Choroby psychiczne - CHAD - depresja - mania

Rozwiązanie tajemnicy utraty masy kostnej podczas stosowania leków na epilepsję i zaburzenia dwubiegunowe.

admin — Sun, 08 Aug 2010 16:19:31 +0000

Naukowcy donoszą, że możliwym wytłumaczeniem utraty masy kostnej jest długotrwałe stosowanie leku szeroko stosowanego do leczenie epilepsji, choroby afektywnej dwubiegunowej i innych chorób psychicznych. Lek o którym mowa – walproinian, ogranicza powstawanie dwóch białek kluczowych dla powstawania kości. Wyniki badań ukazały się w comiesięcznym wydaniu Journal of Proteome Research.

Glenn Morris wraz z zespołem podkreślają, że stosowanie walproinianu, który został wprowadzony 40 lat temu jako lek zapobiegający napadom padaczki, zostało upowszechnione. Walproinian jest obecnie przepisywany na zaburzenia nastroju, migrenowe bóle głowy i zanik mięśni kręgosłupa (SMA), rzadką genetyczną chorobę powodującą utratę kontroli nad mięśniami i poruszaniem się. Wielu pacjentów cierpiących na SMA ma słabe kości wynikające z samego ich schorzenia, a sytuację pogarsza dodatkowo stosowanie walproinianu. Lekarze wiedzieli o ubocznym efekcie utraty masy kostnej, ale do tej pory nie było molekularnego wyjaśnienia.
W celu wyjaśnienia efektu osłabienia kości, naukowcy zbadali wpływ walproinianu na ponad 1 000 białek w komórkach pacjentów z zanikiem mięśni kręgosłupa. Okazało się, że walproinian ogranicza o 60% produkcję kolagenu, kluczowego białka nadającego kościom wytrzymałość. Lek obniża również o 28% poziom osteonektyny, która wiąże wapń i pomaga utrzymać masę kostną.

Źródło:

http://www.medicalnewstoday.com/articles/196848.php

Przeciwpadaczkowa fenytoina jako stabilizator nastroju

admin — Fri, 02 Apr 2010 13:42:58 +0000

Fenytoina jest powszechnie stosowanym na świecie lekiem przeciwpadaczkowym. Ostatnie badania kliniczne u pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową sugerują, że podobnie jak inne leki przeciwpadaczkowe, w tym walproinian i karbamazepina, fenytoina może mieć wpływ na stabilizację nastroju. W badaniu opublikowanym w wydaniu z marca 2010 Experimental Biology and Medicine Veronica Mariotti wraz zespołem wykorzystali mikromacierze DNA do badania molekularnych podstaw potencjalnego wpływu fenytoiny na stabilizację nastroju obserwując ekspresję genów w mózgu szczura.

W porównaniu do nieleczonych zwierząt, u szczurów leczonych przez miesiąc fenytoiną można było zauważyć ekspresję 508 genów w hipokampie i 62 genów w korze czołowej, w tym zaangażowanych w GABAergczną i glutaminergiczną neurotransmisję, neuroprotekcję oraz inne geny uważane za kluczowe dla regulacji nastroju. Ponadto, niektóre z tych samych genów okazały się być modulowane przez klasyczne stabilizatory nastroju, takich jak lit i walproinian.

Tak więc wyniki tych badań wskazują, że podawanie fenytoiny kształtuje ekspresję genów zaangażowanych w regulację nastroju oraz genów, które są celem aktualnie stosowanych stabilizatorów. Dr Mariotti zauważył, że „wyniki tego badania dostarczają wstępnego wglądu w możliwe molekularne mechanizmy działania fenytoiny jako potencjalnego stabilizatora nastroju oraz, bardziej ogólnie, patofizjologii zaburzeń afektywnych dwubiegunowych.

Źródło:
Dr. Silvia Pellegrini
Society for Experimental Biology and Medicine
medicalnewstoday

Mózgi psychopatów chcą nagrody – za wszelką cenę!

