Verimli bir hafta geçirdim. Üzerinde çalıştığım proje release aşamasına neredeyse geldi. Neredeyse sadece arayüz giydirme, entegrasyon, yük ve kullanılabilirlik testleri kaldı diyebiliriz. Markasını da oturttuktan sonra güzel bir ürün haline gelecek. Özene bezene alt yapısını hazırladığım, her koduna comment eklediğim için mutluyum. Geçmişte çıkardığım kişisel projelerde altyapının güvenilirliğine ve sağlamlığına önem vermiyor, sadece çalışacak hale getiriyordum. Fakat bir şirket için bir ürün çıkarma aşamasında en verimli ve güvenilir yöntemleri düşünmek zorunda kalıyorsunuz. Umarım en kısa zamanda yine bir yazıyla sizlerin de beğenisine sunabilirim.

Salı günü Sezer abi’den Amazon Cloud servisleri hakkında güzel bir tanıtım izledik. Uzun zamandır InfoQ ve High Scalability üzerinden ilgili yazılarını takip ettiğim bu servis gerçekten bir harika. Yıllardır hosting paketlerinde sürünen biri olarak Amazon EC2‘den fazlasıyla etkilendim. 3-5 tıkla 3 dakika içinde Fedora (başka bir çok image da mevcut) kurulu konfigürasyonlu LAMP veya Tomcat kurulumlarınız hazır olabiliyor. Xen denen sanallaştırma yapısını kullanıp büyük bir bilgisayarda size bir instance yaratıyor ve hızlıca server’ınıza IP ayarlayıp kullanıma geçebiliyorsunuz. Üstelik küçük boyutta bir server da ayda $60 gibi iyi bir fiyata sahip. Başka bir güzel yanı sistemin kullanım süresine göre ücretlendirilmesi. Örneğin bir anda 500 tane bilgisayara ihtiyacınız oluyor ve Elastic Map/Reduce node‘larını anında kiralayıp hepsini aynı kurulumu yapıp gereken sürede map-reduce hesaplamalarınızı gerçekleştirdikten sonra sunucuları iade edebiliyorsunuz, fiyatı da makina-saat’e göre ücretlendirmiş oluyor. Load balancing, firewall gibi bir çok çözümü de içinde barındırıyor. RDS denen ve MySQL sorgularını aynen çalıştırıp veritabanını siz farkında olmadan makinelere paylaştırıp kimilerinin devre dışı kalması durumunda diğer mirrorlardan veritabanını sunmaya devam ediyor. S3 adlı depolama servisi de oldukça başarılı. Küçük ölçekte parası olmayan geliştiricinin çok işine yaramayacak olsa da parası olan ve güvenilir hizmet sağlamaya çalışanlar için Amazon güzel cloud çözümleri sunuyor. Şimdilik benim yapacağım projeyi de Amazon EC2′de çalıştırma planımız var.

Onun dışında bu hafta bölüm toplantımızı yaptık ve bölümümüze tam-zamanlı katılan Ülker’e hoş geldin dedik. Oldukça yoğun bir proje trafiği var ama hepsi de birbirinden güzel projeler. Eğlenceli bir departmanda çalışıyor olmaktan mutluyum. Burada birbirinden kaliteli çok sayıda mühendis var. Dışarıya belli etmeseler de bizim departmanımızda her çalışanın uzman oldukları güzel konular var. Kaliteli bir geliştirme ve proje yönetim anlayışı burayı sayılı AR-GE firmalarından biri haline getiriyor. Bu arada Turkcell’in TV’lerde yayına giren Gezenzi ve 3G reklamlarını da oldukça başarılı buldum. Geçen senenin reklamını kullanan Avea ve Orhan Gencebay’ı oynatan Vodafone ile kıyaslamak hata olur.

Yine bu hafta içinde stajyer arkadaşlarımdan Sarper Aydoğan bizlere NoSQL konsepti ve NoSQL veritabanları hakkında bilgi verdi. [sunum 400kb] Geliştirdiğim projede baştan uygulamayı düşünüyorduk fakat cloud‘da hazır MySQL (daha doğrusu RDS) olduğu için bununla devam ettik. Belki de ileride MongoDB gibi bir çözüme  geçebiliriz. HBase de sektörde zamanla ön plana çıkacak veritabanı çözümlerinden biri. Graph database‘ler de FOAF çözümleri için oldukça uygun.

Bugün stajdaki 15-20 arkadaşla Tübitak Serbest Bölge sahilindeki restorantta öğle yemeği yedik. Denizden rüzgar eserken tavuk şiş yemenin keyfi de bir başka. Geçen seneki stajyerlere göre daha galiba az toplu hareket ediyor olsak da biz aslında mutluyuz. Öğleden sonra bisiklete biniyoruz veya langırt oynuyoruz stres atacak kadar. Önümüzdeki hafta şu an sürdürmekte olduğum projeye azaltacağım zamanı ayırıp ikinci bir projeye başlıyor olacağız. Ailemle birlikte Antalya’ya tatile gidememek işin üzücü kısmı olsa da şimdiden iş temposuna alışmaya başlıyorum, sadece bir hafta tatilim olacak stajdan sonra okul başlayana kadar.

Google Summer of Code projem ne yazık ki bir duraklamaya girdi. Mentor’umun tatilde olması benim de bu yüzden yardım alamamamdan ötürü kara kara 2 hafta sonra gelecek final gününü bekliyorum. Kalan zamanda çalışmaları hızlandırabilirsem biraz uykusuz kalarak projeyi bitirmeyi ve ürün haline getirmeyi hedefliyorum. Bitiremezsem de şimdiden sağlık olsun, yarışmak güzeldi. Bitmese bile Pardus gibi değerli bir proje ve topluluk için GSoC’dan sonra da geliştirmeye devam etmeyi düşünüyorum.

Bu arada ufak bir haber, Sun OSUM Bilkent Üniversitesi temsilcisi oldum. Yıl içinde bu konuda planlarım var. Gerçi Sun artık Oracle oldu ama yine de Java teknolojilerini insanlara yaymak önemli. Bilkent’te hem Bilgisayar Mühendisliği, hem de CTIS bölümlerinde Java eğitimi veriliyor. Spring, JavaFX, MySQL gibi teknolojilerden habersiz, sadece konsol programları yazabilen öğrenciler bence bu tip pratik konulara da teşvik edilmeli.

Bilkent’li olmasanız bile Bilkent OSUM grubuna katılın, güzel duyurulardan haberdar olun.

