Akai Anime

Yeni Adres Duyurusu

noreply@blogger.com (akai) — Fri, 24 Apr 2020 14:23:00 +0000

Bundan sonra yeni yazılarla şu adreste olacağım: https://akanoanime.wordpress.com/

Okumak isteyenleri beklerim...

Güncelleme - Duyurular

noreply@blogger.com (akai) — Wed, 06 Jan 2016 23:32:00 +0000

Uzun bir aradan sonra tekrar merhaba,

Bu sene benim adıma oldukça yoğun geçti ve buna istinaden de blog için çok verimsiz geçti. Çok fazla anime izlemeye zaman bulamadığım gibi, izlediklerim hakkında da pek yazı yazamadım. Yazdığım ilk izlenim yazılarında en önemli iki sezon olan ilkbahar ve Sonbaharı es geçmemde işin cabası oldu.Neyse, olan oldu artık önümüze bakalım.

Son zamanlarda güncel anime izlemekten biraz sıkıldığım için bu sene tamamlanmış eski serileri izlemeyi düşünüyorum. Onun için bu sene daha da çorak geçebilir buralarda. Yalnız yine dayanamayıp her sezon başında ilk bölümlere bakacakmışım gibi bir his var içimde. Eğer öyle olursa yine ilk izlenim yazılarını yazarım. Onun dışında da 2016’nın önemli serilerini sene sonuna büyük çoğunlukla izlemiş olursam ( Güncel takip etmeden), 2016 yılı için bir sıralamayla karşınıza çıkabilirim.

Sıralama demişken, 2015 yılı blog’da kurak geçmiş olsa da, bu seneki seriler hakkında hiçbir değerlendirme yapmadan bitmesine izin vermeye niyetim yok. Bu sene de geçen seneki gibi bir yıllık en iyiler sıralaması yapacağım. Ve yine geçen sene olduğu gibi 2015 yılı sonbahar sezonunda başlayan serileri yarım olarak değerlendirmemek için tamamlanmalarını bekliyorum. Ayrıca, henüz izlemeyi tamamlayamadığım birçok seri olduğu ve bunları izlemek için tatili beklediğim için bu ekstradan süre bana çok yönlü olarak kar sağlamış olacak.

Onun dışında bu sene yapacağım bir başka aktivite de anime ödülleri olacak. Akademi olarak şu ana kadar izlediğimiz serilerin hangi dallarda aday olduğunu belirledik ve izleyemediğimiz serileri de izledikten sonra bütün adaylıklar ile birlikte ödüllerin sahiplerinin açıklayacağız (:D). Bakalım bu sene anime Oscarlarının, pardon ilki düzenlenecek olan Akai anime ödüllerinin sahipleri kimler olacak. Şu an için tam 74 ayrı dal belirledim. Bu sayıda bir artma ve eksilme olur mu, bilemiyorum ama çok geniş ve zevkli bir ödül töreni olacağını düşünüyorum.

Şimdilik hepsi bu kadar. Yaklaşık 3,5 ay sonra görüşmek üzere, hoşça kalın :)

Yaz 2015: İlk İzlenimler veya İlk Yarı İzlenimleri

noreply@blogger.com (akai) — Fri, 07 Aug 2015 23:21:00 +0000

Özel hayatımdaki yoğunluk nedeniyle bir sezonu komple atlayacak kadar uzun bir süre ayrı kaldığım bloguma sonunda yeni bir yazıyla geri döndüm. Bu son 3-4 aylık süreçte anime izlemeye eskisi kadar vakit ayıramadım ve bundan sonradaki görünen süreçte de, yine çok fazla vaktim olmayacakmış gibi gözüküyor. İzlediğim anime sayısını minimumda tutmak için yeni serilere başlama ve devam etme konusunda çok daha seçici olacağım. Bu arada yazının başlığı biraz farklı oldu ama "Böyle başlık mı olur lan?" demeyin. "Birdman veya cahilliğin umulmayan erdemi" diye film ismi oluyorsa böyle bir başlıkta gayet tabi olabilir. (:D)

Son yıllarda başlamasından önce beklentilerin en yüksek olduğu sezonlardan birisi olan 2015 ilkbahar sezonu, göreceli de olsa beklentileri karşıladı. Hali hazırda kendini kanıtlamış birçok önemli serinin devam sezonlarının yanı sıra, birkaç tane kaliteli yeni animeyi de bizlere kazandıran ilkbahar sezonundan sonra bakalım yaz sezonu animeleri ilk haftalarında nasıl performanslar sergilediler.

Akagami no Shirayukihime

Alternatif bir pamuk prenses hikâyesi ile karşımıza çıkan Akagami no Shirayukihime, güzel yansıttığı dönem atmosferi ve oluşturduğu hoş romantik altyapısı ile başarılı bir seyirlik olacak gibi gözüküyor. Shirayuki ve Zen ikilisinin çok iyi tutturulmuş kimyası, seyir zevkini artıran sebeplerin başında geliyor. Eğer ben bir “Best Anime Couples ( En ~~iyi~~/Uyumlu/Yakışan Anime Çiftleri)" listesi hazırlasaydım, şu ana kadar ki uyumlarını devam ettireceklerini varsayarak bu ikiliyi kesinlikle listeye dâhil ederdim.

İzlediğim Bölüm Sayısı: 4 İzleme Durumu: İzliyorum

Charlotte

Ünlü Visual Novel firması Key’in bünyesinde bulunan en önemli hikâye yazarı Maeda Jun’un, 5 yıl önce birlikte çalışıp orijinal bir anime olan Angel Beats’i ortaya çıkardığı P.A Works stüdyosu ile yeniden bir araya gelerek bizlere sunduğu bir başka orijinal anime. Maeda Jun’un yazdığı bütün animelerde olan naif izlenimi vererek başlayan seri, henüz 2. bölümden ön izlemesini verdiği dramatik öğelerini sonlara doğru iyice artırarak, bizi bir hayli şaşırtacak ve ağlayacak duruma getirecek eşsiz bir seriye dönüşecektir.

İzlediğim Bölüm Sayısı: 5 İzleme Durumu: İzliyorum

Durarara!!x2 Ten

3 bölüme ayırılan ikinci sezonun ikinci kısmı başladı. 2. Sezonun ilk kısmı başlarken söylediklerim aynen geçerli. Durarara!! anlatılmaz, yaşanır… Veya izlenir.

İzlediğim Bölüm Sayısı: 1 İzlenme Durumu: İzliyorum

Gangsta.

Uzun zamandır beklediğim tarzda sağlam bir Seinen serisi sonunda geldi. Polisle iş birliği içerisinde, yer altı dünyasında aşırıya kaçanların icabına bakan iki ağır adamın; bir hayat kadınına sahip çıkmasıyla başlayan seri, yoğun şiddet ve cinsellik öğeleriyle yetişkinlere yönelik içerik sunuyor.

İzlediğim Bölüm Sayısı: 5 İzleme Durumu: İzliyorum

Gate: Jietai Kanochi nite, Kaku Tatakaeri

Konusu itibari ile aşırı şekilde "Outbreak Company"e benzettiğim pek de orijinal bir seri olmayan Gate’e, opening'i hatırına birkaç bölüm daha şans vermeyi düşünüyorum.

İzlediğim Bölüm Sayısı: 1 İzleme Durumu: Birkaç bölüm daha deneyeceğim

God Eater

Son zamanların en karakterli animasyon stillerinden birisi ile seyirci karşısına çıkan God Eater, Japonların deli gibi oynadığı canavar avlama oyunlarından bir başkası olan, aynı isimde ki "God Eater" oyunundan uyarlama. Hikâye olarak bu tarz seriler genellikle pek derinlik barındırmasa da, God Eater’ın ilk bölümü oldukça kaliteli ve ümit vericiydi.

İzlediğim Bölüm Sayısı: 1 İzleme Durumu: Şimdilik izliyorum

Jitsu wa Watashi wa

Sır saklayamayan bir lise öğrencisinin, âşık olduğu kızın vampir olduğunu öğrenmesi ve bunu sır olarak saklayacağına söz vermesiyle ilk bölümünü tamamlayan jitsu wa Watashi, hafif ve rahatlatıcı özelliği ile ilginç bir romantik komedi olabilecek gibi duruyor.

İzlediğim Bölüm Sayısı: 1 İzleme Durumu: Zaman kısıtlılığı dolayısıyla bıraktım

Joukamachi no Dandelion

Çok kalabalık bir aile… Babaları aslında kral… Kardeşlerin özel güçleri var falan derken kapattım. Çok saçma ve gereksiz.

İzlediğim Bölüm Sayısı: 1. Bölümün ilk 6-7 dakikası İzleme Durumu: Bıraktım

Kuusen Madoushi Kouhosei no Kyoukan

Daha önce de detaylıca bahsettiğim, son zamanlarda, her sezon en az bir-iki örneğini görmeye alıştığımız Ecchi-Fantasy (Artı Harem) Light Novel uyarlamalarının yeni üyesi. Henüz ilk bölümden 3 kızın esas oğlana sapık demesiyle başlayan Kuusen Madoushi, inanılmaz derecede sıkıcı ve gereksiz. Uzak durulmasını şiddetli tavsiye ederim.

İzlediğim Bölüm Sayısı: 1 (Bol bol ileri sararak) İzleme Durumu: Bıraktım (Tabi ki)

Monster Musume no Iru Nichijou

İnsan – Hayvan karışımı kızlarla değişik bir fetiş oluşturan ve mangası dünya genelinde bir hayli popüler olan Monster Musume, insanları değişik arayışlara sürükleyebilecek bir Hentai… Yok, pardon Ecchi serisi. Benim şahsen böyle bir saçmalığa ayıracak zamanım yok. Zamanı olanlarda bence izlemedikleri başka serilere yönelmeliler.

İzlediğim Bölüm Sayısı: 1 İzleme Durumu: Bıraktım

Okusama ga Seitokaichou!

Öğrenci konseyi başkanı olan sapık bir kızın, konseyde ki yardımcısının evine taşınması ve “ailelerimiz bizi küçükken nişanlamışlar, biz de şimdi evli sayılırız” dediği, hayli geyik bir Ecchi serisi. Bölüm süresi 8 dakika civarında olduğu için sıkmaya pek vakti yok. Türü sevenler izleyebilir.

İzlediğim Bölüm Sayısı: 1 İzleme Durumu: Bıraktım

Overlord

Bu tarz oyun dünyası içerinde yaşayan karakterlerin olduğu serileri sevmesem de, Overlord’un ilk bölümünde eğlendiğim yerler oldu. Yine de ön yargımı kıracak kadar farklı bir seri değil. İzlemeyi düşünmüyorum.

İzlediğim Bölüm Sayısı: 1 İzleme Durumu: Bıraktım

Prison School

İnanılmaz saçma bir konuyla oluşturulan izlemesi zevkli bir Ecchi. Sapıklık konusunda zirvelere oynayan Prison School, komedi konusunda da oldukça başarılı. Özellikle 3. bölümünü izlerken gülmekten karnım ağrıdı.

İzlediğim Bölüm Sayısı: 4 İzleme Durumu: İzliyorum

Rokka no Yuusha

Dünya üzerinde birkaç yüzyılda bir görünen şeytani bir varlıkla savaşması için seçilen 6 kahramanı anlatan Shounen serisi. Kendinden oldukça emin bir ana karakterle yola çıkan Rokka no Yuusha sıkıcı olmasa da, fazla klişe. Şöyle söyleyeyim: Ana karakter hapisteyken yanına hizmetçi şeklinde gelen kızın aslında prenses olduğuna anlamayan, tahmin edemeyen var mı? Yok değil mi? Bu türe ait çok daha iyi örnekler var, zamanınızı onlara ayırmanız sizin için daha faydalı olur.

İzlediğim Bölüm Sayısı: 1 İzleme Durumu: Bıraktım

Shimoneta to Iu Gainen ga Sonzai Taikutsu na Sekai (Shimoneta)

Şu ana kadar ki en uçuk ve sapık anime dünyalarından birisine Shimoneta ile şahit oluyoruz. Yakın gelecekte cinsellikle ilgili konuşmanın yasak olduğu, çoğu kişinin cinsellikle ile ilgili en ufak bir şey bile bilmediği bir ahlaki toplum düzeni oluşturan Japonya da; İnsanların yeniden dilediği gibi sapıkça düşüncelere sahip olabilmesini ve cinsel göndermeler yapabilmesi için erotizmi çevresine yaymaya çalışan birkaç öğrenicinin hikâyesi. Özellikle Ayame’nin uygunsuz konuşmaları ile sınırları zorlayan Shimoneta, hiçbir cinsel öğeyi anlayamayan çoğunluğun, gördükleri seks öğeleri karşısında karışık duygular içine girmesinin yansıtılma şekli ile gerçekten özgün ve zevkli bir Ecchi serisi olarak ön plana çıkıyor. Fan service yapacaksınız böyle yapın!

İzlediğim Bölüm Sayısı: 2 İzleme Durumu: İzliyorum

Sore ga Seiyuu!

Animeyi benim için bu kadar özel yapan birçok nedenden birisi de, Japonca seslendirmelerin çok başarılı olmasıdır. Japonya’da ki seslendirme işi tüm dünyadan daha gelişmiş ve başlı başına bir endüstri haline gelmiş durumda. Bende "şu anime de kim kimi seslendirmiş", "ha şu kız bu anime’de de varmış", "sesi çok güzel" falan derken, zaman içinde Seiyuular'ı tanımaya ve haklarında belli oranda bilgi sahibi olmaya başladım(Hiçbirinin hayranı falan değilim). Sore ga Seiyuu da seslendirme işlerinin nasıl yürüdüğünü göstermesi açısından, benim için öğretici ve ilgi çekici bir anime.

İzlediğim Bölüm Sayısı: 1 İzleme Durumu: İzliyorum

To Love-Ru Darkness 2nd

Önceki sezonları izleyenlerin alışkın olduğu şekilde giden bir diğer seri de, To love-ru Darknees. Ana karakterimiz Rito yine sürekli *kazayla* kızların üzerine düşüyor ve eli, ayağı, kafası en olmadık yerlere giriyor, bu kızlarımızın hepsi de yine Rito’nun peşinde koşmaya devam ediyor. Serinin esas amacı olan fan service’lerin kalitesi yüksek oranda sansür nedeniyle baltalanıyor. To love ru’yu sevenler için gözüken en makul seçenek Blu-ray sürümünün çıkmasını beklemek.

İzlediğim Bölüm Sayısı: 1 İzleme Durumu: Bıraktım

Ushio to Tora (TV)

Ushio to Tora, az önce bahsettiğim Shounen türüne ait daha iyi örnekler arasına girebilecek potansiyelde bir seri olduğunu henüz ilk bölümünden belli etti. Uzun zaman önce tamamlanmış bir manga serisinden uyarlanan Ushio to Tora, Nostaljik çizimleri ve tarzına, çok akıcı bir şekilde yedirdiği hikâyesiyle oldukça başarılı bir Shounen serisi olacağının sinyallerini şimdiden verdi. Üstüne üstük 26 ve 13 bölümlük iki farklı sezonla, orijinal manga serisinin tamamının uyarlanacağını ve hikâye tamamlandığında yarım kalmayacağını bilmek, Ushio to Tora’dan olan beklentilerin bir kat daha yukarı çıkmasını sağlıyor. *En son bu nedenle beklentilerin yükseldiğini belirttiğim serinin, tamamlandığında ne kadar büyük bir etki bıraktığını hatırlamışsınızdır herhalde. Hatırlamadınız mı? O zaman böyle buyurun.*

İzlediğim Bölüm Sayısı: 1 İzleme Durumu: İzliyorum

Power Rankings (Güç Sıralaması)

Gangsta = Durarara!!x2 Ten > Charlotte ≥ Akagami no Shirayukihime > Prison School ≥ Shimoneta ≥ Ushio to Tora = Sore ga Seiyuu > God Eater > Gate = Jitsu wa Watashi > Okusama ga Seitou Kaichou > Overlord > Rokka no Yuusha >>> To Love-Ru Darkness > Monster Musume >> Jokumachi no Dandelion >>>>>>>>>>>>>>>>> Kuusen Madoushi

Not: Power Rankings kullanımına yabancı bir blogda rastladım. Hoşuma gittiği için kullanmaya karar verdim.

