید بگیرند. در ایران امسال عید قربان روز دوشنبه است، در حالیکه اهل سنت مثلا کردستان روز یکشنبه را عید قربان می‌داند. مراکز غیر رسمی همیشه تهدید کرده‌اند که در یک روز عید گرفته شود. اما مردم کردستان به رغم این فشارها عید را در همان روزی که بوده جشن گرفته‌اند و نه آن روزی که می‌گویند.»

آقای امینی همچنین اشاره می‌کند که «قبلا هم این گونه فشارها بود، اما اکنون دایره تنگ تر و تنگ‌تر می‌شود».

توقیف گذرنامه رهبران مذهبی اهل سنت

منابع مختلف اهل سنت همچنین خبر داده‌اند که محمد اسماعیل ملازائی، یکی از اساتید دارالعلوم زاهدان و داماد مولانا عبدالحمید، امام جمعه اهل سنت زاهدان که از سوی دادگاه به ۱۰ سال زندان محکوم شده بود، بطور ناگهانی از زندان زاهدان به یزد انتقال یافته است.

دادستان عمومی و انقلاب زاهدان، محمد مرزیه، در رابطه با اتهام وی گفته است: «اتهام اصلی محمد اسماعیل ملازهی ارتباط با یکی از سفارتخانه‌های کشورهای خارجی و برقراری ارتباط با عناصر اطلاعاتی در دبی و استفاده از کلمات رمز برای پیام‌های ارسالی بود.»

ایرج بلوچ از "انجمن فعالان حقوق بشر بلوچستان" در این رابطه به دویچه وله می‌گوید: «هدف از این اقدام فشار بر فعالين مدنی، عقيدتی وفعالين حقوق بشری و هشدار به آنان است. چونکه اخيرا آقای مرزيه دادستان زاهدان در مصاحبه با خبرگزاری ايسنا گفته است اين فرد (محمد اسماعيل ملازائی) پرونده افراد مجرم دستگير شده را پيگيری و بدنبال آزادی آنان بوده است.»

برخی از روحانیان اهل سنت "ممنوع الزیارت" شدند

از سوی دیگر پایگاه اطلاع رسانی سنی آنلاین گزارش داده است که مفتی محمد قاسم قاسمی، امام جمعه موقت اهل سنت زاهدان، سردبیر فصلنامۀ "ندای اسلام"، و مولانا احمد نارویی، معاونت اداری دارالعلوم زاهدان، عازم سفر حج بودند که پس از توقیف گذرنامه‌هایشان توسط نیروهای امنیتی در فرودگاه بین‌المللی زاهدان و فرودگاه بین‌المللی امام خمینی تهران، از سفر آنها ممانعت بعمل آمده است.

"سنی آنلاین" در گزارش خود همچنین آورده است که این دو شخصیت میان مردم منطقه محبوبیت فراوانی دارند و ممانعت از سفر آنها باعث تعجب و نگرانی شدید مردم منطقه گشته است.

حسن امینی در این باره به دویچه وله می‌گوید: «من شخصا خودم هم وضعیت آنها را دارم و یکسال است نوبت حج عمره‌ام رسیده و نمی‌توانم به زیارت بروم چون گذرنامه‌ام توقیف شده است. این گونه اقدامات باعث شکاف و فاصله بیشتر پیروان اهل سنت و حکومت خواهد شد.»

ناامید از بهبود وضعیت

به باور کارشناسان وضعیت کنونی اهل سنت، شخصیت‌ها و رهبران مذهبی اهل تسنن در ایران را ناخرسند کرده است.

کارشناسان در این رابطه به نامه‌ی نمایندگان مجلس به رئیس جمهور در دوم شهریور و همچنین نامه سرگشاده سیصد تن از نمایندگان و فعالان اهل سنت در ۲۶ شهریور ۱۳۹۰ اشاره می‌کنند و نتیجه می‌گیرند که به "درخواست‌های خیرخواهانه و قانونی" اهل سنت بی‌توجهی می‌شود و این مسئله رهبران اهل سنت را نسبت به بهبود وضعیت‌شان در ایران ناامید کرده است.

طاهر شیرمحمدی

تحریریه: کیواندخت قهاری

اقدام برای آزادی زندانیان سیاسی- عقیدتی

2011-10-30T23:01:00.001-07:00

رضا پهلوی:

هم میهنانم،

جمهوری اسلامی، با نقض مستمر حقوق بشر، سرکوب آزادی های اساسی، اعدام های گسترده و خیابانی، سنگسار، شکنجه و تجاوز در زندان ها، شرایط قرون وسطایی را بر کشورمان حاکم کرده است. متاسفانه، جامعه جهانی تاکنون عکس العمل قدرتمند و منسجمی را در مقابل رفتارهای غیرانسانی این نظام از خود نشان نداده است.

در این شرایط حساس، با توجه به فشارهای جسمی و روحی که بر زندانیان سیاسی-عقیدتی وارد می شود، وظیفه همه کنشگران و فعالین سیاسی و مدنی، وکلای دادگستری، مدافعین حقوق بشر، فعالین حقوق زنان، روزنامه نگاران، روحانیون مستقل، زندانبانان، نیروهای مسلح و یکایک شهروندان ایرانی است تا دست در دست یکدیگر گذاشته و با آغاز یکسری اقدامات ملی و بین المللی، حکومت ایران را وادار به آزادی بدون قید و شرط زندانیان سیاسی-عقیدتی نماید.

تا کنون اقدامات ارزشمندی در زمینه دفاع از حقوق زندانیان سیاسی-عقیدتی ایران، در داخل و خارج از کشورمان صورت گرفته، اما بدلیل عدم انسجام و حمایت کامل تمام اقشار جامعه، هنوز به نتیجه مورد نظر نرسیده است. در راستای پیشنهادات و درخواست های شما عزیزان در فضای حقیقی و مجازی، با مشورت هم میهنان فعال سیاسی - مدنی، تصمیم گرفتیم بستری مناسب را برای آغاز یک سلسله اقدامات عملی، فراهم سازیم. حرکتی که تنها در سایه مشارکت و همفکری یکایک شما هم میهنان مبارزم امکان پذیر خواهد بود.

· در مرحله اول، در راستای گزارش دبيركل سازمان ملل متحد و آقای احمد شهید، نماینده ویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران، پیش نویس یک متن بعنوان یک شکایت نامه رسمی برای ارسال به تمام مراجع ذیربط (کشورهای عضو شورای امنیت سازمان ملل متحد، دبیرکل سازمان ملل متحد و شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد) تهیه شده است. در پایان این مقدمه، می توانید پیش نویس این متن را مطالعه نموده و نظرات و پیشنهادات خود را برای تکمیل آن ارسال نمایید.

· بدلیل اینکه آوردن اسامی تمامی زندانیان سیاسی-عقیدتی در ایران در این پیش نویس امکان پذیر نمی باشد، تلاش شده است تا اسامی تعدادی از زندانیان، بعنوان نمونه ایی از کنشگران و فعالین سیاسی، مدنی و عقیدتی ذکر گردد. چنانچه از این لیست موردی از قلم افتاده، لطفا با ذکر منبع ومشخصات در زیرهمین لینک، حساب بالاترین، وبلاگ و یا وب سایت خود، آنرا ارسال نمایید.

· پیشنهادات و نظرات خود درارتباط با پیش نویس شکایت رسمی و بویژه اقدامات عملی آتی در این زمینه را در وبلاگ خود منتشر و در بالاترین با کلمه کلیدی (2011HR8712) پست نمایید.

· چنانچه شما دارای شناسه (اکانت) بالاترین نیستید، از کلمه کلیدی بالا (2011HR8712) بعنوان برچسب در مطالبی که در این زمینه در وبلاگتان منتشر می کنید، استفاده نمایید تا متن شما در سایت گوگل برای همگان قابل جستجو باشد. دوستانی که دارای شناسه (اکانت) بالاترین می باشند، متن و وبلاگ شما را می توانند در سایت گوگل پیدا کرده و آن را در بالاترین لینک کنند.

o دوستانی که در بالاترین فعال هستند، می توانند در این زمینه ما را یاری کنند.

