Son dediysem aslında kötü bir bitiş değil bu. Dolu dolu geçirdiğim iki aylık hoş bir maceranın sonuna geldim. Sayısız değerli insanla tanıştığım, sayısız şey öğrendiğim, bir gününde bile sıkılmadığım ilk zorunlu stajım bugün sona erdi. Stajda şirket için çok büyük bir şey bırakamasam da harcadığım bütün zamanda mutlaka kendime bir şeyler kattım ve bulduğum önemli noktaları insanlarla paylaşmaya özen gösterdim.

Elbette okulun stajı zorunlu kılmasının sebebi öğrencinin piyasayı görüp yönelimlerini belirlemesi. Fakat ben bu stajda içinde bulunduğum Incubation (kuluçka) grubunda staj öncesi yönelimlerimi neredeyse hiç değiştirme düşüncesine kapılmadım. Aklımdaki yönelim incubation-startup kültürüyle birebir örtüştüğü için gelecekte yapacağım işi de daha iyi şekillendirmiş oldum. Yine de aklımda kalan soru işaretlerinden biri benim için startup‘ların mı yoksa kurumsal oluşumlarda çalışmanın mı daha avantajlı olacağı. Bunu da zaman gösterecek.  

TTech'in çatısında

Staj boyunca yazılım mühendisliği paradigması üzerine çok sayıda konuyla giriş seviyesinde de olsa tanıştım. Bir incubator‘ün görevinin aslında sadece yazılım mühendisliği yapmak olmadığını gördüm. Çevik geliştirme, ürün planlama ve analizi, ürün yönetimi ve süreçler hakkında çok şey öğrendim. Cloud computing gibi bir çok konuya olan hazır merakımı ateşleyecek ortama sahip oldum. Her an eski bir bilgisayar alıp Ubuntu Server Edition kurasım veya Amazon EC2′den instance alacak kadar gaza gelmiş halde dolaşıyorum, oysa ki system admin‘lik benim neyime. Nasıl sağlam ve ölçeklenebilir web uygulamaları yazılır sorularıma kısmen cevap bulabildim. Zar zor ayakta duran uygulamalar yazmak yerine profesyonel uygulama geliştirme adına bir çok şey öğrendim.  Aynı zamanda burada bulunduğum sürece teknoloji üretmeye, inovasyona ve yazılım geliştirmeye olan bakış açım büyük ölçüde değişti. Yapılan işin odağına kaliteyi koyabilmek ve doğru zamanda doğru ürünü çıkarmak, şirket içinde çalışanlarla olan ilişkileri yönetmek konusunda bir çok tecrübe edindim. Yine de çok katkı sağlayamadığım yanlarım oldu. Örneğin takım çalışması adına bir proje yapmadığım için hala takım çalışması yönümün eksik olduğunu söyleyebiliyorum. Bu departmanda projeler genelde bireysel olarak atandığı için bir projeyle çok kişinin uğraştığını pek göremiyorsunuz — ki bence çevik olmak için takım çalışmasından fedakarlık yapmak da gerekiyor.

Çatı-2

Şirketin kendisi ve stajım, beklentilerimin çok üstünde oldu. Firmada çalışana ve stajyere verilen değer, çalışanın memnuniyeti oldukça üst düzeydeydi. Tek tek kimseye teşekkür etmeyeceğim. Ama gerçekten burada bir stajyere büyük emek verilebiliyor. Başlarda ben şirkete fayda sağlamak için yırtınırken sonlara doğru fark ettim ki aslında (en azından bizim departmanımızda) asıl amaç stajyerin bir şeyler kazanması. En azından bu yönüyle çoğu şirketten farklı. Verilen gerek teknik, gerek sosyal eğitimler, rahatımız için düşünülen detaylar belki de gelecekteki çalışan adayları için yatırım olabilir ama aynı zamanda ülkedeki bilişim sektörü için de bir yatırımdır. Bulunduğum süre içinde hiçbir konuda şirketle ilgili şikayetim olmadı, verilen bütün emeklere de fazlasıyla minnettarım.

Son günlerde çok fazla fotoğraf çekiniyoruz. Gerek stajyer arkadaşlarla, gerek çalışan arkadaşlarla çok güzel anılarımız oldu. Birbirimizden bir çok şey öğrendik. Umarım mezun olanları da stajlarının sonunda yarı zamanlı-tam zamanlı çalışmaya devam ederler. Her biri birbirinden değerli ve kendilerini geliştirmiş insanlar, belli seviyelerde programlama sohbetleri yapabilceğiniz insanların etrafınızda olması büyük bir ayrıcalık. Eğlenceli kahvaltılarımızı, öğlenleri topluca donduma yeme, bisiklet sürme veya İzmit Körfezi manzarasına karşı armutlarda oturduğumuz saatleri mutlulukla hatırlıyor olacağım.

İç merdivenlerde

Stajdan sonra okula kadar olan bir haftamı staj raporumu yazmakla, Android SDK okumaya devam etmekle, biraz da kafa dinlemekle geçirmeyi planlıyorum. Bu sene sahil yörelerine tatile çıkamadım, içimde onun burukluğu var. Okulu da hiç mi hiç özlemedim, kara kara açılmasını bekliyorum. Okulda farklı bir yurda geçtiğim için oda taşımam da gerekecek. Kısaca okul şu an benim için hoş şeyler ifade etmiyor.

Bu akşam Microsoft Student Partner programı başvurularının sonuçları açıklanacakmış, onun sonucunu bir yandan heyecanla bekliyorum. Google Summer of Code programının da finali 16 Ağustos’ta bitti aslında. Kod örneklerini bugün Google’a gönderdim. Yetkin bir prototip olduğu için mentor’um final değerlendirmesinde geçirme kararı verdi. Pardus 2011′in release takvimi oldukça yoğun olduğundan mentor’um Renan’ı da fazla rahatsız edemediğim için bazı noktalarda takıldım. Proje kullanıcıya çıkabilecek düzeye ve kozmetiğe gelmediği için bir süre daha geliştirilmeye ihtiyacı var. Ben de sözümü tutup depoda projenin geliştirilmesi için desteğimi vermeye devam edeceğim. Pardus 2011′e yetişir mi, orasından şüpheliyim ama sonrasında da sürümlerle birlikte dağıtılabilecek güzel bir programcık haline geleceğine inanıyorum. 

Umut & Ben

Özetle, yapabileceğim en iyi stajı bu yaz yaptım. Bu mutluluğun arkasındaki her ayrıntının mimarlarına teker teker teşekkürü borç bilirim. Dokuz hafta önce başladığım macera burada sona eriyor. Ben sadece arkamda ufak bir proje bırakabildim, yine de unutulmamak dileğiyle… Hoşçakalın Incubation-Terminal grubu, stajyer arkadaşlar ve bütün Turkcell Teknoloji ailesi!

P.S. Tek tek kimseye teşekkür etmeyeceğim dedim ama Umut abi staj öncesinde, stajım süresince bana büyük akıl hocalığı yaptı. Birebir görüşmeler bir yana internetten de akşamları hep hoş yazılım sohbetleriyle, tavsiyeleriyle bana yol gösterdi ve eminim ki bunan sorna da göstermeye devam edecek.

(Önceki staj haftalıklarım: 1.Hafta, 2.Hafta, 3.Hafta, 4.Hafta, 5.Hafta, 6.Hafta, 7.Hafta, 8.Hafta)

Bahçede

Barcode cafe!

Garip çıkmış

mutluluğun resmini yapabilir misin abidin

Incubation-Terminal Apps (kısmen)

LOLCATsiz post olur mu hiç. Gerçi LOLpuppy bu.

İçeride neler var?

• API nedir, Nasıl Kullanılır?
• Neden API sunmalıyız? Kullanım Alanları
• Bazı Sosyal Platformların API’ları: Twitter, Facebook, FriendFeed
• API’lar için Kullanıcı Yetkilendirme Sistemleri: OAuth
• API Nasıl Tasarlanır? Tasarım, Dokümantasyon, Destek
• 3. Parti uygulamalar ve Mashup Pazarı

Durmadan bahsettiğim şu proje, şirket içi beta yayınında ve testlerde başarılı bir performans sergiliyor. Biraz da Amazon EC2‘nin sayesinde ciddi yük testlerinden rahatlıkla geçti. Umarım ben buradan ayrılmadan bir ürün haline getirip piyasaya sunabiliriz. Kısmet olmazsa da benden sonra duyurulduğunda emeklerimin ürüne geçtiğini görmekten mutluluk duyuyor olacağım. Ben ayrıldıktan sonra da proje ilerletilip faz-2 ye geçirilirse daha eğlenceli hale gelebilir.