Not 2: Her zamanki gibi önceki sezonlarını izlemediğim devam serilerine bakmadım. Diğer görüş bildirdiğim serilerde benim ilgimi çekebilme ihtimali olan serilerden ibaret. Yaz sezonunda başlayan serilerin tamamı bu yazıya dahil değil.

Not 3: İngilizce olan yazıları, kullanımları ile daha çok bütünleştikleri için orijinal dilinde yazıyorum. Türkçe karşılıklarını yazmamın sebebi de, -büyük çoğunluğunuz tabi ki anlıyorsunuz ama- anlamayanlardan ve sırf gösteriş olsun diye o şekilde yazdığımı düşünenlerden sitem işitmemek ve küfür yememek. Ayrıca ilk Türkçe karşılığı da, “Best, en iyi demek, en uyumlu değil. Yanlış çevirmiş geri zekalı” diye düşünenler olmasın diye alternatifli yazdım. Bazılarınız "Bu kadar açıklamaya ne gerek var ki" diyebilirsiniz ancak internet ortamında böyle her şeye takılan tipler maalesef fazlasıyla var.

2014 Anime Sıralaması

noreply@blogger.com (akai) — Thu, 09 Apr 2015 20:21:00 +0000

2014 yılı slice of life türünde başarılı animeler çıkarsa da, vasat olarak hatırlayacağım bir yıl oldu. Yıl boyunca izlediğim animeleri, kötüden iyiye doğru sıraladım. Sizlerde, isterseniz kendi sıralamalarınızı yorum olarak belirtebilirsiniz. Sıralamaya geçmeden önce bahsetmek istediğim bir iki şey var…

Öncelikle belirtmek istediğim husus, hangi tarihler arasında yayınlanan animelerin bu sıralamaya dâhil olduğu. Listeye dâhil olan animelerin (Bir istisna hariç) hepsi 2014 yılında başlayan animeler. Ne zaman tamamlandıkları ise önemli değil. Eğer bu listeyi 2014 yılı biter bitmez yapsaydım, Kiseijuu ve Nanatsu no taizai gibi o dönemde henüz tamamlanmamış animelerin sıralaması çok farklı olurdu. Bu yüzden listeyi yapmak için 2014 yılında başlayan bütün animelerin tamamlanmasını bekledim. Listede 2014 yılında başlamayan tek bir istisna var, o da Daiya no Ace. Daiya’yı koyduğum kurallardan ayrıcalıklı tutmanın sebebi, anime 2013 de başlamasına rağmen büyük çoğunluğun 2014 yılında yayınlanması. 2014 yılının tamamında yayınlanan bu seriyi listeye dâhil etmekten kendimi alıkoyamadım.

İkinci olarak belirtmek istediğim şey ise, bu listenin benim baştan sona kadar izleyebildiğim animelerden oluşuyor olması. Mushishi, Ping Pong gibi serileri listede görmeyince, beni çarmıha germeden önce bunu göz önünde bulundurursanız sevinirim.

Ön planda olan bazı serilerin neden listemde olmadığı ile ilgili kısaca bilgiler verecek olursam...

Akatsuki no Yona

Bir kız ve çevresinde bir sürü yakışıklı erkeği görünce, kendi kendime reverse harem damgasını vurdum Akatsuki no Yona’ya. Fakat hakkında duyduklarım ve okuduklarım sayesinde büyük bir hata yapmış olabileceğimi anladım. Vakit bulabilirsem izleyeceğim serilerden birisi.

Hoozuki no Reitesu

Başladığı zaman ilk bölümü hakkında yazdığım, hoşuma da giden bir seriydi aslında. O dönemki zaman darlığı nedeniyle birçok bölümünü kaçırınca, topluca izleme fikri gözümde fazla büyüdü.

Mushishi Zoku Shou

Çok izlemek istediğim bir seri ama henüz ilk sezonunu izleyemediğim için iki parçaya bölünerek yayınlanan bu devam serisini de izleyemedim.

No game No Life

İlk birkaç bölümü izledim ama neden bu kadar abartıldığını anlayamadım. Zaten oyun temalı animelerden pek hoşlanmadığım için izlemeyi bıraktım.

Ping Pong

Kendine has bir stili olduğundan şüphem yok ama bu tarz animasyonlar bana son derece itici geliyor. İleride de izleyeceğimi sanmıyorum.

Space Dandy

Bunun ana karakteri ve dünyası çok itici gözüktüğü için izlemeyi düşünmedim. İzlersem belki de beğenebilirim ama yine de pek bulaşmaya niyetim yok.

Sidonio no Kishi

Yine animasyon tarzının ve karakter tasarımlarının beni kendinden uzaklaştırması dolayısıyla izlemediğim bir seri Sidonia no Kishi. Zaten Mechalardan da pek hoşlanmayan benim için, fazla negatif unsuru bir arada bulunduruyor.

33-Mekakucity Actors

Rezalet! Olabilecek en kötü süre planlaması ve anlatım örneklerinden birisi. [+]

32-Mahouka Koukou no Rettousei

-Tatsuya-kun bunu nasıl yaptın?

+Şöyle… (Sıkıcı teknolojik açıklamalar)

-Sugoi

+Bunu, Miyuki için yaptım.

~Onii-sama ♥

Evet, Mahouka’nın özeti sadece bu konuşmalar ve yukarıdaki video olabilir. İzlediğim en sıkıcı animelerden birisiydi.

31- Date a Live

Hâli hazırda saçma olan ama yer yer güldürmeyi başarabilen Date a Live, ikinci sezonunda iyice saçmalaştı ve bu sefer güldürmedi. [+]

30-Inou Battle wa Nichijou-kei no Naka de

İlk başladığında hafiften sürpriz bir anime olma ihtimalini sezdiren Inou battle, ana karaktere aşık olan bütün kızların teker teker işlendiği çok sıkıcı bir harem-chuniibiyo karışımı olmaktan öteye gidemedi.

29-Gokukoku no Brynhildr

Aşırı abartılan Elfen Lied’ın mangakasından, yine çıplaklık ve zorlama vahşetin bir araya getirildiği dengesiz bir seri. [+]

28-Ookami Shoujo to Kuro Ouji

İlk başlarda nefret ettiği inanılmaz yakışıklı ve karizmatik erkeğe zamanla âşık olan bir kızın hikâyesi. Size de tanıdık geldi mi? Çok klişe bir konuya sahip olmasına rağmen başlarda birazda olsa eğlenceli olan Okami Shoujo, zamanla bu özelliğini kaybederek çok sıkıcı bir seri olarak tamamlandı.

27-Grisaia no Kajitsu

Grisaia, farklı ve ilgi çekici başlamıştı. Yuuji gibi ciddiliği ile güldürebilen ilginç bir karakter vardı serinin göbeğinde. Ancak, ilk birkaç bölümden sonra serinin temposu inanılmaz şekilde dengesizleşti. Yuuji karizmatik ve elinden iş gelir birisinden, tek başına ülke fethedebilecek bir ramboya dönüştü ve yaşanan olaylarda mantık aramak zorlaştı. Bir visual novel uyarlaması olan serinin, devam VN’leri de birer adet special bölüm ve tv serisi olarak yakında yayınlanacak. Umarım ilk sezonda yaşanılan hayal kırıklığı, bu uyarlamalarda da devam etmez.

26-Ao Haru Ride

Bu da bir başka aşırı klişe Shoujo serisi. Hikâye bazında sonlara doğru sunduğu dram öğeleri dışında hiçbir farklılık ortaya koyamayan Ao Haru Ride, finalini de hikâyenin ortasında yaparak, manganın reklamından fazlası olamadı. [+]

25-Daitoshakan no Hitsujikai

Klasik bir VN düzeninde giden ve kız karakteleri teker teker tanıtıp, esas aşk odağı üzerine odaklanan Daitoshakan, beklenmedik derecede ilginç bir fantastik altyapıya sahipti. Bu yaratıcı sayılabilecek kurgudan alabileceği en düşük verimi alan anime, vasat bir seyirlik oldu.

24-Jojo's Bizzare Adventure: Stardust Crusaders

JoJo’nun ilk sezonu (2012) inanılmaz derecede farklı ve vahşiydi. Özellikle ikinci yarısında, müthiş ana karakteri Joseph sayesinde harika bir animeye dönüşmüştü. Ancak 2014 yılında gelen devam serisi, Stardust Crusaders, benim için tam anlamıyla bir hayal kırıklığı oldu. Mısıra gitmek üzere yola çıkan kahramanlarımız yol boyunca sürekli diğer stand kullanıcıları tarafından engellenmeye çalışıldı. Her bölüm bıkmadan aynı formülü kullanan Stardust Crusaders, kendini tekrar eden yapısıyla beni fazlasıyla sıktı.

23-Amagi Brilliant Park

KyoAni’nin son zamanlarda yaptığı çoğu anime’nin aksine moe öğelerini biraz kıstığı Amagi Brilliant Park, Ana karakter seiya’nın narsist yapısı ve zaman zaman başarılı olan komedisi ile idare eder bir animeydi.

22-Ryugajo Nanana

Hala açıklamasını yapamadığım bir cazibeye sahip olan Rugajo nanana, neredeyse hiçbir şey anlatmamasına ve hikâyenin orta yerinde bitmesine rağmen; beklenmedik aksiyonu ve içimi rahatlatan yapısıyla izlerken zevk aldığım bir animeydi. [+]

21-Psycho-pass 2

İlk sezonuna bayıldığım Psycho-Pass, ikinci sezonu ile benim için yılın en büyük hayal kırıklığı oldu. Urobochi Gen’in olmamasından mıdır, yoksa başka bir nedenden dolayı mı, bilemiyorum ama Psycho-Pass’ın bu kadar saçma bir hikâye oluşturabileceği kırk yıl düşünsem aklıma gelmezdi. [+]

20-Toaru Hikuushi no e koi uta

Alternatif bir evrende, dünyanın sonunu bulmak için yola çıkan pilotlar ve pilot adayları olan öğrenciler arasında yaşanan anılar, romantizm ve drama… İçerisinde bulunan aşk hikâyesini yansıtma konusunda iyi sayılabilecek bir iş çıkaran seri, aynı başarıyı drama konusunda yakalayamadı. Anlatım konusunda ciddi sıkıntıları olan Toaru, çok daha başarılı bir şekilde nakledilebilecek malzemeye sahipti. [+]

19-Tokyo Ghoul

Psikolojik tasvirleri yansıtma konusunda çok başarılı olan Tokyo Ghoul, kötü süre planlaması ve sıkıcı ara bölümleriyle beklentilerin altında kalan bir ilk sezon sundu. [+]

18-Fate/Stay Night

Ufotable tarafından yeniden yapılan Fate/Stay Night serisi olan Unlimited Blade Works, Fate zero’nun başarısının sadece süper animasyon sayesinde gelmediğini anlamamızı sağladı. Belki buraya kadar olan kısmı ilk TV serisinden izlediğim ve gelecekte olacak şeyleri de filminden genel hatlarıyla bildiğim için beni sıkıyor olabilir. Ama ne olursa olsun Fate Stay Night’ın hikâyesi, Fate zero’nun yanında çok hafif kalıyor.

17-Isshukan Friends

Sıcaklık ve hüznün birleşmesi sonucu buruk bir mutluluk hissi veren Isshukan Friends, kendi halinde seyreden ve maalesef yarım kalan bir anime oldu. [+]

16-Aldnoah.Zero

Strateji temalı mecha aksiyonunu, başarılı bir ana karater eşliğinde iyi yansıtan Aldnoah Zero; cesurca öldürdüğünü düşündüğümüz karakterleri aslında ölmedi şeklinde lanse etmeseydi, çok daha başarılı olabilirdi. [+]

15-Akame ga Kill

Çok hızlı ve acımasız başladı Akame ga Kill. Bölümlerler ilerledikçe aynı şekilde devam eden tempo ve acımasızlık, bir noktadan sonra frenlerin kopmasına ve zorlama ölümlere neden olarak, serinin çok daha olumlu şekilde anılma şansını da harcamış oldu. [+]

14-Soredemo sekai wa Utsukushi

İlginç bir kız ana karakter, başarılı yansıtılan dönem atmosferi, samimi bir komedi anlayışı ve iyi şekilde yedirilen farklı bir aşk hikâyesi. Soredemo Sekai wa Utsukushi, bu listede adı geçen diğer iki türdeşinin kendisine örnek alması gereken, oldukça kaliteli bir Shoujo uyarlamasıydı.

13-Nanatsu no Taizai

İtiraf ediyorum: Natatsu no Taizai’ı bu kadar yukarı koyacağım aklımın ucundan bile geçmezdi. O bildiğimiz mainstream Shounen uyarlamalarından biri olan ve çok kötü başlayan Nanatsu no Taizai, bölümler ilerledikçe ilgi çekici bir hal almaya başladı. Özellikle ikinci yarısında, enfes müziklerle süslenmiş; temposu yüksek ve izlerken eğlendiren harika bir aksiyon sunması, aralarda yine devam eden naif ve saçma shounen unsurlarını görmezden gelmem için rahatlıkla yeterli oldu. Ana karakter tercihi inanılmaz kötü olan seri, “Ban” gibi ilgi çekici ve bir shounen serisi karakterinden beklenmeyecek şekilde etkiyici bir geçmişe sahip olan bir karakter dururken, neden o kadar klişe bir ana karakter seçmiş anlamak zor. İzlerken arkada yaşanan hikâyeyi pek ciddiye almasam da, kaliteli ve yüksek tempolu aksiyonu sayesinde Nanatsu no Taizai, benim için çok güzel bir sürpriz oldu.

12-Haikyu!!