Bugün sistem yöneticileri (system admins) günüymüş. Tüm sysadminlerin bu kutsal günü kutlu olsun.

Geçen hafta boyunca uğraşıp ayağa kaldıramadığımız framework’ü bir kenara bırakıp Java Spring Framework ile ufak uygulamayı geliştirmeye başladık. Beklediğimden düşük bir performans gösteriyorum ve bu nedenle yavaş ilerliyor fakat en kısa zamanda release çıkarıyor olacağız. Üzerinde çalıştığım proje bir web servisi. Orijinal değil, yapılmışları da bol ama bir de biz yapalım dedik. Turkcell değil ama Turkcell Teknoloji markasıyla çıkacak bir ürün olacak. Benzeri servislerin üstünde kullanım kolaylığı ve şık tasarıma sahip olması için çalışıyoruz.

Bu hafta Spring Roo kullanarak Spring projeleri oluşturmayı ve Tomcat‘te çalıştırmayı öğrendim. Roo müthiş bir araç ve Umut abiye bu fikir için fazlasıyla minnettarım. Yoksa benim sıfırdan oluşturacağım bir Spring projesindeki düzensizliği ve kararsızlığı tahmin edemiyorum. Roo ile 1-2 saatte ciddi ufak mashuplar oluşturulabilir. Bugüne kadar Java bildiğimi sanıyordum, meğer bilmiyormuşum, öğrenecek bir çok şey de var. Bu proje Java yeteneklerimi geliştirmeme yardımcı oldu. Maven ve Selenium ile tanışmış oldum. Maven, Ant’e göre bence oldukça güçlü bir build aracı. Selenium ise öncelerde kendi kendime aklımda tasarladığım “acaba böyle bir fonksiyonel test yöntemi” var mıdır, yoksa yapabilir miyim derken hayallerime tercüman oldu. Roo ile selenium’u tek satır kodla projeye dahil edip istediğiniz Controller’ların test case’lerini üretiyorsunuz, tek satırlık maven komutuyla bütün projenin web arayüzünden testler çalıştırabiliyorsunuz. Bence çok çılgın. Uzun süredir adını duyduğum Jira‘yı da şirket içinde kullanmaya başladım.

Staj yapmak gerçekten faydalı şeymiş. İş hayatını, iş yerindeki dengeleri, proje yönetim süreçlerini kısaca “how things work” öğreniyorsunuz. Bu da kariyer planını şekillendirmeye oldukça yardımcı oluyor. Burada ortam da çok güzel. Yaratıcı fikirler üreten ve projelere kick-start verip onların ilk release’lerini çıkaran, kendi bütçesi olan ve Turkcell’e inovatif fikirler üretmeye çalışan Incubation (Kuluçka) bölümünde çalışıyorum ve mesela gelecekte de böyle bir yerde çalışmak istediğim konusunda fikirlerim kesinleşmeye doğru gidiyor. Turkcell bir GSM firması fakat sektörden bağımsız olarak her şeyin yavaş yavaş bilgisayar ve internete kayması firmaların da vizyonlarını etkiliyor. Artık telefonlar bir iletişim aracından ziyade internet kullanılabilen minik bilgisayarlar haline geliyorlar. Bana da bu yüzden mobility gibi fikirler oldukça çekici geliyor.

Bugün evde 1,5 saatimi stajyerlere verilen Turkcell Akademi eğitimlerini (İş yaşamında profesyonel davranış, GSM teknolojisi ve Yeni Teknolojiler) izlemekle geçirdim. Cuma günü de Burak Işıklı‘nın verdiği Hadoop seminerine uğradım. Daha önce de Hadoop semineri dinlediğim içni daha somut bir şeyler görebilmek dileğiyle gittim ama gerçekleşmedi, sağlık olsun. Her hafta düzenli devam eden Oracle derinliklerine iniş eğitimleri sürüyor ama nedense Oracle DB’ye de çok meraklı değilim. Burada eğitim gibi imkânlar da oldukça yeterli.

Diğer yandan Google Summer of Code projemin de teslimine 24 gün gibi oldukça kısa bir süre kaldı ve asıl çalışması gereken kısım henüz hazır değil. Umarım mentor‘um tatilden en kısa zamanda döner, ben de kalan kısmını tamamlayıp testlere ve dokümantasyonu tamamlamaya geçebilirim. Projeyi tamamlayabildiğim takdirde hem Pardus’a güzel bir ürün, hem de bana güzel referans olabilecek bir proje olacak.

Akşamüstünden çok sonra,
Gökten çarşaf, yıldızlardan yastık
Bir sen ve ben
Mavi geceler

Kartal’da martı çığlıkları
Haydarpaşa’dan tren sesi
Bakışlarımızı dinler
Mavi geceler

10.07.2009 02:20

Farid Farjad – An Roozha-III-08

Pazartesi gününden beri stajyer arkadaşım Sarper’le sıfırdan ufak bir proje geliştirmeye başladık. Daha doğrusu başlayamadık. Çünkü projeyi geliştirmemiz için burada geliştirilen bir framework‘ü kullanmayı öğrenmemiz gerekiyor. İlk birkaç gün Spring Framework okuyup öğrendik. Her mantıklı yerde olduğu gibi burada da RTFM geleneği var. Sonraki günlerde ise Tomcat ve Memcached üzerinde projeyi ayağa kaldırıp Hello World! yazdırmakla uğraştık. En güncel problemimiz ise Hibernate ile projeyi veritabanına bağlayamamak oldu. Üstelik daha önce Hibernate kullanmış olmama rağmen framework içinde bean olarak çalıştığından konfigüre edemedik. Yıllardır web dillerine dandik diyen bir insan olarak bu defa o diller için “adam haklı beyler” dedim. Benim bildiğim Django falan web geliştirmeyi ‘hızlandırmak’ için tasarlanmış. Ama enterprise amaçlı geliştirilen frameworkler işte böyle yetenek ve sabır zorlayabiliyor (yahut ben iyi bir geliştirici değilim). Açık konuşmak gerekirse php, python, hatta hiç bilmediğim ruby gibi bir dilde hafta boyunca 5 defa baştan yazabileceğim bir uygulama için gerekli alt yapıyı 1 haftada hazırlamak (hala veritabanını bağlayamadık) işin sıkıcı kısmı. Katlanmak gerek, çünkü bu bana ciddi bir tecrübe katacak. Yıllardır CodeIgniter, Django, RoR vb. türlü framework’ten kaçtığım için bu olay framework’lerle yüzleşmem olacak.

