~alip

alip's exherbo shortlog 20180527

2018-05-27T00:00:00+00:00

Here is a summary of my recent Exherbo activity:

musl
1. linux-headers-4.13: add musl.patch: Musl & linux-headers have a complicated relationship. Exherbo has a patch for linux-headers-4.16 already. This one is for those who are still stuck with 4.13.
2. openmp: do not mandate glibc (for musl) openmp-5.0.1 builds with musl-1.1.19. This patch arranges dependencies so that the exheres does not have a hard dependency upon glibc anymore making it usable on musl systems.
3. libtirpc: add patch for musl: I stumbled upon this whilst trying to get xinetd work. xinetd-2.3.15.3 does not build for me without rpc option (configure fails to locate rpc/rpc.h which smells automagic). While this bug has not been addressed yet, I imported the musl patch for libtirpc from the Gentoo Musl development overlay which makes xinetd[rpc] work with musl. The xinetd issue is left for the future.
perl
1. Added new perl packages Encoding-FixLatin{,-XS}, File-Slurper, Chess-PGN-EPD, Chess-PGN-Moves and Chess-PGN-Parse. This eases chess-related work on Exherbo, parsing the two most commonly used formats for chess notation: Extended Position Description, aka EPD and Portable Game Notation, aka PGN.
misc
1. Fix build for app-misc/delay which “hates” –datarootdir configure argument.

Shell Meditation

2017-01-13T00:00:00+00:00

Seek your music. As you please.

    while true; do
        (( z = ${RANDOM} % 100 ))
        (( a = $z % 10 ))
        mpc seek $z% &
        sleep $a
        kill $!
        wait
    done

Bright Side of the Moon

2017-01-13T00:00:00+00:00

Quick Update: I have a flat! My German was barely enough to make it. Und zwar komisch. You get a flat on your birthday. Hard to say how it could get any fucking better than that.

Oh: Ev buldum lan. Na aşağıdaki! #direnkigülsünyüzün. Yolu düşen gelsin. Yoksa. Ayıp. Olur. Bana. Bak. Manifestolâmin.

Last and least. Here is a poem and a song that describes everything so far. Life. is. just. pregnant.

Çağırın! Güneşin zaptı yakın! #martılaraselam #petşişeistemezük.

kaotik/dN-rWSWe24w

Pregnant

Hayali Ali, Çengelköy

drawing curtains
hiding fetus
behind venus
all Night long
let it flow
into snow
crystals in a row
mothers will bow
and swallow
their unborn babies!

Do the Evolution: https://www.youtube.com/watch?v=aDaOgu2CQtI

Yuvasını başına yıktığım Fare'ye

2017-01-11T00:00:00+00:00

kaotik/UESqk6Hu5Bs

Fareler ve İnsanlar‘a esin kaynağı olan delibozuk Robert Burns şiiridir. Afiyet ola.

Yuvasını başına yıktığım Fare’ye

Robert Burns, 1785
ç: hayaliali, 2017

Şşşt lan bana bak gudubet
Pıt pıt mı atıyor yüreğin?
Öyle alelacele davranmasan
Laflarını yatıştırsan ya!
Çaresiz, koşarım kovalarım.
Elimde sopa, elimde ölümün.

Gerçekten üzgünüm, erkeğin egemenliği
Bozduysa Doğa’nın toplumsal birliğini
Haklı kıldıysa hasta ruhumu.
Benim garip, ölümlü, dünyalı yoldaşım,
Üzgünüm donduruyorsam kanını.

Kuşkum yok, çalarsın benden,
Ne olmuş? Seni küçük gudubet, yaşayasın!
Bir demet başağım var, birini almışsın..
Eksiltecek mi beni? Yeter de artar gerisi.
Umrumda değil ötesi…

Senin de küçük evin darmadağın!
Cılız duvarları, rüzgar süzülür içeri!
Nasıl etmeli, yeni bir ev dikmeli,
Yeşil yapraklarla bezemeli!
Sert eser aralık yeli,
İçine işler, titretir seni!

Gördün heba olan çorak tarlaları,
Koşar adım gelirken kış,
Soğuğa siperdi burası, mutluydun.
Yerleşmek istiyordun.
Gaddar bir sopa gümbürtüyle
Hücrene girmeden evvel!

Şu ufak yaprak ve anız yığını için
Günlerce kemirdin, taşıdın durdun!
Kaldın şimdi açıkta, emeklerin boşuna
Geride ne bir ev, ne yatacak bir yer.
Katlanmak zor kışa, kara,
ve donduran soğuğa.

Merak etme minik Fare
Bir sen değilsin hayalleri suya düşen.
Fareler ve insanların en sıkı tasarıları dahi
Sıklıkla ters gider,
ve vadedilen mutluluktan geriye
Acı ve keder kalır.

Yine de şanslı sayılırsın bana göre!
Hep burada, şimdiki zamandasın:
Ama, of! Gözlerim geçmişe bakar benim,
Kaçan fırsatları arar,
Ve geleceğe bakarım, göremesem de daha,
Tahminler yapar, korkarım!

Tae a Moose, on Turning Her Up in Her Nest with the Plough

Robert Burns, 1785

Wee, sleekit, cow’rin, tim’rous beastie,
O, what a panic’s in thy breastie!
Thou need na start awa sae hasty,
Wi’ bickering brattle!
I wad be laith to rin an’ chase thee,
Wi’ murd’ring pattle!

I’m truly sorry man’s dominion,
Has broken nature’s social union,
An’ justifies that ill opinion,
Which makes thee startle
At me, thy poor, earth-born companion,
An’ fellow-mortal!

I doubt na, whiles, but thou may thieve;
What then? poor beastie, thou maun live!
A daimen icker in a thrave
‘S a sma’ request;
I’ll get a blessin wi’ the lave,
An’ never miss’t!

Thy wee bit housie, too, in ruin!
It’s silly wa’s the win’s are strewin!
An’ naething, now, to big a new ane,
O’ foggage green!
An’ bleak December’s winds ensuin,
Baith snell an’ keen!

Thou saw the fields laid bare an’ waste,
An’ weary winter comin fast,
An’ cozie here, beneath the blast,
Thou thought to dwell-
Till crash! the cruel coulter past
Out thro’ thy cell.

Thy wee bit heap o’ leaves an’ stibble,
Has cost thee mony a weary nibble!
Now thou’s turn’d out, for a’ thy trouble,
But house or hald,
To thole the winter’s sleety dribble,
An’ cranreuch cauld!

But, Mousie, thou art no thy lane,
In proving foresight may be vain;
The best-laid schemes o’ mice an’ men
Gang aft agley,
An’ lea’e us nought but grief an’ pain,
For promis’d joy!

Still thou art blest, compar’d wi’ me
The present only toucheth thee:
But, Och! I backward cast my e’e.
On prospects drear!
An’ forward, tho’ I canna see,
I guess an’ fear!

Endgame Tricks

2017-01-03T00:00:00+00:00

Chess endgames often look deceptively simple. Reduced number of pieces on the board brings reduced alertness to the player. Thus, it is not uncommon for the adversary to come up with sneaky ways to take advantage of this relaxed state. Thinking in terms of psychology, the most important feature of this relaxed state is the reduced feeling of danger which in turn leads to reluctance to justify moves with concrete variations. Even though, schematic thinking is an important feature of endgame technique, it has a psychological danger where player's reliance upon natural moves rather than logical ones can lead h/er to trouble when there exists a non-obvious nuisance in the position which establishes a significant distinction between the natural and the logical. At the end of the day chess is purely mathematics and the term natural is nothing but pattern recognition. Yet, no pattern is exactly the same.

One form of blunder which is very common to such a frame of mind is quiescence errors where the player is decepted by the natural aesthetics of a seemingly winning move sequence and fails to spot a trap which is no further than half a move away. The main reason of the blunder is psychological, the sudden change of excitement coupled with the reduced sense of danger literally blinds the player who could otherwise easily spot the problem with the move sequence at hand. Below is a simple, illustrative example of such an error. This is an online blitz game where I had the white pieces.

Envtag 0.6

2016-12-27T00:00:00+00:00

Envtag-0.6 has been released.

Fix alt_getopt and envutils for Lua-5.2 and newer.

tarball: envtag-0.6.tar.bz2
sha1sum: e1e1179198cab15717daea986f0a27cbe3a0e963

Envtag 0.5

2016-12-26T00:00:00+00:00

Envtag-0.5 has been released.

Add support for Lua-5.2 and newer.
Fix –delimiter option of get-xiph and set-xiph commands
Update alt_getopt to 0.7
Follow symlinks when determining filetype information using libmagic

tarball: envtag-0.5.tar.bz2
sha1sum: 04a8fb00cadd452899620bd168d36a6015b6b772

Açıklamalarıyla Kazandıran Satranç

2014-01-10T00:00:00+00:00

Açıklamalarıyla Kazandıran Satranç, Paraguay'lı Uluslararası Büyük Usta Zenón Franco Ocampos tarafından yazılan ve kaynak dili olan İngilizce'de adı Winning Chess Explained olan kitabın Türkçe çevirisidir. Özgün kitap ile ilgili bağlantıları aşağıda bulabilirsiniz.