· به منظور سهولت هرچه بیشتر برای رسیدگی به نظرات شما، پاراگراف های متن پیشن نویس شماره گذاری می گردد تا بتوانید نظرات و پیشنهادات خود را با ذکر شماره پاراگراف مورد نظر ارسال نمایید.

· بر اساس سیستم بالاترین، انرژی شناسه من به اندازه ایی نیست که بتوانم به همه لینک های شما رای مثبت و یا نظر بدهم. تلاش من و متخصصین فنی-حقوقی بر این خواهد بود که پس از مطالعه و بررسی تمام نظرات و پیشنهادات ارسالی، مطالب مرتبط با این موضوع را در نسخه نهایی بگنجانیم.

· از افرادی که در داخل کشور و یا در دستگاه حاکمیت هستند، دعوت می شود تا با رعایت مراتب امنیتی، از طریق افشای اطلاعات در مورد زندانیان سیاسی- عقیدتی گمنام، با ما در این پروژه همکاری نمایند.

· متاسفانه، به دلیل ارسال هرزنامه (اسپم) و همچنین محدودیت امکانات فنی، بخش دریافت نظرات وبلاگم را موقتا مسدود کرده ام. لطفا برای ارسال نظرات خود از سیستم بالاترین استفاده نمایید.

· برای تسریع در رسیدگی به وضعیت بحرانی زندانیان سیاسی- عقیدتی و آزادی آنان، پیش نویس این شکایت از تاریخ ششم آبان ماه لغایت پانزدهم آبان ماه 1390 خورشیدی برای دریافت نظرات و پیشنهادات شما بر روی سایت بالاترین قرار خواهد گرفت.

پیش نویس نامه به روسای کشورهای عضو شورای امنیت سازمان ملل متحد

1. نظام جمهوری اسلامی حاکم بر ایران، اقدام به نقض اساسی ترین حقوق زندانیان سیاسی-عقیدتی نموده است. ضمن جلب توجه شما به گزارش جناب آقای احمد شهید، در ارتباط با نقض حقوق بشر در ایران، به اطلاع می رساند، ادله های بسیار محکمی در دست است که بر خلاف آنچه حکومت ایران ادعا می کند، حقوق اولیه میرحسین موسوی، زهرا رهنورد، مهدی کروبی و کلیه زندانیان سیاسی-عقیدتی و مدنی در ماههای اخیر به شدت نقض شده است و حتی از حقوق ابتدایی زندانیان، همچون حق داشتن وکیل، تفهیم اتهام و دفاع از خود در دادگاه محروم هستند. اینگونه رفتارهای غیر انسانی این نظام بر خلاف مقررات و تعهدات بين المللی است.

2. حقوق اولیه انسانی دیگر زندانیان و بازداشت‌شدگان سیاسی-عقیدتی و مدنی همچون بهنام ابراهیم زاده، بهمن احمدی عمویی، منصور اسانلو، حسن اسدی زیدآبادی، عمادالدین باقی، آیت الله بروجردی، عماد بهاور، حسین پالانی، علی پورسلیمان، محمدرضا پورشجری، مصطفی تاج زاده، مجید توکلی، رضا جوشن، حمیدرضا خادم، مهدی خدایی، رضا خواجه ای، محمد داوری،ارژنگ داوودی، مجید دری، حسین رونقی ملکی، علیرضا سپاهی لائین، عیسی سحر خیز، قاسم شعله سعدی، کیوان صمیمی، حشمت الله طبرزدی، ابوالفضل عابدینی، جواد علیخانی، سعد غلامحسین پور، عباس کاکایی، جواد لاری، فرشاد معروفی، محمدرضا مقیسه، حمید موذنی، عبدالله مومنی، بهاره هدایت، حجت الاسلام آرش هنرور، مهدی محمودیان، کشیش یوسف ندرخانی، و صدها زندانی دیگر از نمایندگان گروه های مختلف مردم و گرایش های سیاسی-عقیدتی پایمال شده و به سنگین ترین شکل، مورد ظلم جمهوری اسلامی قرار گرفته اند.

3. همچنین بازداشت و تهدید وکلا و فعالان حقوق بشر، از سوی نیروهای اطلاعاتی جمهوری اسلامی، به اتهام «ارتکاب جرایم امنیتی»، صرفا تلاشی است برای از بین بردن اسناد و مدارک نقض حقوق بشر در ایران. آزار و اذیت و شکنجه فعالین و وکلای مدافع حقوق بشر، همچون نسرین ستوده، عبدالفتاح سلطانی، هنگامه شهیدی و کوهیار گودرزی، اقدامی است جهت ساکت کردن کسانی که به دفاع از حقوق همنوعان خود برخاسته‌اند. در چنین فضایی، وکلا برای انجام وظیفه قانونی خود که دفاع از موکلین است، بیشتر و بیشتر مورد تهدید قرار می گیرند.

4. مواد ۲ ٫ ۳ ٫ ۵ ٫ ۷ ٫ ۹ ٫ ۱۰ ٫ ۱۲ ٫ ۱۹ ٫ ماده ۲۰ بند ۱، ماده ۲۱ بند ۱، ۲ و ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر که هدف آن برقراری و تضمین حقوق و آزادی‌های برابر برای همه مردم است در مورد تمام زندانیان سیاسی-عقیدتی و مدنی به کرات نقض شده است.

5. در اینجا تنها از بعضی افراد که اطلاعات بیشتری از آنها در دست است نام برده شده، ولیکن صدها تن از زندانیان سیاسی-عقیدتی و مدنی گمنام در زندان های ایران تحت سرکوب و نقض سیستماتیک حقوق بشر قرار دارند و عدم توجه جامعه بین اللملی به شرایط زندانیان در ایران، وضعیت را لحظه به لحظه برای آنان وخیم تر و حکومت ایران را برای ادامه روش های ضد انسانی خود جری تر خواهد کرد.

6. نظام جمهوری اسلامی، مبتنی بر حکومت دینی است و قانون اساسی آن مجموعه متناقضی است که از یک طرف، ابزار تمرکز تمام قدرت در دست ولایت مطلقه فقیه است و از طرف دیگر، معرف تبعیض جنسیتی، قومی و دینی است. بر اساس قانون اساسی، رهبر، عالیترین و بالاترین مقام نظام است و تمام امور کشور تحت کنترل مطلقه او قرار دارد. حکم حکومتی رهبر فراتراز قانون اساسی و رای مردم است و برای تمام ارکان حکومت "فصل الخطاب" است. روسای قوای سه گانه، نمایندگان مجلس، شورای نگهبان، فرماندهان نظامی و انتظامی، اعضای مجمع تشخیص مصلحت نظام، امامان جمعه، رئیس صدا و سیما و حتی نمایندگان مجلس خبرگان که مسئول نظارت بر عملکرد رهبر می باشند، بطور مستقیم و غیر مستقیم توسط ولی فقیه انتخاب می شوند. در واقع ماهیت این نظام، حاکمیت تک نفره و دیکتاتوری مطلق می باشد.

7. بنابراین، بر اساس ماده دوم میثاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی، ضمن اعلام شکایت از حکومت ایران، بدلیل نقض گسترده حقوق بشر و حقوق اساسی زندانیان سیاسی-عقیدتی، از شورای امنیت و ارگان های ذيربط سازمان ملل درخواست می شود تا به منظور آزادی فوری و بدون قید وشرط همه زندانیان سیاسی-عقیدتی، مدنی، وکلا و مدافعان حقوق بشر، اقدامات موثر و ضروری را با استفاده از اهرم های اجرایی بین المللی، علیه آقای سید علی خامنه ایی، ولی مطلقه فقیه حاکم بر ایران، به عمل آورند.

8. بر این باور هستیم که واکنش مناسب جامعه بین الملل به عملکرد حکومت ایران در قبال شهروندان خود، پیام قدرتنمندی خواهد بود تا این حکومت سرکوب آزادی های اساسی مردم ایران و نقض کنوانسیون های بین المللی که به اجرای آنها متعهد شده را متوقف کند.

رضا پهلوی

رونوشت: دبیرکل سازمان ملل متحد

شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد

ارائه گزارش احمد شهید گزارشگر ويژه حقوق بشر ايران به اعضای سازمان ملل

2011-10-20T06:46:00.000-07:00

گویا نیوز: شهيد از مقامات ايرانی خواست که توجهات پزشکی لازم را به آيت الله بروجردی مبذول کنند و او را آزاد کنند. او اسامی بهاره هدايت، نسرين ستوده و آقايان مهدی کروبی و مير حسين موسوی را آورد و خواستار آزادی انان شد.