Bu hafta Microsoft Student Partnership programına başvurdum, kabul edilirsem Bilkent’teki diğer MSP arkadaşlarla birlikte güzel MS etkinlikleri bizi bekliyor.  Yine bu hafta iş & staj görüşmesine dair bir teklif aldım.  Umarım bir sonraki stajımda da bu güzel şirkette çalışıyor olurum. Zira bu yaz gerçekten kurumsal bir firmada çalışmak nasıldır, kaliteli yazılım nasıl geliştirilir, geliştirme ve yapım süreçleri nasıl işler, ileride nasıl bir yerde çalışmalıyım gibi bir çok soruya cevap bulmuş oldum. Kesinlikle işin mutfağında bulunmak gerekiyor. Aksi halde bir mühendisin okulda öğrendikleri piyasada tamamen anlamsız olabiliyor.

Çarşamba günkü grup toplantısında benim bir sunumum oldu. “Sosyal Platorm API’ları Nasıl Olmalı?” konulu üstünkörü hazırladığım sunuma buradan ulaşabilirsiniz. Sunuma imkan sunan ve katılan herkese de buradan teşekkürü borç bilirim.

Sezer abinin Android robotu

Şirketten giderayak Android SDK‘yı incelemeye giriştim. Haftasonu yeterli bir düzeye gelebilirsem geliştirilen mevcut bir mobil uygulamanın Android sürümüne  katkı sağlıyor olacağım. Aylar öncesinde SDK dokümantasyonunu okumaya girişmiştim fakat Intent-Activity kavramlarında kafam karıştığı için pes etmiştim. Elime güzel kaynaklar ve örnek kodlar geçti. Şirkete çok faydası olmayacak olsa da uzun vadede bana olacağını düşünüyorum.

Buradaki staj buddy‘m Ozan’ın ve Osman abi‘nin yaptıkları, şirkette bir süredir bizi eğlendiren, sıkça geyiği dönen “Telsiz” adlı ücretsiz iPhone uygulaması bugün App Store’a girdi. Çeşitli ortamlarda çaktırmadan cebinizden polis telsizi sesi gelmesini sağlayabiliyorsunuz. Nerede, niçin kullanılır tamamen sizin hayal gücünüze bağlı Bu arada Pardus 2011 “Alfa” sürümü yayımlanmış. Denemek isteyenlerin testlerini bekliyor

Olay aslında gömlek kravatta değil. Okuldaki derslerden ve kitaplardan yazılım geliştirme öğrenen insanlar bir yana dursun, yıllarını internette harcamış, computer nerd-geek kültürüyle yetişenlerde bambaşka bir karakter görürsünüz. İkisinin yaptığı ürün arasında belki de dağlar kadar fark olur.

Bende de küçüklüğümden beri yaptığım her şeyin içine easter egg (sürpriz yumurta) saklama alışkanlığı var. Easter egg, aslında bir programın kullanıcı tarafından görülecek kısımlarına veya kaynak kodunun içine yerleştirilen süpriz, yani gördüğünüz anda yüzünüze gülümseme yayan ek özellikler oluyor.

Eskiden daha geek tayfanın çalıştığı Microsoft‘ta ürünlere bir çok easter egg koyulurmuş. Hatta bu Wikipedia makalesinde yazılmamış FrontPage Easter Egg‘ini ben hatırlıyorum. Bugünlerde eskisi gibi işlemiyor galiba işler.

Google… Zaten yüzlerce espriyle her an karşınıza çı-ka-bi-li-yor. Klasik Google fanboy’luğumu yine ortaya çıkarmak istemiyorum ama Street View kamerası Googleplex’in önünden geçerken el sallayan Google yüzlerce Google çalışanı ne kadar geek olduklarını kendileri gösteriyorlar

Bir şirketin çalışanlarının birbirleriyle iyi iş birliği yapabilmesi için herkesin ortak bir kültüre; en azından şirket ve meslek kültürüne sahip olması oldukça önemli. Birbirlerinin esprilerini anlayıp gülen Google çalışanları belki de mutluluğun resmini çiziyorlardır. Bu kadar saçmalık yeter.

Google’dan eksik kalmayan Facebook da zamanında eklediği Konami Code, Mark Zuckerberg’i engelleyememeniz, ve daha bir çok eski tasarımlarla tarihe karışmış yumurtalarla listede yerini alıyor. Yine V6 UNIX çekirdeğinde (kernel) yazılan “you are not expected to understand this” yorumu, beni dumur edenlerden biri olmuştur. Yine reddit.com‘un header‘larında bulunan bir SQL Injection kodu, biraz reverse engineering yapmaya çalışanları güldürmüştür

Bazen programlama dillerinin kendilerinde de sürpriz yumurtalar bulunabiliyor. PHP‘nin kurucularından Zeev Suraski’in köpeğini PHP ile hazırlanan tüm sitelerin sonuna bir kod ekleyerek görebilirsiniz. (sonradan o köpek ölüyor ama bugün milyonlarca sitede yaşıyor.) Python 3.x’daki ilginç sürpriz yumurtalardan bir tanesi de Python‘da {süslü parantezlerin} olmamasına laf edenlere geliyor. Shell’de from __future__ import braces yazdığınızda SyntaxError: not a chance hatasını alırsınız Yine Python’da xkcd‘nin isteği üzerine hazırlanan import antigravity oldukça eğlenceli.

Pardus 2009‘un kurulumunda da F1′den F12′ye kadar olan tuşlardan birinde açılan sürpriz tetrisle bir yandan kurulumun bitmesini beklerken bir yandan eğlenebilirsiniz. Yine Ubuntu‘da da güzel sürpriz yu-mur-ta-lar var.

Biz de vaktinde Hüseyin’le ffScheduler‘ı yaparken ufak bir easter egg koymuştuk. Bugüne kadar kimse bulup bize gelmedi, madem öyle biz de sürprizini kaçıralım. Sitede hmaab yazarsanız sizi artık sürpriz olmayan bir şey bekliyor. Dediğim gibi ben elimden geldiğince yazdığım her şeye bir tane koymaya çalışıyorum Bana sorarsanız işe eğlence katmakta hiçbir sakınca yok.

Sizin sitelerinizde veya bildiğiniz sürpriz yumurtalar var mı?

Bu hafta yine Incubation olarak düzenli grup toplantımızı yaptık. Gerçekten güzel projeler gündeme geliyor ve hayata geçmeye hazırlanıyor. Aslında incubation departmanı ve kardeşi terminal uygulamaları departmanı Turkcell Teknoloji içinde kendi başına bir şirket gibi durabiliyorlar. Geliştiricileri, analistleri, grafik tasarımcıları, sözleşmecileri var. Bu sebeple de incubation kelimesinin gerektirdiği gibi hem işe odaklı hem de hızlı çalışma temposuna sahip olunabiliyor.

Bir projenin geliştirme kısmı iyi bir seviyeye geldikten sonra etrafına eklenecek farklı ufak tefek bir çok çey olabiliyor. Bunu iskeleti bitmiş bir evin inşaatında sıranın muslukları takacak, boyayı yapacak, pencereleri takacak adamları beklemek gibi olduğunu düşünün. Hepsi elinizin altında olunca işler paralel çalışılarak halledilebiliyor. Diğer türlü de ufak ama gerekli bir şeyi bir hafta bekleyebiliyorsunuz ve sonucunda moraliniz bozuluyor, motivasyonunuzu kaybediyorsunuz.

Amatörlüğümdendir galiba ki, iki projeye aynı anda verimli olarak devam edemediğimi fark ettim. Birini büyük ölçüde elimden çıkarana kadar diğerine odaklanamıyorum. Fakat incubation departmanı gereği aslında herkes aynı anda ikişer üçer projeyle uğraşıyor. Bu tip bir tempoya alışmak da biraz zaman alacak galiba. Uzun süredir devam ettiğim proje şirket içi beta teste açıldı. Benim için oldukça sevindirici bir haber. Cuma günü Tuba‘yla manual testler yaptık. Epey de kritik bug’lar çıktı, daha da mutlaka çıkacaktır. Kaç defa dedim bilmiyorum ama Spring ile geliştirmek için kendime güzel ve esnek bir yapı oluşturdum. Her kod parçasının özene bezene yorumlarla yazılması bunu gösteriyor zaten Oturup bugün sıfırdan Spring-Hibernate kurarken sancı çekerim ama asıl başarı burada Spring Roo‘nun. Roo hakkında da bir yazı kaleme alma sözüm olsun. Roo sayesinde dün oturup saatler boyunca yazmam gereken entegrasyon  ve mock testlerini birkaç saniyede yazıp çalıştırdım. Üstelik entegrasyon testi nasıl hazırlanır hala bir fikrim yok, o ayrı konu. Ama testler sırasında verdiği hatalar aslında uygulamanın pamuk ipliğine bağlı çalıştığını gösterdi.