Bu hafta küçüklükten beri idolüm olan iki insanla tanışma fırsatı buldum. Biri Sarp Centel, bir diğeri ise Pınar Yanardağ. İkisi de birbirinden değerli insanlar. (cCc Google Summer of Code Kardeşliği ) Sarp da burada çalışıyor. Bu şekilde ben de çalılabilecek en doğru yerde olduğuma emin oldum.  Ortam da güzel, bol bol eğlenmeyi de ihmal etmiyoruz.

Bu arada Google Summer of Code‘da midterm‘ü geçtim. Sırada projeyi tamamlamak, dokümanları yazmak, testleri yapmak ve projeyi ürün olarak çıkarmak (release etmek) kaldı. Finali de geçtiğim takdirde hem Pardus’a güzel bir proje bırakmış, hem de $’ları almış olacağım.

Not: İçinde Turkcell geçen kelimeleri takip ediyorlarmış. O sebeple bütün Turkcell ailesi altın gibi insanlar. Hepsine çok teşekkürler şimdiden. (sebebini bilmesem bile ) Sonra alınma, darılma olmasın değil mi?

Sonuç olarak memleket iyiye gidiye.

Normalde kendi okulumu seven ve her fırsatta öven birisiyim. Bireylerin yaptıklarını da büyük kurumlara ve markalara mâl etmenin doğru olmadığının da bilincindeyim.

Aşağıda ufak (aslında hem 2. sınıfa giden bir öğrenci için ve kim bilir belki ileride bir gün Türk bilgisayar bilimi adına ufak da olsa önem taşıyabilecek) görünen bir araştırma için Bilkent’teki iki hocadan (isimlerini vermek haksızlık olabilir) ve Koç Üniversitesi’ndeki bir hocadan istediğim yardımların e-postaları var. Sözü uzatmadan görüntülerle sizi baş başa bırakıyorum.

Biri çıkıp “üniversitelerdeki hocalar gayet kaliteli, sorun Türk öğrencilerde” gibi bir söylem duyunca linki yapıştırmak için yazdım bu yazıyı. Yoksa elbette her hoca altın (wth) değerindedir. Onlar olmasa akademisyenlik mi (yok daha neler) yoksa sektör mü, nasıl seçim yapabilirdik ki?

Unutmadan, leaving comments such as ‘sübhanallah kardeş ibretlik bir paylaşım’ for this post is highly appreciated.

Tahmin edeceğiniz üzere, cevap bile gelmedi.

İlk mailime cevap gelmiyor. 10 gün sonra aynısını atıp yanıt alabiliyorum. Keşke kendimi Koç Üniversitesindenmiş gibi tanıtsaymışım veya bu cevap ilk attığımda gelseymiş. Tahmin edebileceğiniz gibi, gitmedim.

Üşenmemiş blog tutmuş, halkla paylaşmış ve maillere cevap veriyor. Ayakta alkışlanmalı.

Yeşil

bir Dalyan hatırası

Güneş ardından çöller gökyüzü
Dalyan’da yağlık zeytin kokusu
Kollarında diken kesiği
Yeşil bağcıklı kız

Bozcaada’da kıyı ışıkları
Domates reçeli rengi
Kırmızı ojeli parmakları
Yeşil bağcıklı kız.

14.07.2009

Sonunda bu konuda Türkiye’de staj yapabileceğim en iyi firmanın Turkcell  Teknoloji olduğuna kanaat getirmiştim. Bu sene TTech, iki farklı staj programıyla alımlar yaptı. Birincisi klasik PAF Takımı, ikincisi ise bu sene yeni olan ve sadece sosyal medyada duyurulan Farkını Fark Edeni Arıyor programı. Ben ikincisine başvurma kararı aldım. Çünkü sadece geliştirici değil, aynı zamanda fikir üreten, iş geliştiren ve planlayan bir departmanda çalışmak istiyordum. Mart’ta yolladığım yaratıcı bir CV’ye Haziran’da cevap geldi. Okuldan çoğu arkadaşım staja başlamış iken ben “geç cevap döndüler, mülakatlar falan derken acaba stajı okul başlayana kadar bitirebilecek miyim” diye tedirgindim. Çünkü İK’nın CV’ye bir süre geç cevap dönmesi açıkçası beni epey telaşlandırıyordu.

Devamında yapılan elemeler sonucunda başvuran 90 kişiden 25′i Turkcell Teknolojiye vaka çalışması (case-study) için çağırıldı. Ben de 28 Haziran günü 13:00′da başlayacak bu çalışmaya biraz erken gittim. TÜBİTAK-Gebze Serbest Bölgesi’nde olduğu için ulaşımda zorlanmadığımı söyleyebilirim, evim de Körfez’de çünkü. Kimselerin olmadığını görünce öğle yemeğine indim ve orada da Burcu Doğan‘ı gördüm. Onunla da tanışmış olduk derken Umut Gökbayrak abiyi de görünce onunla da hemen tanıştık. Neyse, etkinlik başladığında CEO dahil genel müdür yardımcılarının da orada bütün bir öğleden sonra bizim programımıza eşlik etmesi işin ciddiyetini gösteriyordu. Tanışma, sunumlar vb. derken bizi 5-6 kişilik gruplara böldüler ve bizden 1 saat içinde bir sosyal ağ tasarlamamızı, adını koymamızı, hedef kitlesini belirlememizi, gelir modelini ve pazarlama stratejisini vb. tasarlamamızı istediler. İşin ilginç tarafı seçilip gelenlerin yarısı mühendis yarısı ise psikoloji, sosyoloji gibi bölümlerdendi. Beşeri bilimlerin burada ne işi var acaba diye düşünürken zar zor 1 saate projeyi yetiştirdik ve sunumunu yaptık. Oldukça verimli bir vaka çalışması olduğunu söyleyebilirim. Daha önce “takım çalışması” diye nitelendirdiğim şeyin aslında ne olduğunu bilmediğimi fark ettim, bu önemli bir nokta gerçekten. Akla gelen türlü imkânlar, oryantasyon, ikramlar (hehe) ve  olağanüstü organizasyon için için İK departmanına büyük bir alkış gelsin bizden.

