Ειδικότερα (η έμφαση δική μου φυσικά):

Οι υποσχέσεις που έδωσε ο κ. Παπανδρέου, δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν και αν πραγματοποιηθούν, θα κάνουν πολύ κακό στην οικονομία», τόνισε ο κ. Σουφλιάς μετά το τέλος της συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής Εκλογικού Αγώνα υπό την προεδρία του Κ. Καραμανλή.

Μάλιστα…

Λοιπόν, συμβαίνει ένα από τα εξής δύο:

1. ο κ. Σουφλιάς θα πρέπει να ρίξει πάλι μία ματιά σε όσα πιθανότατα διδάχθηκε στη νεότητά του
2. το Infinite Impropability Drive είναι πλέον γεγονός
3. Ο ΥΠΕΠΘ κ. Σουφλιάς είναι πολύ, πολύ πιο προχωρημένος από όσο πίστευα.

Δεν αποκλείεται βέβαια να ισχύουν ταυτόχρονα περισσότερα από ένα από τα παραπάνω τέσσερα. Προσωπικά το θεωρώ πιθανότερο!

Δυστυχώς το μηχάνημα η Sony Hellas δεν το φέρνει επίσημα. Έτσι το 505 αγοράστηκε από το ebay.co.uk για περίπου 230 ευρώ.

Η μπαταρία διαρκεί σύμφωνα με τις προδιαγραφές για περίπου 7500 σελίδες. Πρακτικά μόλις σήμερα το φόρτισα ξανά από την πρώτη του ημέρα και το χρησιμοποιώ καθημερινά. Η οθόνη έχει καλή αντίθεση και αν υπάρχει αρκετό φως στο χώρο που χρησιμοποιεί κανείς τη συσκευή, το χρώμα της πλησιάζει περισσότερο το υπόλευκο παρά το γκρι.

Λεπτομέρειες σχετικά με το hardware και τις δυνατότητες της συσκευής μπορεί να βρει κανείς στο wiki του mobileread, το οποίο είναι συνολικά μάλλον το καλύτερο μέρος για πληροφορίες σχετικά με τους readers, τα ebook formats κλπ. Γενικότερα για τις ηλεκτρονικές εκδόσεις υπάρχει το εξαιρετικό Teleread.

Με την υποστήριξη ελληνικών τα πράγματα είναι λίγο περίπλοκα. Ο Reader δεν υποστηρίζει ακόμη φουλ unicode fonts “από τη μαμά του” (τα βιβλία του Καστανιώτη σε epub για παράδειγμα δεν μπορούν να διαβαστούν σωστά ούτε από τον Sony Reader ούτε από το Adobe Digital Editions) αλλά αυτό διορθώνεται αλλάζοντας τις προεγκατεστημένες γραμματοσειρές.

Στην πράξη αυτό βέβαια δεν ξέρω αν είναι για όλους τους χρήστες. Ίσως αν / όταν υπάρξει διάθεση επίσημης εισαγωγής το θέμα να λυθεί από την εδώ αντιπροσωπεία. Αυτό αφορά τα epub και τα txt. Προφανώς τo image layer των pdf εμφανίζεται κανονικά και αν έχει γίνει σωστά η ενσωμάτωση των ελληνικών χαρακτήρων υπάρχει η δυνατότητα reflow του κειμένου, αλλά όχι zoom στην εικόνα. Το ζήτημα είναι ότι τα pdf έχουν μεγαλύτερο μέγεθος και η αλλαγή σελίδας - με το χαρακτηριστικό ασπρόμαυρο φλασάρισμα που κάνουν όλες οι e-ink οθόνες - διαρκεί λίγο παραπάνω. Συνηθίζεται αλλά δεν είναι και ότι καλύτερο.

Είναι ίσως πρακτικότερο να κατασκευάσει κανείς ένα ελληνικό epub ενσωματώνοντας τις απαραίτητες γραμματοσειρές, κάτι που υποστηρίζεται από το format. Το κείμενο π.χ. της φωτογραφίας είναι epub με ενσωματωμένα τα Elpis της Greek Font Society. Το αρχείο που προκύπτει είναι σημαντικά μεγαλύτερο αλλά δεν υπάρχει καθυστέρηση στο reflow και συνεπώς στη μεγέθυνση ή αλλαγή σελίδας.

Χρήσιμο για τέτοιες αλλαγές είναι το calibre, κυρίως για τις δυνατότητες μετατροπής των format αλλά και για τις δυνατότητες συγχρονισμού με RSS feeds και τον Google reader. Μία μικρή γκρίνια είναι ότι ο developer παράγει πολύ συχνές ενημερώσεις (παράπονο κι αυτό!) οι οποίες μερικές φορές “σπάνε” παλαιότερη λειτουργικότητα. Μία από τις τελευταίες για παράδειγμα οδήγησε το calibre στο να μην αναγνωρίσει καθόλου τον PRS-505. Μακάρι να συνεχίσει η ανάπτυξη του απλού, όμορφου και multi-platform editor Sigil.

