అచ్చంగా తెలుగు

ఇదివో యింతట వరంబీవయ్యా

2026-09-23T20:26:00.000+05:30

ఇదివో యింతట వరంబీవయ్యా

ఆచార్య తాడేపల్లి పతంజలి

అవతారిక

తాళ్లపాక అన్నమాచార్యుల శృంగార సంకీర్తనలలో భక్తి, శృంగారాలు అద్భుతంగా సమ్మిళితమై ఉంటాయి. ఈ కీర్తనలో నాయకుడైన శ్రీవేంకటేశ్వరునితో చెలి (చెలికత్తె లేదా భక్తురాలు) నాయకుడిని ఒప్పించే సందర్భం కనిపిస్తుంది.

నాయకురాలైన నాయిక (తరుణి/ముదిత) నిన్ను విడిచిపెట్టి నిన్ను పొందడం కోసమే తపస్సు లాంటి విరహ వేదనను అనుభవించింది. ఇక ఆమెను మరింత పరీక్షించకుండా, ఆమె విరహ తాపాన్ని చల్లార్చడానికి ప్రత్యక్షమై అనుగ్రహించు అని చెలికత్తె స్వామిని వేడుకుంటున్న సందర్భం ఇది. ఇందులో జీవాత్మ పరమాత్మను చేరడానికి పడే విరహ తాపమే గొప్ప తపస్సుగా, ఆపై కలిగే ఐక్యతే అసలైన యోగంగా మధుర భక్తి తత్వంతో వర్ణించబడింది.

పల్లవి

ఇదివో యింతట వరంబీవయ్యా
కదిసి ప్రత్యక్షంబు గావయ్యా చెలికి॥

తాత్పర్యం:
ఓ స్వామీ! ఇకనైనా ఆలస్యం చేయకుండా ఈ చెలికి నీ దర్శన భాగ్యమనే వరాన్ని ఇవ్వు. ఆమెకు దగ్గరగా వచ్చి ప్రత్యక్షమై అనుగ్రహించు.
విశేషాలు:
"ఇదివో యింతట" అనడంలో భక్తురాలి విరహ వేదన ఇక భరించలేనంత స్థాయికి చేరిందని, తక్షణమే స్వామి స్పందించాలని చెలికత్తె తొందరపెడుతున్న ఆర్తి కనిపిస్తుంది.
మధుర భక్తి విశేషాలు:
భక్తురాలు భగవంతుని కోసం పరితపించే స్థితిలో గురురూపంలో ఉన్న చెలికత్తె (ఆచార్యులు) మధ్యవర్తిగా వచ్చి భగవంతునితో భక్తురాలి కలయికను కోరే దశను ఇది సూచిస్తుంది.

చరణం 1

తరుణి నిన్నుఁ బెడఁబాసి తపము శాయఁగఁ దొడఁగె
విరహంపు నులిగురుల విరజడలతో
అరమోడ్పు కనుఁగొనల ఆనందములతోడ
బరువైన నిట్టూర్పు పవనముతోడ॥

తాత్పర్యం:
ఈ యువతి నిన్ను విడిచిపెట్టి ఒక విధంగా తపస్సు చేయడమే మొదలుపెట్టింది. ఆమె విరహ వేదనతో చిక్కుపడిన జడలతో, ధ్యానంలో ఉన్నట్లుగా అరమోడ్పు కన్నులతో, నీ గురించిన ఆలోచనలతో వచ్చే ఆనందంతో, లోపలి నుంచి వచ్చే బరువైన నిట్టూర్పులనే గాలితో ఆ తపస్సును సాగిస్తోంది.
విశేషాలు:
సాధారణ తపస్సులు చేసేవారు జడలు కట్టుకోవడం, మౌనంగా ఉండటం చేస్తారు. ఇక్కడ నాయిక నిన్ను కోరుకుంటూ చేసే విరహమే ఒక అచ్చమైన తపస్సుగా మారిపోయిందని అన్నమయ్య రూపకం చేశారు.
మధుర భక్తి విశేషాలు:
భగవంతుని వియోగంలో జీవాత్మ పడే బాధ అంతా ఒక కఠినమైన తపస్సు లాంటిదే. ఆ విరహాగ్నిలో శరీరం, మనస్సు నిమగ్నం కావడం పరాత్పరుని కోసమే పరితపించే యోగసాధనకు మొదటి మెట్టు.

చరణం 2

ముదిత నినుఁ దలపోసి మునిమార్గమునఁ జెలఁగె
మొదదల నివ్వెరపాటుమోనంబుతో
వదలని పులకగముల వనవాసములతోడ
అదనెరఁగని నిరాహరంబుతోడ॥

తాత్పర్యం:
ఈ వనిత నిరంతరం నిన్నే తలచుకుంటూ మునుల మార్గాన్ని అనుసరిస్తోంది. మొదట్లో నివ్వెరపాటుతో కూడిన మౌనం, ఒళ్లంతా విడిచిపెట్టని పులకరింతలు, నిన్ను కానరాక ఇంటినే అరణ్యంగా భావించి చేసే వనవాసం, సమయం కూడా తెలియకుండా మానేసిన ఆహార నియమాలతో ఆమె నిజమైన మునిలా మారిపోయింది.
విశేషాలు:
ఇక్కడ నాయిక యొక్క నిరాహార దీక్ష, మౌనం, పులకరింతలు అన్నీ లౌకిక జీవితాన్ని మరచిపోయి కేవలం దైవచింతనలో మునిగిపోయిన మునుల దీక్షలను తలపిస్తున్నాయి.
మధుర భక్తి విశేషాలు:
భగవద్భక్తిలో లీనమైన భక్తునికి లౌకిక సుఖాల మీద, ఆహారం మీద కూడా ధ్యాస ఉండదు. అంతరంగంలో కలిగే దివ్యమైన అనుభూతి బాహ్య ప్రపంచాన్ని మరిపింపజేస్తుందనే ఆధ్యాత్మిక సత్యానికి ఇది ప్రతీక.

చరణం 3

ఉవిద నీతోఁగూడి యోగంబు సాధించె
వివరంబుతోడ శ్రీ వెంకటేశ
నవకమగు రతుల నానావిధంబులతోడ
కవగూడియున్న చిరకాలంబుతోడ॥

తాత్పర్యం:
ఓ శ్రీవేంకటేశా! ఈ యువతి నీతో కలిసి అన్ని వివరాలతో కూడిన నిజమైన యోగాన్ని సాధించింది. ఎంతో అందమైన, రకరకాల శృంగార రతులతో (కలయికలతో), ఎప్పటి నుంచో కోరుకున్న చిరకాల సాన్నిహిత్యంతో ఆమె నిన్ను చేరుకుంది.
విశేషాలు:
మొదటి రెండు చరణాలలో విరహ తపస్సును చెప్పిన కవి, చివరి చరణానికి వచ్చేసరికి ఆ తపస్సు ఫలించి శ్రీవేంకటేశ్వరునితో కలిగే సంయోగ సుఖాన్ని "యోగం" గా అభివర్ణించారు.
మధుర భక్తి విశేషాలు:
జీవాత్మ పరమాత్మతో ఐక్యం కావడమే అసలైన 'యోగం'. భౌతికమైన శృంగార వర్ణన వెనుక జీవాత్మ పరమాత్మల కలయిక అనే అత్యున్నత అద్వైత భావన, మధుర భక్తి పరాకాష్ట ఇందులో దాగి ఉన్నాయి.

***

సంధ్యా సమయం

2026-09-23T19:31:00.000+05:30

సంధ్యా సమయం

మానసా రెడ్డి

సంధ్యా సమయం,

నది ఒడ్డున కూర్చొని చూస్తుంటే,

ఒక తెల్లటి కొంగ,

ఆకాశాన్ని చీల్చుకుంటూ ఎగిరింది.

అది ఎగిరింది,

ఆనందం కోసమే అయి ఉండాలి.

నది వెంట దూసుకొచ్చి,

మసకబారుతున్న నీటి ముఖంపై

చినుకుల్ని చిందిస్తూ,

నీటిమీద జారిన రాయిలా

ఒక్క క్షణం మెరిసి,

మళ్లీ ముందుకు సాగిపోయింది.

కనిపించకపోయినా,

దాని రెక్కల ప్రయాణం

నీటిలో పడ్డ చప్పుళ్లుగా

దూరం… దూరం…

చీకటిలో కలిసిపోతూనే ఉంది.

తిరిగి వచ్చింది.

అదే దారిలో,

తన నీడంత మసకగా,

చెట్ల గుంపు అవతల

హఠాత్తుగా ప్రత్యక్షమై.

మళ్లీ ఆ చప్పుళ్లు…

వింటూ ఉండగా

అవి కూడా

నా వినికిడి సరిహద్దులు దాటి

నిశ్శబ్దంలో కలిసిపోయాయి.

అప్పటికే చీకటి.

ఎక్కడో ఒక చోట

ఆ రాత్రి

తనకి చోటిచ్చి ఉండాలి.

తనకి చేరవలసిన చోటైనా,

లేదా తన ఆనందమే

దారి చూపించి తీసుకెళ్లిన

ఏదో తెలియని చోటైనా.

***

జాతకం

2026-09-23T19:24:00.000+05:30

జాతకం

-కొడాలి సీతారామా రావు

చిదంబరానికి మహా చిరాకుగా వుంది వారం రోజుల నుంచీ.ఆ చిరాకు తన భార్య వల్ల.తన అమ్మానాన్న,అత్తగారు మావగారి మీద. చివరిగా ఐనా అసలు ఖోపం తమ జాతకాలు చూసి, ‘కుదిరాయి’ పెళ్ళి చేయొచ్చని వాళ్ళకి చెప్పిన జ్యోతిష్యుడి మీద.

చిదంబరం బి టెక్ చివరిలో వున్నప్పుడే పూనా లోని ఎలక్ట్రికల్ చిప్స్ తయారు చేసే కంపెనీలో ఇంజనీరుగా ఎంపికయ్యాడు.

పూనా నుంచి ఇరవై కి.మీ.ల దూరంలో వుందా ఫాక్టరీ. పూనాలో కొన్ని అపార్టు మెంట్స్ తీసుకుని అధికారులకి,సూపర్వైజర్లకి వసతి కల్పించారు.అందులోనే ఓ అపార్టు మెంటులోనే కిచెన్ ఏర్పాటు చేసారు.అది ఈ సభ్యులే ఏడాదికో ఇద్దరు నిర్వహిస్తారు.వస్తువులు తేవటం,సభ్యుల నించీ డబ్బులు వసూలు చేయటం చేస్తారు.అపార్టు మెంట్ రెంట్ కంపెనీయే జీతాల లోంచీ తీసుకుంటుంది.

ఉదయం ఏడున్నర కల్లా బస్సు వస్తుంది ఫాక్టరీకి.ఉదయం టీ,టిఫిన్ అందిస్తారు.మథ్యాన్నం భోజనం కంపెనీకి పంపుతారు.

చిదంబరం ఉద్యోగంలో చేరినప్పటి నించీ అతని తల్లిదండ్రులు అతన్ని పెళ్ళి చేసుకోమనీ,ఎవరినైనా ప్రేమించి వుంటే ఆమెతోనే పెళ్ళి జరిపిస్తామని చెప్పసాగారు.ఇప్పుడే చేసుకోనని చెప్తున్నా వినటం లేదు.పైగా వెంటనే సంబంధాలు కుదరవు.చాలా తతంగం వుంది.మీ ఇద్దరూ ఫొటోలు చూసుకోవాలి,జాతకాలు చూడాలి,ఇద్దరూ మాట్లాడుకున్నాక తాంబూలాలు, తరువాత పెళ్ళి.ఇదంతా ఒక రోజులోనో నెలలోనో జరిగేది కాదు.కనుక నీ వివరాలు, ఫొటో మెట్రిమోనీలో పెట్టు.మేమూ చూస్తుంటాం.నువ్వూ చూడు.అలా ప్రయత్నం ప్రారంభిద్దాం.

అలా చిదంబరానికి సంబంధాలు చూడటం ప్రారంభించారు. కొన్ని వాళ్ళకి నచ్చకపోవటమో, కొన్ని వీళ్ళకి నచ్చకపోవటమో, నచ్చాయనుకుంటే సిద్ధాంతిగారు ఏవో కారణాలు చెప్పి కుదరదంటం.

అలా కొన్ని నెలలు గడిచాక ఈ సంబంధం నచ్చింది. సిద్దాంతిగారు కూడా బాగుంది,కాకపోతే చిన్నచిన్న అభిప్రాయ బేధాలు వస్తుంటాయి అన్నారు.వియ్యంకులిద్దరూ ఏ మొగుడూ పెళ్ళాలకయినా అవి తప్పవు. కనుక మనం సంబంధం ఖాయం చేసుకుందాం అనుకున్నారు.

అలా రెండు నెలల తరువాత చిదంబరం పెళ్ళి అయింది. ఆమె కూడా అంతకు ముందు చెన్నైలో చేసేది. బదిలీ అడిగితే ఇచ్చారు.అలా పూనాలో కాపురం పెట్టారు.

అప్పటినించీ చిదంబరానికి కష్టాలు మొదలయ్యాయి.ఆమె ఇతని మాట లెక్క చెయ్యదు. ఎడ్డెమంటే తెడ్డెమన్నట్టు మాట్లాడుతుంది మొదటి రోజు నించీ.

ఖర్చుదారి అని అర్ధం అయిపోయింది.వాళ్ళింటినించీ రెండు ఫర్లాంగులు నడిస్తే ఆమె కంపెనీ కేబ్ వస్తుంది.నడవదు ఆ కాస్త దూరం కూడా.ఇంటి నుంచీ ఎంత ఛార్జి చేసినా కేబ్ బుక్ చేస్తుంది రోజు.వచ్చేటప్పుడూ అంతే.అదేమంటే అంత మంది మధ్య నాకు ఊపిరాడినట్టు వుండదు అంటుంది.

వీకెండ్ ఖచ్చితంగా బయట భోంచేయాల్సిందే రెండు పూటలా.అలా వెళ్ళినప్పుడు కొత్త సినిమా వస్తే చూడాల్సిందే.తనకిష్టం లేదంటే తనొక్కతే చూసి వస్తాను వెళ్ళి పొమ్మంటుంది.అలా ఒక్కదాన్ని వదలలేక తను భరించేవాడు.

ప్రతి రోజూ కూడా రాత్రి పూట వాళ్ళ ఇంటి దగ్గర దొరికే పుల్కాలు తెచ్చేస్తుంది. పగలు ఇద్దరూ కేంటీన్ లోనే. ఇంటికి ఎవరన్నా వచ్చినా అంతే. అనవసరపు ఖర్చు కదా తగ్గించుదామంటే వినదు.పైగా మరీ పిసినారి అంటుంది.

అలా బయటికి వెళ్ళినప్పుడు చాలా సార్లు బట్టలో ఏదో ఒకటి కొంటుంది తప్పకుండా.తను ఖర్చు పెట్టే ప్రతి రూపాయికి చిదంబరం క్రెడిట్ కార్డే వాడుతుంది. పోనీలే తన భార్యేగా అనుకున్నా ఒకోసారి ఆ కార్డు పరిమితి దాటి పోతుంది.వారించినా వినదు.పైగా పరిమితి పెంచచ్చుగా అంటుంది.

దీనికన్నా దారుణం తన సహోద్యోగుల ముందు,బంధువుల ముందు కూడా తనని చులకన చేసి మాట్లాడుతుంది.తన మీద ఏ చిన్న జోక్ వేసినా తక్షణం మొహం మారిపోతుంది.రెండు రోజులైనా మాట్లాడదు.చివరికి తనే ఎంతో బతిమాలితే కానీ మామూలు స్థితికి రాదు.

రోజూ అనుకుంటాడు ఈ కాపురం చెయ్యలేను అని.నిజానికి తన వల్ల చిదంబరానికి మానసిక వ్యధ తప్ప శాంతీ లేదు,సుఖమూ లేదు.అలా నాలుగేళ్ళు గడిపేసాడు.

చిదంబరం కోపం నశాళానికి అంటింది.ఏమైనా తాడో పేడో తేల్చుకోవాలని అత్తగారింటికి వెళ్ళాడు.తన భార్య వల్ల తను పడే కష్టాలు చెప్పి వాళ్ళ అమ్మాయిని తీసుకెళ్ళిపోమని చెప్పాడు.

మామగారు అల్లుడిని బయటకి తీసుకెళ్ళి చెప్పాడు.’ మా అమ్మాయి తప్పేం లేదయ్యా.మా ఆవిడ పోలిక వచ్చింది. మా ఆవిడ గురించి నేను కూడా ఇప్పుడు నువ్వు అనుకొంటున్నట్లే అనుకునేవాడిని.మార్చాలని చూసా. ప్చ్, అవలా.నేనే సర్దుకుపోయా.ఐనా పెళ్ళయ్యాక మరి కలిసి వుండాలిసిందే.’ అన్నాడు.

అక్కడి నుంచి తన తల్లిదండ్రుల దగ్గరకి వెళితే ఒకళ్ళో ఇద్దరో పుడితే మారిపోతారు ఆడపిల్లలు.అప్పటినించీ ప్రతి రూపాయి పిల్లల కోసమే దాస్తారని చెప్పారు.

అక్కడి నించీ తిన్నగా తమ బంధం బాగుంటుందని చెప్పిన సిధ్ధాంతిగారి దగ్గరకి వెళ్ళి నిలదీశాడు.

ఆయన తాపీగా నవ్వుతూ చెప్పాడు ‘ ఏ వధూవరుల జాతకాలూ నూటికి నూరు శాతం కలవవు.ఏవో కొన్ని పాయింట్లు కలుస్తే పెళ్ళి చేయొచ్చని చెపుతాం. మా అమ్మాయికైనా అంతే.మరీ అననుకూలంగానో,దోషంగా వుంటేనో తప్ప. అంతెందుకు మా ఆవిడతోనూ నాకు ఇబ్బందులూ,గొడవలూ వున్నాయి.సర్దుకుపోవాలి మరి. పెళ్ళంటే నూరేళ్ళ బంధం.ఏడుజన్మల బంధం....’ అంటూ ఇంకా ఏదో చెప్తుంటే చిదంబరం జేబులో చేతులు పెట్టుకుని అలా నడిచి వెళ్ళిపోయాడు.@

అమ్మే కావాలి

2026-09-23T19:17:00.000+05:30

అమ్మే కావాలి

-కొడాలి సీతారామా రావు

‘అమ్మే కావాలి’ అని ఏడుస్తోంది మూడేళ్ళ పాప తిరుమలలో గాలిగోపురం ఎదురుగా వున్న ఖాళీ స్థలంలో.చుట్టూ చాలా మంది భక్తులు తిరుగుతున్నారు ఎవరి హడావుడిలో వారు.దర్శనం కోసమో,ఇతర సేవలకోసమో వెళ్ళే వారు కొందరైతే,ప్రయాణానికి సమయం అయిపోతుందేమోనని కొందరు హడావుడిగా తిరుగుతున్నారు.ఆ పాపని తల్లిదండ్రులకి అప్పగించాలని వున్నా ఎవరూ ఆ పని చేయలేకపోతున్నారు.

ఆ సమయంలో ఆ పాప దగ్గరకి ఓ బాలుడు వచ్చాడు.అతని చేతిలో రెండు చిన్న సీసాలు వున్నాయి.అందులో ఒక దానిలో తెలుపు,మరో దానిలో ఎరుపు రంగు ద్రావకాలు వున్నాయి. వాటిలో రెండు పుల్లలు వున్నాయి.అతను భక్తులకి నామాలు పెడతాడు.అతని నుదుటి మీద నామాలు వున్నాయి.అతని భుజం మీద తువ్వాలు వుంది.నామం చెదిరితే తుడిచేందుకు.అతను చిన్న పంచ కట్టులో వున

అతను పాప దగ్గరకి వచ్చాడు.పాపతో మాట్లాడే ప్రయత్నం చేస్తున్నాడు.పాప వినకుండా ఏడుస్తూనే వుంది ’అమ్మే కావాలి’ అని.

అతను ఆమె భుజం మీద చేయి వేసి ‘అమ్మని చూపిస్తా’ అనగానే పాప ఏడుపు ఆపి అతని వంక నిజమా అన్నట్టు చూసింది.అతను నిజమన్నట్టు తలూపుతూ ‘ఒట్టు’ అన్నాడు తల మీద చేయి పెట్టుకుని.

‘నీ పేరేంటి’ అడిగాడు.’సీదేవి’. ‘మీ అమ్మగారి పేరు’ ‘యశోద’.మీ నాన్నగారి పేరు’ ‘దశరథ్’ ‘ఏ వూరు నించీ వచ్చారు’ లేలూరు’ ‘ఓ మా వూరు దగ్గరే’

‘సరే నీకు నామం పెడతాను.’ ‘ఊహు.నాకు అమ్మే కావాలి.’ ‘తీసుకువెళతా.చక్కగా ఈ నామం పెట్టుకో’ అని బుజ్జగించి నామం పెట్టి ‘ఈ లడ్డూ తిను’అని చిన్న లడ్డూ పాప కుడి చేతిలో పెట్టాడు.పాప చెయ్యి వెనక్కి తీసుకుని ‘నాకు అమ్మే కావాలి’ ‘సరే పద’ అని పాప చెయ్యి పట్టుకుని ఉత్తర వీథిలోని ప్రకటనల గది దగ్గరకి తీసుకువెళుతూ దారిలో పాపకి గుడి గురించీ,కోనేరు గురించీ, రథాల గురించీ చూపిస్తూ తీసుకెళ్లాడు.

అక్కడి కానిస్టేబులుకి పాప వివరాలు చెప్పి మైకులో ప్రకటన చేసాక పాపని ఓ పక్కన గోడ దగ్గిర కూచోపెట్టి,మంచి నీళ్ళు ఇచ్చి, చేతిలో లడ్డూ పెట్టి తింటుంటే అమ్మా నాన్న వచ్చేస్తారు అని చెప్పి తను గుమ్మం దగ్గర నిలబడ్డాడు.

సరిగా అప్పటికి పావుగంట క్రితం పాప తలిదండ్రులు లడ్డూలు తీసుకుని ఓ గట్టు మీద కూచుని పాపకి పెట్టి తాము తింటూ కబుర్లలో పడ్డారు.పాప వాళ్ళ చుట్టూ తిరుగుతూ పాడుకుంటూ ఆడుకుంటోంది.వాళ్ళు మాటల్లో పడి పాపని గమనించలా.కాసేపటికి చూసుకుంటే పాప కనపడలా.భయం వేసింది.గుండెలు అదురుతుండగా పాప కోసం వెతికారు.ఎక్కడా కనపడలేదు.

భయంతో స్వామికి మొక్కుకున్నారు ‘స్వామీ పాప కనపడేలా చూడు.నా తలనీలాలిస్తా’ అని అతనంటే ఆమె ‘స్వామీ పాప కనపడేలా చూడు స్వామీ .ఇప్పుడే తలనీలాలిస్తా,నిలువుదోపిడీ ఇస్తా.’అని తల్లి మొక్కుకుంది.

వారి మనసులు పరి పరి విధాల పోతున్నాయి.ఈ మధ్య పిల్లలని ఎత్తుకుపోతున్నారని వింటున్నారు.పాపని వారి బారిన పడకుండా కాపాడమని వేడుకుంటున్నారు.

ఇంతలో పాప గురించిన ప్రకటన విన్నారు.వెంటనే ఆ ప్రకటన కార్యాలయం దగ్గరకి వచ్చి లోపలికి వెళ్ళబోతున్నారు.వాళ్ళని చూసిన పాప బావురుమని ఏడుస్తూ అమ్మని వాటేసుకుంది.తల్లికీ ఆగని దుఃఖం.ఇద్దరు ఒకరి చేతులలో ఒకరు.భర్త కూడా వారి ఇద్దరి మీదా చేతులు వేసి నుంచున్నాడు.

కానిస్టేబుల్ వారి దగ్గరకి వచ్చి ఓదార్చాడు.అప్పుడా తల్లి అడిగింది ‘బాబు మా పాపని మాకు అప్పగించారు.మీకు కృతజ్ఞత ఎలా చెప్పుకోవాలో తెలియటం లేదు.

‘కొండ మీద ఏ భక్తుడికీ ఎటువంటి ఆపద రానీడమ్మా స్వామి.ఆయనే మానవ రూపంలో సాయపడతాడు.అలా చాలా సంఘటనలు ఇక్కడ రోజూ చూస్తూనే వుంటాం.మీ కృతజ్ఞత ఆయనకే చెందుతుంది.జాగ్రత్తమ్మా.పాపని చేయి వదలకండి’ చెప్పాడు కానిస్టేబుల్.

వారు స్వామికి కృతజ్ఞతలు చెప్పుకుంటూ తమ మొక్కులు తీర్చుకోటానికి బయలుదేరారు.

గృహిణి

2026-09-23T19:12:00.000+05:30

గృహిణి

మానసా రెడ్డి

ఉదయపు వెలుగు రాకముందే లేస్తుంది,
నక్షత్రాలు నిద్రించే వేళే విశ్రాంతి తీసుకుంటుంది,
వెయ్యి చిన్న చిన్న బాధ్యతలను మోస్తూ,
తన అలసటను మాత్రం ఎప్పుడూ చూపించదు.

ఎవరికీ వినిపించని నిశ్శబ్దాన్నీ వింటుంది,
ఒక్క నిట్టూర్పులోని భావాన్నీ అర్థం చేసుకుంటుంది,
ఇతరులెవరూ గమనించని చిన్న మార్పులనైనా
ఆమె హృదయం ముందుగానే గుర్తిస్తుంది.

వంట చేసేది కేవలం పదార్థాలతో కాదు,
ఓర్పుతో, ప్రేమతో, ఆప్యాయతతో.
నాలుగు గోడల మధ్య ఉన్న ఇంటిని
మనసులు సేదతీరే గూటిగా మార్చుతుంది.

ఆమె చేతుల్లో బహుమతులు ఉండకపోవచ్చు,
ఆమె పేరు వార్తల్లో కనిపించకపోవచ్చు,
అయినా ప్రతిరోజూ తన వంతు ప్రేమను
ఏ ప్రతిఫలం ఆశించకుండా అందిస్తుంది.

ఇంటివారి విజయాలను తనవిగా సంబరపడుతుంది,
తన కన్నీళ్లను మాత్రం నిశ్శబ్దంగా దాచుకుంటుంది.
కాలం మారినా, పరిస్థితులు మారినా,
కుటుంబానికి అండగా నిలుస్తుంది.

గృహిణి అంటే కేవలం "ఇంట్లో ఉండే స్త్రీ" కాదు.
ఆమె ఆ ఇంటి హృదయం.
ఆమె తరతరాల భవిష్యత్తుకు బలాన్నిస్తుంది,
విలువలను నేర్పి జీవితాలను తీర్చిదిద్దుతుంది.