Sunumlardan sonra jüri içeride seçmeleri yaparken biz dışarıda ‘acaba neye göre seçecekler ki bizi’ diye düşünüyorduk. Meğersem gruplar çalışırken başlarına koydukları gözetmenler bu konuda notlar alıyormuş. 1 saatlik boş zamanımızda biraz binayı gezdik. Her şeyden önce binanın içi beni oldukça etkiledi. Yıllardır Googleplex’e, Google Zürich ofisinin fotoğraflarına bakarken ağzı sulanan gençlerden olan ben, TTech’de beklentimin çok üstünde ve çalışanların rahatı için düşünülmüş bir ofisle karşılaştım. Bence de çalışanı en çok motive edecek şeylerden biri çalıştığı ortamın ferahlığıdır. Fırsat olursa sonraki yazılarda fotoğraflar da paylaşacağım. Langırt, PS-Wii odası, bilardo, bisikletler, fitness salonu, müzik stüdyosu benim şimdiden gözlemlediklerimden birkaçı.

Sonuçların açıklanmasıyla grubumuzun ikinci seçildiğini ama birinciliği de ucundan kaçırdığını öğrendik. Orası da bence sunumdaki ufak tefek organizasyonsuzluklardan kaçtı. Gün sonunda eve gittiğimde hala “acaba seçilecek miyim?” diye bir telaş vardı. Haksız da değildim, orada 2. sınıfı bitiren galiba bir tek ben vardım. İnsanlar kendilerini tanıtırken, “mezunum”, “şurada MBA yapıyorum” falan deyince, bende “yanlış yerde miyim” düşüncesi oluştu.

Neyse ki bir iki gün içinde telefon geldi ve staja kabul edildiğimi öğrendiğimde gerçekten o kadar beklememe ve gireceğim kesin olan başka firmaları tercih etmememe değdiğini anladım. Cuma günü de gidip sözleşmeyi vb. imzaladım ve iki aylık staja resmi olarak başlamış oldum. 5 Temmuz Pazartesi’nden beri gidip geliyorum ve dün bir haftayı tamamladık. İlk gün, departmanların kendi tanıtımlarıyla ve staj koçlarıyla, onların da müdürleriyle tanışmakla geçti. Müdür falan derken aslında içeride o kadar kurumsal bir hava olmadığını rahatlıkla söyleyebilirim. Herkes oldukça rahat, kendilerine “bey”, “hanım” denmesini de beklemiyorlar.

Şirkette 360 kadar kişi çalışıyor (basın açıklamasından aldım, confidential değil) ve çoğu mühendis olmasına rağmen aslında mühendislik dışı işlerde (planlama, iş geliştirme vb.) çalışanlar da oldukça fazla. Elbette hala mühendisliklerini kullanıyorlar, ama belki de oturup deli gibi coderlık yapmıyorlardır.

Pazartesinin ardından kalan sürede eğitimler oldu. Bunlar H. Tonguç Yılmaz‘ın (Türkiye’deki Oracle DB gurusu olarak geçiyor) 15 günlük Oracle, PL/SQL eğitimini 2,5 güne sığdırması (dediğime bakmayın çok verimli geçti), M. Veysi Soyvural‘ın Java eğitimi, birer saatlik SIEBEL ve Yazılım Testleri konulu eğitimler oldu. Samimi olarak konuşmak gerekirse çok da zevkli geçtiğini söylemeyeceğim bu haftanın. Ama diğer stajyerlerle ve departmandakilerle tanışmak, ilk haftadan projeyi kapmak, binayı daha çok keşfetmek kısmı eğlenceliydi. Eğlenmememin nedenini ise bendeki hemence işin mutfağına girme hevesine bağlıyorum. Bir ay geçtikten sonra yine bir hafta eğitim sürecine gireceğiz. (ben girer miyim, emin değilim açıkçası )

Zaten eğitimde hiçbir şeyi tamamen öğrenmeniz beklenmiyor. Sadece konseptlere giriş ve teknoloji hakkında farkındalık yaratma amacı güdüldüğü için yine RTFM durumu söz konusu. Ben de bu şekilde düşünüyorum zaten. Mühendis dediğin her şeyi bilmek yerine öğrenmeyi, araştırmayı bilmeli. Her ne kadar çok zevk almamış olsam da bu haftaki eğitimlerden çok önemli şeyler öğrendim.

Çalıştığım departman Mobil Internet/Kuluçka takımı. Evet biraz garip gelebilir ama kuluçka(=incubation) benim aslında 2-3 yıldır takip ettiğim bir konsept ve bu departmanda çok değerli insanlarla birlikte yeni fikirler ve projeler geliştirecek olmak bana fazlasıyla mutluluk veriyor. Benim staj koçum Ozan Uysal, manevi koçum Umut Gökbayrak ve takım liderimiz de Barış Güzelordu. Bu hafta içinde hem takımdaki hem de diğer stajyer arkadaşlarla tanıştık ve güzel vakit geçirdik.

Körfez’den ulaşım biraz zor oluyor, şirketin Kocaeli’ye ne yazık ki hiç servisi yok ama ben ilginç yollarla gidip gelmeyi başarıyorum. Lakin şu önümüzdeki haftalarda Körfez’den İzmit’e taşınırsak o zaman ne yapacağım hakkında hiçbir fikrim yok. Zaten akşamları evde sosyal bir aktivite de yaptığım yok, şirkette yatıp kalkmayı da düşünebilirim.

Epey uzattım, şimdilik bu kadar. Gün gün yazacak kadar çok malzemem olmuyor ama stajımın bitmesine (3 Eylül) 7 hafta kaldı. Birinci yazı bu olarak tarihe geçsin. Devamında da güzel fotoğraflarla falan seneye başvuracak arkadaşların meraklarını giderecek şeyler yazmayı planlıyorum. Sağlıcakla.

Not: Logo, Turkcell Teknoloji Araştırma ve Geliştirme A.Ş. tescilli markasıdır. Ben kullandım, umarım sorun olmaz ama siz kullanmayın.

Geçen yaz bu zamanlarda sadece 10 saatimi geçirdiğim bir köy. Kimseler tarafından bilinmiyor, yerlisi az, yazın da sadece yazlık sahipleri geliyor.

Kendi halinde gözlerden uzak, denizi, doğası güzel bir köy. Orada bir eviniz olsa, bu aylarda olgunlaşmamış zeytin ağaçlarının kokularında uyanırsınız sabahları. Denizi de Ege’nin tertemiz masmavi suyundan, üstelik sahilleri derin de değil. Tam şu aralar hava güneşlidir ama biraz da rüzgar vardır. Yine de sabahları durgundur deniz, gidip yüzebilmek isterdim serin serin.

