Bir şirkete girsem aşağı yukarı 10 sene çalışacağım. Serbest çalışsamda bu işi 10 sene kadar tırmalayacağım. O yüzden ciddi bir karar eşiğindeyim.

Bir de işin şu kısmı var ki yaptığımız hiç bir plan düşündüğümüz gibi icra etmez ne demişler;

Tanrıyı güldürmek istiyorsan ona planlarından bahset.

Onun yerine printscreen koyuyorum merak edenler için.

Gerek telefonlardan gerekse de ara sıra yakalayabildiğim haberlerden doların hızlıca yükselişe geçtiğini okudum. Sonradan öğrendim ki Dubai mutheşem projeleriyle beraber batmak üzere.

Tüm piyasalar alt üst durumda. Krizin son demlerine gelindiğine inanlar ise sudan çıkmış balığa döndüler ve krizin devam ettiğini anladılar.

Benim asıl merak vurgu yapmak istediğim nokta tek bir adamın tüm dünyayı nasıl sallayabildiği.

Bir Amerika başkanı suikaste kurban gitse de belki aynı etkiyi yapar ama diğer tüm ülkelerdeki krizler veya olan olaylar piyasayı bu kadar sallayamaz.

Kısaca demek istediğim Dubai şeyhinin küçücük ülkesiyle birçok Avrupa ülkesinden daha güçlü olduğudur.

Dubai batarsa Dünya üzerindeki en güzel projelere sahip olan yerlere yazık olacak. İleriki zamanlarda hepsini dolaşmayı düşünüyordum.

Meğerse internet üzerinde ne çok takip ettiğim nokta varmış. Yeni yeni farkediyorum.

Çarşı iznimin son demlerinde birazdan kafeden ayrılacağım yemek yiyip alayıma geri döneceğim.

Bu arada 50 günlük bir bölümüm kaldı. Son düzlüğe girdik sayılır.

Görüşmek üzere.

Gerçekten yorucu ve bir okadarda zorlu bir süreci atlattık. Spor olsun, muharebe olsun veya teşkilat etkinlikleri olsun okadar sıkı bir çalışma içindeydik ki, hava kararınca hayal ettiğimiz tek şey yatağa gidip uyumak oluyordu.

Playstation veya atarilerde zaman harcamak yerine biz her zaman gidip yatmayı tercih ediyorduk.

Yazıcılar olarak bizlerin tek sorunu spor ve teşkilat hazırlıkları değildi. Evrak, kayıt ve dosya hazırlıkları da aynı hızla devam etti. Kısaca gerçekten yorucu ve bir o kadar da hızlı bir dönem geçirdik.

Durumun yoruculuğunu anlatmak için şunu söyleyebilirim. Gece 12:30 gibi yatıyorduk sabah 5′te mıntıka temizliği için uyanıyorduk.

Neyseki 107. Topçu Alayı olarak alnımızın akıyla denetlemelerden çıkmış olduk. Şimdilik denetleme sonrası yorgunluk yaşıyoruz.

Bayramdan sonra standart performansımıza tekrar döneriz diye tahmin ediyorum. Şimdilik bu kadar.

Kendinize iyi bakın..

Çavuşluğa nasb yazımı da kendim askerlik şubesine gönderdim. Yarında rütbemi koluma takacağım.

Çarşı iznimin sonuna geldiğimde bir iki atır bloguma birşeyler karalamak istedim.

Birdahaki çarşı izninde görüşmek üzere. Kendinize şimdilik iyi bakın

Pazar saat 5 sıralarında teslim olduğumda Bakım bölüğünden gelip bölük yazıcısı olduğumu bildirdiler. Başlıktanda anlaşılaşağı gibi bölükteki rütbem ve ismim Bakım Onbaşı Onur. Aslında Akın ismini kullanıyorum ama nedense Onur diyorlar bana. Telefonlara da artık öyle bakıyorum:)

Ne yapacağımı ise Pazartesi koğuşa yerleştikten sonra eski yazıcı ufak ufak anlatmaya başladı.

Bölüğün tüm yazı işleri yazıcılara ait. Revir işlemleri, nöbetler, çarşı izinleri, terhisler, envanterler, üst yazılar vs. vs. vs.

Bende tabii bunlara alışmaya çalışıyorum. Tahmin edersiniz ki bilgisayarla alakalı neredeyse tüm işleri ben yapıyorum.

Gerçi Excel ve Word’ten başka birşey kullanmıyoruz.

Bölüğümüzün en zorlayan kısmı gece 11′lere kadar çalışmamız. Birde iki haftada bir çarşı iznimizin olması.

Her hafta çıkartmıyorlar diye Devegeçidine gitmek istemedik, oradan bir farkımız kalmadı.

Şunu gözlemledim, askerleri her hafta değilde iki haftada bir çıkartarak disiplin altına aldıklarını ve daha düzgün çalıştırdıklarını düşünüyorlar fakat durum öyle değil. Askerler her hafta 3-5 saat çıkarak kafa dağıtıyorlar, deşarj oluyorlar. Onları içeride tutarak kavga etmelerini veya çok sıkılmalarını sağlıyorlar. Doğal bir sonuç olarak iş performansları düşüyor.

