Znacie doskonale to uczucie: słyszycie w radiu/telewizji/centrum handlowym/lokalu gastronomicznym/dowolnym innym miejscu jakąś ładną piosenkę i nie jesteście w stanie jej zidentyfikować.

Pół biedy, jeżeli taki utwór ma słowa; zapamiętujesz, ile się da, po czym otwierasz internet i wrzucasz odpowiednią frazę w Google. Pamiętam nawet tytuł pierwszej piosenki, którą w ten sposób zidentyfikowałem: Nine Million Bicycles Katie Melua’y :)

Nie jest też tak źle, kiedy melodia pochodzi z radia; są specjalne serwisy internetowe (np. odSluchane.eu), które informują, co kiedy w jakiej stacji radiowej jest grane. Bywa, że i witryny samych stacji dbają w ten sposób o słuchaczy.

Najgorzej jest z dżinglami do poszczególnych audycji: ani słów się nie znajdzie, ani w playliście się ich nie znajdzie. Są tylko dwa sposoby: albo męczyć kierownictwo, albo liczyć na łut szczęścia.

Parę dni temu zdarzyło się to drugie: usłyszałem w RMF Classic melodię, która kilka lat temu była używana przez radiową Jedynkę jako dżingiel dla jednej z nocnych audycji. Oto ona: Main Titles (Instrumental) Rachel Portman z płyty The Cider House Rules: Music from the Miramax Motion Picture.

Podobne wpisy

• Miły akcent na koniec czerwca (0)

Lotto reklamowało się kiedyś hasłem Żeby wygrać, trzeba grać. Ciężko jest jednak grać, kiedy wyzwaniem staje się nie odpowiedź na kilka pytań czy wykonanie określonego zdjęcia, ale samo znalezienie konkursu z interesującymi nagrodami i odpowiadającą nam formułą. Ja na przykład – z lenistwa – nie przepadam za konkursami, gdzie trzeba się zarejestrować.

Z pomocą przyszła mi strona, do której link podrzucił jeden z moich facebookowych znajomych. Śledzimy konkursy dzieli konkursy na kategorie (lokalne, smsowe, promocyjne, internetowe, muzyczne) i tagi (np. bilety, telewizor, kosmetyki), dzięki czemu tego, co nas nie interesuje, nawet nie zobaczymy.

Polecam dodanie do czytnika RSS.

Podobne wpisy

• Miły akcent na koniec czerwca (0)
• Konkurs dla użytkowników Nokii (3)
• Konkurs na Blog Roku 2006 (1)
• Konkurs trwa (7)
• Logo wspólnoty (2)

Wśród wielu nowości, jakie pojawiły się w WordPressie 3.0 Thelonious, najbardziej spodobała mi się funkcja, pozwalająca na proste tworzenie menu.

Do tej pory sprawę załatwiał kod w header.php w rodzaju < ?php wp_list_pages('title_li=&depth=0'); ?>. Nie było to takie złe rozwiązanie, ale wyobraźcie sobie sytuację, w której musicie szybko zmienić coś w menu, a nie możecie edytować odpowiedniego pliku (bo nie nadaliście mu odpowiednich praw), nie macie dostępu do FTP albo musicie prosić o pomoc osobę, która nie zna się na funkcjach WordPressa. Koniec z tym :)

Zaczynamy od edytowania pliku functions.php, znajdującego się w katalogu ze skórką (jeśli takowego nie ma – tworzycie go). Umieszczamy w nim ten kawałek kodu:

add_action( 'init', 'register_my_menu' );
function register_my_menu() {
register_nav_menu( 'primary-menu', __( 'Primary Menu' ) );
}

Uwaga: jeżeli to jedyny kod, jaki znajduje się w pliku functions.php, to pamiętajcie o dodaniu < ? na początku i ?> na końcu pliku.

Po zapisaniu pliku przechodzimy na podstronę Menu (w zakładce Wygląd). Tam tworzymy nowe menu o nazwie identycznej z podaną w pliku functions.php (w moim przypadku Primary Menu).

W menu mogą się znaleźć trzy typy linków:

• strony, utworzone przez nas na blogu
• kategorie, utworzone przez nas na blogu
• zewnętrzne linki

Elementy można przestawiać tak jak widgety; można także przesuwać je w poziomie, czyniąc jedne strony „potomkami” drugich.