Hafta içinde grup toplantısında bir sunum (bilgi paylaşımı oturumu) yapıyor olacağım. Konu, bir sosyal platformun API’si nasıl olmalı. Güzel bir sunum hazırlayıp şirkette sunuyor, ardından da blogda paylaşıyor olacağım. Türkçe bu konu hakkında yazılmış çizilmiş pek bir şey yok, zaten Türkler olarak da API sunan uygulamamız var mı, açıkçası biraz düşündüm aklıma hiçbir şey gelmedi. Büyük yazıklar olsun demek ki bize. Neyse ki şirket içi betada olan uygulamamızda API var. Lakin yine de sunmuş olmak için API sunmaktansa bu işe özen göstermek gerek.

Aslında önemli olmasına rağmen ufak bir altyazı geçeyim. Google Summer of Code finalini geçtim, yani resmi olarak program bitti ama malum Pardus’ta 2011 sürümü hazırlıkları yoğun geçiyor, bu sebeple mentor ile çalışmalarımız aksayınca projeye biraz ara verdik. Ama depoda projeyi geliştirmeye devam edeceğiz ve umarım bitireceğiz.

Aşağıda da eskilerden çekilmiş, TTECH’te bir günü anlatan bir video var.

Turkcell Teknoloji Enerjini Hisset @ Vimeo.

Sırada stajdan hatıra kalasıca iki üç fotoğraf, arkadaşlarla çekildiğimiz fotoğrafları da alır almaz eklerim. Maksat yazı capslı olsun.

ttech kamelya kedisi. lolcat olarak gideri var.

Sezer abi & ben

Sarp, ben, Burak

Buddy'm Ozan.

Umut ve Barış abi

Bugün itibariyle 1,5 aydır devam ettiğim proje ürün haline gelmiş durumda. Hafta içinde şirket içi kapalı beta‘ya açıyor olacağız. Takip eden haftalarda da ürün olarak çıkılabileceğini düşünüyorum. Aslında geçen 1,5 ay bu projeyi gerçeklemek için oldukça uzun bir süre. Fakat platforma alışma ve kaliteli ve yenilenebilir bir sistem hazırlama süreci zaman alabiliyor. Üstelik mesaiden sonra akşamları da evde projeye devam ediyorum. Bu kapsamda staj bana ciddi bir tecrübe kazandırdı. Projenin içinde tekrar kullanılabilecek bir çok yapı oluşturdum. İleriki kişisel projelerimde de kullanmayı düşünüyorum. Ama hala Java çalıştıracak (App Engine hariç) Tomcat server’ı nereden bulacağımı bilmiyorum. Bu arada App Engine altında Quercus container’ında PHP çalıştırabiliyormuşuz, not düşeyim dedim.

Bu haftamı projenin arayüz entegrasyonunu bitirerek geçirdim. Haliyle dönüp dolaşıp jQuery’e geldim. Emre Erkan‘dan üç güzel JavaScript+jQuery e-book’u edindim. Aklımda bir Spring 2.5+ kitabı okuma fikri de var. İkisinin de sebebi “ya kullanıyoruz, çalışıyor da, ama incelikleri nedir” düşüncesi. Okumak gereken çok şey var. Hiç işe yaramayacak olsa bile hobi olarak okunabilecek yüzlerce yazı var. Okul başlayınca okurum diye erteliyorum ama okul dönemi de kafa kaşıyacak zaman olmuyor. Çalıştıkça insanın aklında güzel hobi ve AR-GE projeleri geliyor ama yine gerçekleştirecek zaman bulma derdi var. :-/

Hafta sonumu stajda parçası olacağım yeni bir projenin bana düşen kısmına başlamakla geçiriyor olacağım gibi görünüyor. Tabi aklıma hobi proje gelirse önceliği kapıp götürecek bu süre zarfında kendileri. Hafta içinde yeni girdiğim projenin toplantısı dışında eğitim vb. bir aktiviteye katılmadım.

Bu hafta edindiğim fikirlerden biri de üçüncü parti yazılımlar üzerine oldu. Bugüne kadar FriendFeed, Twitter vb. servislere ciddi sayıda 3rd party uygulamalar geliştirmiş biri olarak ciddi bir sorun olacağı aklıma gelmemişti. Ama FriendFeed’in Facebook’a satılmasından sonra siteyle ilgilenen kimse kalmayınca arada bir API’ın servis dışı kalması ve benim uygulamalarımın aksaması yavaştan beni uyuz etmeye başlamıştı. Stajda geliştirdiğim projede de örneğin Recaptcha kullanmaya başlamıştım. Fakat fikir alışverişleri sonucunda böyle bir şey kullanılıyor olsa bile tek switch ile yerelde çalışan bir çözümü kullanmak gerekiyor. Hatırlamak gerek ki gezenzi‘den tutun foursquare’e, taksiyle.com’a kadar bir çok servis Google servislerinin mahkeme kararıyla engellenmesi olayında Google Maps kullandıkları için bir süre devre dışı kaldılar, kimi hala çalışmıyor. Bu nedenle sistemin işleyişini üçüncü parti bir uygulamaya bağımlı tutmak doğru değil. Eğer odağınız 3. parti geliştirmek değilse bir çok servisin alternatif çözümünü bulabiliyorsunuz. Yoksa da oturup kendiniz yazıp yayımlamamanız ve dünyaya faydalı olmamanız için bir sebep yok.

Aslında planlarım arasında en azından Android SDK’ya giriş yapmak vardı bu yaz ama yine aksamış görünüyor. Belki okul vaktinde fırsat bulabilirim. Yine bu yaz Samsung Galaxy S veya iPhone 4 gibi bir telefon almak gibi bir düşüncem var. İkisi de birbirinden pahalı geliyor ama *#0000#’sinde 2006 yazan ve her yeri sorunlu Nokia 6680′imden kurtulmak istiyorum. Ne yazık ki Android’lerdeki uzun uzadıya ROM muhabbeti, güzel bir müzik dinleme deneyimi sağlayamaması, multi-touch tartışmaları, derli toplu bir marketin olmaması ve mevcutların geniş yelpazede olmaması (gerçi hızlı büyüyor) ve iPhone’lardaki kullanılabilirliğe ulaşamaması gibi dertler mevcut. iPhone’da ise yurt dışından kontratsız getirme, SIM unlock, anten problemi gibi sorunlar söz konusu. Aslında çoğu büyütülecek şeyler değil ama bu aralar üşengeçliğim üzerimde. Android alırsam uygulama geliştirmek için elimin altında bir cihaz olacak, hem de open source ruhuyla hareket ediyor; iPhone alırsam da keyfim yerinde olacak ama uygulama geliştirmek için MacBook almak zorunda kalacağım. Temiz bir ikinci el iPhone 3GS almak en temiz yöntem gibi görünüyor. Satan bir tanıdığı olan vs. varsa bana ulaşabilir.