Tam karşısında Bozcaada var. Türkiye’nin Gökçeada’dan sonraki en Batı noktalarından olan Bozcaada’da domates reçeli yapılıyor. İlk başta ben de domates reçeli mi olurmuş, diye yaklaşmıştım. Ama pek de güzel oluyormuş. Keşke Ada’ya da gidebilmek için vaktim olsaydı.

Bir de Pembe Göl’ü varmış bu köyün. Hakikaten pembe görünürmüş, toprağının renginden ötürü. Bölgede Antik Yunan şehirlerinden olan Alexandria Troas‘ın kalıntıları da var. Onları da görmeye vaktim olmadı ama Çanakkale yöresinde tarihi bir çok güzellik olduğunu hatırlatmakta fayda var.

Bir on saatimi geçirdim ama belki de aklımdan silinemeyecek tek gün oldu. Keşke her yaz gidip bir süre orada tatil yapmak için fırsatım olsa… Sizi Dalyan’da gün batımı ve başka fotoğraflar ile baş başa bırakıyorum. Ama yine de siz Dalyan’a gitmeyin. Orayı kimseler bilmemeli.

Her birine bakarken beni benden alıp götüren bir şarkı size de gelsin: Farid Farjad – Davigh.

Dalyan ve Aşk (umarım hala birbirlerini seviyorlardır)

Arşipel ve Bozcaada

Yalılardan Gün Batımı

Bozcaada yanından gün batımı

Dalyan'da Sonbahar Akşamı

Windows kullanıcılarına Windows üzerinden kolayca Pardus kurup kaldırabilecekleri ve disk bölümlendirme gibi tehlikeli konularla uğraşmadan kurulum gerçekleştirebilecekleri bir proje olan PaW, artık Pardus Çalışan CD’sini boot edebilir hale geldi.

Bu hale gelmesinde mentorum değerli Renan Çakırerk‘in ve bizim için Pardus’un ram disk başlatıcısını düzenleyen Onur Küçük’ün büyük emeği var. Ayrıca bir süredir Pardus ofisine gidip geliyordum. Bana kapılarını açtıkları için proje yöneticisi Erkan Tekman’a da teşekkür borcum var.

Renan’ın verdiği fikir ile kısa zamanda proje çalışır bir hal alacak. Ben de bir haftadır commit yapmamama rağmen son iki gündür harıl harıl kodlama yapıyorum. Prematür bir arayüz eşliğinde CD’den dosyaların kopyalanıp sonraki açılışta boot’u gerçekleştiren kısım bitti diyebiliriz. Büyük ihtimalle bug doludur ama yine de incelemek isterseniz: SVN, WebSVN.

Hemen sonraki adımlarda ise ISO’dan kurulum yapabilecek işlevselliği kazandıracağız. Ardından Live CD’yi loopmounted bir drive’a kurup ramdisk yerine o drive’ı göstererek dosyaların bilgisayar kapanınca uçup gitmemesini sağlıyor olacağız. Elbette bir çok irili ufaklı özellik de gerekiyor olacak. Uninstaller, programı .exe ye çeviren bir sistem, yerelleştirme (çeviri) bunlardan sadece bir kaçı.

GSoC’un 17 Temmuz’da midterm’ü var ve iyi bir yol katedersem projeye devam edebileceğim. İki haftadan az bir sürem kaldı. Bana şans dileyin.

Beraber yapamadığımız
Ispanaklı yaş pastayı yap bana
Sıva kollarını geç tezgaha
Bembeyaz olsun kreması, unu
Akbeyaz ellerinle yoğur hamuru
İçine köy yumurtaları kır
Merhametinden de koy
Acı acı olsun badem gibi
Anılarımızı koy ballı şeker niyetine
Gençliğini koy, çocukluğunu
Gözümün önünde nasıl serpildiğini
Tadını, kokunu kat, at fırına
Yüreğinin sıcaklığına ayarla
Kaçı gösteriyorsa Saat Kulesi
Kur fırını yarım saat sonraya

Sonra ben geleyim, oturalım
Var edip aşkını yoktan
Ne var ne yoktan konuşalım
Yarım saat sonra çıkaralım fırından
Kremasını dökelim her yanına
Adımızı yazalı çikolata sosuyla
Sen Ahmet yaz, ben Kandela
Göz yaşlarını serpelim yaştane
Güzelliğinle süsleyelim baştan ayağa
Önce bizi koyalım, sonra ikimizi
Kaldırıp buzdolabına soğutalım
Dudaklarımızın yapışıp kalacağı
Buzsoğuk sıcaklığa kadar donduralım

Çıkaralım buzdolabından
Buzu eridikçe, ayrıldıkça dudaklarımız
Son öpüşmemizin hatırına yiyelim
Dün’lü geçmişte saçlarını koklarken
Bugün üstünü çizip adını unuttuğun
Masum çocuğun hatırına
Senin zulmüne, vicdansızlığına,
Bensiz yaşayacağın yaza, sonbahara
Başkasının seni gerdanından öpecek olmasına
Gözlerini yumup, dudaklarını aralayıp usulca
Güneşe bakarken öpülmeyi bekleyecek olmana
Yiyelim seninle
Beraber yapamadığımız
Ispanaklı yaş pastamızı

01.07.2010 03.00

Merak konusu olan ise bu kadar hızlı çıkan girişimden kaçının 1-2 yıl gibi bir süre sonra hala ayakta kalabileceği. Benim görüşüm de çoğunluk gibi, en iyi reklamı yapıp en iyi satışı yapabilenin diğerlerini zamanla piyasadan eleyeceği yönünde. Buna ek olarak, grup alışverişinin toplumun belli (niş) kesimleri için özelleştirilebileceğini de düşünüyorum. Örneğin, sporcular için grup fırsatları yaratan siteler, eğitimler için grup fırsatları yaratan siteler zamanla ortaya çıkabilir. Zamanla pazarı ele geçirecek siteler, diğerlerini bünyelerine katıp yollarına devam edebilirler. Sonucu zaman gösterecek. Şimdilik aşağıdaki istatistikler pazarın büyüklüğü hakkında biraz bilgi verecektir.