Kitap ile ilgili söyleyeceklerim bu kadardır. Geriye kalanları anlatmayı ise öncelikle kitabın kendisine sonra da Analiz Yayıncılık'a ve bu süreç boyunca benden destek ve güvenini esirgemeyen arkadaşım Alper Efe Ataman'a bırakıyorum.

Özgün kitap ile ilgili bilgi ve bağlantılar:

Yazar: Zenón Franco Ocampos
ISBN: 1904600468
Çeşitli bağlantılar: aNobii, Goodreads, Google Books, ISBNdb, LibraryThing, Open Library, OttoBib.com, Shelfari, Worldcat

Bir öğrenci, çeviri emekçisi ve gönüllüsü olarak kitabı çevirmekten aldığım keyif paha biçilmezdir. Bu bağlamda başta Dolunay Kumlu ve İnönü Korkmaz hocalarım olmak üzere Trakya Üniversitesi Mütercim Tercümanlık Bölümü İngilizce Anabilim Dalı'nda görev yapan ve öğrencilerinin akıllarına aydınlık, yüreklerine ilaç olan bütün öğretim görevlilerine teşekkür ederim.

Bir satranç oyuncusu olarak satranç çalışırken çektiğim anadildeki kaynak yetersizliği sorunu, kitap çevirisini benim için bir mutluluk kaynağından öteye götürmüştür. Bu bağlamda merhum hocamız Hayri Özbilen'i anmak gönül borcumdur. Kitabın satrançseverlerin ilgisini çekeceğini diler, yetersizliklere bir nebze de olsa derman olmasını umarım.

Son olarak da nünü 'me teşekkür ederim. O olmasa olmazdı.

Aşk için gelir insan
Aşk diye dönen dünyaya
Aşk olursa olur ne olursa…

imdAT

2013-11-15T00:00:00+00:00

kaotik/Ks4V6RhrsmY

imdAT

Söndür artık şu sigarayı at
    Bence git denize at
Çıkar şu torbaları çöpe at
    Bence git denize at
Şu eskilerini de kaldır at
    Bence git denize at
Elbisemin haline bak
    Bence git denize at
Ne yani çıplak mı kalayım?
    Gözlerindeki maviye bak

Sen de kaldır kafanı yüzüme bak!
    Aynalar değil ki özlemim
Anlat o zaman nedir derdin?
    Eyvallah…

    Tırnaklarımı yedim derdimden
Sen de git denize at
    Ağladım, düştü yaşlar gözümden
Sen de git denize at
    Rakı şişesinde balık gibiyim hasretimden
    Ne olur beni denize at!

Madem öyle koyverelim gitsin
    İşte köprü, işte Boğaz
Çıkalım bir bak
    Alacaksa sular hepimizi
    İkimiz yetmeyiz, önce Galata’yı at
Pahada ağır olsun, sarayları at
    Durma haydi!
Madem ki benliğimizi atacağız
    Yedi tepenin yedisini de at
Batsın bu şehir, bu dünya
    Öylece izlerken, atlamadan daha
    Kaldır kafanı havaya
“Batıyor kaptan!”
    Avazın çıktığı kadar ama…

A Study in Sydbox

2013-09-24T00:00:00+00:00

Due to the fact that sydbox is a low level tool which inspects system calls, debugging its bugs become cumbersome at times. GDB and Valgrind are two valuable tools which comes to rescue.

I hit this bug when I was investigating Exherbo bug 369. I wrote a small C program to reproduce the problem:

#include <errno.h>
#include <string.h>
#include <stdio.h>
#include <stdlib.h>
#include <unistd.h>
#include <fcntl.h>
#include <elf.h>
#include <sys/auxv.h>
#include <sys/types.h>

int main(void)
{
    pid_t pid;
    int pfd[2];
    unsigned long val;
    char buf[1024];
    int auxfd;

    val = getauxval(AT_SECURE);
    fprintf(stderr, "getauxval(%lu) = %lu (errno:%d %s)\n",
        AT_SECURE, val, errno, strerror(errno));

    pipe(pfd);
    pid = fork();
    if (pid == 0) {
        /* 23 is AT_SECURE as defined in elf.h */
        char *const argv[] = {"sh", "-c", "od -t u8 | awk '{if ($2 == 23) print }'", NULL};
        close(pfd[1]);
        dup2(pfd[0], STDIN_FILENO);
        execvp(argv[0], argv);
    } else {
        close(pfd[0]);
        auxfd = open("/proc/self/auxv", O_RDONLY);
        while (read(auxfd, buf, 1024) > 0)
            write(pfd[1], buf, 1024);
        close(pfd[1]);
    }
}

I compiled this small program with gcc and when I run it under sydbox-1 I witnessed an interesting output:

alip@hayalet ~/src/sydbox/sydbox-1/src (git)-[master] % ./sydbox ./a.out
getauxval(23) = 0 (errno:0 Success)
sydbox@1379972151: bash[26306.0:26305] sys:4|stat| PANIC_KILL

Note there is not a prompt at the end. sydbox-1 hung right after logging PANIC_KILL. Before firing up a debugger and start to debug, let’s gather as much information as possible by checking whether verbose logging will tell us something:

alip@hayalet ~/src/sydbox/sydbox-1/src (git)-[master] % ./sydbox -m log/console_level:511 ./a.out
...
sydbox@1379972294: [wait(-1, 0x857f) = 28848] WIFSTOPPED,sig=133|(null)|
sydbox@1379972294: [wait(-1, 0x857f) = 28848] WIFSTOPPED,sig=133|(null)|
sydbox@1379972294: [wait(-1, 0x857f) = 28848] WIFSTOPPED,sig=133|(null)|
sydbox@1379972294: bash[28848.0:28847] sys:4|stat| entering system call
sydbox@1379972294: bash[28848.0:28847] sys:4|stat| PANIC_KILL
sydbox@1379972294: bash[28848.0:28847] sys:4|stat| trace_kill(sig:9) failed (errno:3|ESRCH| No such process)
sydbox@1379972294: process 28848 ignored

After a couple of wait(2) loops the stat(2) system call handler - which takes magic commands as input paniced for some reason and called the function panic() which decided to kill the traced process.

So far so good. Although this looks unrelated to the bug at hand, it is still a good idea to fix it when you have some free time. Let’s fire up the debugger and try to do a reverse debug. I use cgdb which provides a nice curses frontend to gdb.

alip@hayalet ~/src/sydbox/sydbox-1/src (git)-[master] % libtool --mode=execute cgdb --args ./sydbox -m log/console_level:511 ./a.out
GNU gdb (GDB) 7.6.1
Copyright (C) 2013 Free Software Foundation, Inc.
License GPLv3+: GNU GPL version 3 or later <http://gnu.org/licenses/gpl.html>
This is free software: you are free to change and redistribute it.
There is NO WARRANTY, to the extent permitted by law.  Type "show copying"
and "show warranty" for details.
This GDB was configured as "x86_64-unknown-linux-gnu".
For bug reporting instructions, please see:
<http://www.gnu.org/software/gdb/bugs/>...
Reading symbols from /home/alip/src/sydbox/sydbox-1/src/.libs/lt-sydbox...done.
(gdb)

First let’s break on main(), run the program and when the breakpoint is hit set another breakpoint on sys_stat (the stat(2) system call handler function) and start [recording][recording] the program instructions and continue.

(gdb) break main
Breakpoint 1 at 0x419d98: file sydbox.c, line 1255.
(gdb) run
Starting program: /home/alip/src/sydbox/sydbox-1/src/.libs/lt-sydbox -m log/console_level:511 ./a.out
warning: no loadable sections found in added symbol-file system-supplied DSO at
0x7ffff7ffa000
warning: Could not load shared library symbols for linux-vdso.so.1.
Do you need "set solib-search-path" or "set sysroot"?

Breakpoint 1, main (argc=4, argv=0x7fffffffd428) at sydbox.c:1255
(gdb) record
(gdb) break sys_stat
Breakpoint 2 at 0x411d58: file syscall-special.c, line 150.
(gdb) cont
Continuing.
Do you want to auto delete previous execution log entries when record/replay buffer becomes full (record full stop-at-limit)?([y] or n)

This takes some time. When the record/replay buffer is full, gdb kindly asks you whether you want to continue execution and auto-delete previous log entries or stop instantly and investigate further on. We’re not interested in the previous log entries so let’s just hit [enter] and continue.

Process record and replay target doesn't support syscall number -1
Process record: failed to record execution log.

[process 8201] #1 stopped.