ఆమె విలువను జీతంతో కొలవలేం,
ఆమె పాత్రను ఒక్క పదవితో చెప్పలేం.
ఎందుకంటే ఆమె కేవలం ఇంటిని చూసుకోదు.
ఆ ఇంట్లోని ప్రతి మనసునూ మలుస్తుంది.

ప్రపంచం అలసిపోయి చీకటిలో మునిగినప్పుడు,
ఎక్కడో ఒక చిన్న వెలుగు వెలుగుతూనే ఉంటుంది.
అది ఒక స్త్రీ ప్రేమ,
ఒక తల్లి ఆప్యాయత,
"ఇల్లు" అనే అనుభూతిని ఇచ్చే ఆత్మీయత.

కాబట్టి ప్రపంచం ఆమెను గుర్తుంచుకోవాలి.
ఆమె ఎంత త్యాగం చేసిందో మాత్రమే కాదు,
ఆమె తన ప్రేమతో ఎన్ని జీవితాలను తాకిందో కూడా.

ఆమె ఒక గృహిణి.
కానీ ఆమె పని ఎప్పుడూ చిన్నది కాదు.
ఆమె కనిపించని బలం,
ఆమె ప్రేమే ఆ ఇంటి నిశ్శబ్ద హృదయ స్పందన.

రక్త సంబంధం

2026-09-23T19:10:00.000+05:30

రక్త సంబంధం

(కథ )

టి. వి. యెల్. గాయత్రి.

పూణే. మహారాష్ట్ర.

పూణే రైల్వేస్టేషన్.

కోణార్క ఎక్సప్రెస్ కదలడానికి సిద్ధంగా ఉంది.

హడావుడిగా వచ్చి రైలు ఎక్కింది మైత్రేయి.

అప్పుడే రైలు కదిలింది.

ఆ సెకెండ్ క్లాసు కంపార్ట్మెంట్ లో తన సీటు నెంబర్ చూసుకుంటూ బెర్త్ దగ్గరికి వచ్చి ఆగిపోయింది. అప్పటికే అక్కడ నలుగురు యువకులు కూర్చుని ఉన్నారు.

ఆమెది లోయర్ బెర్త్.

సందేహిస్తూనే వెళ్లి కిటికీ పక్కన వెళ్లి కూర్చుంది.

రైలు వేగం పుంజుకొంది.

'తన ప్రయాణం విజయవాడ దాకా. వీళ్ళు అక్కడి దాకా వస్తారా?' అనుకుంటూ వాళ్ళను చూసింది. కాస్త డీసెంట్ గా కనిపించారు.

'వెకిలి వేషాలు వేయరు కదా!వేస్తే రైల్వే పోలీసులకు చెప్తాను!'అనుకుంది ధైర్యంగా.

ఒకసారి చైన్ వైపు చూసింది. ఇంకాస్త ధైర్యం వచ్చింది.

సర్దుకొని కూర్చుంది.

ఈ లోపల "ఎక్కావా?" అంటూ అమ్మ దగ్గర నుంచి మెసేజ్ వచ్చింది.

మైత్రేయి లేచి తలుపు దగ్గరికి వచ్చింది.

"ఎక్కాను... కంగారు పడి పదిసార్లు ఫోన్ చెయ్యకు! నేనే చేస్తాను!"అని అమ్మతో చెప్పింది.

కాసేపు తలుపు దగ్గరే నిల్చొని ఆ తర్వాత బెర్త్ దగ్గరికి వచ్చింది.

ఆ యువకులు వాళ్ళల్లో వాళ్ళు మరాఠీలో మాట్లాడుకొంటున్నారు.

అందులో ఒకడు జుట్టు పొడుగ్గా పెంచుకొని ఆడపిల్లలాగా పోనీటైల్ వేసుకొని ఉన్నాడు. వాడి కుడి చెవికి రింగ్ పెట్టుకున్నాడు.

"విశాల్!ఏం చేద్దామురా?" అన్నాడు పోనీటైల్ వాడు.

"చేసేదేముంది యష్!.. వెయిట్ చెయ్యడమే!"

అన్నాడు ఎఱ్ఱ చొక్కా వాడు.

"ఇంట్లో పరిస్థితి బాగలేదురా!... డబ్బులు రాకపోతే ఎలాగారా ?"అన్నాడు మూడోవాడు. అతడు తెల్లగా పొడుగ్గా వున్నాడు.

"ఇంట్లో వాళ్లకు ఏదో ఒకటి చెప్పొచ్చు గోకుల్ !హైదరాబాద్ ప్రోగ్రామ్ తర్వాత ఇంకో ప్రోగ్రామ్ దొరికితే బాగుండు!పది రోజుల్లో అద్దె కట్టకపోతే రూమ్ ఖాళీ చెయ్యమన్నాడా సన్నాసి."అన్నాడు యష్.

నాలుగో వాడు నల్లగా సన్నగా ఉన్నాడు.

వీళ్లందరి కంటే చిన్నగా కనిపిస్తున్నాడు.

"దిగులు పడకండి భయ్యా!నా డబ్బులు తీసుకోండి!"అన్నాడు.

మిగిలిన వాళ్ళు నవ్వారు.

"జీతూ గాడికి ప్రాబ్లమ్స్ లేవురా!మనకు బ్యాంకు లెక్కన కుదిరాడు!"అని యష్ అతడి తల మీద చేత్తో తట్టాడు.

"ప్రాబ్లమ్స్ ఉండడానికి నాకు మీలాగా ఫ్యామిలీ ఉంటేగా?"జీతూ మాట పూర్తి కాకుండానే

"మేము నీ ఫ్యామిలీ కాదట్రా!"అన్నాడు గోకుల్.

మైత్రేయికి అర్ధం అయింది.వాళ్ళు హైదరాబాద్ దాకా వస్తున్నారు.

వాళ్ళ సామాన్లను చూసింది.గిటార్, తబలా లాంటి సంగీత పరికరాలు.

వాళ్ళ మీద కాస్త మంచి అభిప్రాయం కుదిరింది ఆమెకు.

టికెట్ కలెక్టర్ వచ్చి వెళ్ళాడు.

కాసేపటికి బ్యాగు లోనుంచి బాక్స్ తీసింది.

అరడజను చపాతీలు ఉన్నాయి.

పూణేలో ఉద్యోగం చేస్తూ పేయింగ్ గెస్ట్ గా ఒక ఫ్యామిలీలో ఉంటోంది. ఆ ఇంటి ఆంటీ చాలా మంచిది. డబ్బు మనిషి కాదు. విజయవాడ దాకా వెళ్లాలని చపాతీలు, కూరతో పాటు రెండో రోజు మధ్యాహ్నం దాకా ఉంటాయని కాసిని గట్టి పూరీలు కూడా పెట్టి ఇచ్చింది.

వాళ్ళేమి తింటున్నారో చూసింది.

అతి చౌకగా ఉన్న బన్నులు తింటున్నారు. వాళ్ళ దగ్గర ఎక్కువ డబ్బులు లేవు మరి!

కాసేపటికి టిఫిన్ తినడం ముగించింది మైత్రేయి.

"నేను పై బెర్త్ మీద పడుకుంటాను!"అంది హిందీలో వాళ్ళతో.

వాళ్లు పైన ఉన్న తమ సామానును తీశారు.

పైన తన బ్యాగును పెట్టుకొని పడుకొంది.

ఆ రాత్రి ఆమెకు నిద్ర పట్టలేదు.

వాళ్ళ నలుగురు ఎలా ప్రవర్తిస్తారేమోనని కొంచెం బెరుగ్గా అనిపించింది.

అదేమీ లేదు.

తెల్లవారుతుండగా కిందకు దిగింది మైత్రేయి.

ఆ నలుగురు కూడా లేచారు.

ఈ లోపల 'టీ టీ 'అంటూ తిరుగుతున్నాడు చాయ్ వాలా.

"టీ తాగుదాము!"అన్నాడు యష్.

"వద్దులేరా!కాసేపటికి హైదరాబాద్ వస్తుంది. అక్కడికి వెళ్ళాక టీ తాగుదాం!"అన్నాడు విశాల్.

కిందకు వచ్చి కూర్చుంది.

"మీరు మ్యూజిక్ ప్రోగ్రామ్స్ చేస్తుంటారా?" అని అడిగింది.

"అవును "అన్నాడు గోకుల్.

"నేను విజయవాడ వెళ్తున్నాను. వారం రోజుల్లో నా పెళ్లి. మీ హైదరాబాద్ ప్రోగ్రామ్ అయ్యాక విజయవాడ రండి!మ్యూజిక్ ప్రోగ్రామ్ చేద్దురుగానీ!"అంది.

వాళ్ళ ముఖాలు వెలిగిపోయాయి.

విశాల్ తన ఫోన్ లో నుంచి వీడియోలు ఆమెకు చూపించాడు.

"చూడండి మేడం!మాకు క్లాసికల్ మ్యూజిక్ తో పాటు హిందీ సినిమా పాటలు కూడా వచ్చు!వెస్ట్రన్ కూడా చేస్తాము!సుస్వర బ్రాండ్ మాది."అన్నాడు గబగబా.

వీడియోలు చూస్తుంటే చాయ్ వాలా మళ్ళీ వచ్చాడు.

వాళ్లకు కూడా టీలు తీసుకొంది మైత్రేయి.

"బాగున్నాయి!"అని వీడియోలను మెచ్చుకొంది.

కాసేపు వాళ్ళ స్థితిగతుల గురించి చెప్పారు వాళ్ళు.

గోకుల్ కాశ్మీరుకు చెందినవాడు.

"టెర్రరిస్టులు మా ఊరి మీద పడ్డారు. ఆ దాడిలో మా అత్త, మామ, తాత, బామ్మ చనిపోయారు. మమ్మల్ని, మా అత్త పిల్లల్ని తీసుకొని మా అమ్మా నాన్న ఎలాగో పారిపోయి ట్రైన్ ఎక్కి పూణేకు వచ్చారు.దగుడుషేఠు గణపతి గుడి దగ్గర పూజా సామాగ్రిని అమ్ముతూ మమ్మల్ని పెంచారు. నేను సంగీతం నేర్చుకొని వీళ్ళతో కలిసి ప్రోగ్రామ్స్ చేస్తుంటాను."అని వివరించాడు.

"మేము కూడా పేదరికం నుంచి వచ్చిన వాళ్లమే. కానీ జీతూ మాత్రం అనాథ!"అని చెప్పాడు యష్.

బాక్స్ తీసి టిఫిన్ వాళ్ళ కిచ్చింది ఆమె.

"మీరు విజయవాడదాకా వెళ్ళాలి కదా!ఉంచుకోండి!"అన్నాడు యష్ సందేహంగా.

"ఇంకా పూరీలు ఉన్నాయి!"అని ఇడ్లీ, వడ కూడా వాళ్ళకోసం తెప్పించింది.

ఆబగా తింటున్నాడు జీతూ.

"మీరు ఇచ్చే డబ్బుల్లో వీటి ఖర్చు తగ్గించండి మేడం!"అన్నాడు విశాల్ మొహమాటంగా.

నవ్వింది మైత్రేయి.

ఇంతలో హైదరాబాద్ వచ్చింది.

వాళ్ళు సామాన్లు తీసుకొన్నారు నలుగురు యువకులు.

వాళ్ళ ఫోన్ నెంబర్లను ఆమెకు ఇచ్చారు.

తన నెంబర్ చెప్పింది ఆమె.

"మీ పేరు?"

అడిగాడు గోకుల్.

"మైత్రేయి" అంది.

స్టేషన్ లో రైలు ఆగింది.

ఆ నలుగురు ఆమెకు చాలా సార్లు కృతజ్ఞతలు చెప్పి దిగిపోయారు.

సీటుకు జారగిల పడింది మైత్రేయి.

చిన్నప్పటి నుండి తండ్రి ఎప్పుడూ చెబుతూ ఉండేమాట.

"ఇతరులకు తోచినంత సహాయం చేస్తే మనకు భగవంతుడు తోడుగా ఉంటాడు."

ఆ మాటను ఎప్పుడూ మరచిపోదు.

విజయవాడ స్టేషన్ వచ్చింది.

కూతురిని దించుకోవడానికి రామకృష్ణతో పాటు కాబోయే భర్త హితేష్ కూడా వచ్చాడు.

రైల్లో కలిసిన నలుగురు యువకుల గురించి చెప్పింది మైత్రేయి.

నవ్వారు ఇద్దరు.

"మామయ్యగారి కూతురివి. పరోపకారి పాపమ్మగా అయిపోయావన్న మాట!"అన్నాడు హితేష్.

"ఏదో తోచినంత!"అంది మైత్రేయి కూడా నవ్వుతూ.

ఆరునెలల్లోనే హైదరాబాద్ నుంచి పూణేలోని కంపెనీకి మారాడు హితేష్. కొత్త కాపురాన్ని మొదలు పెట్టారు హితేష్, మైత్రేయిలు.

మూడేళ్లు గడిచాయి.తనకు తెలిసిన వాళ్లకు సుస్వర బ్రాండ్ గురించి చెప్పి ప్రోగ్రామ్స్ ఇప్పించేది మైత్రేయి.పూణేలో మైత్రేయి,హితేష్ లకు బంధువులలాగా ఉన్నారు ఆ నలుగురు మిత్రులు. వాళ్ల కుటుంబాల వాళ్లు కూడా అప్పుడప్పుడు కలుస్తూ ఉండేవాళ్ళు.

ఈ మూడేళ్లలో సుస్వర బ్రాండ్ కు మంచి పేరు వచ్చింది.ఆ నలుగురు స్థిరపడ్డారు.

పూణే చుట్టుప్రక్కల మాత్రమే కాకుండా తెలుగు రాష్ట్రాలలో కూడా ప్రోగ్రామ్స్ చేస్తూ డబ్బులు సంపాదించారు.

మైత్రేయి గర్భవతి అయింది.

ఉద్యోగం ఉంది కాబట్టి పూణేలోనే కాన్పు అనుకున్నారందరు.

ఆ రోజు రాత్రికి మైత్రేయికి ప్రసవం అయింది. ఆడపిల్ల పుట్టింది. కానీ బొడ్డు కోయంగానే పాపకు రక్తస్రావం అయింది.వెంటనే రక్తం ఎక్కించాలన్నారు డాక్టర్లు.

హితేష్ బ్లడ్ గ్రూపు పాపకు సరిపోలేదు.

అందరూ కంగారు పడ్డారు.

తనకు తెలిసిన వాళ్లందరికీ ఫోన్ చేస్తూ,విశాల్ కు కూడా ఫోన్ చేసి విషయం చెప్పాడు హితేష్.

"ఎవరైనా ఆరోగ్యవంతలు ఉంటే కావాలి. ఇప్పుడే పుట్టిన మా బేబీకి రక్తం ఎక్కించాలి. మీకు తెలిసిన వాళ్ళు ఎవరైనా ఉంటే చెప్పండి!"

వార్తను వినంగానే హాస్పిటల్ కు వచ్చారు నలుగురు మిత్రులు.

"రక్తం ఇచ్చే వాళ్లకు పదేళ్ల కిందటి నుంచి మలేరియా లాంటి జ్వరాలు వచ్చి ఉండకూడదట!అలాంటి వాళ్ళు దొరుకుతారా?" అడిగాడు కంగారుగా హితేష్.

"చూద్దాము!చూద్దాము!"అంటూ హితేష్ కు ధైర్యం చెప్పారందరు.

తెల్లవారే సరికి హితేష్ మిత్రులు కొంతమంది వచ్చి చేరారు. డాక్టర్లు కొంత మందికి టెస్టులు చేశారు. వాళ్ళల్లో జీతూ రక్తం పాపకు సరిపోయింది.

పదేళ్ల కిందటి నుంచి అతడికి సీజనల్ వచ్చే జ్వరాల్లో ఒక్కటయినా రాలేదు.కరోనా కూడా అంటుకోలేదు.

మొత్తానికి పాపకు రక్తం ఎక్కించారు డాక్టర్లు.

రెండు రోజులకు పాపను ఐసియు నుండి రూముకు తీసుకొచ్చారు.

పాప చిరునవ్వులు చిందిస్తూ ఉంది.

"ఇదిగో నీ మేనకోడలు."అంటూ జీతూకు పాపను అందించాడు హితేష్. మురిపెంగా

పాపను తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు జీతూ.తన రక్తాన్ని పంచుకున్న ఆ పాపను గుండెలకు హత్తుకొన్నాడు.

ఏదో తెలియని బంధము, బాధ్యత అతడి హృదయాన్ని కట్టిపడేసింది.

'ఈ చిన్నారికి నేను మేనమామను.' అనుకున్నాడు సంతోషంగా.

పాప నవ్వింది.

(సమాప్తం )

కార్టూన్లు - జీడిగుంట నరసింహమూర్తి

2026-09-23T18:40:00.000+05:30

కార్టూన్లు - జీడిగుంట నరసింహమూర్తి

శ్రీథరమాధురి - 147

2026-09-23T13:35:00.000+05:30

శ్రీథరమాధురి - 147

(పూజ్య శ్రీ వి.వి.శ్రీథర్ గురూజీ అమృత వాక్కులు)

ఆమె అమాయకురాలు. ఆమె ఒక ఆలయ పూజారి వద్దకు వెళ్ళింది. అతడు బహుశా మిడిమిడి జ్ఞానం కలవాడు కావచ్చు. ఆమె ఇలా పఠించింది.

శుక్లాంబరధరం విష్ణుం శశివర్ణం చతుర్భుజం ప్రసన్నవదనం ధ్యాయేత్ సర్వ విఘ్నోపశాంతయేత్!

ఆమె అతడి ముందు మహాగణపతిని ప్రార్థించింది. అతడప్పుడు ఇలా అన్నాడు, 'ఇది గణపతి మంత్రం కాదు, ఇందులో 'విష్ణు' అన్న పదం‌ ఉంది. కాబట్టి చదివేటప్పుడు మనసులో విష్ణువును ఉంచుకోవాలి.'

ఆమె గందరగోళానికి లోనయ్యింది.

ఇప్పుడు 'విష్ణు' అన్న పదాన్ని గురించి విశ్లేషిద్దాము.

విష్ణు లేక విష్ణుం అన్న పదానికి 'సర్వవ్యాపి' అని అర్థం. ఆయన అన్ని చోట్లా అవతరిస్తారు.

మీరు ఆయనను అన్ని చోట్లా చూడవచ్చు. ఆయన చెట్టు కింద కూర్చుని ఉంటారు, ఇంట్లో ఉంటారు, ఆఫీస్ లో ఉంటారు, వీధి మూల ఉంటారు, కొలను వద్ద ఉంటారు, సముద్రతీరం వద్ద ఉంటారు, అడవిలో ఉంటారు, ఆయన అన్నిచోట్లా ఉంటారు. దైవం అన్నిట్లోనూ, అన్ని చోట్లా ఉంటారు. అయినా తెలుపు రంగు దుస్తులు ధరించి తెల్లని వర్ణంతో నాలుగు చేతులతో ప్రసన్నమైన వదనంతో ఉంటారు. ఈ ప్రార్ధన ద్వారా, ఆటంకాలు అనే రూపంలో కూడా ఉన్న ఆ దైవానికి నా సాష్టాంగ ప్రణామాలు.

తెలుపు రంగు స్వచ్ఛతకు సంకేతం, నాలుగు చేతులు అయినా ఏ ఇతర ప్రాణి కన్నా కూడా చాలా శక్తివంతమైన వారని సూచిస్తాయి. ఆయన ముఖం ఎల్లప్పుడూ ప్రసన్నంగా, చిరునవ్వుతో కూడుకుని ఉంటుంది. ఇది ఆయన పూర్తి ఉత్సాహంతో, ప్రేమతో కూడుకుని ఉంటారని సూచిస్తుంది. ఆనందంతో ప్రసన్న శక్తితో కూడుకున్న ముఖము ఎక్కువగా విశ్వ చైతన్యాన్ని సూచిస్తుంది. మీరు గణపతి ని ఏ రూపంలో ఆరాధించినా, లేక విష్ణువును ఈ రూపంలో ఆరాధించినా కూడా అది ఒకటే. కానీ 'విష్ణు' అన్న పదం, దైవం ఒక చిన్న అణువులోనూ, లేక పెద్ద స్తంభం లోనూ, లేక అన్నిటా అంతటా వ్యాపించి ఉన్నారన్న అంశాన్ని తెలుపుతుంది.

ఇప్పుడు నమ్మకంతో ఆమె గణపతిని ప్రార్ధించి నప్పుడు పూజారి తాను సరైనదని భావించిన విధంగా ఆమెను కూడా చెయ్యమంటూ, నియంత్రించాలని చూస్తున్నాడు. ఈ రకమైన నియంత్రణ ప్రమాదకరమైనది ఎందుకంటే అది ఒకరి నమ్మకంలో లేక నమ్మకాల వ్యవస్థలో జోక్యం కల్పించుకుంటుంది‌. ఇది తీవ్రంగా ఖండించిన దగ్గ అంశం.

ఋగ్వేదం ఇలా అంటుంది - 'ఏకం సత్ విప్రా బహుధా వదంతి.'

సత్యం ఏది ఒకటే కానీ దానిని అనేకమంది అనేక రకాలుగా పిలుస్తారు.

****

శ్రీ మహాగణాధిపతి రూపంలో ఉన్న దైవాన్ని ఆటంకాలకు అధిదేవతగా కొలుస్తారు.ఆయనే ఆటంకం కనుక, ఒకవేళ ఆయనను కొలిచినట్లయితే ఆయన ఆటంకాలను కలుగజెయ్యరు. దైవం శక్తివంతమైన వారు అన్నదే సత్యం. ఆయన ఒకవైపు మీకు ఒక పనిని ఇస్తారు, మరొకవైపు అది జరగకుండా ఆటంకాలను ఇస్తారు. ఆయన ఒకవైపు వరాలు ఇస్తారు, మరొకవైపు శిక్షిస్తారు ఎందుకంటే ఆయన పరిపూర్ణులు. ఆయన ఒక గొప్ప మంచిని చేయటానికే రెండు పాత్రలను పోషించినా, మనుషులుగా మనం ఆయన ప్రణాళికలను అర్థం చేసుకోలేము. అందుకే మనకు అంతకుముందు దయతో ఇవ్వబడ్డ పనులకు ఆటంకం కలిగించవద్దని, మనం ఆయనను ప్రార్ధిస్తాము.

దైవమే మనను ఆ పనితో దీవించారు కదా, ఆయనే అది సరిగ్గా పూర్తి అయ్యేలా చూస్తారు, అన్న భావనతో మనం ఏ ప్రయత్నం చేయకుండా ఉండకూడదు. కాబట్టి పని చేయాలన్న కోరిక ఎటువంటి ఆటంకాలు లేకుండా కార్యరూపం దాల్చాలి. అందుకే ఆయన శ్రీ మహాగణపతి గా వెలసిన శుభకరమైన వినాయకచవితి రోజున మనం ఆయనను ప్రార్దిస్తాము.

భగవాన్ శ్రీ మహాగణపతి మహారాజ్ కీ జై!

*****

గణపతి పూజ...

మామూలుగా ఆ రోజుల్లో పొలాల్లో నుంచి మట్టిని తీసుకుని, గణపతిని కుటుంబ సభ్యులంతా కలిసి స్వయంగా తమ చేతులతోనే తయారు చేసేవారు. ఈ గణపతిని

3/5/7/9/11 రోజులపాటు ఆరాధించి, ఆ తరువాత చివరి రోజున ఒక బావిలోగానీ లేక చెరువులోగానీ నదిలోగానీ వదిలి వేసేవారు.

మొట్టమొదట పార్వతీదేవి గణపతిని మట్టితో చేసింది. ఆ మట్టికే పార్వతి ప్రాణం పోసి, గణపతి అని పేరు పెట్టింది. నైనా శివపార్వతులకు స్వాభావికంగా జన్మించిన వారు కాదు. బహుశా హిందూ మతంలో

ఒకరికి బిడ్డ, జన్యుపరంగానే జన్మించవలసిన అవసరం లేదని సూచించాలని భావించి ఉండవచ్చు. దీనినుంచి దత్తత తీసుకోవడం అన్న సిద్ధాంతం వచ్చింది. కాబట్టి ఆ రోజుల్లో గణపతి నే ప్లాస్టర్ ఆఫ్ ప్యారిస్తో కానీ లేక సిమెంట్ తో కానీ లేక ఏ ఇతర నిర్మాణ సామాగ్రి తో కానీ చేసే ఆచారం లేదు.

తను స్నానం చేస్తున్నప్పుడు కావలి కాయడానికి పార్వతి గణపతి ని సృష్టించింది కనుక, గణపతిని విఘ్నేశ్వరుడు అని కూడా అంటారు.

శివుడు ఆమెను చూసేందుకు రాగా గణపతి శివుడికే ఆటంకం కలిగించాడు.

కాబట్టి గణపతే ఆటంకము, విఘ్నము. అందుకే ఆయనను విఘ్నాలను అధి దేవత అని, విఘ్నేశ్వరుడు అని అంటారు. హిందూ మతంలో మనం ఆటంకాలను తొలగించుకోవడానికి ఈ విఘ్నాలకు అధిపతి అయిన విఘ్నేశ్వరుడిని ఆరాధిస్తాము.

కాబట్టి ఆనవాయితీ ఏమిటంటే, మట్టి వినాయకుడిని

3/5/7/9/11 రోజులపాటు ఆరాధించి నిమజ్జనం చేయాలి. ఇక్కడ దాగిఉన్న సిద్ధాంతం ఏమిటంటే, ఆటంకమే గణపతి కనుక, మట్టి రూపంలో ఉన్న ఆటంకాన్ని పూజించి, దానిని మంచినీటిలో కరిగించడం. కాబట్టి బట్టి మంచి నీటిలో కరిగిపోయినప్పుడు, పూజ చేసిన వారి ఆటంకాలు అన్నీ కూడా దానితోపాటే కరిగిపోతాయని ఒక నమ్మకం.

ఇప్పుడందరూ గణపతిని ప్లాస్టర్-ఆఫ్-పారిస్, సిమెంట్, ఇతర నిర్మాణ సామాగ్రి తో తయారు చేస్తున్నారు. వారు 3/5/7/9/11 రోజులపాటు ఆరాధించి, ఆ తర్వాత హుస్సేన్ సాగర్ వంటి కలుషిత జలాలలో లేక ఉప్పు తో కూడుకున్న సముద్రజలాల్లో ఆయనను విసిరి వేస్తున్నారు.

అనేక వేలమంది నమ్మకానికి సంబంధించిన అంశం కనుక ప్రస్తుతం ఉన్న పరిస్థితి పై నేను ఏమీ వ్యాఖ్యానించలేను. కానీ అందరూ మట్టితో విగ్రహాల తయారీకి లేక వాతావరణానికి మేలు చేసే వస్తువులతో వినాయకుడి తయారీకి మరల గలిగితే, వాతావరణం కలుషితం కాదు గనక చాలా బాగుంటుంది.