او با اينکه برخی مقامات ايرانی از حضور گزارشگر در ايران صحبت کرده اند اما از اينکه هنوز اجازه ورود به او داده نشده ابراز نگرانی کرد. او گفت که گزارش اوليه اش وقت کافی نداشته است باتوجه به اينکه همکاری معنی داری از طرف ايرانی وجود نداشته است.

احمد شهيد گزارشگر ويژه حقوق بشر ايران گزارش خود را امروز ساعت ۳ به وقت نيويورک به اعضای سازمان ملل ارائه ارائه کرد. اين گزارش روز شنبه گذشته منتشر شد. احمد شهيد در ابتدا با تشکر از شورای حقوق برای اينکه اين تکليف را به او داده و حمايت آنان از دستور کار خود خواست مسائل عمده اين گزارش را مطرح کند. او به گزارش خود اشاره کرد و نگرانی هايی که مطرح کرده است. او گفت که ماه سپتامبر گزارش خود را به مقامات ايرانی ارائه کرده اما آنها پاسخی به آن نداده اند. به اين ترتيب او حتی کمتر از دو ماه برای گزارش اوليه خود زمان داشته است. اين گزارش به صورت محرمانه برای مقامات ايرانی فرستاده شده تا نظر خود را بگويند اما آنها ترجيح دادند از اساس وارد گفت وگو با گزارشگر نشوند.

شهيد همچنين گفت با نماينده ايران يعنی آقای خزايی در سازمان ملل در فضايی دوستانه صحبت کرده است. او گفت که در نوشتن گزارش از گزارش های سازمان های معتبر و برخی از ايرانی ها و گفته ها و مدارک کنشگران ايرانی استفاده کرده است.

او سپس با اشاره به پرونده هايی که در گزارشش آمده گفت درست است که هيچ کشوری از سياسی شدن گزارش حقوق بشر بر حذر نيست اما با اشاره به سرکوب موجود در ايران از نقض آزادی های اجتماعات، آزار واذيت فعالان جامعه مدنی و ديگر گروه های جامعه سخن گفت. او همچنين از شکنجه و رفتار تحقير آميز با زندانيان سخن گفت. خودداری از مراقبت های پزشکی و همچنين اعدام در اشکال مختلفش موضوعاتی است که آقای شهيد به ان در گزارش خود اشاره کرد. آقای شهيد از آزار واذيت حداقل ۴۲ وکيل سخن گفت که به او گزارش شده است. او گفت که اتهامات عده عمده ای از آنان مواردی همچون اقدام امنيت ملی است. او گفت نگاهی بر برخی ازاين پرونده ها نشان دهنده ضضرورت توجه جدی است.

شهيد از مقامات ايرانی خواست که توجهات پزشکی لازم را به آيت الله بروجردی مبذول کنند و او را آزاد کنند. او اسامی بهاره هدايت، نسرين ستوده و آقايان مهدی کروبی و مير حسين موسوی را آورد و خواستار آزادی انان شد.
او با اينکه برخی مقامات ايرانی از حضور گزارشگر در ايران صحبت کرده اند اما از اينکه هنوز اجازه ورود به او داده نشده ابراز نگرانی کرد. او گفت که گزارش اوليه اش وقت کافی نداشته است باتوجه به اينکه همکاری معنی داری از طرف ايرانی وجود نداشته است. او گفت با اين حال چنين گزارشی با هدف بهبود وضعيت حقوق بشر در ايران تهيه شده است.گفت اين دستور کار دو نتيجه مهم خواهد داشت. اول اينکه اين دستور فرصتی برای فهم بهتر وضعيت حقوق بشر در ايران فراهم می کند. دوم اينکه فرصتی برای بررسی چالش های حقوق بشر فراهم می کند. او بار ديگر خواستار حضور خود در ايران شد.

بعد از سخنان کوتاه آقای شهيد جلسه گفت وگو شروع شد که اعضای سازمان ملل در خصوص اظهارات او صحبت کنند.
نماينده آلمان گفت بگذاريد اول از آقای شهيد به خاطر گزارش سازنده اش تشکر کنم. او گفت که وضعيت حقوق بشر درايران رو به وخامت است و ايران به ناديده گرفتن قوانين بين المللی ادامه می دهد. نماينده آلمان از تعداد افزاينده اعدام در ايران ابراز نگرانی کرد و به پرونده يوسف نادر خانی را مورد اشاره قرار داد. وی همچين گفت که ايران به دلايل سياسی گروه های مختلفی را مورد سرکوب قرار می دهد. او به نام جعفر پناهی اشاره کرد و آن را نمونه ای از اين سرکوب دانست. او گفت ايران آمار و اطلاعات دقيق و درستی از وضعيت حقوق بشر و نقض آن ارائه نکند. او گفت که برای گزارشگر ويژه لازم است که به کشور وارد شود. او گفت که اين موافقت راه را برای حضور کميسياريای عالی حقوق بشر فراهم خواهد کرد. او پرسيد که چگونه فشار بين المللی را در خصوص پرونده های خاص چطور ارزيابی می کنيد؟ به گفته او ارزيابی آلمان اين است که در برخی از پرونده ها ايران واکنش نشان داده و فشار موثر بوده و در برخی پرونده ها کمتر.

نماينده مالديو هم در ادامه با تشکر از گزارش گزارشگر گفت از دستور کاراو حمايت می کند. نماينده مالديو هم از فشارهای روی گروه های مختلف از روزنامه نگاران تا فعالان حقوق بشر وسياسی اشاره کرد. او با اشاره به اختلاف های فرهنگی در مساله حقوق بشر گفت که ايران و جامعه بين المللی بايد بتوانند زمينه ای برای گفت وگو فراهم کنند. نماينده مالديو هم از دولت ايران خواست که سريعا با ورود احمدشهيد به ايران موافقت کند.

نماينده آمريکا در اين جلسه گفت که از کار عالی او در دو ماه ونيم گذشته استقبال می کند. او گفت که در سپتامبر نامه ای نوشت گزارشگر که ماه نوامبر به ايران برود اما ايران اجازه نداد. او گفت مهمترين مساله حقوق بشر در ايران قوه قضاييه، مساله اعدام د ر نبود رويه های قضايی مناسب، نقض حقوق زنان. او ادامه دستگيری مير حسين موسوی و کروبی را مورد توجه قرار داد و همچنين پرونده يوسف ندرخانی و تبعيضات برعليه اقليت های قومی و مذهب سخن گفت. او با امارهای تکان دهنده در ايران از بازداشت و آزار واذيت ۳۴ روزنامه نگار تا ۲۰۱۱، آزار واذيت و بازدشت بيش از ۴۲ وکيل -بازداشت ۱۰۰ بهايی طی سالهای گذشته و اينکه ‍۱۰۰ نوجوانان در خط مرگ هستند سخن گفت.

نماينده اتحاديه اروپا هم با ابراز نگرانی شديد از وضعيت حقوق بشر در ايران به گزارشگر گفت که با توجه به وضعيت خطير حقوق بشر چطور ارزيابی می کنيد احتمال ملاقات از ايران؟ او گفت همچنين به وضعيت ميرحسين موسوی و کروبی هم توجه کرد. او با اشاره به اعدام ها در ايران پرسيد آيا اين فقط برای جرائم سنگين است يا برای ديگر جرايم هست و ارزيابی شما چيست؟

نماينده انگليس هم با اظهار به وضعيت حقوق بشر که وی او را خطير ناميد ازاهميت گزارشگر ويژه و گزارش او سخن گفت. او همچنين ازاينکه ايران اجازه ورود به او نداده است را مورد انتقاد قرار داد. او درخصوص ملاقات شهيد با نماينده ايران در سازمان ملل سوالاتی را از وی مطرح کرد. او گفت حوزه های مختلف نگرانی در مورد ايران وجود دارد از جمله روزنامه نگاران و استفاده نگران کننده از اعدام و ناديده گرفتن قوانين بين المللی و آزار واديت اقليت های قومی و مذهبی. او پرسيد از احمدشهيد در خصوص گزارشش پرسيد در خصوص قانون سازمان های غيردولتی و اقدام دولت ايران که بايد هيات مديره اين سازمان ها را طبق قانون جديد تاييد کند. او گفت چنين قانونی بسيار مضطرب کننده است. او از ايران خواست چنين رفتارهای محدود کنننده ای را به کنار بگذارد.