admin — Thu, 18 Mar 2010 18:13:50 +0000

W dotychczasowych badaniach skupiano się na tym, czego brakuje psychopatom, co powoduje ich nienormalność. Mówiono o braku empatii, emocji i egocentryzmie. W ostatnich badaniach, których rezultaty opublikowano 14.03.2010 w Nature Neuroscience, że są cechy psychiczne, których psychopaci mają za dużo.
Wykazano, że istnieje zależność między wrażliwością na dopaminę – neuroprzekaźnikiem kontrolującym tzw. „ośrodek nagrody w ludzkim mózgu, a zachowaniami psychopatycznymi.
„Odkryliśmy, że nadreaktywny dopaminowy układ nagrody może leżeć u podstaw części najbardziej problematycznych zachowań związanych z psychopatią, takich jak brutalne przestępstwa, recydywa i stosowanie używek” – stwierdza Joshua Buckholtz, absolwent Vanderbilt University prowadzący te badania.
Nie było konieczności wykonywania badań z udziałem np. więźniów skazanych za brutalne przestępstwa – każdy człowiek posiada różne cechy psychopatyczne, ale w indywidualnym nasileniu. Dlatego w badaniu wzięli udział studenci ochotnicy. Podano im amfetaminę i przedstawiono zadanie do wykonania z nagrodą pieniężną. Jednocześnie ich mózgi obserwowane były za pomocą pozytronowej tomografii emisyjnej PET. Jak się okazało, u osób z największym nasileniem cech psychopatycznych, „ośrodek nagrody” był najaktywniejszy podczas wykonywania zadania.
Od dawna było wiadomo, że psychopaci mają zmniejszone poczucie strachu i zwiększoną skłonność do ryzyka. Teraz udowodniony został kolejny fakt określający te zaburzenia – pociąg do nagrody, do wykonania zadania u tych osób jest tak silny, że bez względu na konsekwencje dążą one do celu (często „po trupach”, dosłownie).

Depresja podczas ciąży

admin — Thu, 18 Mar 2010 15:06:33 +0000

Kobiety ciężarne w depresji stają przed trudnym wyborem związanym z nieleczoną depresją oraz używaniem leków antydepresyjnych. Nowy raport amerykańskich naukowców próbuje pomóc lekarzom i pacjentom porównać ryzyko i korzyści różnych opcji leczenia.
Na podstawie przeglądu istniejących badań The American College of Obstetricians and Gynecologists (ACOG) i American Psychiatric Association (APA) przedstawia rekomendacje w leczeniu kobiet w okresie ciąży.
Depresja u kobiet w ciąży jest częstym zjawiskiem –od 14 do 23 procent kobiet ciężarnych doświadcza symptomów depresji. W 2003 roku około 13% kobiet zażywało leki antydepresyjne.
„Depresja u kobiet ciężarnych często nie jest diagnozowana i leczona, częściowo z powodu bezpieczeństwa” stwierdza główny autor raportu, Ann Yonkers, profesor Uniwersytetu Yale. „Mamy nadzieję, że raport będzie źródłem dla lekarzy, którzy dbają o kobiety ciężarne mające duże ryzyko wystąpienia zaburzeń depresyjnych”
Zarówno objawy depresji jak i stosowanie leków antydepresyjnych w ciąży związane są z negatywnymi konsekwencjami dla noworodka. Dzieci urodzone przez kobiety z depresją mają większe ryzyko drażliwości, mniejszej aktywności i uwagi, słabej ekspresji mimiką. Depresja i jej objawy są także związane ze zmianą wzrostu płodu i krótszymi okresami ciąży. Mimo, że dostępne badania pozostawiają jeszcze pytania bez odpowiedzi, niektóre z nich wskazują jednak, że pewne wady rozwojowe płodu, wady serca, płuc, nadciśnienie oraz zmniejszona waga urodzeniowa mogą być związane ze stosowaniem leków antydepresyjnych podczas ciąży.
Rozpoznanie depresji u kobiet w ciąży może być trudne, ponieważ jej objawy przypominają te związane z samą ciążą, jak zmiany nastroju, poziomu energii i apetytu. Kobiety z depresją częściej narażone są na słabą opiekę prenatalną i powikłania w czasie ciąży, takie jak nudności czy wymioty, a także na korzystanie z narkotyków, alkoholu i nikotyny.
Według raportu, niektóre pacjentki z łagodną lub umiarkowaną depresją można leczyć psychoterapią (indywidualną lub grupową) w monoterapii lub w skojarzeniu z lekami. Omówiono schematy leczenia w typowych scenariuszach:
Kobiety planujące o zajście w ciążę.
-W wypadku kobiet biorących leki ze słabą depresją lub bezobjawową depresją przez ostatnie 6 miesięcy lub dłużej, korzystne może okazać się przerwanie leczenia. Przerwanie leczenia jest jednak nieodpowiednie w wypadku historii wielokrotnej, powtarzającej się depresji (lub psychoz, choroby afektywnej dwubiegunowej, innych chorób psychicznych wymagających leczenia farmakologicznego lub prób samobójczych)
-Kobiety z próbami samobójczymi w historii lub innymi zaburzeniami psychicznymi należy kierować do psychiatry na intensywne leczenie.
Kobiety w ciąży przyjmujące obecnie na leki na depresję
- Kobiety stabilnie psychicznie, które wolą przyjmować leki, mogą to zrobić po konsultacji z psychiatrą w celu omówienia zagrożeń i korzyści
- Kobiety, które chciałyby przerwać leczenie mogą spróbować terapii lekami przejściowymi, jeśli nie występują żadne objawy, w zależności od ich historii leczenia. Kobiety z nawracającą depresją pomimo leczenia medycznego, mogą zastąpić je psychoterapią, lub zastosować psychoterapię jako uzupełnienie do farmakoterapii
- Kobiety z ciężką depresją (próby samobójcze, niezdolność funkcjonalna, utrata masy ciała) powinny kontynuować farmakoterapię. Jeżeli pacjentka odmawia leczenia, powinna być zastosowana obserwacja i terapia alternatywna.