Geçen haftalarda Eclipse’e giydirdiğim laflardan [1][2][3] sonra yine Eclipse tabanlı SpringSource Tool Suite‘in başarısı beni büyüledi ve Spring altında geliştirirken büyük kolaylık sağladığı için dönüş yaptım. İşte yanlışlıkla keşfettiğim birkaç Eclipse klavye kısayolları:

• Ctrl+Shift+R: Workspace‘inizde ulaşmak istediğiniz dosyayı adını yazarak ulaşabileceğiniz bir pencere. Onlarca klasör arasında kaybolmamak için birebir.
• Ctrl+Shift+T: Üstekinin Java class‘ları için olanı. Workspace dışında erişebildiği tüm Java paketlerini class adına göre aramayı ve açmayı sağlıyor. Ama enclosing projects veya workspace‘den gelen sonuçları üstte gösterse tam süper olacak.
• Ctrl+Shift+O: Import‘ları fixler. Kod yazarken diğer paketlerden kullandığınız sınıfların importlarını elle yazmasanız da Ctrl+Boşluk ile tamamlıyordunuz ya, bu da birden fazla eksik import olunca veya gereksiz import’larınız warning verip duruyorsa basıyorsunuz o sayfadaki import’lar elden geçiriliyor, kategorilerine göre bir boş satırla ayrılıyor.
• Ctrl+Shift+F: Kodunuzu güzel anlamda biçimlendiriyor. Uzun satırları kırpıp aşağılara güzelce bölüyor, operatörler arasındaki eksik boşlukları vb. tamamlıyor. Kısaca Java conventionlarına uyduruyor.
• Ctrl+Alt+(aşağı&yukarı): Seçtiğiniz kodun aşağıya veya yukarıya bir kopyasını oluşturuveriyor.
• Alt+Shift+S: Sağ tıklayıp Source menüsüne girmekle eşdeğer. “Generate getters/setters” kısmına daha hızlı erişiyorsunuz. (elle getter-setter yazdığım günler aklıma geldi.)
• Ctrl+1: En güzelini en sona sakladım. Quick Fix olarak sıkça gördüğümüz ufak hatanın oluştuğu yere fareyle gelip tek tıkla düzeltme alternatifiniz olan durumlarda hızlıca düzeltmenizi sağlıyor. Fareyi üstüne getir, bekle veya soldaki satır hizasındaki kırmızı çarpıya git bekle olayından kurtarıyor.

Ayrıca epeydir komut satırından svn kullanan (debelenen) biri olarak TortoiseSVN gibi güzel bir Windows kabuk eklentisinden çok geç haberdar oldum, epeydir adını duyuyordum oysa ki. Eclipse için de en iyi SVN eklentisinin Subclipse olduğuna kanaat getirdim. Yani Subversive sux. Bir de bir adresten sadece header’ları çeken bir sorgu tipi olduğunu öğrendim. Adını hatırlamıyorum araştırmaya da üşeniyorum ama yıllardır acaba var mıdır böyle bir şey diyordum. Netbeans’teki built-in svn plugini bal gibi, o ayrı.

Okul başladıktan sonra ciddi Apache incubation projelerinden birine committer olarak girmeyi düşünüyorum. Özellikle HBase, CouchDB vb. olabilir mesela. Bana büyük katkısı olacağına inanıyorum. Staja gidiş geliş Kocaeli’de oturduğum için benim açımdan zahmetli olmaya devam ediyor. Yollarda müzik dinlemeyi ve uyumayı tercih ediyorum, zevkli de oluyor. Bu tempo kilo verdirir diye bekliyorum altı haftadır ama Turkcell Teknoloji’de yemekler de güzel. Okulun başlayacak olması yine canımı sıkıyor. Yine yarısı benle alakasız saçma sapan dersler alacağım.

Yazı yine zırvalamaya doğru giderken staj sürecinde benim gibi havadan sudan konuşmak yerine teknik blog yazan arkadaşlar da var. Sizi Bahar’ın bloguna veya Erkan’ın bloguna veya Recep’in bloguna yönlendirebilirim.

Bahsettiğim projenin alt yapısı ve dokümantasyonu tamamen bitti. Geriye yük testleri ve arayüz giydirmesi kaldı. Bu nedenle arayüzü bekliyoruz. Çok da güzel bir servis olarak çıkacağına inanıyorum. Özellikle de bu projeden sonra PHP’yi sonsuza dek bir kenara bırakıp Spring Framework’e geçmeyi düşünüyorum. 1 ay boyunca Java ile web uygulamaları geliştirme hakkında ciddi bir know-how edindim. Bundan sonraki projelerimde de bunu kullanmayı planlıyorum.

Arayüzü beklerken ikinci bir projeye başladım. CRUD bir işten ziyade daha AR-GE sayılabilecek bir projenin birkaç parçasını üretiyor olacağım. Uzun soluklu (benim sonunu göremeyeceğim) proje olmasına rağmen ileride büyük işler yapabileceğine inandığım bir altyapıya katkıda bulunmak da güzel bir duygu.

Bu aralar önümüzdeki haftalarda takım arkadaşlarıma eğitici sunum hazırlamak için konu arayışındayım. Bu tip sunumlar, sıkça duyup bakmaya fırsat bulamadığımız konularda farkındalık yaratabilecek en öz bilgiyi öğrenmek için güzel fırsatlar. Çok da güzel bir model. Haftalık grup toplantımızı da yaptık, güzel geçti, piyasayı güzel projeler bekliyor. Toplantı demişken buradaki toplantı odası adlarının Ada, Pascal, C++, Fortran olduğunu öğrendim. Bu kadar mühendisin çalıştığı şirketten de böyle güzel hareketler beklenirdi zaten. Ustalara saygı.

Çarşamba günü sabahtan bulunduğumuz kattaki çalışanların birbirlerini daha iyi tanıması için karışık takımlarla 1 saat boyunca oyunlar oynandı. Öğleden sonra da şirketin bahçesindeki çimlerde Happy Hour partisi oldu. İçkiler ve yiyecekler oldukça güzeldi, çalışanlardan oluşan Techbando grubu da güzel bir performans sergiledi. Doyasıya eğlendik. Çalışan memnuniyeti çok önemli. Dikkate almayan şirketlere duyurulur.

Cuma’ya kadar günde 5 saat kadar süren eğitimler vardı. Fakat Veysi Soyvural’ın Java eğitimi dışında diğerlerine gitme fırsatım olmadı. Biraz da eğitim programının kesinleştirip bildirilememesinden, biraz da konuların ilgimi çekmemesinden ötürü zamanımı departmanda yürüttüğüm projelere ayırmayı daha doğru buldum. Belki gitseydim yüzeysel de olsa bir şeyler öğrenebilirdim. Bu olay sayesinde öğrenme isteğimin ihtiyaca yönelik ortaya çıktığını ve RTFM yöntemiyle giderildiğini keşfetmiş oldum.

Stajda ikinci yarıya girdikten sonra hatıra olsun diye fotoğraf çekmeye falan başlıyorum artık. En kısa zamanda topluca bir albüm yapıp buradan yayımlarım.  Seneye de burada staj yapmak isterdim ama ne yazık ki okul buna müsaade etmiyor. Türkiye’de de bu kadar imkanı ve huzuru bulabileceğim yer olduğundan şüpheliyim. Çıtayı  düşürmemek adına seneye farklı arayışlar içinde olmayı düşünüyorum.

Cuma sabahı ufak bir çalışmayla Emre Sevinç’in Python’da yazılmış Turkish Deasciifier kütüphanesini Java için uyarladım. Burada yürütülen projelerde kullanımını teşvik etmeyi ve kişisel projelerimde de kullanmayı düşünüyorum. Çok iyi oldu, çok güzel iyi oldu bence. Ufak da olsa açık kaynaklı Türkçe NLP projelerine katkım olduysa ne mutlu bana.

Google Summer of Code projemde mentorumun mailbox ayarları bozulduğu ve uzun süre haberleşemediğimiz için ciddi bir aksama oldu ama toparlamaya çalışacağız. Final tarihine yetişemesem bile Pardus camiası için bu projeyi geliştirmeyi gönülden istiyorum.

Bu arada haftalık staj yazılarımı yazmamın asıl sebebi okul başlayınca staj raporu yazarken detayları hatırlamak.

Deasciifying kelimesi ilk etapta yabancı gelebilir, özetle Latin alfabesindeki harfler kullanarak yazılmış Türkçe yazıları tekrar Türkçe’ye özel harflere  kavuşturma işlemi olarak tanımlayabiliriz. Turkish deasciifier‘ın yaptığı da tam olarak bu. Türkçe klavye sahibi olmayanlar (veya sahip olup İngilizce ayarında kullanmaya alışmış olanlar), uzun yazılar yazdıklarında bunu Türkçe harflere çevirmek için bu kütüphaneyi kullanabilirler.

Örneğin:

Hadi bir masal uyduralim, icinde mutlu, doygun, telassiz durdugumuz.

yazısı, deasciifying işlemi sonrasında aşağıdaki gibi olacaktır:

Hadi bir masal uyduralım, içinde mutlu, doygun, telaşsız durduğumuz.

Kullanım alanlarına örnek verecek olursak, bir foruma yazı yazarken veye e-posta yollarken Türkçe karakterleri düzeltmek istiyorsanız kuracağınız bir Firefox veya Chrome eklentisi ile tek tuşla anında yazıyı düzeltebilirsiniz. Yahut sitenizde ziyaretçilerinizden düz yazı içeriği veya feedback topluyorsanız daha okunaklı olması açısından sitenin backend‘inde bu kütüphaneyi kullanabilirsiniz.