نماينده استراليا نيز با تشکر از گزارش احمدشهيد گفت که اين کشور نيز از وضعيت حقوق بشر در ايران نگران است. موضوع اعدام و ارعاب و دستگيری فعالان سياسی و محدوديت آزادی اجتماعات و اقليت های قومی و مذهبی از مواردی بود که توسط وی مطرح شد او از ايران خواست که با گزارشگر ويژه به صورت کامل همکاری کند.
نماينده کانادا هم از گزارش احمدشهيد تشکر کرد و از ايران خواست که به گزاشگر اجازه بدهد وارد ايران شود. اواز شماراعدام های فزآينده و احکام بی رحمانه و شکنجه انتقاد کرد. او همچنين با اشاره به اقليت بهايی از ايران خواست افرادی که به خاطر مذهبشان دستگير شده اند را آزاد کند. او از دولت ايران خواست که نقض حقوق بشر عليه فعالان مدنی اقليت های مذهبی وقومی را پايان دهد.

نماينده نروژه و جمهوری چک نيز با انتقاد از وضعيت حقوق بشر در ايران موضوع اعدام های گسترده و نيز موضوع اعدام های مخفيانه را مطرح کردند. نماينده چک با اشاره به اينکه از سال ۲۰۰۵ ايران اجازه نداده گزارشگر ويژه ای به ايران وارد شود گفت چه انتظاری دارد که اين روند که همکاری در آن نبوده تغيير کند؟
نماينده سوئبس نيز ابراز اميدواری کرد که مقامات ايرانی برای پذيرفتن او اقدام کنند. او از اقدامات سرکوب گرايانه در مورد فعالان سياسی و فشار برروی اقليت های مذهبی از جمله بهايی ها سخن گفت. او اين سوال را مطرح کرد که چگونه امکان دارد که وضعيت حقوق بشر را در ايران را بهبود داد و چطور ارزيابی می کند گزارشگر ورود به ايران را ارزيابی می کند.

نيوزلند هم گفت که در احساس نگرانی نسبت به وضعيت حقوق بشر با ديگران شريک است. او گفت که از ديدگاه سازنده گزاشگر دولتش کاملا حمايت می کند. او گفت نيوزلند درخصوص تحديد آزادی های اقليت های مذهبی و قومی نگران است. او برای مثال به وضعيت بهاييان اشاره کرده. وی همچنين به وضعيت اعدام در ايران سخن گفت.
نماينده ايران با اشاره به گزارش احمد شهيد گفت می خواهد توجه اعضا را به نکات زير جلب کند. جمهروی اسلامی می خواهد تاکيد که اينکه قطعنامه … در خصوص وضعيت حقوق بشر در ايران گزارشگر ويژه را مشخص کرده به خاطر جاه طلبی های سياسی برخی کشورها مانند آمريکا و برخی کشورهای اروپايی است. او به امريکا انتقاد کرد و گفت امريکا بهتر است تاريخ خود را تصحيح کند و… به کشتار ميليون نفر از مردم در سراسرجهان خاتمه بدهد. نماينده ايران همچنين به انگليس حمله کرد و از تظاهرات اين کشور و رفتار اين کشور با تظاهر کنندگان
نماينده آمريکا گفت که موضوع موضوع جلسه در مورد وضعيت حقوق بشر در ايران است و بايد ازاين ادعاهای بی پايه جلوگيری شود. او گفت که اين گزارش تحريفی از سيستم سازمان ملل و غيرقابل قبول است برای کشور. او گفت به سختی معتقد است که گزارش گزارشگر از برخی تحولات مثبت در ايران ناديده گرفته است. او گفت گزارشگر ويژه در اين گزارش که قرار بود خلاصه باشد نه به جزييات بپردازد و به جای اينکه به روندها اشاره کند به پرونده های خاص اشاره کرده که خارج از زمان و بی پايه است….او سپس به دستاوردهای ايران در زمينه حقوق بشر و و حقوق سياسی و اجتماعی مردم ايران پرداخت. او گفت مکانيسم های ويژه بايد از آشوب های ژورناليستی و سياسی بايد دور باشد.

احمد شهيد در پاسخ به نماينده ايران گفت که مايل بوده که نگاه های ايران را لحاظ کند و پرونده هايی که مطرح کرده هم اکنون در جريان است ولی گفت که برا اينکه گزارش جامعه باشد بايد نقطه نظرات کشورمورد نظررا شامل شود وخواستار همکاری ايران در ايران زمينه شد. احمدشهيد درخصوص سوالاتی که در خصوص بهتر کردن وضعيت تضمين های حقوق بشری ايران گفت که تعيين کردن گزارشگر به معنای مجازات يک کشور نيست. او گفت اين يک استيگما است و بايد از آن فاصله گرفت. او گفت که من موظهم با کشور مورد نظری که موظف هستم همکاری کنم. من به صورت محرمانه قبل از اينکه گزارشم را به سازمان ملل ارائه کنم به کشور مورد نظر می دهم.
او گفت من کنشگران بسياری را برای گزارشم ديدم و برخی از انها توسط دولت ايران به رسميت شناخته می شود.او همچنين به نحوه نوشتن گزارش خود پرداخت. او گفت که اين گزارش و نتايج ان اميدوار است به بهبود وضعيت گروه های خاصی که حقوق شان نقض می شود بيانجامد. او سپس در مورد مجازات های اعدام گفت که اطلاعاتی که دارد نشان ميدهد که ۷۰ درصد اعدام ها مربوط به جرائم مربوط به مواد مخدر است. گفت همچنين که پرونده هايی وجود دارد که روی عنوان کلی محاربه و يا مسايل مربوط به جرم های اخلاقی حکم اعدام داده شده است. او گفته که افرادی به کمپ اشرف مربوط بوده اند رفتار بسيار بدی با آنها شده است. او گفت که مشکل اصلی تضمين های حقوق بشری است.
او گفت که خيلی مايل است که با مقامات ايرانی همکاری کند در حوزه های مختلف. او گفت يک حوزه پاسخ سريع است به برخی پرونده ها. او گفت که تغيير قانون در دراز مدت هم می تواند در نظر گرفته شود. او گفت برای کارش موفق باشد همکاری دولت ايران را می خواهد و اينکه سعی کرده که نشان بدهد که بی طرفی و شفافيت خودش را نشان بدهد و در اين مسير با کشورهای دوست ايران ملاقاات کرده که ايران اين موضوع را نه به عنوان يک مجازات بلکه به عنوان فرصتی برای بهبود وضعيت حقوق بشر در ايران ببيند.

درخواست از احمد شهید برای حمایت از آقای بروجردی

2011-10-19T03:52:00.000-07:00

جناب آقای دکتر احمد شهید

گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد در امور ایران

دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد (OHCHR)

19 اکتبر 2011 میلادی

عالیجناب

ما امروز این نامه را در راستای بیان مراتب سپاسگزاری خود به خاطر انتشار اولین گزارش شما که در آن شرایط بحرانی نقض حقوق بشر در ایران مورد توجه قرار گرفته است، می نویسیم. لیکن با این وجود متعجب شده ایم که در این گزارش اشاره ای به شرایط بحرانی آیت الله سید حسین کاظمینی بروجردی نشده است، در حالی که ایشان از ماه اکتبر سال 2006 تاکنون در زندان های اوین و یزد بدون حتی یک روز مرخصی درمانی که برای سایر زندانیان امکان پذیر می باشد و علیرغم توصیه های بهداری زندان در مورد لزوم درمان وی در خارج از زندان، حبس شده است. در واقع او بیش از 400 روز را در بندهای انفرادی زندان گذرانده است.