This is a weird message by gdb which fortunately I have seen before. sydbox-1 makes use of some rather new system calls which gdb does not support. The newest of those are process_vm_readv and process_vm_writev which were added to Linux as of kernel version 3.2. I’ll add a small one-time tweak to the auto-generated pinktrace/system.h file telling sydbox-1 that these system calls are not supported by the system and let it use the good old ptrace(2) way of reading one long at a time:

alip@hayalet ~/src/sydbox/sydbox-1/src (git)-[master] % cd ../pinktrace
alip@hayalet ~/src/sydbox/sydbox-1/pinktrace (git)-[master] % sed -i -e '/^#define PINK_HAVE_PROCESS_VM_\(READ\|WRITE\)V/s/1/0/' system.h
alip@hayalet ~/src/sydbox/sydbox-1/pinktrace (git)-[master] % grep PINK_HAVE_PROCESS system.h
#define PINK_HAVE_PROCESS_VM_READV      0
#define PINK_HAVE_PROCESS_VM_WRITEV     0
alip@hayalet ~/src/sydbox/sydbox-1/pinktrace (git)-[master] % make clean && make -j

Now let’s return to src/ and rebuild sydbox:

alip@hayalet ~/src/sydbox/sydbox-1/pinktrace (git)-[master] % cd ../src
alip@hayalet ~/src/sydbox/sydbox-1/src (git)-[master] % make clean && make -j

Let’s re-run sydbox to make sure the bug is still there:

alip@hayalet ~/src/sydbox/sydbox-1/src (git)-[master] % ./sydbox ./a.out
getauxval(23) = 0 (errno:0 Success)
0000340                   23                    0

This is where my luck kicks in! The bug is not there anymore. Now we know the problem is actually in pinktrace, the underlying library providing thin wrappers around the ptrace(2) system call. We have also narrowed the problem down to one of process_vm_readv and process_vm_writev functions. Now let’s go back to turn the #defines on and retry with gdb:

alip@hayalet ~/src/sydbox/sydbox-1/src (git)-[master] % cd ../pinktrace
alip@hayalet ~/src/sydbox/sydbox-1/pinktrace (git)-[master] % sed -i -e '/^#define PINK_HAVE_PROCESS_VM_\(READ\|WRITE\)V/s/0/1/' system.h
alip@hayalet ~/src/sydbox/sydbox-1/pinktrace (git)-[master] % grep PINK_HAVE_PROCESS system.h
#define PINK_HAVE_PROCESS_VM_READV      1
#define PINK_HAVE_PROCESS_VM_WRITEV     1
alip@hayalet ~/src/sydbox/sydbox-1/pinktrace (git)-[master] % make clean && make -j
alip@hayalet ~/src/sydbox/sydbox-1/pinktrace (git)-[master] % cd ../src
alip@hayalet ~/src/sydbox/sydbox-1/src (git)-[master] % make clean && make -j

Now we will start recording only after we enter the sys_stat() function:

alip@hayalet ~/src/sydbox/sydbox-1/src (git)-[master] % libtool --mode=execute cgdb --args ./sydbox -m log/console_level:511 ./a.out
GNU gdb (GDB) 7.6.1
Copyright (C) 2013 Free Software Foundation, Inc.
License GPLv3+: GNU GPL version 3 or later <http://gnu.org/licenses/gpl.html>
This is free software: you are free to change and redistribute it.
There is NO WARRANTY, to the extent permitted by law.  Type "show copying"
and "show warranty" for details.
This GDB was configured as "x86_64-unknown-linux-gnu".
For bug reporting instructions, please see:
<http://www.gnu.org/software/gdb/bugs/>...
Reading symbols from /home/alip/src/sydbox/sydbox-1/src/.libs/lt-sydbox...done.
(gdb) break sys_stat
Breakpoint 1 at 0x411d58: file syscall-special.c, line 150.
(gdb) run
...
sydbox@1379974050: [wait(-1, 0x857f) = 31387] WIFSTOPPED,sig=133|(null)|
sydbox@1379974050: [wait(-1, 0x857f) = 31387] WIFSTOPPED,sig=133|(null)|
sydbox@1379974050: bash[31387.0:31386] sys:4|stat| entering system call 

Breakpoint 1, sys_stat (current=0x62fa00) at syscall-special.c:150
(gdb) record
(gdb) cont
Continuing.
Process record and replay target doesn't support syscall number -1
Process record: failed to record execution log.

[process 31382] #1 stopped.
0x00007ffff78fa048 in process_vm_readv () from /usr/lib/libc.so.6

Gdb kindly stopped where the bug is actually located. Let’s stop recording and single-step to see what error this function returns.

(gdb) record stop
Process record is stopped and all execution logs are deleted.
(gdb) n
Single stepping until exit from function process_vm_readv, which has no line number information.
_pink_process_vm_readv (pid=31387, local_iov=0x7fffffffbe10, liovcnt=1, remote_iov=0x7fffffffbe00, riovcnt=1, flags=0) at vm.c:199
(gdb) n
(gdb) p r
$1 = -1

The function _pink_process_vm_readv is returning -1 which is the negated errno value EPERM. This makes pink_vm_cread_nul fail with -1 which in turn makes pink_read_vm_data_nul return -1 which in turn makes syd_read_string function to call panic(). Now we have a detailed information about the panic happening.

Another valuable tool to aid in debugging system call inspection is strace. Let’s check with strace what these stat(2) system calls’ arguments are. I have not updated my strace.git tree for a while and trying to compile it I have found a problem due to an inconsistency between glibc and linux kernel headers which keruspe fixed for pinktrace with commit e1aa031 a week ago:

alip@hayalet ~/src/strace (git)-[master] % make -j1
...
gcc -DHAVE_CONFIG_H -I.  -I./linux/x86_64 -I./linux -I./linux  -Wall -Wwrite-strings -D__ALIP_WAS_HERE -g -ggdb3 -O2 -march=native -D__PINK_IS_BEHIND_THE_WALL -MT process.o -MD -MP -MF .deps/process.Tpo -c -o process.o process.c
In file included from process.c:66:0:
/usr/include/linux/ptrace.h:58:8: hata: 'struct ptrace_peeksiginfo_args' yeniden tanımlanmış
 struct ptrace_peeksiginfo_args {
        ^
In file included from defs.h:169:0,
                 from process.c:37:
/usr/include/sys/ptrace.h:191:8: bilgi: originally defined here
 struct ptrace_peeksiginfo_args
        ^

struct ptrace_peeksiginfo_args is a recent addition to ptrace.h headers and both sys/ptrace.h of glibc-2.18 and linux/ptrace.h of Linux define it. Thus defining the same struct twice fails. Fortunately we have seen this error before with the IA64 architecture where the same happens with struct pt_all_user_regs and struct ia64_fpreg.

Having hit another totally unrelated bug, I have prepared a patch and tested it:

alip@hayalet ~/src/strace (git)-[master] % make
gcc -Wall -Wwrite-strings -D__ALIP_WAS_HERE -g -ggdb3 -O2 -march=native -D__PINK_IS_BEHIND_THE_WALL   -o strace bjm.o block.o count.o desc.o file.o io.o ioctl.o ipc.o loop.o mem.o mtd.o net.o pathtrace.o process.o quota.o resource.o scsi.o signal.o sock.o strace.o stream.o syscall.o system.o term.o time.o util.o vsprintf.o  
make[2]: `/home/alip/src/strace' dizininden çıkılıyor
make[1]: `/home/alip/src/strace' dizininden çıkılıyor

It compiles and runs fine. Time to prepare a git-format-patch and send to strace-devel mailing list. These git tools make it really easy to prepare patches and submit them. Here is the link to the actual mail.

So far so good. Another bug fixed and submitted upstream. Let’s go ahead and see whether strace can make sense of those stat(2) arguments:

alip@hayalet ~/src/sydbox/sydbox-1/src (git)-[master] % ~/src/strace/strace -f -e stat ./a.out Process 18698 attached [pid 18697] +++ exited with 0 +++ stat(0x9db090, {…}) = 0 stat(0x485897, {…}) = 0 stat(0x485897, {…}) = 0 …

Note the `-f` argument. Remember our panic line started with
`bash[31387.0:31386]` this does not happen in my small program but in bash which
is spawned right after `fork(2)`. The `-f` argument of [strace][strace] follows
forks.

Now the question is what those hex values in the first arguments are.
[strace][strace] usually does a good job in decoding strings so something is
weird going on here. Let's go one step ahead and try to trace [strace][strace]
using [strace][strace] itself. One has to be careful here not to use `-f` with
the first [strace][strace] because *only one process may trace a process at a
time* and we want the first [strace][strace] to only trace [strace][strace] not
our small program `a.out`. We also use the option `-e 'signal=!all'` so that we
filter some of the unwanted output:

alip@hayalet ~/src/sydbox/sydbox-1/src (git)-[master] % strace -q -e ‘process_vm_readv’ -e ‘signal=!all’ – strace -e ‘signal=!all’ -f -e stat ./a.out getauxval(23) = 0 (errno:0 Success) Process 22286 attached [pid 22285] +++ exited with 0 +++ process_vm_readv(22286, 0x7fff71faed40, 1, 0x7fff71faed50, 1, 0) = -1 EPERM (Operation not permitted) stat(0x1938070, process_vm_readv(22286, 0x7fff71fafce0, 1, 0x7fff71fafcf0, 1, 0) = -1 EPERM (Operation not permitted) {…}) = 0

The output of the two strace processes are mixed but here we can also see that
the system call `process_vm_readv()` returns the error condition `EPERM`.
Consulting the [process_vm_readv(2)][man_process_vm_readv] manual page:

EPERM The caller does not have permission to access the address space of the process pid.