Sporla bayağı iç içe olan ve spor animelerini seven biri olarak, bir türlü sevemediğim spor olan voleybolu bana sıkılmadan izleten Haikyuu, gerçekçi anlatımı temel alan yapısıyla başarılı bir spor animesiydi. Bir yukarıdaki gibi yine çok kötü ve klişe bir ana karaktere sahip olan seri, spor animelerinde önemli bir nokta olan heyecan duygusunu verme konusunda ise kısmen yetersizdi. [+]

11-Nisekoi

Çok klişe bir hikâye ve harem öğeleri üzerine kurulmuş bir romantik komedi olan Nisekoi, neyi temsil ettiğini ve yapması gerektiğini çok iyi bilip, elindeki kartları doğru yerlerde oynayarak çok eğlenceli bir anime oldu. İkinci sezonu da 10 Nisanda başlıyor. [+]

10-Bokura wa minna Kawaisou

Bokura wa Minna Kawaisou da bir başka başarılı romantik komedi örneği. Narin bir aşk hikâyesinde iki karakterin birbirine yavaşça yakınlaşmasını izlediğimiz seride, yan karakterlerin büyük katkısıyla komedi de oldukça ön plandaydı. Sonunun açık bitmesi pek hoş olmasa da, Bokura wa minna Kawaisou, izlerken insanı oldukça rahatlatan başarılı bir animeydi. [+]

9-Noragami

Aylak bir Japon tanrısının yolunun bir kızla kesişmesi ile başlayan Noragami, genellikle Yato’nun renkli kişiliği üzerinden ilerledi. Komedi kısımlarının dışında karakter gelişimine de önem veren Noragami, yeri gelince sunduğu kaliteli aksiyon ve başarılı OST’leri ile de atmosfer konusunda çok başarılı bir animeydi. Serinin ikinci sezonu da, benim bu yazıyı yazdığım gün içerisinde duyuruldu. [+]

8-Kiseijuu

Oldukça ilginç bir konuya sahip olan Kiseiju; gerilim, psikoloji ve aksiyon unsurlarını başarılı bir şekilde kullandı. Olayların akıcı ve olağan şekilde geliştiği izlenimini veren yapım, sonlara doğru insanoğlunun içyapısı hakkında da derin sorgulamalar yaparak senenin en başarılı animelerinden birisi oldu. [+]

7-Gekkan Shojo Nozaki

Shoujo mangaların klişeleri ile dalga geçmek üzerine kurulmuş müthiş bir komedi örneği. Gekkan Shoujo, sadece Shoujo serilerle dalga geçmek ile yetinmiyor, klasik ve popüler japon kültürünün birçok elementi ile de kafa buluyor. Çok hafif olsa da romantizm de sunan seri, bu senenin en başarılı komedisiydi. [+]

6-Zankyou no Terror

İlk bölümü ile fırtına gibi bir giriş yapan Zankyou no Terror, hangi yönüne bakılırsa kalite görülen bir animeydi. Ortalara doğru süper zekâlılar kapışması yönüne doğru kaymayıp, finalini biraz daha zor tahmin edilebilir bir şekilde yapsaydı, rahatlıkla bir başyapıt olabilirdi. [+]

5-Shingeki no Bahamut: Genesis

2012 yılında kurulan Mappa stüdyosunun Zankyou no Terrordan sonra, bu seneki ikinci büyük bombası. Türlü mitolojileri ve kültürlerini birbirine karıştırıp ortaya oldukça farklı bir hikâye çıkaran Shingeki no Bahamut: Genesis, senenin en eğlenceli ve en başarılı serilerinden birisiydi. [+]

4-Gin no Saji

Gin no Saji, hali hazırda çok başarılı bir slice of life örneği olan ilk sezonunun üstüne, küçük ama bir o kadar da değerli eklemeler yaparak, çok güzel bir seyirlik sundu. Çiftlik hayvanlarının doğum sahnesini bile ilgiyle izletebilecek derecede, tanıtmak istediği hayatı çekicileştirmekte başarılı olan seri, Hachiken’in kendisi ve hayat hakkında daha kararlı ve istediğini bilen bir birey olma yolundaki ilerleyişini de efektif bir şekilde yansıtmayı bildi.

3-Barakamon

İlham kaynağı yetersiz olduğu için hayal gücü kısıtlanan ve sanatı monotonlaşan bir kaligrafi ustası olan Handa’nın, kendisini yeniden bulması ve olgunlaşması için bir köye gönderilmesi ile başladı seri. Köy hayatını başarı ile yansıtıp, üzerinden komedi yapma konusunda çok başarılı olan Barakamon; Handa’nın çocuklarla ve samimi köylüler ile kaynaşarak, kendisi için değerli şeyler bulabilmesinin anlatıldığı enfes bir Slice of Life örneğiydi. [+]

2-Daiya no Ace

Japonlar için beyzbol çok önemli bir spor. Öyle ki aslen Amerika menşeili olan bu sporu Japonlar milli sporları olarak görüyorlar. Beyzbol’un Japonya'da bu kadar popüler olması haliyle animelerde de çok sık karşımıza çıkmasına neden oluyor. Beyzboldan millet olarak hiçbir şey anlamadığımız için bende birçok animede oynandığını görsem de, nasıl oynandığı hakkında hiçbir bilgim yoktu. Esas konusu bu spor üzerine olan Cross Game adlı bir seri izlememe rağmen beyzboldan hiçbir şey anlamamaya devam ettim… Ta ki Daiya no Ace gelene kadar. Anlattığı sporu bu kadar dengeli ve gerçekçi bir şekilde aktarıp, karakterlerin gelişimini inanılmaz derecede gerçeğe yakın tutan başka bir spor animesi hatırlamıyorum. 75 bölümlük ilk sezonunu tamamlayan ve içerisinde büyük bir turnuva bitiren seri de, ana karakterimiz bırakın takımın en önemli parçası olmayı, kendisini tam anlamıyla kabul ettiremedi bile. Aslında Daiya no Ace, hakkında inceleme yazısı yazmayı çok istediğim bir seri ama seri bittikten hemen sonra(haftaya), ikinci sezon başlayacağı için tamamen bitmesini bekleyeceğim. Gerçi burada da bir inceleme yazısı kadar uzun yazarak, seriye ne kadar bağlandığımı belli etmiş oldum.

1-Shigatsu wa Kimi no Uso

Hayattan kesitler, aşk, dram, olgunlaşma, kendini tanıma, suçluluk, yalnızlık ve daha nice olgunun harika bir denge ile işlendiği, tamamlandığında beni neredeyse ağlama noktasına getiren Shigatsu wa Kimi no Uso, 2014 yılının kesinlikle en başarılı animesiydi. [+]

Death Parade

noreply@blogger.com (akai) — Thu, 09 Apr 2015 16:41:00 +0000

Alternatif bir ölüm sonrası dünyası içerisinde, öldüğünün farkında olmayan insanların, hayatlarını riske attıklarını düşündükleri oyunlar oynatılarak; gerçek yüzlerinin ortaya çıkarılmasını hedefleyen bir yargılama sistemini anlatan Death Parade, yapısı itibari ile derin ve farklı bir animeydi.

Çoğunlukla, yargılanmaya gelen insanların yaşamlarındaki hüzünleri, pişmanlıkları, mutlu anları ve ölümle karşı karşıya kaldıklarını düşündükleri anlarda verdikleri içgüdüsel tepkileri izledik. Yargılanan insanlar özgün yaşamlara ve kişiliklere sahipti. Kimi zaman birbirini tanıyan insanlar, kimi zaman yaşamları veya ölümleri bir şekilde bağlantılı insanlar, kimi zaman da tamamen zıt ve alakasız insanlar; ruhlarının geleceğini belirleyen oyunlarda karşı karşıya gelirken, bir yandan da anılarını yavaş yavaş geri kazandılar. Trajik geçen ömürlerin yansıtılma şekli ile dramı hissettirme yönünde iyi iş çıkaran Death Parade, çoğu yerde izleyiciyi duygulandırmayı başardı.

Death Parade'de kurulan sistemde yargıçlar, insanları yargılamak amacıyla oluşturulmuş kuklalar. Yargılamayı yapabilmeleri ve İnsanlar ile aralarındaki farkı oluşturmak için varoluşlarında belirlenmiş kesin kuralları var.

Peki, belirtilen bu kurallardan birisine uyulmaz ise ne olur?

Yargıçlar arasında yüksek bir konumda bulunan Nona, bu sorunun cevabını öğrenmek için yeni bir yargıç olacak Decim’in insan duyguları ile doğmasını sağlıyor. Bir süre sonra da yanına öldüğünün farkında olduğu için yargılaması yapılamayan bir kızı verip, insan duygularını daha yakından görmesini ve bir insanın yargılamaya nasıl bakacağını anlamasını istiyor. Yargılama sisteminin yanlış olduğunu düşünen Nona, aslında bir devrim istiyor. Death Parade bu 12 bölümlük süresinde, devrimin yanına yaklaşamasa da, bir insan için ağlayabilen bir yargıç ile en azından ilk adımı atmayı başarıyor.

Asıl anlatmak istediği hikayenin henüz daha başlarındayken tamamlanan Death Parade, ikinci sezon için oldukça müsait bir final yaptı. Şimdilik sonu açık bitmesi nedeniyle, büsbütün bir anime olarak akıllarda kalacak olmasa da, Death Parade kaliteli ve izlemesi zevk veren bir anime oldu.

Hikaye anlatımı - 9 - İnsan doğasını gerçekçi bir şekilde aktaran başarılı bir anlatım.
Seslendirme - 8 - Kaliteli.
Karakterler - 8 - Rolü ne kadar küçük olursa olsun, çoğu karakter izleyici üzerinde etki bırakabilecek düzeyde derinliğe sahip.
Sürükleyicilik - 8 - Hiçbir şekilde sıkmıyor.
Teknik detaylar - 9 - Üst düzey Animasyon, farklı çizimler ve etkileyici müzikler, Madhouse kalitesine yaraşır seviyede. Opening serinin atmosferinin yanında hafif kalıyor. Ending ise gayet güzel.
Genel - 8.5 -

Tokyo Ghoul √A

noreply@blogger.com (akai) — Sun, 29 Mar 2015 15:41:00 +0000

Tokyo Ghoul √A, ilk sezondan devraldığı hikayeyi, anlattığı hiçbir karakterin ve olayın fazla detayına girmeden 12 bölümlük süresi içerisinde tamamladı.

İlk sezona göre atmosfer ve sunum alanlarında başarılı yönde gelişim gösteren Tokyo Ghoul, adeta bir sinema filmi gibiydi. Mangaya çoğu konuda bağlı kalmayan ve farklı bir anlatım yönünü seçen anime, sanatsal yönden zengin kabul edilebilecek bir seyirlik oluşturdu. Tokyo Ghoul √A, Çehov hikayelerine benzer bir anlatım çizdi. Olaylardan çok atmosferin ve sembollerin ön plana çıktığı seri, hiçbir konuda kesinlik sunmayarak, çoğu konuda tıpkı Çehov tarzı hikayelerde olduğu gibi açıkta kalan kısımları, kendi hayal gücümüze ve algılama şeklimize göre yorumlamamızı istedi.

İlk sezonun sonunda olduğu gibi, final yine etkileyiciydi. Son bölümde, kesit hikayeciliği zemininin dozunu daha da arttıran seri, estetik kaygılar barındıran bir Avrupa veya İran filmi tadındaydı. Büyük çoğunluğunda hiç müzik kullanmayıp, yalın seslerle gerçekçi bir atmosfer sunulan son bölümde; Kaneki’nin kolları dolu haldeki trajik yürüyüşünde, ilk sezondan tanıdığımız “Unravel” şarkısının farklı bir versiyonunun kullanılması, zaten mükemmel kurgulanmış sahnenin etkileyiciliğini ve akılda kalıcılığını ciddi şekilde pekiştirdi. Konuşmaları kısıp, aksiyonu da durduran anime, serinin ve bölümün en sonunda gerçekleştiği anlaşılan savaştan bir sahne bile göstermeyerek ve hatta Kaneki’nin ölme ihtimalini, kara saplanmış bir kılıç vasıtası ile ima ederek, sembolizm konusunda zirve yaptı.

Anime tamamlanınca, mangayı okumadığımdan seri tam olarak bitti mi, yoksa başka bir sezon daha mı gelecek, emin olamadığım için mangayı biraz karıştırdım. Her ne kadar mangada yer alan birçok detay ve sahne gösterilmese de, animenin de “√A” ile final yaptığını anlamış oldum. Tabi, sonda gösterilen “:re” mesajı, manganın devam serisi olan “Tokyo Ghoul: re”nin de animeye uyarlanma ihtimali olduğunu gösterdi. Mangayı okuyanlarda genellikle hayal kırıklığı, sadece animeyi izleyenlerde de kafa karışıklığına yol açan Tokyo Ghoul √A; muallakta kalan birçok şey olmasına rağmen, atmosferi iyi yansıtan sembolik anlatımı ile ilk sezonundan daha başarılı ve seyir zevki yüksek bir animeydi.

Hikaye anlatımı - 8.5 - Atmosfer açısından ilk sezona göre daha başarılı olsa da, hikaye içerisinde çok fazla boşluk var.
Seslendirme - 8 - İdeal.
Karakterler - 7.5 - Karakter havuzu ilk sezona göre genişliyor. Ancak, ana karakter de dahil olmak üzere, hiçbiri yeterli seviyede işlenmiyor.
Sürükleyicilik - 8 - Yeterli seviyede.
Teknik detaylar - 8.5 - Büyük çoğunluğun aksine, Opening'i beğendim. Ending parçası da başarılı. OST'de ilk sezon parçalarına ek olarak yerleştirilen "instert song"lar çok güzel. Animasyon ilk sezona göre daha istikrarlı seyrediyor.
Genel - 8.1 -

Kiseiju: Sei no Kakuritsu

noreply@blogger.com (akai) — Sat, 28 Mar 2015 18:18:00 +0000

Sağ eli bir çeşit parazit tarafından ele geçirilen ve elinde ki tam kontrolünü kaybeden Izumi Shinichi’nin, insan bedenini tamamen ele geçirerek, yamyamlaşan sahte insanlara dönüşen diğer parazitlerle olan mücadelesi ve kendi değişen hayatına alışma süreci, altı aylık macerasının sonuna geldi.

Başlarda Migi’nin varlığını ve diğer parazitlerini durumunu açıklama üzerinde duran seri, bölümler ilerledikçe Migi ve Shinichi’nin yapısal farklılıklarına alışma durumları ve diğer parazitlerle olan kaçınılmaz mücadelelere doğru bir eğilim kazandı.

Önceden planlanmış, klişe bir hikâye şablonuna sahip olmayan seri daha çok, olağan şekilde geliştiği hissedilen akıcı olaylar üzerinden ilerledi. Kiseiju, birçoğumuzun ilk bölümleri izlerken olacağını düşündüğü, belki de umut ettiği eline güç geçen bir gencin kahramanlık hikâyesi olmadı. Başına hiç beklemeyeceği şeyler gelince, neler yaşadığını kavramakta güçlük çeken birisinin, psikolojik bakış açısını ve zarar görmemek için çabalamalarını anlattı.

Karakter gelişiminin önemli rol oynadığı seride, Shinichi’nin öncülüğünde birçok karakter zamanla olgunlaşma ve görüş değişikliği yaşadı. Sonlara doğru Parazitlerin bile duygusal yönlerini geliştirebildiğini ve biraz daha insancıl olabileceğini; hatta insanların soyut yönlerini idrak etmekte çok zorlanan, duygusal değerlere zerre kadar değer biçmeyen Migi’nin bile, bir insan için fedakârlık yapabilecek oranda değişim geçirdiğini gördük.

Final bölümlerinde, insanların dünya için gerçek virüs olduğunu, parazit organizmalarının belki de, insanların artan sayısını ve verdiği zararı dengelemek için var olmuş olabileceği ihtimali üzerinde uzunca durarak mesajlar veren seri, bu eleştirilerini Shinichi’ye şu soruyu sorarak özetlettirdi:

“Bütün canlıların gözünden bakarsak, insanlar zehir ve bunlar da (Parazitler) panzehir mi?”

Yapması gereken önemli bir seçimin arifesinde bu soruya benzer çok sayıda düşünceyle boğuşan Shinichi, en sonunda kendisi, ailesi ve sevdikleri için “ben sadece bir insanım” diyerek, bütün canlıların ve dünyanın değil, kendi türünün lehine olan seçimi yaptı.

İçeresinde çok ön planda olmasa da, güzel bir aşk hikâyesi de barındıran seri, zaman zaman bazı gündelik insan ilişkilerini ve duygusal tasvirleri anlatırken garipleşse de, izlerken zamanın su gibi akıp gittiği, başarılı bir animeydi.

Hikaye anlatımı - 9 - İyi ayarlanan tempo ile akıcı ve dengeli bir anlatım.
Seslendirme - 8 - Karıştığı skandal sonrası kendisine artık pek rol verilmeyen Hirano Aya'nın, uzun zaman sonraki en önemli rolünün bir parazit olması manidar. Kendisi, Migi ile oldukça iyi bir iş çıkarıyor.
Karakterler - 8 - Shinichi kendi içerisinde biraz fazla dengesizlik gösteren, anlaşılması zor bir karakter olsa da, karakterler de genel olarak tatmin edici seviyedeydi.
Sürükleyicilik - 9 - Sıkılmaya fırsat vermiyor.
Teknik detaylar - 8 - Animasyon genel olarak kaliteli ama zaman zaman düşüşler gösteriyor. Çizimler de bu düşüşler ve bozulmanın oranı çok daha fazla. Kalabalık alanlarda CG kullanımı biraz fazla ve birbirinin aynısı tipler sıkça göze batıyor. Opening kaliteli ama 24 bölümü tek bir Opening ile geçirilerek biraz kolaya kaçıldı. OST ise gayet güzel.
Genel - 8.5 -

Shigatsu wa Kimi no Uso

noreply@blogger.com (akai) — Sat, 28 Mar 2015 03:07:00 +0000

Benliğini ve tutkularını, zihninin ve kalbinin derinliklerine gömüp, aslının sadece bir yansıması şeklinde yaşamını sürdüren bir gencin; Sakura ağaçlarının tüm güzellikleri ile kendini rüzgâra teslim ettiği bir nisan gününde tanıştığı bir kız sayesinde, geçmişinde ki travmaları ve pişmanlıkları ile yeniden yüzleşecek gücü bulması ile başlayan basit ama unutulmaz bir hikâye.