آقای بروجردی بیش از 20 سال از پایبندی اکید به منشور حقوق بشر سازمان ملل متحد و اعلامیه جهانی حقوق بشر دفاع کرده است و همچنین رژیم ایران را فراخوانده که به تعهدات بین المللی خود احترام بگذارد و اجرا نماید. او در پی درگیری بین پلیس حکومت، نیروهای امنیتی و شبه نظامیان بسیج از یک طرف و هواداران وی که به عنوان سپر انسانی برای حمایت از او و جلوگیری از بازداشت وی تجمع کرده بودند، دستگیر شد. وی در دادگاه ویژه روحانیت بدون دسترسی به وکیل مدافع محکوم گردید و خانه و تمام دارایی او مصادره شد. ماموران به منظور وادار کردن ایشان به امضای بیانیه ای در انکار عقاید خود، او را در معرض انواع مختلف شکنجه های جسمی و روانی غیر انسانی قرار داده اند و همچنین نزدیک ترین اعضای خانواده وی و بسیاری از حامیان او به صورت دوره ای بازداشت و شکنجه شده اند.

عالیجناب، ما توجه شما را به مدارک مستند و گزارش های متعددی که توسط گروه ها و سازمان های فعال حقوق بشر منتشر شده است، جلب می کنیم. خانواده ایشان نیز اطلاعات و مدارک دیگری به دفتر شما ارسال کرده اند. تاکنون هیچ مقام دولتی مسئول در مورد دلایل قانونی بازداشت و محاکمه آقای بروجردی گزارش و یا بیانیه مکتوبی منتشر نکرده است.

ما به پیوست آخرین و تازه ترین مدارک در مورد مشکلات آقای بروجردی در زندان را برای بررسی و پیگیری شما ارائه نموده ایم و در واقع از شما درخواست می کنیم که در ارتباط با تشریح شرایط بحرانی سلامتی ایشان و موارد نقض حقوق بشر در مورد خانواده و طرفداران وی، الحاقیه ای به گزارش خود اضافه کنید و یا بیانیه ای فوری به صورت جداگانه منتشر نمایید.

ما آمادگی خود را برای همکاری با شما در پاسخ به پرسش های احتمالی و یا ارائه اطلاعات تکمیلی اعلام می داریم. همچنین از شما بسیار سپاسگزار خواهیم بود که توصیه های خود را در مورد مراحل و شیوه های رفع این نقیصه در سایر گزارش های ارزشمند خود ارائه نمایید.

ارادتمند شما

از طرف هواداران آیت الله سید حسین کاظمینی بروجردی

لطفاً به لینکهای زیر جهت یادآوری شرایط بحرانی آقای بروجردی زندانی شناخته شده توجه بفرمایید:

- USCIRF Condemns Iran’s Continued Imprisonment of Dissident Cleric Despite Grave Health Concern, http://www.bamazadi.org/2011/10/uscirf-condemns-irans-continued.html

- A message from Ayatollah Kazemeini-Boroujerdi to the 66th annual UN general assembly, http://www.bamazadi.org/2011/09/message-from-ayatollah-kazemeini.html

- Iranian cleric jailed for dissident views 'has deteriorating health problems', Kazemeyni Boroujerdi is suffering from worsening Parkinson's, diabetes and high blood pressure, according to Amnesty, Saeed Kamali Dehghan, guardian.co.uk, Monday 10 October 2011 18.18 BST, http://www.bamazadi.org/2011/10/iranian-cleric-jailed-for-dissident.html

- Boroujerdi Suffers Heart Attack and Pulmonary Edema, http://www.bamazadi.org/2011/10/boroujerdi-suffers-heart-attack-and.html

- Rebel Ayatollahs, Upstream Journal Summer 2011 Vol. 24 No. 1, by: Michelle Booth: Iran, which purports to represent ‘political Islam’, has become the role model for injustice and violence, http://www.bamazadi.org/2011/10/rebel-ayatollahs.html

- Time to Get Real in Iran and Syria, October 2, 2011 - 6:35 pm - by Michael Ledeen

If Obama seriously wished to defend innocent civilians against murderous regimes, he would rally to the side of one of the world’s truly heroic figures, the Ayatollah Hossein Kazemeini Boroujerdi, imprisoned for more than six years and subjected to severe torture. Amazingly, he has continued his campaign from within Tehran’s grim Evin Prison. No charges have ever been brought against him, although it is obvious that he has been singled out for advocating separation of mosque and state, toleration of minority religions, and respect for the civil rights of the Iranian people. In recent days he has suffered a heart attack, but has been denied medical attention. If he dies, perhaps the winged troika of Hillary Clinton, Susan Rice, and Samantha Power, and their many admirers, will mourn the death of this fine man, whom they have judged unworthy of American support.

http://www.bamazadi.org/2011/10/time-to-get-real-in-iran-and-syria.html

- An Appeal to International Human Rights Lawyers By Mr.Hossein Kazemeini Boroujerdi, http://www.bamazadi.org/2011/08/appeal-to-international-human-rights.html

- Amnesty International: Iran: Appeal for action re: Iranian prisoners in need of medical care: Health professional action, http://www.bamazadi.org/2011/08/iran-appeal-for-action-re-iranian.html

عدم اعتنای مسئولین به وضعیت حاد آقای کاظمینی بروجردی

2011-10-17T04:20:00.000-07:00

خبرگزاری هرانا – کاظمینی بروجردی زندانی عقیدتی محبوس در زندان اوین پس از ۱۶ روز همچنان در وضعیت بسیار بد جسمانی قرار دارد و مسئولین نیز تا کنون نسبت به این موضوع بی‌توجه بوده‌اند.

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا، ارگان خبری مجموعه قعالان حقوق بشر در ایران، آیت الله بروجردی که سابقه بیماری قلبی، ریوی دارد و همچنان با عوارض این بیماری‌ها از جمله پا درد، در رنج است طی هفته گذشته در پی دفع سنگ کلیه در وضعیت بدتری قرار گرفته است.

این در حالی است که نه تنها مسئولین با مرخصی درمانی ایشان موافقت نکرده‌اند بلکه از انتقال ایشان به یک بیمارستان مناسب برای انجام امور درمانی وی سرباز زدند.

گفتنی است، روز شنبه ۲۳ مهر، خانواده برای رساندن دارو به ایشان به زندان مراجعه کردند و حتی با این مورد هم موافقت نشد و از رساندن این دارو‌ها به ایشان ممانعت به عمل آمد.

خانواده این زندانی عقیدتی که ششمین سال محکومیتش را بدون حتی یک روز مرخصی سپری می‌کند، ضمن ابراز نگرانی شدید از وضعیت ایشان از کلیه مجامع و افراد مدافع حقوق بشر خواسته‌اند که سکوت نکنند و برای رسیدگی سریع به وضعیت ایشان و آزادی بی‌قید و شرط این زندانی تلاش نمایند.

شلاق زدن زندانیان و ایجاد خفقان در ایران

2011-10-12T14:12:00.000-07:00

صدای آمریکا: با افزایش بی سابقه اجرای احکام شلاق برای زندانیان سیاسی در ایران، مقام های سازمان عفو بین الملل با انتشار بیانیه ای بار دیگر از مقام های جمهوری اسلامی خواسته اند که به این مجازات وحشیانه، غیر انسانی و خشن خاتمه دهند.

در این بیانیه با اشاره به وضعیت تعدادی از زندانیان سیاسی که در روزهای گذشته حکم شلاق در مورد آنان به اجرا گذاشته شده، مقام های سازمان عفو بین الملل اعلام کرده اند که اجرای رو به گسترش مجازات شلاق برای زندانیان سیاسی و عقیدتی توسط مقام های دولت جمهوری اسلامی، ساکت کردن صدای منتقدان حکومت به ویژه در آستانه برگزاری انتخابات مجلس در اسفند ماه می باشد.

خانم مرضیه وفامهر هنرپیشه سرشناس و همسر ناصر تقوایی یکی از آخرین قربانیان مجازات قرون وسطایی شلاق است، خانم وفامهر هفته گذشته به دلیل ایفای نقش در فیلم «تهران من، حراج» به یک سال زندان و ۹۰ ضربه شلاق محکوم شده است. این بازیگر سینما از خرداد ماه گذشته در زندان قرچک در شهرستان ورامین در شرایط اسفباری به سر می برد.

هفته گذشته همچنین پیمان عارف یک فعال دانشجویی را پس گذارندن یکسال در زندان هم زمان با آزادیش، به دلیل اهانت به محمود احمدی نژاد در مقابل همسرش ۷۴ بار شلاق زدند.