Yukarıdaki tabloda ise işte bu yeni girişimlere ve TL cinsinden pazar hacmine dair istatistikler var. (Kaynak: Altan Tanrıverdi)

Elbette bu rekabetten en çok müşteri yararlanıyor olacak. İşte bu noktada güzel bir fikirle “grup alışverişi sitelerini topluca takip edebileceğiniz siteler” yani grup alışveriş aggregator’ları ortaya çıkmaya başladı. GrupGuru ile yapılan girişi zamanla Fırs.at ve Fırsat Bu Fırsat girişimleri takip etti. Ben de bu projeler ve pazarın geleceği hakkında GrupGuru‘nun ortağı Sarp Erdağ ile kısa bir röportaj yaptım.Sarp Erdağ ve Sarp Centel girişimi olan GrupGuru hakkındaki söyleşi:

Merhaba Sarp Bey. GrupGuru hayırlı olsun. Projenin güzel bir adı var. Bu adı kim buldu?

Merhaba Alp. Projenin adının güzel olduğunu düşünenler de var, ilk başta anlamayıp “o ne biçim isimmiş” diyenler de Grup Alışverişi olayının “Guru“su olan kişiler tarafından kullanılmasını umduğum bu proje için ad ararken, bir gün iş dönüşü yolda aklıma geliverdi ve fazla üzerinde düşünmeden servisimizi böyle adlandırdık

Grup alışverişi sitelerini listeleyen ilk projeyi siz yaptınız. Fikir kimden çıktı?

Aslına bakarsan fikir ilk olarak sevgili Deniz Oktar’dan çıktı. Deniz bu alandaki fırsatı bizden daha önce görmüş olacak ki durum bizim kafamıza henüz dank etmemişken FriendFeed üzerinde Grup Alışveriş sitelerini “aggregate” eden bir sitenin çok yararlı olacağını söyleyen bir yazı yazmıştı. “Önemli olan fikri bulmak değil, gerçekleştirmek” mottosundan yola çıkarak kolları sıvadık

Türkiye’de bir anda patlayan bu grup alışverişi girişimlerini ve bu pazarın geleceğini siz nasıl değerlendiriyorsunuz?

Bu konuda tıpkı bir zamanlar patlayan Private Shopping alanında da olduğu gibi bir süre sonra duraklama yaşanacağını düşünüyoruz. Yani işini iyi yapan ve diğerlerine göre daha çok tercih edilen grup alışveriş siteleri ayakta kalacak ve onlar kadar başarılı olmayanlar elenecek.

Şimdilik bir gelir modeliniz var mı, yakın gelecekte proje ile ilgili planlarınız neler?

Gelir modelimiz şu anda Grup Alışveriş sitelerinin referral programları üzerine dayanıyor. İleride, daha çok takipçi kazandığımızda ve daha fazla potansiyel müşteri dağıtmaya başladığımızda bu sitelerle bir CPA anlaşması yapabiliriz.

Sizin yeni açılan bu grup satın alma siteleri arasından “en büyük dilimi alır” dediğiniz hangisi?

Şu anda en iyilerin Grupanya ve ŞehirFırsatı olduğunu düşünüyoruz. Referral sistemi açısından da bizimle en iyi çalışan Grupanya. Yarışa yeni katılan Markapon’un da önümüzdeki günlerde daha güçleneceğini düşünüyoruz.

Biraz da geliştirici açısından bakacak olursak, sakıncası yoksa bu projeyi geliştirmeniz ne kadar süre aldı? Hangi teknolojileri kullanıyorsunuz?

Projeyi geliştirmeye lansmandan tam 2 gün önce başladık. Bir haftasonu adaşım Sarp Centel ile kafamıza göre seçtiğimiz bir Starbucks’da toplam 10 saatimizi harcamamız yeterli oldu. Teknoloji olarak Google AppEngine üzerinde Python ve UI için jquery framework’ünü kullandık.

Galiba barındırma için Google App Engine kullanıyorsunuz. Gelecekte de burada projenizi barındırmayı düşünüyor musunuz?

Google App Engine kullanmamız, Türkiye’deki Google IP yasaklamaları yüzünden başımızı çok ağrıttı. Halen sitemize bazı IP ler üzerinden girilemeyebiliyor ve bunun önüne geçmek için ilginç taklalar atıyoruz AppEngine çok güçlü ve bir o kadar da kolay kullanımı olan bir platform, eğer Google yasaklamaları daha kötüye gitmezse tercihlerimizi değiştirmeyi düşünmüyoruz.

Röportaj için teşekkürler

Görünen o ki hem grup alışverişi modelini işleten girişimler, hem de bu fırsatları listeleyen girişimler kısa zamanda sayılarını artıracaklar. Let the clone wars begin.

Kaynaklar: Fırat Demirel, Erhan Erdoğan, Sinan Afra. [fotoğraf]

Her gün okuması vakit kaybı olan bir çok e-posta alıyorum. İşte daha iyi e-posta iletişimi için birkaç ipucu:

1. Postanızın alıcısını düşünün. Eğer alıcının vaktini boşa harcıyorsanız veya olayı anlamasını zorlaştırıyorsanız beklediğiniz cevabı alamayabilirsiniz.

2. Anlamlı bir konu (başlık) yazın. Bu şekilde alıcının iletinizle nasıl ilgileneceğine karar vermesine yardımcı olursunuz. Eğer başlıksız yolluyorsanız alıcıyı kendisiyle alakası olmayan bir e-postayı açmaya zorluyorsunuz demektir. Eğer konu satırına “önemli” yazıyorsanız açıkça kabalık yapıyorsunuzdur. Konunun sizin için önemli olduğunu düşünüyor olabilirsiniz fakat alıcı için önemli olduğunu nasıl bilebilirsiniz ki?

3. Kısa cümlelerden oluşan kısa paragraflar yazın.

4. Açık ve öz olun. Sorun nedir? Siz hangi çözümü öneriyorsunuz? Alıcıdan ne yapmasını istiyorsunuz?

5. Eğer iletinize dosya ekliyorsanız küçük boyutlu olmasına özen gösterin. Alıcının bu dosyayı gerçekten istediğine emin misiniz? Veya dosyayı bir link üzerinden yollayamaz mısınız? Her CS (bilgisayar bilimleri) öğrencisi kendi sitesini yaratabilir ve dosyalarını oradan yayımlayabilir.

6. Ekteki dosyayı açmak zorunda bırakan e-postalar yollamayın. Bu şekilde alıcının dosyayı ek bir ofis programıyla açmasına ve birkaç dakikasının boşa gitmesine neden olabilirsiniz.