Kütüphaneyi kullanmak da çok basit. Herhangi bir kütüphane gibi kendi projenize dahil edip hazır hale getirebiliyorsunuz. Proje sitesinden indireceğiniz JAR dosyasını Java projenizin classpath’ine dahil ettikten sonra hemen aşağıdaki örnekle başlayabilirsiniz:

Deasciifier d = new Deasciifier();
d.setAsciiString("Son nefesime sakladım, daha söyleyeceklerim var.");
System.out.println(d.convertToTurkish());

Mustafa Emre Acer tarafından JavaScript kütüphanesi ve örnek web uygulaması geliştirilmiş. Bu sebeple ben de bir demo yazmaya gerek duymadım. Yüret hoca’nın başlattığı bu dalga sonucunda Türkçe NLP kütüphanelerine yeni bir çeşit eklenmesi sevindirici. Zemberek kütüphanesi de aslında bu işlemi yapıyor, fakat Turkish deasciifier’ların daha amaca yönelik, hızlı (neredeyse 2.000 kat) ve kolay kullanıma sahip olduğunu hatırlatmak gerek. Yedi sene önce Gökhan Tür tarafından geliştirilen bir deasciifier uygulaması da mevcut fakat kaynak kodu açık değil.

Benim yazdığım Java kütüphanesinin proje sayfası http://code.google.com/p/turkish-deasciifier/ adresinde. Sayfada kaynak kodunu nasıl elde edebileceğiniz ve JAR arşivini indirmeniz için gerekli linkler var. Deneyip herhangi bir hata ile karşılaşırsanız proje sayfası üzerinden issue açmaktan veya bana ulaşmaktan çekinmeyiniz. Proje GNU/GPL v3 açık kaynak lisansına sahip. Wirofon gibi lisans gafletine düşmeden rahatça kullanabilirsiniz. Projeye katkıcı olmak isterseniz veya herhangi bir projenizde kullandığınızı bildirecek olursanız bana ulaşmanızdan mutluluk duyarım.

On yıl sonra mesela
Yalnız başına dolaşırken
Soğuk bir havada
Öyle bir ben geliveririm aklına
Yüzüm gelir gözünün önüne
Kahverengi saçlarım
On yıl önceki ben
Hatırlarsın bir çift küpeni
Bende unuttuğun

Üşürsün her esintiye
On yıl eskilerden gelen
Koruyamaz seni yine
Bahanelerin
Ardına saklandığın
On yıl önce

On olmasa da
Beş yıl sonra mesela
Hatırlarsın ilk sevgilini
Severken bırakıp gittiğin

Üzülme
Yine unutursun üç beş güne
Ama vakti gelince hatırlarsın

09.06.2010 04.00

Rüzgar güllerine karşı gün batımı - Devletşah Özcan

Güneş en son batarken
Bozcaada üzerinden
Bir kızın saçları kızıl
Güneşe doğru
Hafif bir rüzgâr ve
Dudaklarında kuruntu

Güneş en son batarken
Gözlerinin önüne düşen saçlar
Çok uzaklarda rüzgâr gülleri
Keman sesiyle enstrümantal
Ceplerinde kaçınılmaz vedalar
Bir otobüs kalkar çok uzaklara
Geride bıraktığı gözler ağlar.

27.12.2009 02:10

Verimli bir hafta geçirdim. Üzerinde çalıştığım proje release aşamasına neredeyse geldi. Neredeyse sadece arayüz giydirme, entegrasyon, yük ve kullanılabilirlik testleri kaldı diyebiliriz. Markasını da oturttuktan sonra güzel bir ürün haline gelecek. Özene bezene alt yapısını hazırladığım, her koduna comment eklediğim için mutluyum. Geçmişte çıkardığım kişisel projelerde altyapının güvenilirliğine ve sağlamlığına önem vermiyor, sadece çalışacak hale getiriyordum. Fakat bir şirket için bir ürün çıkarma aşamasında en verimli ve güvenilir yöntemleri düşünmek zorunda kalıyorsunuz. Umarım en kısa zamanda yine bir yazıyla sizlerin de beğenisine sunabilirim.

Salı günü Sezer abi’den Amazon Cloud servisleri hakkında güzel bir tanıtım izledik. Uzun zamandır InfoQ ve High Scalability üzerinden ilgili yazılarını takip ettiğim bu servis gerçekten bir harika. Yıllardır hosting paketlerinde sürünen biri olarak Amazon EC2‘den fazlasıyla etkilendim. 3-5 tıkla 3 dakika içinde Fedora (başka bir çok image da mevcut) kurulu konfigürasyonlu LAMP veya Tomcat kurulumlarınız hazır olabiliyor. Xen denen sanallaştırma yapısını kullanıp büyük bir bilgisayarda size bir instance yaratıyor ve hızlıca server’ınıza IP ayarlayıp kullanıma geçebiliyorsunuz. Üstelik küçük boyutta bir server da ayda $60 gibi iyi bir fiyata sahip. Başka bir güzel yanı sistemin kullanım süresine göre ücretlendirilmesi. Örneğin bir anda 500 tane bilgisayara ihtiyacınız oluyor ve Elastic Map/Reduce node‘larını anında kiralayıp hepsini aynı kurulumu yapıp gereken sürede map-reduce hesaplamalarınızı gerçekleştirdikten sonra sunucuları iade edebiliyorsunuz, fiyatı da makina-saat’e göre ücretlendirmiş oluyor. Load balancing, firewall gibi bir çok çözümü de içinde barındırıyor. RDS denen ve MySQL sorgularını aynen çalıştırıp veritabanını siz farkında olmadan makinelere paylaştırıp kimilerinin devre dışı kalması durumunda diğer mirrorlardan veritabanını sunmaya devam ediyor. S3 adlı depolama servisi de oldukça başarılı. Küçük ölçekte parası olmayan geliştiricinin çok işine yaramayacak olsa da parası olan ve güvenilir hizmet sağlamaya çalışanlar için Amazon güzel cloud çözümleri sunuyor. Şimdilik benim yapacağım projeyi de Amazon EC2′de çalıştırma planımız var.

Onun dışında bu hafta bölüm toplantımızı yaptık ve bölümümüze tam-zamanlı katılan Ülker’e hoş geldin dedik. Oldukça yoğun bir proje trafiği var ama hepsi de birbirinden güzel projeler. Eğlenceli bir departmanda çalışıyor olmaktan mutluyum. Burada birbirinden kaliteli çok sayıda mühendis var. Dışarıya belli etmeseler de bizim departmanımızda her çalışanın uzman oldukları güzel konular var. Kaliteli bir geliştirme ve proje yönetim anlayışı burayı sayılı AR-GE firmalarından biri haline getiriyor. Bu arada Turkcell’in TV’lerde yayına giren Gezenzi ve 3G reklamlarını da oldukça başarılı buldum. Geçen senenin reklamını kullanan Avea ve Orhan Gencebay’ı oynatan Vodafone ile kıyaslamak hata olur.

Yine bu hafta içinde stajyer arkadaşlarımdan Sarper Aydoğan bizlere NoSQL konsepti ve NoSQL veritabanları hakkında bilgi verdi. [sunum 400kb] Geliştirdiğim projede baştan uygulamayı düşünüyorduk fakat cloud‘da hazır MySQL (daha doğrusu RDS) olduğu için bununla devam ettik. Belki de ileride MongoDB gibi bir çözüme  geçebiliriz. HBase de sektörde zamanla ön plana çıkacak veritabanı çözümlerinden biri. Graph database‘ler de FOAF çözümleri için oldukça uygun.

Bugün stajdaki 15-20 arkadaşla Tübitak Serbest Bölge sahilindeki restorantta öğle yemeği yedik. Denizden rüzgar eserken tavuk şiş yemenin keyfi de bir başka. Geçen seneki stajyerlere göre daha galiba az toplu hareket ediyor olsak da biz aslında mutluyuz. Öğleden sonra bisiklete biniyoruz veya langırt oynuyoruz stres atacak kadar. Önümüzdeki hafta şu an sürdürmekte olduğum projeye azaltacağım zamanı ayırıp ikinci bir projeye başlıyor olacağız. Ailemle birlikte Antalya’ya tatile gidememek işin üzücü kısmı olsa da şimdiden iş temposuna alışmaya başlıyorum, sadece bir hafta tatilim olacak stajdan sonra okul başlayana kadar.