Po zapisaniu menu pozostało już tylko jedno; zmiana kodu odpowiadającego za wyświetlanie menu na stronie. W większości przypadków jest to plik header.php.

Jeżeli mamy (tak jak ja) tylko jedno menu, wystarczy tylko zastąpienie dotychczasowej funkcji tą: < ?php wp_nav_menu(); ?>.

W czasie zmiany menu (i pisania tej instrukcji) posiłkowałem się dwoma artykułami, które radzę przestudiować wszystkim osobom, pragnącym wycisnąć coś więcej z wordpressowego menu:

• Function Reference/wp nav menu
• Goodbye, headaches. Hello, menus!

Podobne wpisy

• Kic 9 – poradnik dla początkujących (0)
• Kic 12 – poradnik dla początkujących (7)

Dzisiejszy pasek z Garfieldem przypomniał mi o wielkim problemie, jakim były i są reklamy nazbyt głośne w stosunku do poprzedzających je programów. Tyczy się to szczególnie nadawców prywatnych: legendarne są już reklamy Polsatu, przerywające filmy w najciekawszym momencie głośnym dżinglem i zasłaniającą wszystko planszą.

Mówiło się przez dłuższy czas o jakiejś regulacji ustawowej; kwestia stała się na tyle drażniąca, że skarżono się nawet do Rzecznika Praw Obywatelskich! Sama Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji otrzymała w latach 2006-2010 110 skarg: najczęściej wymienianymi stacjami RTV były TVP1 i TVN.

14 czerwca 2010 zaczęła obowiązywać nowelizacja rozporządzenia KRRiT z dnia 3 czerwca 2004 r. w sprawie sposobu prowadzenia działalności reklamowej i telesprzedaży w programach radiowych i telewizyjnych (Dz. U. z dnia 29 czerwca 2004 r.). Oto zmieniony fragment, w którym uregulowano kwestię głośności reklam:

§ 4a. 1. Poziom głośności emitowanych reklam i telesprzedaży nie powinien przekraczać poziomu głośności audycji je poprzedzających.
2. W celu spełnienia warunków, o których mowa w ust. 1, nadawca zobowiązany jest do porównania poziomu głośności audycji nadawanych w okresie 20 sekund przed rozpoczęciem emisji reklam i telesprzedaży z poziomem głośności poszczególnych emitowanych reklam i telesprzedaży.
3. Pomiaru, o którym mowa w ust. 2, dokonuje się w warunkach pomiarowych adekwatnych do warunków odbioru emitowanej audycji metodami określonymi w załączniku do rozporządzenia.
4. Pomiar głośności powinien być dokonywany z parametrami dźwięku i w warunkach technicznych odpowiadających odbiorowi audycji przez odbiorcę końcowego.

Niestety, Polak potrafi; nadawcy, aby ominąć 20-sekundowy limit, na parędziesiąt sekund przed reklamą podnoszą głośność audycji.

Źródło: Reklamy w radiu i telewizji są za głośne, mimo wytycznych KRRiTV.

Podobne wpisy

• Garfield u Bumsteadów (0)
• Garfield po czesku (0)
• Miarą kotek mówi (3)
• 30 urodziny Garfielda (2)
• Manifest Garfielda (0)

Bartosz Sobanek – blog niekoniecznie fotograficzny

„Nie tworzę prac wybitnych, mam świadomość własnej niedoskonałości i popełnianych błędów, nie oczekuję więc pochwał i wysokich not. Wystawiam fotografie. Chcę podzielić się swoim spojrzeniem na Świat i cieszyć radością innych z ich oglądania. Życzę sobie stałego twórczego niezadowolenia z wykonanych zdjęć. Dlaczego? Bo tylko ono jest gwarancją robienia coraz lepszych.”

Fizyka klimatu – świeżej daty blog, poświęcony popularyzacji badań klimatycznych. Prowadzi go dr Piotr Flatau, znany w internecie jako pcirrus.