కొన్ని సార్లు ఇలా పూజ చేసేటప్పుడు ఇంట్లో ఎవరైనా చనిపోవడం జరుగుతుంది. అప్పుడు పూజను కొనసాగించలేము. కానీ అలా మరణం అన్నది కొన్ని ఇళ్లు ఉన్న ఒక కాలనీలో జరిగినప్పుడు పూజను ఆపక్కర్లేలేదు. కానీ ఎక్కువ ఆర్బాటం లేకుండా పూజను చెయ్యవచ్చు. అటువంటి పరిస్థితుల్లో పూజను పూర్తిగా ఆపివేయడం అన్నది మంచిది కాదు.

అటువంటి పరిస్థితుల్లో ఒకవేళ కాలనీలోని వారు ఒప్పుకోన్నట్లు అయితే, కనీసం ఒక ఇంట్లో మట్టి గణపతిని పెట్టి పూజను 3/5/7/9/11

రోజులపాటు పూజచేసి, తరువాత ఆ గణపతిని కాలనీ గణపతితో పాటు పెట్టి, నిమజ్జనానికి తీసుకు వెళ్లడం అనేది ఒక ప్రత్యామ్నాయ పద్ధతి.

****

పంచపదులలో- శ్రీమద్రామాయణ కావ్యం -25

2026-09-23T13:26:00.000+05:30

పంచపదులలో- శ్రీమద్రామాయణ కావ్యం -25

దినవహి సత్యవతి

24 వ సర్గ

తాటకను చంపుమని, విశ్వామిత్రుడు, రామునికి చెప్పుట…

రామలక్ష్మణులు ప్రాతఃకాలమందే మేల్కొనిరి,

ఇరువురూ ప్రాతఃకాలకృత్యాలు తీర్చుకునిరి,

పయనమైన విశ్వామిత్రుని అనుసరించిరి,

మువ్వురూ గంగానదీ తీరము చేరుకొనిరి,

అంత ఆశ్రమవాసులైన మునులచటికి వచ్చిరి, సత్య!

మునులొక నావతో మహర్షి వద్దకు వచ్చిరి,

రాకుమారులతోడ నావనధిరోహించుమనిరి,

కాలము మించకుండా ప్రయాణము చేయుమనిరి,

మువ్వురూ ఋషులను పూజించి నావలో కదలిరి,

నావ, నది, మధ్యకు చేర రాముడొక శబ్దము వినె, సత్య!

నీరు బ్రద్దలైనట్లున్న శబ్దమదేమని యడిగెను,

శబ్దము గూర్చి కౌశికుడు, సోదరులకు తెలిపెను,

బ్రహ్మ మనోసంకల్పంచే సరస్సొకటి నిల్పెననెను,

అందువల్లనది మానసమని పేరు పొందెననెను,

అందుండి పుట్టినదే సరయూనదియనె కౌశికుడు, సత్య!

సరయూనది అయోధ్యను చుట్టియున్నదనెను,

బ్రహ్మ సృజించినదగుటచే పవిత్రమైనదనెను,

సరయూనది అచ్చోట గంగలో సంగమించుననెను,

జలసంక్షోభంవల్లే గంభీర ధ్వని కల్గినదనెను,

భక్తితో నదులకు ప్రణమిల్లుమనె కౌశికుడు, సత్య!

రామలక్ష్మణులు నదీద్వయానికి నమస్కరించిరి,

నావలో వారు గంగానదీ దక్షిణతీరము చేరిరి,

మువ్వురూ యచటనుండి శీఘ్రముగా పయనించిరి,

అచట సోదరులొక భయంకర అరణ్యం చూసిరి,

అందు మానవ సంచారమే లేకుండుట గమనించిరి, సత్య!

వనములో ప్రవేశింప శక్యము కాకుండెను,

ఈలపురుగుల రొదచే ధ్వనించుచుండెను,

భయంకర ఘాతుకమృగాలతో కూడియుండెను,

భాసుపక్షుల వికృత కూతలతో నిండియుండెను,

పలురకాల చెట్లతో దట్టంగాయున్నదనె రాముడు, సత్య !

ఆ వనము పేరేమని రాముడు, కౌశికునడిగెను,

ఆ వనము గూర్చి మహర్షి, రామునికి చెప్పసాగెను,

పూర్వమచట సురలు రెండు దేశాలు కట్టిరనెను,

అవి మలదము, కరూశములని పేరొందెననెను,

వాటి చరిత రామునికి చెప్పసాగె, కౌశికుడు, సత్య!

ఇంద్రుడొకప్పుడు వృతాసురుని వధించెననెను,

ఇంద్రునికపుడు, బ్రహ్మహత్యా, పాపమంటెననెను,

అతడిని అశుచిత్వం, ఆకలి పీడ పట్టెననెను,

ఋషులతనికి మంత్రోదక స్నానం చేయించిరనెను,

అట్లింద్రుని రెండు పీడలూ తొలగెననె కౌశికుడు, సత్య!

దేవతలు, ఇంద్రుని రెండు పీడలు తొలగించిరనె,

వాటిని తాము నిర్మించిన దేశాలకిచ్చి వేసిరనె,

ఇంద్రుడా విషయమెరింగి సంతసించినాడనె,

ఆ దేశాలు సమృద్ధాలై లోక ఖ్యాతిచెందుననె,

అవే మలద, కరూశ దేశాలనె, కౌశికుడు, సత్య!

10.

దేవేంద్రుడట్లు రెండు దేశములను గౌరవించెననె,

దేవతలు కూడా ఇంద్రుని చర్యను మెచ్చుకొనిరనె,

రెండు దేశాలూ సర్వదా సమృద్ధములైయుండెననె,

కొంత కాలానికొక యక్షిణి ఆవిర్భవించినదనె,

ఆమె స్వేచ్ఛారూపిణియై యుండెననె కౌశికుడు, సత్య!

11.

యక్షిణి వేయి ఏనుగుల బలముగలదనె,

ఆమె ధీమంతుడౌ సుందునికి భార్యయనె,

మారీచుడనువాడు ఆమె పుత్రుడుయనె,

వాడు ఇంద్రసమాన పరాక్రమవంతుడనె,

మారీచుడు భయంకరాకారుడనె, కౌశికుడు, సత్య!

12.

మారీచుని బాహువులు బలంగాయుండెననె,

వాడు, గొప్ప పరాక్రమము కలిగియుండెననె,

విశాలమౌ ముఖము, దేహము కల్గియుండెననె,

వాడు, గొప్ప ప్రమాణము కల్గిన రాక్షసుడనె,

వాడెల్లప్పుడూ ప్రజలను బాధించుచుండెననె, సత్య!

13.

మారీచుని తల్లి, తాటక, దుర్మార్గురాలనెను,

మలద, కరూశ దేశాలు నశింపజేస్తుండెననెను,

ఆమె నివాసమచటికి కొద్ది దూరానేయుందనెను,

దౌష్ట్యంతో అరణ్య మార్గాన్ని అడ్డగించుచున్నదనెను,

తాటక వనమైనందున అందెవ్వరూ పోజాలరనె, సత్య!

14.

విశ్వామిత్రుడు, రాముడికి, ఆజ్ఞ యొసగెను,

బాహుబలముతో తాటకను వధింపుమనెను,

దేశమును బాధారహితముగా చేయుమనెను,

తాటక యెవ్వరెదిరింపలేనట్టి క్రూరురాలనెను,

అందరినీ భయభ్రాంతులచేస్తున్నదనె, కౌశికుడు, సత్య!

15.

తాటక, వనమంతయూ ఆక్రమించినదనెను,

వనమంతా పాడుబడినట్లు చేసినదనెను,

వనమొక భయంకర ప్రాంతంగా చేసెననెను,

అయిననూ వనము విడిచిపోకున్నదనెను,

తాటక దౌష్ట్యాలు, రామునికి చెప్పె, కౌశికుడు, సత్య!

*****

25 వ సర్గ

తాటకను చంపుమని, విశ్వామిత్రుడు, మరల రామునికి చెప్పుట...

16.

మహర్షివిశ్వామిత్రుడు అమేయ ప్రభావుడు,

తాటకను గూర్చి రామునికి తెలిపినాడు,

యక్షిణియగు తాటకను వధింపుమన్నాడు,

కౌశికుని పల్కులు రాముడాలకించినాడు,

కౌశికునితో తన సందేహం వెలిబుచ్చినాడు, సత్య!

17.

యక్షులు అల్పపరాక్రములని తెలుసునన్నాడు,

తాటకకు నాగసహస్రబలమెట్లు వచ్చెనన్నాడు,

కౌశికుడు, రామునికావిషయం వివరించినాడు,

తాటకకా బలము వరముచే లభించినదన్నాడు,

నాటినుండామె బలవీర్యాలతో తిరుగుచున్నదనె, సత్య!

18.

పూర్వం సుకేతుడను పరాక్రమయక్షుడుండెననె,

సంతానముకై యతడు గొప్ప తపస్సు చేసెననె,

సుకేతుని తపస్సు మెచ్చి బ్రహ్మ వరమిచ్చెననె,

కన్యారత్నం తాటకనతనికి ప్రసాదించెననె,

కానీ పుత్రుని మాత్రమివ్వలేదనె, కౌశికుడు, సత్య!

19.

బ్రహ్మ, తాటకకు వేయి ఏనుగుల బలమిచ్చెననె,

తాటక బల, రూపయవ్వనాదులతో పెరిగెననె,

సుకేతుడామెను సుందునికిచ్చి పెండ్లిచేసెననె,

తాటకకు మారీచుడను కుమారుడు కలిగెననె,

శాపంచే మారీచుడు అసురుడయ్యెననె కౌశికుడు, సత్య!

20.

అగస్త్య మహాముని, సుందుని శపించి చంపినాడనె,

తాటకమారీచులు మునినెదిరింప యత్నించిరనె,

తాటక గర్జించుచూ అగస్త్యుని భక్షింప జూసెననె,

అగస్త్యుడందుకు కోపించి తాటకను శపించెననె,

ఆమె భీకరరూపిణియౌనని శాపమిచ్చెననె, సత్య!

21.

తాటక భయంకరముఖము కలదియగుననె,

ఆమె మానవభక్షకి కాగలదని శపించెననె,

మారీచుడిని రాక్షసుడు కమ్మని శపించెననె,

తల్లీసుతులట్లు అగస్త్య శాపానికి గురైనారనె,

శాపగ్రస్తయౌ తాటక, అగస్త్యునిపై కోపించెననె, సత్య!

22.

పూర్వమీ దేశాన అగస్త్యుడు సంచరించినాడనె,

అందుచే తాటక ఈ దేశాన్ని నశింపజేస్తున్నదనె,

తాటక క్రూరురాలు, దుష్టపరాక్రమవంతురాలనె,

ఆమె దుర్మార్గురాలు, శాపగ్రస్తయైన యక్షిణియనె,

ముల్లోకాలందున తాటకను చంపగలవాడు లేడనె, సత్య!

23.

శాపగ్రస్తయౌ తాటకఁజంప, రాముడే సమర్థుడనె,

గోబ్రాహ్మణ హితము కోరి ఆమెను సంహరింపుమనె,

స్త్రీని వధించుటేలయని సంకోచింపవలదుయనె,

రాకుమారుడు చాతుర్వర్ణాల హితం కోరవలెననె,

అందుకేపనైనా చేయవలెనని కౌశికుడనె, సత్య!

24.

ధర్మాత్ముడౌ రాజు, ప్రజారక్షణ చేయవలెననె,

అందుకు పాపకార్యమైననూ చేయవలెననె,

క్రూరమైనా కాకున్నా, దోషాలున్నా చేయవలెననె,

ప్రజోపయుక్త కార్యమెట్టిదైనా రాజు చేయాలనె,

అది రాజులు పాటించదగు ప్రాచీనధర్మమనె, సత్య!

25.

తాటక ధర్మవిరుద్ధమౌ ప్రవర్తన కల్గినదనె,

ఆమెయందు ధర్మమనునదే లేదుకదాయనె,

పూర్వం విరోచనుడనువానికొక సుతయుండెననె,

మంథరనబడు ఆమె భూదేవిని చంపగోరెననె,

అంత దేవేంద్రుడా మంథరను చంపెనని వింటిమనె, సత్య!

26.

పూర్వం ఉశనయను స్త్రీ లోకంలో ఇంద్రుడుండరాదనె,

అట్టి కోరికతో ఆమె తీవ్రవ్రతమాచరించెననె,

భృగుపత్నియైన ఉశనను విష్ణువు చంపెననె,

ధర్మవిరుద్ధులైన స్త్రీలను చంపుట తప్పుకాదనె,

మహాత్ములెందరోయట్లు జేసిరనె, విశ్వామిత్రుడు, సత్య!

***

కనకదుర్గ ఐ.పి.ఎస్ -5

2026-09-23T13:20:00.000+05:30

కనకదుర్గ ఐ.పి.ఎస్ -5

(మినీ నవల)

టేకుమళ్ళ వెంకటప్పయ్య

"అలా మొగవాళ్ళ మీద నువ్వు చేయి చేసుకోవడం తప్పు!" గర్జించాడు ఎస్సై. దుర్గ మొదట కొంచెం భయపడ్డా వెంటనే రియాక్ట్ అయి తేరుకుంది.

"అవును… నన్ను కారులోనికి రమ్మనడం.. నా చేయిపట్టుకొని కార్లోకి లాగడం… ఇవన్నీ తప్పు కాదు కదా సార్... నేను వాళ్ళను కొట్టడమే తప్పు" అని దుర్గ కూడా పెద్దగా అరిచింది.

" షటప్! అరవకు! మాకు రిపోర్ట్ చెయ్యాలి. నీకు కొట్టే అధికారం లేదు" అరిచాడు.

"జరగకూడని తప్పు జరిగిపోయాక సినిమాల్లో వచ్చినట్టు వస్తారా సార్! మీరు స్టెయిల్‌గా" అని వ్యంగ్యంగా నవ్వుతూ అడిగింది.

"ఏయ్..నోరుమూసుకో! నువ్వు ఆడపిల్లవు. చాలా ఒవర్‌గా మాట్లాడుతున్నావు. బొక్కలో వెయ్యాల్సి ఉంటుంది. బీ కేర్‌ఫుల్! నువ్వు ఒక ఎస్సై తో మాట్లాడుతున్నావన్నది మరచిపోతున్నావు." పెద్దగా కేకలు పెట్టాడు.

హెడ్మిస్ట్రెస్ కలుగజేసుకొని "నువ్వు కాసేపు మాట్లాడకమ్మా ఆగు! నేను మాట్లాడుతాను. ఎస్సై గారూ.. చూడండి. నాకు డి.ఎస్.పి గారు బాగా తెలుసు. మా స్కూలు ఓల్డ్ స్టూడెంట్ కూడా! ఫోన్ చెయ్యమంటారా?" అనే సరికి ఎస్సై తగ్గాడు.

"అది కాదు మేడం.. వాళ్ళలో యిద్దరు హాస్పిటల్లో క్రిటికల్ స్టేజ్‌లో ఉన్నారు. రెడ్డిగారి కొడుకు కూడా అందులో ఉన్నాడు. ఆ మాజీ ఎం.ఎల్.ఎ వూళ్ళో లేడు గాబట్టి సరిపొయింది. చాలా గొడవవుతుంది. అర్ధం చేసుకోండి. ఆ పిల్ల అలా మాట్లాడడం సబబా చెప్పండి? లోపలేస్తే ఏంచేస్తుంది? ఆడపిల్లని చూస్తున్నా."

"ఏం భయంలేదు ఎస్సై గారూ! భయపెట్టకండి! మాదగ్గర వందమంది స్టూడెంట్లు, పదిమంది టీచర్లు సాక్ష్యం చెప్పడానికి రెడీగా ఉన్నారు. వీడియోల్లో అంతా రికార్డయింది. సీ.సీ కెమెరాలు కూడా సాక్ష్యం చెప్తాయి. మీరే కేసు పెట్టినా నిలిచేది కాదు. తర్వాత మీ యిష్టం. వాడు అలా నా హయాంలో... నేను ప్రిన్సిపాల్‌గా ఉండగా... ఈ అమ్మాయిని నా స్కూలుకొచ్చి కార్లో తీసుకెళ్ళడానికి ప్రయత్నించడానికి వాడికి ఎంత ధైర్యం? మేము యిప్పుడే డి.ఎస్.పి దగ్గరకు వెళ్ళి విషయం మొత్తం చెప్పి సాక్ష్యాలు హ్యాండవర్ చేస్తాం."

"మీరు తొందర పడకండి మేడం.. నేను కేసు లేకుండా డీల్ చేస్తాను. ఓల్డ్ స్టూడెంట్లు వాళ్ళల్లో వాళ్ళు కొట్టుకున్నారని, కొంత మంది పారిపొయ్యారని రాస్తాను ఎఫ్.ఐ.ఆర్ రాస్తాను. సంతకం చెయ్యండి."

"అలా కుదరదు ఎస్సై గారు. సీ.సీ కెమెరాల్లో రికార్డ్ అయింది కదా!"

ఎస్సై ఏం చెయ్యాలో తోచక తలపట్టుకొని కూర్చున్నాడు. ఇంతలో ఫోన్ మ్రోగింది.

“ఎస్.సార్….సరే సార్...అలాగే సార్" అని పెట్టేసి "ఆ మాజీ ఎమెల్యే గోవిందారెడ్డి ఫోను..ఎలాగైనా వాళ్ళ అబ్బాయిని కొట్టిన వాళ్ళను అరెస్టు చేయ్యాలి అంటున్నాడు. ఢిల్లీ నుండి మూడు రోజుల్లో వస్తాడట."

"మేము అరెస్టు చేయాల్సినంత తప్పు ఏమి చేశాం?" అడిగింది హెడ్మిస్ట్రెస్.

"మీరు వెళ్ళిపోండి..నేను ఎలాగోలా మేనేజ్ చేస్తాను" అన్నాడు.

వెంటనే స్కూలుకు వెళ్ళిన ముగ్గురు పోలీసులను పిలిచి, రెడ్డి వచ్చినప్పుడు ఏం చెప్పాలో ఎలా చెప్పాలో అంతా వివరంగా చెప్పాడు. పెద్దవాళ్ళతో వ్యవహారం. ఎఫ్.ఐ.ఆర్ డీ.ఎస్.పీ గారిని కలిసి వచ్చాక రాద్దాం. అంటూ వెంటనే జీపు ఎక్కి కూర్చొని, హాస్పిటల్ కు వెళ్ళమని డ్రైవరుకు చెప్పాడు. అక్కడ ఉన్న డాక్టర్లు ఎస్సైని సాదరంగా తీసుకొని వెళ్ళి అల్‌మోస్ట్ అందరూ తేరుకున్నారని, గోవిందారెడ్డి కొడుకుకు దెబ్బ గట్టిగా తగలడంతో బాగా సమస్య అయిందని, సంసారానికి పనికి రాకపోవడానికే ఎక్కువ ఆస్కారం ఉందని, ఆపరేషన్ చెయ్యాల్సి రావచ్చని, ప్రాణాలకు ఏం ప్రమాదం లేదని హామీ ఇచ్చారు. ఈ విషయాలన్నీ రెడ్డిగారికి గానీ, కొడుక్కు గానీ చెప్పవద్దని, స్కూల్లో పాత విద్యార్ధుల ఘర్షణ అని, మామూలు ఆపరేషన్ అని చెప్పమని వాళ్ళకు గట్టిగా చెప్పి బయటపడ్డాడు. డ్రైవరుకు వెంటనే జీపు డి.ఎస్.పి దగ్గరకు తీసుకొని వెళ్ళమని చెప్పాడు.

డి.ఎస్పీ గారి క్యాబిన్‌లో ఎవరో ఉన్నారని ఆగమని పి.ఎ. చెప్పడంతో బయట సోఫాలో కూర్చున్నాడు. పది నిముషాల తర్వాత హెడ్మిస్ట్రెస్, కనకదుర్గ బయటకు వచ్చేసరికి, వాళ్ళను అలానే చూస్తూ లోపలికి వెళ్ళాడు.

"సిట్ డవున్. అంతా విన్నాను. ఆ గోవిందారెడ్డికి డబ్బు మదం, అహంకారం ఎక్కువ. తగిన శాస్తి జరిగింది. నువ్వేం విచారించకు. హాస్పిటల్ డాక్టర్లు నాకు ఫోన్ చేశారు. అలాంటివాడు సంసారానికి పనికి రాకపోవడమే మంచిది. వాళ్ళకు కూడా చెప్పాల్సిన జాగ్రత్తలు చెప్పాను. రెడ్డి గొడవచేస్తే నన్ను కలవమను. గతంలో నేను ఒకసారి వాడి కొడుకును బ్రోతల్ కేసులో అరెస్టు చేసిన విషయం వాడికి గుర్తుండే ఉంటుంది కాబట్టి, నా దగ్గరకు అంత తొందరగా రాడు. అవాయిడ్ చేస్తాడు. వాడికి నన్ను చూస్తే భయం. నన్ను ట్రాన్స్ఫర్ చెయ్యించాలని ట్రై చేసినా పై అధికారులు ఒప్పుకోలేదు. నువ్వు నిశ్చింతగా ఉండు."

"సార్..మరి ఎఫ్.ఐ.ఆర్ అదీ.." నసిగాడు.

"నువ్వు నాకు ఇందాక ఫోనులో చెప్పినట్టే రాయి. హెడ్మిస్ట్రెస్ నాకు అన్నీ చెప్పింది. ఈ వీధి రౌడీలను కాపాడ్డానికి నువ్వు రెడ్డి దగ్గర లంచం లాంటివి తీసుకొని ఆడపిల్లలను అరెస్టు గట్రా ఏమైనా ట్రై చేశావంటే నక్సలైట్ ఏరియాకు ట్రాన్స్ఫర్ చేయిస్తాను జాగ్రత్త!" అనేసరికి ఎస్సైకి ఎ.సి రూములో కూడా చెమటలు పట్టాయి. "అలాగే సార్! ఉంటాను" అని సెల్యూట్ కొట్టి బయటకు వచ్చాడు.

* * *

గోవిందారెడ్డి ఊళ్ళోకి రావడంతోటే రంకెలు కేకలు వేసుకుంటూ పదిమంది రౌడీలను తీసుకొని స్టేషనుకు వచ్చాడు. "చూడు ఎస్సై..నా కొడుక్కి ఇంత జరిగినా ఎవ్వరినీ అరెస్టు చేయలేదట..ఎందుకని?" గర్జించాడు.

"సార్..కొంచెం శాంతంగా ఉండండి. కూర్చోండి. అన్నీ నిదానంగా చెప్తాను. ఇది కుర్రాళ్ళ పోట్లాట. వాళ్ళల్లో రెండు వర్గాలున్నాయట. వాళ్ళు ఒకళ్ళనొకళ్ళు కొట్టుకొని పోలీసులు వెళ్ళేసరికి ఆ కొట్టిన బ్యాచ్ పారిపోయారట. వాళ్ళను పట్టుకవడానికే ప్రయత్నిస్తున్నాం. మన వాళ్ళు మాత్రం గాయాలతో క్రింద పడి ఉన్నారు. వెంటనే పోలీసులు కల్పించుకొని హాస్పిటల్లో చేర్పించారు. "

"కొంతమంది ఎవరో ఆడపిల్ల కొట్టిందని చెప్తున్నారు?"

"అబద్ధం సార్.. ఒక ఆడపిల్ల నలుగురు మొగవాళ్ళను ఆ విధంగా కొట్టిందంటే మీరు నమ్ముతారా?"

"అవుననుకో! మా అబ్బాయిని ఎవరో దుర్గ అనే అమ్మాయి కొట్టిందని పొద్దున హాస్పిటల్లో దెబ్బలుతిన్న వాళ్ళల్లో ఒకడు చెప్పాడు."

"సార్.. అది శుద్ధ అబద్ధం. కొట్టిన వాళ్ళు పారిపోయారని బయట జనం అంతా చెప్తున్నారు. మీకు అలా చెప్పిన వాడికి క్రిందపడ్డప్పుడు తలపై పెద్ద గాయమయింది. మతిస్థిమితం లేదు. బ్రెయిన్ ప్రాబ్లమో ఏమిటో! ఒక్కోసారి ఒక్కోరకంగా చెప్తున్నాడు. అవన్నీ నమ్మకండి. కొంచెం తేరుకోనివ్వండి. నేనే ఎంక్వైరీ చేసి అరెస్టు చేస్తాను. కావాలంటే డీ.ఎస్పీ దొరగారితో మీరే స్వయంగా మాట్లాడొచ్చు."

"వద్దులే.. ఆయనకూ మనకూ పడదు. మనం మనం సెటిల్ చేసుకుందాం. చూడు ఎస్సై. డబ్బుకు వెనుకాడకు. దోషులను పట్టి బంధించు."

"అలాగే సార్. ఇప్పుడు కోర్టులో ప్రవేశపెట్టాలన్నా మీ అబ్బాయికి స్టూడెంట్స్ చేతుల్లో తన్నులు తిన్నాడంటే ఎంత నామర్దాగా ఉంటుందో చెప్పండి. అందుకే కోర్టులో పెట్టలేదు ఈ కేసును."

"మంచిదే గానీ.. మా వాణ్ణి కొట్టింది ఎవరో నాకు తెలియాలి. వస్తాను" అంటూ వెళ్ళిపోయాడు.

వెంటనే ఎస్సై జరిగినదంతా ఫోనులో డీ.ఎస్పీకి పూసగ్రుచ్చినట్లు వివరించాడు. ఆయన చెప్పింది విని "అలాగే సార్.." అని ఫోను పెట్టేశాడు.

* * *

చూడమ్మా! ఈ గొడవలు..పోలీసులు…. ఇవన్నీ మనకు అవసరమంటావా?" అంది తల్లి మాధవి.

"నా తప్పేమీ లేదమ్మా.. వాళ్ళు అంత చెండాలంగా మాట్లాడుతూ ఉంటే నేను చూస్తూ ఊరికే ఉండమంటావా?"

"అది కాదు దుర్గా..వాళ్ళు… డబ్బు పలుకుబడి ఉన్నవారు. పైగా మాజీ ఎమ్మెల్యే కొడుకు. వాణ్ణి అలా కొట్టడం వల్ల భవిష్యత్తులోనైనా నీ మీద పగ తీర్చుకుంటారేమోనని నా భయం" అన్నాడు రాఘవ.

"నాన్నా.. మీరు అనవసరంగా కంగారుపడి.. నన్ను కూడా కంగారు పెట్టకండి. జీవితం అంటేనే పోరాటం. గెలుస్తామా ఓడిపోతామా అని కాదు. జీవితంలో పోరాటం ఉండి తీరాలి. అంతే!"

"నిజమే నువ్వు ఆడపిల్లవు! ఇవన్నీ ఎటుదిరిగి ఎటువస్తాయో భయంగా ఉంది. ఒక్కోసారి ఈ వూరునుండి వెళ్ళిపోదాం అనేంత భయమేస్తుంది."