Πέρα από το κατάστημα της SONY χρησιμοποιώ το πολύ ωραίο Feedbooks το οποίο επιτρέπει τη δημιουργία ebooks σε διάφορα formats μέσω web interface. Τα βιβλία της Google που είναι διαθέσιμα σε epub μορφή δυστυχώς δεν διορθώνονται μετά από το OCR πράγμα που δυσκολεύει πάρα πολύ την ανάγνωση, καλύτερα να κατεβάσει κανείς την pdf έκδοση.

Σαν τελικό, μέχρι στιγμής συμπέρασμα, το σημαντικότερο με μία τέτοια συσκευή είναι ότι μπορείς να βυθιστείς στην ανάγνωση του κειμένου. Διαβάζω χωρίς πρόβλημα βιβλία και κείμενα από οθόνη υπολογιστή ή PDA (Palm Tungsten E2 και στη συνέχεια ένα Palm Τ/Χ με τον ereader/mobipocket, ένα NOKIA N810 με τον fbreader και τελευταία ένα Blackberry πάλι με τον Mobipocket). Κανένα από τα προηγούμενα δεν μπορεί να συγκριθεί με τον 505, όχι εξαιτίας της ποιότητας της οθόνης ή των γραμματοσειρών, αλλά γιατί εδώ δεν υπάρχουν αποσπάσεις, κόκκινα/πράσινα φωτάκια, μπλινκ και μπλονκ από email, chat requests και άλλα διάφορα. Η έλλειψη συνδεσιμότητας δεν μου έχει λείψει ιδιαίτερα δηλαδή, ίσως είναι και θετική. Άλλη συσκευή για άλλη δουλειά.

Ο κώδικας για τον player υπάρχει εδώ: http://new.music.yahoo.com/f8/musicblogs/webplayer.swf

Τώρα πόσο θα αντέξει, άλλη ιστορία…

Και από την Telltale Games νέα επεισόδια από πολλούς από τους συντελεστές του αρχικού παιχνιδιού.

Εργαστήρια σε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα στα οποία μπορεί να έχει κάποιος πρόσβαση μέσω browser(!) ώστε να τα χρησιμοποιήσει για παράδειγμα σε ένα πείραμα σε μία σχολική τάξη οποιουδήποτε στον κόσμο.

Περισσότερα στη συνέντευξη του Dr. Jemi Kona στο Education blog της Lenovo.

Έψαχνα χθες το βράδυ να μάθω τι απέγινε εκείνη η De Lorean DMC-12 (χωρίς πυκνωτή ροής εύχομαι!) που κάποιος είχε προσπαθήσει να εισάγει, προφανώς παράνομα, στην Ελλάδα και την κατάσχεσαν στα σύνορα.

Τριγυρίζοντας λοιπόν στη σελίδα του ΟΔΔΥ παρατήρησα ότι οι πολυδιαφημισμένες “ηλεκτρονικές δημοπρασίες” έμειναν στα λόγια.

Ψάχνω λίγο περισσότερο και πέφτω πάνω σε αυτό το εξαιρετικό άρθρο του Βαγγέλη Μανδραβέλη:
“Δυσεξήγητη «αμέλεια» για την αξιοποίηση του ΟΔΔΥnet” (22/2/09). Αντιγράφω λοιπόν:

Το έργο όμως δεν λειτούργησε ποτέ στην πράξη. Και αυτό γιατί, όπως αναφέρουν εργαζόμενοι στον ΟΔΔΥ, κανένας δεν ήταν διατεθειμένος, ούτε από την πλευρά του οργανισμού, ούτε από την πλευρά των συμμετεχόντων στις δημοπρασίες, ν’ αξιοποιήσουν το σύστημα. [...] Νυν και πρώην στελέχη του ΟΔΔΥ κάνουν λόγο για ένα έργο που «κρατιέται σε ζωή» μόνον για ταμειακούς σκοπούς – προκειμένου δηλαδή το έργο να μην απενταχθεί από το ΕΠ ΚτΠ και βαρύνει αποκλειστικά εθνικούς πόρους. [...] Η δυσθυμία που παρατηρείται στη λειτουργία του «ΟΔΔΥνετ» αποδίδεται στην απουσία εξειδικευμένου προσωπικού (πληροφορικής), στην αδιαφορία του προσωπικού και πολλές άλλες παρόμοιες αρτηριοσκληρωτικές διαδικασίες του δημοσίου τομέα. Οι πιο «πονηροί» ωστόσο κάνουν λόγο για συμφέροντα που κρύβονται πίσω από μια χειρωνακτική και αδιαφανή διαδικασία των δημοπρασιών.