Serinin ilk yarısı, ilk önce Kousei ve Kaorinin ortak tutkuları müzik sayesinde bir araya gelmesini ve sonra da Kousei'nin geçmişi ile yani ölmüş annesi ile olan hesaplaşmasına ayrıldı. Piyano ve müzikle ilgili her bir ses ve nota kendisine annesini çağrıştıran Kousei, annesine son vedasını olması gereken tek yerde, sahnede ve piyano başında gerçekleştirdi.

Kaori, Kousei’i istediği şekilde peşinde sürüklerken, bir yandan da, ileriye bakabilmesi için gerekli olan cesareti toplamasını sağladı. Ancak, kendisinin de bir gerçekten kaçtığı, kimi zaman bir şey düşünmesini engellemeye çalışırcasına fazla olan neşesi ile, kimi zaman da, unutulmamaktan bahsederken ki hüznü ile hissedildi.

Serinin ikinci yarısında Kaori'nin birçok kez sinyalleri verilen hastalığı gün yüzüne çıktı. Kaori’nin kendini bırakmaya ve savaştan vazgeçmeye zaman zaman meyil etmesi, Kaori'yi sürekli güçlü görmeye alışmış Kousei'de, ister istemez annesinin anılarını canlandı ve yine bir travmanın eşiğine geldi. Ancak, bu sefer bambaşka bir duruş sergileyerek, gözümüzün önünde ne kadar olgunlaştığını gösterdi.

Sadece Kousei ve Kaori değil, yan karakterlerin hikâyelerini de oldukça detaylı işledi Shigatsu. Özellikle Tsubaki’nin çocukluktan genç kızlığa geçiş dönemindeki, kendi duygularını anlama ve Kousei' e karşı hissettiklerinin bir erkek kardeşe duyulan sevgi değil de, aşk olduğunu fark etme evresi çok güzel ve detaylıca işlendi.

Kousei ile takıntılı hale gelmiş ve onun piyanoyu bıraktığı dönemde amaçlarını kaybetmiş, diğer iki piyanist Emi ve Takeshi'nin hikayeleri ve değişimleri de, başarılı şekilde yansıtılan başka hikayeler oldu.

Yine başka bir takıntı ve kabul edilme odaklı karakter olan Nagi'de, Kousei sayesinde hem gelişti, hem de Kousenin gelişimine büyük katkı sağladı. Kousenin, Kaoriden daha önce bulduğu cesareti, bu kez Kaori'ye kendisinin, umut ile birlikte verebilmesinde de kilit rol oynayan Nagi, seri için önemli bir karakter haline geldi.

Yan karakterlerden bir tek Watari, yakın arkadaşı için elinden gelen her şeyi yapan, etkisiz yardımcı oyuncu rolünden ileri gidemedi ve kendisine yeterince değinilmedi.

Seri boyunca etkileyici birçok sahne vardı. Tsubaki’nin, Kouse'yi zorlayarak Kaori’ye âşık olduğunu itiraf ettirmesi ve ardında kendi duygularını, dolaylı yollarla ifade edip kaçması, inanılmaz güzel yansıtılmıştı. Kousei ve Nagi’nin birbirleri ile vakit geçirip, dürüst şekilde içlerine döktükleri sahne ayrı bir güzeldi. Kousei ve Kaori’nin birbiri ile yalnız kaldığı ve derin konuşmalara daldığı çoğu sahne ise zaten harikaydı.

Kousei ve Kaori’nin bahsi tekrar açılmışken, onların hikâyesinin finalinin yapıldığı, Kaori’nin son bölümdeki mektubuna değinmek gerekir…

Kaori, çoğumuzun izlerken uzun zaman önce fark ettiği yalanını itiraf ederken, bir yandan da, geçmişini ve yaşadıklarını onun penceresinden görmemizi sağladı. Kousei için, Kaori ile tanışması ve onunla geçirdiği zaman gerçekten de nisanda başlayan bir yalan, hiç yaşanmamış bir rüya gibi olsa da; Kaori’nin kendi pişmanlıklarını yok etmek amaçlı başlattığı bu hikâye, Kousei’yi kafasını yerden kaldırıp, yeniden önüne bakabilecek güçteki bir yetişkine dönüştürdü.

Özellikle dramı çok başarılı şekilde yansıtan seri, beklenmedik hızlı mizah girişleri ile de çoğu zaman yüzümde tebessüm oluşturdu ve komedi konusunda da kaliteli bir performans sundu. Hikâyenin yapısına ve karakterlerin yaş aralığına göre dozu iyi tutturularak verilen romantizm de, insanın içini ısıtan seviyedeydi.

Shigatsu wa Kimi no Uso'nun, bana göre tek kusuru ise müzik performansı sahnelerinin fazla uzun tutulmasıydı. Bu sahneler iç hesaplaşmayı ve kendini bulmayı yansıtması açısından önemliydi belki ama bu kadar uzun tutulması, benim gibi müziğe, hele klasik müziğe hiç ilgisi olmayan kişilerin zaman zaman sıkılmasına yol açtı.

Shigatsu wa Kimi no Uso(Your Lie in April), adında da belirtildiği şekilde, ortaya çıkması ve yaptıkları yalanmış gibi hissettiren bir karakter sayesinde var olsa da, benim için birçok gerçeğin bile üstünde olan ve hiçbir zaman unutulmayacak sıcaklık ve hüzün dolu bir hikâye oldu.

Mangası ile aynı zamanda biten ve bütün hikâyesini, pek alışık olmadığımız şekilde, yarım kalmadan ağız tadıyla izlediğimiz Shigatsu wa Kimi no Uso; kesinlikle izlenilmesi gereken, muazzam bir seri.

Hikaye anlatımı - 9.5 - Duyguları iyi yansıtan, çok başarılı bir anlatım. Müzik performansı sahnelerini uzun tutmaları, benim gibi müzikten çok anlamayanlar için bazen sıkıcı olabiliyor.
Seslendirme - 10 - Mükemmel. Son dönemlerin en revaçta genç seiyuularından harika bir cast oluşturulmuş. Hanae Natsuki, Taneda Risa ve Sakura Ayane harika performansları ile bir adım öne çıkıyorlar.
Karakterler - 10 - Derinlikleri çok iyi yansıtılan başarılı karakterler.
Sürükleyicilik - 9 - Haftalık izleyince de, birkaç bölüm biriktirerek izleyince de zamanın nasıl geçtiğini anlamadım. Burada da, eksi yön olarak, uzun müzik performansları öne çıkıyor.
Teknik detaylar - 10 - Rengarenk çizimler ve harika animasyon ile görsel şölen sunuluyor. İlk Opening ve OST parçaları ise enfes.
Genel - 9.7 -

Kış: 2015 İlk İzlenimler Part 2: -Aptal "Echhi-Fantasy" Light Novel Uyarlamaları Edition-

noreply@blogger.com (akai) — Fri, 06 Feb 2015 19:19:00 +0000

Dikkat! Bu yazı yoğun şekilde ironi içerir.
(NSFW)

Merhaba, yeni köşemize hoş geldiniz. Bundan böyle her sezon başladığında "Fantastik-Ecchi" türlerini temel alan Light Novel uyarlamaları bu alt başlık içinde incelenecek. Diğer düşük seviye animelerle, bu güzide türümüze ait serileri aynı başlık altında toplamaya gönlüm el vermiyor.

Şaka bir yana da, bu tarz animeler bu aralar doldu taşıyor. K-ON!un başarısından sonra bir dönem sürekli moe kızların, hiçbir şey yapmadığı animelerin çıkması gibi; şimdi de High School DxD'nin başarısı ve bazı ağır otakuların bu tarz animelerin Blu-raylerini aksatmadan satın alması nedeniyle, bu gereksiz türde her sezon yığınla yeni seri geliyor.

Daha önceki yazılarımda da zaman zaman belirttiğim gibi ecchi animelere karşı bir ön yargım yok. Fan service'in yerinde ve farklı kullanıldığı, olayın mizahi yönünü de ön plana çıkarmayı başarabilen seriler başarılı ve izlenebilir oluyor. "Kore wa Zombie Desu ka?", High School DxD, NouCome, Haganai, Ben-To vs. bu türü başarıyla aktarabilen Light Novel uyarlamalarından birkaçı. Ama bir konu olmadan sadece ecchi sahneler koyalım gerisi zaten gelir zihniyetindeki yapımlara olumlu bakmak imkansız. Hele bu fantasy ve echhi gibi alakasız ögelerin yoğun şekilde karıştırıldığı seriler en felaketi oluyor. Bayağı bir süredir görmezden gelip, sesimi çıkarmadığım bu tür hakkında artık bir şeyler söylememin zamanı geldi(:D).

Neyse ki, “K-ON!” sonrası gelen, moe kızların tatlı şeyler yapmasını anlatan animelerin salgını yavaşça azalarak kontrol altına alındı. Bu türünde en kısa zaman da aynı akıbeti paylaşmasını diliyorum ve bu sezon ki Ecchi-Fantasy LN uyarlaması serilerle ilgili ilk izlenimlerimi size aktarmaya çalışıyorum.

Ha unutmadan, şunu da ekleyeyim! Bir dönem hep aynı birbirine benzeyen tsundere karakterlerin olduğu seriler çıkıyordu. Bu tsunderelerin hepsini Kugimiya Rie'nin seslendirmesi büyük bir geyik konusuydu. Şimdi bu yeni ecchi- fantasylerde de esas karakterlerin çoğunu da SAO'daki Kirito rolüyle ünlenen Matsuoka Yoshitsugu seslendiriyor.

Absolute Duo

Absolute Duo Doğaüstü yeteneklerdeki insanların gittiği özel okullarda başına gelebilecek durumları ve eğitimlerinin içeriğini anlatan çok başarılı bir seri. Mesela, bu yukarıda görünen tarzda kazalar benim başıma da çok fazla geliyor. Zaten Absolute Duo'nun başarısı, özel yeteneklilerin okul hayatını, bizim sempati kurabileceğimiz şekilde anlatması. Gerçekten müthiş!

Bu karakter de çok yoğun uğraşlar sonucunda hazırlanmış belli. Kesinlikle daha önce hiç görmediğimiz seksi ve tatlı öğretmen tiplemelerinin bir karışımı değil(!!!). İdeal eğitimci profilini yansıtan çok başarılı bir karakter. Keşke ben lisedeyken falan böyle bir öğretmenim olsaydı.

Juuou Mujin no Fafnir

Rüzgarın kaldırma kuvvetini, etekler üzerinden anlatan yenilikçi ve yaratıcı bir seri.

Konusu o değil miydi yoksa? Yok yok öyleydi, şimdi emin oldum. Arada Ejderha, büyü hakkında falan konuşmalar geçiyor veya "el yalama" gibi temalara yer veriliyor ama esas anlatılmak istenen rüzgarın kısa etekler üzerindeki etkisi.

Seiken Tsukai no World Break

Hımmm...

Hımmmmmmmm....

Hikaye, atmosfer, karakter ilişkileri o kadar güzel hazırlanmış ki diyecek bir şey bulamıyorum! Sadece şu yukarıdaki sahnelere bakmanız yeterli!

Shinmai Maou no Testament

Babası Basara'ya bundan böyle iki yeni kız kardeşi olacağını söylüyor. Basara bunun şaşkınlığı içinde kafedeki kız-erkek karışık tuvalete dikkatsizce girince, bir kızı üstünü giyerken görüyor. Kızın çığlık atacağını anlayan Basara, çok akıllıca bir hareketle kızın ağzını kapatıp, yukarıda gördüğünüz şekilde duvara yaslayarak sakinleştirmeye çalışıyor. Ve dahası, sonradan bu kızın babasının bahsettiği, kendisinin yeni kız kardeşlerinden birisi olduğunu öğreniyor.

Henüz ikinci dakikasında bu kadar harika bir sahneyle açılış yapan seri, hikayesi ile büyülüyor. Daha bitmedi!

Sonra, Basara'nın yeni kardeşi Mio, eve geldiği ilk günden, yeni abisini yukarıda görüldüğü şekilde çok doğal, gerçekçi ve samimi bir yolla uyandırıyor. İkili ilişkileri yansıtmak için kullanılabilecek en iyi sahnelerden birisi gerçekten de.

Hikaye devam ettikçe, Basara'nın yeni kardeşleri, Mio ve Maria'nın aslında şeytan olduğu ortaya çıkıyor! Yalnız, Basara da aslında özel güçleri olan bir kahraman klanındanmış ve büyü yapabiliyormuş! Ama Mio ve Maria aslında çok iyi niyetli şeytanlarmış! Yaa işte öyleymiş.

Gerçekten bu kadar güzel akıl oyunlarını bir araya getiren senaryosuyla, Shinmai Maou no Testament bir başyapıt olma yolunda ilerliyor.

Bonus

Light novel den uyarlama Ecchi-Fantasy anime sayısı yeterli gelmediği için, ek olarak bir tanede aynı türde manga uyarlaması eklenmiş. Ya da dört LN uyarlaması alana, aynı türden bir de manga uyarlamasını hediye olarak veriyorlar.

Isuca

Isuca da çıplak okçular hakkında çok güzide bir anime. Yukarıda görüldüğü gibi çıplak olmayan ama tahrik edici tarzda olan kıyafetlerde kabul edilebiliyor.

Karakterlerin birbirleri ile bu kadar içli dışlı pozisyonlarda oturması ve uzanması da seride sık görülebilen hoş detaylardan.

*********************************************************************************************************************************

Nihayet, yazarken çok eğlendiğim bu güzel yazının da sonuna geldik. Büyük ihtimalle iki ay sonra, kış sezonu animeleri bitinceye kadar bir şey yazmayacağım. Geçen senenin en iyi animeleri sıralamasını yapmak için de 2014 yılında başlayan bütün animelerin tamamlanmasını bekliyorum. Onlar da mart ayı sonunda tamamlanınca, 2014 yılı içinde başlayıp, benim izlediğim bütün animeleri değerlendirmeye alan sıralamamı da ekleyeceğim.

Bir daha ki yazıda görüşmek üzere...

Kış 2015: İlk İzlenimler

noreply@blogger.com (akai) — Thu, 05 Feb 2015 23:55:00 +0000

2015 kış sezonu başlayalı epey bir zaman oldu. Sezonun ilk haftasında başlayan animelerin bu hafta 5. bölümleri yayınlanıyor. Normalde bütün animelerin yayınlanmasının beklediğimden sezon başladıktan iki-üç hafta sonra yazdığım bu yazı, özel hayatımda yaşadığım yoğunluk nedeniyle diğer incelemeler ile birlikte bayağı bir gecikti. Geç olsun da güç olmasın diyerek değerlendirmeye geçelim.

Öncelikle çok kısır bir sezonun içerisinde olduğumuzu söyleyerek başlayayım. Bu sezon başlayan anime sayısı normalde alışık olduğumuzdan az olduğu gibi, başlayan animelerin çoğu da berbat. Kaliteli devam serileri olmasa izleyecek bir şey yok neredeyse. Özellikle son dönemlerde çok fazla karşımıza çıkan aptal fantastik-ecchi Light Novel uyarlamaları bu sezonu tamamen istila etti. Onlar için ayrı bir sürprizim var.