"నాన్నా.. ఎక్కడకు వెళ్ళినా మనం మనుషులతోనే గడపాలి. మనుషులంటే సమాజం. భయపడితే ఈ సమాజం మరింత భయపెడుతుంది. ఒక్కసారి ఎదురు చూడు. తోక ముడిచి పారిపోతారు. ఒక దుర్మార్గుడు చెలరేగితే దానికి కారణం మన పిరికితనమే! అర్ధం చేసుకోండి నాన్నా ప్లీజ్.."

"ఏమోనమ్మా…. నీవు చాలా ఎదిగిపోయావు. పెద్ద పెద్ద మాటలు మాట్లాడుతున్నావు. సినిమాల్లో డైలాగులు గుర్తొస్తున్నాయి నాకు. రోజూ పేపరు చూస్తున్నావు కదా! ఎన్ని నేరాలు! ఎన్ని ఘోరాలు! జాగ్రత్తగా ఉండాలి తల్లీ!"

"నా జాగ్రత్తలో నేను ఉంటాను నాన్నా! మీరు భయపడకండి. నన్ను భయపెట్టకండి. ప్లీజ్. నాకు పదో తరగతి పరీక్షలు ఇంక మూణ్ణెల్లు మాత్రమే ఉన్నాయి. ఈ టైములో నా మనసు వికలం చేయకండి. దణ్ణం పెడతాను" అంటూ గది లోపలికి వెళ్ళి తలుపులు వేసుకుంది.

* * *

శివం-141

2026-09-23T10:05:00.000+05:30

శివం-141

శివుడే చెబుతున్న కథలు

నేను అనగా శివుడు

(జ్ఞాన ధ్యాన స్థితిలో ఉన్న కార్తికేయుడు నాకు విష్ణు దేవుడికి బ్రహ్మ దేవుడికి మీ త్రిమాతల కి కథ చెబుతున్నాడు .. అందులో భాగంగా కుండన్న మరియు అతని తల్లి యొక్క కథను రసవత్తరంగా చెబుతున్నాడు, తను తన తల్లి కలుసుకోవడం నేను వారి ఇంటికి రావడం ఆ మహాతల్లి నన్ను వారితోపాటు ఆతిథ్యం స్వీకరించి భోజనం చేయమని అడగడం దానికి గాను నాది ఒక షరతు ఉంది అని వివరించడం దాకా కథ జరిగింది )

నేను విష్ణు దేవుడు బ్రహ్మదేవుడు మీ త్రిమాతలు కథ వింటూనే ఉన్నాం.. కార్తికేయుడు రచన శైలి చిరస్మరణీయం , మా యొక్క పాత్రలు వాడుతూ తమ రాసుకున్న సన్నివేశాలు ఎంతో గొప్పగా నిజమైన మా భక్తాభిలాషాన్ని కచ్చితంగా చూపిస్తాయి ..

చెప్పవయ్యా కార్తికేయ ఎంతోసేపటి నుంచి అంతే మా ముందు తన్మయిత్వంలో ధ్యాన స్థితిలో కూర్చొని మేము అడిగిన కథలు నీ అంతరాత్మ ద్వారా తిరిగి చెబుతూనే ఉన్నావు ..

త్రిమాతలు "ఏమిటి కథలో మహాదేవుని వారు పెట్టిన షరతు "

{

శివుడు " నాది ఒక షరతులు చెప్పాను కానీ ఇప్పుడే నేను చెబుతాను అనలేదుగా కానివ్వు తల్లి నీవేదో నాకు అవి ఎందుకు చేద్దామని అనుకుంటున్నావు కదా ఖచ్చితంగా నీ చేతి వంట తిని నేను ఆనందపడతాను .. అమ్మ.. తల్లి !కోరుకున్న కోరిక చిన్నది ఒకటిఅర జరగకపోతే నన్ను తిట్టుకునేవారు ఎంతోమంది ఉన్నారు ఈ దేవుడు నన్ను ఎందుకు కరుణించడు అని విమర్శ చేసేవారు ఎంతోమంది ఉన్నారు.. కానీ నీవు మాత్రం అచంచలమైన విశ్వాసంతో అనంతమైన నీ బిడ్డ మీద ఉన్న అనురాగంతో నామీద నీవు భారాన్ని మోపి ప్రతిరోజు నువ్వు తినే దాన్ని నాకు ప్రసాదంగా నివేదిస్తున్నావు.. ఆనాడే నువ్వు చేసిన ప్రతి వంట నేను తిన్నాను తల్లి, అంతేగాక ప్రతిసారి నువ్వు కడుపుకు తినే ప్రతి సమయం ఎక్కడుందో నా బిడ్డకు కూడా సమయానికి భోజనం అయ్యేటట్లు చూడు స్వామి అని కోరుకునేదానివి .."

అని మహాదేవుల వారు చెప్పటంతో కుండన్న తన తల్లి వైపు చూసి కన్నీటి పర్యంతంమయ్యాడు..

శివుడు " అదే కదా తల్లి ప్రేమంటే , ఉన్నాడో లేడో తెలియని నీ బిడ్డ గురించి కచ్చితంగా ఉన్నాడు ఎక్కడ ఉన్నా బాగుంటాడు ఎక్కడున్నా నాకోసం ఎదురు చూస్తూ ఉంటాడని మనసులో ఎంతో గొప్ప వివేక విచక్షణ పెట్టుకొని మీ బిడ్డ కోసం అనునిత్యం వేంపర్లాడావు.."

అప్పుడు గుర్తొచ్చింది కుండన్న కి తను ఏ రోజు

పస్తు ఉండలేదని తనని పెంచిన వారు కూడా ప్రతి పుట ను చక్కగా భోంచేయాలని తనకి కొసరి కొసరి వడ్డించినది గుర్తుకొచ్చి తనని పెంచిన వారిని కూడా తలుచుకొని ఎంతో ఆనందపడ్డాడు దానికి కారణం నా తల్లి కోరిక కదా దాన్ని మహాదేవుడు తీర్చడం కదా అని ఎంతగానో సంబర పడ్డాడు.. తను అనాధని తనకు నిజంగా తెలియదు కదా తనని పెంచిన వారు చనిపోయేటప్పుడు చెప్పినప్పుడు మాత్రమే తనకి ఒక అమ్మ ఉందని ఆ అమ్మ దగ్గర నుంచి తప్పిపోయారని ఎట్లాగైనా అమ్మ ను కలుసుకోవాలని ఆమెను కలుసుకోలేక వైరాగ్యం చెంది భగవంతుడు అయినా మహాదేవుని తలుచుకుంటూ ఆయన్ని తన తీవ్రమైన స్నేహ భక్తితో ప్రసన్నం చేసుకుంటాడని తెలియదు కదా..

తల్లి " మహాదేవ ఎన్ని కష్టాలు పడింది ఈ అదృష్టానికని ఎంతగానో ఆనందంగా ఉంది, నా నుంచి దూరమైన ఈ బిడ్డ సాక్షాత్తు మీతోనే పరాచకాలాడి భగవంతుని స్నేహితుడిని చేసుకున్న ఈ సన్నివేశం చూడటానికే నాకు ఈ జన్మ పండుగగా సరిపోయింది, దానితోపాటు నేను తమరికి కడుపునిండా భోజనం

పేట్టడం అనేది నాకు ఎంతగానో ఆనందంగా ఉంది తండ్రి... మరొక్క కోరిక స్వామి"

శివుడు "చెప్పు తల్లి నీ కోరిక ఏదైనా నెరవేరుస్తాను.. తండ్రి తమరు ఎప్పుడైనా గోరుముద్దలు తిన్నారో తినలేదు నేను మీకు కార్తికేయనికి ఒకే కంచంలో కలిపి మీ ఇద్దరికీ గోరుముద్దలు తినిపించాలని నా కోరిక తండ్రి దయవుంచి ఇది ఒక్కటి మన్నించండి, తమరికి గోరుముద్దలు తినిపించాలని అలాగే ఎంతో కాలం నుంచి దూరమైనా నా బిడ్డకి మీతో కలిపి గోరు ముద్దలు తినే అవకాశం రావాలని స్వార్ధంతో ఈ కోరిక కోరుకుంటున్నా తండ్రి "

}

గతంలో కార్తికేయ రచనలలో నాకు ఒక తల్లి ఉంటే ఎలా ఉంటుంది అని తన చేత చిన్న పిల్లలకు తల్లి చేసే సుశ్రూష అంతా నాకు చేసినట్టు గోరుముద్దలు తిన్నట్టు తన భక్తిని చాటుకున్నాడు ఇప్పుడు నాతో పాటు నా భక్తుడు తన తల్లి కలిసి గోరుముద్దలు తినిపించాలని ఈ కార్తికేయ ఆలోచన నాకు ఎంతగానో నచ్చినది ..

విష్ణు దేవుడు బ్రహ్మదేవుడు " మహాదేవ తమరి కన్నా మాకు కూడా ఆలోచన ఎంతో బాగా నచ్చింది, కథలు ఎలాగైనా మా పాత్రను కూడా చెప్పించి ఆ మహాతల్లి చేత గోరుముద్దలు మాకు తినిపింపజేస్తే బాగుండేది కార్తికేయుడు "

కార్తికేయుడు " అయ్యా విష్ణుదేవ తమరికి పెడితే ఒకటి బ్రహ్మదేవుల వారికి పెడితే ఒకటి శివుడికి పెడితే ఒకటా అందరూ ఒకటే అంతా ఒకటే అన్ని ఒకటే , ఏదైనా ఒకటే "

త్రిమాతలు "కార్తికేయుడు బహు చతురమైన ఎత్తు వేశాడు ఇప్పుడు ఈ కథలో విష్ణు దేవుడు పాత్ర బ్రహ్మదేవుడు పాత్ర లేదని ఇక వారు నోచ్చుకోరు సుమీ"

ఇక కథ

{

శివుడు "అలాగే తల్లి తప్పకుండా తీరుస్తా , అయినా స్మశానంలో కపాలల్లో తినే నాకు నువ్వు ప్రేమగా నోట్లో ముద్దులు పెడతానంటే ఎందుకు కాదంటాను తల్లి "

కుండన్న " చూసావా అమ్మ స్నేహితుడి తల్లి కూడా తల్లితో సమానం అందుకని నిన్ను కూడా మహాదేవుని వారు అజరామరమైన వ్యక్తి సృష్టి ప్రారంభం ముందు నుంచి ఉండేవారు సృష్టిని తనలో లీనం చేసుకునే వారు కూడా నిన్ను అమ్మా అని పిలుస్తున్నారు ఆ జగన్మాతకే పతి అయిన ఈ జగత్ పి త ని నీవు బిడ్డగా పొందుతున్నావమ్మా నీ అదృష్టం చూడు ఇదంతా నా స్నేహం వల్లే కదా అని తను ఆనందంతో కళ్ళు పైకి ఎగరేసి పొంగిపోతున్నాడు

తల్లి " అవును ! నీ నిష్కలంక భక్తికి లొంగిపోయాడు ఈ మహాదేవుడు అంటూ నన్ను ఆరాధనగా చూస్తుంది "

కుండన్న " మరి ఏమనుకున్నావ్ ఈ కుండ న్న అంటే"

శివుడు " ఏమయ్యా ! నీకు నీ తల్లి చంద్రశేఖర ప్రభు అని గొప్ప పేరు పెట్టింది కదా నువ్వు ఇప్పటినుంచైనా చంద్రశేఖర ప్రభు అని చెప్పొచ్చు కదా "

కు " అలాగే మహాదేవ ఇప్పటినుంచి నన్ను నేను చంద్రశేఖర ప్రభు గానే అనుకుంటాను నా తల్లిదండ్రులు పెట్టిన పేరు నాకు ఉత్తమమైనది "

సరదాగా సంభాషణ కొనసాగుతూ ఉండగా ఆ మహాతల్లి అమితమైన ప్రేమతో చక్కగా మడి కట్టుకొని భగవంతుడికి నైవేద్యం వండినట్టే అన్ని పదార్థాలు సిద్ధం చేస్తుంది

కు " అమ్మ ఇంట్లో అన్ని పదార్థాలు ఉన్నాయి మహాదేవుడికి ఏది ఇష్టమో కనుక్కొని అన్ని చెయ్ ఆయనకు అన్నీ తినిపించాలి మనం ఆయన మానసికంగా ఇప్పటిదాకా ప్రసాదం తీసుకుని ఆనందపడి ఉంటారు కానీ మనం ప్రత్యక్షంగా ఇవ్వాలి అయ్యా వెళ్లి పార్వతీ మాత తో నీ దగ్గర నేను బిక్షం ఎత్తుకొని తిన్నాను కానీ ఒక తల్లి నా స్నేహితుడు మాత్రం నన్ను వారంతట వారే అడిగి నాకు గోరుముద్దలు తినిపించారని గొప్పగా చెప్పుకోవాలి ,

ఆ మాటకి పార్వతీ మాత కూడా నవ్వుకున్నది ..

}

నిజంగా పార్వతీ మాత నవ్వుకున్నది ..

పార్వతీ మాత " నేను రా కుమార్తె ను.. తమరు సాధువు లాగా వచ్చి నా దగ్గర బిక్ష అడిగారు నేను అందరికీ పెడతాను తమకి పెడతాను " అంటూ మహాదేవుని వారి వైపు చూసి వెటకారం చేయ సాగింది

నేను " చూడవయ్యా కార్తికేయ గురువా గురువా అని పిలుస్తూ మా ఇంట్లోనే మాకు గిల్లికజ్జాలు పెడుతున్న సుమీ"

నా యొక్క హాస్య భరితమైన ఒక కవళికలు చూసి అందరూ ఆనంద పడ్డారు

నేను "కార్తికేయ తొందరగా ఈ కథ అయిపో గోట్టి నీవు మనసులో అనుకున్న సాధన స్థిరంగా పెట్టి మాకు చేయబోతున్న కథను సిద్ధం చేశావు కాబట్టి నువ్వు దర్శకత్వం వెంటనే చేయవలెను .. దానికి మేము ఎంతో కాను ఆనందపడతాము ఈ కథ యొక్క ఆఖరి ఘట్టం త్వరగా మాకు చెప్పి ఇకని ధ్యాన స్థితిలో నుంచి బయటికి వచ్చి దర్శకత్వం మొదలు పెట్టవలెను

లక్ష్మీదేవి " ఇది శివాజ్ఞ"

(ఇంకా ఉంది)

పుణ్యవతి (నవల) - 16

2026-09-23T09:56:00.000+05:30

పుణ్యవతి (నవల) - 16

రచన : గొర్తి వెంకట సోమనాథ శాస్త్రి (సోమసుధ)

(ఉత్తరం చదివిన పుణ్యవతి త్వరలోనే సృజనకు మంచి సంబంధం అవుతుందని, ఈ సంబంధం తప్పిపోయినందుకు బాధపడవద్దని రంగనాధాన్ని ఓదారుస్తుంది. ఆరాత్రి మనస్తాపంతో రంగనాధం మరణిస్తాడు. రంగనాధం మరణవార్త విన్న పుణ్యవతి అన్నయ్య శేఖర్ వచ్చి అన్నగారి అంతిమయాత్రకు సిద్ధమవుతున్న జగన్నాధాన్ని పక్కకు పిలుస్తాడు. తరువాత...)

@@@@@@@@@@@

సుమారు గంటసేపు ఆ యింటి వాతావరణమంతా గగ్గోలుగా మారిపోయింది. రంగనాధం మరణవార్త విని చుట్టుపక్కల తెలిసిన వాళ్ళంతా పరామర్శకొచ్చి వెళ్తున్నారు. శేఖరం జగన్నాధాన్ని పక్కకు పిలిచి మాట్లాడటం గమనించి, పుణ్య అటువైపెళ్ళింది. చాటుగా అన్నయ్య మాటలు విని విస్తుపోయింది.

"జగన్నాధంగారూ! నేను మిమ్మల్ని ఇలా అడగటం వింతగా ఉండవచ్చు. కానీ నా మనసులో ఉన్నది దాచుకొని తరువాత బాధపడటం నాకు అలవాటు లేదు. నాన్న పోయాక, బంధువుల ఛీత్కారాల మధ్య కొన్నాళ్ళు గడిపిన అమ్మ, తన ఉద్యోగాన్ని ఈ ఊరికి బదిలీ చేయించుకుంది. నాకు పదేళ్ళ వయసులో అమ్మ నన్నూ, చెల్లిని తీసుకొని ఈ ఊరు వచ్చింది. అప్పుడే రంగనాధంగారు పరిచయమయ్యారు. మేమిక్కడ ఉన్న పదిహేను సంవత్సరాలు అమ్మను ఆయన సొంత చెల్లెలుగా ఆదరించారు. మా కష్టాల్లో చేదోడుగా నిలబడి, మా ఉన్నతికి మానసికంగా తోడ్పడ్డారు. నేను ఆయన చేసే సాయానికి మొహమాటపడుతుంటే - కొడుకులు లేని వాణ్ణి, నా ముప్పు నువ్వే గడపాలిరా-అనేవారు. ఆఖరికి అమ్మ చనిపోయినప్పుడు ఆర్థికసాయం కూడా చేసారు. అమ్మ పోయాక, కొన్ని కారణాల వల్ల రెండు వీధుల అవతలకు ఇల్లు మారవలసి వచ్చింది. కానీ ఆయన అనుబంధాన్ని, కోరికను నేను మరిచిపోలేదు. కష్టకాలంలో తండ్రిగా ఆదరించిన రంగనాధంగారి అభిమాన పుత్రుడిగా ఈ పని చేయాలనుకుంటున్నాను. మీకు అభ్యంతరం లేకపోతే, ఆయన చితికి నన్ను నిప్పు పెట్టనిస్తారా?"

శేఖర్ కోరికకు ముందు విస్తుపోయినా, జగన్నాధం అతన్ని కాదనలేకపోయాడు. అక్కడ ఉన్న పెద్దలు కొందరు 'పిదప కాలం, పిదప బుద్ధులు ' అంటూ బుగ్గలు నొక్కుకున్నారు.

"తమ్ముడు ఉండగా, ఇలాంటి వాటిని బయటవాళ్ళెలా చేస్తారు? ఇలాంటి వాటికి కులం, గోత్రం ఏమీ చూడనక్కరలేదా?" అని సణిగారు. జగన్నాధమేమీ మాట్లాడక, అతన్ని అనుమతించాడు. అయినా ఇలాంటి వాటిని నలుగురూ అడ్డుకొని వెలివేసే రోజులు కాదు గనుక ముక్కున వేలేసుకోవటం తప్ప ఎవరూ ఏమీ చేయలేకపోయారు. స్నానం చేసి రంగనాధం అంతిమయాత్రకు సిద్ధమవుతున్న శేఖర్ ముందుకి పుణ్యవతి వచ్చింది.

"అన్నయ్యా!" పిలిచిన పుణ్యను శేఖర్ సూటిగా చూడటంతో భయపడింది. మౌనంగానే అతనికి రెండు చేతులు జోడించి పక్కకు తప్పుకొంది. కానీ అన్నలోని ఆదర్శానికి మాత్రం ఆమె మనసులో పొంగిపోయింది. ఇన్నాళ్లు శేఖరానికి చెల్లిగా పుట్టటం తన దురదృష్టం అనుకునేది. జీవితంలో మొదటిసారి 'ఇలాంటి అన్నకు చెల్లిని చేసినందుకు ' భగవంతునికి మనసులోనే ధన్యవాదాలు చెప్పుకొంది. చిన్నప్పటినుంచి అంతే! మంచిపనులు చేసినప్పుడు అన్నను తను మెచ్చుకోవాలనుకొనేది. కానీ వాడి ముఖంలో గాంభీర్యాన్ని చూసి భయంతో మిన్నకుండిపోయేది. అతను అన్ని విషయాల్లోను బాగుంటాడు. కానీ ఆడపిల్ల దేనికీ ఎదురుచెప్పకూడదన్నదే అతనిలో పుణ్యకి నచ్చని అంశం. జరగవలసిన తంతులు జరిగాక, సాయంత్రం శేఖర్ తన ఇంటికి వెళ్ళిపోతూ, పుణ్యని పన్నెండు రోజులు అక్కడే ఉండమన్నాడు.

@@@@@

అప్పటికి రంగనాధం చనిపోయి వారం రోజులైంది. సృజన, జగన్నాధం దంపతులు, పుణ్య తప్ప ఇంటికొచ్చిన బంధువులంతా వెళ్ళిపోయారు. ఊరెళ్ళిన రవి ఏ కారణం చేతనో ఇంకా రాలేదు. ఉన్నట్లుండి ఆ రాత్రి అలికిడయి, నిద్ర లేచిన పుణ్యకు పక్కలో సృజన కనిపించలేదు. బాత్రూంకి వెళ్ళి ఉంటుందనుకొన్న ఆమెకు వంటింట్లోంచి చప్పుడు వినిపించి లేచి చూసింది. అక్కడ సృజన నీళ్ళగ్లాసులో పక్కనున్న పాకెట్లోంచి ఏదో తీసి కలపటం కనిపించింది.

"ఏంటే కలుపుతున్నావ్?" పుణ్య గొంతు విని సృజన త్రుళ్ళిపడింది.

"ఏమీ లేదు" అంటూ పక్కనున్న పాకెట్టుని కంగారుగా గూట్లో దాచేసింది.

దాని ప్రవర్తనకు అనుమానించిన పుణ్య పరుగులాంటి నడకతో స్నేహితురాలిని సమీపించింది. వెంటనే ఆమె గ్లాసులోని ద్రవాన్ని కంగారుగా తాగబోయింది. సృజన చేతిలోని గ్లాసుని పుణ్య ఎగరగొట్టింది. కొద్ది క్షణాలు ఇద్దరి మధ్య మౌనం. ఉన్నట్లుండి సృజన గొంతు భీకరంగా మారిపోయింది.

"నేనేం చేస్తే నీకెందుకే? మర్యాదగా ఇక్కడినుంచి వెళ్ళిపో!" సృజన పిచ్చిగా అరిచింది. దయ్యం పట్టినట్లు అరిచే ఆమెను చూసి పుణ్య భయపడింది. అయినా ధైర్యంగా గూట్లోని పాకెట్టుని చూడాలని అటు వెళ్ళింది. వెంటనే సృజన ఉద్రేకంగా స్నేహితురాలి మీదకు దూకింది.

"వెళ్ళమని చెబితే నీక్కాదు" ఆమె గొంతు తీవ్రమైంది.

పుణ్య ఆమెను తప్పించుకొని గూట్లోని పాకెట్టుని తీసి చూసింది. ఎలకలమందు. పుణ్య కొప్పును బిగించి పట్టుకొని విసురుగా లాగింది సృజన. ఆ విసురుకి పుణ్య పక్కనే ఉన్న గోడ మీదకు తూలిపడింది. ఆమె చేతిలోని పాకెట్టు దూరంగా నేలపై పడింది. పరుగులాంటి నడకతో పాకెట్టు వైపు వెళ్ళబోయిన సృజీని నడుము పట్టుకొని ఆపిందామె. వెంటనే సృజన వెనక్కి తిరిగి పుణ్యను నేల మీదకు పడదోసింది.

"నన్ను చావనీకుండా ఆపుతావు కదూ! ముందు నిన్ను చంపి తరువాత నేను చస్తానే!" అంటూ ఆమె పుణ్య గుండెలపై కూర్చుని, ఆమె జుట్టుని పట్టుకొని తలను నేలకేసి బలంగా కొట్టింది. ఆ దెబ్బకి పుణ్యకు తల దిమ్మెక్కినట్లయి, స్నేహితురాలిని తన మీదనుంచి తోసెయ్యాలని చూసింది. అదే సమయంలో నేలకు తల తగలకుండా చేతులతో కాసుకొంటూనే పుణ్య కేకలేసింది. ఆ చీకటి రాత్రి నిశ్శబ్దంలో పుణ్య అరుపులు వినిపించి జగన్నాధం దంపతులు కంగారుగా వచ్చారు. పుణ్యవతి నేల మీద వెల్లకిలా పడి ఉంది. "చావు" అని సృజన పిచ్చెక్కినదానిలా ఆమె తలను నేలకేసి బలంగా కొడుతోంది. సృజన వెనుకనుంచి జగన్నాధం ఆమె భుజాలను పట్టుకొని బలంగా వెనక్కి లాగాడు. సృజన వేళ్ళ మధ్య తన జుట్టు ఇరుక్కోవటంతో పుణ్య గట్టిగా అరిచింది. సృజన ముందుకి జగన్నాధం భార్య దూకి, తన రెండు చేతులతో ఆమె చెంపలను గట్టిగా వాయించింది. ఆ దెబ్బలకు తట్టుకోలేక సృజన నీరసంతో నేల మీదకు జారిపోయి, వెక్కి వెక్కి ఏడవటం మొదలెట్టింది. జగన్నాధం తల దిమ్మెక్కి పడి ఉన్న పుణ్యను లేవదీసి గ్లాసుతో నీళ్ళు తాగించాడు.

"నీకేం దయ్యం పట్టిందే? నిక్షేపంలాంటి పిల్లను చంపెయ్యాలని చూసావ్!" తిడుతున్న జగన్నాధం భార్యను ఆగమని పుణ్య వేడుకొంది.

"పిన్నీ! ఊరుకో! నన్ను చంపాలని కాదు. . .తనే చచ్చిపోవాలని చూసింది. నేను అడ్డుపడ్డందుకు యిలా. . . అబ్బా! చావుకి తెగించిన వాళ్ళు రాక్షసుల కన్నా బలవంతులంటారు. నిజమే!" అని నేలపై పాకుతూ, సృజన వద్దకెళ్ళింది పుణ్యవతి.

"సృజీ!" ఆమె భుజంపై చేయి వేసి కుదిపింది. నేలపై బోర్లా పడుకొని ఏడుస్తున్న సృజన ఒక్కుదుటున లేచి పుణ్య ఒళ్ళో తల ఉంచి భోరుమంది. ఆమె తన చేతితో స్నేహితురాలు తల నిమురుతూ, "ఇప్పుడేమి జరిగిందని ఆత్మహత్య చేసుకోవాలనుకున్నావు?" అని అడిగింది.

"ఏముందీ? పిచ్చి. . . ఆత్మహత్యలు వీళ్ళ కొంపలో ఉన్నదే కదా!" అంటున్న జగన్నాధం భార్యకు చేతులు జోడించింది పుణ్యవతి.

"పిన్నీ! ఏమనుకోకపోతే, మమ్మల్ని కొద్దిసేపు వదిలేస్తారా?"

"అది కాదురా! అది మళ్ళీ. . ."

"లేదు పిన్నీ! తన చావుకి నేను అడ్డుపడ్డానని అది కొంచెం ఆవేశపడింది, అంతే! ప్రస్తుతం దానిలోంచి తను బయటపడింది. నాకొచ్చిన భయమేమీ లేదు. మీరు వెళ్ళండి" అనగానే వాళ్ళు వెళ్ళిపోయారు.

స్నేహితురాళ్ళిద్దరి మధ్య కొద్ది క్షణాలు మౌనం.

"పుణ్యా! నన్ను క్షమిస్తావు కదూ!" పుణ్య ఒళ్ళోంచి లేచి కూర్చుని వెక్కుతూ అంది సృజన.