ماه گذشته نیز خانم سمیه توحیدلو یک وبلاگ نویس سرشناس و منتقد دولت جهموری اسلامی به اتهام اهانت به رییس جمهوری، در زندان اوین در حالیکه دست و پاهای برهنه وی را به گفته مقام های سازمان عفو بین الملل با زنجیر بسته بودند، ۵۰ بار شلاق زدند.

در بیانیه سازمان عفو بین الملل آمده است مجازات کیفری اهانت به مسئولان یک حکومت، نقض قوانین بین الملی و به ویژه موازین آزادی بیان به شمار می رود. قوانین حقوق بین الملل به روشنی ازمسئولان یک حکومت می خواهند تا تحمل بیشتری در مقابل انتقاد افراد از خود نشان دهند.

اعمال مجازات شلاق و یا قطع اعضای بدن متهمان توسط مقام های قضایی نیز خود مصداق بارز اعمال شکنجه به شمار می رود و این عمل صریحا ناقض ماده ۷ کنوانسیون بین المللی حقوق سیاسی و مدنی است که دولت جمهوری اسلامی از امضا کنندگان این کنوانسیون به شمار می رود و ملزم به اجرای مفاد آن است.

لازم به توضیح است که هفته آینده روزهای ۱۷ و ۱۸ ماه اکتبر یک هیات بلند پایه حکومت جمهوری اسلامی به ژنو سفر خواهد کرد تا به اعضای کمیته حقوق بشر سازمان ملل متحد گزارشی درباره چگونگی به اجرا گذاشتن مفاد کنوانسیون بین المللی حقوق مدنی و سیاسی را چه درعمل و در چه قوانین جمهوری اسلامی بدهد.

درهمین رابطه مقام های سازمان عفو بین الملل این سوال را مطرح کرده اند که چگونه هفته آینده مقام های دولت جمهوری اسلامی در گزارش خود از به اجرا گذاشتن مفاد کنوانسیون بین المللی حقوق مدنی و سیاسی در مقابل اعضای کمیته حقوق بشر از خو دفاع خواهند کرد، در حالیکه کماکان به اعمال مجازاتی های شنیع و غیر انسانی دست می زنند که این کنوانسیون صریحا اجرای آنان را ممنوع کرده است.

اعلام نگرانی ۴۷ تن از روزنامه نگاران و فعالین حقوق بشری نسبت به وضعیت کاظمینی بروجردی

2011-10-07T07:05:00.000-07:00

خبرگزاری هرانا: تهران- 1 اکتبر 2011- با گذشت بیش از 5 سال از بازداشت آقای سید حسین کاظمینی بروجردی که به دلیل دفاع قاطعانه از منشور حقوق بشر سازمان ملل متحد و اعلامیه جهانی حقوق بشر زندانی گردید، وی دچار حمله قلبی شدید شده و این بیماری منجر به آب آوردن ریه وی شده است. مقامات امنیتی به درخواست های مسئولین زندان اوین در ارتباط با لزوم بستری شدن ایشان در یک بیمارستان مجهز پاسخ رد داده اند.

آقای کاظمینی بروجردی به دلیل دفاع از جدایی دین از حکومت در ایران و حمایت از برقراری صلح در خاورمیانه و از همه مهم تر فراخواندن مقامات ایران در پایبند بودن به تعهدات بین المللی، با گذشت بیش از 1825 روز متوالی، همچنان در حبس به سر می برد.

او در تاریخ 8 اکتبر 2006 به شیوه بیرحمانه ای توسط نیروهای امنیتی و یگان ویژه در منزلش سرکوب و دستگیر شد. اعضای خانواده و صدها تن از هوادارانش که به عنوان سپر انسانی از او حمایت می کردند نیز همراه با او بازداشت گردیدند. نیروهای سرکوب گر مسلح به سلاح های کمری، گازهای اشک آور و میکروبی، شوکر، باتوم و ماشین های ویژه آب پاش برای متفرق کردن جمعیت بودند که به محل اقامت ایشان و تجمع کنندگان در خیابان های اطراف حمله ور شدند و با ضرب و شتم و مجروح ساختن بازداشت شدگان آنها را به بند 209 زندان اوین منتقل کردند. بازداشت شدگان در آنجا به شیوه بیرحمانه ای مورد بازجویی قرار گرفتند و در سلول های انفرادی حبس گردیدند. از آن زمان تاکنون آقای کاظمینی بروجردی به بدترین شکل غیر انسانی تحت شکنجه های فیزیکی و روانی قرار گرفته است تا وادار شود اظهارنامه ای در انکار عقاید خود امضا کند.

تاکنون هیچ یک از مقامات مسئول حکومتی گزارش یا بیانیه ای در تشریح دلایل قانونی بر علیه آقای کاظمینی بروجردی و تایید برخورد غیر انسانی با وی ارائه نداده است. در داخل ایران نیز، اخبار مختلف در ارتباط با وضعیت او برای مخاطبان رسانه ها سانسور می گردد.

آیت الله خامنه ای به عنوان رهبر حکومت و مسوول اصلی دادگاه ویژه روحانیت، وظیفه اخلاقی، قضایی و قانونی دارد که در مورد دلایل ادامه بازداشت آقای بروجردی توضیح دهد و یا وی را آزاد نماید. همچنین ایران یکی از امضا کنندگان منشور بین المللی حقوق سیاسی و شهروندی (ICCPR) می باشد که در ماده 18 این منشور بر حق آزادی فکر، عقیده و مذهب شامل حق آزادی داشتن یا پذیرفتن و انتخاب یک مذهب یا یک عقیده تاکید شده است.

در پایان از همه سازمان های حامی حقوق بشر به ویژه دیده بان حقوق بشر و عفو بین الملل و پارلمان های اروپا و سایر کشورها همچنین سازمان ملل متحد درخواست می کنیم که بیانیه جداگانه ای در راستای وادار کردن حکومت ایران به آزاد ساختن آقای کاظمینی بروجردی و همچنین در کنار آن همه زندانیان عقیدتی و سیاسی انتشار دهند.

امضای تاییدکنندگان

1- ویکتوریا آزاد، عضو سازمان عفو بین الملل، سوئد

2- نازنین انصاری، روزنامه نگار، انتشارات کیهان، لندن

3- پوتکین آذرمهر، فعال سکولار دموکراتیک، لندن

4- دکترامیرفرشاد ابراهیمی، دکترای حقوق بشر و ژورنالیست، آلمان

5- جمشید انور، مدیر سابق کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد، سوییس

6- سانیا آواز پور، عضو سازمان عفو بین الملل، آمریکا

7- شهریار آهی، استاد علوم اجتماعی دانشگاه MIT ، آمریکا

8- دکتر حسین باقر زاده، نویسنده و فعال حقوق بشر، استاد سابق دانشگاه تهران

9- دکترنسرین بصیری، فعال حقوق بشر، وبلاگ نویس

10- بنفشه پورزند، فعال حقوق بشر، دختر زندانی سیاسی مرحوم سیامک پورزند، آمریکا

11- دکتر بهیه جیلانی، دکترای جامعه شناس، فعال سیاسی، فرانسه

12- دکتر مهرداد حریری، دکترای بهداشت در دانشگاه تورنتو، کانادا

13- آرام حسامی، پرفسور علوم سیاسی و فلسفه در کالج مونتگمری مریلند، رئیس انجمن سکولارهای سبز در واشینگتن، آمریکا

14- شاهو حسینی، فعال سیاسی و سخنگوی حزب دموکرات کردستان

15- مهدی حویزی، فعال حقوق بشر، کانادا

16- عباس خرسندی، فعال سیاسی و زندانی سیاسی سابق

17- تحریره دانش، پژوهشگر مستقل حقوق بشر

18- دکتر عبدالستار دوشوکی، مرکز مطالعات بلوچستان ، انگلستان

19- درویش رنجبر، معاون سابق سفیر جمهوری اسلامی، آمریکا

20- حسن زارع زاده اردشیر، سخنگوی کمیته دفاع از زندانیان سیاسی، کانادا

21- ماندانا زند کریمی، رئیس سازمان اتحاد زنان ایرانی، فعال حقوق بشر ایران، آمریکا