Aldnoah.Zero 2

İki ana karakterini öldürüp büyük sükse yaparak ilk sezonunu bitiren Aldnoah.Zero, ikinci sezona bu karakterlerin hayatta olduğunu gösterip başlayarak hikayesinin etkileyiciliği ve tahmin edilemezliğini kendi elleri ile bozdu. Tabi, Inaho gibi seriyi neredeyse tek başına taşıyan bir karakteri öldürmek biraz yürek ister. Strateji‘ye dayalı mecha savaşlarıyla aldnoah hikayesinde kolaya kaçmasına rağmen genel olarak bıraktığı kalitede devam ediyor.

Ansatsu Kyoushitsu

2012 yılında mangası yayınlanmaya başlayan ve hemen akabinde büyük bir hit haline gelen Ansatsu Kyoushitsu ilk bölümlerde gördüğüm kadarıyla fazla abartılmış. Daha çok ortaokul seviyesini (Shounen Jump’ın genel hedef kitlesi.) hedef alarak hazırlanan seri, yine de eğlenceli yapısıyla izlemesi zevk veren bir yapım.

Death Parade

Yeni evlenmiş bir çifti, hayatlarını ortaya koydukları bir oyunla karşı karşıya getirip iç benliklerini ortaya dökmelerini sağlayan, ölümden hemen sonraki bir yargılama sahnesinde geçen farklı ve etkileyici bir animenin başlangıcına şahit olduk. İlk bölüm harikaydı ve serinin potansiyeli çok yüksek.

Durarara!!x2 Shou

Beş sene önce bıraktığı yerden aynen devam ediyor. Değişik anlatım tarzı ve hikâyesi, ilginç karakterleri ile durarara her zamanki gibi harika. Orijinal materyalin tamamının 3 sezon şeklinde animeye uyarlanacak olması başlı başına bir heyecan sebebi. İlk sezonu izlemediyseniz hemen başlayıp yetişmenizi tavsiye ederim.

JoJo no Kimyou na Bouken: Stardust Crusaders 2

Jojo: Stardust Crusaders da ilk sezonu gibi devam eden bir başka seri. Hep aynı formülü kullanarak ilerlemesi nedeniyle ilk sezonda çok sıkılmıştım. Umarım ikinci sezonda bu düzen kısa sure içinde değişir.

Junketsu no Maria

Devam sezonu gelen animeler haricinde, izlenebilir seviyede olan, az sayıda yeni animeden birisi de Junketsu no Maria. Orta çağ atmosferini ve yüzyıl savaşları dönemini güzel yansıtan seri dini ögeleri hikayesi içinde kendince eleştirmesi ile birlikte cinsel konularda biraz fazla cüretkâr. İlk bölümler göz önüne alındığında anlatımı akıcı ve izlemesi zevkli.

Kuroko no Basket 3

Bu sezona damga vuracak olan şahıs!

Kuroko da bildiğimiz gibi devam ediyor. Karakterlerin doğaüstüne varacak şekilde yeteneklere sahip olmasını bu seride da artık garipsemek abes olur ama bu sezonun ilk bölümlerindeki Haizaki denen karakterin yeteneği de çok saçmaydı. Yalnız, seri sunum yapmadaki ve seyirciyi içine çekmedeki başarısını, her bölüm öncesi mucizevi nesil üyelerinin kısaca tanıtımını yapan yeni giriş kısmıyla bir kez daha sergiliyor.

Saenai Heroine no Sodatekata (Saekano)

Bu sezon ki Light Novel uyarlamalarından birisi. Yalnız diğer kötü uyarlamaların aksine Saekano'nun oldukça iyi bir iş çıkardığını söylenebilir. Ecchi ve Harem unsurlarını ele alan serilerde alışık olduğumuz karakter tiplerinin etrafında kurulmasına rağmen renkli çizimler ve kalite animasyonla süslenen hikâye anlatımı ve fazla basit olarak bahsedilen diğer kız karakterin varlığı ile Saekano türünün başarılı örneklerinden biri olabileceğinin sinyallerini verdi.

The Rolling Girls

Sezonluk tuhaf anime kontenjanının bu seferki üyesi The Rolling Girls. Saçma sapan hikayesi, rengarenk dünyası, anlamsız aksiyonu ve aşırı gösterişsiz ana karakteri (Saekano ile bu konuda benzerlik gösteriyor.) ile rolling girls çok güzel başladı. Heyecanla takip ediyorum.

Tokyo Ghoul √A

İlk sezon gibi ikinci sezonuna da çok sağlam bir bölümle giriş yapan Tokyo Ghoul, sonraki iki bölümünde yine ilk sezonda olduğu gibi biraz afalladı. Neden bu kadar kötü bir prodüksiyonla hazırlandığını merak ettiğim seri, Kanekinin birinci sezon ile ikinci sezon arasında yaşadığı olumlu yöndeki gelişimi, animenin bütününe de yayabilirse asıl istediğimiz seviyeye gelebilir.

İlk izlenimlerin birinci bölümü burada bitiyor. Esas güzel animeleri part 2'ye ayırdım :D

Shingeki no Bahamut: Genesis

noreply@blogger.com (akai) — Wed, 04 Feb 2015 21:41:00 +0000

Online bir kart oyunundan uyarlanan, Meksika benzeri ortamlarda geçen, türlü mitolojilerin ve dinlerin birbirine karıştırıldığı fantastik bir dünya ile karşımıza çıktı Shingeki no Bahamut: Genesis.

Bir önceki sezonda "Zankyou no Terror" ile bize farklı bir anime zevki yaşatan MAPPA stüdyosu, bu kez Bahamut ile beğenileri toplamayı başardı. İzlerken insan üzerinde oluşturduğu en büyük etki bir anime gibi hissettirmemesiydi.

Genelde filmlerde gördüğümüz çılgın, rüzgarın götürdüğü yöne doğru giderek yaşamayı seven bir ana karakterin öncülüğünde, kısmen alışık olduğumuz takipçi bir karakter, çocuk gibi davranan tatlı bir genç kız ve küçük bir çocuk gibi görünen 200 yaşlarında bir zombinin çok ilginç bir karakter grubu oluşturduğunu söylemek yanlış olmaz.

Kısa süresinin sınırlamaları içerisinde, gücü yettiğince karakterlerini geliştirmeye çabalayan, baştan belirlediği kurgusunu hiç bozmadan düzenli bir şekilde sunan seri, oluşturmak istediği macera hissini başarılı bir şekilde seyirciye aktardı. Hiçbir zaman kendisinden beklenenden fazlasını yapmaya çalışmayarak, özelliğini ve çekiciliğini kaybetmedi.

Vakit darlığı dolayısıyla değinmesi gereken birçok unsurunu es geçmek zorunda kaldı belki ama kendisine verilen zaman diliminde yapılabilecek en doğru şeyi yaparak, her konuya saldırıp hiçbirini tam olarak anlatamamaktansa, öncelik verdiği esas konusunu, bu koca evren içerisinde detaylandırdığı tek hikaye yaparak düzgünce anlatmayı tercih etti.

Amira’ya çıktığı yolda ortaklık etmeye mecbur kalan, komik ve eğlenceli Favoro’nun maceraları oldukça keyifliydi. Shingeki no Bahamut: Genesis, sonbahar sezonunun ve genel olarak bütün senenin en başarılı seyirliklerinden birisi oldu.

Hikaye anlatımı - 8 - Hikayeyi fazla dallandırıp budaklandırmadan net bir şeklide anlatıyor.
Seslendirme - 8 - İdeal standartlarda.
Karakterler - 9 - Favoro başta olmak üzere genellikle sıra dışı karakterler.
Sürükleyicilik - 8 - Yeterli seviyede.
Teknik detaylar - 9 - Görsel anlamda etkileyici. Opening introsu ve OST kullanımı da oldukça başarılı.
Genel - 8.7 -

Psycho-Pass 2

noreply@blogger.com (akai) — Mon, 02 Feb 2015 21:19:00 +0000

Oluşturduğu distopik dünyası ve felsefi sorgulamalarıyla bizlere harika bir ilk sezon sunan Psycho Pass’ın, ikinci sezonu sona ereli bir aydan fazla oldu.

Bu sezon, ilk sezonda seriyi taşıyan en önemli iki karakterin bulunmadığı, özellikle Makishima’nın seriye kattığı değerin ne kadar büyük olduğunu görmemizi ve bu yazının bir ay gecikerek istemsiz bir şekilde yazılmasını sağlayan çok kötü 11 bölüm sundu karşımıza.

Seriye yeni katılan karakterlerden özellikle Kamui, başlarda ilgi çekici bir karakter olsa da, sonradan kendisi ile ilgili açıklanan gerçekler, "Bu Psycho Pass mı, yoksa 3. Sınıf bir bilim kurgu filmi mi?" şeklindeki soruları, sık sık kendi kendime sormama neden oldu.

Bu sezon tema olarak, *Gulliver'in geziler*inde geçen, ilk sezonda Makishima'nın referans olarak kullandığı bir fikri kendi içeriğine yedirip felsefi niteliğini sürdürmeye çalışan Psycho Pass maalesef bu sefer saçmalamaktan ileri gidemedi. Urobuchi gen’in (Urobutcher) ikinci sezonun senaryosunun yazmayıp sadece supervisor olarak kalması, onu taklit etme çabasında olan kişiler tarafından yazılmış kötü bir senaryoyu takip etmemize neden oldu.

-Bravo! Çok güzel saçmaladınız.-

İlk sezonun üzerine neredeyse hiçbir şey koyamayan bu sezonu hiç olmamış gibi varsayıp, Japonya da yeni çıkan ve buralara birkaç ay sonra gelecek filmi izlemek, yapılabilecek en doğru tercih. İzlemeyenlerin hiçbir şey kaçırmayacağını düşündüğüm bu ikinci sezonu, yapımcıların kendileri de film öncesi reklamdan fazla bir şey olarak görmemiş olsa gerek.

**Gulliver'in Gezileri, kitabın çocuklara uyarlanmış versiyonun fazla olması ve eski bir çizgi filmi olması nedeniyle genellikle bir çocuk kitabı olarak bilinir ama alakası yok. Okumanızı şiddetle tavsiye ederim.**

Hikaye anlatımı - 7 - Merak uyandırma konusunda fena değil ama ilk sezonun yakınından geçemiyor.
Seslendirme - 7 - Sıradan.
Karakterler - 6 - İlk sezonu taşıyan iki karakterin de yokluğu çok fazla hissedildi. Özellikle Makishima'nın.
Sürükleyicilik - 7 - Gizemlerini açıklayana kadar fena değildi.
Teknik detaylar - 7.5 - İlk sezondan meşhur olan özensiz animasyon ve çizimler, (Buradan ilk sezonda ki bazı görsel saçmalıkları görebilirsiniz.) yine şanına yakışır şekilde kalitesizdi. Harika opening, başarılı ending ve vasat bir OST.
Genel - 7 -

Akame ga Kill!

noreply@blogger.com (akai) — Mon, 02 Feb 2015 01:07:00 +0000

Shounen serileri genel olarak iki başlık içinde değerlendiririm. "Mainstream" seriler ve "Unorthodox" seriler. Mainstream seriler bütün shounen klişelerini işleyen tahmin edilmesi genellikle kolay olan Naruto, One Piece ve Bleach gibi örneklerdir. Unorthodox seriler ise, genç yaşta karakterleri ön planda tutmasına, shounen duyguları kabartan temalara sahip olmasına rağmen konusu, işlenişi ve olay örgüsü bakımından çok daha karanlık ve sert olan serilerdir. Shingeki no Kyojin, FMA Broterhood ve Death Note(Evet bu da bir shounen) popüler örnekleri olarak verilebilir.

Bu iki alt kol genel olarak kendi tarzlarının dışına pek çıkmasa da, arada sırada birbirlerinin özelliklerinden azımsanmayacak derecede beslenen seriler çıkar. Buna son dönemlerde verilebilecek en güzel örnek Hunter x Hunter. Başlangıcı ve genel yapısı ile apaçık bir "Mainstream Shounen" olan HxH, olaylar ilerledikçe unorthodox diye tabir ettiğim serilerde kullanılan karanlık ve sert yapıya aşırı derecede büründü ve unorthodox ögeler içeren mainstream bir shounen oldu. Bunun tam karşıtı olarak verilebilecek en güzel örnek ise, uğruna bu kadar uzun bir ön bilgilendirme yazısı yazdığım, bu başlığın esas ilgilenmesi gereken seri olan ve kısa süre önce tamamlanan Akame ga Kill! Evet, Akame ga Kill mainstream ögeler içeren bir "Unorthodox Shounen".

Fırtına gibi başladı Akame ga Kill! Etkileyici giriş bölümü, hızlı ve akıcı ilerleyen hikayesi, gelişimini yaptırmaya bölümler harcadığı temel karakterlerini hiç düşünmeden harcayan acımasız yapısıyla; izlerken geçen zamanın nasıl geçtiğini anlayamadığımız efsane bir shounen örneğine şahit oluyorduk, ta ki… Animenin manganın senaryosundan ayrılıp kendi orijinal sonuna doğru dönüş yaptığı 20. Bölüme kadar.

Serinin zirve yaptığı 17.bölüm.
Tatsumi'nin gördüğü tablonun vahameti bakışlarına yansıyor.

20. Bölümden sonra, o zamana kadar doğal bir şekilde kendi yolunu bulan bir yapıda ilerleyen hikâye anlatımı aksamaya hatta mantıksızlaşmaya başladı. Öyle ki serinin ünlü acımasızlık konsepti, karakterleri zorlama bir şekilde öldürmeye döndü ve seri ilk 19 bölümdeki etkileyiciliğinin tam tersinde bir felakete dönüşmeye başladı. Alakasız büyük yaratıkların ortaya çıkması, sondan önceki bolümde prensin kullandığı dev “Imperial Arm” ve bu yaratıklara birlikte dalma klişesi gibi saçmalıklarla, Akame ga Kill acınası basit shounenlerle aynı kıvama geldi.

Normalde animelerin orijinal sonla bitmesi, mangaya sadık kalmaması gibi şeyleri çok takmayan birisiyimdir fakat Akame ga Kill’ in manganın yolundan ayrıldıktan sonra yasadığı düşüş önemsenmeyecek gibi değildi. Bu sayede, manganın senaryo kısmına bakan Takahiro’nun hikâyenin doğal gidişatını yakalamada ki hünerini anlamış olduk.

Rüya gibi başlayıp, kâbus gibi biten Akame ga Kill; son bölümün az da olsa toparlamasına ve genel performansına bakılırsa, her şeye rağmen oldukça başarılı bir anime olarak sınıflandırılabilir.

Hikaye anlatımı - 8 - Akıcı ve izleyiciyi hemen içine çeken başarılı bir anlatım. Nadir de olsa duyguları yansıtmada eksik kaldığı oluyor.
Seslendirme - 9 - Yeni ve tecrübeli seiyuu'lar bir araya getirilerek başarılı bir cast oluşturulmuş.
Karakterler - 8 - Çok etkileyici karakterler bulunmasa da genel olarak başarılı. Esdeath sürekli abartılarak esas kötü olarak gösterildi ama bende hiç bir zaman o gerçek villain izlenimini oluşturmadı.
Sürükleyicilik - 9 - Saçmalamaya başlayana kadar hızlı temposu sayesinde çok sürükleyiciydi.
Teknik detaylar - 9 - Animasyon ve çizimler kaliteli. OST bir hayli başarılı. 2. Opening güzel, 1. Opening ve endingler ise vasat.
Genel - 8 -

Sonbahar 2014: İlk İzlenimler

noreply@blogger.com (akai) — Thu, 16 Oct 2014 21:36:00 +0000

Beklentilerin çok üstünde bir yaz sezonundan sonra, genellikle senenin en güçlü animelerinin geldiği sonbahar sezonu bizi yeterince tatmin edebilecek mi?