Fotografia w subiektywie

Blog Wsubiektywie.pl jest (…) dzieckiem, którego rodzicami są dwie moje pasje: pasja blogowania i pasja fotografowania. Kochałem pisać i pokochałem fotografować, a łącząc te dwie miłości stworzyłem miejsce, w którym będę mógł się dzielić swoimi przemyśleniami i wiedzą. Nie mam pojęcia jak – i czy w ogóle – ten blog się rozwinie, ale jednego jestem pewien: obiektywnie tu nie będzie.

Gry Planszowe – okiem planszoholika

Właśnie dzisiaj poczułem potrzebę pisania na temat gier planszowych, dzielenia się radością posiadania i grania.

Wulkany świata Blog

Dlaczego blog w polskiej sieci o wulkanach? Przyczyny są dwie: po pierwsze, nie ma drugiego takiego w polskim internecie, a po drugie, wulkanizm i zjawiska mu towarzyszące to moja pasja od dzieciństwa podsycona wyprawami na Wezuwiusza i Mount Tangkuban Parahu. Pamiętam, jak za czasόw szczenięcych z zapałem wertowałem atlasy geograficzne i wypisywałem wszystkie znalezione w nich wulkany z ich wysokością i datami erupcji (te pochodziły z encyklopedii) włącznie. Kocham złowrogi majestat tych uśpionych bestii, ich potężną moc destrukcji i tworzenia.

Podobne wpisy

• Idy blogowe – lipiec 2009 (2)
• Idy blogowe – lipiec 2007 (2)
• Idy blogowe – czerwiec 2010 (0)
• Idy blogowe – maj 2010 (0)
• Idy blogowe – kwiecień 2010 (0)

We support the printed word in all its forms: newspapers, magazines, and of course books. We think reading on computers or phones or whatever is fine, but it cannot replace the experience of reading words printed on paper. We pledge to continue reading the printed word in the digital era and beyond. Read the Printed Word.

Podobne wpisy

• 10 marca 1959 – 10 marca 2009 (0)
• Przywrócenie ulgi dla studentów (0)
• Pimp my WordPress! (1)
• Szanujmy się wzajemnie- o Kodeksie Blogerów (6)
• Czym jest Blip? (0)

Pomysł na ten wpis chodził za mną od dłuższego czasu, ale dopiero teraz znalazłem trochę czasu, by go zrealizować.

Oglądając jakiś czas temu Final Fantasy: The Spirits Within, pomyślałem sobie Biedny Nowy Jork. Jak przychodzi co do czego, to zawsze on jest niszczony. Nie ma chyba klęski, której filmowcy nie zesłaliby na Wielkie Jabłko: powodzie, wybuchy wulkanów, meteoryty, kosmici, potwory rozmaitej proweniencji… Ten podgatunek kina wykpiono w filmie animowanym Herkules, gdzie greckie Teby (nazywane Wielką Oliwką) nawiedzają najrozmaitsze antyczne nieszczęścia.

Postanowiłem zatem opisać warte zapamiętania nieszczęścia, jakie spadały (spadną?) na najludniejsze miasto USA. Filmy opisuję w kolejności chronologicznej.

Patrzaj na okrąg murów i w rum obrócone / Teatra i kościoły, i słupy stłuczone

Deluge (1933) – pierwszy film o tej tematyce: seria trzęsień ziemi wywołuje powodzie na zachodnim i wschodnim wybrzeżu USA. Zalanie Nowego Jorku przeżywa garstka osób, w tym główny bohater, prawnik Martin Webster.

Invasion U.S.A. (1952) – bohaterowie (pięcioro Amerykanów, którzy spotkali się w nowojorskim barze) stają się świadkami inwazji komunistów na Stany Zjednoczone. Czerwoni nie ograniczają się do ataku na Nowy Jork (na który zrzucona zostaje bomba atomowa); ofiarą ich poczynań padają m.in. Seattle, San Francisco oraz Washington D.C. Film odniósł sukces finansowy, ale zapomniano o nim prawie na pół wieku.