Son olarak bana posta yollayan herkesi bu değerli ipuçlarını daha verimli kullanmayı düşünmelerine teşvik etmek amacıyla posta kutuma şu filtreleri kurdum:

Boş bir konu satırına sahip, “konusuz” (“no subject“) başlıklı veya başlığında “important”, “önemli,” “urgent”, “acil”, “lütfen”, “lütfeeen” kelimelerini içeren e-postalar otomatik olarak “çöp kutusu”na gönderiliyor. Sonuç olarak da benim tarafımdan okunmuyorlar.

Yukarıdaki kelime listesini artırma hakkını saklı tutuyorum. Eğer yolunu bulabilirsem büyük boyutlu, görüntülü dosyalar ve .doc gibi ücretli (açık kaynak olmayan) dosya türlerine sahip postalar da otomatik olarak silinecek.

(Vurgular bana ait. Orijinal yazarın ve çevirmenin hakkını gözeterek kullanabilirsiniz.)

Önceki hikaye HepsiBurada.com’la ilgili. Hani şu DHGate.com tasarımını çalıp “Altın Örümcek” adlı emmi usulü verilen ödülü aldığının reklamını hala yapan site…

Bir arkadaşıma kampanya@hepsiburada.com ‘dan gelen bir e-postada, satıştaki üç ürünün kampanya fiyatları veriliyor. 158 TL’ye LCD monitör, 105 TL’ye HTC Telefon, 68 TL’ye kol saati satıldığı anlaşılıyor. Klasik e-mail marketing uygulamalarından biri.

Fakat işin aslını linklere tıkladığınızda görüyorsunuz ki bahsedilen kampanya tamamen tuzak.

1. ürün mailde 159 TL, sitede Havale ile 358,45 TL
2. ürün mailde 105 TL, sitede Havale ile 805,43 TL
3. ürün mailde 68 TL, sitede Havale ile 168,97 TL

“Tıklayanlardan belki birkaçı alır da üç kuruş kâr ederiz” gibi acınası bir düşünce, sektörün lideri bir firma tarafından düşünülüp uygulanabiliyor. Biz hala neden burada Türkiye dünya çapında internet sektöründe ilerleyemiyor diye düşüneduralım, bazıları hâlâ scam yapıyor.

Neyse ki şikayet mercileri var. SikayetVar.com’u birkaç yıl önce girişimin sahibi olan kişiden dinlemiştim. On yıldan fazla süredir bu işi yapıyorlar ve bugün şikayetleri firmalara iletmek ve çözüme teşvik etmek için hukukçularla çalıştıklarını biliyoruz. Sektörün tek güvenilir mecrası.

Söz konusu kampanya tuzağı ŞikayetVar’a iletiliyor. Ardından bilin bakalım ne oluyor? Şikayet yayımlanmıyor ve arkadaşımın sikayetvar hesabı iptal ediliyor. Ardından sikayetvar’a e-posta atıyor ve hesabı tekrar aktfileştiriliyor. Yine de şikayeti yayımlanmamış oluyor. Peki bu SANSÜR değil de nedir?

Nihayetinde ŞikayetVar da para kazandığı müşterisini rezil etmekten kaçınıyor. Bu kadar yandaşlığın ve düzenbazlığın olduğu bir ortamda nasıl güvenden ve güvenli alışverişten söz edebiliriz? Demek ki hala saf kullanıcının yolunmaya çalışıldığı bir çağdayız.

Hala neden Türkiye’de internetten alışveriş yapılmıyor diye mi soruyorsunuz? E-commerce’miş, payment systems’miş… Boşuna çalışıyor o kadar insan. Yazık.

Öncelikle 26 Mayıs’ta okulum bitmişti. Şaka maka okulun yarısı bitmiş durumda. Artık sophomore’dan junior’a terfi ettim, yani üçüncü sınıfa geçtim. Notlar da fena değil. Bu yaz galiba güzel yurdumun sahillerine tatile gidemediğim ilk yaz olacak. Yaz tatilimi, bölüm tarafından yapmam zorunlu kılınan yaz stajıyla ve Google Summer of Code projesiyle geçireceğim.

Şu sıralar Google’dan gelecek olan ilk hediye paketi ve ödemenin ilk kısmını kargodan bekliyorum. Bu arada yapmam gereken projeye elbette başladım. Tekrar değinmek gerekirse, Linux tabanlı milli işletim sistemimiz Pardus’u Windows üzerinden kolaylıkla kurabilen bir yazılım yapmaya çalışıyorum. Çalışmalar da iyi gidiyor denebilir.

Ben adını miyav gibi bir şeyler koymayı düşünüyordum fakat Pardus’un paket yöneticisi pisi‘ye çok benziyordu. Sonrasında PArdus Windows iNstaller kelimelerinden bir PaWn çıkarmayı uygun gördük. Dün geceki kararımız itibariyle son olarak Paw adını koyma kararını aldık. Yani Türkçesiyle “pati” oluyor. Pardus’u denemek isteyenlere pati uzatan güzel bir kedicik oldu artık. İsim için mentor’um Renan‘a teşekkürler.

Projeyi Python ile kodlama kararı aldık. Benim niyetim Windows tabanlı bir program olacağından ve Windows API, COM gibi bileşenler kullanacağı için C# ile yazmak yönündeydi fakat Microsoft lisanslı bir yazılımın (ileride) Pardus CD’sine girmesinin mümkün olmadığını düşünememiştim. Arayüzde ise Qt (pyqt) kullandım. Bu proje şimdiden Python’a tekrar ısınmamı ve Qt öğrenmemi sağlamış oldu. Projenin midterm raporunu Temmuz ortasında Google’a ulaştırıyor olacağız. Ağustos ortasında da projeye noktayı koymamız gerekiyor. Şimdilik oldukça eğlenceli.

Bu proje benim için sadece bir GSoC projesinden öte, daha önceden de desteklediğim Pardus’a yeni bir güç katacak, Ubuntu gibi linux distro’larıyla başa çıkabilmesi için bir kriter olacak fikirlerden biri ve Pardus 2011 sürümü DVD’sine girmesi için de proje kapsamının dışında çaba sarfediyor olacağım. Elbette proje açık kaynak lisansları altında yayımlanıyor (henüz lisansa tam olarak karar vermedik). Kaynak kodunu da buradan SVN ile çekebilir, buradan izleyebilirsiniz. Şimdiden kurulum öncesi hazırlıkları yapabilen kısım ve arayüz iskeleti hazır. Kurulumu nasıl gerçekleştireceğimizle ilgili yali‘da değişiklikler yapmayı ve grub4dos kullanmayı planlıyoruz. Şimdilik durum böyle. Zaman geçtikçe güzel şeyler olacağını umuyoruz.