Amagi Brilliant Park

Kyoani bu kez hem Moe kızlarını hem de seksi (?) erkeklerini bir anime de buluşturarak, yalnızca kız veya erkek izleyici odaklı bir seri yapmak yerine, bir taşla iki kuş vurmayı hedefliyor. Konu kendilerinden beklenir şekilde çok ciddi değil. İlk bölümün ortalarında çocukla, pelüş yaratık kavga ederken kapatmamak için kendimi zor tuttum ama sonlara doğru olay ilginçleşmeye başladı. Bir süre daha izlemeye devam edeceğim ama sonunu getirebileceğim kadar iyi olur mu? Bilemiyorum.

Daitoshokan no Hitsujikai

Daitoshokan no Hitsujikai bir eroge( Visual Novel) uyarlaması. Okulda geçen romantizm ağırlıklı Daitoshakan'ı eğer "Mashiroiro Symphony", "Hoshizora e Kakaru Hashi", "Clannad (ilk sezonu)" gibi romantizm, harem tarzı serileri sevdiyseniz beğenebilirsiniz. Ben eğer sıkıcı olmazsa izlemeyi düşünüyorum.

Fate/Stay Night: Unlimited Blade Works (TV)

Bu sefer orijinal VN’ deki Unlimited Blade Works route'unu işleyecek olan Fate Stay Night remake’i. Fate Zero ile harikalar yaratan Ufotable, gelen büyük başarının ardından Fate Stay Night’a el atmaya karar verdi ve yine prodüksiyon olarak çok özenilmiş bir anime ile karşımıza çıktı. Şu ana kadar ilk seriyle konu olarak neredeyse hiçbir farklılık olmadığı için dikkat çeken tek şey kalite oldu. Ama açık olan bir şey var ki Fate Stay Night, Ufotable elinde bayağı bir etkileyici olacak.

Grisaia no Kajitsu

Son yılların en ünlü VN’lerinden biri olan Grisai no Kajitsu beni en çok şaşırtan başlangıçlardan birini yaptı. Oldukça özenilerek hazırlanmış olan seri, tipik romantizm odaklı VN formatında ilerleyişine rağmen ilginç karakterleri ( Özellikle ana karakter) ve ipuçlarını şimdiden verdiği dram ve psikoloji öğeleriyle çok başarılı bir görüntü çizdi. 50 saat uzunluğundaki bir hikâyeyi 13 bölüme sığdırmak konusunda ne kadar başarılı olabilirler, bilmiyorum ama Grisaia, ilk 2 bölümü itibariyle Clannad veya Kanon gibi başka bir unutulmaz VN uyarlaması olabileceği izlenimini bende uyandırdı.

Inou-Battle wa Nichijou-kei no Naka de

Özel güçlerle takıntılı olan bir Chuunibyou ve diğer kulüp arkadaşlarının bir gün aniden özel güçlere sahip olmasıyla başlayan günlük küçük maceralar. Çok klişe ve boş bir anime gibi gözükse de bazı yerlerde beni eğlendirdi. Şimdilik takip ediyorum.

Kiseijuu: Sei no Kakuritsu

Sezonun anime dünyasında dikkat çeken başlangıçlarından birini Kiseijuu yaptı. Sağ eli bir çeşit virüs tarafından ele geçirilen ve elinde ki tam kontrolünü kaybeden bir delikanlı üzerinden başlayan seri korku ve vahşet öğelerini kaliteli animasyon, çizimler ve seslerle birleştirip umut vaat eden bir başlangıç yaptı. 24 bölüm gibi her animeye nasip olmayan bir bölüm sayısına da sahip olan Kiseijuu, bakalım ilk bölümde oluşturduğu beklentileri karşılayabilecek mi?

Nanatsu no Taizai

İğrenç ötesi bir ana karakter önderliğindeki klasik Shounen, Nanatsu no Taizai, çok vasat bir başlangıç yaptı. Magi’yi ve daha nice Shounen seriyi batıran A-1 pictures stüdyosu tarafından hazırlanan seriyi şimdilik zor da olsa takip etmeye çalışıyorum.

Ookami Shoujo to Kuro Ouji

Erkek karakterini kızların sevgilisi yapmak için aşırı uğraşan bir başka Shoujo seri daha. Yalancı bir kızla dışarıdan çok iyi, içten içe sadist bir oğlanın aşk hikâyesi. Büyük ihtimalle oğlan her bölümde kızın yüzünü kızartacak ve kendisine yavaş yavaş âşık edecek süper cool bir hareket yapacak ve seri bunun üzerinden yürüyecek. Oluşturduğum olumsuz tabloya rağmen Ookami Shoujo to Kuro Ouji’nin eğlenceli yanları da yok değil. Ayrıca, bu türün geçen sezon ki temsilcisi Ao Haru Ride’ye oranla daha hareketli ve yenilikçi.

Psycho-Pass 2

Efsane ilk sezonunun ardından ikinci sezonu da sağlam başladı Psycho-Pass’ın. Daha ilk bölümün sonunda karşımıza yine karizmatik bir karakter çıkaran seri, ilk sezonun yarısı uzunluğunda olacak(11 bölüm). Bu da daha hızlı bir tempo ile ilerleyeceğini gösteriyor. Her bölümden sonra bir sonraki haftaya iple çekeceğim günler başladı.

Shigatsu wa Kimi no Uso

Bu sezon en çok beklentim olan serilerden biri olan Shigatsu wa Kimi no Uso, çok güzel bir başlangıç yaparak ilk bölüm itibari ile beklentilerimi tam anlamıyla karşıladı. Hikâyenin müzik konusu hiç ilgimi çekmemesine rağmen romantizm, insan ilişkileri ve dram öğeleri üzerinden başarılı olacağı gözüken Shigatsu, izlerken insanın içini ısıtan serilerden biri olacak gibi. 22 bölüm sürecek olması ve manganın tamamını anime'ye uyarlayacak olması ( Sonu yarım kalmayacak yani) bile başlı başına bir izleme nedeni. Üstüne birde kaliteli animasyon, renkli çizimler, harika seslendirmeler ve şarkılar eklenince Shigatsu hakkında konuşmak bile beni heyecanlandırmaya yetiyor.

Shingeki no Bahamut: Genesis

En son Zankyou no Terror ile gözlerimizi bayram ettiren Mappa, bu kez de Shingeki no Bahamut ile görsel şölen sunmaya devam ediyor. Meksika esintileri olan bir bölgede geçen anime de şeytanlar, tanrılar ve daha bir sürü epik tema bulunuyor. Çılgın ve çirkin bir ana karakter üzerinden giden Shingeki no Bahamut sağlam bir başlangıç yaptı.

Trinity Seven

Trinitiy Seven için yapabileceğim en iyi tanım: "Kaliteli Ecchi" olur herhalde. Konudan bahsetmeye pek gerek yok. Büyücüler, büyü okulu falan derken asıl ortaya çıkarmak istedikleri Ecchi ve Harem öğeleri. Ecchi’nin kalitelisi mi olur? Evet, olur. Kullanılan fan servisler seriyi boğmadıktan ve izlerken eğlendirdikten sonra Ecchi öğeler de kaliteli gözükebilir. Ama bunu yapabilen Ecchi ve Harem serisi çok az tabi.

Bunlar dışında;

Denki-gai no Honya-san - Büyük bir kitapçıda çalışanlar üzerinden anlatılan, otaku kültürü ağırlıklı komedi serisi. Bu tarz otaku serilerinden sıkıldım. Denki-gai'da da çok farklı bir şey göremediğim için ilk bölümün bile tamamını izlemedim açıkçası.

Donten ni Warau - Samuraylarla dolu ciddi bir şey beklerken, bishounenler ile dolu kızlara yönelik, gereksiz bir seri buldum. Hiç bulaşmamak lazım!

Madan no Vanadis - Fantastik bir dünyada çok güçlü bir savaşçı prenses, bir oğlana bundan sonra benim için yaş....... burada duralım! İyi bir hikaye anlattığını sanan saçma sapan bir Harem-Ecchi serisi!

Shirakabo - Bakuman'ın manga sektörü yerine, anime sektörünü anlatan versiyonu. Normal de ilgi çekici olması lazım ama tempo ağır olduğundan ilk bölümü tamamlayamadım. Belki sonra bir göz atarım.

Terra Formars - Marsta evrim geçirmiş hamam böcekleri ile ilgili ilginç olabilecek bir konu var ortada ama rezalet derecede özensiz işlendiği ve hazırlandığı için izlemek eziyete dönüşüyor.

Ushinawareta Mirai wo Motomete - Bu da bu sezon ki bir başka VN uyarlaması. Diğerleriyle kıyaslanamayacak derecede kötü. Mecburiyetten yapılmış gibi!

Sonuç olarak, bu sezon da yine geçen sezon ki gibi izlenebilecek kaliteli anime sayısı bir hayli fazla.

Barakamon

noreply@blogger.com (akai) — Thu, 16 Oct 2014 10:39:00 +0000

Yaptığı işle takıntılı hale gelen, hiçbir şekilde kendine zaman ayırmayan ve bu nedenlerden dolayı ilham kaynağı kısıtlanmış bir Hat (kaligrafi) ustasının, babası tarafından kendisine çeki düzen vermesi için uzak ve küçük bir köye geçici olarak gönderilmesi ile başlayan bir hikaye...

Hayattan kesitler ve komedi alanları üzerinde yoğunlaşan Barakamon, büyük şehrin stres ve gerginliği içerisinde yolunu ve hayal gücünü kaybeden Handa Seishuu’nun küçük bir köyde insanlarla ve doğa ile kaynaşarak, monotonlaşmış sanatını yeninden canlandırması üzerinde duruyor.

Ana karakterimiz Handa tam anlamıyla bir şehir çocuğu ve kırsal yaşam ona oldukça zor geliyor. Biraz ürkek bir kişilik gibi gözükse de eserini eleştirdiği için baston kullanan yaşlı bir adama yumruk atacak kadar ateşli bir karakter. Kendisinin gelişiminde ve mutluluğu yeniden tatmasındaki en büyük etken ise köylüler.

İki numaralı ana karakterimiz Naru’nun başını çektiği köylüler, sıcakkanlı ve doğal tavırları ile seride önemli konumdalar.

8 yaşlarında bir çocuk olan köyün maskotu Naru, Handa’yı köyün her aktivitesine dahil ederek onun kendi yolunu bulmasında ve hayatta esas mutluluğun ne olduğunu fark etmesinde en büyük rolü oynuyor.

Birkaç sene önce yayınlanan Usagi Drop ile küçük benzerlikler gösteren Barakamon, daha çok dramatik unsurlarıyla ön plana çıkan Usagi’nin aksine, daha hafif bir anlatım ve komedi yönüyle ağır basıyor.

İzlerken rahatlatan ve mutlu eden bir seri olan Barakamon, bana göre yaz sezonunda tamamlanan animelerin en başarılısıydı.

Hikaye anlatımı - 10 - Hayat dersi verir nitelikte. Aynı zamanda eğlenceli.
Seslendirme - 9 - Çocukları gerçekten çocuklar seslendiriyor. Yetişkinler için olan kadro da çok iyi.
Karakterler - 9 - Doğal ve komik karakterler.
Sürükleyicilik - 8 - Çok heyecanlandıracak bir seri değil ama hiçbir zaman da sıkıcı olmuyor.
Teknik detaylar - 8 - Animasyon ve çizimler başarılı. OST ve Ending idare eder. Opening seri ile tam uyumlu ve çok güzel.
Genel - 9 -

Ao Haru Ride

noreply@blogger.com (akai) — Wed, 15 Oct 2014 20:37:00 +0000

Türünün kökenlerine, en ufak bir yenilik denemeyi düşünmeyecek kadar bağlı bir animeydi, Ao Haru Ride.

Shoujo’larda çok bulunan neşeli, iyilik dolu ana kız karakterimiz anlatıcı rolünü üstlenmişti. Karizmatik, yakışıklı, çok fazla işi pek zorlanmadan yapabilen ve geçmişinde saklı bir yara bulunan esas oğlanımız da hazırdı. Gerekli olan tek şey birkaç renkli yan karakterdi. Eh onları oluşturmak da mangaka için pek zor olmamıştır, sanırım.

Ağır temposunu animenin bütün süresine yayan seri genel olarak sıradan bir anlatım kullandı. Karakterlerin birbirleri ile ilişkileri ve nasıl bir grup olarak bir araya geldikleri son bölümlere kadar monoton bir şekilde anlatıldı. Serinin en başarılı olan kısmı ise sonlarda yansıtılan dram oldu.

Romantizm konusunda Futaba’nın Kou’ya hayranlığı ve tek taraflı kovalamaları dışında pek bir şeye rastlamadığımız Ao Haru Ride, bölüm sayısının da az olması nedeniyle bu konuda yetersiz kaldı ve serinin esas anlatmak istediği şey olan aşk hikâyesinde hiçbir yere varamadan sona erdi.

Çok sıradan ve alışagelmiş bir hikâyeye sahip olan ve prodüksiyon tarafında da yeterli özen gösterilmemiş olan Ao Haru Ride, maalesef ortalama bir Shoujo örneği olmaktan ileri gidemiyor.

Hikaye anlatımı - 6 - Sıkıcı.
Seslendirme - 7 - Uchida Maaya'yı normalde severim. Sesi çok özel olmasa da kendisi çok güzel (:D) Ama Futaba'yı kulak tırmalayıcı seviyede cırtlak seslendirmiş. Ayrıca öğretmenin sesi de hiç olmamış.
Karakterler - 7 - Vasat.
Sürükleyicilik - 6 - Takip etmekte zorlandım.
Teknik detaylar - 7 - Opening'i seri ile tam uyumlu ve çok güzel. Animasyon'a ve çizimlere hiç özenilmemiş. Özellikle karakterlerde birçok sahnede bozulmalar oluyor ve profilden burunları çok uzun gözüküyor. OST ve ED fena değil.
Genel - 7 -

Zankyou no Terror

noreply@blogger.com (akai) — Wed, 15 Oct 2014 18:07:00 +0000

Anime filmlerinde ve çok az TV serisinde görebildiğimiz kalitede animasyonlara sahip olan; tarz, çizimler ve konu olarak bakıldığında 90’ların animeleri ile çok fazla benzerlik gösteren Zankyou no Terror, etkileyici bir animeydi.

Kendilerinin ve kendileri gibi özel çocuk olma yolunda denek olarak kullanılan, ölmüş arkadaşlarının acısını dünyaya duyurmak ve bir nevi intikam almak isteyen iki gencin kendi yolları ile amaçlarını gerçekleştirmeye çabaladığı…

Ailesinde problemleri olan yalnız bir kızın onlara katılıp yapabileceği en büyük iyiliği, var oluşlarının bir şahidi olarak gerçekleştirdiği…

Doğruları savunduğu için işinden uzaklaştırılan keskin zekâlı bir polisinse, zanlı olarak peşine düştüğü bu çocuklar sayesinde insanların ve toplumu yönetenlerin göründüğü kadar masum olmadıklarını bir kez daha anladığı…

Derin ve politik eleştirilere sahip olan bir hikâyeye şahitlik ettik.

Genel olarak bakıldığında ilk bölümlerde yer alan bulmacalar ve dedektif ile suçlular arasında geçen zeka oyunları çizgisi, sonradan Five adlı karakterin ortaya çıkması ile başlayan süper zekaların kapışması klişesinden çok daha başarılıydı. Seri o yöne doğru gelişim göstermeseydi, çok daha başarılı olabilirdi.

Başladığında oluşturduğu beklentilerin biraz altında kalan ve sade bir sonla biten Zankyou no Terror, 11 bölümlük kısa süresine rağmen son zamanlarda birbirine çok benzer animelerle daralmış bu sektörde bizlere 90’lı yıllardan kalan hoş bir esinti sundu.

Hikaye anlatımı - 9 - Fazla detaya inmeyen sade ama şık bir anlatım.
Seslendirme - 8 - Kaliteli.
Karakterler - 8 - Anlatımın stili ve bölüm sayısının azlığı nedeniyle hiçbiri yeterince işlenemiyor.
Sürükleyicilik - 8 - Yeterli seviyede.
Teknik detaylar - 10 - Anime'nin atmosferi ile tam uyumlu açılış introsu. Harika animasyonlar, çizimler ve OST kullanımı.
Genel - 8.5 -

Gekkan Shoujo Nozaki-kun

noreply@blogger.com (akai) — Tue, 14 Oct 2014 19:36:00 +0000

Adında Shoujo olduğu sizi aldatmasın, Gekkan Shoujo Nozaki-kun başından sonuna kadar Shoujo’nun klişeleri ile dalga geçmek için yapılmış çok güzel bir komedi serisi.