22- مهندس حسن شریعتمداری، دبیر حزب کل اتحاد جمهوری خواهان ایران، آلمان

23- فرد صابری، رئیس انجمن مهاجران لیبرال استکهلم، سوئد

24- دکتر رویا طلوعی، فعال حقوق بشر و زندانی سیاسی سابق، آمریکا

25- اکبرعطری، فعال طرفدار دموکراسی و حقوق بشر در ایران، عضو تشکل دانشجویان ایرانی برای دموکراسی و حقوق بشر، آمریکا

26- مهوش علاسوندی بختیاری، مادر جوانان اعدام شده محمد و عبدالله فتحی، عضو کمپین علیه اعدام در ایران

27- حسین علیزاده، معاون سفیر سابق سفارت جمهوری اسلامی در هلسینکی، فنلاند

28- دکتر تامار عیلام، دکترای زبان های ایرانی، پژوهشگر دانشگاه عبری اورشلیم، مدرس زبان عبری در دانشگاه اورانیم اسرائیل و هامبورگ آلمان، اسرائیل

29- دکتر ایمان فروتن، عضو هیات امنا و سخنگوی نهاد مردمی، عضو هیات امنا و سخنگوی S.O.S. IRAN38

30- پروفسور بیژن کریمی، عضو هیئیت امنای نهاد مردمی، دانشگاه نیوهون، آمریکا

31- روحی کاشفی، نویسنده و فعال حقوق بشر، ائتلاف بین المللی برعلیه خشونت در ایران (ICAVI)

32- رویا کاشفی، رئیس کمیته حقوق بشر در انجمن پژوهشگران ایرانی

33- رکسانا گنجی، فعال سیاسی

34- مارلنا گنزالز، فعال حقوق بشر، آمریکا

35- دکتر حسین لاجوردی، رئیس انجمن پژوهشگران ایران پاریس، فرانسه

36- داریوش مجلسی، فعال سیاسی

37- ناصر محمدی، روزنامه نگار، معاون سردبیر کیهان لندن، انگلستان

38- پروانه مرادی، فعال حقوق بشر

39- دکتر رضا مریدی، عضو پارلمان کانادا، معاون پارلمان کانادا در وزارت تحقیقات و نوآوری، کانادا

40- محمد ملوان، کارشناس ارشد اقتصاد بین الملل و تجارت دانشگاه گرینویچ، انگلستان

41- شکوه میرزادگی، نویسنده و کوشنده فرهنگی، آمریکا

42- اسفندیار منفرد زاده، آهنگساز، نوازنده و کارگردان، آمریکا

43- بهار نارنجی، وکیل بین الملل دانشگاه وست مینسترلندن و دانشگاه نانت فرانسه، انگلستان

44- دکتر حسن نایب هاشم، فعال حقوق بشر، اتریش

45- دکتر علیرضا نوریزاده، پژوهشگرو مدیر مرکز مطالعات ایران و اعراب در لندن، انگلستان

46- رامین نیکو، فعال سیاسی

47- ربکا ویتنوسکی، روزنامه نگار و وبلاگ نویس، پژوهشگر مستقل مطالعات خاورمیانه

پیش زمینه :

دشمنی حکومت با آقای کاظمینی بروجردی از 20 سال پیش آغاز شد، هنگامی که وی حمایت آشکار خود را از اعلامیه جهانی حقوق بشر اعلام کرد و به سو استفاده از قوانین مذهبی و مکتبی اعتراض می نمود. وی بنیادگرایی اسلامی، افراط گرایی و ترور را محکوم کرده و با انکار یهودستیزی، تعصبات دینی و دفاع از آزادی مذهبی، اجتماع پیروان ادیان مختلف اعم از شیعیان، سنی ها، یهودیان، مسیحیان، زرتشتیان و بهاییان را در قالب مراسم های نیایش رهبری می نمود. ایشان خواستار لغو مجازات های اعدام و همچنین مجازات های بیرحمانه و غیر انسانی مانند شکنجه، سنگسار و شلاق گردید. او همچنین مراکز خیریه خدمات اجتماعی برای کمک به فقرا و مساعدت به قربانیان حوادث طبیعی برپا می ساخت و در عین حال کسب هر گونه درآمد شخصی از فعالیت های مذهبی را همواره محکوم می نمود.

فراخوان عمومی او با استقبال شمار کثیری از هواداران مواجه گردید به طوری که تا پیش از بازداشت وی، اجتماعات مذهبی مستقلی که برپا کرد از لحاظ ابعاد و تعداد حاضرین بر مراسم های سازمان یافته حکومتی برتری یافت.

حکومت تا به امروز نتوانسته است او را ساکت نماید. ایشان از درون زندان نیز به عنوان یک ناظر حقوق بشر موارد نقض مقررات حقوق بشری و شکنجه های فیزیکی و روانی زندانیان را به گروه ها، سازمان ها و افراد مدافع حقوق بشر در سطح بین المللی گزارش می دهد. برخی از این موارد شامل عدم وجود بهداشت مناسب و مراقبت های پزشکی شایسته، سو تغذیه و قطع ملاقات ها و ارتباطات و تماس تلفنی زندانیان با خانواده های خود می باشد. آقای کاظمینی بروجردی همچنین توجه جهانیان را به مجازات زندانیان عقیدتی از طریق قرار دادن آنها در بندهایی که قاتلین و تجاوزگران جنسی حبس شده اند، جلب می کند که حکومت با این ترفند آنها را در معرض تهدیدهای فیزیکی و حملات اتفاقی قرار می دهد که به تحریک بازجوها و عوامل امنیتی اتفاق می افتد و علاوه بر این زندانیان دچار مرگ تدریجی می گردند.

آقای کاظمینی بروجردی با وجود همه سختی ها که از لحاظ روانی، احساسی و فیزیکی دچار شده است، همچنان در حمایت خود از حقوق بشر پابرجا و مصمم می باشد. به ویژه او یک مبارز و سخنگویی برای برقراری آزادی مذهبی و سیاسی، احترام به حقوق زنان و پایان دادن به تمام اشکال اعدام و سنگسار می باشد. او به طور پیوسته از استقرار عدالت اجتماعی حمایت می کند.

15 مهرماه 1385 سرآغازی بر تولد جنبش سکولاریستی در ایران

2011-10-06T04:56:00.000-07:00

بام آزادی: 15 مهرماه سال 1385، سالروز سرکوب وحشیانه ی رژیمی مقهور و مغلوب علیه شخصیتی بود که ولایت فقیه و رهبریتش را معجونی مهلک و سمی برای تصدی مصدر دیانت و حاکمیت معرفی نمود .اعراض و اعتراض ادیب دگراندیش آقای کاظمینی بروجردی، زمانی اشکار شد که دیانت و حاکمیت با یکدیگر هم پیمان شده و ایرانی و میهنش، قربانی نظام بسته ای شد که در آن، افسون حاکمیت الله بر زمین، کمترین بهایی برای کرامت بشری و شوکت انسانی و حیات ایرانی قائل نبود!

شکی نیست که تاکنون مجموعه اپوزیسیون خارج بطور عام و نخبگان و کنشگران سکولار بطور خاص، برای سکولاریزه کردن نظام فعلی ایران، تلاشهایی بس ارزنده را به ثبت رسانده اند که قطعا در بازگشایی بن بست های جنبش دمکراسی خواهی مردم ایران تاثیر گذار خواهد بود لیکن نکته حیاتی اما فراموش شده در میان مجموعه سکولارها درک این واقعیت ست که جنبش سکولاریستی در داخل و خارج از ایران با توجه به واقعیتهای موجود، نمی توانند همطراز و برابر باشند و از حیث تاثیرگذاری بر معادلات رایج کشور تفاوت دارند. حاکمیت هیولایی به نام اصل ولایت فقیه باعث گردید تولد جنبش سکولاریستی در داخل مرزهای جغرافیایی ایران به رهبریت آقای بروجردی، داستانی دیگرگونه داشته باشد و بجرات می توان ادعا نمود که در صورت همراهی سایر گروههای فعال و سکولار، نهایتا این جنبش می تواند شاه کلید نجات ایران باشد .