Bugün itibari ile şafak 120:) Yani 119 gün sonra benim için “Şafak Doğan Güneş” :).

Çok çalışmamızın bir güzel yanı nasıl olduğunu anlamadan günün bitmesi. 1-2 hafta sonra bölüğe tamamen alıştığımda günlerin su gibi geçeceğini ümit ediyorum:)

Siverek çarşısı canlı bir çarşı ve insanları gerçekten çok iyi ve yardımsever. Şu anda oturduğum internet kafe ise fena değil. Bu şehrin gelirinin hatrı sayılır bir kısmı askerlerden geliyor çünkü askerler çarşıya çıkıyorlar diye kapalı olan yer yok.

Son olarak havalardan bahsetmek istiyorum. Havalar gittikçe soğumaya başladı. Yakında telefon kulübelerinin oralarda daha az zaman harcayacağım gibi görünüyor :)

Uzun dönem askerlerde en çok hoşuma giden nokta alt tertiplere taktıkları isim. Alt devre, çözmez, torun, has torun vs. vs.

Biz kısa dönemler böyle isimler takamıyoruz çünkü bir sonraki devre geldiğinde biz nefesimizi tutmuş gitmeyi bekliyor oluyoruz.

Şimdilik bu kadar. Biraz webde gezinerek kafa dağıtmayı düşünüyorum.

Kendinize iyi bakın..

Askerlik insanın hayatını değiştirdiği gibi sürüklenmiş olayları, ilişkileri oto seleksiyon sistemi ile temizliyor. Yeniliyor ve gerçek hayata hazırlıyor.

Askerlikten sonra anladığım kadarıyla insan daha kararlı ve stabil bir hale geliyor. Bu süreçte herkesin sabırlı olması gerekiyor…

Herkese selamlar..

329. Kısa dönemler olarak 107. Topçu alayına 190 kişi katıldık. Türkiye’nin dört bir yanından farklı mesleklerden 190 kişi “peygamber ocağında” toplandık. Askeriyeye girip ilk kaydımı yaptırdıktan sonra Bataryalarda “Tabur Karargahın” koğuşunda kalacağımı öğrendim.

Dönemsel yoğunluk nedeniyle koğuşta 61 kişi kalıyoruz. Herkes bilinçli ve eğitimli olduğundan koğuş kalabalık olsa bile herhangi bir olumsuzluk yaşanmadık.

Eğitimlerde ise yanaşık düzenden muharebe eğitimine kadar birçok eğitimi sıkı bir şekilde aldık. İnsan bedeninin (özellikle kendimden bahsediyorum) ne kadar dayanabileceğini görmüş olduk.

Özellikle ilk haftalarda direncimizin son noktasına kadar geliyorduk. Alayın sosyal yönüne gelecek olursak, internette yazdığı gibi atari, playstation ve internet kafe mevcut. Tek sorun internet kafenin açılmaması.

Bana kalırsa yerinde bir karar. 600 kişinin kaldığı bir alayda 10-20 tane bilgisayarın yetmeyeceği gibi alayın “network” ünü internet tehditlerine açmış oluyoruz. Bu arada sanıyorum bilgi işlemde görev yapmayacağım o bakımdan alayda gerçekten bir network var mı bilmiyorum. Tek bildiğim bilgi işlemde kadronun eksik olmaması.

Bu arada dağıtımda aynı alay içerisindeki “bakım” bölüğüne geçtim. Görevimin ne olacağından tam olarak emin değilim. Heyecanla bekliyorum.

Pazartesi yeni koğuşuma geçeceğim, artık ne tür bir görev alacağımı o zaman öğreneceğim.

Eğitimlerin sonunda girdiğimiz “onbaşılık” sınavını (OSS - Onbaşılık Seçme Sınavı:)) geçerek Topçu Onbaşılığa terfi ettim.

Şunu söyleyebilirim ki Alay komutanından Uzman Çavuşlara kadar rütbeli herkes erlere değer veriyor. Bu bakımdan çok şanslı bir yere düştüğümü söyleyebilirim.

331. Kısa dönemlerden buraya gelenler olursa kesinlikle bu yazıyı okuyacaklardır. Onlara söyleyebileceğim tek şey çok şanslı oldukları ve hiç düşünmeden tereddütte kalmadan gelmeleri (sanki istemeseler gelmeyecekler:)).

Şimdillik bu kadar, haftaya çarşım kitlenmezse tekrar yazarım. Görüşmek üzere..

Edindigim bilgilere bakilirsa cok guzel bir yere gidiyorum.

Urfa insani, seviyeli durust bir insandir. En yakin arkadaslarimdan birinin (Suheyl) Urfa’li oldugunu hesaba katarsak, Urfa insani ile kanimizin uyustugunu soyleyebilirim.

Bir dahaki yaziya kadar simdilik hoscakalin…