(ఇంకా ఉంది)

భగవంతుడికి...భక్తుడికి మధ్య జరిగే ఒక ఆసక్తికర సంభాషణ

2026-09-23T09:48:00.000+05:30

భగవంతుడికి.భక్తుడికి మధ్య జరిగే ఒక ఆసక్తికర సంభాషణ.

(పూర్తిగా ఊహాజనితమే)

అంబడిపూడి శ్యామసుందర రావు

చదివినాక జీవితం పట్ల మీ ఆలోచనలు మీ జీవిత దృక్కోణమే మారిపోతాయి ఒక రోజు ఒక భక్తుడు దేవుడి ముందు కూర్చుని ఈ రోజు నీవు ఎందుకు స్వామీ నాకు చాల ఇబ్బందులు కలుగజేసావు నాకే ఎందుకు అలా జరగాలి రోజు నిన్ను పూజించనిదే బయటకు వెళ్ళాను ఏ పని చేయను అని ఆ భక్తుడు భగవంతుడితో తన భాధను చెప్పుకున్నాడు విన్న భగవంతుడు ఏమైంది నా వల్ల నీకు వచ్చిన ఇబ్బంది ఏమిటి అని ప్రశాంతంగా అడిగాడు ఏమి తెలియనట్లు అడుగుతున్నావేమి స్వామి ఆఫీసు లో పని ఉందని పడుకోబోయే ముందు అలారం పెట్టుకొని పడుకుంటే ఆ అలారం మోగలేదు దాంతో లెట్ గాలేచి ఆఫీస్ కు ఆలస్యంగా వెళ్ళాను ఓహ్ అంతేనా అని భగవంతుడు అంటాడు ఇంకా ఉంది స్వామి నా మోటార్ సైకిల్ మొరాయించింది దాంతో ఇంకా ఒత్తిడి పెరిగింది. అంతేనా ఇంకా ఏమైనా ఉందా అని భగవంతుడు అంటే ఇంకా ఉంది స్వామి ఆఫీస్ కు ఆలస్యంగా వెళ్లడం వల్ల మధ్యాన్నం భోజనానికి ఆలస్యంగా మెస్ కు వెళ్లాల్సి వచ్చింది నేను వెళ్లే టైమ్ కు భోజనాలు అయిపోయినాయి నేను ఖాళీ కడుపుతో ఉండాల్సి వచ్చింది

అంతేనా ఇంకా ఏమైనా ఉందా? అని భగవంతుడు భక్తుడిని అడుగుతాడు ఆ భక్తుడు తన బాధలను కంటిన్యూ చేస్తాడు ఆఫీస్ పని ముగించుకొని ఇంటికి వస్తుండగా ఫోన్ మాట్లాడుతూ ఉండగా దారిలోనే ఫోన్ సడన్ గా కట్ అయిపోతుంది కారణం ఫోన్ ఛార్జింగ్ పూర్తిగా అయిపోతుంది ఇవన్నీ ఏమిటి స్వామి ? అప్పుడు భగవంతుడు నీ సమస్యలు అన్ని అయిపోయాయా ఇంకా ఏమైనా ఉన్నాయా. అని అడుగుతాడు అసలు సమస్య అప్పుడే మొదలైంది స్వామి బాగా అలిసిపోయి ఇంటికి వచ్చి విశ్రాంతి తీసుకుందామని అనుకుంటూ ఉంటె అప్పుడే ఫ్యాన్ ,ఏసీ రెండు పనిచేయడం మానేశాయి. ఎందుకు స్వామి నామీద ఇంత కక్ష్య అని తన భాధను అంతా దేవుడి ముందు వెళ్లగక్కాడు.

సరే నీవు చెప్పడం అయింది కదా నేను చెప్పేది జాగ్రత్తగా విను నీ అలారం మోగితే నీవు నిద్రలేచి స్నానానికి బాత్ రూమ్ కు వెళ్ళేవాడివి ఆ టైం లో అక్కడ ఒక నల్ల త్రాచు ఉంది అది వెళ్ళిపోయాక నీవు లేవాలని నేను అలారం ను మొగనివ్వలేదు నీ మోటార్ సైకిల్ మొరాయించకుండా సరిగా టైం కు బయల్దేరి ఉంటె ఒక త్రాగు బోతు నడుపుతున్న ట్రక్కు క్రింద పడేవాడివి పెద్ద ప్రమాదం జరిగి ఉండేది.ఇంకా భోజనం సంగతి అంటావా నీవు వెళ్లిన సమయానికి అక్కడ వంట వాళ్ళు సాంబార్ లో బల్లిని గమనించి మొత్తం సాంబార్ ను బయట పారబోశారు ఆ ;పాత్రను కడిగి మళ్ళీ సాంబార్ తయారు చేసి వడ్డించడం వల్ల లేట్ అయింది నీతో ఫోను మాట్లాడుతున్న వ్యక్తి మీ బాస్ దగ్గర నీ పరువు తీయాలనుకున్నాడు. ఆ ఫోను. ఆ క్షణంలో ఫోను బ్యాటరీ అయిపోవడం వల్ల వాడు నిన్నేమీ చేయలేకపోయాడు.చివరిగా...ఫ్యాను, ఏ.సి. అంటావా... అవి ఆన్ చేసినట్లయితే షార్ట్ సర్క్యుట్ జరిగి.. ఆ రాత్రంతా నువ్వు చీకట్లో గడపాల్సి వచ్చేది. అవసరమంటావా...చెప్పు ?

స్వామి నా అజ్ఞానాన్ని మన్నించు ఇన్ని చేసి నీవు నన్ను కాపాడావు నిన్ను అర్ధం చేసుకోలేక నిన్ను తొందరలో నిందించాను,క్షమించు స్వామి అని భక్తుడు అంటే భగవంతుడు క్షమాపణ అడగడం కాదు నన్ను పూర్తిగా నమ్మడం నేర్చుకో, ఏమి జరిగినా మన మంచికే అన్న భావన పెంచుకో నీవు ఎన్ని అనుకున్న నీకు మంచి జరిగే అత్యుత్తమ పనిని నీకు సిద్ధంగా ఉంచుతాను నన్ను నమ్మడం అలవాటు చేసుకో జీవితం సుఖంగా సాగుతుంది. అని దేవుడు మాయమవుతాడు

"ఈతఁడొక్కఁడే యన్నిటా నెన్నిక కెక్కినవాఁడు"

2026-08-23T15:41:23.419+05:30

"ఈతఁడొక్కఁడే యన్నిటా నెన్నిక కెక్కినవాఁడు"

ఆచార్య తాడేపల్లి పతంజలి

తాళ్లపాక అన్నమాచార్యుల సంకీర్తనలలోని "ఈతఁడొక్కఁడే యన్నిటా నెన్నిక కెక్కినవాఁడు" (28వ సంపుటం, 350వ సంకీర్తన, రేకు: 1860-4, రాగం: సాళంగనాట) కీర్తనకు సంబంధించిన అవతారిక, సాహిత్యం, తాత్పర్యం మరియు దశావతారాల అంతరార్థ విశేషాలు:

అవతారిక (సందర్భం)

శ్రీమహావిష్ణువు దుష్టశిక్షణ, శిష్టరక్షణ కోసం ధరించిన దశావతారాల లీలలను, పరాక్రమ విశేషాలను శ్రీవేంకటేశ్వరునిలోనే దర్శిస్తూ అన్నమయ్య భక్తులను, లోకులను ఆహ్వానిస్తున్న సందర్భమిది. అన్ని విధాలా గణనకెక్కిన (అత్యంత ప్రసిద్ధుడైన) ఆ సుందర పరమాత్ముని లీలావిభవాలను దర్శించ రండంటూ పిలవడం ఈ సంకీర్తనలోని ప్రధాన భావం.

పల్లవి

ఈతఁడొక్కఁడే యన్నిటా నెన్నిక కెక్కినవాఁడు

చూతమురారో చక్కని రీతి గలవాఁడు ॥

తాత్పర్యం: సమస్త విషయాలలోనూ, సకల లోకాలలోనూ అత్యంత ప్రసిద్ధి గాంచినవాడు, అగ్రగణ్యుడు ఈ శ్రీవేంకటేశ్వరుడు ఒక్కడే! అత్యంత సుందరమైన రూపం, సద్గుణాలు కలిగిన ఈ స్వామిని అందరం కలిసి వెళ్లి దర్శిద్దాం రండి!
దశావతార విశేషం: అవతారాలన్నింటికీ మూలపురుషుడైన పరాత్పరుడు తిరుమల శ్రీనివాసుడేనని, సమస్త అవతారాల శక్తులు ఆయనలోనే మూర్తీభవించాయని పల్లవిలో స్పష్టమవుతుంది.

చరణం 1

సారెకుఁ బుటమెగరి సాముచేసినవాఁడు

ఆరితేరిన చిప్పలహరికెవాఁడు

పోరి కొమ్ముదారతోడి పోటుబంటయినవాఁడు

చేరి రివులఁ జెండాడే చేకత్తులవాఁడు ॥ ఈతఁ ॥

తాత్పర్యం: నీటిలో పదేపదే పైకి ఎగురుతూ విన్యాసాలు (సాము) చేసినవాడు; గట్టిదైన డిప్పను (చిప్పను) డాలుగా ధరించి ఆరితేరినవాడు; పదునైన కోరలతో యుద్ధం చేసి శత్రువులను సంహరించిన మహావీరుడు; శత్రువుల దగ్గరికి వెళ్లి పదునైన గోళ్ళనే కత్తులుగా చేసి చీల్చి చెండాడినవాడు.
దశావతార విశేషాలు:
1. మత్స్యావతారం: "సారెకుఁ బుటమెగరి సాముచేసినవాఁడు" — ప్రళయ జలాల్లో మీనమై సంచరిస్తూ వేదాలను రక్షించిన మత్స్యమూర్తి లీల.
2. కూర్మావతారం: "ఆరితేరిన చిప్పలహరికెవాఁడు" — మందర పర్వతాన్ని మోస్తూ గట్టిదైన వీపు చిప్పనే డాలుగా (హరిక) ధరించిన కూర్మరూపం.
3. వరాహావతారం: "పోరి కొమ్ముదారతోడి పోటుబంటయినవాఁడు" — హిరణ్యాక్షునితో పోరాడి, తన పదునైన కోరలతో భూదేవిని ఉద్ధరించిన ఆదివరాహమూర్తి పరాక్రమం.
4. నరసింహావతారం: "చేరి రివులఁ జెండాడే చేకత్తులవాఁడు" — హిరణ్యకశిపుని చేరదీసి తన చేతి వాడిగోళ్లనే ఆయుధాలుగా చేసి సంహరించిన నారసింహావతార లీల.

చరణం 2

పొంచి యడుగడుగుకుఁ బొదలేవాఁడు

చెంచలించక పగలు సాదించేవాఁడు

పెంచి శరణంటేఁ గాచే బిరుదువాఁడు

మించి యెలువఁగరాని మేటి బలువాఁడు ॥ ఈతఁ ॥

తాత్పర్యం: పొంచి ఉండి ఒక్కొక్క అడుగుతోనే సమస్త బ్రహ్మాండాలను దాటేలా పెరిగినవాడు; వెనుకాడకుండా క్షత్రియులపై గల పగను సాధించినవాడు; తనను నమ్మి 'శరణు' అన్నవారిని కనికరించి రక్షించే బిరుదు గలవాడు; ఎవరూ ఎదిరించలేని గొప్ప బలసంపన్నుడు.
దశావతార విశేషాలు:
5. వామనావతారం: "పొంచి యడుగడుగుకుఁ బొదలేవాఁడు" — చిన్నవానిగా వచ్చి మూడడుగులతో త్రివిక్రముడై విశ్వమంతా వ్యాపించిన వామనమూర్తి.
6. పరశురామావతారం: "చెంచలించక పగలు సాదించేవాఁడు" — క్షత్రియులపై మొక్కవోని సంకల్పంతో ఇరవై ఒక్క మార్లు దండెత్తి పగను తీర్చుకున్న పరశురాముని వైఖరి.
7. శ్రీరామావతారం: "పెంచి శరణంటేఁ గాచే బిరుదువాఁడు" — 'అభయం సర్వభూతేభ్యో దదామ్యేతద్ వ్రతం మమ' అంటూ విభీషణాది శరణాగతులను ప్రాణప్రదంగా రక్షించిన శ్రీరామచంద్రుని శరణాగత వత్సలత.
8. బలరామావతారం: "మించి యెలువఁగరాని మేటి బలువాఁడు" — అపారమైన బలపరాక్రమాలు కలిగిన హలధరుడైన బలరాముని వైభవం.

చరణం 3

పరులనుఁ గడు సిగ్గు వరపించేవాఁడు

తొరలి తొక్కని చోట్లు దొక్కేటివాఁడు

సురలకు నేలికై సూడువట్టేవాఁడు

నిరతి శ్రీవేంకటాద్రి నెలకొన్నవాఁడు ॥ ఈతఁ ॥

తాత్పర్యం: అన్యమతస్థులను/రాక్షసులను పరమ మోహంలో ముంచి సిగ్గుపడేలా చేసినవాడు; వేగంగా పరుగులు తీస్తూ ఎవరూ అడుగుపెట్టని ప్రదేశాలను సైతం అధిరోహించేవాడు; దేవతలకు నాయకుడై రాక్షసులపై పగబట్టి సంహరించేవాడు; నిరంతర భక్తితో శ్రీవేంకటాద్రిపై కొలువుదీరినవాడు.
దశావతార విశేషాలు:
9. బుద్ధావతారం: "పరులనుఁ గడు సిగ్గు వరపించేవాఁడు" — త్రిపురాసురుల స్త్రీలను, అసురులను తన మాయాబోధలతో లజ్జింపజేసి అధర్మం నుండి మరల్చిన బుద్ధావతార తత్త్వం.
10. కల్క్యవతారం: "తొరలి తొక్కని చోట్లు దొక్కేటివాఁడు / సురలకు నేలికై సూడువట్టేవాఁడు" — కలియుగాంతంలో దేవతల పక్షాన నిలిచి, గుర్రంపై వేగంగా సంచరిస్తూ దుష్టులను సంహరించి ధర్మసంస్థాపన చేసే కల్కి అవతార సూచన.
ముగింపు: ఈ దశావతారాల సమస్త వైభవాలు, వీరత్వాలు మూర్తీభవించిన సాక్షాత్ పరబ్రహ్మమే తిరుమల వేంకటాద్రిపై వేంకటేశ్వరుడై వెలసి ఉన్నాడని అన్నమయ్య సంపూర్ణ సమర్పణతో కీర్తించారు.

జీవన తత్త్వం

2026-08-23T14:57:18.812+05:30

జీవన తత్త్వం

సి.హెచ్.ప్రతాప్

శ్లోకం:

అధశ్చోర్ధ్వం ప్రసృతాస్తస్య శాఖా గుణప్రవృద్ధా విషయప్రవాలాః।

అధశ్చ మూలాన్యనుసంతతాని ర్మానుబంధీని మనుష్యలోకే॥ 2

( భగవద్గీత 15 వ అధ్యాయం, 2 వ శ్లోకం)

ఈ సంసార వృక్షం యొక్క కొమ్మలు కిందకీ, పైకి కూడా విస్తరించి ఉన్నాయి. ప్రకృతిలోని సత్వ, రజో, తమో గుణాల ద్వారా ఇవి పెంపొందుతాయి. ఇంద్రియ విషయాలు (శబ్ద, స్పర్శ, రూప, రస, గంధాలు) ఈ కొమ్మలకు చిగురుటాకుల వంటివి. అలాగే, మానవ లోకంలో కర్మలకు కట్టుబడేలా చేసే సత్కర్మలు, దుష్కర్మలు అనే వేర్లు కిందకి విస్తరించి అనుబంధాలను ఏర్పరుస్తాయి.

మొదటి శ్లోకంలో రూపకల్పన చేసిన సంసార వృక్షం ఎలా విస్తరిస్తుందో, మానవుడిని కర్మలలో ఎలా బంధిస్తుందో ఈ రెండవ శ్లోకంలో భగవాన్ శ్రీకృష్ణుడు స్పష్టంగా ఆవిష్కరించారు.

ఈ వృక్షానికి కొమ్మలు దేవతలు, గంధర్వులు మొదలైన ఊర్ధ్వ లోకాల వరకు, అలాగే పశుపక్ష్యాదులు, నిమ్న లోకాల వరకు వ్యాపించి ఉంటాయి. జీవుడు చేసే గుణప్రధానమైన కర్మల బట్టి ఈ కొమ్మలు విస్తరిస్తాయి. ఇంద్రియ విషయాలనే చిగురుటాకులు జీవుడిని ఆకర్షించి, వాసనలను పెంపొందిస్తాయి. ముఖ్యంగా మానవ లోకంలో రాగద్వేషాలతో కూడిన కర్మలే ఈ చెట్టుకు అదనపు వేర్లుగా మారి, పునర్జన్మల చక్రంలో జీవుడిని బంధిస్తాయి.

ఈ తత్త్వాన్ని సులభంగా అవగతం చేసుకోవడానికి ఒక చిన్న వృత్తాంతం ఉపయోగపడుతుంది.

ఒక రాజభవనంలో ఒక సుందరమైన విలాసవంతమైన తోట ఉండేది. ఒకసారి ఒక సాధువు ఆ తోట గుండా వెళ్తుండగా, అక్కడ ఉన్న ఒక చెట్టుకు వింతైన పొదలు, బలమైన అదనపు వేర్లు అల్లుకుని ఉండటం చూశారు. ఆ తోటమాలి చెట్టును నరకడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు.

సాధువు అతడిని ఆరా తీయగా, తోటమాలి ఇలా అన్నాడు: "మహాత్మా! ఈ చెట్టు పైన అందమైన పూలు, తీపి పండ్లు కాస్తాయి. కానీ కింద ఉన్న అదనపు వేర్లు భూమిలోని సారాన్నంతా పీల్చేస్తూ, పక్కన ఉన్న భూమికి గట్టిగా అల్లుకుపోతున్నాయి. పైకి చూస్తే చెట్టు ఎంతో ఆకర్షణీయంగా కనిపిస్తుంది, కానీ కింద ఉన్న ఈ లోతైన వేర్లు దానిని శాశ్వతంగా భూమికి కట్టిపడేస్తున్నాయి. ఎంత నరికినా ఇవి మళ్ళీ మళ్ళీ పెరుగుతున్నాయి. రోజూ నీరు పోసి పోషిస్తున్న కొద్దీ ఈ వేర్లు మరింత లోతుకు వెళ్లి తోటనంతా ఆక్రమిస్తున్నాయీ" అని వాపోయాడు.

అప్పుడు సాధువు చిరునవ్వుతో, "నాయనా! మన జీవితం కూడా సరిగ్గా ఈ చెట్టు లాంటిదే. పైన కనిపించే భోగాలు, ఆకర్షణలు మనల్ని మైమరపిస్తాయి. కానీ లోపల ఉన్న కోరికలు, రాగద్వేషాలనే అదనపు వేర్లు మనల్ని భౌతిక ప్రపంచంలో బంధించి ఉంచుతాయి. మనం ఎంతగా భోగాలను అనుభవిస్తూ ఆ కోరికలను పోషిస్తే, ఆ వేర్లు అంతగా గట్టిపడతాయి. చెట్టు ఆకులను లేదా పై పండ్లను మాత్రమే చూస్తూ ఉంటే లాభం లేదు, దాని మూలాలైన కోరికలను, అనుబంధాలను వైరాగ్యమనే పదునైన ఆయుధంతో తెంచివేస్తేనే విడుదల లభిస్తుంది. మూలాలను నరకకుండా పైన ఎంత అందంగా తీర్చిదిద్దినా ఈ బంధనం తప్పదు" అని బోధించారు.

ఈ వృత్తాంతం మనకు సంసార వృక్షం యొక్క రెండవ వేర్ల స్వభావాన్ని సూచిస్తుంది. భౌతిక ఆకర్షణలకు లొంగిపోకుండా, మనలోని సత్వగుణాన్ని పెంపొందించుకుంటూ, నిష్కామ కర్మల ద్వారా అనుబంధాల వేర్లను తొలగించుకోవడమే నిజమైన ముక్తి మార్గం.

సూక్తి కథలు

2026-08-23T14:55:42.846+05:30

పెద్దలు విచ్చేసినచొ - సూక్తి కథ

రచన: ఇరువంటి నాగ దుర్గా మాధురీ దేవి

కలముఁ పేరు: నాగిని

ఊరు: హైదరాబాద్

చరవాణి: 9963998955

"నమస్కారం ఆంటీ", ఓ పన్నెండేళ్ళ పిల్ల, రెండు జడలను వేసుకుని, ఆ జడల మధ్య గుబాళించే మల్లెల మాలను తురుముకుని, ఆకు పౘ్చ పట్టు లంగా లో మెరిసి పోతోంది!

"ౘూడ ముౘ్చటగా ఉంది, ఎవఱి పిల్ల, క్రొత్తగా కనపడుతోంది, ఎప్పుడూ ౘూడలేదే!", అనుకుంటూ, "ఎవరమ్మా నువ్వు?", అడిగింది మాలతి.

"నా పేరు శ్రావ్య ఆంటీ, మీ ఎదురు ఫ్లాట్ లోకి పొద్దున్నే దిగాము, అమ్మా నాన్నా ఇల్లంతా సర్దుతున్నారు, నేను ఊరికే ఆడుకుంటూ ఇటు వచ్చాను", తూనీగ లా మళ్ళీ ఎగురుకుంటూ, కారిడార్ అంతా తిరుగుతూ, ఆడుకుంటోంది, ఈ లోగా, పాపను వెతుక్కుంటూ, ఆమె బామ్మ బయటకు వచ్చింది!

కారిడార్ లోనే కనపడటంతో, ఊపిరి పీల్చుకుంది!

"నమస్కారం అండీ" , ఈ సారి, మాలతి పలకరింపు, ఆ పెద్దావిడ తో మాట కలుపుతూ!

"నమస్కారం తల్లీ, క్రొత్తగా వచ్చాం కదా, ఆడుకుంటూ, పాప ఎటు వెళ్ళి ఉంటుందో అని ౘూసుకుంటూ ఉన్నాను", చెప్పారావిడ.

"మన కారిడార్ లో ఈ రెండు ఫ్లాట్లే ఉన్నాయి, కారిడార్ కు గేటు ఉంది, కనుఁక ఇబ్బంది లేదు, ఈ ౘోటే ఉంటుంది పిన్ని గారూ, మీకు అంతా ఇల్లూ అదీ సర్దుతున్నట్లు ఉన్నారు, కాస్త మీ ఎదురు ఫ్లాట్ లోకి వచ్చి, ఇలా గదిలో నడుం వాలుద్దురు కానీ, మీరు లేచాక, కాఫీ, మజ్జిగా, మీరు ఏది తీసుకుంటానంటే అది ఇస్తాను", చెప్పింది మాలతి!

"అయ్యో, ఫర్లేదమ్మా!", వారించారు పెద్దావిడ!

"మొహమాటం పడకండి పిన్ని గారూ, మీ అమ్మాయి ఇల్లే అనుకోండి, రండి పిన్ని గారూ!", అని తీసుకుని వెళ్ళింది మాలతి.

లోపలికి వెళుతూనే, "అనిరుధ్, అమ్మమ్మ గారికి కాసిని మంచినీళ్ళను తీసుకుని రామ్మా", అంటూ పిలిచింది మాలతి.

టి.వి.లో కార్టూన్ చానెల్ ౘూడటం లో మునిగి పోయిన పిల్లవాడు అసలు ఈ విషయాల స్పృహ లోనే లేడు! అదే చెబుతూ బాధ పడింది మాలతి, పిన్నిగారితో.

ఆవిడ లోపలికంటా వెళ్ళకుండా, హాల్లోనే సోఫాలో మోకాళ్ళ నొప్పులతో కూలబడినట్లు కూర్చుంటూ, టివిని సౌండ్ మాత్రం మెల్లగా తగ్గింౘమని,

తనలో తనే పాడుకుంటున్నట్లు, " ౘప్పట్లోయి, పుల్లట్లోయ్, ఆహాహాహా రుచి భళిరా", అనటం మొదలు పెట్టేరు".

ఆ పాటికే టీవీ వాల్యూం ను మెల్లిగా తగ్గించింది మాలతి.

అప్పటికి ఈ లోకం లోకి వచ్చిన అనిరుధ్, పాట వింటూ అమ్మమ్మ గారి వడి లోకి చెంగు చెంగున ఎగురుతూ వెళ్ళాడు.

ప్రేమగా వాడి తల నిమురుతూ, మఱి రెండు సరదా కబుర్లను చెబుతూ, వాడిని మచ్చిక చేసుకున్నారు.

అలా బుౙ్జగిస్తూనే, ఇప్పుడు ఓ పద్యాన్ని పాడుతాను, విని, అర్థాన్ని విడమర్చగలవా, సవాల్ ను చేస్తూ అడిగారు!

ఉడుకుమోతుతనంతో, "ఎందుకు చెప్పలేను, పద్యాన్ని పాడండి అమ్మమ్మా!" అన్నాడు అనిరుధ్.

ఆసక్తిగా మాలతి కూడా గమనిస్తోంది, " ఈవిడేం పాడతారా, వీడే మాత్రం చెప్పగలడా!", అని.

మంచి నీటిని త్రాగి, గొంతును సవరింౘుకుని, పాడారావిడ.

"పెద్దలు విచ్చేసినచొ

బద్ధకముననైన దుష్ట పద్ధతి నైనన్

హద్దెరిగి లేవకున్నన్

మొద్దువలెం జూతు రతని ముద్దు కుమారా!"

" 'పెద్దలు, బద్ధకం, ముద్దు కుమారా!', ఏవో కొన్ని అర్థమయ్యాయి, పూర్తిగా తెలియట్లేదు అమ్మమ్మా!", బిక్క మొహం వేసాడు అనిరుధ్.

ఈ లోగా పళ్ళెం లో తాను ఇంట్లో చేసిన కలకండనూ, ఉప్పూ, మిఱియం పొడీ, ౘల్లి, నిమ్మ రసం పిండిన ఉడికించి వేయించిన మొక్క జొన్న విత్తులనూ, పసుపు పొడి వేసిన పాలనూ ఇద్ధఱికీ అందించింది మాలతి.

ముద్దుగా పిల్లవాడికి కలకండను తినిపిస్తూ, "ౘూడు, మీ అమ్మ నీ కోసం, ఆరోగ్యం కోసం, ౘక్కగా ఇంట్లోనే చిరుతిళ్ళను, అదీ ఆరోగ్యకరమైనవి తయారు చేస్తారు కదా, మఱి నువ్వు తనకు తగ్గట్టుగా, ఎంత శ్రద్ధగా ఉండాలి?

ఈ టీవీలవీ ౘూడకుండా, ౘక్కగా ౘదువుకుంటూ, ఇంట్లో పనులకు అమ్మకు సాయంగా ఉంటూనే నువ్వూ పనిని నేర్చుకుంటూ, ఉండాలి కదా!" అన్నారు!