در زمانی که خفقان و استبداد حاکم بر کشور هر گونه زمینه را برای بحث و تبادل نظر کارشناسانه و تفصیلی بسته بود و فرصت را از منتقدان و معترضان با ایجاد فضایی میلیتاریستی ربوده بود، آقای کاظمینی بروجردی با شهامت و صراحتی کم نظیر، اساس و پایه های حاکمیت دینی در ایران را به چالش نظری و عملی کشاند و ماهیت ولایت فقیه و قدرت فاسده ی آن را با حرکت معترضانه و مسالمت آمیز خود که به محاصره ی 70 روزه خانه ایشان انجامید ، به تباهی کشانید و سرفصل نوینی را برای استقرار سکولاریزم و دمکراسی در قلمرو سیاسی و اجتماعی ایران گشود؛ بگونه ای که این جنبش پویا، خط بطلانی گردید بر مشروعیت پیمان نامه ای که با آغاز پدیده ی شوم انقلاب خمینی، بین دو نهاد دیانت و حاکمیت بسته شده بود .

امروزه جنبش سکولاریستی و مدنی این ادیب آزادیخواه، اصلاحاتی خارج از چارچوب قوانین حکومت غیر اسلامی ایران و بر پایه ی اعلامیه جهانی حقوق بشر، معادلات بین المللی و البته توافق آحاد ملت ایران را دنبال می کند و این در حالی ست که گروه های اپوزیسون داخلی توان عبور از خطوط قرمز حاکمیت ولایت فقیه را ندارند و در فضای چانه زنی با ولی فقیه و کشمکش سیاسی با رقبای خود بر سر اصلاحات در درون خانواده نظام اسیر بوده و همچنان به وقت کشی بیهوده خود ادامه می دهند . از سویی دیگر با توجه به تبلیغات گسترده حاکمیت بر ضد فعالان سکولار خارج، صدای این مجموعه معترض در داخل مرزهای جغرافیایی ایران براحتی قابل شنیدن نمی باشد.

هم اکنون رهبریت این جنبش با تحمل مشقات سنگین و بیماریهای مهلک ناشی از شکنجه های مستمر و پیاپی، همچنان مبارزات خود را از درون سلولهای قرون وسطایی جمهوری اسلامی استمرار بخشیده و با قاطعیتی پولادین در برابر رفتار وحشیانه و غیر انسانی رژیم دینی و رهبریت ضد ایرانی آن ایستادگی نموده و تا تحقق کامل اهداف آزادیخواهانه و انسانی خود فروگذار نخواهد بود و در این ستیز نابرابر به همیاری و همصدایی عاشقان و نخبگان وطن نیازمند است .

نکته غم انگیز داستان اینجاست که با شروع ششمین سال از زندانی شدن این معترض دگراندیش، بطور کلی جامعه ی اپوزیسون ایران تاکنون اهتمام شایسته و حمایت لازمه ی خود را در همراهی با حرکت آزادیخواهانه این مبارز ایرانی انجام نداده و از این فرصت طلایی موجود برای رهایی ایران از یوغ دیکتاتوری غافل مانده است در حالیکه مطبوعات، کارشناسان، تحلیلگران و بطور کل ناظران غربی مسائل ایران، نگاهی و تحلیلی به مراتب واقعی تر نسبت به بروجردی و جنبش سکولاریستی ایشان در داخل کشور دارند و حرکت ایشان را بسیار مهم و تاثیرگذار تلقی می کنند و حمایت بیشتر از وی را لازم و ضرورری می دانند .

امید است با اتحاد و پیوستگی عاشقان وطن و مبارزان دلسوز میهن، شاهد اتمام عمر نکبت بار جمهوری اسلامی و برافراشته شدن پرچم شیر و خورشید نشان بر فراز مرزهای ایران زمین باشیم .

هواداران آقای سید حسین کاظمینی بروجردی در داخل و خارج از کشور

14 مهرماه 1390 خورشیدی برابر با 6 اکتبر 2011

مایکل لدین : اوباما باید از آقای بروجردی حمایت کند

2011-10-04T05:51:00.000-07:00

مایکل لدین:

" در صورتی که اوباما بخواهد بصورت جدی از شهروندان بیگناه در مقابل حکومت های جنایتکار دفاع کند، باید به طور آشکار از یکی از چهره های قهرمان واقعی جهان، یعنی آیت الله کاظمینی بروجردی که بیش از پنج سال است زندانی و تحت شکنجه های سخت قرار گرفته است، حمایت نماید. او به طور شگفت آوری مبارزه خود را از درون زندان مخوف اوین در تهران همانند یک کمپین ادامه می دهد. وی هیچ جرمی مرتکب نشده است، گرچه آشکار است که وی به دلیل حمایت از ایده جدایی دین از حکومت، مدارا با اقلیت های مذهبی و احترام به حقوق شهروندی مردم ایران از دیگران متمایز می باشد. ایشان در روزهای اخیر با این که دچار حمله قلبی شده، لیکن از مراقبت های پزشکی محروم مانده است. اگر او از بین برود، شاید ارابه بالدار هیلاری کلینتون، سوزان رایس و سامانتا پاور و بسیاری از ستایشگران آنها در سوگ مرگ این مرد نیکوکار خواهد نشست، کسی که تاکنون از سوی آمریکا حمایت ارزشمندی از وی به عمل نیامده است."

مایکل آرتور لدین نویسنده، محقق و از کارشناسان سیاست خارجی‌ آمریکا با انتشار مقاله ای تحت عنوان: " زمان رسیدن به واقعیت در ایران و سوریه " به طرح مباحثی پیرامون ایران و سوریه پرداخته است.

آقای لدین در آغاز مقاله مذکور خاطرنشان می سازد که رهبر جمهوری اسلامی ایران آشکارا معتقد است که ایران متحد استراتژیک سوریه می باشد بدین منظور به سپاه پاسداران فرمان داده تا حمایت همه جانبه نظامی، مالی، اطلاعاتی و... از حکومت اسد نماید.

مایکل لدین بحران سوره را به ابری تاریک تشبیه نموده که بر فراز ایران سایه افکنده است.

این کارشناس مباحث سیاسی می افزاید: سیاست کنونی دولت اوباما بر این مبناست که: " اسد باید برود " . با در نظر گرفتن این واقعیت که حمهوری اسلامی تنها همپیمان نظام سوریه در منطقه می باشد که مسئول مرگ دهها هزار نفر از نیروهای امرکایی است نباید رژیم تهران را از این قاعده کلی دور نگه داشت، بدین منظور ایشان باید سیاست شفافی را در خصوص حمایت از اپوزیسیون ایران و محکوم نمودن کشتار و شکنجه معترضین توسط حکومت ایران اتخاذ نماید .

وی ضمن تحلیل وضعیت ایران و سوریه و موضع گیری دولت اوبا در مقابل این دو، فرازی از این نوشتار را به آقای بروجردی اختصاص داده و در مورد ایشان اینگونه بیان میدارد:

در صورتی که اوباما بخواهد بصورت جدی از شهروندان بیگناه در مقابل حکومت های جنایتکار دفاع کند، باید به طور آشکار از یکی از چهره های قهرمان واقعی جهان، آیت الله کاظمینی بروجردی که بیش از پنج سال است زندانی و تحت شکنجه های سخت قرار گرفته است، حمایت نماید. او به طور شگفت آوری مبارزه خود را از درون زندان مخوف اوین در تهران همانند یک کمپین ادامه می دهد. وی هیچ جرمی مرتکب نشده است، گرچه آشکار است که وی به دلیل حمایت از ایده جدایی دین از حکومت، مدارا با اقلیت های مذهبی و احترام به حقوق شهروندی مردم ایران از دیگران متمایز می باشد. در روزهای اخیر با این که او دچار حمله قلبی شده، لیکن از مراقبت های پزشکی محروم مانده است. اگر او از بین برود، شاید ارابه بالدار هیلاری کلینتون، سوزان رایس و سامانتا پاور و بسیاری از ستایشگران آنها در سوگ مرگ این مرد نیکوکار خواهد نشست؛ کسی که تاکنون از سوی آمریکا حمایت ارزشمندی از وی به عمل نیامده است.http://pajamasmedia.com/michaelledeen/2011/10/02/time-to-get-real-in-iran-and-syria/