The Beast from 20,000 Fathoms (1953) – pierwszy film, w którym obudzony wybuchem atomowym potwór idzie się wyżyć na pobliskim większym mieście. Bohater (dinozaur, któremu przerwano trwający 100 milionów lat sen na Arktyce) przeszedł całą Amerykę Północną, by dostać się na Manhattan (i poczynić szkody na kwotę 300 milionów ówczesnych dolarów). Spotyka go dość niezwykła śmierć: ginie od radioaktywnego izotopu, który wystrzelono w jego stronę… ze szczytu kolejki górskiej w wesołym miasteczku na Coney Island.

Planeta małp (1968) – klasyczny film science-fiction, który został w 2001 umieszczony w National Film Registry. Dopiero pod koniec bohaterowie dowiadują się, do jakiego miejsca tak naprawdę trafili: okolic niegdysiejszego Nowego Jorku, który w roku 3978 wygląda… hmm… mniej imponująco.

Ucieczka z Nowego Jorku (1981) – akcja filmu rozgrywa się w roku 1997; III wojna światowa (między USA a ZSRR) dobiega końca. Związana z nią sytuacja w Stanach pogorszyła się (pod względem przestępczości) do tego stopnia, że cały Manhattan został zamieniony w więzienie dla skazanych na dożywocie. Miasto jest pozostawione samo sobie; państwo pilnuje jedynie, by nikt nie wszedł i nie wyszedł z niego. Kłopoty zaczynają się, gdy wbrew swej woli trafia tam prezydent USA.

Dzień niepodległości (1996) – pierwszy film, któremu udało się zarobić 100 milionów dolarów w mniej niż tydzień. Kosmici odrobili lekcję geografii i precyzyjnie niszczą wszystkie ważniejsze miasta (oczywiście na całym świecie). Nie mogło zabraknąć także stolicy „cesarskiego stanu” (w trailerze doskonale ukazane jest rozwalenie Empire State Building, symbolizujące klęskę i Nowego Jorku, i stanu Nowy Jork).

Armageddon (1998) – po raz kolejny filmowy kataklizm grozi całemu światu: asteroida Dottie (nazwana imieniem żony jej odkrywcy – co ona mu zrobiła?) zmierza ku Ziemi, a na ratunek zostało 18 dni. Scenę zniszczenia Nowego Jorku nagrodzono w 1999 Złotym Popcornem.

Pojutrze (2004) – tak jak Invasion U.S.A. było wyrazem podzielanego przez większość Amerykanów strachu przed czerwonym zagrożeniem, tak Pojutrze (kolejny na liście film Rolanda Emmericha) opowiada o strachu przed tym, co człowiek może zrobić z klimatem własnej planety. Ale ponieważ dla niektórych świat to za wiele, trzeba straszyć lokalnie: falami wyższymi od Statuy Wolności oraz Wielkim Mrożonym Jabłkiem.

Jestem legendą (2007) – Los Angeles wygląda na opustoszałe o trzeciej po południu, [natomiast] Nowy Jork nigdy nie jest pusty… uznałem to za dużo ciekawszy sposób ukazania wyludnionego świata – tak scenarzysta tłumaczył wybór miejsca akcji. Miał rację – Will Smith robi większe wrażenie, gdy wędruje po pustych ulicach, niż gdy towarzyszą mu poszukiwacze ciemności.

Watchmen (2009) – adaptacja słynnego komiksu. Gdyby była wierniejsza, pasowałaby do tego spisu znakomicie: w powieści graficznej Moore’a zdziesiątkowany zostaje tylko Nowy Jork, w filmie Snydera – wszystkie większe miasta świata. Odpowiedni fragment ekranizacji można obejrzeć tylko na YouTube.

To miasto, świat zwalczywszy, i siebie zwalczyło, / By nic niezwalczonego od niego nie było.

Źródła:

• IMDb,
• List of films set in New York City oraz odpowiednie wpisy z Wikipedii.

Tytuł oraz cytaty w ramkach pochodzą z Epitafium Rzymowi Mikołaja Sępa Szarzyńskiego.

Podobne wpisy

• Brak podobnych wpisów

Jak już wczoraj wspomniałem, przyszła do mnie płytka z francuską muzyką klasyczną w wykonaniu Kamy Grott, Krzysztofa Staniendy i Artura Kasperka. Oczywiście wszystkie utwory są już przerobione na empetrójki, a sama płytka wyląduje na półce z trofeami :)

Szukając wcześniej informacji o wykonawcach, trafiłem na poniższe wideo. Jeśli się nie mylę (a wnioskuję na podstawie zapisu nutowego, przewijającego się w tle filmiku), wykonywane jest Trio na obój, fagot i fortepian Francisa Poulenca.