" అవును అమ్మమ్మా!" బదులిచ్చాడు అనిరుధ్.

" మఱి నువ్వు నేను వచ్చిన విషయం అయినా కనీసం గమనింౘకుండా, టివిని ౘూడటంలో మునిగి పోయావు! అది తప్పు కదా!", అడిగారావిడ.

"సారీ బామ్మా!", చెప్పాడు అనిరుధ్.

"ఇప్పుడు పర్లేదు, కానీ, ఇక మీదట, పెద్దలు ఎవఱైనా వచ్చినప్పుడు, నువ్వు ఎంత పని ఒత్తిడి లో ఉన్నా కూడా, లేచి వాఱికి నమస్కారాలను తెలిపి, ఏమన్నా కావాలేమో గమనింౘుకుంటూ అందిస్తూ ఉండాలి! తెలిసిందా! ఈ పద్యం అర్థం అదే!", చెప్పటం పూర్తి చేసి, ఆపారావిడ.

" సరే అమ్మమ్మా!, ఈ సారి నుంచి జాగ్రత్తగా ఉంటాను", చెప్తూ, అమ్మమ్మవీ, తనవీ, పళ్ళాలనూ, లోటాలనూ తీసి, అంట్లలో వేసి, వచ్చి టివిని కట్టేసాడు బుల్లి అనిరుధ్, అమ్మమ్మ సూచనలతో.

" పిల్లలకిలా, సూక్తులూ, సూత్రాలూ, సోదాహరణంగా చెబితే ఎంత బాగా అర్థం చేసుకుంటారో!", అనుకుంటూ, " పిన్ని గారూ, మీ మనవళ్ళతో పాటూ, అనిరుధ్ కు కూడా రోౙూ ఇలాగే సద్బోధలను చేస్తూ ఉండరూ!", అంటూ అడిగిన మాలతి తలను నిమిరి, " తప్పకుండా ", అంటూ బొట్టును పెట్టింౘుకుని తన ఇంటికి బయలుదేరారావిడ.

***

ప్రేమంటే ఇదే

2026-08-23T14:52:33.736+05:30

ప్రేమంటే ఇదే

- కొడాలి సీతారామా రావు

సుశ్రుత మనసు

నాకు మా శ్రోత్రియ్ బావంటే చాలా చాలా ఇష్టం చిన్పప్పటి నించీ.ఎంతిష్టం అంటే నా మీద నాకన్నా మా బావంటేనే ఇష్టం.

బావా వాళ్ళు బందరులో వుంటారు.బావకి సెలవలప్పుడు మా అత్త,బావ వచ్చేవారు.మా మామయ్య రెండు రోజులుండి వెళ్ళిపోయేవారు. అత్తంటే మా నాన్న చెల్లెలు.

నాకు మా బావ ఇష్టం అవటానికి మా అమ్మా నాన్నే కారణం.బావ నా చిన్నప్పటి నించీ ఎలా చూసేవాడో,ఎలా ఆడించే వాడో చెప్తుండేవారు.మా నాన్న ఫొటోగ్రాఫర్ కావటంతో నాకు ఎన్ని ఫోటోలో.ఆ ఫొటోల్లో బావ నన్ను ఆడించటం,మరీ చిన్నప్పుడు ఒళ్ళో పడుకోపెట్టుకుని నవ్వించటం,ఆడించటం వుండేవి.

అత్తయ్య చెప్పేది ‘నీ గురించే అస్తమానూ శ్రోత్రియ్ కలవరిస్తాడే అని.నీ కోసమే ఏలూరు వస్తాడే.సెలవులు ఇవ్వగానే సుశ్రుత వాళ్ళింటికి వెళ్ళిపోదాం అంటాడే.’

మా అమ్మకి సంగీతం వచ్చు.ఇంటి దగ్గరే పాఠాలు చెప్పేది.అలా నాకూ సహజంగా సంగీతం వచ్చింది. మా అత్తయ్య,బావ ఎన్ని సార్లు పాటలు పాడించేవారో.

వేసవి సెలవులలో వస్తారు.ఓ వారం రోజులు వుంటారు.నేను బావ పక్కనే పడుకునేదాన్ని.బోలెడు కథలు,విశేషాలు చెప్పేవాడు.మేమూ బందరు వెళ్ళేవాళ్ళం.

చదువుకి స్కూలులో చేరాక నాకు అర్థంకాని పాఠాలు ఎంత బాగా చెప్పేవాడో.బావ పదో తరగతిలోకి వచ్చాక ఏలూరు రావటం లేదు.పబ్లిక్ పరీక్షలు కావటం,సెలవులలో కూడా ఏవో పరీక్షలు రాయవలసి రావటంతో.

మేమే వెళ్ళేవాళ్ళం.ఐతే బావ ఇదివరకటంత ఎక్కువ నాతో మాట్లాడేవాడు కాదు.ఎప్పుడూ చదువుకోటం,స్నేహితులతో ఆటలకి,లైబ్రరీకి వెళ్ళేవాడు.

ఐతే అప్పుడప్పుడూ నన్ను గుడికి,తన స్కూలుకి,పార్కుకి,లైబ్రరీకి తీసుకు వెళ్ళేవాడు. పుస్తకాలు చదవాలి అనేవాడు.బందరు గురించి చాలా గొప్పగా చెప్పేవాడు.కొన్నాళ్ళు బందరులో వుంటే ఎవరైనా అక్కడే వుండాలను కుంటారనేవాడు.నిజం చెప్పాలంటే నాకూ బందరంటే ఇష్టం ఏర్పడింది. అందుకు కారణం బావ అక్కడ వుండటం !!అప్పుడు నేను నాలుగో తరగతి చదువుతున్నాను.

బావ పదో తరగతి,ఇంటర్ స్టేట్ రాంకులలో పది లోపే వున్నాట్ట.ఆ తరువాత ఇంజినీరింగ్ లో పీజి కూడా చేసి, పి హెచ్ డి కూడా అందుకున్నాడు.

అప్పుడు నాకు పదహారేళ్ళు.ఇంటర్ కి వచ్చాను.అప్పుడు బావని చూస్తే ఎంత అందంగా వున్నాడనిపించేది.సన్నటి మీసకట్టు, ఆజానుబాహువు చూస్తున్న కొద్దీ చూడాలనిపించేది.

ఆ వయసులో నాకు బావంటే ప్రేమ భావం కలగటం మొదలైంది.ఐతే బావని కలుసుకోవటం ఏదైనా శుభకార్యాలకి వెళ్ళినప్పుడే.అప్పుడు కూడా బావ నాతో ఎక్కువ మాట్లాడేవాడు కాదు.కనపడగానే ఆప్యాయంగా పలకరించేవాడు.బాగా చదువుకోమనే వాడు.

బంధువులలో ఎవరైనా వయసులో వున్న ఆడపిల్లలు బావతో మాట్లాడుతుంటే వాళ్ళతో ప్రేమలో పడతాడేమోనని భయం వేసేది.నేను వారికి దగ్గరలోనే తచ్చాడేదాన్ని. ఆడపిల్లలు ఎవరైనా బావని ప్రేమలో పడేస్తారేమోనని భయపడేదాన్ని.ఎందుకంటే నేను గొప్ప అందంగా వుండను.బాగుంటాను.అంతే.

ఓసారి అలా కలుసుకున్న సందర్భంలో నేను బావతో ప్రేమిస్తున్నట్టు చెప్పా.నా వంక చూస్తూ ‘చదువుకునే సమయంలో ఇలాంటి విషయాల జోలికి వెళ్ళకు.బాగా చదువుకో. నువ్వు చక్కగా ఉద్యోగం చెయ్యాలి.అప్పుడు ఆలోచించు.ఇప్పుడు ధ్యాస మరలితే చదువు కొండెక్కుతుంది.నీ జీవితమే పాడౌతుంది.’చాలా కూల్ గా చెప్పి నా భుజం మీద తట్టి వెళ్ళిపోయాడు.

ఆ క్షణంలో నాకనిపించింది ఇప్పటి కిప్పుడు ఎవరినైనా ప్రేమించేసి అతనితో జంటగా బావ ముందే తిరగాలనిపించింది.కాసేపటికి ఆవేశం తగ్గింది వేరే పనుల హడావిడిలో.ఛీ, ఎవరినో ఎందుకు ప్రేమించాలి.చిన్నప్పటి నించీ ఇష్టపడిన బావనే ప్రేమిస్తా.ఎప్పటికైనా బావతోనే నా పెళ్ళి.అంతే.

గమ్మత్తేవిటంటే ఇంతవరకూ మా ఇంట్లో ఎప్పుడూ బావతో నా పెళ్ళి చేయాలి అని గానీ ,సుశ్రు

తని నా కోడలు చేసుకుంటానని మా అత్తగానీ మాట వరసకు కూడా అనలేదు.వాళ్ళకి ఇష్టమైనా కాకపోయినా నా నిర్ణయం మారదు.

నేను డిగ్రీ చివరి ఏడాదిలో వున్నప్పుడు నాకు పెళ్ళి సంబంధాలు చూడాలనుకుంటున్నట్టు అమ్మ చెప్పింది. ’ఉద్యోగంలో చేరాక చేసుకుంటా’ అని చెప్పా.బావ కోరిక కూడా అదేగా.

కానీ అమ్మ చెప్పింది వెంటనే కుదిరిపోవు కనుక ఇప్పటి నించీ చూద్దాం.పరీక్షలు అయ్యాకే పెళ్ళి చేద్దాం అని అప్పుడు నా నిర్ణయం చెప్పా ‘శ్రోత్రియ్ బావనే చేసుకుంటా’ అని.మా నాన్న వెంటనే బందరు వెళ్ళి మాట్లాడతానన్నారు.

అమ్మా,నాన్న బందరు వెళ్ళారు అత్తామామతో మాట్లాడటానికి ఆ ఆదివారం.ఆ రోజంతా నా మనసు రోజూ కన్నా సంతోషంగా వుంది.తొందరలో నాకు బావతో పెళ్ళి జరుగుతుంది.....ఆ తరువాత బావతో నా ఊహలు హద్దులు దాటాయి.నాకే సిగ్గేసింది.కానీ ఆ వూహలు ఎంత మధురంగా వున్నాయి.

రాత్రికి అమ్మానాన్న వచ్చారు.కానీ కమ్మని కబురుతో కాదు.అత్తకీ,మామకీ ఇష్టమే.కానీ బావే ఒప్పుకోలేదు.మేనరికం చేసుకోవటం వల్ల సంతానం అవకరంగానో,మానసిక ఎదుగుదల లేకుండానో పుడతారట.

మా నాన్న ఎన్నో ఉదాహరణలు చూపారట మా బంధువులలోనే అలా లేనివారి గురించి.అయినా బావ వప్పుకోలేదట.అత్తా మామ కూడా నచ్చ చెప్పబోయారట.వినలేదుట.అమ్మానాన్న నిరాశగా వచ్చారు.నన్ను ఓదార్చారు.

ఆ క్షణంలో బావ మీద కోపం వచ్చింది.ఇంత మూర్ఖుడేంటి అనిపించింది.ఆ రాత్రి నిద్ర లేదు నాకు.బావ లేని నా జీవితం ఊహించలేకపోతున్నా.ఏం చేయాలి.బావని ఎలా ఒప్పించాలి.రకరకాల ఆలోచనలు.

తెల్లవారు ఝామున బావకి ఓ మెసేజి పంపాలనుకున్నా.చిన్నప్పటి నించీ తనంటే నా కెంత ఇష్టమో రాసా. ప్రేమిస్తున్నా అని మొదటి సారి చెప్పినప్పటినించీ నా భావాలు క్లుప్తంగా రాసా.తనతో పెళ్ళి కాకపోతే ఇలాగే వుండిపోతా.ఇంకొరితో పెళ్ళి ప్రసక్తే లేదు.ఆత్మ హత్య కూడా చేసుకోను.చివరిగా రాసిన ఓ వాక్యం బావంటే నాకెంత ఇష్టమో చెప్తుంది.

మెసేజి పూర్తి చేసి పడుకునేసరికి తెల్లవారింది.ఇక అప్పటినించీ బావ ఎప్పుడు చూస్తాడు, ఎలా స్పందిస్తాడు – ఇదే ఆలోచన.రోజంతా అన్యమనస్కంగానే వున్నా.

అమ్మా నాన్న నన్ను ఊరడిస్తున్నారు బాధప డుతున్నానని. కాలేజీకి వెళ్ళిపోయాను.

***

శ్రోత్రియ్ మనసు

ఆఫీసుకి వెళుతూ కేబ్ లో సుశ్రుత పంపిన మెసేజి చదివాను.చాలా బాగా రాసింది.తన మనసు పరిచింది.కానీ నేను తనని పెళ్ళి చేసుకోననటానికి కారణం మేనరికం వల్ల అనర్థాల వల్లే. ఒకసారి నా మనసు గతంలోకి వెళ్ళింది.

***

నాకు ఏడాది వయసు నించీ నా కన్నా చిన్న పిల్లలు ‘క్యూట్ లిటిల్ బేబీస్’ నా దృష్టిలో. (మా నాన్న హిందు కాలేజిలో ఇంగ్లీష్ లెక్చరర్ కావటంతో నాకు ఇంగ్లీషు బాగా అలవాటైంది.)అంచేత వాళ్ళకేం తెలీదు అనుకునే వాడిని.వాళ్ళని ఆడించేవాడిని.

నాకు ఆరేళ్ళ వయసులో సుశ్రుత పుట్టింది.పురిటి గదిలోనే చూసాను.కళ్ళు తెరవలేదు.పిడికిళ్ళు బిగించి నవ్వుతూ వుండేది.మధ్యమధ్యలో చప్పరించేది. అంతలో ఏడుపు మొహం పెట్టేది.నాకు నవ్వు వచ్చేది.

బాలసారె రోజు నించీ సుశ్రుతని నా వొళ్ళో పడుకో పెట్టుకునే వాడిని. అన్నం తినిపిస్తుంటే నా వొళ్ళోనే కూచోపెట్టుకునే వాడిని.

ముద్దు ముద్దు మాటలు బాగుండేవి.అందుకే సెలవులు ఇవ్వగానే ఏలూరు వెళ్దామనేవాడిని.కథలు చెప్పా.తెలియని పాఠాలు చెప్పా.బోలెడు ఆటలు నేర్పా.

బందరొస్తే అంతా తిప్పి చూపించా.చిలకలపూడి పాండురంగడి గుడి తనకి చాలా ఇష్టం.అక్కడ జీళ్ళు ఇష్టం.సినిమాలు చూసేవారం అందరం కలిసి.

పదో తరగతి తరువాత ఏలూరు వెళ్ళటం తగ్గింది.సెలవులలో వేరే పరీక్షలు రాయవలసి రావటం వల్ల.అప్పుడు ఎక్కువగా అత్తయ్య,సుశ్రుత వచ్చేవారు.

మామయ్యంటే మా అమ్మకి అన్నయ్య.వాళ్ళిద్దరూ మాట్లాడుకునేది తక్కువే.అత్తయ్య,అమ్మ ఎక్కువ.ఏలూరు వెళితే మా అమ్మని వంటింట్లో స్టూలు మీద కూచోమంటుంది అత్తయ్య ఏ పనీ చేయనీయదు.’ఈ ఇంటి ఆడపడుచువి’ అంటుంది.బందరు వస్తే తను పెద్దదాన్ని తను చెప్పినట్టు వినాలంటూ సగం పని అత్తయ్యే చేస్తుంది.వాళ్ళిద్దరినీ బయటి వాళ్ళెవరైనా చూస్తే అక్కా చెల్లెళ్ళనుకుంటారు.మా నాన్న,మామయ్య స్నేహితులలా వుంటారు.

అత్తయ్య చెప్పేది సుశ్రుత గోల పెడుతుంది బందరు వెళదాం అని.అత్తయ్య వెళ్ళిపోయినా తను వుండేది.తరువాత నేను తీసుకెళ్ళేవాడిని.ఇదివరకటిలా నేను తనతో మాట్లాడటం లేదు.చదువుకోవటమో,లైబ్రరీకి వెళ్ళటమో,స్నేహితులతో ఆటలు.పైగా తను పెద్దదవుతోంది.

కానీ ఓ కార్యక్రమంలో తను చెప్పింది నన్ను ప్రేమిస్తున్నానని. ఈ వయసులో అలాగే అనిపిస్తుంది.ఆ ఆలోచన పక్కన పెట్టి చదువుకో బాగా అని చెప్పాను.ఉద్యోగం కూడా చేయాలి అన్నాను.తనకి కోపం వచ్చిందేమో తెలియదు.

నేను ఆ సంఘటనే మనసులో పెట్టుకోలేదు.ఈ వయసులో సినిమాలు,తోటి స్నేహితుల ప్రభావం బాగా వుంటుంది.కానీ విఙ్నతతో ఆలోచించకపోతే జీవితం నష్టపోతారు.

ఓ రోజు అత్తమామ వచ్చారు.సుశ్రుత నన్నే పెళ్ళి చేసుకుంటానంటోంది అన్నారు.అమ్మానాన్నలకీ ఇష్టమే.మేనరికం అయితే చిన్నప్పటి నించీ తెలుసు కనుక మా మధ్య కానీ,వారితో కానీ అభిప్రాయబేధాలు రావని,బంధుత్వం కూడా కలుపుకోవచ్చని.

నేను ఇష్టపడలేదు. మా ఇద్దరి మధ్య ఆరేళ్ళు తేడా.పైగా మేనరికం వల్ల కలిగే నష్టాలగురించి చెప్పాను.అటూ ఇటూ ఎన్నో ఉదంతాలు చూపించారు అలా అవకరాలు లేవని. కానీ నా భయం నాది.తరువాత అందరూ బాధపడాలి.నేను నా స్నేహితులని చాలా మందిని చూసాను.ఒకతను విడాకులు ఇచ్చాడు.వాళ్ళు బాధతో వెళ్ళిపోయారు.

కానీ ఇప్పుడు సుశ్రుత రాసిన ఉత్తరం అంతా ఒక ఎత్తు,చివరి రెండు వాక్యాలు ఒక ఎత్తు.ఆ అక్షరాల వెనుక నా మీద తనకి వున్న ప్రేమ వ్యక్తమౌతోంది.నేను ఆలోచనలో పడ్డాను.

అన్యోన్యంగా వుండే వారి మనసులు బాధపెట్టానా అని.ఆ రెండు వాక్యాలలో వున్న సుశ్రుత మనసు అర్ధం చేసుకోలేకపోతున్నానా అని.మేనరికాల వల్ల అందరికీ అన్నివేళలా ఇబ్బందులు కలగవేమో అని.

చివరికి సుశ్రుత మనసులోని ఆ రెండు వాక్యాలకి లొంగిపోయాను.ఆ రెండు వాక్యాలు ‘బావా నీతో పెళ్ళికాకపోతే ఇలాగే వుండిపోతా.మేనరికం వల్ల పిల్లలకి ఇబ్బంది ఐతే నాకు పిల్లలే వద్దు.నువ్వే కావాలి.’

***

మూడు నెలల తరువాత మా పెళ్ళి జరిగిపోయింది.తొలి రాత్రి సుశ్రుతతో చెప్పా ఇది నీ ప్రేమ విజయం అని.

( సమాప్తం)

పక్కింటమ్మాయి

2026-08-23T14:43:35.360+05:30

పక్కింటమ్మాయి.

(కథ )

రచన :టి. వి. యెల్. గాయత్రి.

ఊరు :పూణే. మహారాష్ట్ర.

ఆ సాయంత్రం ఇంట్లో కూర్చుని కంప్యూటర్ లో పనిచేసుకుంటున్నాడు రాఘవ.

చిక్కుడు కాయల్ని డిష్ లో పెట్టుకొని వచ్చి అతడికి ఎదురుగా కూర్చుంది పద్మజ.

"పక్కింటి వాళ్ళని చూశారా?"

"చూడలేదు!"అన్నాడు కంప్యూటర్ లో నుంచి తల ఎత్తకుండా రాఘవ.

"రెండు నెలల క్రితం పెళ్లయిందట!పనిమనిషి చెప్పింది."

..............................

"ఆ అమ్మాయి మెళ్ళో మంగళసూత్రం లేదు.... కాళ్లకు చెప్పులున్నాయి కాబట్టి మెట్టెలు కనిపించలేదు."

.........................................

"మరీ పొట్టి పొట్టి డ్రెస్సులు వేసుకొని తిరుగుతోంది. ఇద్దరూ ఎవ్వరితో మాట్లాడరు!ఏం మనుషులో ఏమిటో? పక్కింట్లో ఉన్నామా!కాస్త పలకరిస్తే ఏం పోయింది?"

మాట్లాడలేదు రాఘవ.

"కింద ఇంటావిడ కోడలు పుట్టింటి కెళ్ళిందట!ఇందాక చెప్పింది. ఆవిడతో తగులాడి వెళ్లిందంటారా?"

మౌనంగా తన పని తాను చేసుకోసాగాడు రాఘవ.

"వెనకింటి పరిమళా వాళ్ళ కుక్క భాను మనవడిని కరిచిందట!నిన్న భానుకు పరిమళకు పెద్ద తగాదా అయింది."

.......................................

"నేనేం చెప్పినా శ్రద్ధ లేదు మీకు?" అంటూ వంటింట్లోకి వెళ్లిపోయింది పద్మజ.

చిన్నగా నవ్వుకున్నాడు రాఘవ.

పద్మజా రాఘవలు ఐదేళ్ల కిందట ఆ కాలనీలో అపార్ట్మెంట్ కొనుక్కున్నారు.

అప్పట్నించి కాలనీలోని ఆడవాళ్ళంతా సాయంత్రం పూట పార్కులో చేరి కబుర్లు చెప్పుకుంటూ ఉంటారు.

రాఘవ దంపతుల పిల్లలిద్దరికి పెళ్లిళ్లయ్యాయి.

కొడుకు కోడలు లండన్ లో ఉంటే కూతురు కుటుంబం అమెరికాలో ఉంటారు.

రాఘవకు ఇంకా రెండేళ్లు సర్వీసు ఉంది.

పక్కింటమ్మాయి పేరు కీర్తన.

ఆమె భర్త పేరు కిరణ్.

ఇద్దరూ ఉద్యోగస్తులు కావడంతో పొద్దున వెళ్లి సాయంత్రం వస్తారు.

ఒకసారి తలుపులు మూసుకున్నారంటే తెల్లవారి ఆఫీసుకు వెళ్లేటప్పుడే తెరవటం.

వాళ్ళ వైఖరి పద్మజకు అసహనంగా ఉండేది.

"మా పిల్లలు ఇలా కారమ్మా!పరాయి దేశంలో ఉన్నా అక్కడ అందరితో ఎలా కలిసిపోతారో!ఈ పిల్ల కేమిటో కాస్తన్నా కలుపుగోలుతనం లేదు!"అంటూ తన స్నేహితురాళ్లతో కూడా కీర్తన గురించి చెప్పటం అలవాటయిందామెకు.

ప్రతి రోజూ రాఘవ దగ్గర కూర్చుని కాలనీలో వాళ్ళ కబుర్లు చెప్పేది పద్మజ.

"మనం టి.వి.ని అమ్మేద్దాం!నీ కంటే గొప్ప న్యూస్ రీడర్ ఎవ్వరూ ఉండరు!"అనేవాడు రాఘవ.

ఈ మధ్య కేవలం పక్కింటమ్మాయి పురాణమే చెబుతోంది పద్మజ.

"నా కనుమానం ఏమిటంటే వాళ్లకు పెళ్లి కాలేదు... నాకు తెలుసు. దిక్కుమాలినట్లు లివింగ్ రిలేషన్ అంటారా? ఆ పిల్లలో ఒక్క మంచిలక్షణం లేదు. మొన్నటికి మొన్న నన్ను చూసి కూడా గమనించనట్లు బ్యాగ్ ఊపుకుంటూ వెళ్ళింది."అంటూ ఊసుపోకుండా ఆ పిల్లను ఏదో ఒకటి అంటూ ఉండేది.

"కొత్తగా పెళ్లయిన వాళ్ళు. వాళ్ళ లోకం వాళ్ళది. మరీ ఆ పిల్లను అలా ఆడిపోసుకోకు!"అంటూ మందలించేవాడు రాఘవ.

ఊహు!పద్మజలో మార్పు లేదు.

ఇప్పుడు పక్కింటమ్మాయి ఆమెకు పెద్ద కాలక్షేపంగా మారింది.

ఎందుకో తెలియదు కానీ ఆ పిల్ల పట్ల కించిత్తు ద్వేషభావం ఏర్పడింది పద్మజకు.

రోజులు గడుస్తున్నాయి.

ఆ రోజు ఆఫీసుకు వెళ్ళాడు రాఘవ.

కాలనీలో ఉండే పద్మజ స్నేహితురాళ్లు శ్రావణ మంగళవారమని దగ్గరగా ఉండే గుడికి వెళ్లారు.

పనిమనిషి గౌరి వచ్చి పనిచేసుకుంటోంది.

"త్వరగా ముగించు గౌరీ!నేను గుడికి వెళ్ళాలి!ఇప్పటికే అందరూ వెళ్లిపోయుంటారు."అంది గౌరిని తొందరపెడుతూ పద్మజ.

గౌరి గబగబా అంట్లు తోముతోంది.

పట్టుచీర కట్టుకొని అద్ధం ముందు నిలబడిన పద్మజకు కళ్ళుతిరిగినట్లనిపించింది.

"గౌరీ!"అని కేక పెట్టి మంచం మీద కూలబడిందామె.

పరిగెత్తుకొని వచ్చింది గౌరి.

స్పృహలో లేదు పద్మజ.

"అమ్మగారూ!......అమ్మగారూ!"అంటూ పద్మజను కుదిపింది.

ఊహు!లేవలేదు పద్మజ.

భయం వేసింది గౌరికి.

వెంటనే పక్కింటికి వెళ్ళింది.

పక్కింటి అమ్మాయి కీర్తన ఇంకా ఆఫీసుకు వెళ్ళలేదు.

విషయం వినంగానే వచ్చి పద్మజను చూసింది.

అప్పుడే కొద్దిగా కదిలింది పద్మజ.

తన ఫోన్ నుంచి కింద వాచ్ మెన్ కు ఫోన్ చేసింది కీర్తన

వాచ్ మెన్ వచ్చే లోపల గౌరి ఫోన్ నుంచి రాఘవకు ఫోన్ చేసింది.

"అంకుల్!ఆంటీని తీసికొని వాత్సల్య హాస్పిటల్ కు వెళ్తున్నాను. మీరు హాస్పిటల్ కు రండి!"అని వాచ్ మెన్, గౌరిల సహాయంతో పద్మజను పట్టుకొని మెల్లగా తన కారులో ఎక్కించుకొని హాస్పిటల్ కు వచ్చింది.

పద్మజను లోపలికి తీసుకొని వెళ్లారు హాస్పిటల్ సిబ్బంది.

గౌరి, కీర్తన అక్కడే కూర్చున్నారు.