Tatlılığın kitabını yeniden yazan (Şahsi görüşüm) ve Nozaki’ye âşık olan Sakura Chiyo’nun ve diğer renkli karakterlerin, erkek bir Shoujo manga yazarı olan ve etrafındaki bütün olayları mangasına referans olarak kullanmayı deneyen Nozaki’ye, fikir bulma konusunda yardım etmeleri üzerinden izlediğimiz seride; klasik Japon adetlerinden, Visual Novel’lere kadar çoğu şey ele alınıp, dalgası geçildi.

Özellikle Galge ( Visual Novel) oynadıkları bölümde beni gülme krizine sokan Gekkan Shoujo Nozaki-kun, hakkında çok şeyler yazılabilecek bir seri değil. Ancak güldüren yapısı ve klişeler ile dalga geçme şekli ile başarılı bir komedi örneği.

Hikaye anlatımı - 9 - Çok eğlenceli.
Seslendirme - 10 - Sakura'nın seiyuu'su daha yeni yeni roller alıyor ama inanılmaz tatlı bir sesi var. Onun dışındaki kadro da çok güçlü.
Karakterler - 9 - Eğlenceli ve ilginç karakterler.
Sürükleyicilik - 7 - Tam olarak bir konuya bağlı olarak ilerlemediği için fazla sürükleyici değil.
Teknik detaylar - 7 - Opening kötü, Ending idare eder. Animasyon, çizimler ve OST sıradan.
Genel - 8.5 -

Aldnoah.Zero

noreply@blogger.com (akai) — Tue, 14 Oct 2014 16:12:00 +0000

Farklı cephelerde yer alıp niyetleri benzer olsa da amaçları ve hareket etme biçimleri bariz bir şekilde farklı olan iki ana karakter üzerinden anlatıldı seri.

Daha çok ön plana çıkan ana karakterimiz Inaho: zeki, kendinden emin, stratejik düşünme yeteneğine sahip, donanımlı bir karakter. Kendisi seriyi taşıyan en önemli yapı taşı.

Diğer ana karakterimiz Slaine ise, sürekli diken üzerinde hareket eden, sadakat ve aşk-hayranlık çizgisinin karmaşasında bir duygu ile sürekli prensesi arayan, Inaho’ya göre çok daha az sevilesi bir karakter.

Yan karakterler de seri de önemli roller alıp, ön plana çıktılar. Özellikle Marito, savaş sırasındaki kayıpların ve acıların bir insanda nasıl travma oluşturup, hayatında büyük ve asla iyileşmeyen bir yara bıraktığını gösterme konusunda oldukça başarılıydı.

Savaşlarda dikkat çeken özellik, teknolojik ve askeri güç farkına karşın, muharebeleri kazanan tarafın; genel Mecha serilerin aksine özel güçlü karakterlerin olduğu tarafın değil, akıllı ve stratejik hamlelerle hareket edenin olmasıydı.

Seriye ismini veren Aldnoah Drive, antik bir medeniyetten kalan teknoloji gücü olarak gösterildi. Ama genel özellikleri, çalışma prensibi ve kökeni hakkında yeterli bilgi verilmedi.

Şok edici bir finalle ilk sezonunu tamamlayan ve başarılı bir anime olan Aldnoah.Zero’nun ikinci sezonu kış sezonunda gelecek.

Hikaye anlatımı - 8 - Henüz hikayenin geneli hakkında fazla bilgi verilmemiş olsa da anlatım güzel.
Seslendirme - 8 - Başarılı.
Karakterler - 8 - Inaho'nun önderliğinde altyapısı iyi hazırlanmış karakterler.
Sürükleyicilik - 7 - Haftalık düzende sıkmıyor.
Teknik detaylar - 8 - Animasyon iyi, karakter tasarımları biraz garip, OP ve ED başarılı, OST'ler oldukça sağlam.
Genel - 8 -

Haikyuu!!

noreply@blogger.com (akai) — Tue, 14 Oct 2014 15:17:00 +0000

Voleybol 6 kişi ile oynanır. Sonunda en iyi oyuncuya sahip olan değil, Birlikte en iyi oynayabilen 6 oyuncuya sahip olan kazanır. Yani en iyi takım olabilen.

Haikyuu da verilmek istenen bu genel mesaj, takım sporlarını anlatan neredeyse bütün spor animelerinde kullanılan en klişe temadır. Ama iş belirli bir noktaya gelince kazanan çok değişik yeteneklere sahip olan ve birlikte olursak başarabiliriz anlayışının ırzına geçen ana karakterin takımı olur.

Haikyuu da ise bu mesaj havada kalmıyor ve seri gerçekten takım oyununa dayalı bir anlatım üzerinden gidiyor. Maçlar genellikle aşırı derecede uzun sürmüyor. Uzun süren maçlar bile dakikaların gereksiz dramatize edilmesinden dolayı değil, molalardaki konuşmalar ve seyircilerin maç ile ilgili yorumları gibi nedenler yüzünden uzuyor. Normal maçlarda olan sıradan durumlar atlanıp direk olarak en ihtişamlı, en zor pozisyonlara geçilmiyor. Gösterişsiz sayılar, uzun ralliler, basit hatalar hepsi animenin içerisinde gerçekçi bir şekilde işleniyor. Yani, gerçekten bir voleybol maçının oynandığı hissettiriliyor. Haikyuu, klişeler ve abartılarla yapılan süslemeler ile değil, gerçekçiliği ile ön planda.

Tabi bu pozitif etkenlere rağmen, maç içerisinde oyuncuların telepati ile konuşması, sahanın ortasında uzun uzun nutuk çekmeler, birbirlerinin sözlerini önceden çalışmış gibi tamamlamalar vs. gibi spor animelerinin kronik hastalıkları yine karşımıza çıkıyor. Ama bunların hiçbiri rahatsız edecek seviyede değil.

Ayrıca yukarıda bahsettiğim olağanüstü yetenekli oyuncular da Haikyuu’da hiç yok değil. Genel olarak bir lise öğrencisine göre abartı yeteneklere sahip oyuncular seride az da olsa mevcut. Ama onlar da maçın içinde her topla buluşmalarında akıl almaz şeyler yapmıyorlar. Ve genel bir kabul edilebilirlik seviyesindeler. Yani bu genetik hastalık da yine bir önceki gibi çok fazla rahatsızlık vermiyor.

Voleybolu gerçekçi ve en sadece şekliyle yansıtmaya çalışan Haikyuu, benim gibi Voleyboldan hiç hoşlanmayan birine bile bu spor hakkında baya şey öğrenecek kadar kendini sevdirdiğine göre, başarılı bir seri olduğu açık.

Hikaye anlatımı - 8 - Gerçekçi ve başarılı.
Seslendirme - 8 - Genel olarak iyi.
Karakterler - 8 - Birinci ana karakterimiz Hinata çok klişe bir karakter ve sevilecek neredeyse hiçbir yanı yok. İkinci ana karakterimiz Kageyama, Hinata'ya göre çok daha farklı ve başarılı bir karakter. Yan karakterler de tamamlayıcı rolü çok iyi yerine getiriyor.
Sürükleyicilik - 7 - Genel olarak spor animelerinde olması gerekenden daha az heyecan uyandırıyor.
Teknik detaylar - 8 - Akıcı ve kaliteli bir animasyon, ortalama üstü OP ve ED'ler, idare eder soundtrack'ler.
Genel - 8 -

Tokyo Ghoul

noreply@blogger.com (akai) — Mon, 29 Sep 2014 20:00:00 +0000

İlk bölümünde hızlı bir giriş yapıp, bizi ani bir şekilde değişik bir hikayenin içine atan Tokyo Ghoul, vahşi ve iğrençti.

Anime'yi izlerken hikayeye hem Ghoullerin hem de insanların açısından bakma şansı bulduk. Tabi iki tarafından gözünden olaya bakabilmemiz aslında kimin kurban, kimin suçlu olduğunu sorgulamamıza yol açtı.

İnsanların hikayedeki baş temsilcisi olan Ghoul dedektifi, Amon, her bölümde beş defa kendisine “böyle bir yerde ölecek miyim” diye soran, adalet ve intikam ile takıntılı çok bayat bir karakter.

Ghoul tarafını ise ana karakterimiz, yarı-insan, yarı-ghoul olan Kaneki üzerinden inceledik. Kendisi tipik özgüveni düşük, zayıf başkarakter furyasından gözükmesine rağmen opening’deki değişimini göz önünde bulundurarak, kendisinden patlama yapması konusunda umudu hiç kesmedim. Evet, patlama en sonunda geldi ama bu son bölümün son 5 dakikasında oldu. Yani Kaneki “anime”deki genel imajını düzeltmek için biraz geç kaldı.

Önceden de söylediğim gibi Tokyo Ghoul’ün en güçlü yanı psikolojik tasvirleri. Serinin ilk bölümünde verilen gerilim, hissettirilen çaresizlik hissi daha sonra son bölüme kadar pek fazla karşımıza çıkmadı. Daha çok Kanekinin Ghoul olarak hayatına alışması, Ghouller ve insanların benzerlikleri-farklılıkları ve Ghouller ile Ghoul dedektifleri ( Doves ( Kumrular) ) arasındaki çatışmalar üzerinde duruldu. Özellikle birçok bölümünde aksiyonu ön plana çıkarmaya çalışan seri, gerek animasyonun ve müziklerin yönetimindeki yetersizlik, gerekse boş aksiyonun serinin yapısına en uyumlu parça olmaması nedeniyle bu bölümlerde genel olarak sınıfta kaldı.

Ancak, son bölüm psikoloji bozma ve germe konusunda ilk bölümünde bayağı üzerine koyup tavan yaptı. Kaneki’nin maruz kaldığı ağır işkence insanın içini acıtıp, midesini bulandırmak için fazlasıyla yeterliydi. Üstüne bir de işkence sırasında yaşadığı travma ve mental hesaplaşma sonrasında gelen değişimin yansıtılmasındaki başarı, Tokyo Ghoul’ün en güçlü özelliğini sergileyerek iyi bir final yapmasını sağladı.

Manga’yı takip edenler tarafından, orijinaline sadık bir adaptasyon olmaması ile eleştirilen seri, ~~artık çoğu animeden alışık olduğumuz şekilde hikayenin orta yerinde bitti~~. İlk bölümde vaat ettiği seviyenin altında kalan Tokyo Ghoul, genel olarak bakıldığında başarılı sayılabilecek bir animeydi.

İlk sezon biter bitmez, 2015 kış sezonunda devam serisinin geleceği duyuruldu.

Hikaye anlatımı - 8 - Psikolojik ögeler ve dramatik sahnelerin yansıtılması başarılı. Süre planlaması çok kötü.
Seslendirme - 8 - Kaliteli kadro kendilerinden beklenen performansı veriyor. Özellikle Hanazawa Kana.
Karakterler - 7 - Vasat.
Sürükleyicilik - 7 - Fazla heyecan oluşturmuyor.
Teknik detaylar - 8 - Opening harika, Ending fena değil. Çizimler güzel, animasyon ise kalitesiz(Özellikle dövüş sahnelerinde). Kullanılan OST içerisinde güzel parçalar var.
Genel - 7.5 -

Yaz 2014: İlk İzlenimler

noreply@blogger.com (akai) — Mon, 21 Jul 2014 22:03:00 +0000

Anime dünyasında iddialı olan seriler genellikle bahar sezonlarında çıkar. Kış ve yaz sezonları ise birkaç istisna dışında sönük geçer. Ancak bu sene işler değişti! Oldukça kötü olan bir ilkbahar sezonundan sonra, yaz sezonu çok sağlam bir başlangıç yaptı.

Kısır geçen ilkbaharın kefareti, bu yaz fazlasıyla ödenecek gibi.

Akame ga Kill!

Son zamanlarda anime-manga vs. forumlarında, karakterlerin ölmesinden bahsedildiğine, konu sürekli Akame ga Kill’e geliyordu. Anime de duyurulunca, çoğu kişi tarafından övülen seri ile ilgili beklentiler tavan yapmıştı.

Akame ga Kill, ilk 10 dk’lık kısmında “ Bu sıradan bir Shounen’e benziyor” diye düşünen, benim gibi mangayı okumayan kişileri, bölüm sonunda çok feci ters köşeye yatırdı ve neden acımasızlığı ile ünlü olduğunu gösterdi.

Sonlara doğru üzücü olması gereken bazı yerlerde, yersiz mizah denemeleri biraz abes kaçsa da, Akame ga Kill kesinlikle heyecan verici bir başlangıç yaptı.

Aldnoah.Zero

Böyle mi söylenir lan bu ?

Mecha sevmem. Bunu defalarca da söylemişimdir. Ama sadece boş robot aksiyonundan ibaret olmadığını, sağlam bir hikâye sunabileceğimi düşündüğüm Mecha serileri izlerim. Nitekim Aldnoah. Zero’nun senaryosunu Urobochi Gen’in yazması konu olarak sağlam olacağı konusunda büyük bir teminat. Son izlediğim Mecha seri "Suisei no Gargantia" da onun kaleminden çıkmaydı.

Yayınlanan ilk bölümde beklentilerimi boşa çıkarmadı ve sıradan bir Mecha’dan fazlası olacağını gösterdi.

Ao Haru Ride

Ao Haru Ride’ nin mangası şu anda Kimi no Todoke’ den sonra Japonya’da en çok satan ikinci Shoujo manga. Bütün mangalar içerisinde de en popülerlerden birisi. Çok fazla Shoujo anime uyarlamasıyla karşılaşmadığımız için, animasyona adapte edilenler genelde kaliteli oluyor. Bu nedenlerden dolayı benim Ao Haru Ride’ den beklentilerim bir hayli fazlaydı. Ama ilk bölüm itibariyle biraz hayal kırıklığına uğradım.

Çok fazla izlememiş olsam da genellikle Shoujo serilerin, "Tonari no Kaibutsu-kun" ve "Lovely Complex" gibi yüksek tempolu, komedi dozu yüksek olanlarını severim. Ao Haru Ride ise ilk bölümü itibariyle, benim çok haz etmediğim "Kimi no Todoke" ve "Sukitte Ii na yo" gibi ağır tempolu olanlara daha yakın bir görüntü çizdi.

Bu düşük temposuna rağmen yine de güzel başlayan Ao Haru Ride, umarım temposunu biraz daha arttırıp daha zevkli bir anime haline gelir.

Barakamon

Enfes bir Slice of Life örneği! İzlerken verdiği rahatlama hissi ve haz muhteşem. Yalın konusu ve basit anlatımıyla, kusursuz bir ilk bölüm sunan Barakamon, gerçekten izlemesi çok zevkli bir anime olacak gibi gözüküyor.

Bu tarz animeleri izleyince, hayatın aslında ne kadar güzel olduğunu daha iyi anlıyorum.

Gekkan Shoujo Nozaki-kun

Bu da beni bayağı güldüren güzel bir Romantik-Komedi ( Daha çok komedi) oldu. Eğlenmek için izlenilebilecek hoş bir seri olacak gibi gözüküyor.

Ayrıca 4-koma bir komedi mangasından çıkan serinin, Anime’ye 4-koma tarzında ve kısa süreli yansıtılmamasına çok memnun oldum. O tarz animeler pek güzel olmuyor.

Glasslip

P.A. Works bundan tam iki sene önce, yine yaz sezonunda “Tari Tari” adında bir anime çıkarmıştı. Glassip ona aşırı derecede benziyor. Konu, karakter tasarımları, mekânlar her şey çok benzer.