Ο διευθύνων σύμβουλος του ΟΔΔΥ κ. Αγραφιώτης αντέδρασε με επιστολή στα περιγραφόμενα:

Το ηλεκτρονικό σύστημα δημοπρασιών έχει τεθεί σε πλήρη λειτουργία εδώ και οκτώ περίπου μήνες και σε καμιά περίπτωση δεν είναι ανενεργό και μη λειτουργικό. [...] Η κατάργηση των παραδοσιακών δημοπρασιών δεν μπορεί να γίνει άμεσα, διότι θα πρέπει να γνωρίζετε ότι οι πολίτες που συναλλάσσονται με τον ΟΔΔΥ δεν έχουν στην πλειονότητά τους πρόσβαση στο Ιντερνετ ούτε και διαθέτουν εμπειρία στη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών [...] θέλω να υπογραμμίσω ότι το σύστημα των ηλεκτρονικών δημοπρασιών αποτελεί σημαντική καινοτομία που θα εδραιώσει τη διαφάνεια και θα συμβάλλει στην αύξηση των εσόδων του ΟΔΔΥ και προς αυτή την κατεύθυνση εργαζόμαστε.

Δυστυχώς όμως στη συνέχεια, παρά το άρθρο, δεν φαίνεται να άλλαξε κάτι.

Δείτε για παράδειγμα πόσες από τις διακηρύξεις του τελευταίου διαστήματος έχουν εισαχθεί στο σύστημα ηλεκτρονικών δημοπρασιών (περίπου 2 από τις 20 αν μετρώ σωστά, οι ιστοσελίδες είναι κακοσχεδιασμένες, σκέτος λαβύρινθος).

Τελικά λοιπόν ακόμη και στις περιπτώσεις που τα έργα πληροφορικής έχουν ολοκληρωθεί, η προσκόλληση - για οποιονδήποτε λόγο - στο “χειρόγραφο”, στο “μολύβι” παραμένει, η αδράνεια τεράστια.

Άντε να δούμε μήπως μπουν στο σύστημα οι προγραμματισμένες δημοπρασίες του Απριλίου…

Η ελληνική Βουλή περιορίζεται στη δημοσιοποίηση ενός καταλόγου, σε μορφή doc, με απλή παράθεση του τίτλου της κάθε ερώτησης, μαζί με τα στοιχεία του βουλευτή και τις λεπτομέρειες κατάθεσης, για παράδειγμα:

9269 | 4/11/2008 | Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός | Κυριάκος Βελόπουλος | Συμμορίες Αφγανών διακωμωδούσαν την Εθνική μας εορτή, αμέσως μετά την παρέλαση στην Πάτρα και βεβήλωσαν την σημαία μας. | Εσωτερικών

Το παραπάνω εμποδίζει καταρχήν όλους μας καθώς δεν έχουμε σχεδόν καμία δυνατότητα ενημέρωσης για τον κοινοβουλευτικό έλεγχο, πέρα από την διάθεση όσων βουλευτών ανεβάζουν στο διαδίκτυο τις ερωτήσεις που κατέθεσαν μαζί με όσες απαντήσεις έλαβαν.

Δημιουργεί ακόμη σημαντικά προβλήματα στους ίδιους τους βουλευτές καθώς είναι πρακτικά αδύνατο να γνωρίζεις αν έχει καταθέσει κανείς την ίδια ερώτηση μαζί, πριν ή μετά από εσένα και δεν μπορείς να ξέρεις αν κάποιο Υπουργείο απαντά διαφορετικά πράγματα σε όμοια ερωτήματα.

Υπάρχει ακόμη ένα θέμα, ίσως το πλέον ενοχλητικό. Αφήνει περιθώριο για “χειρισμούς” σαν αυτόν του δημοσιεύματος της εφημερίδας “Το Καρφί“, όπου διαβάζουμε για το “τάγμα δημοσιογράφων που διόρισε ο κ. Ρουσόπουλος”, βλέπουμε τις φωτοτυπίες της λίστας - με τα επίμαχα στοιχεία σβησμένα - ώστε να μην έχουμε αμφιβολίες για την ύπαρξή της, αλλά ενημερωνόμαστε ταυτόχρονα ότι δεν μπορούμε να μάθουμε τα ονόματα καθώς:

“…μπήκαμε στον πειρασμό να τα δημοσιεύσουμε. Και ενδεχομένως να το κάνουμε κάποια στιγμή, μετά όμως από προσεκτική μελέτη, για να μην καούν μαζί με τα ξερά τα λίγα έστω χλωρά που υπάρχουν στις λίστες…”

Όλα αυτά ενώ το ίδιο το δημοσίευμα της εφημερίδας παραδέχεται ότι “πρόκειται για λίστες που πήγαν στη Βουλή μετά από ερώτηση για το σύστημα Ρουσόπουλου”, με λίγα λόγια είναι απάντηση στα πλαίσια άσκησης κοινοβουλευτικού ελέγχου, άρα δημόσιο έγγραφο - οι απαντήσεις ενσωματώνονται στα πρακτικά της Βουλής - και θεωρητικά ελεύθερα προσβάσιμο!

ΥΓ: την απάντηση ίσως να την έστειλε στο “Καρφί” ο ερωτών βουλευτής, δεν το αποκλείω ούτε στο ελάχιστο…

Μία γεύση: