tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529Mon, 29 Dec 2014 07:32:31 +0000ကဗ်ာအေၾကာင္းၾကားျခင္းကဗ်ာခ်စ္သူ အားလံုးအတြက္ပါ http://alinyinne.blogspot.com/noreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)Blogger47125tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-5859106567087300771Wed, 11 Jun 2014 16:34:00 +00002014-06-11T09:34:17.591-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-HqRnYXPHgW0/U5iDXqOmanI/AAAAAAAAAio/wqj0uSHfOHo/s1600/IMG_20131226_123712.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/-HqRnYXPHgW0/U5iDXqOmanI/AAAAAAAAAio/wqj0uSHfOHo/s1600/IMG_20131226_123712.jpg" height="150" width="200" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div>&nbsp;တစ္စံုတစ္ရာသည္&nbsp; ...<br /><br />ေငြအသျပာကို အေၾကာင္းျပ၍<br /><br />ငါ့ကမၻာထဲမွ ...<br /><br />ငါ့ကဗ်ာကို ...<br /><br />ေမွာင္ခိုကူးေနေလရဲ႕ ..... ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။<br /><br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2014/06/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)3tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-1244372785130840561Sun, 16 Dec 2012 06:50:00 +00002012-12-15T22:51:16.768-08:00အေၾကာင္းၾကားျခင္း<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-hC085sPoAV0/UM1tCMRSwpI/AAAAAAAAAfg/oLwmuJTDFmI/s1600/due+to+mee+..jpeg" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-hC085sPoAV0/UM1tCMRSwpI/AAAAAAAAAfg/oLwmuJTDFmI/s320/due+to+mee+..jpeg" width="320" /></a></div>&nbsp;<span style="font-size: x-large;">ကၽြန္ေတာ္ ......&nbsp; (အလင္းရိုင္း)</span><br /><br /><span style="font-size: x-large;">&nbsp;ထိခိုက္ ဒဏ္ရာ ရေနပါသျဖင့္</span><br /><span style="font-size: x-large;"><br /></span><span style="font-size: x-large;">16.12.2012 ရက္ေန႔မွ&nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: x-large;">? . ? ?&nbsp; ရက္ေန႔အထိ&nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: x-large;">အနားယူေနပါသည္ ။</span><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/12/blog-post_4188.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)16tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-1988126518033946898Tue, 11 Dec 2012 16:15:00 +00002012-12-11T08:21:33.730-08:00ကဗ်ာ<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-sdj1u_pDzrI/UMdbCCmODFI/AAAAAAAAAfE/QCXYS_6GmmY/s1600/alinyinne1.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-sdj1u_pDzrI/UMdbCCmODFI/AAAAAAAAAfE/QCXYS_6GmmY/s200/alinyinne1.jpeg" width="146" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />သိပ္ၿပီးပြင့္လင္းလြန္းတဲ့ သူငယ္ခ်င္း<br /><br />ဘယ္သူမွ မသိလိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ<br /><br />ကြက္လပ္တစ္ခုရဲ႕ လွ်ိဳ႕ဝွက္ျခင္းကို ခံလိုက္ရၿပီ&nbsp; ..... ။<br /><br /><br />ေဆာင္းႏွင္းပြင့္တို႕ ႏႈတ္ဆက္ၾကခ်ိန္မွာ -<br /><br />စာသင္ခန္းထဲ သူေရာက္လာခဲ့တယ္ ...<br /><br />သမိုင္းစာအုပ္ထဲက တစ္ခ်ိဳ႕တစ္ဝက္ကို ျပင္ဆင္ခြင့္ရဖို႕ -<br /><br />အဂၤါေန႕တိုင္း ေက်ာင္းမလာဘူး လို႕မွာထားခဲ့ဖူးတယ္ ...<br /><br />သူ႕အိမ္မွာ ေဒါင္းတစ္ေကာင္ ရွိတဲ့အေၾကာင္းနဲ႕ပါက္သက္ၿပီး - <br /><br />သူမျပန္ခင္မွာ စကားနည္းနည္းေျပာျဖစ္ၾကတယ္&nbsp; ...<br /><br />တကယ္ဆို ...<br /><br />မင္းက ကိန္းျပည့္သေဘာေဆာင္တဲ့ ဗလာစာရြက္တစ္ရြက္ပါ -<br /><br />ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ရြက္ေလွခ်ိဳးၿပီး ရြက္လြင့္ခဲ့သူေပါ့&nbsp; ...<br /><br />ဒါေပမယ့္ကြာ - <br /><br />မင္းပင္လယ္က လိႈင္းၾကမ္းလိုက္တာ ...<br /><br />ငါ့ကို ဆက္သြယ္ဖို႕ မေမ့ပါနဲ႕ .....<br /><br />အဲဒီေနာက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ၾကာၾကာ သူေပ်ာက္ေနခဲ့တယ္&nbsp; .....<br /><br /><br />ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ သူ႕ကို ေတြ႕လိုက္တုန္းက<br /><br />ေနာက္သံုးႏွစ္ဆို လြတ္ပါၿပီကြာ ...တဲ့<br /><br />သူေျပာခဲ့တဲ့စကား<br /><br />တကယ့္ တကယ္တမ္းမွာ<br /><br />ပါေမာကၡေတြကိုယ္တိုင္ ဝါက်အထားအသို မွာယြင္းၾကတုန္းပဲ<br /><br />အခုေတာ့ ႀကိဳးျပတ္္သြားခဲ့ၿပီေလ ...<br /><br />ဒီေသာက္ေရတြင္းရဲ႕ အနက္ရႈိင္းဆံုးတစ္ေနရာဆီ<br /><br />ေရငင္ပံုးေလး နစ္ျမဳပ္သြားခဲ့ၿပီ ... နစ္ျမဳပ္သြားခဲ့ပါၿပီ&nbsp; ..... ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။<br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/12/blog-post_11.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)12tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-4171592196648025041Mon, 10 Dec 2012 15:29:00 +00002014-10-29T20:47:49.965-07:00ကဗ်ာမ်ိဳးဆက္သစ္ေတြအတြက္ ရွင္သန္ခဲ့့တဲ့ သူ<br /><br />သူ လိုအပ္ေနတာက ေသြး<br /><br />အသက္ေပးဖို႕ ဝန္မေလးတဲ့ သူ <br /><br />*ရည္ရြယ္ခ်က္က မြန္ျမတ္တယ္<br /><br />*ဆံုးျဖတ္ခ်က္က ျပတ္သားတယ္<br /><br />ၾကြားတာမဟုတ္ဘူး ...<br /><br />&nbsp;သူနဲ႕ေတြ႕ရင္ ခင္မ်ားဆိုလည္း *ဖ်ားမွာပဲ<br /><br />သူရွင္သန္ခဲ့ရတာ *အဆိပ္ေငြ႕ေတြထဲ<br /><br />လြတ္ဖို႕ သိပ္မေသခ်ာတဲ့ *ေထာင္<br /><br />ေရွာ႔ခ္တိုက္ဖို႔ စီမံထားတဲ့ လွ်ပ္စစ္ေတြၾကားက -<br /><br />ေနာက္လူေတြအတြက္ အသက္စြန္႔ၿပီး ေရာက္လာခဲ့ရွာသူ <br /><br />သူ ကၽြန္ေတာ့္ဆီ ေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္မွာ -<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ မသိဟန္ေဆာင္ေနခဲ့ပါတယ္ ...<br /><br />သူ *ျပန္သြားေတာ့မွ ယားေနတဲ့လက္ကို ကုတ္ဖဲ့ရင္း ႏႈတ္ဆက္လိုက္မိတယ္ ...<br /><br /><span style="font-size: large;">Congratulations ... Mosquito ... !</span><br /><br />စိတ္မရွိပါနဲ႕ -<br /><br />ခင္မ်ား အေတာင္ပံ နဲ႕ ကာရံကို ကၽြန္ေတာ္ ခိုးခ်င္တယ္ ..... ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။<br /><br /><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/12/blog-post_10.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)2tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-6358636578871457804Sat, 01 Dec 2012 12:09:00 +00002012-12-01T04:09:00.570-08:00ကဗ်ာ<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-GozoSKdYk8s/ULnygd0MVWI/AAAAAAAAAbk/CkAFgJoe8Ms/s1600/alin.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="128" src="http://2.bp.blogspot.com/-GozoSKdYk8s/ULnygd0MVWI/AAAAAAAAAbk/CkAFgJoe8Ms/s200/alin.jpeg" width="200" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ပကတိ ၿငိမ္းခ်မ္းေသာ ဤကမၻာေျမ<br /><br />ရာသီဥတု သာယာ၍&nbsp; -<br /><br />ကံၾကမၼာဟာ တစ္ဦး တစ္ေယာက္စီတိုင္းဘက္မွ -<br /><br />မားမားမတ္မတ္ ရပ္တည္ခဲ့သည္ ..... ။<br /><br />( ဒါက - မက္လက္စ အိပ္မက္အပိုင္းအစ )<br /><br />လူေတြ ...<br /><br />လူေတြ ... လူေတြ .....<br /><br />မသိျခင္းေတြ ခင္းက်င္းထားတဲ့လမ္းမေပၚ -<br /><br />နားမလည္္စြာ ေလွ်ာက္သြားမိတဲ့ လူေတြ ...<br /><br />မေန႔ကအမွားေတြနဲ႕ ေနသားက်လာတဲ့ ဘဝ<br /><br />ဒီေန႕အတြက္ အမွန္တရားကို ခုခ်ိန္ထိရွာမေတြ႕ခဲ့ရင္ -<br /><br />မနက္ျဖန္ဟာ အရင္လို အပ်ိဳစင္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး ...<br /><br />ကၽြန္ေတာ္က ရင္ထဲရွိသေလာက္ပဲ အရာထင္ခ်င္ခဲ့တာပါ -<br /><br /><span style="font-size: small;">အားလံုးေသာ ခေလးေတြအတြက္ ခဏေလးေတာ့ အခ်ိန္ေပး ဗ်ာ ... !</span><br /><br /><span style="font-size: large;">... ခ ဏ ေလးပဲ အခ်ိန္ေပးပါ ... !</span><br /><br />သူတို႕ေလးေတြ ဘာကိုယံုၾကည္ရမလဲ ... ?<br /><br />သူတို႕ေလးေတြ ဘယ္လိုရွင္သန္ေနထိုင္မလဲ ... ?<br /><br />အခုလို ေအာ္ပေရးရွင္းခန္းထဲကထြက္မလာေသးတဲ့ ကမၻာေျမႀကီးအတြက္ -<br /><br />Google search engine နဲ႕ <span style="font-size: large;">စာနာစိတ္</span> ကို ရွာေဖြမိတယ္ ..... ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။<br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/12/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)10tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-8876442357152513379Sun, 18 Nov 2012 15:03:00 +00002012-12-03T06:43:02.121-08:00ကဗ်ာမမ္မိုရီထဲမွာ တန္ပိုေတြ မ်ားလြန္းလို႕ ...<br /><br />အလြမ္းတစ္ခ်ိဳ႕ကို&nbsp; ေသာ့ခတ္ထားခ်င္လည္း ...<br /><br />" ... မင္း ဘယ္ေလာက္ပဲ မူးမူး သတိရျခင္းေတြက လူမမွားဘူး ... " တဲ့<br /><br />တစ္ညလံုး <br /><br />ပင့္ကူအိမ္ထဲ ခုန္ခ်လိုက္ပါတယ္ ..... ။<br /><br />Password ထည့္ထားတဲ့ ငါ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္က -<br /><br />* ယုယုယယနဲ႕ အတူတကြေနၾကမယ့္ ေန႔ေလး *<br /><br />စာရင္း ဇယားနဲ႔ အတိက်ေဖာ္ျပရရင္<br /><br />ကတိစကားတစ္ခြန္းကလြဲၿပီး<br /><br />ေသခ်ာေရရာမႈမရွိေသးတဲ့ ေန႔စြဲတစ္ခုေပါ့ ...<br /><br />ရင္ဘက္ထဲက ျပည့္နက္ေနလည္း -<br /><br />အိပ္ကပ္ထဲမွာ ေလခိုေနေတာ့ -<br /><br />နံနက္ေစာေစာမွာပဲ ေနဝင္ခံခဲ့ရတယ္ ..... ။<br /><br />ဝမ္းမနည္းပါဘူး ...<br /><br />ငါ့ဘက္က သက္ေသေတြ သုံညနဲ႔ ညီမွ်သ၍ -<br /><br />မည္သူမဆို လြတ္လပ္စြာ သံသယ ဝင္ႏိုင္ပါတယ္ေလ ..... <br /><br />ခ်စ္သူ ...<br /><br />အကူအညီလိုတိုင္း ဘုရားသခင္ကို ဖုန္းဆက္ရမွာလား ... ?<br /><br />မင္းနားလည္ေအာင္ စကားထာဖြက္ရရင္ -<br /><br />ငါက -<br /><br />ဆုေတာင္းျခင္းကို ဘယ္က စရမွန္းမသိခဲ့သူပါ ..... ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။<br /><br /><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/11/blog-post_18.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)15tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-5275458628393436799Sat, 17 Nov 2012 13:07:00 +00002012-12-02T00:48:26.726-08:00ကဗ်ာ<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-UT2PR1YB7nE/UKY5n8TdmyI/AAAAAAAAAU4/fdoK0bwhT_Q/s1600/puppet.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/-UT2PR1YB7nE/UKY5n8TdmyI/AAAAAAAAAU4/fdoK0bwhT_Q/s200/puppet.jpeg" width="143" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />အလြမ္းရဲ႕ျပဳစားျခင္းမွာ ရူးသြပ္ေနတုန္း<br /><br />ခ်စ္သူက အမုန္း စကားဆိုတယ္ ...<br /><br />မငိုေပမယ့္ ...<br /><br />အလိုလို က်လာတဲ့ မ်က္ရည္ရဲ႕သဘာဝမွာ -<br /><br />အိပ္စက္ျခင္းေတြ ေပ်ာက္ရွခဲ့ရ ..... ။<br /><br />ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ -<br /><br />လက္ေတြ႕က်က် ေမးခြန္းတစ္ခုရွိတယ္ ...<br /><br />2 - 1 =&nbsp; ?<br /><br />( ႏွစ္ ထဲက တစ္ကို ႏုတ္ရင္ ဘာက်န္မလဲ )<br /><br />သခ်ၤာလိုတြက္ရင္ေတာ့ ရွင္းရွင္းေလးေပါ့ -<br /><br />ဒါေပမယ့္ ...<br /><br />အခ်စ္စစ္ရဲ႕ သီအိုရီမွာေတာ့ -<br /><br />ႏွစ္ ထဲက တစ္ကို ႏုတ္ရင္ ရင္ကြဲပက္လက္က်န္ခဲ့မွာပါ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ..... ။<br /><br />ကိုယ္ ကုိယ္တိုင္က ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ဆို -<br /><br />အခ်စ္ အကၡရာကို ဘယ္မွာ သြားရွာမလဲ ... ?<br /><br />သူ - မရွိလို႕မျဖစ္တာသိရက္နဲ႕ <br /><br />ဒီရင္ဘက္ကို ၾကက္ေျခခတ္ဖို႕ ႀကိဳးစားခဲ့တာလား&nbsp; ....<br /><br />ရုပ္ေသးတစ္ရုပ္ရဲ႕ အနာဂါတ္အတြက္ <br /><br />ကႀကိဳးေတြ ေပးခဲ့ပါဦးသခင္ .....&nbsp; ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။<br /><br /><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/11/blog-post_17.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)7tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-7159091168697504592Fri, 16 Nov 2012 11:07:00 +00002012-12-02T00:48:57.025-08:00ကဗ်ာ<div style="color: white; text-align: left;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-E0WOSK_T7i8/UHZAyXgtLuI/AAAAAAAAANI/zCxlwHk5KT4/s1600/rain.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="92" src="http://1.bp.blogspot.com/-E0WOSK_T7i8/UHZAyXgtLuI/AAAAAAAAANI/zCxlwHk5KT4/s320/rain.jpeg" width="320" /></a></div></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ပင္လယ္ရပ္ဝန္းမွာ တိုက္ခတ္ဖို႕<br /><br />မုန္တိုင္းကို ဘယ္သူဖိိတ္ေခၚခဲ့တာလဲ ... ?<br /><br />အေျဖကို ရွာမေတြ႕ခင္မွာပဲ -<br /><br />- အညာေဒသမွာ အသံမဲ့ မိုးေတြက ရြာ .....<br /><br />ဒီလိုပါပဲ ...<br /><br />ဝင္းမွည့္ေနတ့ဲ ဟာရီကိန္းတစ္ခုက -<br /><br />- ငါ့ရင္ဘက္ေပၚကို တည့္တည့္ မတ္မတ္ေၾကြ အက် -<br /><br />- ခ်စ္သူ ခမ်ာမွာလည္း<br /><br />မိုးေဆြေနတဲ့ မ်က္ဝန္းေတြကို ဘယ္လိုကုသ ရမလဲ မသိရွာခဲ့ ...<br /><br />မငိုပါနဲ႕ ...<br /><br />မငိုနဲ႕ေတာ့ ခ်စ္သူေရ ...<br /><br />ေနာက္ဆိုရင္ အနားမွာပဲ ရွိေနေတာ့မွာပါ .....<br /><br />.......... ...... ..........<br /><br />ခ်စ္သူကို ေခ်ာ့တဲ့ ငါ့အားေပးစကားေတြက<br /><br />ဘာေၾကာင့္မ်ား ငိုသံေတြ စိုရႊဲေနရတာလဲ ... ?<br /><br />ခေလးငယ္ တစ္ေယာက္ရယ္ ...<br /><br />မေရရာေသးတဲ့ အနာဂါတ္ကို<br /><br />ခိုကိုးရာမဲ့ ေမွ်ာ္ေငးေနမလား ... ?<br /><br />သူမအတြက္ေတြးၿပီး<br /><br />အႀကိမ္ႀကိမ္ေၾကကြဲ ပါတယ္ ..... ။<br /><br />တစ္ခါတရံမွာ<br /><br />အိုမာခရမ္ နဲ႕ တာရာမင္းေဝရဲ႕ သေဘာထားကြဲလြဲမွဳေလးလိုု<br /><br />သူမကို ျမတ္ႏိုးခဲ့ပါတယ္ .....<br /><br />တစ္ခါတရံမွာေတာ့<br /><br />အားလံုးနဲ႕ သေဘာထားကြဲလြဲလိုက္ခ်င္တယ္<br /><br />အခ်စ္ နဲ႕ စစ္ ဆိုတာ ႏွစ္ခုလံုး မတရားပါဘူး<br /><br />ကိုယ့္ အလွည့္ေရာက္ခဲ့ရင္<br /><br />အေၾကြေစ့တစ္ခုကို ေခါင္းပန္းလွန္လိုက္မယ္<br /><br />သူရဲေကာင္းမျဖစ္ရင္လည္း ေနပါေစ ...<br /><br />အခ်စ္စစ္မွန္ရင္<br /><br />ရြပ္ရြပ္ခၽြံခၽြံ ပဲ&nbsp; ေပးဆပ္လိုက္မယ္ ..... ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။<br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/11/blog-post_9.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)9tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-3292241815467264885Thu, 15 Nov 2012 13:56:00 +00002012-12-02T00:51:01.894-08:00ကဗ်ာ<a href="http://2.bp.blogspot.com/-KInLoBMvHYQ/UJPBuZkj8gI/AAAAAAAAASQ/1A2cd9kwSaI/s1600/2.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="160" src="http://2.bp.blogspot.com/-KInLoBMvHYQ/UJPBuZkj8gI/AAAAAAAAASQ/1A2cd9kwSaI/s1600/2.jpeg" width="200" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />&nbsp; <br /><br />ဒီကဗ်ာေလးကို အဖံုးဖြင့္လိုက္ရင္<br /><br />အထဲမွာ<br /><br />ဓါးတစ္လက္ကို သင္ေတြ႕လိမ့္မယ္<br /><br />ေသေသခ်ာခ်ာ ကိုင္ၾကည့္ပါ -<br /><br />အဲဒီဓါးသြားေပၚမွာ စာေရးထားတယ္<br /><br />( ဓါးဆိုတာ ...)<br /><br />( ၁ ) တစ္ပါးသူကို ထိခိုက္ေစဖို႕ မဟုတ္ပါဘူး ...<br /><br />( ၂ ) မိမိကိုယ္ကို သတ္ေသဖို႕လည္းမဟုတ္ပါဘူး ...<br /><br />( ၃ ) ဓါးဆို တာ ... သင့္နာ မည္ကို -<br /><br />&nbsp;- ကမၻာရဲ႕နံရံေပၚမွာ အလွဆံုးေရးထြင္းခဲ့ဖို႕ပါ ...<br /><br />(&nbsp; စာနာစိတ္ေတြအျပည့္နဲ႕ေပါ့&nbsp; )*<br /><br />တကယ္လို႕မ်ား ဆႏၵရွိမယ္ဆိုရင္ <br /><br />လကၡံေပးပါ ...<br /><br />အခုပဲ စာဖတ္ေနတဲ့ သင့္ကို <br /><br />&nbsp;လက္ေဆာင္အျဖစ္ ဒီဓါးေလးေပးလိုက္ပါရေစ ...<br /><br />ယူ သြားလိုက္ပါ ...<br /><br />ၿပီးရင္ ...<br /><br />နံရံေပၚမွာ<br /><br />သင့္နာမည္ေလး ေရးထြင္းလိုက္ပါ ..... ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။ <br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/11/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)2tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-6616347502021126983Wed, 14 Nov 2012 10:39:00 +00002012-12-02T00:53:32.003-08:00ကဗ်ာ<div style="color: white;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Oy5ZrktsMjY/UIlSmOAGD8I/AAAAAAAAAQo/RwX0Dgir1eQ/s1600/123.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="124" src="http://3.bp.blogspot.com/-Oy5ZrktsMjY/UIlSmOAGD8I/AAAAAAAAAQo/RwX0Dgir1eQ/s200/123.jpeg" width="200" /></a><br /></div><div style="color: white;"><br /></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ရႈပ္ေထြးဆန္းၾကယ္လြန္းတာကို မသိၾကေတာ့ ...<br /><br />ရူးမိုက္သူေတြက<br /><br />အခ်စ္ကို အကြက္ေရႊ႕ဖို႔ၾကိဳးစားေနၾကတုန္း ...<br /><br />ေမာင္ ... တိတ္တိတ္ကေလး ရိုးသားခဲ့ပါတယ္ ..... ။<br /><br />ျပန္စဥ္းစားမိတဲ့အခ်ိန္မွာ ....<br /><br />ရင္ဘက္ထဲက ႏွလံုးခုန္ႏႈန္း ထက္&nbsp; -<br /><br />ဦးေႏွာက္ရဲ႕ ေတြးေတာႏႈန္းကေႏွးခဲ့တာ ေသခ်ာတယ္ ...<br /><br />ခုေတာ့ ...<br /><br />ဘဝမွာ အလြမ္းမိုးေတြကလည္းသည္း&nbsp; -<br /><br />ႏွလံုးသားမွာ သံေယာစဥ္ႀကိဳးေတြကလည္းၿမဲေနခဲ့ၿပီ ..... <br /><br />ေနာက္ဆံုးမွာ ...<br /><br />ဒဏ္ရာေတြပဲပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရေနမလား&nbsp; ...?<br /><br />အဆံုးအစမရွိေတြးေတာရင္း ဝမ္းနည္းခဲ့ဖူးတယ္ ...<br /><br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ... ပါ<br /><br />ခ်စ္သူနဲ႕ေဝးေနတုန္းမို႕<br /><br />မက်ရႈံးခ်င္ေသးဘူး .....<br /><br />ကံၾကမၼာကို ႀကိဳးကိုင္ခြင့္ရွိရင္ .....<br /><br />ေမာင္က ... တိမ္တိုက္တစ္ခုပျဲဖစ္ခ်င္ခဲ့တာပါ .....<br /><br />လိုအပ္ရင္&nbsp;&nbsp; .....&nbsp;&nbsp; ေနပူမယ္<br /><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; .....&nbsp;&nbsp;&nbsp; တိမ္ထူမယ္<br /><br />မီး ...အတြက္ဆို&nbsp; ဘဝတစ္ခုလံုး ရြာသြန္းေပးခ်င္ခဲ့တာပါပဲ ......&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။<br /><br /><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/10/blog-post_8.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)10tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-8484792808029984500Wed, 14 Nov 2012 06:32:00 +00002012-12-02T00:59:56.271-08:00ကဗ်ာ<br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-_dmiNtraltE/UIllv5KLeQI/AAAAAAAAAQ8/OUJ6BuhIjEM/s1600/ttt.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="110" src="http://3.bp.blogspot.com/-_dmiNtraltE/UIllv5KLeQI/AAAAAAAAAQ8/OUJ6BuhIjEM/s200/ttt.jpeg" width="200" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ပိုးစုန္းၾကဴးလို ...<br /><br />မွိတ္တုတ္မွိတ္တုတ္နဲ႔ -<br /><br />လင္းလက္တဲ့အေရာင္ျခင္းတူပါလွ်က္ -<br /><br />ဘယ္သီခ်င္း-ဘယ္ကဗ်ာထဲမွာမ်ား<br /><br />တီစုန္းတစ္ေကာင္ ပါဝင္ကျပခြင့္ရခဲ့ဖူးလို႕လဲ ... ?<br /><br />အစကတည္းက ...<br /><br />အဆံုးသတ္ကို အကဲခတ္မိရင္ ...<br /><br />ကိုယ္တိုင္ေတာက္ပခဲ့တဲ့ ညေတြကိုေတာ့ -<br /><br />ကိုယ္ပိုင္ညအျဖစ္ လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ့မိမယ္ ... ။<br /><br />စိတ္ခ်ပါခ်စ္သူ ...<br /><br />ဒီတစ္ခါဆို<br /><br />ဘယ္ဘူတာမွ မရပ္နားေတာ့ဘူး ...<br /><br />ရင္ဘက္ထဲကရည္ရြယ္ခ်က္တစ္ခုအတြက္ -<br /><br />ငါ့ကိုယ္ငါအသက္ရွိေသးလား-လို႕<br /><br />မနက္ျဖန္ကိုႀကိဳေမးလိုက္မယ္<br /><br />Yes or No<br /><br />ok..! ကိစၥမရွိပါဘူး<br /><br />သူ႕လက္တစ္ဖက္ကိုဆုပ္ကိုင္ရင္း<br /><br />ကဗ်ာေလးေတြတစ္ပုဒ္ၿပီးတစ္ပုဒ္<br /><br />ပီပီျပင္ျပင္ ပုဒ္မ,ခ်ႏိုင္ဖို႕အေရးႀကီးတယ္ ... ။<br /><br />တကယ္ဆို ...<br /><br />တကယ္ကို မလြယ္ကူခဲ့ပါဘူး ...<br /><br />တို႕ႏွစ္ဦးရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းဖြဲ႕သံေယာစဥ္ဆိုတာလည္း ...<br /><br />မ်က္ရည္မိုးနဲ႕ရင္းခဲ့ရတာမို႕<br /><br />ဘယ္တန္ခိုးရွင္ကိုမွ ဖ်က္ဆီးခြင့္မေပးႏိုင္ဘူးေနာ္ ...<br /><br />မေတာ္တဆ<br /><br />တိုက္ပဲြမွာ ကၽြန္ေတာ္က်ရံႈးခဲ့ရင္ -<br /><br />ဒီဥယ်ာဥ္ေလးကို သူမတစ္ေယာက္သာပိုင္ဆိုင္ပါေစ ..... ။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။<br /><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ( Don`t cry ; my love )<br /><br /><br /><div style="color: magenta;"><div style="color: white;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/10/blog-post_12.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)3tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-6547244683688593202Mon, 12 Nov 2012 17:13:00 +00002012-12-02T01:02:57.914-08:00ကဗ်ာ<br /><div style="color: magenta;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-RvnO2G63cL0/UJFCE2ma5KI/AAAAAAAAAR4/IdQyPaqIddA/s1600/images.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="151" src="http://4.bp.blogspot.com/-RvnO2G63cL0/UJFCE2ma5KI/AAAAAAAAAR4/IdQyPaqIddA/s200/images.jpeg" width="200" /></a><i>&nbsp;</i></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />တစ္စံုတစ္ေယာက္ကိုခ်စ္ရတာ<br /><br />တစ္စံုတစ္ခုကို ဓါးနဲ႔လွီးမိသလိုပဲ<br /><br />ငါခံစားရတယ္ .....<br /><br />အိပ္မက္ကႏိုးေတာ့ ငါ့ရင္ဘက္မွာေသြးေတြနဲ႔<br /><br />သိပ္ထူးဆန္းတာပဲ .....<br /><br />လိုတာထက္ပိုေနတဲ့အလြမ္းေတြက<br /><br />ဖမ္းဆုပ္ထားျခင္းမရွိေပမဲ့ / ငါ့လက္ထဲကေန-<br /><br />-လြတ္က်ကြဲရွျခင္းမရွိခဲ့သလို ...<br /><br />ေအာက္က်ေနာက္က်နဲ႔ကိုယ္႔ကိုယ္ကို<br /><br />နဖားႀကိဳးတတ္ဖို႔ကိုေရာ - <br /><br />-ျမတ္ႏိုးျခင္းေတြက သင္ၾကားပးခဲ႔တာလား&nbsp;&nbsp; .....&nbsp; ?<br /><br />(ဘယ္သူေျပာလဲ ...အခ်စ္ဆိုတာ ခ်ိဳၿမိန္လြန္းတယ္လို႔ )<br /><br />ေပးဆပ္ခြင့္ေလးရဖို႔အတြက္ကိုမွ်<br /><br />မ်က္ရည္ေတြ မိုးလိုသည္းေနခဲ့ရင္လည္း <br /><br />(sorry ပါပဲ )<br /><br />အေတြ႔အႀကဳံအရ -<br /><br />- သင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရူပေဗဒမွာ အမွတ္အျပည္႕ရရင္ရလိမ့္မယ္ ...<br /><br />တစ္ဖက္သက္အခ်စ္ေဗဒမွာေတာ့ minus infinity ပဲ<br /><br />ဘာလဲ&nbsp; ... ?<br /><br />...သက္ေရာက္မႈတိုင္းမွာ ... တူညီတဲ့တုန္႔ျပန္မႈရွိတယ္ ...`&nbsp; တဲ႔<br /><br />...နယူတန္ ကို ေျပာျပလိုက္ပါ ...<br /><br />...ျမတ္ႏိုးမႈတိုင္းမွာ ... တူညီတဲ့မ်က္ရည္ေတြသာ ...ရွိခဲ့တဲ့အေၾကာင္း .....&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။<br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/08/blog-post_6.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)4tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-1624547973665876754Sun, 26 Aug 2012 05:36:00 +00002012-12-02T01:05:58.010-08:00ကဗ်ာပန္းေတြေျမခ<br /><br /><br />ၾကယ္ေၾကြညမွာ<br /><br />စိတ္ေလစြာနဲ႔<br /><br />ငါ<br /><br />ဒီလိုေတြးတယ္ .....<br /><br /><br />ၾကယ္တစ္ပြင့္ -<br /><br /><br />မေၾကြခင္<br /><br /><br />ေတာက္ပခဲ့ဖူးမွာပဲ .....<br /><br /><br />ပန္းတစ္ပြင့္ -<br /><br /><br />ေျမမခခင္ လွပခဲ့ဖူးမွာပဲ ....<br /><br /><br />လူေလလြင့္ -<br /><br /><br />မေသခင္ ငါ့ကို ခ်စ္ခြင့္ေပးပါ .... ။ ။<br /><br /><br /><div style="color: white;"><span class="userContent"></span></div><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/08/blog-post_25.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)2tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-5364052122984938832Sat, 18 Aug 2012 05:07:00 +00002012-12-03T06:36:21.905-08:00ကဗ်ာ<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-M7Ba7xViZhU/T-_KLM89vTI/AAAAAAAAADY/lCKUtNfj3uo/s1600/111.jpeg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="147" src="http://1.bp.blogspot.com/-M7Ba7xViZhU/T-_KLM89vTI/AAAAAAAAADY/lCKUtNfj3uo/s200/111.jpeg" width="200" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ျမင္ျမင္ျခင္း ခ်စ္မိခဲ့တဲ့<br /><br />ကာရံမညီေသာ ရင္ခုန္သံဟာ<br /><br />ငါ့အတြက္ မ်က္ရည္က်ဖို႔ အဖြင့္ေတးသြာလား ... ?<br /><br />Tampo ျမန္လြန္းပါတယ္ ခ်စ္သူ ..... ။<br /><br />ငါ -<br /><br />နင့္ကို ဘယ္ေလာက္ထိ ခ်စ္လဲ ... ဆိုတာ<br /><br />-ငါကိုယ္တိုင္မသိေသာ<br /><br />-နင္ နားမလည္ႏိုင္ေသာ<br /><br />-ေမးခြန္းနဲ႔တူေသာ<br /><br />ငါ့ရင္ထဲက အခ်စ္ရဲ႕ပမာဏပါ ..... ။<br /><br />ခ်စ္လြန္းလို႔ <br /><br />ေရွ႕ေရးကို မင္းအတြက္ေတြးၿပီး<br /><br />ခ်စ္တယ္လို႔ေတာင္ ဖြင့္ဟေျပာမထြက္ခဲ့သူပါ ..... ။<br /><br />နင္ -<br /><br />တကယ္မသိဘူးေနာ္ ...<br /><br />လဆန္း-လျပည္႕-လကြယ္-<br /><br />ဘယ္ေန႔ညကမ်ား<br /><br />အထီးက်န္ လြမ္းဆြတ္မႈနဲ႔ ကင္းလြတ္ခြင့္ရခဲ့သလဲ ... လို႔<br /><br />သန္းေခါင္ယံညရဲ႕လမ္းေပၚ<br /><br />အငိုတိတ္ေတာ့မွ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္းေမးမိတယ္ <br /><br />ဘဝတစ္ခုလံုး ပံုေအာခဲ့ၿပီးၿပီပဲ ....<br /><br />( ဘာ့ေၾကာင့္မ်ား )<br /><br />စကၠန္႔နဲ႔အမွ် အရစ္က် ေပးဆပ္ခ်င္ေနေသးရတာလဲ ..... ?&nbsp; <br /><br /><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/08/blog-post_4783.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)6tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-8712187031592005053Fri, 17 Aug 2012 15:15:00 +00002012-12-02T01:12:21.432-08:00ကဗ်ာၾကမၼာဆိုးက ကိုင္ႏွဲ႔ေနမွေတာ့<br /><br />ငါ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ယိုင္နဲ႔ပါေစေလ<br /><br />ျပန္လည္တည့္မတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားရမွာေပါ့ ...<br /><br />ေအးစက္ေနတဲ့စိတ္ကူးေတြကိုလည္း -<br /><br />အရင္ထက္လင္းလက္ဖို႔ ထြန္းညွိရဦးမယ္ ... ။<br /><br />ခ်စ္သူ ...<br /><br />ဟိုး ... အေဝးကခ်စ္သူေရ ... <br /><br />တို႔ႏွစ္ဦးမလြန္ဆန္ႏိုင္ခဲ့တာ -<br /><br />အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေတြတိုင္း ခြဲခြါခဲ့ရျခင္းေတြမဟုတ္လား ... ?<br /><br />တို႔အတူ ခံစားနားလည္ခဲ့ၾကတယ္ ...<br /><br />မ်က္ရည္ေတြလည္း ဝဲခဲ့ၾကတယ္ ...<br /><br />ဘယ္သူမွ မလိုခ်င္ပဲ ရရွိထိရွခဲ့တဲ့ -<br /><br />ခပ္ျပင္းျပင္း အလြမ္းဝိုင္ကိုေမာ့ၿပီး<br /><br />( တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ) ေငးေဆြး ထိုင္မိႈင္ေနရတာ-<br /><br />စိတ္ပ်က္စရာ အဓိပၸါယ္မဲ့ေပမယ့္ .....<br /><br />ဖြင့္ဟတိုင္တည္စရာမလိုပဲ -<br /><br />ကိုယ္စီရွိခဲ့တဲ့ သစၥာစကားေတြေၾကာင့္<br /><br />တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ ...<br /><br />အလြမ္းရာသီကုန္ဆံုးလို႔<br /><br />အနမ္းမိုးေတြေဆြဦးမယ့္မနက္ျဖန္မွာ -<br /><br />အရင္လို ... စကားေတြေျပာရင္း .....<br /><br />အရင္လို ... လမ္းေတြအတူေလွ်ာက္ရင္း .....<br /><br />အရင္လို ... ကဗ်ာေတြ ေရးရင္း ဖတ္ရင္း<br /><br />အရင္ထက္ခိုင္ၿမဲတဲ့ တဲြလက္တစ္စံုနဲ႔ -<br /><br />ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ အျပာေရာင္ညကို တို႔အတူခ်ယ္မႈန္းၾကမယ္ ..... ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။<br /><br /><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/08/blog-post_17.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)3tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-639367030291786862Wed, 15 Aug 2012 14:17:00 +00002012-12-02T01:13:46.891-08:00ကဗ်ာဟိုက္ေဝးလမ္း တစ္ေနရာက<br /><br />ေဟာင္းႏြမ္းေနတဲ့<br /><br />လမ္းညႊန္မိုင္ျပ မွတ္တိုင္ေလးတစ္ခု<br /><br />&nbsp;ျမာဦးကအေရွ႕ဘက္ကိုညႊန္ျပလွ်က္<br /><br />ရည္ရြယ္ခ်က္ပန္းတိုင္သို႔&nbsp; ... ===&gt; မိုင္ 100 တဲ့ .....&nbsp; ။<br /><br />တကယ္ဆိုရင္ ...<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္မွာ သြားစရာလမ္းရွိတယ္ ...<br /><br />ခရီးအကြာအေဝးကိုလည္း သိတယ္ ...<br /><br />အေရွ႕အရပ္ကိုလည္းမွတ္မိတယ္ ...<br /><br />ဒါေပမယ့္ ခက္တာက -<br /><br />ကၽြန္ေတာ္သြားလိုရာသြားဖို႔&nbsp; စိတ္သြားတိုင္းကိုယ္မပါခဲ့ဘူး ..... ။<br /><br />ဒီမွာ မိတ္ေဆြ ...!<br /><br />ခင္မ်ား ရည္ရြယ္ခ်က္ပန္းတိုင္ကိုေရာက္ခ်င္လား ... ?<br /><br />ကၽြန္ေတာ့္ရင္ဘက္က စာကိုဖတ္ၿပီး<br /><br />ညႊန္ထားတဲ့လမ္းကိုသာေလွ်ာက္ပါ ...<br /><br />ခင္မ်ား ကံေကာင္းပါတယ္ ...<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ မွတ္တိုင္ဘဝမို႔<br /><br />ကိုယ္ပိုင္ဆႏၵေတြမ်ိဳသိပ္ရင္း<br /><br />လမ္းေပ်ာက္သူေတြအတြက္ ဒီေနရာမွာမတ္တတ္ရပ္ေနရဦးမယ္ ..... ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။<br /><br /><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/08/blog-post_15.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)1tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-8887155107129527487Sat, 11 Aug 2012 08:20:00 +00002012-12-02T01:14:35.122-08:00ကဗ်ာႏွလံုးသား၌<br /><br />ဆူးနစ္ေနေသာ အလြမ္းဆူးမ်ားစြာကို<br /><br />ခ်စ္သူ မွတပါး<br /><br />အျခား မည္သူဖယ္ရွားႏိုင္အံ့နည္း .....<br /><br />လန္႔လန္႔ႏိုးေစတတ္ေသာ ညအိပ္မက္ဆိုး<br /><br />ဆိုးသြမ္းရိုင္းစိုင္းလြန္းတဲ့ အလြမ္းရိုင္း<br /><br />အလြမ္းရိုင္းအိပ္မက္ဆိုးေတြကို ႀကိဳးေပးသတ္လိုက္ဖို႔<br /><br />ခ်စ္သူ၏ဆံႏြယ္တစ္ပင္ ေပးသနားပါ .....<br /><br />ဒိုင္ယာရီစာအုပ္ကို ဖြင့္ဟလိုက္ခ်ိန္တိုင္း<br /><br />ပင့္သက္ရိႈက္သံၾကားက မ်က္ဝန္းတစ္စံု<br /><br />ခဏခဏမိုးေဆြေနတာ ရပ္တန္႔ပါေစ ...<br /><br />ၿပီး ... ေနာက္ရာစုႏွစ္မ်ားအထိ -<br /><br />အလြမ္းမ်က္ရည္မိုးေခါင္သြားေအာင္<br /><br />ညင္သာတဲ့ တန္ခိုးအာဏာနဲ႔ အမိန္႔ေပးတားျမစ္ဖို႕<br /><br />မနက္ဖန္ခါဆို ခ်စ္သူျပန္လာေပးပါ .....<br /><br />တကယ္လို႔မ်ား ...<br /><br />ကံၾကမၼာသာ လိမၼာရိုးစင္းခဲ့ရင္<br /><br />ဘယ္သူေမးေမး / ဘယ္သူေျဖေျဖ<br /><br />တို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ေနရပ္လိပ္စာဟာ ဧဒင္ဥယ်ာဥ္ပဲျဖစ္လိမ့္မယ္ .....&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။<br /><br /><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/08/blog-post_11.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)4tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-4136851835558601680Mon, 06 Aug 2012 14:47:00 +00002012-12-02T01:15:37.077-08:00ကဗ်ာႏွစ္ဆယ့္ေလးနာရီထိုးခဲ့ၿပီ ...<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ -<br /><br />&nbsp;ႀကိဳးညိွရင္းမိုးလင္းေတာ့မယ္<br /><br />ကီးေၾကာင္မွာကို စိုးရိမ္ေနေတာ့ ...<br /><br />ကဗ်ာေလးေတြ အသံမျမည္ခဲ့ဘူး .....<br /><br />စကားလံုေတြ ဖ်ားနာေနခ်ိန္မွာ -<br /><br />အိပ္မက္ထဲ ပန္းခ်ီဆြဲမိေတာ့ -<br /><br />စာမ်က္ႏွာတိုင္း Error ျပခံရတယ္ .....<br /><br />တိုက္တိုက္ ဆိုင္ဆိုင္ပါပဲ -<br /><br />ေထာင္ေခ်ာက္ကိုဆြဲဖြင့္ၾကည္႕လိုက္မွ <br /><br />ဝမ္းသာအားရ ငါ့ကိုယ္ငါ ျပန္ရွာေတြ႕ခဲ့တယ္ ..... ။<br /><br />☺&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ♥&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ☻<br /><br />&nbsp;ေန&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိုး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေဆာင္း<br /><br />&nbsp;ပူ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရြာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ည<br /><br />&nbsp;ထဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေတြ<br /><br />&nbsp;ေလွ်ာက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထဲ<br /><br />&nbsp;ခဲ့&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; နား&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မ<br /><br />&nbsp;တယ္ ...&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အိပ္<br /><br />&nbsp;ရွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘူး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စက္<br /><br />&nbsp;ေဖြ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသး<br /><br />&nbsp;မႈ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေလွ်ာက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ... ဘူး ...<br /><br />&nbsp;တစ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ... တယ္ ...&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အိပ္<br /><br />&nbsp;ခု&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စက္<br /><br />&nbsp;အ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လို႕&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တြက္ ...&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မႈ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မ<br /><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္<br /><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခု&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသး<br /><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ... ဘူး ...<br /><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ... တြက္ ...<br /><br />ခရီးကလည္းရွည္တယ္ ...<br /><br />လိုခ်င္တဲ့အရာကလည္းရွားပါးတယ္ ...<br /><br />အဓိပၸါယ္နက္နဲ ၿပီး တန္ဖိုးရွိလြန္းတယ္ .....<br /><br />ဒါေပမယ့္ လုယူမယ္သူမရွိဘူး -<br /><br />ဒါေပမယ့္ ရွာေဖြေတြ႕ရွိခဲ့ရင္ မွ်ေဝရမယ္ .....<br /><br />အဲဒီလို သိဖို႕ အတြက္ေလးကို အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ၾကာခဲ့တယ္ ....<br /><br />ငါလိုခ်င္တာ -<br /><br />ေရေရာမထားတဲ့ အလင္းေရာင္ေတြ -<br /><br />ေဆးဆိုးမထားတဲ့ အလင္းမံႈေတြ&nbsp;&nbsp; <br /><br />အဆိပ္ခတ္မထားတဲ့ အလင္းစက္ေတြပဲ ....<br /><br />ခု - ေလာေလာဆယ္ေတာ့<br /><br />&nbsp;မွန္ၾကည့္တိုင္း အလင္းရိုင္း ကိုေတြ႕တယ္ .....&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။<br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/10/my-error-page.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)1tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-1232814725256719782Wed, 01 Aug 2012 15:43:00 +00002012-12-02T01:18:08.733-08:00ကဗ်ာမင္းမရွိတဲ့ေနာက္တစ္ရက္မွာ<br /><br />ငါ့အခ်စ္သစ္ပင္တစ္ခုလံုး<br /><br />&nbsp;အလြမ္းပန္းေတြ ေတြေဝဆာေနလိုက္တာမ်ား<br /><br />တို႔ႏွစ္ဦးရဲ႕အတိတ္ပံုရိပ္မ်ားစြာဟာ <br /><br />အေတြးေတြထဲအထိ ေဝ့ဝဲကာေၾကြက်ေနေတာ့တယ္ ..... ။<br /><br />ေနရာေဟာင္းေတြရဲ႕ေလွာင္ရယ္သံ ...<br /><br />အထီးက်န္ညမ်ား -<br /><br />သတိတရနဲ႔ အလြမ္းပန္းတစ္ပြင့္စီကို ၾကိဳးနဲ႔သီလို႔<br /><br />&nbsp;ခ်စ္သူဖတ္ဖို႔ စာစီကံုးအၿပီးမွာ<br /><br />အလြမ္းရနံ႔ေတြသင္းလိုက္ပံုက<br /><br />ကိုယ္တိုင္မ်က္ရည္ဝဲမိလို႔<br /><br />ရည္ရြယ္ရာမပို႕ရက္ခဲ့ပါဘုူး<br /><br />အားငယ္သူ ခ်စ္သူငယ္ငယ္အတြက္<br /><br />အလြမ္းေျပဖို႔နမ္းရႈိက္ျခင္းမွာ<br /><br />မ်က္ဝန္းေလးေတြမိုးစိုေနလိမ့္မယ္ .....&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။<br /><br /><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/08/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)1tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-854640270976726799Sun, 22 Jul 2012 05:03:00 +00002012-12-02T01:19:13.168-08:00ကဗ်ာေမေမ ...<br /><br />သားကို ငယ္ငယ္တုန္းေျပာခဲ့ဖူးတယ္ ...<br /><br />အခ်စ္ဆို တာမီးလိုပဲ တဲ့ ... <br /><br />အရမ္းပူေလာင္တယ္ လို႔ ...<br /><br />ဒါေပမယ့္&nbsp; ေမေမ ...<br /><br />ရင္ခုန္သံရဲ႕ေစ့ေဆာ္မႈေၾကာင့္<br /><br />ေမေမေျပာတဲ့ မီး ဆိုတဲ့အရာကို<br /><br />တက္မက္စြာနမ္းရႈိက္မိလို႔<br /><br />သားရင္ဘက္ထဲမွာ အရမ္းပႈေလင္ေနၿပီေမေမ ...<br /><br />ျပင္လို႔မရေတာ့တဲ့ အမွားေတြက -<br /><br />ႏႈတ္လို႔မရေတာ့တဲ့ ဆူးေတြလို ...<br /><br />ေမွ်ာ္လင့္လို႔မရေတာ့တဲ့ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေတြက -<br /><br />ေျဖလို႔မရေတာ့တဲ့ အဆိပ္ေတြလို ...<br /><br />သားရင္ထဲမွျပည့္နက္ေနလို႔ ...<br /><br />ဒီေန႔ ဆိုတဲ့အိပ္ရာဝင္တုိင္းမွာ<br /><br />ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႕ အေဖာ္လုပ္ၿပီးငိုေၾကြးေနရတယ္ဆိုတာ ...<br /><br />ေမေမ သိခဲ့ရင္&nbsp; ...... ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။<br /><br /><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/07/blog-post_5282.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)2tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-9163326646016401873Fri, 20 Jul 2012 14:56:00 +00002012-12-02T01:19:55.286-08:00ကဗ်ာရႈံးပြဲေတြ ေရတြက္ရင္း<br /><br />ေန႔ရက္ေတြကုန္ဆံုးတယ္ ...<br /><br />ခုထိဒဏ္ရာမေပ်ာက္ေသးဘူး<br /><br />ဘ၀မွာ-<br /><br />ကိုယ္က သိပ္ခ်စ္မိသူဆိုရင္ ...<br /><br />အခ်စ္ဆိုတာ ...<br /><br />စီခ်င္းထိုးရသလိုပါပဲ ...<br /><br />ဒါေပမယ့္ -<br /><br />ဆင္ေတြ ၊ ျမင္းေတြနဲ႔<br /><br />ရာဇ၀င္ထဲက စီးခ်င္းထိုးပံုမ်ိဳးေတာ့မဟုတ္ဘူး ...&nbsp; !<br /><br />စိမ္းဖန္႔ဖန္႕ အမုန္းဓါးေတြနဲ႔<br /><br />အၿမဲတမ္း နင္ကငါ့ကုိစီးၿပီးေတာ့ <br /><br />ရင္၀ကိုခ်ည္းပဲ ထိုးစိုက္ခဲ့တာ ...<br /><br />ငါကလည္း နင္နဲ႔ ပါက္သက္လာရင္ <br /><br />တိုက္စစ္မဲ့သလို ၊ ခံစစ္လည္းမရွိခဲ့ေလေတာ့<br /><br />နင့္အမုန္းဓါးနဲ႔ ငါ့ႏွလံုးသားဟာ<br /><br />ရထားတစ္စင္းနဲ႔ ဘူတာရုံလိုပါပဲ ...<br /><br />စဥ္းစားပါဦး ခ်စ္သူ<br /><br />ဒီလိုနည္းနဲ႔<br /><br />အခ်စ္တစ္ခုကို အၿပီးသတ္ႏိုင္မယ္လို႔ ...<br /><br />နင္ ... ထင္သလိုရက္စက္ေနမွာလား ...&nbsp;&nbsp; ?<br /><br />ေကာင္းၿပီေလ -<br /><br />ဘယ္ေတာ့မွ နင္ငါ့ကို သတိမရဖို႔-<br /><br />ဒီစကားတစ္ခြန္းကိုေတာ့ ေမ့ထားေစခ်င္တယ္ ... !<br /><br />... ေနာက္ဆံုး ...<br /><br />ရင္ကဲြ ပက္လက္နဲ႔<br /><br />ငါ့မ်က္ရည္ေတြ တစက္စက္က်ေနလည္း<br /><br />ငါ့လက္တစ္ဖက္က နင့္အတြက္ကဗ်ာေတြေရးေနဦးမယ္&nbsp; ... ဆိုတာ ...<br /><br />နင္ ... ေမ့ထားေပးပါ ခ်စ္သူ&nbsp; .....။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။<br /><br /><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/07/blog-post_20.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)1tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-7051977722139110063Wed, 18 Jul 2012 15:52:00 +00002012-12-02T01:20:47.775-08:00ကဗ်ာအခ်စ္ကို အရာင္ေတြနဲ႔ခံစားၾကည္႔ေတာ့<br /><br />နတ္သမီးကကၽြန္ေတာ့္ကို မုန္းတယ္<br /><br />မျငင္းပယ္ပါနဲ႔ခ်စ္သူရယ္ ...<br /><br />နင္ဟာ ငါ့ေကာင္းကင္ထဲက<br /><br />မ်က္ရည္မိုးေတြနဲ႔ ရင္းခဲ့ရတဲ့ <br /><br />သက္တန္႔ေလး တစ္စင္းပါ ..... ။<br /><br />အခ်စ္ကို ေတးသြားေလးနဲ႔ေခ်ာ႔အသိပ္မွာ<br /><br />ထိပ္ထားေလးရဲ႕ ေလွာင္ရယ္သံကို ၾကားမိတယ္ ...<br /><br />ပ်က္ရယ္မျပဳပါနဲ႔ခ်စ္သူရယ္ ....<br /><br />နင္ဟာ ငါ့ဂစ္တာအိုေလးရဲ႕<br /><br />ကမၻာတည္သေရြ႕ပ်ံ႕လြင့္ေနမယ့္<br /><br />မူပိုင္သံစဥ္ခ်ိဳေလးတစ္ခုပါ ..... ။<br /><br />အခ်စ္ကိုေရႊကာရံနဲ႔ႏႈိင္းေတာ့ <br /><br />ေတာ္၀င္သူအတြက္ ရိုင္းတယ္ထင္မယ္ ....<br /><br />လက္ခံေပးပါခ်စ္သူရယ္ ...<br /><br />နင္ဟာ ငါ့ဘ၀စာမ်က္ႏွာေပၚက<br /><br />ႏွလံုးေသြးနဲ႔ေရးခ်ယ္ခဲ့ရတဲ့<br /><br />၀တ္မႈံကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ ခ်စ္သူ&nbsp;&nbsp; ..... ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ။<br /><br /><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/07/blog-post_18.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)0tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-4357709792217034747Sun, 15 Jul 2012 05:10:00 +00002012-12-02T01:21:33.501-08:00ကဗ်ာဟိုရင္အခ်ိန္က အိမ္ျပန္ခ်ိန္မ်ား<br /><br />ႏႈတ္ဆက္ထြက္ခြါေနက် ခ်စ္သူေျခလွမ္းေတြ<br /><br />ငါဘယ္လို ရပ္တန္႔ေစႏိုင္မွာလဲ&nbsp;&nbsp; ...&nbsp; ?<br /><br />ႀကိဳးစားမရခဲ့ေတာ့<br /><br />တစ္ညတာ အလြမ္းေတြ<br /><br />ခဏခဏငါ့ရင္မွာစြန္းထင္းခဲ့တယ္ ...<br /><br />သို႔ေပမယ့္ - နံနက္ခင္းမွာ အခ်စ္ရွိတယ္&nbsp;&nbsp; ..... ။<br /><br />ဘ၀ရဲ႕တစ္ဆစ္ခ်ဳိး အလွည္႔အေျပာင္း<br /><br />ခ်စ္သူတို႔ရဲ႕ကံေခခ်ိန္<br /><br />ေက်ာခိုင္းထြက္ခြါခဲ့ရ ငါ့ေျခလွမ္းေတြ<br /><br />ဘယ္လိုဆက္ေလွ်ာက္ရမလဲ&nbsp; ...&nbsp; ?<br /><br />ႀကိဳးစားမရခဲ့ေတာ့<br /><br />တစ္သက္စာအလြမ္းမ်ာနဲ႔&nbsp; ငါ<br /><br />အခ်စ္ဆိုတာ ... လြန္ခဲ့ေသာနံနက္ခင္း တစ္ခုျဖစ္ခဲ့ၿပီ&nbsp; .....<br /><br />အခုေတာ့&nbsp; ငါဟာ<br /><br />ႏိုးထလို႔မရတဲ့ အိပ္မက္ဆိုးထဲကခေလးငယ္လို<br /><br />အရာရာကိုေၾကာက္ရြံ႕အားငယ္မိတယ္&nbsp; ခ်စ္သူရယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ..... ။&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; ။<br /><br /><br /><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/07/blog-post_14.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)3tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-507207897405375235Tue, 10 Jul 2012 15:32:00 +00002012-12-02T01:22:03.824-08:00ကဗ်ာတိမ္ေတြထဲ လမ္းေလွ်ာက္တုန္းက<br /><br />ငါ ...<br /><br />ဆူးနင္းမိခဲ့တယ္&nbsp; ... <br /><br />မိုးမိသြားတဲ့ ေလတံခြန္ငယ္ -<br /><br />ေဆာက္တည္ရာမဲ့ ၿပိဳလဲပ်က္စီး -<br /><br />ငါ့မီးေတြငါ့ကိုေလာင္ကၽြမ္း ... လို႔ ...<br /><br />လိုအပ္ေနတဲ့ေဆးတစ္ခြက္ကို အမည္တပ္လို႔မရခဲ့ ..... ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br /><br />ေလာကႀကီးေရ ...<br /><br />ငါ - သူငယ္တန္းပါ<br /><br />ဆယ္တန္းစာေတြ ထပ္မေမးပါနဲ႔ေတာ့<br /><br />ဦးေႏွာက္လည္းပ်က္ ၊ အသည္းလည္း အက္ေနၿပီ ...<br /><br />မနက္ဖန္ထြက္မယ့္ ေအာင္စာရင္းမွာ<br /><br />ခ်စ္သူနာမည္ေလး ပါေစခ်င္လို႔ပါ .... ။<br /><br />အသိစိတ္ရဲ႕ အိပ္မက္နယ္ထဲမွာေပါ့ ...<br /><br />ငါ့တစ္ေယာက္တည္း <br /><br />ခ်စ္ျခင္းတရားကို အလယ္မွာထားၿပီး<br /><br />ေပးဆပ္ျခင္းနဲ႔ရယူျခင္းက လြန္အေသဆြဲတယ္<br /><br />... “&nbsp;&nbsp; ပြဲကမၿပီးေသးဘူး&nbsp;&nbsp; ” ...<br /><br />ခုထိေစာင့္ၾကည့္ေနရင္း ... <br /><br />...&nbsp;&nbsp; ငါ&nbsp;&nbsp; ...<br /><br />ဒူးေထာက္ခစားရင္း သိမ္းပိုက္ေနမိတယ္ ..... ။&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; ။<br /><br /><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/07/blog-post_10.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)0tag:blogger.com,1999:blog-6008258269032487529.post-9040792669620411636Sun, 08 Jul 2012 05:29:00 +00002012-12-02T01:22:31.048-08:00ကဗ်ာအတိအက် မမွတ္မိလို႔<br /><br />ေန႔စြဲကို မေဖၚျပေတာ့ဘူး<br /><br />ငါ့စိတ္ထဲမွာ ထင္ရတာက<br /><br />ဒီစာမေရးခင္အခ်ိန္ေလးကလိုပဲ<br /><br />အခ်စ္ကို စတင္ေတြ႔ရွိပံုက မိုးမျမင္ေလမျမင္နဲ႔<br /><br />ႏွလံုးသားတစ္စံု အေရာင္မဲ့ၿပိဳင္ခဲ့ၾကတာ<br /><br />တစ္ဦးက အခ်စ္ကို ဖြင့္ဟေျပာျပဖို႔<br /><br />တစ္ေယာက္က အခ်စ္ကိုအေျဖေပးဖို႔<br /><br />၀ိုင္းစက္စက္မ်က္၀န္းႏွစ္စံုမွာ<br /><br />အသံမဲ့စကားေတြခ်ိဳၿမိန္ခဲ့ၾကတယ္ .....<br /><br />&nbsp;(ကိုယ္စီကိုယ္စီ)<br /><br />ကိုယ့္ရင္ဘက္ကိုစမ္းၾကည္႔ေတာ့<br /><br />ဒိတ္ ... ဒိတ္ . ဒိတ္ ... ဒိတ္&nbsp; ....<br /><br />ပံုရိပ္ေတြကို copy ပန္းပုထုသံေတြနဲ႔<br /><br />မ်က္စိဖြင့္ဖြင့္/ပိတ္ပိတ္<br /><br />အခ်စ္ဦးက စိတ္အိမ္ကိုပိုင္စိုးေနလို႔<br /><br />ငါ့စိတ္ထဲမွာထင္ရတာက<br /><br />ဒီစာေရးရင္း ျဖစ္ပ်က္သြားသလို<br /><br />ေန႔စြဲကိုမေဖာ္ျပေတာ့ဘူး<br /><br />အတိအက် မမွတ္မိလို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ..... ။ &nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp; ။<br /><br /><div class="blogger-post-footer">http://feeds.feedburner.com/alinyinne</div>http://alinyinne.blogspot.com/2012/07/blog-post_8120.htmlnoreply@blogger.com (အလင္းရိုင္း)0