Yalnız Tari Tari’yi beğenmememe rağmen, Glasslip biraz hoşuma gitti. İzlerken kendimi iyi hissettim ve sanırım izlemeye devam edeceğim.

Kurohitsuji: Book of Circus

İlk sezonu mangadan bağımsız orijinal bir sonla biten, ikinci sezonu konuyla tamamen alakasız olan ve fan service amaçlı yapılan Kurohitsuji’nin bu yeni uyarlaması; Anime’nin ilk sezonunda hikâyenin mangadan ayrılıp orijinal’e kaymasının hemen öncesinden başlayıp, bu sefer manga'ya sadık kalarak “Book of Circus” adlı tek bir Arc’ı seyircilerle buluşturuyor.

Kurohitsuji: Book of Circus’ da, aynı ilk sezonu gibi belli bir kalite seviyesinde başladı. Esas amacı kızları Sebastian aşığı yapmak olsa da, izlenebilir bir seri.

Ben ilk sezonu izleyip ikinci sezona dokunmamıştım. Yani benim izlemem için uygun.

Rail Wars!

Allah aşkına bu yukarıdaki sahneyi kaç tane animede gördük? Kaç tane böyle kendinden emin olmayan, korkak ana karakteri olan seri izledik?

Bunlar ve daha bir sürü klişeyi Rail Wars’ta sadece bir bölüm içerisinde yeniden görebilirsiniz.

Şahsen ben eğer bir animeyi izlerken zevk alıyorsam, bütün konu klişelerden oluşsa bile şikâyet etmem. Ama trenler hakkında bu kadar gereksiz bir hikâyenin üstüne, bir ton klişeyi de bünyem kaldırmadı.

Rail Wars ile raylar üzerinde geçen yolculuğum yalnızca bir bölümle sınırlı kaldı ve kendisini Dropped klasörüne yolladım.

Rokujouma no Shinryakusha!?

Yine mi bu sahne? Animeler den öğrendiğimiz en önemli şeylerden birisi de, bir kızın göğsünü yanlışlıkla avuçlamanın insanın başına çok sık gelebilecek bir kaza olduğu.

"Rokujouma" da, "Rail Wars" gibi klişelerden oluşuyor. Özel güçlü kızlar, harem, ecchi… Ne ararsan var. Yalnız absürt yapısı bana biraz ilgi çekici geldi. Az öncede dediğim gibi eğer bir şeyi izlerken zevk alıyorsam, klişe falan umursamam.

Rokujuma’yı vaktim olduğunda çerez niyetine izleyeceğim gibi gözüküyor.

Sword Art Online 2

En abartı serilerden birisi olan Sword art Online’ın yeni sezonunu, ilk sezonunu izlediğim için izleyeceğim. Herhangi bir beklentim yok ama çerez olarak da o kadar kötü gitmeyeceğini düşünüyorum. Çünkü ikinci sezon ilkine göre birazcık (Küçümseme) daha ilginç başladı.

Tokyo ESP

Esperlerin, sıradan insanları ve genel düzeni tehdit ettiği, toplu katliamlar yaptığı ilk bölümde, İyi esperlerin de var olduğunu öğrendik. Ana karakterimiz “Beyaz Kız” (Shiroi Shoujo), daha önce böyle bir durumda normal insanların yardımına koşmuş ve halk tarafından kahraman olarak görülüyor. Kendisini uzunca bir süre göremedik ama bölüm sonunda etkileyici bir giriş yaptı.

Tokyo ESP, çok kaliteli bir izlenim vermese de, ilginç özel güçlerle donatılmış karakterleriyle bize güzel bir aksiyon sunacakmış gibi gözüküyor.

Tokyo Ghoul

Bu sezon izlediğim ilk anime Tokyo Ghoul harika başladı. Acımasız ve iğrenç yapısı ile farklı bir tarzı var. Karakterin yaşadığı iç çatışmalar ve çaresizlik, serinin neden Psikoloji türüne girdiğini açıkça gösterdi.

Bana göre Tokyo Ghoul’un en güçlü kozu bu psikolojik tasvirler olacak.

Zankyou no Terror

Sezona harika giriş yapan bir başka anime. Film kalitesinde animasyonlar ve çizimler, ilgi çekici diyaloglar ve karakterler, merak uyandıran bir konu. İlk bölüm mükemmelliği ile adeta *Terör* estirdi.(Evet, ucuz bir gönderme :D )

Bakalım, bu mükemmelliği 11 bölümlük süresinin tamamında sürdürebilecek mi?

Şöyle bir yazdıklarıma göz gezdirince, sezonun ne kadar güçlü başladığını bir kez daha fark ettim. Bir sezonda bu kadar fazla kaliteli anime görmemiz büyük bir şans. İnşallah hiç bozmadan ilerler de, bizlerde harika bir anime sezonuna tanıklık etmiş oluruz.

Mekakucity Actors

noreply@blogger.com (akai) — Sun, 20 Jul 2014 19:55:00 +0000

Jin tarafından yapılan vocaloid şarkı serisi Kagerou Project’in anime uyarlaması. Kagerou Days adıyla manga ve light novel’e uyarlanan ve bu uyarlamalarıyla büyük başarılar elde ederek ününü katbekat arttıran şarkı serisinin anime’ye adapte edilme vakti gelmişti. Serinin arkasında dev gibi bir fanbase vardı. Azıcık isabetli bir uyarlama ile seri satış rekorları kırabilirdi. Ama unutulan bir şey vardı: Serinin yapımcı Stüdyosu, "Shaft".

Açıkçası Shaft ile ilgili pek bir şey yazmak istemiyorum. Çünkü artık kendileri ile takıntılı gibi görünüyorum. Eğer nasıl bir stüdyo olduğunu merak ediyorsanız; Shaft hakkında geniş bir açıklama yaptığım, Monogatari yazısını ve yine kısaca değindiğim, Nisekoi yazılarını okumanızı tavsiye ediyorum.

Mekaku veya Kagerou Project ile ilgili hiçbir şey okumadım/izlemedim. Ama yine de konusunun iyi olduğunu duymuştum ve hakkında az da olsa genel bilgim vardı. Yalnız şimdi söyleyeceklerimi söylemek için konu hakkında hiç bilgim olmasa da olurdu.

Bu hayatımda gördüğüm en kötü adaptasyonlardan birisi!

Bu nasıl bir senaryo yazımı? Bu nasıl süre kullanımı? Hikaye anlatımı allak bullak! Her şey darmadağın! Başlarda bütün karakterlere ayrı ayrı bölümler ayırıp serinin ortasında bundan vazgeçmek nasıl bir planlama başarısıdır? Baştan bilmiyor muydunuz kaç bölüm çekeceğinizi?

Hikayenin sonlarında doğru bazı muallakta kalan yerlerin parçaları birleştirildi. Peki ya diğerleri? Ene Vücudunu nasıl ve ne zaman geri aldı? Ayano nasıl geri döndü ve neredeydi? Shintaro’nun göz gücü ne? Marry ilk ne zaman arkadaşları ile birlikte olmayı diledi? Gibi ya hiç cevaplanmayan ya da çok karmaşık ve kısa bir şekilde açıklanmış gibi yapılan sorular, teker teker yazmakla bitmez.

Mangayı veya Light Novel’i okumayanlar, klipleri izlemeyenler bunları anlamayacaksa bu animeyi yapmanın amacı neydi? Ben anlayamadım.

Onun dışında çizimler garip ve istikrarsız seyrediyor.Kullanılan müzikler genellikle karakterlerin Kagerou Project' de kendilerine ait olan şarkıları. Bu anime ile ilgili söylenebilecek tek güzel şey animenin kendisine ters orantıda harikalıkta ki Opening'i.

Bu tatlı değil, Korkunç!

Gerçekten iğrenç bir uyarlama olan Mekaku City Actors’dan kesinlikle uzak durun. Söylendiği gibi Shaft’ın yaptığı bir anime ya harika oluyor ya da berbat.

Hikaye anlatımı - 1 - Felaket! Potansiyeli olan bir hikayeyi çok kötü harcadılar.
Seslendirme - 7 - Kadro sağlam ama bu saçmalığın içinde onlar da ideal performanslarının altında kalıyor.
Karakterler - 6 - Umut verici ve potansiyeli olan karakterler. Mangasını okusaydım belki karakterlere harika diyebilirdim. Ancak anime de hiçbirinin üzerine yeterince düşülmüyor.
Sürükleyicilik - 3 - Başlarda verdiği gizemli hava başarılı ve merak duygusu oluşturuyor. Ancak bölümler ilerledikçe bazı önemli gelişmeleri, nasıl olduğunu açıklamadan "yaptık oldu" şeklinde önümüze koymaları bu merak duygusunun yerini başka duyguların almasına neden oluyor.
Teknik detaylar - 4 - Animasyon ve çizimler Shaft'ın tipik garipliklerinden payını fazlasıyla almış. Yalnız bu sefer, genelde olanın aksine özensiz ve çirkin gözüküyor. Kullanılan müzikler çoğunlukla orijinal materyalden hazır alınmış. Opening ise harika! ( Bkz. Daze )
Genel - 4 -

Bokura wa Minna Kawaisou

noreply@blogger.com (akai) — Fri, 18 Jul 2014 15:48:00 +0000

İlkbahar sezonunun en başarılı animesi! Kendisinin bir tık altında sezonun en başarılı ikinci animesi Isshukan Friends gibi, Brains Base stüdyosundan çıkma. Son yıllarda Brains Base’in yaptığı animelerden izlediklerimin neredeyse hepsini çok beğendim. Bazı stüdyolar gibi …öhm -A-1 Pictures - J.C. Staff- öhm… Her sezon 4 - 5 tane anime çıkaralım da para kazanalım derdinde değiller. Yaptıkları işlerde kalite ön planda.

Animelerinde benim özellikle dikkatimi çeken şeyler detaylı çevre çizimleri ve kullandıkları renk paletleri. Bokura wa Minna Kawaisou’da da bariz bir şekilde görüldüğü gibi, çok canlı renk tonlamaları kullanıyorlar. Bu da izleyicinin göz zevkine hitap ediyor. Ben şahsen böyle canlı renkler kullandıkları animelerine görsel olarak bayılıyorum.

Stüdyo’yu ve teknik kısımları bir kenara bırakıp Bokura wa Minna’ya gelelim. Konuyu büyük ihtimalle çoğunuz biliyorsunuzdur ama kısaca özetliyeyim:

Usa lise hayatını ailesinden ayrı, yalnız başına geçirecektir. Kendisi bu gençlik yıllarını sakin bir şekilde geçirmek istemektedir. Ve bir de mümkünse zarif bir sevgiliyle. Lakin kalacağı öğrenci evindeki garip tipleri görünce sakin bir lise hayatı geçiremeyeceğini anlaması çok uzun sürmez. Usa için bu yurdun tek güzel yanı daha önce okulda görüp etkilendiği, kitaplardan başka şeylere pek ilgi göstermeyen Kawai Ritsu’nun varlığıdır.

Seri genellikle Usa’nın, Kawai’ye yakınlaşma çabaları üzerinden ilerledi. Bu ikisinin dışında yan karakterler de oldukça başarılıydı ve serinin komedi yönüne oldukça fazla katkı verdiler. Özellikle mazoşist-sapık Shiro ve Sürekli aldatılan erkek manyağı Mayuri komedi konusunda büyük rol oynadılar.

Bokura wa Minna Kawaisou, gerçek hayatı yansıtma konusunda oldukça başarılıydı. Romantizm ve komedi dengesi iyi ayarlanmıştı. İnsan ilişkileri ve karakter gelişimleri serinin başarılı yanlarından biriydi.

Dikkat çekici olan şeylerden birisi de Mayuri’nin yaptığı espriler ve göndermelerde çok fazla yetişkin içeriğin yer almasıydı. Seriyi, romantik olduğunu düşündüğü için izleyebilecek bazı genç kızları tiksindirebilecek seviyede cinsel göndermeler olması beni şaşırttı. Tabi bunların kullanımı öyle aşırı göze batacak seviyede değil. Çok dikkatli izlemeyen birisi bazen ne denmek istediğini fark etmeyebilir bile.

Genel olarak baktığımızda Bokura wa Minna Kawaisou, bana göre kötü olan sezonun en başarılı animesiydi.

Sonunu yarım bırakmasalardı daha da iyi olacaktı!

Hikaye anlatımı - 8 - Eğlenceli.
Seslendirme - 8 - Başarılı.
Karakterler - 8 - Komik ve garip karakterler.
Sürükleyicilik - 7 - Orta karar.
Teknik detaylar - 9 - Harika çizimler. Kaliteli animasyon. Açılış ve Kapanışlar seri ile tam uyumlu.
Genel - 8.5 -

Ryuugajou Nanana no Maizoukin

noreply@blogger.com (akai) — Thu, 17 Jul 2014 23:34:00 +0000

İnsan yapımı bir adaya gelip odasında hayalet bulan bir gencin, bazı gizemleri çözmek için, kendilerini kullananlara özel güçler bahşeden materyalleri aradığı bir macera.

Genel olarak macera olarak tanımlayabileceğimiz animede, kahramanlarımız öyle sürekli hazine peşinde koşmuyor. Durağan geçen, karakter tanıtımı yapan veya hikâye altyapısını hazırlayan bölümler de bir hayli fazla. Harabelerde geçen kısımlarda ise genellikle kurulan bulmacaların Tensai tarafından çözülmesine ve Juugo’nun her yere bodoslama dalmasına tanık oluyoruz.

Dövüş sahneleri de, serinin esas benliğinde olmamasına rağmen, aksiyon ve Shounen serilere taş çıkarır seviyede.

Serinin süresinin kısa tutulması(11 bölüm) Nanana’nın neden hayalet olarak hala var olduğunun tam olarak anlatılmasına imkân vermiyor. Bu da doğal olarak, “hayalet olarak varlığı gerekli miydi?”, “Ölü olsa da bir şey fark etmezdi, zaten hiçbir işe yaramıyor.” şeklinde düşüncelere yol açıyor.

Hiçbir karakterine çok fazla değinemeyen seri de, detaylı olarak anlatılamasa da, en azından ana karakter Yama Juugo için sağlam bir altyapı hazırlanmış.

Ayrıca Juugo, kendi yaşlarında bir erkeğin, kızlara duyması gereken ilginin dengeli ve gerçekçi olarak aktarıldığı nadir karakterlerden birisi olarak aklımda kalacak. Çoğunlukla animeler de lise, ortaokul yaşlarındaki karakterler ya aşırı sapık oluyor ya da karşı cinse hiç ilgi göstermiyor.İlk grubun gerçek hayatta da bir hayli fazla örneği bulunsa da, ikinci gruptaki gibi birisine rastlamak, o yaşlarda bir erkeğin herhangi bir problemi yoksa imkansız gibi bir şey.

Bir dokunuş için kolunu feda eden gerçek bir kahraman!

Ryuugajou, genel bir bakış atınca pek güzel bir yanı görülmemesine rağmen, nedenini tam olarak anlamadığım bir şekilde izlerken zevk aldığım bir anime oldu. Güzel dövüş sahneleri, sakin geçiş bölümlerinin anlatmayı beceremediğim bir cazibesi vardı. Ve benim için genel olarak rahatlatıcı bir seyirlik oldu.

Hayır, o cazibe bu değildi!

Bununda sonu yarım kaldı !

Hikaye anlatımı - 6 - Hikaye içerisinde çok fazla boşluk var. Bölüm sayısına göre ağır kalan tempo. Kötü süre planlaması.
Seslendirme - 8 - Genel olarak kaliteli. Özellikle Tensai'ı seslendiren Asumi Kana müthiş iş çıkarıyor.
Karakterler - 8 - Genel olarak ilgi çekici karakterler.
Sürükleyicilik - 7 - Konunun nereye gideceğini biraz merak ettiysem de, çok da önemsemedim.
Teknik detaylar - 8 - Ortalama animasyon ve çizimler. Çekici ve hareketli bir Opening. Vasat OST ve Ending.
Genel - 7 -