Kobiety w ciąży nie przyjmujące leków na depresję

- Psychoterapia może być korzystna dla kobiet, które wolą unikać leków antydepresyjnych.
- W wypadku kobiet, które wolą przyjmować leki, powinny zostać poddane ocenie zagrożenia i korzyści wynikające z wyboru leczenia, w tym takie czynniki jak stadium ciąży, objawy, historia depresji i innych warunków oraz okoliczności (np. czy jest palaczem, czy występują trudności z przybraniem na wadze).
Wszystkie kobiety w ciąży.
- Niezależnie od okoliczności, kobieta z objawami psychotycznymi lub myślami samobójczymi powinna natychmiast trafić do psychiatry w celu leczenia.

Źródło:

American College of Obstetricians and Gynecologists
American Psychiatric Association

Witamina D poprawia nastrój w czasie chłodnych miesięcy

admin — Tue, 09 Mar 2010 17:44:23 +0000

Być może odpowiedniej dawki witaminy D potrzebują mieszkańcy Chicago, aby przetrwać długą zimę, twierdzą naukowcy z Uniwersytetu Loyola w Chicago, Marcella Niehoff School of Nursing (MNSON). Ta substancja poprawia nastrój podczas zimowych miesięcy, kiedy dni są krótkie, a więcej czasu spędza się w pomieszczeniach zamkniętych.
„Niedobór witaminy D jest nadal problemem, pomimo, że ten składnik pokarmowy przynosi szerokie korzyści zdrowotne”, mówi prof. Sue Penckofer z MNSON. „W zimie w Chicago ten problem narasta, gdy ludzie spędzają więcej czasu z dala od światła słonecznego, które jest naturalnym źródłem witaminy D.”

Sama dieta nie jest wystarczająca to osiągania odpowiednich poziomów witaminy D. Połączenie odpowiedniego spożycia pokarmów z witaminą D, ekspozycja na światło słoneczne i kuracja suplementami zawierającymi witaminy D2i D3 może zmniejszać ryzyko wystąpienia pewnych objawów zdrowotnych. Optymalna zawartość tej witaminy w organizmie to 30-60 ng/ml 25(OH).
Członkowie wydziału Loyola planują podjąć dalsze badania przez ocenę, czy tygodniowa dawka witaminy D poprawia kontrolę stężenia cukru we krwi i nastrój u kobiet z cukrzycą. Depresja jest związana z podniesioną odpornością insulinową, więc ludzie cierpiący na cukrzycę mają większe ryzyko zachorowań na depresję niż ci bez cukrzycy. Kobiety mają również większe tendencje depresyjne i słabszą kontrolę cukru we krwi niż mężczyźni z cukrzycą.
„Jest dowód, sugerujący, że zwiększanie dawki witaminy D może zmniejszyć odporność na insulinę” mówi dr Penckofer. „Jeżeli uda nam się ustabilizować poziom insuliny, będziemy mogli w prosty i opłacalny sposób poprawić kontrolę stężenia cukru we krwi i zmniejszyć objawy depresji u tych kobiet.”
Loyola obecnie werbuje kobiety do badań klinicznych. Aby wziąć udział w badaniu, muszą być pomiędzy 18 a 70 rokiem życia, chorować stabilną cukrzycę typu 2, objawy depresji i brak innych poważnych chorób. Osiemdziesięciu kobietom z cukrzycą typu 2 będzie podawana tygodniowo dawka witaminy D (50000 jm) przez okres sześciu miesięcy. Uczestniczki będą badane trzykrotnie w tym czasie.
„Witamina D przynosi poważne korzyści dla naszego zdrowia, w szczególności w wypadku niektórych chorób przewlekłych”, mówi dr Penckofer. „Nasze badania mogą rzucić światło na rolę, którą odgrywa ta substancja w dwóch schorzeniach, na które cierpią miliony Amerykanów. Jeżeli potwierdzą się założenia, witamina D może okazać się ważnym dodatkiem w leczeniu osób z cukrzycą i depresją.

Źródło: Loyola University Health System

Powolny powrót psychochirurgii

admin — Sun, 07 Mar 2010 18:39:54 +0000

Psychochirurgia powraca. Ostatnio opublikowana seria przypadków pokazała, że tzw. głęboka stymulacja mózgu (DBS) ma zastosowanie w leczeniu zaburzeń obsesyjno – kompulsywnych, depresji i zespołu Tourette’a.