Podobne wpisy

• Brak podobnych wpisów

Nasza córeczka Iga urodziła się 20.09.2008 r. Jej problemy zaczęły się w 6 miesiącu życia napadami padaczkowymi. Półtora miesięczny pobyt w szpitalu nie wyjaśnił jednak przyczyn jej problemów. W trakcie kolejnych wizyt zdiagnozowano u córki padaczkę, małogłowie, zespół pozapiramidowy, uszkodzenia mózgu. Wykluczono także szereg innych chorób, jednak ostatecznej diagnozy nie udało się postawić. Na chwilę obecną jej diagnoza brzmi: encefalopatia o nieustalonej etiologii.

Naszą córeczkę Igunię czeka jednak jeszcze szereg badań, głównie w kierunku chorób metabolicznych i genetycznych.
Iga ma bardzo obniżone napięcie mięśniowe, jest bardzo wiotka, ma problem z utrzymaniem główki, nie potrafi sama siedzieć. Jest opóźniona psychoruchowo. Wymaga ciągłej rehabilitacji, zarówno w domu jak i w specjalistycznych ośrodkach rehabilitacyjnych. Czas bez rehabilitacji jest czasem nie do odpracowania. Kosztowna i długotrwała rehabilitacja to na razie jedyna nadzieja dla naszej malutkiej córeczki. Igunia wymaga intensywnej i wielospecjalistycznej terapii – terapii ruchowej, terapii sensorycznej, hydroterapii, wsparcia neurologopedy, psychologa i pedagoga specjalnego.

Pomimo tak wielu problemów Igusia jest dzieckiem niezwykle ruchliwym, bardzo pogodnym i radosnym, chcącym wytrwale dążyć do celu.

Naszym największym marzeniem jako rodziców jest to, aby Igusia w jak największym stopniu była samodzielna, jak najmniej różniła się od rówieśników. Pragniemy, aby mogła kiedyś normalnie żyć – siedzieć, chodzić, bawić się, rozmawiać i cieszyć się życiem. Jednak nasze marzenia sporo kosztują.

Wszelkie wpłaty prosimy kierować bezpośrednio na konto:

• Fundacja Dzieciom „Zdążyć z Pomocą”, ul. Łomiańska 5, 01-685 Warszawa, gm. Bielany, NIP: 118-14-28-385, KRS: 0000037904
• nr konta: 41 1240 1037 1111 0010 1321 9362
• tytułem: darowizna na leczenie i rehabilitację Wawrzynkiewicz Iga Patrycja (10226)

Źródło: AkcjaSOS.pl.

Podobne wpisy

• Wpis charytatywny: Izabela Fornalczyk (0)
• Wpis charytatywny: Amelia Chodlewska (0)
• Wpis charytatywny: Mateusz Grabowski (0)
• Wpis charytatywny: Filip Skiba (0)
• Wpis charytatywny: Jerzyk i Franek Gwiazdowscy (0)

Jeśli wierzyć stronie RMF Classic, to właśnie tę płytę (Kama Grott – Romance – French Music For Oboe And Piano) wygrałem w ostatnim konkursie płytowym tego radia. Dziękuję :) Rzadko wygrywam w jakichkolwiek konkursach – a już zwłaszcza tych opartych na losowaniu spośród x uczestników.

Podobne wpisy

• Kolejny „tajemniczy utwór” zidentyfikowany (1)
• Śledzenie konkursów może być łatwiejsze :) (1)
• Konkurs dla użytkowników Nokii (3)
• Konkurs na Blog Roku 2006 (1)
• Konkurs trwa (7)

Sesja, sesja i po sesji :)

Podobne wpisy

• Już niedługo początek sesji (1)
• Zimowa przerwa okołosesyjna (1)
• Koniec sesji letniej 2008/2009 (0)
• Przerwa z okazji sesji letniej 2009 (1)
• Koniec sesji letniej (0)