Now, why on earth is `ptrace()` is permitted but `process_vm_readv()` is not? It
is clear that they are two different APIs. It is time to dig into the kernel
source. Having walked through the kernel code on [lxr][lxr] for a while, I
figured this [sydbox-1][sydbox_1] PANIC was due to the fact that I have the
sysctl `kernel.yama.ptrace_scope` set to 1 which is [YAMA restricting
ptrace()][yama_restricts_ptrace]. After:

alip@hayalet ~/src/sydbox/sydbox-1/src (git)-[master] % sudo sysctl kernel.yama.ptrace_scope=0 kernel.yama.ptrace_scope = 0 ~~~

Everything works OK and now I am aware of the fact that there is another way to restrict ptrace() and I will work on sydbox-1 to make it handle such errors gracefully (without hanging) but that’s for another night.

Confession: I started working at Özgür Yazılım A.Ş. as a Linux system administrator and programmer and I have been using Arch Linux for a while which means I have not been configuring/compiling my own kernel. This was a nice message to me that I should stop being a slacker and return to Exherbo now.

The Exherbo bug 369 is still not fixed, but I am working on it :-)

Killing tracees on exit with sydbox-1

2013-09-21T00:00:00+00:00

As I’ve written in my blog post Recent Linux changes to help sandboxing Linux has a few new features which may aid in enhancing sydbox-1.

One of these features is PTRACE_O_EXITKILL. This is a new ptrace option to kill tracees upon tracer exit. Quoting from ptrace(2)

PTRACE_O_EXITKILL (since Linux 3.8)
If a tracer sets this flag, a SIGKILL signal will be sent to every
tracee if the tracer exits.  This option is useful for ptrace
jailers  that want to ensure that tracees can never escape the
tracer's control.

This is a simple feature providing a nice enhancement. sydbox-1 had a similar feature to prevent tracees from running upon an abnormal exit. There are two options, namely core/abort/decision and core/panic/decision, which when given the value killall sends SIGKILL to all traced processes upon abnormal exit. There is also the option core/trace/exit_wait_all to make sydbox-1 wait for all tracees to exit before exiting.

However, doing this in user-space is tricky and error-prone. Considering it’s the tracer who is dying unexpectedly, it may not always be possible to kill tracees which will then run in potentially unsafe mode. You can read this lkml thread and many more to dive into the internals of ptrace(2).

Thus, sydbox-1 learned a new magic command with the name core/trace/exit_kill to turn this functionality on with the two commits I pushed to master today:

One restriction is the option core/trace/exit_kill is only useful when it is set upon startup. It does not work with the magic stat() system call. ptrace(2) options are inherited from parent to children thus trying to set this on a per-tracee basis requires one to change the value of the option for the parent and all its children. Although this is possible in theory (sydbox-1 keeps track of parent<->children relationships) it would add some complexity to the program which I do not want unless I see a well-founded reason to do so.

Yolda

2013-07-27T00:00:00+00:00

kaotik/q63RrUtgZDs

Jack Kerouac güvercin olmuş, omzuma konmuş.

Yolda

Aslolan yürümektir
Son yoksa sonunda.
Sonu beklemeye değer
Zaman duracaksa yolunda.

Böyle yol seçen kendine
Ne aklından yoksun, ne divane
Öldükten sonra bile kendine
Yol ancak yürüyenindir.

Dönüp ardını yürüse de
İki ileri bir geri yürüse de
Hiç durmayıp öylece düşünse de
Yol ancak yürüyenindir.

Yorulmaktan anlamayanın hakkı kötektir.
Cahildir, aşıktır, delidir.
İki ayakla değil, ellerinle yürüsen de
Yol ancak yürüyenindir.

Kendi kendine gülene deli,
Ağlayana veli deseler de
Sana koca dünyanın gamı varken
Yol ancak yürüyenindir.

Sınırsız, çare ise artık dert yok.
Sonsuz, adım başında ise artık tasa yok.
Zamansız atarken her adımını
Yol senindir, yürüyenindir.

Hazineyi bulunca durdu.
Korktu, ağladı, yas tuttu.
Ama durmak da yürümektir.
Yol dursa da yürüyenindir.

Hayali’ye bu laflar boşuna
Haydi benliğim git işine
Kanar mıyım hiç yıllanmış başıma
Yol kendine rağmen yürüyenindir.

Sandboxing Skype with sydbox-1

2013-06-27T00:00:00+00:00

There are various tools to provide enhanced restriction mechanisms under Linux. In case security is the major concern, these mechanisms need to be in the kernel level which in turn means specific configurations or in some cases modifications (in forms of patches etc.) to the Linux kernel. Some examples are AppArmor, Security Enhanced Linux, Tomoyo Linux, and Grsecurity. User space solutions are either not as flexible or not as secure depending on the use case scenario.

We, at Exherbo, need a sandbox for misbehaving package builds. One should note that such misbehaviours can sometimes be rather fun (or not safe for work at times). I used the term misbehaving on purpose because this does not mean the sandbox itself can make the build environment totally secure. Linux has good old UNIX goodies like separate permissions for users, chroots and new shiny stuff like per-process namespaces to implement further restrictions.

Exherbo’s practical solution to this issue is sydbox. With the upcoming version sydbox-1 - which is yet to be released - this solution can easily be adapted to different use cases.

As I was browsing through Arch Linux Wiki pages I stumbled upon the Skype page which describes different approaches to restrict such close sourced applications.

I am not claiming using sydbox-1 for this purpose is secure but it is most certainly practical. Here is my proof-of-concept attempt at sandboxing Skype using sydbox-1. Below is a sample sydbox-1 profile for use with Skype. You can also find it in sydbox-1.git under examples/ directory.

# sydbox profile for Skype4

#
# Sandboxing
#
core/sandbox/exec:deny
core/sandbox/read:deny
core/sandbox/write:deny
core/sandbox/network:deny

core/whitelist/per_process_directories:true
core/whitelist/successful_bind:true
core/whitelist/unsupported_socket_families:true

core/abort/decision:killall
core/panic/decision:kill
core/panic/exit_code:-1
core/violation/decision:deny
core/violation/exit_code:-1
core/violation/raise_fail:false
core/violation/raise_safe:false

core/trace/follow_fork:true
core/trace/exit_wait_all:true
core/trace/magic_lock:off
core/trace/interrupt:while_wait
core/trace/use_seccomp:true
core/trace/use_seize:true
core/trace/use_toolong_hack:true

core/match/case_sensitive:true
core/match/no_wildcard:literal

#
# Logging
#
log/file:
log/level:511
log/console_fd:2
log/console_level:3

#
# /dev
#
whitelist/read+/dev
whitelist/read+/dev/urandom
whitelist/read+/dev/stdout
whitelist/read+/dev/stderr
whitelist/write+/dev/tty*
whitelist/write+/dev/pts/***
whitelist/read+/dev/snd/***
whitelist/write+/dev/snd/***
whitelist/read+/dev/video*
whitelist/write+/dev/video*

#
# /proc & /sys
#
whitelist/read+/proc/cpuinfo
whitelist/read+/proc/meminfo
whitelist/read+/proc/stat
whitelist/read+/proc/net
whitelist/read+/proc/net/arp
whitelist/read+/proc/net/route
whitelist/read+/proc/net/unix
whitelist/read+/proc/sys/vm/overcommit_memory
whitelist/read+/proc/sys/kernel/osrelease
whitelist/read+/proc/sys/kernel/ostype
whitelist/read+/sys/devices/system/cpu/online
whitelist/read+/sys/devices/system/cpu
whitelist/read+/sys/devices/system/cpu/cpu?/cpufreq/scaling_cur_freq
whitelist/read+/sys/devices/system/cpu/cpu?/cpufreq/scaling_max_freq
whitelist/read+/sys/devices/virtual/dmi/id/board_name
whitelist/read+/sys/devices/virtual/dmi/id/board_version
whitelist/read+/sys/devices/virtual/dmi/id/board_vendor
whitelist/read+/sys/devices/virtual/dmi/id/product_name
whitelist/read+/sys/devices/virtual/dmi/id/product_version
whitelist/read+/sys/devices/virtual/dmi/id/sys_vendor
whitelist/read+/sys/devices/*/*/*/power_supply/ACAD/***
whitelist/read+/sys/devices/*/*/*/*/*/*/modalias
whitelist/read+/sys/devices/*/*/*/*/*/*/video4linux/video?/dev
whitelist/read+/sys/devices/*/*/*/*/*/idProduct
whitelist/read+/sys/devices/*/*/*/*/*/idVendor
whitelist/read+/sys/devices/*/*/*/*/*/speed

#
# nscd (glibc)
#
whitelist/network/connect+unix:/var/run/nscd/socket
whitelist/network/connect+unix:/run/nscd/socket

#
# /etc
#
whitelist/read+/etc/asound.conf
whitelist/read+/etc/group
whitelist/read+/etc/hosts
whitelist/read+/etc/host.conf
whitelist/read+/etc/ld.so.cache
whitelist/read+/etc/ld.so.preload
whitelist/read+/etc/nsswitch.conf
whitelist/read+/etc/resolv.conf
whitelist/read+/etc/ssl/certs/***
whitelist/read+/etc/fonts/***
whitelist/read+/etc/gtk-2.0/***
whitelist/read+/etc/pango/***

#
# Libraries
#
whitelist/read+/lib*/***
whitelist/read+/usr/lib*/***

#
# Share dirs
#
whitelist/read+/usr/share/alsa/***
whitelist/read+/usr/share/ca-certificates/***
whitelist/read+/usr/share/locale/***
whitelist/read+/usr/share/zoneinfo/***
whitelist/read+/usr/share/fonts/***
whitelist/read+/usr/share/icons/***
whitelist/read+/usr/share/pixmaps/***
whitelist/read+/usr/share/texmf-dist/fonts/***
whitelist/read+/usr/share/X11/***