W aktualnym wydaniu Deutsches Arzteblatt International, autorzy Jens Kuhn (Uniwersytet w Kolonii) i Theo PJ Gründer (Max Planck Institute w Kolonii) opsują wprowadzenie do metody.

W celu ustalenia klinicznej użyteczności DBS w zakresie zaburzeń psychicznych, ocenie autorów zostały poddane badania terapeutyczne od 1980 do 2009. Odkryli poprawę między 35% a 75% w leczeniu odpornych zaburzeń obsesyjno – kompulsywnych, depresji oraz zespołu Tourette’a. Skutki niepożądane związane z DBS były zwykle niskie i najczęściej odwracalne poprzez modulację parametrów stymulacji.

Tak korzystnie mała ilość efektów ubocznych wcale nie jest niespodzianką, ponieważ metoda DBS jest dobrze znana, była stosowana przez 20 lat. W chorobie Parkinsona metoda została dowiedziono takiej efektywności metody, że została licencjonowana jako terapeutyczna na wiele lat. Wykonując głęboką stymulację mózgu, wszczepia się pacjentowi dwie elektrody, które dostarczają impulsów krótkich, impulsów elektrycznych o wysokiej częstotliwości, uruchamiając modulację funkcjonalnych obwodów neuronowych. Elektrody połączone są kablem z generatorem impulsów, który jest zwykle wszczepiony pod obojczyk.

Chociaż głęboka stymulacja mózgu wydaje się przedstawiać jako nowa perspektywa w leczeniu zaburzeń psychicznych, potrzebne są dalsze badania potwierdzające jej skuteczność, opisujące metodę działania i profil objawów niepożądanych, w szczególności długofalowych.

Źródło: Deutsches Aerzteblatt International

W CHAD i schizofrenii życie nie jest czarno-białe

admin — Sat, 06 Mar 2010 21:47:36 +0000

Na schizofrenię i chorobę afektywną dwubiegunową cierpi 10 mln ludzi na świecie. Te zaburzenia mają zwykle początek we wczesnych latach dwudziestych życia i w większości przypadków są przewlekłe lub cyklicznie powracające. Żadne z tych zaburzeń nie ma biologicznego markera, który mógłby być zastosowany w diagnozie lub w prowadzeniu leczenia.
Odkrycia opublikowane w Biological Psychiatry sugerują, że elektroretionografia (ERG), specjalistyczny pomiar funkcji siatkówki może być użytecznym biomarkerem ryzyka wystąpienia tych zaburzeń, a defekty siatkówki mogą przyczynić się do postrzegania problemów związanych ze schizofrenią i CHAD.
Na przestrzeni ostatnich kilku lat badacze sugerowali, że upośledzenia poznawcze w schizofrenii mogą być związane z wczesnym stadium percepcji wizualnej. Aktualne prace skupiają uwagę na funkcji siatkówki, części oka odpowiedzialnej za detekcję światła. W siatkówce, pręciki są detektorami światła wskazującym tylko jasność, ale nie kolor. Czopki są szczególnie ważne w warunkach słabego oświetlenia oraz obserwacji na obrzeżach pola widzenia. Czopki są czujnikami światła odpowiedzialnymi za detekcję kolorów i postrzeganie w centrum pola widzenia.
Stosując ERG, kanadyjscy badacze Marc Hébert, Michel Maziade wraz z zespołem zaobserwowali, że zdolność światła do aktywacji pręcików wyraźnie spadła u obecnie zdrowych ludzi pochodzących z wielopokoleniowych rodzin, których członkowie mieli zdiagnozowaną schizofrenię lub chorobę afektywną dwubiegunową. Natomiast w wypadku czopków reakcja na światło była normalna.
„Jesteśmy pewni, że inni ludzie doświadczają świata w ten sam sposób co my. To bardzo ważne, aby docenić fakt, że w wypadku schizofrenii i CHAD-u, podobnie jak dla monochromatyzmu czy wybiórczego upośledzenia słuchu, ludzie którzy wydają się postrzegać świat normalnie mogą mieć subtelne, ale ważne problemy z percepcją, które mogą przyczyń się do innych upośledzeń adaptacyjnych” – komentuje dr. John Krystal, redaktor Biological Psychiatry.
Naukowcy wciąż szukają prawidłowego markera biologicznego określającego ryzyko dziedziczenia schizofrenii i choroby afektywnej dwubiegunowej. Pomimo, że obecne dane są interesujące, obszerne badania są wciąż potrzebne przed zastosowaniem tej metody jako biomarkera określającego ryzyko zachorowania.
Źródło: medicalnewstoday.com
Mój komentarz: Ludzie z chorobą afektywną dwubiegunową i schizofrenią gorzej widzą w ciemności…