Stajımı da Turkcell Teknoloji‘de 1,5-2 ay kadar bir süre yapmayı düşünüyorum. Aylar önce yaptığım başvuru sonucunda 28 Haziran’da yapılacak case-study ve devamındaki  mülakatlar sonucunda staj yapıp yapmayacağım belli olacak. Gebze’de oluşuyla hem evime yakın hem de görüşümce Türkiye’de staj yapılabilecek bilişim sektöründeki en kurumsal ve vizyoner firmalardan biri. Umarım kabul alır ve GSoC projesiyle birlikte yürütebilirim. Staj maceramı da blogdan paylaşmayı düşünüyorum (stajda blog açan öğrenci klişesine ithafen).

Çok uzattım, sağlıcakla.

Google’ın her sene açık kaynaklı projeleri desteklemek amacıyla düzenlediği ve öğrencilerin katıldığı Summer of Code etkinliğine Pardus projesi üstünden kabul aldım.

Bu yaz tatilinde Pardus için Ubuntu‘nun sahip olduğu bir Windows Installer olan WUBI benzeri bir yükleyici yazıyor olacağım. Bu program kullanıcıların harddisklerindeki partition table’lar gibi ayrıntı konularla uğraşmadan bir program kurar/kaldırır gibi Pardus kullanabilmelerini sağlayacak. Başardığım takdirde Pardus kurmaktan korkan bir çok kişinin sistemlerine zarar verme riski ortadan kalktığı için Pardus’u deneyeceklerini düşünüyorum. Proje başarılı olursa sonraki Pardus release’inde CD içinde gelebilir. Bu proje kapsamında mentor’um Pardus çalışanı Renan Çakırerk ve elbette bütün Pardus camiası Kendisine de şimdiden kolay gelsin diyorum.

Proje açık kaynaklı olacak (henüz versiyon kontrol sisteminin neresi olacağından emin değilim, svn.pardus.org.tr, code.google.com, belki de codeplex bile olabilir) ve ilerleyiş esnasında kullanılabilirliği de unutmamak için kullanıcı deneyimini de dikkate alıyor olacağım.

Summer of Code’a bu sene kabul alan 1025 öğrenciden 11′i Türk ve hepsi gerçekten çok güzel projelerden kabul almışlar. Her birine de buradan kolay gelsin diyorum Ayrıca benle birlikte son 3 yıldır her sene Summer of Code’a bir Bilkent öğrencisi kabul almış oluyor. [2009] [2008]

Bu yaz zorunlu staj da yapacak olduğumdan yoğun bir tempoda ilerliyor olacağım. Pardus ofisi de evime yakın, yazın bol bol gezmeye giderim diye ümit ediyorum Bu süreçte hatırı sayılır bir programlama ve topluluk deneyimi kazanacağıma da şüphem yok, zira daha önceden de Pardus ekibiyle çalışmıştık Umarım proje için süre ve yardım konusunda sorun yaşamam ve böyle bir özgür yazılım projesine faydam dokunur. Büyük ihtimalle ilerleyişi de zaman zaman blogumdan paylaşıyor olacağım.

Google Scholar ve EBSCO üzerinden bulamadığım veya ücretsiz ulaşamadığım bazı makaleleri bulunca sevindirici oldu. Nasıl olduğunu ise henüz çözemedim. Göze de hitap eden akıcı bir tasarımı var. Logosu da güzel olmuş

Scholar’dan farklı olan yanı ise sadece bilgisayar bilimleri ile ilgili disiplinlerdeki yayımları bulabilmesi. Ayrıca “citation ranking” de yapıyor.

Ay ışığı sonatı duvarda
Karanlık bir boşluk
Işığı sallanan cıvalı lambanın
Ocak’tan kalma rüzgarla

Sinmiş saçların kokusu
Ne de tatlı kokuyor yastıklar
Tarçın
Sıcak şarap, soğuk gecede
Günahı birkaç üzüm bağında
Saklambaç oynarken
Kaf dağında
İkinci yarısı gecenin

Cilvesi değişen mevsimlerin
Raflardaki güller solgun
Papatyalar yok
Eski kasetler
Şarkılar bestelenmiş şiirlerden
Yalan söyleyen sevgililer
Bu gece eğlenecekler

14.02.2010 04:20

[fotoğraf]

1. Alphaville – Big in Japan

Daha sonradan yorumlanan Guano Apes cover’ını dinlemekte de fayda var.

2. Alphaville – Sounds Like a Melody

3. Tanita Tikaram – Twist in My Sobriety

Dreadful Shadows cover’ını da dinlemekte fayda var.

4. Berlin – Take My Breath Away

5. The Eagles – Hotel California (Unplugged)

6. Laura Branigan – Self Control

7. Mukesh – Awaara Hoon

8. Modern Talking – You’re My Heart You’re My Soul

9. Sinéad O’Connor – Nothing Compares 2 U

10. Metallica – Master of Puppets

Dream Theater‘dan da dinlemekte fayda var.

Bu listeleyelim zihniyeti nerden esti bilmiyorum ama bir süre daha devam edecek gibi görünüyor.

Can sıkıntısından xkcd adlı geek işi webcomic sitesindeki random düğmesini alıp bookmarks (yer imleri) çubuğuna sürükledim, canım sıkıldıkça tıklıyorum. Siz de tıklayın eğlenin. http://dynamic.xkcd.com/comic/random/

Ben de Silverlight’ta gelecek görenlerdenim açıkçası. Sadece Windows’ta çalışıyor olması bir negatif olmasına rağmen kullanışlı browser-desktop uygulamalarını pratik bir şekilde oluşturmanıza yardımcı oluyor. Sharepoint ise öğrencilerin pek işlerine yaramayacak, fakat mezun olduklarında enterprise, B2B sektörlerinde çalışacaklar için genellikle aranan bir özellik SharePoint bilgisi. Sharepoint ise şirket içi ve şirketler arası doküman paylaşımı, servis senkronizasyonları vb. sağlıyor.

Etkinlik arasında ikramlar olacak, etkinlik sonunda çekilişle sürpriz hediyeler dağıtılacak ve katılanlara eğitime katılım belgesi verilecek. Ben orada olacağım büyük ihtimalle Sizleri de bekliyoruz. Facebook etkinliğine geldiğinizi işaretlerseniz ve konuya ilgili arkadaşlarınızı da haberdar ederseniz şükela olur. [detaylar]