"హై బిపి వచ్చింది. డాక్టర్ చూస్తున్నారు." అని చెప్పింది నర్సు.

కాసేపటికి రాఘవ వచ్చాడు.కీర్తనకు కృతజ్ఞతలు చెప్పాడు. పద్మజను స్పెషల్ రూమ్ లోకి తీసుకొని వచ్చారు.

"నువ్వు వెళ్ళమ్మా!నేను చూసుకుంటాను!"అన్నాడు రాఘవ.

"ఫరవాలేదంకుల్!నేను సెలవు పెట్టాను!ఆంటీ లేచాక వెళ్తాను లెండి!"అంది కీర్తన.

"ఎందుకు ఇబ్బంది పడటం!నేను ఉన్నానుగా!"అన్నాడు రాఘవ.

మొహమాటంగా అనిపించింది అతడికి.

వినలేదు కీర్తన. అక్కడే కూర్చుంది.

కాసేపటికి కళ్ళు తెరిచింది పద్మజ.

రాఘవ పక్కన పక్కింటి అమ్మాయి కీర్తన కూర్చుని ఉంది.

ఒక గంట తర్వాత ఆమె మాట్లాడగలిగింది.

కీర్తన, గౌరి వెళ్లిపోయారు.

రూములో రాఘవ మిగిలాడు.

పద్మజ కళ్ళలో నీళ్లు.

ప్రేమగా భార్య చేతిని పట్టుకున్నాడు రాఘవ.

రెండు రోజుల తర్వాత ఇంటికొచ్చింది పద్మజ.

కాలనీలోని అందరూ వచ్చి ఆమెను పరామర్శించి వెళ్లారు.

ఆ సాయంత్రం కిరణ్, కీర్తన వచ్చారు.

పొట్టి మిడ్డీ మీద బిగుతైన టీ షర్ట్ వేసుకున్న కీర్తన పద్మజకు ఇప్పుడు వికారంగా కనిపించటం లేదు.

తన కూతురి లాగా అనిపిస్తోంది.

పక్కన కూర్చున్న కీర్తనను ఆప్యాయంగా దగ్గరికి తీసుకుందామె.

(సమాప్తం )

అసలు కంటే వడ్డీ ముద్దు

2026-08-23T14:42:42.630+05:30

అసలు కంటే వడ్డీ ముద్దు

కాశీవిశ్వనాధం పట్రాయుడు

9494524445

ఒకరోజు సాయంత్రం లచ్చవ్వ ఇంటి అరుగుమీద కూర్చొని ఒత్తులు చేసుకుంటోంది. ఇంతలో రామవ్వ పాయసం గిన్నెతో అక్కడికి వచ్చింది.

“ఇదిగో లచ్చవ్వా! ఇంట్లో పాయసం చేశాను. నీకోసం కొంచెం తెచ్చాను” అంటూ గిన్నెను ఆమె చేతిలో పెట్టింది రామవ్వ.

లచ్చవ్వ పాయసం గిన్నెను కోడలికి అందిస్తూ,

“ఇది దాచిపెట్టు. హరి ఆడుకోవడానికి వెళ్లాడు. వాడికి పాయసం అంటే చాలా ఇష్టం. వాడు రాగానే పెడదాం” అంది.

కోడలు ఆశ్చర్యంగా,

“మీ అబ్బాయికి కూడా పాయసం అంటే చాలా ఇష్టం కదా! మరి హరి కోసమే దాచిపెడుతున్నారేంటి?” అని అడిగింది.

లచ్చవ్వ నవ్వుతూ,

“ఏమోమ్మా! వాడంటే నాకు చాలా మురిపెం” అంది.

అది విన్న రామవ్వ నవ్వుతూ,

“ఔనమ్మా... అసలుకంటే వడ్డీయే ముద్దు!” అంది.

“అసలుకంటే వడ్డీ ముద్దా? అదెలా రామవ్వమ్మా?” అని అడిగింది లచ్చవ్వ కోడలు.

రామవ్వ నవ్వుతూ,

“డబ్బు అప్పుగా ఇస్తే అసలు కంటే వడ్డీ మీదే కదా కన్ను! అలాగే కొడుకు కంటే మనవడిపై తాతామామ్మలకు మురిపెం కాస్త ఎక్కువ. అందుకే ‘అసలు కంటే వడ్డీ ముద్దు’ అంటారు” అంది.

కోడలు నవ్వుతూ,

“అంటే... కొడుకు అసలు అయితే, మనవడు వడ్డీ అన్నమాట!” అంది.

“అంతే మరి! కొడుకుపై ప్రేమ ఉంటే... మనవడిపై ఆ ప్రేమకు వడ్డీ కూడా చేరుతుందన్నమాట!” అంది రామవ్వ.

ఇంతలో బయట నుంచి హరి పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చాడు.

“అవ్వా! పాయసం వాసన వస్తోంది!” అంటూ లచ్చవ్వ దగ్గరకు చేరాడు.

“రా నాయనా! నీ కోసమే దాచిపెట్టాను” అంటూ లచ్చవ్వ గిన్నె తీసి హరిని దగ్గరకు తీసుకుంది.

“అవ్వా! నాకు జీడిపప్పు ఎక్కువగా పెట్టు” అన్నాడు హరి.

“నీకు నచ్చినట్టే పెడతాను నాయనా!” అంటూ లచ్చవ్వ ప్రేమగా పాయసం తినిపిస్తూ మురిసిపోయింది.

అది చూసిన కోడలు నవ్వుతూ,

“అత్తయ్యా! ఇప్పుడు సామెత నిజమని తెలిసింది!” అంది.

“ఏమిటమ్మా?” అంది లచ్చవ్వ.

“అసలు కంటే వడ్డీ ముద్దే కదా!” అంది కోడలు.

లచ్చవ్వ నవ్వుతూ హరిని మరింత దగ్గరకు తీసుకుంది. అలా ‘అసలు కంటే వడ్డీ ముద్దు’ అనే సామెత ప్రాచుర్యం పొందింది.

***

శ్రీథరమాధురి - 146

2026-08-23T10:49:00.000+05:30

శ్రీథరమాధురి - 146

(పూజ్య శ్రీ వి.వి.శ్రీథర్ గురూజీ అమృత వాక్కులు)

నైతికత గురించి ఎక్కువగా మాట్లాడే వారికి దాచిపెట్టడానికి ఏదో ఒకటి ఉంటుందని నేను గమనించాను. ఎవరైనా దేని గురించైనా అతిగా మాట్లాడితే, కంటికి కనపడే దాన్ని మించి ఏదో ఉందని అర్థం. అటువంటి దివ్యాత్మల పట్ల గమనింపుతో ఉండండి.

***

జీవితం వేదాంతం కాదు...

జీవితమంటే ఒక సత్యం.

***

గురువాణి

వేదాంతం

***

మన వేదాంత పరిభాషకు చెందిన గురుకులాల్లో దైవాలని, ఒకప్రక్కన కేవలం వరాలిచ్చే వారిగా, మరొక ప్రక్కన చంపే, శపించే వారిగా చిత్రీకరించడం ఎంతో శోచనీయం.

***

"మీకు నా ప్రేమ" అనో, లేక 'మిమ్మల్ని ప్రేమిస్తున్నాను" అనో నేను అందరికీ చెబుతూంటాను. అంతేకానీ "నేను మిమ్మల్ని ప్రేమిస్తున్నాను" అని చెప్పను.

"నేను మిమ్మల్ని ప్రేమిస్తున్నాను" అని నేను చెప్తే నేను ఆ వ్యక్తిని ఏదో ఒక కారణాన్ని గురించి ప్రేమిస్తూన్నాను అన్నట్లుగా కనిపిస్తుంది. ఒకసారి కారణాలంటూ ప్రవేశించాకా, అది ప్రేమ కాదు, స్వార్థం అవుతుంది. ఆ కారణాన్ని విడిచిపెడితే, నేను ఆ వ్యక్తిని విడిచి పెట్టాల్సి రావచ్చు. నా ప్రేమ అంత చవకైనది కాదు. అది విశ్వం నుంచి జనిస్తుంది, ఈ లౌకికమైన ప్లాస్టిక్ ప్రేమల వంటిది కాదు. నేను మీ పట్ల స్వార్ధంగా ఉండను. మిమ్మల్ని బంధించడం నాకు ఇష్టముండదు. మీరు ఒక స్వేచ్ఛా విహంగం. మీకు దాహం వేసినప్పుడు, మీరు ఎల్లప్పుడూ ఈ సరస్సుకి రాగలుగుతారు. నిండు మనసుతో నేను మీకు ఈ "లైఫ్ లైన్ సపోర్ట్" ఇస్తున్నాను.

కాబట్టి, నేను మీతో "మీకు నా ప్రేమ" అంటే, అది ఎటువంటి కారణాలు లేనిదని అర్థం. మీరు స్త్రీ అయినా పురుషుడైనా, మీ వయస్సు జాతి, కులం, వర్గం, మతం, వేదాంతం, మీ ఆర్థిక స్థితి లేక అందం వీటి గురించి నాకు ఎలాంటి పట్టింపు లేదు. మీరు ఎలా ఉన్నారో అలాగే మిమ్మల్ని ప్రేమిస్తున్నాను తప్ప మరేదీ కాదు కనుక, "మీకు నా ప్రేమ" అంటాను.

***

మీ గురుకులానికి ఆధారమైన క్లిష్టమైన మూల వేదాంతాల జోలికి వెళ్ళకండి.

వాటన్నింటిని గురించిన జ్ఞానం వల్ల మీకు ప్రయోజనం ఏముంది? అవన్నీ మిమ్మల్ని మరింత గందరగోళానికి గురిచేస్తాయి.

మీకు ఒక గురువు ఉంటే, అదే మీకొక పెద్ద వరం! ఆయన మీ సమస్యలను తీర్చకపోయినా, మీ జీవితంలో అన్నింటినీ మీకు సులభతరం చేస్తారు. కేవలం ఆయన మీతో ఉండడం వల్ల మీరు పొందే శక్తే, మీ జీవితం మొత్తానికీ సరిపోతుంది.

అయినపట్ల సంపూర్ణ నమ్మకాన్ని కలిగి ఉండండి. అంతర్గతంగా, బహిర్గతంగా సంపూర్ణంగా ఆయనను శరణాగతి వేడండి.

జీవితంలోని ప్రతి ఒక్క అంశంలోనూ ఆయనను శ్వాసించండి, రుచి చూడండి, వాసన చూడండి, అనుభూతి చెందండి, చూడండి.

గురువు మీద ఆధారపడి ఉండడం మీ జీవితంలోను, మీ జీవితం తర్వాత కూడా, మీ ఆత్మ స్వేచ్ఛను పొందడానికి సహాయపడుతుంది.

కేవలం గురువు మాత్రమే మీ ప్రపంచం కావాలి. అప్పుడే మీరు విశ్వాసం కలవారు అవుతారు.

***

కనకదుర్గ ఐ.పి.ఎస్ -4

2026-08-23T10:28:00.000+05:30

కనకదుర్గ ఐ.పి.ఎస్ -4

(మినీ నవల)

టేకుమళ్ళ వెంకటప్పయ్య

"మీరు.." ఇంట్లోకి వస్తున్న మాధవిని చూసి గోపాలాచారి తల్లి ఆండాళమ్మ అడిగింది.

"నా పేరు మాధవి. మీ గోపాలం చదివే స్కూల్లోనే మా అమ్మాయి కనకదుర్గ కూడా ఎనిమిదో తరగతి చదువుతోంది. మీకు ఒక ముఖ్య విషయం చెప్పాలని వచ్చాను."

"అయ్యో! నిలబడే ఉన్నారు. కూర్చోండి. మంచి నీళ్ళు కావాలా?"

"అక్కరలేదు. మీరూ అలా కూర్చోండి! మీ వారున్నారా?"

"లేరండీ ఊరు వెళ్ళారు. చెప్పండి పర్వాలేదు" అంది కూర్చుంటూ.

విషయం అంతా చెప్పి, యుక్త వయసులో ఇవన్నీ మామూలే! మీరు ఎక్కువగా రియాక్ట్ అయి వాణ్ణి దండించకండి. చదువు అనేది చాలా ముఖ్యం. ఒకసారి చెడు మార్గం పడితే ఇంక అంతే! విషయం మీ అబ్బాయికి వివరంగా అర్ధమయేట్టు చెప్పండి చాలు. ఈ వయసులో మీరూ నేనూ కూడా యిలాంటి అనుభవాలను స్కూలు, కాలేజీలలో ఎదుర్కొన్న వాళ్ళమే! అయితే ఒక్క విషయం చెప్పాలి మీకు. మా అమ్మాయి అందరు అమ్మాయిల్లా సెన్సిటివ్ కాదు. దానికి కోపం వస్తే ఏం చేస్తుందో ఎలా రియాక్ట్ అవుతుందో కూడా నేను ఊహించలేను. మీ అబ్బాయిని మీరే మెల్లిగా చెప్పి కంట్రోల్లో పెట్టుకోండి. అది యాక్షన్లోకి దిగకముందే మీకు చెప్పాలని వచ్చాను. ఇంకా మావారికి కూడా చెప్పలేదు. మగవారికి యిలాంటి విషయాలు తెలిస్తే చాలా గొడవలు అవుతాయి. వస్తాను" అని బయటపడింది మాధవి.

ఆండాళమ్మ భర్తకు చెప్పి గోపాలాచారిని ఆ స్కూలులో టీ.సీ తీసుకొని, అంత వెంటనే వేరే మగపిల్లల బడిలో చేర్పిస్తుందని ఎవ్వరూ ఊహించలేకపోయారు. హెడ్మిస్ట్రెస్ మంచి స్టూడెంటును వదులుకోలేక ఎంత అడిగినా, ఆండాళమ్మ విషయం బయటకు చెప్పలేదు. ఆగోడవ అంతటితో సద్దు మణిగింది.

* * *

కాలం ఎవరి కోసం ఆగదు. కాలచక్రం తిరుగుతూనే ఉంటుంది. పదో తరగతి వచ్చేసరికి దుర్గ అద్భుతమైన ప్రతిభతో కరాటేలో బ్లాక్ బెల్ట్ సాధించింది. ఒకరోజు హెడ్మిస్ట్రెస్ అసెంబ్లీలో దుర్గ చదువును గురించి, సాధిస్తున్న విజయాల గురించి గొప్పగా పొగిడింది. ఎన్.సి.సీ లో రైఫిల్ షూటింగులో జిల్లాలోనే ప్రథమ స్థానం వహించడం, ఊర్లో వక్తృత్వ పోటీలు జరిగినా, వ్యాసరచన పోటీలు జరిగినా దుర్గే ఫస్ట్ రావడం, వెనుక ఆ అమ్మాయి కృషిని స్ఫూర్తిగా తీసుకొని ముందుకు సాగాలని, జాతీయ అంతర్జాతీయ విషయాలు ప్రతి రోజూ ఆరవ తరగతి నుండే దుర్గ బోర్డు మీద రాస్తున్న విషయం చెప్పి మీరూ టైం వృధా చెయ్యకుండా రోజూ ఇంగ్లీషు, తెలుగు పేపర్లు చదవాలని హితవు చెప్పింది.

దుర్గ రోజు రోజుకూ అందంగా తయారవుతోంది. చామనఛాయలో ఉన్న దుర్గ తెల్లని కాంతులీనుతోంది. స్కూల్లో టీచర్లు, విద్యార్ధులు, టీచర్లు కూడా అసూయపడేంత అందంగా తయారవుతోంది. ఉదయం పూట దుర్గ కాస్తా ముందుగా వచ్చి బ్లాక్బోర్డు మీద ఆనాటి వార్తలు రాసే సమయంలో మగపిల్లలు గుంపులు గుంపులుగా నిలబడి, ఆమె సోయగాల్ని తిలకించేవారు. క్లాసు రూములో మొగపిల్లలు పాఠం వినకుండా అదేపనిగా దుర్గవంక చూడ్డం గమనించి కూడా టీచర్లు ఏమీ అనలేక పోయేవారు. రూపవతి అయిన స్త్రీకి తన అందమే తనకు శత్రువవుతుందని వేరే చెప్పనక్కరలేదు. అదే జరిగింది ఒకరోజు.

ఒక నాడు స్కూల్లోకి సాయంత్రం నాలుగు గంటల సమయంలో ఒక పెద్ద కారు ప్రవేశించింది. నలుగురు యువకులు దిగారు. వాళ్ళను హిందీ టీచరు గుర్తుబట్టి "వాళ్ళు నాలుగేళ్ళ క్రితం ఈ స్కూల్లో చదివారు. పొడుగ్గా లావుగా ఉన్నవాడే సుభాష్ రెడ్డి, వాడు మాజీ ఎం.ఎల్.ఎ కొడుకు. ఇంటర్ డింకీలు కొట్టి కొట్టి, యిప్పుడు గాలి తిరుగుళ్ళు తిరుగుతున్నాడని విన్నాను. పోకిరీ చేష్టలు చేస్తుంటే పోలీసు కేసులు కూడా అయ్యాయని పేపర్లలో చదివాను. బాగా తలపొగరు వాడికి" అని చెబుతుండగా దుర్గ విని అలెర్ట్ అయింది. దుర్గతో బాటూ ఐదుగురు విద్యార్ధినులు గ్రవుండులో కూర్చొని రాబోయే స్కూల్ యానివర్సరీకి ఏమేమి కార్యక్రమాలు చెయ్యాలో, మ్యాగజైన్ కూడా ఒకటి తీసుకొని రావాలన్న యోచనతో మాట్లాడుకుంటున్నారు.

సుభాష్ రెడ్డి తిన్నగా దుర్గ ఉన్న దగ్గరకు వచ్చాడు. వెనుక అతని బృందం. అతడు రాగానే దుర్గతో ఉన్నవాళ్ళు భయపడి ఆమె వెనుక నిలబడ్డారు.

"కనక దుర్గ అంటే నువ్వేనా?"

"అవును. అయితే ఏంటి?"

"నీతో పనుంది. వచ్చి కారెక్కు. మళ్ళీ రెండు గంటల్లో దింపేస్తాను. పదివేలు డబ్బు కూడా ఇస్తాను. ఇష్టం వచ్చినవి కొనుక్కోవచ్చు. "

"ఎక్కడికి? మీరెవరు? అసలు నేనెందుకు రావాలి మీతో? నాకు డబ్బులు ఇవ్వడమేమిటి?. పిచ్చి పిచ్చిగా మాట్లాడితే పళ్ళు రాలిపోతాయి. జాగ్రత్త! ఇక్కడ దుర్గ.. కనకదుర్గ! జాగ్రత్తగా మాట్లాడండి."

"గొడవ పెట్టకుండా వచ్చి కారెక్కవే! త్వరగా… అందంగా ఉన్నావని బడాయికి పోతున్నావా? ఇంత మందిని చూశాను. కారెక్కు మర్యాదగా!" లేకపోతే నీకే ప్రమాదం!" అన్నాడు.

"నాకు ప్రమాదమా? ఏంటి? మళ్ళీ ఒకసారి చెప్పు వినాలని ఉంది." అని పకపక నవ్వి "మీకు ప్రమాదం రాకుండా చూసుకోండి మొదట. ఇక్కడనుండి వెంటనే వెళ్ళిపోండి" అనింది. కొందరు పిల్లలు దుర్గ వెనక నిలబడి ఇదంతా మొబైల్లో రికార్డు చేస్తున్నారు.

అప్పటికే స్కూలువాళ్ళు చాలామంది దుర్గ వెనుక చేరారు. "మర్యాదగా..మాట్లాడకుండా కారెక్కు" అని హూంకరించి దుర్గ చేయిపట్టుకుని ఐదుఅడుగుల దూరం బలవంతంగా లాగాడు సుభాష్.

అంతే! దుర్గ ఉగ్రరూపం దాల్చింది. "హూ.." అని ఒక పెద్ద కేకవేసి, భుజానికున్న బ్యాగులో నుండి "నుంచాకు" (ప్రముఖ కరాటే ఫైటర్ బ్రూస్లీ వాడిన గొలుసు ఆయుధం) గొలుసు బయటకు తీసింది. గొలుసు తిప్పుతూ వాళ్ళను దగ్గరకు రాకుండా నిలువరించి, కుడికాలెత్తి ఒక్క సారి సుభాష్ రెండు తొడలమధ్య ఒక్క షాట్ ఇచ్చేసరికి నిలువునా కుప్పకూలిపోయాడు. మరు నిముషంలో వాడి ప్యాంటు పై రక్తం కూడా కనిపించేసరికి, మిగతా ముగ్గురూ “మావాణ్ణే కొడతావా? నిన్నూ..” అని మీదకొచ్చేసరికి, దుర్గ భీకరంగా అరుస్తూ గొలుసుతో యిచ్చిన షాట్స్‌కు కుయ్యో మర్రో మంటూ ముగ్గురూ నేలమీద పడిపోయారు.

ఈలోపు స్కూలు స్టాఫు, హెడ్మిస్ట్రెస్ వచ్చి ఏమైందని విచారిస్తున్నారు. రోడ్డు మీద కాంపౌండ్ వాల్ దగ్గర కూడా చాలామంది జనం పోగయ్యారు. ఎవరో ప్రక్కనే ఉన్న పోలీసు స్టేషనుకు ఫోన్ చేసే సరికి పోలీసులు రంగ ప్రవేశం చేశారు. ఎవరు వీళ్ళను కొట్టింది? అని అడిగేసరికి ఎవ్వరూ ఏమీ మాట్లాడలేదు. వాళ్ళల్లో దెబ్బలు తిన్న ఒకడు మాత్రం తేరుకొని లేచి చేయి దుర్గ వేపు చూపించాడు.

(ఇంకా ఉంది)

పుణ్యవతి (నవల) - 15

2026-08-23T10:22:00.000+05:30

పుణ్యవతి (నవల) - 15

రచన : గొర్తి వెంకట సోమనాథ శాస్త్రి (సోమసుధ)

@@@#@@#@

(సుధ కవిత్వాన్ని చదివిన రవి చిన్న వయసులోనే కన్నుమూసిన ఆమెను తలచుకొని బాధపడ్డాడు. కూతురికి చూసిన సంబంధం నచ్చలేదని వచ్చిన ఉత్తరానికి కలవరపడ్డ రంగనాధం, ఆ ఉత్తరాన్ని పుణ్యవతి ఇంటికి వచ్చి చూపిస్తాడు. తరువాత...)

@@@@@@@@

ఉత్తరం చదివిన పుణ్య అతని వైపు చూసింది. "ఈ ఉత్తరం చదివి బాధపడుతున్నారా? పిన్ని అంతా చెప్పింది. పెళ్ళిచూపుల్లో వాళ్ళు చాలా దురుసుగా ప్రవర్తించారట! అలాంటి వారికి పిల్లను ఇవ్వకపోవటమే మంచిది. సృజనకేం నాన్నా! బంగారంలాంటి సంబంధం వస్తుంది. మీరు దర్జాగా కాలు మీద కాలేసుక్కూర్చోండి. నేను, బాబయ్య ఆ సంగతి చూసుకుంటాం. దానికి మున్ముందు నేనే అసూయపడేటంత మంచి సంబంధం చూస్తాను. నా మీద నమ్మకం లేదా నాన్నా?"

పుణ్య మాటలు వినిపించుకొనే స్థితిలో లేడతను. "వాళ్ళ బంధువుల అబ్బాయి వల్ల కదమ్మా నా కూతురు చనిపోయింది! బజారులో అతను నాపై చేయి చేసుకున్నాడని కదా నా పిచ్చితల్లి ఆత్మహత్య చేసుకుంది! అతను మావగారిని కొట్టడం మర్యాదా? నా కూతురు అతన్ని రోడ్డుకీడ్చక, ఆత్మహత్య చేసుకొంటే అమర్యాదా? సుధ చావు వల్ల తన సంబంధం తప్పిపోయిందని తెలిస్తే, సృజన ఎంత బాధపడుతుందో? సుధ మీద ఎంత కక్ష పెంచుకుంటుందో?"

"అదేనా మీ బాధ? దానికి నేను చెబుతానులెండి! సృజన బంగారం నాన్నగారూ! ఈ సంబంధం తప్పిపోయిందని మనం కాదు నాన్నా, మున్ముందు ఆ పెళ్ళివారే బాధపడతారు."

"అమ్మా! నాకో మాటిస్తావా?" ఏమిటన్నట్లు రంగనాధం వైపు చూసిందామె.

"రేపు నాకేదైనా అయితే, సృజీని కంటికి రెప్పలా చూసుకొంటావు కదూ! అది ఆత్మహత్య చేసుకోకుండా ఆపుతావు కదూ!" చెబుతున్న రంగనాధం గొంతు బొంగురుపోయింది.

"ఈ ఉత్తరం మీ మనసుని చాలా కష్టపెట్టినట్లుంది. చూడండి! దానికి ఇంతకాలం ఎన్ని సంబంధాలు చూడలేదు? అవి కుదరనప్పుడు లేని బాధ ఇప్పుడెందుకండీ?"

"దానికి దగ్గరలోనే మంచి సంబంధం అవుతుందని అనంతశయనంగారు చెప్పారమ్మా! ఆయన చెప్పినట్లు చాలామందికి జరిగింది. అలాగే దీనికి జరుగుతుందని ఆశపడ్డాను. నా దౌర్భాగ్యమే నా కూతుళ్ళిద్దరికీ పట్టినట్లుంది. అది అలా నీటిపాలయ్యింది. దీనికిలా జరిగింది. ఏమ్మా! నాకేదైనా అయితే సృజీని జాగ్రత్తగా చూసుకుంటావుకదూ!"

"మళ్ళీ అదే మాట! మీకేం కాదు నాన్నా! నెల్లాళ్ళలో దానికి పెళ్ళి కుదురుతుంది. అప్పుడు ఈ వేదాంతం మానేసి మనవలెప్పుడు పుడతారా అని ఆశగా ఎదురుచూస్తావ్! నా మాట మీద నమ్మకం లేదా నాన్నా?"

"నీది సరస్వతీవాక్కురా! అందుకే నీ దగ్గర మాట తీసుకుందామని వచ్చాను. నీ నోటివాక్కున అదొక ఇంటిదవ్వాలి" అంటూ రంగనాధం లేచాడు.

"ఈ ఉత్తరం మిమ్మల్ని చాలా బాధపెట్టింది. ఏమనుకోకండి" అంటూ పుణ్యవతి ఆ ఉత్తరాన్ని చింపేసింది. తెలియకుండానే ఆమెకు మనసులో ఏదో బాధ కలిగి ఆయన్ని వెనక్కి పిలిచింది.

"నాన్నగారూ! మిమ్మల్ని చూస్తుంటే నాకేదో భయంగా ఉంది. పోనీ ఈ రాత్రికి ఇక్కడ ఉండిపొండి. ప్రక్కింటి బుజ్జిగాణ్ణి పంపి, సృజీని కూడా పిలిపిస్తాను" అందామె.