Google Summer of Code projem ne yazık ki bir duraklamaya girdi. Mentor’umun tatilde olması benim de bu yüzden yardım alamamamdan ötürü kara kara 2 hafta sonra gelecek final gününü bekliyorum. Kalan zamanda çalışmaları hızlandırabilirsem biraz uykusuz kalarak projeyi bitirmeyi ve ürün haline getirmeyi hedefliyorum. Bitiremezsem de şimdiden sağlık olsun, yarışmak güzeldi. Bitmese bile Pardus gibi değerli bir proje ve topluluk için GSoC’dan sonra da geliştirmeye devam etmeyi düşünüyorum.

Bu arada ufak bir haber, Sun OSUM Bilkent Üniversitesi temsilcisi oldum. Yıl içinde bu konuda planlarım var. Gerçi Sun artık Oracle oldu ama yine de Java teknolojilerini insanlara yaymak önemli. Bilkent’te hem Bilgisayar Mühendisliği, hem de CTIS bölümlerinde Java eğitimi veriliyor. Spring, JavaFX, MySQL gibi teknolojilerden habersiz, sadece konsol programları yazabilen öğrenciler bence bu tip pratik konulara da teşvik edilmeli.

Bilkent’li olmasanız bile Bilkent OSUM grubuna katılın, güzel duyurulardan haberdar olun.

Bugün sistem yöneticileri (system admins) günüymüş. Tüm sysadminlerin bu kutsal günü kutlu olsun.

Geçen hafta boyunca uğraşıp ayağa kaldıramadığımız framework’ü bir kenara bırakıp Java Spring Framework ile ufak uygulamayı geliştirmeye başladık. Beklediğimden düşük bir performans gösteriyorum ve bu nedenle yavaş ilerliyor fakat en kısa zamanda release çıkarıyor olacağız. Üzerinde çalıştığım proje bir web servisi. Orijinal değil, yapılmışları da bol ama bir de biz yapalım dedik. Turkcell değil ama Turkcell Teknoloji markasıyla çıkacak bir ürün olacak. Benzeri servislerin üstünde kullanım kolaylığı ve şık tasarıma sahip olması için çalışıyoruz.

Bu hafta Spring Roo kullanarak Spring projeleri oluşturmayı ve Tomcat‘te çalıştırmayı öğrendim. Roo müthiş bir araç ve Umut abiye bu fikir için fazlasıyla minnettarım. Yoksa benim sıfırdan oluşturacağım bir Spring projesindeki düzensizliği ve kararsızlığı tahmin edemiyorum. Roo ile 1-2 saatte ciddi ufak mashuplar oluşturulabilir. Bugüne kadar Java bildiğimi sanıyordum, meğer bilmiyormuşum, öğrenecek bir çok şey de var. Bu proje Java yeteneklerimi geliştirmeme yardımcı oldu. Maven ve Selenium ile tanışmış oldum. Maven, Ant’e göre bence oldukça güçlü bir build aracı. Selenium ise öncelerde kendi kendime aklımda tasarladığım “acaba böyle bir fonksiyonel test yöntemi” var mıdır, yoksa yapabilir miyim derken hayallerime tercüman oldu. Roo ile selenium’u tek satır kodla projeye dahil edip istediğiniz Controller’ların test case’lerini üretiyorsunuz, tek satırlık maven komutuyla bütün projenin web arayüzünden testler çalıştırabiliyorsunuz. Bence çok çılgın. Uzun süredir adını duyduğum Jira‘yı da şirket içinde kullanmaya başladım.

Staj yapmak gerçekten faydalı şeymiş. İş hayatını, iş yerindeki dengeleri, proje yönetim süreçlerini kısaca “how things work” öğreniyorsunuz. Bu da kariyer planını şekillendirmeye oldukça yardımcı oluyor. Burada ortam da çok güzel. Yaratıcı fikirler üreten ve projelere kick-start verip onların ilk release’lerini çıkaran, kendi bütçesi olan ve Turkcell’e inovatif fikirler üretmeye çalışan Incubation (Kuluçka) bölümünde çalışıyorum ve mesela gelecekte de böyle bir yerde çalışmak istediğim konusunda fikirlerim kesinleşmeye doğru gidiyor. Turkcell bir GSM firması fakat sektörden bağımsız olarak her şeyin yavaş yavaş bilgisayar ve internete kayması firmaların da vizyonlarını etkiliyor. Artık telefonlar bir iletişim aracından ziyade internet kullanılabilen minik bilgisayarlar haline geliyorlar. Bana da bu yüzden mobility gibi fikirler oldukça çekici geliyor.

Bugün evde 1,5 saatimi stajyerlere verilen Turkcell Akademi eğitimlerini (İş yaşamında profesyonel davranış, GSM teknolojisi ve Yeni Teknolojiler) izlemekle geçirdim. Cuma günü de Burak Işıklı‘nın verdiği Hadoop seminerine uğradım. Daha önce de Hadoop semineri dinlediğim içni daha somut bir şeyler görebilmek dileğiyle gittim ama gerçekleşmedi, sağlık olsun. Her hafta düzenli devam eden Oracle derinliklerine iniş eğitimleri sürüyor ama nedense Oracle DB’ye de çok meraklı değilim. Burada eğitim gibi imkânlar da oldukça yeterli.

Diğer yandan Google Summer of Code projemin de teslimine 24 gün gibi oldukça kısa bir süre kaldı ve asıl çalışması gereken kısım henüz hazır değil. Umarım mentor‘um tatilden en kısa zamanda döner, ben de kalan kısmını tamamlayıp testlere ve dokümantasyonu tamamlamaya geçebilirim. Projeyi tamamlayabildiğim takdirde hem Pardus’a güzel bir ürün, hem de bana güzel referans olabilecek bir proje olacak.

Akşamüstünden çok sonra,
Gökten çarşaf, yıldızlardan yastık
Bir sen ve ben
Mavi geceler

Kartal’da martı çığlıkları
Haydarpaşa’dan tren sesi
Bakışlarımızı dinler
Mavi geceler

10.07.2009 02:20

Farid Farjad – An Roozha-III-08

Pazartesi gününden beri stajyer arkadaşım Sarper’le sıfırdan ufak bir proje geliştirmeye başladık. Daha doğrusu başlayamadık. Çünkü projeyi geliştirmemiz için burada geliştirilen bir framework‘ü kullanmayı öğrenmemiz gerekiyor. İlk birkaç gün Spring Framework okuyup öğrendik. Her mantıklı yerde olduğu gibi burada da RTFM geleneği var. Sonraki günlerde ise Tomcat ve Memcached üzerinde projeyi ayağa kaldırıp Hello World! yazdırmakla uğraştık. En güncel problemimiz ise Hibernate ile projeyi veritabanına bağlayamamak oldu. Üstelik daha önce Hibernate kullanmış olmama rağmen framework içinde bean olarak çalıştığından konfigüre edemedik. Yıllardır web dillerine dandik diyen bir insan olarak bu defa o diller için “adam haklı beyler” dedim. Benim bildiğim Django falan web geliştirmeyi ‘hızlandırmak’ için tasarlanmış. Ama enterprise amaçlı geliştirilen frameworkler işte böyle yetenek ve sabır zorlayabiliyor (yahut ben iyi bir geliştirici değilim). Açık konuşmak gerekirse php, python, hatta hiç bilmediğim ruby gibi bir dilde hafta boyunca 5 defa baştan yazabileceğim bir uygulama için gerekli alt yapıyı 1 haftada hazırlamak (hala veritabanını bağlayamadık) işin sıkıcı kısmı. Katlanmak gerek, çünkü bu bana ciddi bir tecrübe katacak. Yıllardır CodeIgniter, Django, RoR vb. türlü framework’ten kaçtığım için bu olay framework’lerle yüzleşmem olacak.

Bu hafta küçüklükten beri idolüm olan iki insanla tanışma fırsatı buldum. Biri Sarp Centel, bir diğeri ise Pınar Yanardağ. İkisi de birbirinden değerli insanlar. (cCc Google Summer of Code Kardeşliği ) Sarp da burada çalışıyor. Bu şekilde ben de çalılabilecek en doğru yerde olduğuma emin oldum.  Ortam da güzel, bol bol eğlenmeyi de ihmal etmiyoruz.

Bu arada Google Summer of Code‘da midterm‘ü geçtim. Sırada projeyi tamamlamak, dokümanları yazmak, testleri yapmak ve projeyi ürün olarak çıkarmak (release etmek) kaldı. Finali de geçtiğim takdirde hem Pardus’a güzel bir proje bırakmış, hem de $’ları almış olacağım.

Not: İçinde Turkcell geçen kelimeleri takip ediyorlarmış. O sebeple bütün Turkcell ailesi altın gibi insanlar. Hepsine çok teşekkürler şimdiden. (sebebini bilmesem bile ) Sonra alınma, darılma olmasın değil mi?

Sonuç olarak memleket iyiye gidiye.

Normalde kendi okulumu seven ve her fırsatta öven birisiyim. Bireylerin yaptıklarını da büyük kurumlara ve markalara mâl etmenin doğru olmadığının da bilincindeyim.

Aşağıda ufak (aslında hem 2. sınıfa giden bir öğrenci için ve kim bilir belki ileride bir gün Türk bilgisayar bilimi adına ufak da olsa önem taşıyabilecek) görünen bir araştırma için Bilkent’teki iki hocadan (isimlerini vermek haksızlık olabilir) ve Koç Üniversitesi’ndeki bir hocadan istediğim yardımların e-postaları var. Sözü uzatmadan görüntülerle sizi baş başa bırakıyorum.

Biri çıkıp “üniversitelerdeki hocalar gayet kaliteli, sorun Türk öğrencilerde” gibi bir söylem duyunca linki yapıştırmak için yazdım bu yazıyı. Yoksa elbette her hoca altın (wth) değerindedir. Onlar olmasa akademisyenlik mi (yok daha neler) yoksa sektör mü, nasıl seçim yapabilirdik ki?

Unutmadan, leaving comments such as ‘sübhanallah kardeş ibretlik bir paylaşım’ for this post is highly appreciated.

Tahmin edeceğiniz üzere, cevap bile gelmedi.

İlk mailime cevap gelmiyor. 10 gün sonra aynısını atıp yanıt alabiliyorum. Keşke kendimi Koç Üniversitesindenmiş gibi tanıtsaymışım veya bu cevap ilk attığımda gelseymiş. Tahmin edebileceğiniz gibi, gitmedim.

Üşenmemiş blog tutmuş, halkla paylaşmış ve maillere cevap veriyor. Ayakta alkışlanmalı.

Yeşil

bir Dalyan hatırası

Güneş ardından çöller gökyüzü
Dalyan’da yağlık zeytin kokusu
Kollarında diken kesiği
Yeşil bağcıklı kız

Bozcaada’da kıyı ışıkları
Domates reçeli rengi
Kırmızı ojeli parmakları
Yeşil bağcıklı kız.

14.07.2009

Sonunda bu konuda Türkiye’de staj yapabileceğim en iyi firmanın Turkcell  Teknoloji olduğuna kanaat getirmiştim. Bu sene TTech, iki farklı staj programıyla alımlar yaptı. Birincisi klasik PAF Takımı, ikincisi ise bu sene yeni olan ve sadece sosyal medyada duyurulan Farkını Fark Edeni Arıyor programı. Ben ikincisine başvurma kararı aldım. Çünkü sadece geliştirici değil, aynı zamanda fikir üreten, iş geliştiren ve planlayan bir departmanda çalışmak istiyordum. Mart’ta yolladığım yaratıcı bir CV’ye Haziran’da cevap geldi. Okuldan çoğu arkadaşım staja başlamış iken ben “geç cevap döndüler, mülakatlar falan derken acaba stajı okul başlayana kadar bitirebilecek miyim” diye tedirgindim. Çünkü İK’nın CV’ye bir süre geç cevap dönmesi açıkçası beni epey telaşlandırıyordu.

Devamında yapılan elemeler sonucunda başvuran 90 kişiden 25′i Turkcell Teknolojiye vaka çalışması (case-study) için çağırıldı. Ben de 28 Haziran günü 13:00′da başlayacak bu çalışmaya biraz erken gittim. TÜBİTAK-Gebze Serbest Bölgesi’nde olduğu için ulaşımda zorlanmadığımı söyleyebilirim, evim de Körfez’de çünkü. Kimselerin olmadığını görünce öğle yemeğine indim ve orada da Burcu Doğan‘ı gördüm. Onunla da tanışmış olduk derken Umut Gökbayrak abiyi de görünce onunla da hemen tanıştık. Neyse, etkinlik başladığında CEO dahil genel müdür yardımcılarının da orada bütün bir öğleden sonra bizim programımıza eşlik etmesi işin ciddiyetini gösteriyordu. Tanışma, sunumlar vb. derken bizi 5-6 kişilik gruplara böldüler ve bizden 1 saat içinde bir sosyal ağ tasarlamamızı, adını koymamızı, hedef kitlesini belirlememizi, gelir modelini ve pazarlama stratejisini vb. tasarlamamızı istediler. İşin ilginç tarafı seçilip gelenlerin yarısı mühendis yarısı ise psikoloji, sosyoloji gibi bölümlerdendi. Beşeri bilimlerin burada ne işi var acaba diye düşünürken zar zor 1 saate projeyi yetiştirdik ve sunumunu yaptık. Oldukça verimli bir vaka çalışması olduğunu söyleyebilirim. Daha önce “takım çalışması” diye nitelendirdiğim şeyin aslında ne olduğunu bilmediğimi fark ettim, bu önemli bir nokta gerçekten. Akla gelen türlü imkânlar, oryantasyon, ikramlar (hehe) ve  olağanüstü organizasyon için için İK departmanına büyük bir alkış gelsin bizden.

Sunumlardan sonra jüri içeride seçmeleri yaparken biz dışarıda ‘acaba neye göre seçecekler ki bizi’ diye düşünüyorduk. Meğersem gruplar çalışırken başlarına koydukları gözetmenler bu konuda notlar alıyormuş. 1 saatlik boş zamanımızda biraz binayı gezdik. Her şeyden önce binanın içi beni oldukça etkiledi. Yıllardır Googleplex’e, Google Zürich ofisinin fotoğraflarına bakarken ağzı sulanan gençlerden olan ben, TTech’de beklentimin çok üstünde ve çalışanların rahatı için düşünülmüş bir ofisle karşılaştım. Bence de çalışanı en çok motive edecek şeylerden biri çalıştığı ortamın ferahlığıdır. Fırsat olursa sonraki yazılarda fotoğraflar da paylaşacağım. Langırt, PS-Wii odası, bilardo, bisikletler, fitness salonu, müzik stüdyosu benim şimdiden gözlemlediklerimden birkaçı.

Sonuçların açıklanmasıyla grubumuzun ikinci seçildiğini ama birinciliği de ucundan kaçırdığını öğrendik. Orası da bence sunumdaki ufak tefek organizasyonsuzluklardan kaçtı. Gün sonunda eve gittiğimde hala “acaba seçilecek miyim?” diye bir telaş vardı. Haksız da değildim, orada 2. sınıfı bitiren galiba bir tek ben vardım. İnsanlar kendilerini tanıtırken, “mezunum”, “şurada MBA yapıyorum” falan deyince, bende “yanlış yerde miyim” düşüncesi oluştu.

Neyse ki bir iki gün içinde telefon geldi ve staja kabul edildiğimi öğrendiğimde gerçekten o kadar beklememe ve gireceğim kesin olan başka firmaları tercih etmememe değdiğini anladım. Cuma günü de gidip sözleşmeyi vb. imzaladım ve iki aylık staja resmi olarak başlamış oldum. 5 Temmuz Pazartesi’nden beri gidip geliyorum ve dün bir haftayı tamamladık. İlk gün, departmanların kendi tanıtımlarıyla ve staj koçlarıyla, onların da müdürleriyle tanışmakla geçti. Müdür falan derken aslında içeride o kadar kurumsal bir hava olmadığını rahatlıkla söyleyebilirim. Herkes oldukça rahat, kendilerine “bey”, “hanım” denmesini de beklemiyorlar.

Şirkette 360 kadar kişi çalışıyor (basın açıklamasından aldım, confidential değil) ve çoğu mühendis olmasına rağmen aslında mühendislik dışı işlerde (planlama, iş geliştirme vb.) çalışanlar da oldukça fazla. Elbette hala mühendisliklerini kullanıyorlar, ama belki de oturup deli gibi coderlık yapmıyorlardır.

Pazartesinin ardından kalan sürede eğitimler oldu. Bunlar H. Tonguç Yılmaz‘ın (Türkiye’deki Oracle DB gurusu olarak geçiyor) 15 günlük Oracle, PL/SQL eğitimini 2,5 güne sığdırması (dediğime bakmayın çok verimli geçti), M. Veysi Soyvural‘ın Java eğitimi, birer saatlik SIEBEL ve Yazılım Testleri konulu eğitimler oldu. Samimi olarak konuşmak gerekirse çok da zevkli geçtiğini söylemeyeceğim bu haftanın. Ama diğer stajyerlerle ve departmandakilerle tanışmak, ilk haftadan projeyi kapmak, binayı daha çok keşfetmek kısmı eğlenceliydi. Eğlenmememin nedenini ise bendeki hemence işin mutfağına girme hevesine bağlıyorum. Bir ay geçtikten sonra yine bir hafta eğitim sürecine gireceğiz. (ben girer miyim, emin değilim açıkçası )

Zaten eğitimde hiçbir şeyi tamamen öğrenmeniz beklenmiyor. Sadece konseptlere giriş ve teknoloji hakkında farkındalık yaratma amacı güdüldüğü için yine RTFM durumu söz konusu. Ben de bu şekilde düşünüyorum zaten. Mühendis dediğin her şeyi bilmek yerine öğrenmeyi, araştırmayı bilmeli. Her ne kadar çok zevk almamış olsam da bu haftaki eğitimlerden çok önemli şeyler öğrendim.

Çalıştığım departman Mobil Internet/Kuluçka takımı. Evet biraz garip gelebilir ama kuluçka(=incubation) benim aslında 2-3 yıldır takip ettiğim bir konsept ve bu departmanda çok değerli insanlarla birlikte yeni fikirler ve projeler geliştirecek olmak bana fazlasıyla mutluluk veriyor. Benim staj koçum Ozan Uysal, manevi koçum Umut Gökbayrak ve takım liderimiz de Barış Güzelordu. Bu hafta içinde hem takımdaki hem de diğer stajyer arkadaşlarla tanıştık ve güzel vakit geçirdik.

Körfez’den ulaşım biraz zor oluyor, şirketin Kocaeli’ye ne yazık ki hiç servisi yok ama ben ilginç yollarla gidip gelmeyi başarıyorum. Lakin şu önümüzdeki haftalarda Körfez’den İzmit’e taşınırsak o zaman ne yapacağım hakkında hiçbir fikrim yok. Zaten akşamları evde sosyal bir aktivite de yaptığım yok, şirkette yatıp kalkmayı da düşünebilirim.

Epey uzattım, şimdilik bu kadar. Gün gün yazacak kadar çok malzemem olmuyor ama stajımın bitmesine (3 Eylül) 7 hafta kaldı. Birinci yazı bu olarak tarihe geçsin. Devamında da güzel fotoğraflarla falan seneye başvuracak arkadaşların meraklarını giderecek şeyler yazmayı planlıyorum. Sağlıcakla.

Not: Logo, Turkcell Teknoloji Araştırma ve Geliştirme A.Ş. tescilli markasıdır. Ben kullandım, umarım sorun olmaz ama siz kullanmayın.

Geçen yaz bu zamanlarda sadece 10 saatimi geçirdiğim bir köy. Kimseler tarafından bilinmiyor, yerlisi az, yazın da sadece yazlık sahipleri geliyor.

Kendi halinde gözlerden uzak, denizi, doğası güzel bir köy. Orada bir eviniz olsa, bu aylarda olgunlaşmamış zeytin ağaçlarının kokularında uyanırsınız sabahları. Denizi de Ege’nin tertemiz masmavi suyundan, üstelik sahilleri derin de değil. Tam şu aralar hava güneşlidir ama biraz da rüzgar vardır. Yine de sabahları durgundur deniz, gidip yüzebilmek isterdim serin serin.

Tam karşısında Bozcaada var. Türkiye’nin Gökçeada’dan sonraki en Batı noktalarından olan Bozcaada’da domates reçeli yapılıyor. İlk başta ben de domates reçeli mi olurmuş, diye yaklaşmıştım. Ama pek de güzel oluyormuş. Keşke Ada’ya da gidebilmek için vaktim olsaydı.

Bir de Pembe Göl’ü varmış bu köyün. Hakikaten pembe görünürmüş, toprağının renginden ötürü. Bölgede Antik Yunan şehirlerinden olan Alexandria Troas‘ın kalıntıları da var. Onları da görmeye vaktim olmadı ama Çanakkale yöresinde tarihi bir çok güzellik olduğunu hatırlatmakta fayda var.

Bir on saatimi geçirdim ama belki de aklımdan silinemeyecek tek gün oldu. Keşke her yaz gidip bir süre orada tatil yapmak için fırsatım olsa… Sizi Dalyan’da gün batımı ve başka fotoğraflar ile baş başa bırakıyorum. Ama yine de siz Dalyan’a gitmeyin. Orayı kimseler bilmemeli.

Her birine bakarken beni benden alıp götüren bir şarkı size de gelsin: Farid Farjad – Davigh.

Dalyan ve Aşk (umarım hala birbirlerini seviyorlardır)

Arşipel ve Bozcaada

Yalılardan Gün Batımı

Bozcaada yanından gün batımı

Dalyan'da Sonbahar Akşamı

Windows kullanıcılarına Windows üzerinden kolayca Pardus kurup kaldırabilecekleri ve disk bölümlendirme gibi tehlikeli konularla uğraşmadan kurulum gerçekleştirebilecekleri bir proje olan PaW, artık Pardus Çalışan CD’sini boot edebilir hale geldi.

Bu hale gelmesinde mentorum değerli Renan Çakırerk‘in ve bizim için Pardus’un ram disk başlatıcısını düzenleyen Onur Küçük’ün büyük emeği var. Ayrıca bir süredir Pardus ofisine gidip geliyordum. Bana kapılarını açtıkları için proje yöneticisi Erkan Tekman’a da teşekkür borcum var.

Renan’ın verdiği fikir ile kısa zamanda proje çalışır bir hal alacak. Ben de bir haftadır commit yapmamama rağmen son iki gündür harıl harıl kodlama yapıyorum. Prematür bir arayüz eşliğinde CD’den dosyaların kopyalanıp sonraki açılışta boot’u gerçekleştiren kısım bitti diyebiliriz. Büyük ihtimalle bug doludur ama yine de incelemek isterseniz: SVN, WebSVN.

Hemen sonraki adımlarda ise ISO’dan kurulum yapabilecek işlevselliği kazandıracağız. Ardından Live CD’yi loopmounted bir drive’a kurup ramdisk yerine o drive’ı göstererek dosyaların bilgisayar kapanınca uçup gitmemesini sağlıyor olacağız. Elbette bir çok irili ufaklı özellik de gerekiyor olacak. Uninstaller, programı .exe ye çeviren bir sistem, yerelleştirme (çeviri) bunlardan sadece bir kaçı.

GSoC’un 17 Temmuz’da midterm’ü var ve iyi bir yol katedersem projeye devam edebileceğim. İki haftadan az bir sürem kaldı. Bana şans dileyin.

Beraber yapamadığımız
Ispanaklı yaş pastayı yap bana
Sıva kollarını geç tezgaha
Bembeyaz olsun kreması, unu
Akbeyaz ellerinle yoğur hamuru
İçine köy yumurtaları kır
Merhametinden de koy
Acı acı olsun badem gibi
Anılarımızı koy ballı şeker niyetine
Gençliğini koy, çocukluğunu
Gözümün önünde nasıl serpildiğini
Tadını, kokunu kat, at fırına
Yüreğinin sıcaklığına ayarla
Kaçı gösteriyorsa Saat Kulesi
Kur fırını yarım saat sonraya

Sonra ben geleyim, oturalım
Var edip aşkını yoktan
Ne var ne yoktan konuşalım
Yarım saat sonra çıkaralım fırından
Kremasını dökelim her yanına
Adımızı yazalım çikolata sosuyla
Sen Ahmet yaz, ben Kandela
Göz yaşlarını serpelim yaştane
Güzelliğinle süsleyelim baştan ayağa
Önce bizi koyalım, sonra ikimizi
Kaldırıp buzdolabına soğutalım
Dudaklarımızın yapışıp kalacağı
Buzsoğuk sıcaklığa kadar donduralım

Çıkaralım buzdolabından
Buzu eridikçe, ayrıldıkça dudaklarımız
Son öpüşmemizin hatırına yiyelim
Dün’lü geçmişte saçlarını koklarken
Bugün üstünü çizip adını unuttuğun
Masum çocuğun hatırına
Senin zulmüne, vicdansızlığına,
Bensiz yaşayacağın yaza, sonbahara
Başkasının seni gerdanından öpecek olmasına
Gözlerini yumup, dudaklarını aralayıp usulca
Güneşe bakarken öpülmeyi bekleyecek olmana
Yiyelim seninle
Beraber yapamadığımız
Ispanaklı yaş pastamızı

01.07.2010 03.00