"లేదమ్మా! రవి కూడా ఊరెళ్ళాడు. మేమిద్దరం ఇక్కడ ఉండిపోతే, అక్కడ నా సుధ ఒంటరిదైపోతుంది. అది చనిపోయినా, దాని ఆత్మ ఆ పూలమొక్కల గాలిలో కలిసి నన్నెప్పుడూ పలకరిస్తూనే ఉంటుంది" అంటున్న రంగనాధాన్ని చూసి ఆమె మనసు చలించింది.

పుట్టిబుద్ధెరిగాక ఆమె నాన్నను చూడలేదు. ఆమెకి ఊహ వచ్చేసరికి అమ్మ, అన్నయ్య నాన్న పోయిన ఊరినుంచి ఈ ఊరికి మారిపోయారు. అప్పటినుంచి రంగనాధం దగ్గరే ఆమె తండ్రి ప్రేమను చవిచూసింది. తన ఇద్దరి కూతుళ్ళతో పాటు ఈమెక్కూడా బట్టలు, బొమ్మలు కొని ఇచ్చేవారాయన. తన కూతుళ్ళకి తల్లి లేని లోటు తీరుస్తూ, నలుగురితో నవ్వుతూ చలాకీగా ఉండే రంగనాధం, ఏడాది క్రితం జరిగిన సుధ మరణంతో ఇలా అయిపోతాడని ఎవరూ అనుకోలేదు. రవి విషయం రంగనాధానికి చెప్పి ఓదార్చాలనుకొంది పుణ్య. కానీ ఆ ఇంట్లో అద్దెకుండే వ్యక్తి వల్లే తన కూతురు చనిపోయిందన్న సెంటిమెంటుతో అతను ఈ పెళ్ళికి ఒప్పుకోడు. పైపెచ్చు ఈ పెళ్ళిచూపుల వేళ తను కిటికీలోంచి చూసినందుకే తనపై దెబ్బలాటకు వచ్చారని, తన చాకచక్యం వల్ల పెద్ద గొడవ తప్పిపోయిందని రవి చెప్పాడు. ఇప్పుడు రవి విషయం చెబితే, అతనే కావాలని సుధ చనిపోయిన విషయం పెళ్ళివారికి చెప్పి, ఈ సంబంధం చెడగొట్టినట్లు ఆయన అనుకునే ప్రమాదం లేకపోలేదు. తన తల్లితో రవి మాట్లాడి వచ్చాక, జగన్నాధం ద్వారా రంగనాధాన్ని బలవంతంగా ఈ పెళ్ళికి ఒప్పించవచ్చని ప్రస్తుతం ఆ విషయం కదపలేదామె.

"ఉదయం నుంచి నిన్ను చూడాలని నా మనసు కొట్టుకొందిరా!" రంగనాధం మాటలు పదే పదే గుర్తొచ్చి ఆ రాత్రి పుణ్యవతికి నిద్రపట్టలేదు.

"భగవంతుడా! సృజీ పెళ్ళయ్యేవరకూ రంగనాధంగారికి ఏమీ జరగకుండా చూడు!" అని ప్రార్థించిందామె. అప్రయత్నంగా మనసులో కలిగే కలవరానికి పదే పదే తనను తిట్టుకొంది.

@@@@@@@

పొద్దుపోయి ఇంటికి వచ్చిన తండ్రిపై చిరాకుపడింది సృజన. ఆమె మాటలకు బదులీయక ముభావంగా ఇంట్లోకి నడిచాడతను. రాత్రి బాగా పొద్దుపోతున్నా, నిద్రపోక పెరట్లోని చెట్ల చుట్టూ తిరుగుతున్న తండ్రిపై విసుక్కొంది. రంగనాధం అప్పుడప్పుడు వింతగా ప్రవర్తించటం అలవాటే గనుక పెద్దగా పట్టించుకోలేదామె. మరునాడు ఉదయం తండ్రి ఇంటిలో కనిపించలేదు. వీధి తలుపు చేరవేసి ఉండటంతో, మనశ్శాంతి కోసం తండ్రి ఉదయాన్నే దేవాలయానికి వెళ్ళాడనుకుందామె. తన నిద్ర పాడుచేయటం ఇష్టంలేక తలుపు దగ్గరకు చేరవేసి వెళ్ళుంటాడు. "పిచ్చినాన్న!" అనుకుంటూ సృజన గుమ్మంలో కళ్ళాపి చల్లి ముగ్గేయసాగింది. మధ్యలో తలెత్తిన ఆమెకు దూరంగా గులాబీపొద దగ్గర ఎవరో ఉన్నట్లు కనిపించి త్రుళ్ళిపడింది.

"ఎవరది?" తన అరుపులకి అటునుంచి జవాబు రాకపోవటంతో, భయపడ్డ ఆమె పక్కిళ్ళకు వెళ్ళి నలుగురిని పోగేసి తీసుకొచ్చింది.

"ఎవడ్రా ఇంట్లో దూరింది?" అంటూ నలుగురు మగాళ్ళు అరుస్తూ గులాబీపొద దగ్గరకు వెళ్ళారు. అక్కడ గులాబీచెట్టు పక్కన నిద్రపోతున్నట్లు పడి ఉన్న రంగనాధం కనిపించాడు. నిర్జీవంగా పడి ఉన్న తండ్రిని చూసి సృజన కుప్పకూలిపోయింది. చుట్టుపక్కల నలుగురూ సాయంపట్టి, రంగనాధాన్ని గుమ్మంలో పడుకోబెట్టారు. ఈలోపున జగన్నాధానికి కబురెళ్ళటం, డాక్టరొచ్చి రంగనాధం హార్ట్ ఎటాక్‌తో పోయాడని చెప్పటం జరిగింది. రాత్రంతా కలతనిద్ర పోయిన పుణ్యవతి ఉండబట్టలేక, ఉదయాన్నే అన్నయ్య శేఖర్ అనుమతితో సృజన ఇంటికొచ్చింది. అంతవరకూ నిగ్రహించుకొని ఉన్న సృజన పుణ్యను చూసి భోరుమంది. కళ్ళ ముందు కనిపించే నిజానికి తట్టుకోలేక పుణ్యవతి నిస్త్రాణగా అరుగుపై గోడకు జేరబడిపోయింది. తండ్రి కోసం విలపించే సృజీని పట్టుకోవటం చుట్టుపక్కల ఆడవాళ్ళకు చాలా కష్టమైపోయింది.

"వయసులో భార్య చనిపోతే, మరో పెళ్ళి చేసుకోకుండా పుట్టిన ఇద్దరు బిడ్డల్ని కన్నతల్లిలా సాకాడు. గుండెలో బాధల్ని దాచుకుని ఎప్పుడూ నవ్వుతూ తిరిగే రంగనాధం, పెద్దకూతురు పోయాక మానసికంగా దెబ్బతిన్నాడు. వంట్లో బాగుండటం లేదు, త్వరగా రెండవ అమ్మాయి పెళ్ళి చేసెయ్యాలని కంగారు పడేవాడు. చివరికి కూతురి పెళ్ళి చూడకుండానే వెళ్ళిపోయాడు. పెద్దకూతురు అంటే వాడికి ప్రాణం. అందుకే ఆ అమ్మాయి చేసుకుంటానన్న వాడికే కట్టబెట్టాడు. చివరికి సుధమ్మ ప్రాణంగా పెంచిన గులాబీమొక్క దగ్గరే ఊపిరి వదిలాడు. రెండో కూతుర్ని అనాధను చేసిపోయాడు" వచ్చినవాళ్ళ మాటలు వినే కొద్దీ సృజనలో బాధ పెరిగిపోతోంది. 'రాత్రి తండ్రి అలా ఎందుకు ప్రవర్తిస్తున్నాడో తెలుసుకొనే ప్రయత్నం చేయలేదు తను. పైపెచ్చు ఎన్నడూ లేనంత కటువుగా మాట్లాడింది. 'అందుకే తనని కాదని అక్కయ్య పెంచిన మొక్క దగ్గరే పడుకుని నాన్న ప్రాణాలు వదిలాడు.'

"అమ్మా! మాది ఆత్మహత్యలు చేసుకొనే కుటుంబమా?" రంగనాధం ప్రశ్న గుర్తుకొచ్చి పుణ్యవతి కళ్ళు జలపాతాలయ్యాయి. "అమ్మా! నాకో మాటిస్తావా? రేపు నాకేదైనా అయితే సృజీని కంటికి రెప్పలా చూసుకుంటావు కదూ! అది ఆత్మహత్య చేసుకోకుండా ఆపుతావు కదూ!" తన మీద అంత పెద్ద బాధ్యత పెట్టి తప్పుకున్నాడాయన.

"పుణ్యా! ఏమిటమ్మా అలాగైపోయావ్?" నిస్త్రాణగా గోడకు వాలిపోయిన పుణ్యవతి భుజంపై చేయి వేసి కుదిపింది జగన్నాధం భార్య.

ఆ కుదుపుతో పుణ్య ఇహంలోకి వచ్చింది. "పిన్నీ! నాన్న. . .నిన్న సాయంత్రం నిన్ను చూడాలనిపించి వచ్చారా? అన్నాడు. నాకేదైనా అయితే సృజీని నువ్వే చూడాలి అని నా మీద పెద్ద బాధ్యత పెట్టి వెళ్ళిపోయాడు. 'అదోలా ఉన్నారు, రాత్రికి ఇక్కడ ఉండిపొండి ' అంటే, 'నేనిక్కడ ఉండిపోతే, నా సుధ ఒంటరిదై పోతుందిరా' అన్నాడు. నాన్నను కాపాడుకోలేకపోయాను పిన్నీ!" అంటూ గత సాయంత్రం జరిగిందంతా చెప్పి ఆమె ఒళ్ళో వాలిపోయింది పుణ్యవతి.

మనసులో బాధను అణచుకొంటూ జగన్నాధం అన్నగారి అంతిమయాత్రకు ఏర్పాట్లు చేస్తున్నాడు. విషయం తెలిసిన శేఖర్ అఘమేఘాల మీద రంగనాధాన్ని చూడటానికి వచ్చాడు. సుమారు గంటసేపు ఆ యింటి వాతావరణమంతా గగ్గోలుగా మారిపోయింది.

(ఇంకా ఉంది)

కార్టూన్లు - జీడిగుంట నరసింహమూర్తి

2026-08-23T10:20:00.000+05:30

కార్టూన్లు - జీడిగుంట నరసింహమూర్తి

మాతృత్వం - 9

2026-08-23T10:15:00.000+05:30

మాతృత్వం - 9

సి.హెచ్.ప్రతాప్

అనూరాధ, ఈ అనూహ్య విజయాన్ని అందిపుచ్చుకుని, వెంటనే లేచి నిలబడింది. "గౌరవనీయులైన న్యాయస్థానం! ఈ నివేదిక శ్రీమతి లలిత ఆరోపణలను రుజువు చేసింది! ఈ బిడ్డను మార్చడానికి, తప్పుడు రికార్డులు సృష్టించడానికి శ్రీ రుషి, ఆసుపత్రి అధికారులతో కుమ్మక్కయ్యారని రుజువవుతోంది. బిడ్డపై తల్లి హక్కు శ్రీమతి లలితకు మాత్రమే ఉంది. బిడ్డను వెంటనే లలితకు అప్పగించాలని ఆదేశించాలి!"

డీఎన్ఏ నివేదిక, బిడ్డ రుషి, లలితలకు సంబంధించినదని నిర్ధారించడంతో, న్యాయవాది అనూరాధకు నిర్దిష్ట ఆధారం దొరికింది. ఆమె చేసిన బిడ్డ మార్పిడి ఆరోపణ, ఇప్పుడు అనుమానమే లేదు అన్నంత బలంగా మారింది. రుషి, హర్షితల న్యాయవాది తమ క్లయింట్‌లను రక్షించడానికి ఏమీ మాట్లాడలేని స్థితిలో పడ్డారు. అనూరాధ తన వాదనను ఈసారి మరింత ఘాటుగా, వ్యక్తిగతంగా మార్చింది.

అనూరాధ గట్టిగా, నిశ్చయంగా లేచి నిలబడింది. కోర్టు హాలులో నిశ్శబ్దం అలుముకుంది.

న్యాయవాది అనూరాధ: "గౌరవనీయులైన న్యాయస్థానం! డీఎన్ఏ నివేదిక సత్యాన్ని వెల్లడించింది. ఈ బిడ్డ శ్రీమతి హర్షితకు జన్యుపరమైనది కాదు. ఈ బిడ్డకు జన్యుపరమైన తల్లి శ్రీమతి లలిత! ఇది కేవలం 'పిండం మార్పిడి' కాదు. ఇది నైతిక పతనానికి, అధికారాన్ని దుర్వినియోగం చేయడానికి సంబంధించిన కేసు. నా క్లయింట్ శ్రీమతి లలిత తరఫున, శ్రీ రుషిపై మేము సంచలనాత్మక ఆరోపణ చేస్తున్నాము."

అనూరాధ తన వాదనను మొదలుపెట్టింది: "శ్రీ రుషి, సరోగసీ ప్రక్రియ కోసం ఆసుపత్రికి వెళ్ళినప్పుడు, అతను అద్దె తల్లి అయిన లలితను చూశాడు. లలిత యువతి, నిస్సహాయురాలు, మరియు తన తమ్ముడి భవిష్యత్తు కోసం ఆరాటపడుతున్న ఆమె పేదరికాన్ని శ్రీ రుషి గమనించాడు. శ్రీమతి లలిత అందానికి, అమాయకత్వానికి ఆకర్షితుడైన శ్రీ రుషి, హర్షితతో ఉన్న వైవాహిక జీవితంలో సంతృప్తి చెందక, అక్రమ సంబంధానికి పన్నాగం పన్నాడు."

"ఒక రోజు, శ్రీ రుషి లలిత ఇంట్లో ఎవరూ లేని సమయంలో అకస్మాత్తుగా వెళ్ళాడు. లలిత ఒంటరిగా ఉన్న ఆ బలహీన క్షణాన్ని అతను ఉపయోగించుకున్నాడు. తన ఆర్థిక బలాన్ని, సామాజిక ప్రభావాన్ని ఆయుధాలుగా మలచుకుని, లలిత పేదరికాన్ని ఆసరా చేసుకున్నాడు. రుషి, లలితకు భారీ మొత్తంలో డబ్బు, కుటుంబ సహాయం ఆఫర్ చేసి, తన అక్రమ కోరికను తీర్చుకోవడానికి ఒప్పించాడు. ఆ తర్వాత, లలితతో చట్టవిరుద్ధంగా లైంగిక సంబంధం పెట్టుకున్నాడు."

"ఈ బిడ్డ... గౌరవనీయులైన న్యాయమూర్తి గారు! ఈ బిడ్డ సరోగసీ ఐవీఎఫ్ ప్రక్రియ ద్వారా పుట్టలేదు. ఇది శ్రీ రుషి, శ్రీమతి లలితల మధ్య జరిగిన అక్రమ, చట్టవిరుద్ధమైన చర్య ఫలితంగా పుట్టింది! ఆ తర్వాత, ఈ అక్రమ సంబంధాన్ని దాచిపెట్టి, బిడ్డ పుట్టడానికి కారణాన్ని ఐవీఎఫ్ ఫెయిల్యూర్ లేదా పిండం మార్పిడిగా చిత్రీకరించడానికి, శ్రీ రుషి ఆసుపత్రి అధికారులకు లంచం ఇచ్చి తప్పుడు రికార్డులు సృష్టించాడు."

"శ్రీమతి లలిత, ఈ విషయం ఎవరికీ చెప్పకుండా మౌనంగా ఉంది. ఎందుకంటే, ఆమె ఒక పేద ఉపాధ్యాయురాలు. శ్రీ రుషి ఒక ప్రభావశాలి , ధనవంతుడు. తన పట్ల జరిగే ఏ ఆరోపణనైనా తిప్పి కొట్టగలడు, అన్ని సాక్ష్యాలను తన వైపుకు మార్చుకోగలడు అని లలితకు తెలుసు. అందుకే ఆమె భయంతో మౌనంగా ఉంది. కానీ, తల్లిప్రేమ ఆమెను ఆ మౌనం నుంచి బయటకు తీసుకొచ్చింది."

"శ్రీ రుషి అధికారం, డబ్బు ఉపయోగించి నా క్లయింట్ మాతృత్వాన్ని దొంగిలించడానికి ప్రయత్నించాడు. ఈ బిడ్డ అక్రమ చట్టవిరుద్ధ చర్య ఫలితం. కాబట్టి, ఈ బిడ్డపై పూర్తి తల్లి హక్కు శ్రీమతి లలితకు మాత్రమే ఉంది! ఈ బిడ్డను శ్రీమతి లలితకు అప్పగించాలని ఆదేశించవలసిందిగా కోరుతున్నాను!"

కోర్టు హాలులో తీవ్ర ఉద్రిక్తత నెలకొంది. రుషి, హర్షితలు ఆరోపణల ధాటికి మ్రాన్పడిపోయారు. హర్షిత కళ్ళల్లో తీవ్రమైన ద్రోహం కనిపించింది.

అనూరాధ చేసిన అక్రమ సంబంధం, అధికార దుర్వినియోగం ఆరోపణలతో కోర్టు హాలులో నెలకొన్న ఉద్రిక్తతకు, రుషి న్యాయవాది పార్థసారథి గట్టిగా ప్రతిస్పందించారు. హర్షిత పక్కన కన్నీళ్లతో కుప్పకూలగా, రుషి కోపంతో నిలబడ్డాడు.

న్యాయవాది పార్థసారథి వెంటనే లేచి నిలబడ్డారు.

న్యాయవాది పార్థసారథి: "గౌరవనీయులైన న్యాయస్థానం! అనూరాధ గారి భావోద్వేగపూరిత, అబద్ధాల కల్పిత కథను మేము పూర్తిగా ఖండిస్తున్నాము! శ్రీమతి లలిత తరఫు న్యాయవాది, డీఎన్ఏ నివేదిక తమకు అనుకూలంగా వచ్చినంత మాత్రాన, ఈ కేసును బలవంతపు లైంగిక దాడిగా మార్చడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు. ఇది నిందారోపణ, మా క్లయింట్ శ్రీ రుషిపై వ్యక్తిగత దాడి! శ్రీ రుషి నిర్దోషి!"

పార్థసారథి తన వాదనను కొనసాగించారు: "మేము ఒక కీలక వాస్తవాన్ని గౌరవనీయ న్యాయస్థానం దృష్టికి తీసుకువస్తున్నాము. శ్రీమతి లలిత తన తమ్ముడి భవిష్యత్తు కోసం, తన పేదరికాన్ని పరిష్కరించుకోవడం కోసం సరోగసీని ఎంచుకుంది. ఆమెకు ఆర్థిక అవసరం ఉంది, కానీ ఆర్థిక దురాశ కూడా ఉంది. సరోగసీ ద్వారా వచ్చే డబ్బు ఆమెకు సరిపోలేదు."

"వాస్తవానికి, సరోగసీ ప్రక్రియలో ఉన్నప్పుడే, శ్రీమతి లలిత ఉద్దేశపూర్వకంగానే శ్రీ రుషికి దగ్గరైంది. ఆ ఒంటరి క్షణాలను, రుషి యొక్క మానసిక బలహీనతలను ఆసరాగా తీసుకుని, లలిత స్వయంగా శ్రీ రుషిని ప్రలోభాలకు గురిచేసింది . ఆమె బిడ్డను సరోగసీ ద్వారా కాకుండా, ప్రత్యక్ష సంబంధం ద్వారా కన్నట్లయితే, బిడ్డపై మరింత చట్టపరమైన హక్కులు పొందవచ్చని, తద్వారా మరింత ఎక్కువ డబ్బు డిమాండ్ చేయవచ్చని వ్యూహాత్మకంగా భావించింది."

"శ్రీమతి లలిత, తన మాతృత్వపు మమకారాన్ని కేవలం ఆర్థిక లాభం కోసం ఉపయోగించుకోవడానికి ప్రయత్నించింది. శ్రీ రుషి ఆమె కోరికకు లొంగిపోయాడు; అతను ఆ సమయంలో బలహీనుడు కావచ్చు, కానీ ఈ చర్యకు లలిత ప్రేరణ మరియు ముఖ్య భాగస్వామి."

"ఆసుపత్రిలో పత్రాలు ఎందుకు మాయమయ్యాయి? అన్న ప్రశ్న వేస్తే, ఈ అక్రమ సంబంధాన్ని దాచడానికి లలిత కూడా పూర్తి సహకారం అందించింది. ఈ బిడ్డకు శ్రీ రుషి తండ్రి అని బయటపడితే, సరోగసీ ఒప్పందం చెల్లదు. దాంతో లలితకు ఎక్కువ డబ్బు డిమాండ్ చేసే అవకాశం దొరుకుతుంది. అందుకే లలిత, ఈ సంబంధాన్ని మొదట్లో రహస్యంగా ఉంచింది."

"శ్రీమతి లలిత ఇప్పుడు మానసిక ఒత్తిడి, నష్టపరిహారం కోసం, రుషిని ఒక దుర్మార్గుడిగా చిత్రీకరించడానికి ప్రయత్నిస్తోంది. కానీ, బిడ్డను తిరిగి ఇవ్వాలన్న డిమాండ్ చట్టవిరుద్ధం. శ్రీ రుషి చేసిన పొరపాటును మేము అంగీకరిస్తున్నాం, కానీ ఆ పొరపాటుకు ప్రధాన కారణం లలిత ప్రలోభాలు మరియు ఆమె ఆర్థిక దురాశ."

"గౌరవనీయులైన న్యాయస్థానం! ఈ బిడ్డకు తండ్రి శ్రీ రుషి మాత్రమే. లలితకు ఈ బిడ్డపై తల్లి హక్కు ఇవ్వడం, సరోగసీ వ్యవస్థ యొక్క నైతిక పునాదిని దెబ్బతీస్తుంది. ఆమెకు సరైన నష్టపరిహారం చెల్లించి, బిడ్డను రుషి, హర్షితలకు శాశ్వతంగా అప్పగించాలని కోరుతున్నాను."

రుషి న్యాయవాది పార్థసారథి చేసిన వాదన, 'లలిత ప్రలోభాల వల్లే రుషి లొంగిపోయాడు' అన్న ఆరోపణ... హర్షిత గుండెను రెండుగా చీల్చింది. లలిత ఆరోపించిన అక్రమ సంబంధం రుజువైంది. ఆ బిడ్డకు తను తల్లి కాదనే వాస్తవం, రుషి తనతో చేసిన ద్రోహం... ఇవన్నీ హర్షితను ఒక్కసారిగా నిశ్శేష్టురాలిని చేశాయి. కోర్టు హాలులోనే ఆమె తూలి పడబోయింది.

(ఇంకా ఉంది)

పంచపదులలో- శ్రీమద్రామాయణ కావ్యం -24

2026-08-23T10:08:00.000+05:30

పంచపదులలో- శ్రీమద్రామాయణ కావ్యం -24

దినవహి సత్యవతి

23 వ సర్గ

రామలక్ష్మణులు, కౌశికునితో, కామాశ్రమమున నివసించుట…

353.

తెల్లవారుచుండగనే విశ్వామిత్రుడు మేల్కొనెను,

పర్ణశయనంపై శయనించిన సోదరుల చూచెను,

ప్రాతఃకాలసంధ్య వచ్చెనని వారల మేల్కొలిపెను,

సంధ్యావందనాది నిత్యకర్మలు చేయవలెననెను,

కౌసల్యాసత్పుత్ర రాముడు నరోత్తముడని బొగిడె, సత్య!

354.

కౌశికుని తేనెపల్కులకు సోదరులు మేల్కొనిరి,

స్నానమాచరించి సూర్యునకు అర్ఘ్యమునిచ్చిరి,

అత్యుత్తమమౌ గాయత్రీ మంత్రమును జపించిరి,

సంధ్యావందనాది నిత్యకర్మలు పూర్తిచేసుకొనిరి,

కౌశికునికి మ్రొక్కి తేకువగా ప్రయాణోన్ముఖులైరి, సత్య!

355.

కౌశికసహిత సోదరులు పయనము సాగించిరి,

సరయూ సంగమస్థానమందు గంగానది గాంచిరి,

అచట తపోధనులైన ఋష్యాశ్రమమును చూసిరి,

రామలక్ష్మణులదిగాంచి సంతుష్టాంతరంగులైరి,

ఆశ్రమమెవ్వరిదో తెల్పుమని కౌశికునడిగిరి, సత్య!

356.

కౌశికుడు వారికి ఆశ్రమము గూర్చి చెప్పసాగెను,

మన్మథునికి కాముడనియు పేరుండెననెను,

మూర్తిమంతుడై సశరీరుడై యుండెననెను,

దుష్టబుద్ధి కాముడచ్చోటనే నివసించెననెను,

అచ్చోటే శివుడు సమాచిత్తుడై తపస్సు చేసెననె, సత్య!

357.

అచ్చోటే శివుడు పెండ్లియూ చేసుకొనెననెను,

పిదప సురసమేతుడై బయలుదేరెననెను,

దుష్టబుద్ధితో కాముడు శివునెదిరించెననెను,

శివుడపుడు హుంకరించి క్రోధితుడై చూసెననెను,

శివుని నేత్రముచే కాముడు కాల్చివేయబడెననె, సత్య!

358.

నాటినుండి కాముడు దేహరహితుడయ్యెననె,

అటులతడు అనంగుడని ప్రసిద్ధుడైనాడనె,

అతడు అంగం వీడిన దేశం అంగదేశమైనదనె,

అదియే శివుడు తపస్సు చేసిన పుణ్యాశ్రమమనె,

ధర్మాత్ములౌ మునులు శివుని శిష్యులనె మహర్షి, సత్య!

359.

కౌశికుడు, సోదరులకు ఆశ్రమం గూర్చి తెలిపెను,

రాత్రి, గంగా- సరయూ తీరం మధ్యనే బసయనెను,

మరుసటి దినము గంగానదిని దాటుదమనెను,

స్నానజపహోమాదులు గావించుకొందుమనెను,

పరిశుద్ధులమై ఆశ్రమం ప్రవేశింతుమనె, మహర్షి, సత్య!

360.

ఆశ్రమవాసులౌ మునులు దివ్యదృష్టి కల్గియుండిరి,

కావున ముందుగనే మువ్వురి రాక తెలుసుకొనిరి,

అందుచే అమితసంతసాన ఆనందమును పొందిరి,

ముందు కౌశికునికి అర్ఘ్యపాదాలిచ్చి సత్కరించిరి,

పిదప రాకుమారులకు అతిథిసత్కారం చేసిరి, సత్య!

361.

కౌశికుడూ, సోదరులూ మునుల సత్కారమందిరి,

పిదప ఋషులేకాగ్రతతో సంధ్యోపాసన చేసిరి,

మువ్వురినీ ఆశ్రమంలోనికి తీసుకుని వెళ్ళిరి,

ఆశ్రమాన మువ్వురూ సుఖముగా నివసించిరి,

సోదరులకు కథలు చెప్పి ముదంగూర్చె కౌశికుడు, సత్య!

*****