#
# Xorg/X11 & dbus
#
whitelist/network/connect+unix-abstract:/tmp/.X11-unix/**
whitelist/network/connect+unix-abstract:/tmp/.ICE-unix/**
whitelist/network/connect+unix-abstract:/tmp/dbus-*
whitelist/network/connect+unix:/run/dbus/system_bus_socket
whitelist/network/connect+unix:/var/run/dbus/system_bus_socket

#
# /tmp
#
whitelist/read+/tmp/qtsingleapp-*
whitelist/write+/tmp/qtsingleapp-*
whitelist/network/bind+unix:/tmp/qtsingleapp-*
whitelist/network/connect+unix:/tmp/qtsingleapp-*

#
# Skype
#
whitelist/read+/etc/Skype.conf
whitelist/read+/etc/Skype/***
whitelist/read+/usr/*bin/skype
whitelist/exec+/usr/*bin/skype
whitelist/exec+/usr/lib*/skype/skype
whitelist/exec+/opt/skype/skype
whitelist/read+/opt/skype/***
whitelist/read+/usr/share/skype/***

#
# Host specific configuration under /home
#
whitelist/read+/home/*/.Xauthority
whitelist/read+/home/*/.ICEauthority
whitelist/read+/home/*/.gtkrc*
whitelist/read+/home/*/.config/Trolltech.conf
whitelist/write+/home/*/.icons/***

#
# Skype specific configuration
#
whitelist/read+/home/*/.asoundrc
whitelist/read+/home/*/.config/Skype/***
whitelist/write+/home/*/.config/Skype/***
whitelist/read+/home/*/.Skype/***
whitelist/write+/home/*/.Skype/***

#
# Temporary files & caches
#
whitelist/read+/home/*/.cache/fontconfig/***
whitelist/write+/home/*/.cache/fontconfig/***
whitelist/read+/home/*/.compose-cache/***
whitelist/write+/home/*/.compose-cache/***

#
# Networking
#
# note: allow IPv4 and IPv6 by default since Skype operates on a P2P model.
# You may further restrict access by only allowing access to SKYPENET,
# Akamai and Microsoft Corporation together with your contact's IP
# address.
#
whitelist/network/bind+LOOPBACK@0
whitelist/network/connect+inet:0.0.0.0/0@0-65000
whitelist/network/connect+inet6:::0/0@0-65000

#
# Allow some external programs
#
whitelist/exec+/usr/*bin/xdg-open
exec/resume_if_match+/usr/*bin/xdg-open

A couple of things to note:

sydbox-1 is still in heavy development and the file format may change.
This approach is not secure. Author claims no responsibility if Skype kills your goats.
Three is the loneliest number since number two which is the loneliest number since the number one.

Happy hacking!

I Can Not Tell

2013-06-13T00:00:00+00:00

As the Garip poet Orhan Veli once wrote,

Can you hear me if I cry,
In my verses;
Can you touch,
My tears, with your hands?

I hadn't known how songs were so lovely,
And yet the words so inadequate
Before I had fallen into this suffering.

I know there is somewhere
To say anything about which is possible;
I am very close, I can hear;
I can not tell...

in his poem Anlatamıyorum (I Can Not Tell, translated by myself on 2013-06-13). Sometimes a photo may describe what we can’t describe with a thousand words.

Long story short, you know your government has failed, when your grandma starts to riot…

Occupy Gezi! Diren Gezi!

Update

2013-06-14: Translation of the first quatrain was slightly modified.
2013-06-16: More translation fixes.

Yamalı Sesler

2013-06-10T00:00:00+00:00

Cep delik, cepken delik ve kıçımız başımız yamalıyken noktasız seslileri kullanmadan yapamaz mıyız deyu kafa yordum veya başka bir ifadeyle yine delirdim işte…

Çağırın!

Güneşin zaptı artık daha da yakın!

kaotik/K41HU21TvH4

Zihnimin izin günüydü
Bir düş büyütmüştüm
Gülü gördüm, iyi ki gördüm
Güldüm, bülbüldüm

Hüznümün ölüm günüydü
Bütün kibirimi söndürmüştüm
İzmir’i gördüm, iyi ki gördüm
Gittim, zincirsizdim

Hiçliğimin düğün günüydü
Kimliğimi yitirmiştim
Gökyüzünü gördüm, iyi ki gördüm
Öldüm, ölümsüzdüm

Sözlüksüz bildim, sözün özüydü
Gözlüksüz gördüm, gözüm gönlümdü
Özgürlüğü çizdim, bülbülün gülüydü
Yüzü büyülüydü, ismi nünüydü…

İki Şarkı, İki Adam

2013-05-24T00:00:00+00:00

Aşağıda iki şarkının sözlerinin İngilizce ve Türkçe çevirileri vardır. Algılarınızın sapıtması ve yüzünüzde bir tebessüm yaratması için tercümeleri okuduktan sonra şarkıları dinlemenizi içtenlikle tavsiye ederim.

Below you may find lyrics of two songs in English and Turkish languages. I sincerely recommend you to listen to the songs after you read the translations to get your senses go haywire and to have a smile on your face.

Rest in peace, Dylan!

Nur içinde yat, Baba!

Mr. Tambourine Man	Hayat Berbat
Bob Dylan, 1965	Müslüm Gürses, ?

Hey, Mr. Tambourine Man, play a song for me I'm not sleepy and there is no place I'm going to Hey, Mr. Tambourine Man, play a song for me In the jingle-jangle morning I'll come followin' you Though I know that evening's empire Has returned into sand Vanished from my hand Left me blindly here to stand but still not sleeping My weariness amazes me I am branded on my feet I have no one to meet And the ancient empty street's too dead for dreaming Hey, Mr. Tambourine Man, play a song for me I'm not sleepy and there is no place I'm going to Hey, Mr. Tambourine Man, play a song for me In the jingle-jangle morning I'll come followin' you Take me on a trip upon your magic swirling ship My senses have been stripped, my hands can't feel to grip My toes too numb to step Wait only for my boot heels to be wandering I'm ready to go anywhere, I'm ready for to fade Into my own parade Cast your dancing spell my way I promise to go under it Hey, Mr. Tambourine Man, play a song for me I'm not sleepy and there is no place I'm going to Hey, Mr. Tambourine Man, play a song for me In the jingle-jangle morning I'll come followin' you Though you might hear laughing spinning, swinging madly across the sun It's not aimed at anyone It's just escaping on the run And, but for the sky, there are no fences facing And if you hear vague traces of skipping reels of rhyme To your tambourine in time It's just a ragged clown behind I wouldn't pay it any mind It's just a shadow you're seeing that he's chasing Hey, Mr. Tambourine Man, play a song for me I'm not sleepy and there is no place I'm going to Hey, Mr. Tambourine Man, play a song for me In the jingle-jangle morning I'll come followin' you Then take me disappearing through the smoke rings of my mind Down the foggy ruins of time, far past the frozen leaves The haunted, frightened trees, out to the windy beach Far from the twisted reach of crazy sorrow Yes, to dance beneath the diamond sky with one hand waving free Silhouetted by the sea, circled by the circus sands With all memory and fate driven deep beneath the waves Let me forget about today until tomorrow Hey, Mr. Tambourine Man, play a song for me I'm not sleepy and there is no place I'm going to Hey, Mr. Tambourine Man, play a song for me In the jingle-jangle morning I'll come followin' you	Ah felek söyle bana ne yapmam gerek Hayat berbat gel bu eli saymayalım Ah felek söyle bana ölmem mi gerek Hayat berbat biz yeniden başlayalım Doğan pişman doğduğundan pes ettim bundan Çekil hayatımdan Git başımdan hayır öyle bela istemem Doğan pişman doğduğundan ben bıktım bundan Düş artık sırtımdan Git başımdan felek böyle oyun olmaz olsun Ah felek söyle bana ne yapmam gerek Hayat berbat gel bu eli saymayalım Ah felek söyle bana ölmem mi gerek Hayat berbat al sırtımdan kamburunu Biz yeniden başlayalım
Tefçi Efendi	Life Sucks
Çevirmen: Ali Polatel, Nisan 2013	Translated by: Ali Polatel, May 2013
Hey Tefçi Efendi, bana bir şarkı çal Ne uykum var, ne de gidecek bir yerim Hey Tefçi Efendi, bana bir şarkı çal Çınlat sabahı da peşinden geleyim Bilsem de gecenin krallığı Toz toprak olmuş Ellerimden yok olmuş Kör ve uykusuz bırakmış beni burada Bitkinliğim şaşırtıyor beni Ayaklarım yere mıhlanmış gibi Buluşacak kimsem de yok Ve ne mümkün bu eski, boş sokaklarda hayal kurmak Hey Tefçi Efendi, bana bir şarkı çal Ne uykum var ne de gidecek bir yerim Hey Tefçi Efendi, bana bir şarkı çal Çınlat sabahı da peşinden geleyim Büyülü bir sema içinde al götür beni geminle Duyularımdan sıyrılmışım ve ellerim hissiz artık Adım atmaya korkan ayak parmaklarım Yalnızca topuklarını bekliyor çizmelerimin Hazırım gitmeye istediğin yere Hazırım unutulmaya bu geziyle Yap büyünü de raks edeyim Söz veriyorum kendimden geçeceğim Hey Tefçi Efendi, bana bir şarkı çal Ne uykum var ne de gidecek bir yerim Hey Tefçi Efendi, bana bir şarkı çal Çınlat sabahı da peşinden geleyim Güldüğümü, delice döndüğümü görsen de güneşe doğru Yoktur kimseye kötülüğüm Sadece kaçmak için her şey Ve gökyüzünde çıkmaz karşımıza duvarlar Ve eğer fırıl fırıl tınılar işitirsen Çaldığın teften bir gün Garip bir palyaçonun işidir bu Hiç kafana takma Seni kovalayan o değil, gölgendir Hey Tefçi Efendi, bana bir şarkı çal Ne uykum var ne de gidecek bir yerim Hey Tefçi Efendi, bana bir şarkı çal Çınlat sabahı da peşinden geleyim Sonra al götür beni, geçir zihnimin buğulu çemberlerinden Zamanın sisli kalıntıları boyunca, donmuş yapraklardan uzağa Rüzgarlı sahildeki lanetli, ürkütücü ağaçlardan uzağa Çılgın kederimin ulaşamayacağı kadar uzağa Evet, yalnızca dans etmek için berrak gökyüzünden el sallayarak Gölgem düşerken denize, çevrelenmişim sirkin kumlarıyla Bütün hatıralar ve kader dalgalarla derinlere batarken Unutayım bugünü yarına kadar Hey Tefçi Efendi, bana bir şarkı çal Ne uykum var ne de gidecek bir yerim Haydi Tefçi Efendi, bana bir şarkı çal Çınlat sabahı da geleyim peşinden	Oh, fate tell me what I have to do Life sucks, let's count this one out Oh, fate tell me what I have to do Life sucks, let's start over With everyone sorry for being born and I give up Get out of my life Get out of me, I don't want that kind of trouble That everyone sorry for being born, I can't bear anymore Stay off my back Go away fate, I despise your game Oh, fate tell me what I have to do Life sucks, let's count this one out Oh, fate tell me do I have to die Life sucks, get your hunch out of my back Let's start over

Çevirmenin Notu

Bob Dylan'ın Mr. Tambourine Man adlı şarkısının sözleri 2013-05-24 tarihinde http://lyrics.wikia.com/Bob_Dylan:Mr._Tambourine_Man adresinden, Müslüm Gürses'in Hayat Berbat adlı şarkısının sözleri ise yine 2013-05-24 tarihinde http://www.akormerkezi.com/muslum-gurses-hayat-berbat-sarki-sozu_sarki-jrhfdf.html) adresinden alınmıştır. Çeviriler hakkındaki görüşleriniz ve eleştirilerinizin, berbat olan hayatını çekilir kılan tefçi kıza minnettar olan çevirmenin başının üstünde yeri vardır.

Güncellemeler

2013-06-10: İlk şiir çevirisinin nakaratında geçen "bir şarkı çal bana" kalıbı "bana bir şarkı çal" olarak değiştirildi.
2013-06-10: İlk şiir çevirisinin son kıtasının son mısrası olan "Çınlat sabahı da peşinden geleyim" cümlesi "Çınlat sabahı da geleyim peşinden" olarak değiştirildi.

Sidik Zoru

2013-04-03T00:00:00+00:00

kaotik/qou0kwn1-Dw

sözüm ona başım darda
bırakmışım can dostumu bir çöp kovasında
bekler durur çöpçüleri avare
bense gülerim delice
rakı şişesinde balık olmaya para yok belki
ama bira şişesinde öyle bir arpa olmuşum ki
koca göbekleriniz
uzun sigaralarınız
yüzünüzdeki pişkin gülüş
üzmez, bitirmez beni
inadına gülerim
içten gülerim
gönülden gülerim
en önemlisi de sizler gibi
içine ettiğiniz şu koca dünyada
işemek için belki de tek temiz kalan yeri
yani helayı seçmem
utanmam, sıkılmam
köşebaşında çöp kovalarına işerim
çatallı da değil ha
sol yumruğum gibi düz, dimdik!

Hayal içinde Hayal

2013-04-03T00:00:00+00:00

kaotik/Vsebxju0owk

kuşlar bağdattan gelmiş o aydınlık gün
oturmuş, seyreylemişiz sinan ile ben
söz vermiş kuşlar, ayrılmayız gayrı bu diyardan diye
inanmışız, kanatlanmışız, uçmuşuz meriçe doğru

aylar geçmiş, yıllar geçmiş, asırlar geçmiş
sinanım ölmüş, ruhumu götürmüş
kuşlar eylemiş terk-i diyar
olmuşum hayali, zaman mekan bilmem

gayrı unutmuş herkes beni
ekmek çalarım görmez kimse elimi
şarap içerim ama tatmaz kimse yıllanmış dilimi
biliyorum, atlasam koca selimiyemin minaresinden
koklamayacaksınız bu hayali cesedimi…

aylar geçmiş, yıllar geçmiş, rüzgarlar esmiş
yağmurlarla sırılsıklam başım
düşündükçe bulanmış aklım
gün gelmiş, uzanmışım meriçin kıyısında
ben duyarım herkesi, kimse duymaz beni
gözlerim açık, benzim soluk dalmışım düşlere
bir güzel görmüşüm, o da beni görmüş
şaşırmışım, utanmışım, üstüm başım pislik
gülmüş bana, gelmiş yanıma
sevmişim, sevmiş beni

hayal içinde hayaliyim
sanki beklemişim, iple çekmişim
doğmuşum, aşk ile yoğrulmuşum
alev almış, yanmışım
gayrı ne sinan, ne kuşlar, ne bağdat
gayrı hem sinan, hem kuşlar…
ver elini bağdat!

Soyunmacasına Satrancın Resmi Kuralları

2013-03-23T00:00:00+00:00

Soyunmacasına Satrancın Resmi Kuralları (sürüm 1.1)
Ceribia, Keri’nin katkılarıyla

İçindekiler

Sorumluluk Reddi
Temel Sistem
Seyircilerin Uyması Gereken Kurallar
Özel Durumlar

1. Sorumluluk Reddi

Soyunmacasına Satrancın Resmi Kuralları‘nın yazarları olarak biz, bu belge ve içeriği ile yapacaklarınızdan sorumlu değiliz. Bu, metnin içeriğindeki tasvir edilen hareketlerin uygulanması sırasında ortaya çıkacak zararları kapsar ancak sadece bunlarla sınırlı değildir. Eğer bu oyun yaşadığınız yörede yasalara aykırı ise sakın oynamayın. Özetle bize dava açmayın.

2. Temel Sistem

Soyunmacasına Satranç, birçok farklı soyunmacasına oynanan oyunda uygulanan “Taş Başına Parça Kıyafet Sistemi” (asıl adıyla Piece per Piece System) diye adlandırılan sistemin bir çeşidi üzerine kuruludur. Sistem aşağıda belirtildiği gibi tasarlanmıştır:

Piyon: Kayıp, çorap veya herhangi farklı küçük bir kıyafet parçasının çıkartılmasını gerektirir. İlk kaybedilen piyonun ardından kaybedilen piyonlar için eğer oyuncunun başka küçük bir kıyafet parçası kalmamışsa ceza uygulanmaz.
Filler ve/veya Atlar: Bu iki taş tipinden kaybedilen her ikili oyuncunun üstünde giyili olan gömlek, mintan, atlet vs. gibi kıyafetlerin hepsini çıkarmasını gerektirir. Bu kıyafetler kızlar için sütyenin üstündeki bütün üst kıyafetleri, erkekler için ise deriye gelene kadar giyilmiş bütün üst kıyafetleri kapsar. Geriye kalan taş ikilisinin kaybedilmesi halinde uygulanan herhangi bir ceza yoktur. Sütyen giyilmemiş olması cezanın yaptırımında farklı bir uygulamaya yol açmaz.
Kaleler: İki kalesini birden kaybeden oyuncu alt kıyafetini (pantolon, etek vs.) çıkarmakla yükümlüdür. İç çamaşır giymemiş olmak oyuncunun sorunudur.
Vezir: Eğer oyuncu kızsa sütyenini çıkarmak durumundadır. Dikkat edilmesi gereken husus bu kuralın, oyuncunun sütyeninin üzerine giymiş olduğu herhangi bir kıyafeti çıkarması anlamına gelmediğidir. Şayet oyuncu sütyen giymiyorsa alt kıyafetini çıkarmak zorunda kalır. Buna ek olarak oyuncunun altında da herhangi bir kıyafet olmaması hali kurallar kapsamına henüz dahil edilmemiş bir haldir.

Eğer oyuncu erkekse, vezirini kaybetmesi durumunda üst kıyafetini mi alt kıyafetini mi çıkaracağı rakibinin kararına bırakılır. İkisini de çıkarmış olması durumunda iç çamaşırını çıkarmalıdır.
Şah: Şah, mat veya terk etme sonrasında kaybedilmiş sayılır. Şahın kaybedilmesi iç çamaşırın çıkartılması anlamına gelir. Dikkat edilmesi gereken husus bu kuralın iç çamaşırın üstündeki herhangi bir kıyafeti bağlamamasıdır. Örneğin, iki kalesini kaybetmeden mat olan bir oyuncu, iç çamaşırını çıkarmak zorunda olsa da ardından pantolonunu tekrar giyme hakkına sahiptir.

3. Seyircilerin Uyması Gereken Kurallar

Bir soyunmacasına satranç oyununu izleyen her seyirci bir oyuncunun tarafını tutmak zorundadır. Oyuncuya uygulanan her ceza bahsedilen oyuncunun tarafını tutan tüm seyircilere de aynı şekilde uygulanır.

4. Özel Durumlar

Piyon Terfisi

Eğer piyon son yataya ulaşarak terfi ederse piyonun sahibi olan oyuncu, piyonun terfi ettiği taşın kaybı yüzünden ona uygulanan cezaları geri alabilir. Ancak terfi edilen taşın bir at, fil veya kale olması durumunda terfi edilen taş ile birlikte tahtada eşit değerde kabul edilen taşların sayısının ikiden fazla olması gerekir. Terfi edilen bir piyon kaybedilmiş sayılmaz.

Örnek 1: Oyuncu 1, piyonunu terfi ettirerek bir ata çevirmiştir ve oyunda hali hazırda iki fili bulunmaktadır. Oyuncu üst kıyafetlerini geri giyebilir.

Örnek 2: Oyuncu 1, piyonunu terfi ettirerek bir ata çevirmiştir ancak oyunda yeni oyuna giren at dışında sadece bir atı vardır ve hiç fili yoktur. Oyuncu üst kıyafetlerini geri giyemez.

Örnek 3: Oyuncu 1, piyonunu terfi ettirerek bir kaleye çevirmiştir ancak oyunda başka kalesi yoktur. Oyuncu alt kıyafetini geri giyemez.

Bununla birlikte eğer piyon, oyuncunun kaybı vesilesiyle herhangi bir cezaya tabi tutulmadığı bir taşa terfi ederse bu terfi ceza hesabına dahil edilmez.

Örnek 1: Oyuncu 1, bir at kaybetmesinin ardından piyonlarından birini terfi ettirerek bir ata çevirmiştir. Oyuncu 1, ikinci atını kaybettiğinde üst kıyafetini çıkarmak zorundadır çünkü kaybedilen toplam at sayısı iki olmuştur. Şayet ardından oyuncu piyonlarından bir başkasını terfi ettirerek ata çevirirse üst kıyafetini geri giyebilir.

Çevirmenin Notu

Bu resmi belge, Ceribia ve Keri tarafından kaleme alınan “The Official Rules of Strip Chess v1.1” başlıklı belgenin Türkçe çevirisidir ve 22-03-2013 tarihinde http://www.textfiles.com/uploads/stripchess.txt adresinden alınmıştır. Çeviri hakkındaki görüşleriniz ve eleştirilerinizin, ne kadar rezil olursa o kadar iyi olacağını düşünen çevirmenin başının üstünde yeri vardır.

İlhamımız Linux

2013-03-23T00:00:00+00:00

Gördüğünüz resim Brian Beck tarafından tasarlanan ve 2012 yılı Linux T-Shirt Tasarım Yarışması‘nda birincilik ödülünü alan t-shirt tasarımıdır. Tasarımda kullanılan metnin çevirisi ise şöyledir:

çünkü… dünyanın bilmesi gerekli… çünkü… TAKIM olmak, birlikte daha fazlasını başarmaktır… çünkü… bir çocuğun teknolojiye ulaşabilmesi, asla satın alma gücüne bağlı olmamalıdır… çünkü… bir seçeneğimiz var… çünkü… annem bana paylaşmayı öğretti… çünkü… biz insanlar, açık kaynak topluluğunun bireyleriyiz… çünkü… paylaşmak önemsemektir… çünkü… özgürlüğe aşığız… çünkü… sizin işletim sisteminiz çok kısıtlayıcı… çünkü… biz erken ve sık yayınlarız… çünkü… bazı insanlar açgözlülük ile güdülenmemiştir… çünkü… daha az ile daha da fazlasını yapabileceğimize inanıyoruz… çünkü… bir ateşi yakmak için sadece bir kıvılcım gereklidir… çünkü… onlara balık tutmayı öğretirsem hayatları boyunca balık yerler… çünkü… biz açık fikirliyiz… çünkü… yazılımlarımızı yasalar dahilinde armağan edebiliriz… çünkü… daha çok insanın hayatını etkileyebiliriz… çünkü… kafesteki bir kuş uzaklara uçamaz… çünkü… bizim de bir fikrimiz var… çünkü… bir karşılık verebiliriz… çünkü patent canavarları çirkin ve iğrenç yaratıklardır…

Linux’tan esinlenmiştir.

Çevirmenin Notu

Resim ve metin, 23-03-2013 tarihinde https://www.linux.com/news/featured-blogs/200-libby-clark/605715-congratulations-to-our-t-shirt-design-contest-winners adresinden alınmıştır. Çeviri hakkındaki görüşleriniz ve eleştirilerinizin, daha güzel bir dünya için penguenlerle omuz omuza yürüyen çevirmenin başının üstünde yeri vardır.

Güncellemeler

23-03-2013: Metindeki küçük bir yazım hatası düzeltildi.

Açılış Kitaplarına Güvenmeyin

2013-03-23T00:00:00+00:00

Hatasız kitap yoktur elbette ancak satranç oynuyorsanız özellikle açılış safhasında itimat ettiğiniz kitapların hatalı olmasının büyük sonuçları olabilir. 19. yüzyılda yazılmış bir açılış kitabında böyle çarpıcı bir hataya rastlamak mümkün. Kitap, Kabul Edilmeyen Vezir Gambiti’nin şu devam yolunu veriyor:

    1. d4 d5 2. c4 e6 3. Ac3 c5 4. Af3 cxd4 5. Axd4 e5 6. Adb5 d4 7. Ad5 Aa6
    8. Va4 Fd7 9. e3 Ae7

Yazarlara göre ortaya çıkan konumda üstün olan taraf siyahlardır. Sizce de bu biraz iyimser bir değerlendirme değil mi?

Biçimbilim

2013-03-22T00:00:00+00:00

Gördüğünüz resim Vladimir Nabokov’a ait olan Franz Kafka‘nın yazdığı Dönüşüm kitabının ilk sayfasıdır. Böcekbilim eğitimi almış olan Nabokov, Kafka’nın bu kısa romanına özel bir ilgi duymaktaydı. Aşağıdaki metin Cornell’deki ders notlarından bir alıntıdır:

Pekala, zavallı, köhne bir satış elemanı olan Gregor’un aniden dönüştüğü ‘haşarat’ tam olarak hangi türdendir? Böcekler, örümcekler, kırkayaklar ve kabukluların dahil olduğu “eklembacaklılar” (Arthropoda) ailesinin bir üyesi olduğu açıktır. … Sıradaki soru: Hangi böcek? Eleştirmenlerin hamamböceği olduğunu ifade etmeleri açıkça mantık dışıdır. Hamamböceği yayvan şekilli uzun bacaklı bir böcektir ancak Gregor kesinlikle böyle bir şekle sahip değildir: hem karın hem de sırt tarafı dışbükey bir biçimdedir ve bacakları kısadır. Hamamböceğine benzediği bir tek nokta vardır: rengi kahverengidir. Sadece bu kadar. Bunun dışında, parçalara ayrılmış büyük, tümsek karnı ile sert, yuvarlak sırtı kanatlı türleri andırmaktadır. Kınkanatlılarda bu tip özellikler, küçük ve zayıf kanatlara işaret eder. Bu kanatlar açılarak kınkanatlıyı hantal bir uçuşun sonrasında kilometrelerce uzağa taşıyabilir. … Ayrıca, alt çene kemikleri güçlüdür. Çenesini, üçüncü arka ayak çiftinin (küçük, güçlü bir çift arka ayak) üzerinde dik dururken kilitteki anahtarı çevirmek için kullanır ve bu da bize gövde boyunun bir metre civarında olduğunu gösterir. … Metnin Almanca aslında yaşlı hizmetçi kadın ona seslenirken ‘bokböceği’ anlamına gelen Mistkafer kelimesini kullanır. İyi bir kadın olan hizmetçinin bu lakabı cana yakın olmak için kullandığı açıktır. Gregor, teknik olarak bir bokböceği değildir. Sadece büyük bir kınkanatlıdır.

“İşin ilginç yanı”, diye ekliyor Nabokov, “Böcek Gregor sırtını kaplayan sert kabuğun altında bir çift kanadı olduğunu hiç öğrenemiyor. Bu, bana göre, hayatın kıymeti adına yapılmış çok güzel bir gözlemdir. Bazı Gregorlar, Joelar ve Janeler kanatları olduğunun hiç farkına varmıyorlar.

Çevirmenin Notu

Bu alıntı, Futility Closet editörleri tarafından kaleme alınan “Morphology” başlıklı yazının Türkçe çevirisidir ve 22-03-2013 tarihinde http://www.futilitycloset.com/2013/01/15/morphology/ adresinden alınmıştır. Çeviri hakkındaki görüşleriniz ve eleştirilerinizin, kanatları olduğunun henüz yeni farkına varan çevirmenin başının üstünde yeri vardır.

Johnny Cash - Folsom Prison Blues

2013-03-21T00:00:00+00:00

Folsom Prison Blues
Johnny Cash

duyuyorum geldiğini trenin
raylarda delice giden
ve güneş ışığına hasretim
kim bilir ne zamandır
tıkılmışım folsom hapishanesine
ve zaman geçmek bilmiyor
ama gitmeye devam ediyor tren
ta san antone’a kadar

daha ben bir bebekken
annem bana dedi ki, “oğlum,
iyi bir çocuk ol hep,
sakın oynama silahlarla”
ama birini vurdum reno’da
sadece ölüşünü izlemek için
duyduğumda trenin düdüğünü
başımı öne eğer ağlarım

eminim yemek yiyen zenginler vardır
süslü bir yemek vagonunun içinde
ve kalın purolarını tüttürüyorlardır
ama hak ettiğimi biliyorum
özgür olamam biliyorum
ama o insanlar hayatlarını yaşıyorlar
ve bu bana ıstırap veriyor

eğer bu hapishaneden kurtulsaydım
eğer o tren benim olsaydı
eminim uzaklara giderdim
tren yolu boyunca uzaklara
folsom hapishanesinden uzağa
ondan uzakta yaşamak istiyorum
ve bırakmak kendimi trenin düdüğüne
içimdeki blues‘u uzaklara üflesin diye

Çevirmenin Notu

Bu şarkı sözleri, sözü ve müziği Johnny Cash‘in olan Folsom Prison Blues şarkısına aittir ve 21-03-2013 tarihinde http://www.lyrics007.com/Johnny Cash Lyrics/Folsom Prison Blues Lyrics.html adresinden alınmıştır. Çeviri hakkındaki görüşleriniz ve eleştirilerinizin, kendini, tıkılı kaldığı şehirde tutsak hisseden çevirmenin başının üstünde yeri vardır.

Bebeğinize Okumayı Öğretmeyin

2013-03-20T00:00:00+00:00

Bebeğinize Okumayı Öğretmeyin
Marya Bloom
CoEvolution Quarterly (Kış 1981)

Sevgili Stewart Brandt:

Size CoEvolution Quarterly‘nin sonbahar sayısına dahil ettiğiniz Lois Britton’un kaleme aldığı, Glen Doman’ın Bebeğinize Okumayı Nasıl Öğretirsiniz (How to Teach Your Baby to Read) başlıklı yazısı ile ilgili incelemeyi eleştirmek için yazıyorum.

Eski bir ilkokul öğretmeni olarak okuma mevzusunun üstünde çok durmamızın çocuklara verdiği zarar konusunda bilgiye sahibim. Çocukların büyük çoğunluğu üç ve sekiz yaşları arasında, insanın konuşmaya olan dürtüsünün doğal bir uzantısı olarak, okuma ve yazmaya hazır oldukları ciddi bir döneme girer. Bu hazır oluşa uygun davranmanın yolu okumaya uygun bir bakış açısıyla yaklaşarak öğretmenin rolünü cana yakın olacak şekilde en aza indirgemektir. Çocuğu okumayı sökmesi için acele ettirmek (dersler ne kadar kısa, öğretmen ne kadar cana yakın ve çocuk ne kadar hevesli olursa olsun) hem çocuğu hem de okuma eylemini hor görmektir.

Benim için 15 aylık bir çocuğun okumayı söktüğünü görmek şaşırtıcı değildir. 15 aylık çocuklar parlak zekalıdır ve zekice (ve çoğu kez hatalı da olsa) günün her dakikasında etraflarındaki dünyaya anlam vermeye uğraşırlar. Piaget’in ifade ettiği gibi düşünsel anlayış gelişime bağlıdır. Çocukların sözsel yetenekleri, taklit becerileri ve sosyal ustalıkları, bizleri (farkına vardığımız anlarda) sık sık şaşırtan ve hoşnut eden karmaşaları gizlemektedir. Bu karmaşalar, çocuk adamakıllı konuşmaya başlamadan önce okumayı sökmesi istendiğinde katlanarak artmaktadır.

Bayan Britton’un örneğini ele alalım. 15 aylık oğlu, 10 kiloluk bir “Friskies okyanus aromalı kedi maması” paketine bakıp “Balık” kelimesini okuyor. Çocuğun evinde kedi olmadığını ve (daha az muhtemel olsa da) televizyondaki Friskies reklamlarını izlemediğini varsayalım. Bu açık renkli tepenin aslında bir kese kağıdı olduğunu fark edebilir miydi? Peki ya açılabileceğini ve içinde bir şeylerin olduğunu? Aklına bir balık gelir miydi? Paketin içinde yüzen bir balığın olduğunu mu düşünürdü? “Balık Aromalı” yazısının, çuvalın içinde ne olduğunu anlamak için etiketin geri kalanını okuması gerektiği anlamına geldiğini idrak eder miydi?

Bayan Britton otobanda araba kullanırken henüz bir yaşındaki çocuğunun yol kenarında duran 10 metre uzunluğundaki “KOOL” marka sigara reklamlarına bakıp sigara içmenin havalı, mantıklı ve doğru bir şey olduğunu düşünmesini mi istiyor? 5 yaşındaki bir çocuğun dahi bize okudukları hakkında yönelttiği soruları yanıtlamak zordur. 2 yaşındaki bir çocuğun ise doğru ve yanlış reklamlar hakkında bir ayırım yapmasına imkan yoktur; doğruluğun ve yanlışlığın ne olduğunu henüz anlayabilecek yaşta değildir. Merak ettiği soruları açık bir şekilde ifade etmesinin bir yolu yoktur.

Bir çocuk okur-yazar hale geldiğinde, artık geriye dönüş imkansızdır. Bir müzenin içinde gezinin. Okur-yazar yetişkinlerin, neyi göreceklerinden emin olmak için, tablolardan önce, bu tabloların altındaki tanıtıcı kartları okuduklarını göreceksiniz. Hatta, sadece kartları okuyup, tabloları tamamen es geçmelerine bile tanık olabilirsiniz… Okuma-yazma öğrenme kitaplarında da belirtildiği gibi, okuma kişinin önüne çeşitli kapılar açar. Ne var ki, bu kapılar bir kez açıldığında, bu kapılardan bakmaksızın dünyayı görmek neredeyse imkansız hale gelir. Ve çocukluğun fotoğrafsı anıları ile sözsel anlatımını geri getirmenin bir yolu yoktur.

Doman’ın yazısıyla alakalı önemli bir sorun daha vardır ve bu sorun ebeveyn-çocuk ilişkisi ile ilgili olup ebeveynin kendi rolünü tanımlaması ve anlamasında yatar. Çocuklarımıza bir şeyler öğretmemiz kaçınılmazdır. Çoğu kez kızımın benden bir şeyler öğrenmeyi bırakarak daha iyi bir model seçmesini dilerim. Genellikle bizim onlara öğrettiğimizi düşündüklerimiz ile onların aslında öğrendikleri arasında farklar vardır. Okumayı 5 yaşında söken bir çocuk, hazır olduğunu hissederek kendi rızasıyla bunu yapar. Okuma öğretilen bir bebek ise okumayı bunun annesine vereceği zevk yüzünden öğrenir. Sevgiyi bu şekilde kullanmak büyük bir sorumluluktur. Britton’un çocuğunun başarısından aldığı haz açıkça üzücüdür. Çocuk için okumaya orantısız bir önem verilmiştir ve bu, gelecekte, ebeveyn-çocuk ilişkilerinin kızıştığı zamanlarda ters tepebilir. Komşusunun kıskanarak izlediği Britton’un çocuğuna asıl öğrettiği şey ise kendi güvensizliği ve çocuğunun gelişimsel bütünlüğünü kabul edemeyişidir; kendi güven eksikliğini çocuğuna taşımaktadır.

2 yaşında bir çocuk annesi olarak çocuğuma bir şeyler öğretmekten kaçınmayı bir şeyler öğretmeye göre daha zor buluyorum. Kendi kitaplarımı sevdiğim gibi onun kitaplarını da seviyorum ve ona kitap okumak benim için bir huzur ve neşe kaynağı. Daha çok çaba gerektirse de nihayetinde dünyayı onun gözlerinden görmeye çalışmak ona dünyayı benim gözlerimden görmesine “yardım” etmekten daha tatmin edici. Bu karışık ve genellikle zor dönemlerde küçük çocuğun kendi kaynaklarını korumak önemlidir; onu yazılı değil gerçek olan dünyanın içine sokmak; yazılı kelimeleri öğretmeden önce sözsel anlatımı öğretmek; aceleciliğimiz yüzünden onları zorlamak yerine hazır olup olmadıklarını anlamaya çalışmak. Çocuklar zaten çok hızlı büyürler ve bizler de aynı şekilde yaşlanıyoruz.

CoEvolution Quarterly‘nin uzun zamandır sıkı bir takipçisiyim ve sizlerden birçok şey öğrendim. Ancak ebeveynlik ve çocuk yetiştirme konusunda Parent’s Magazine‘in durduğu yere yakın duruyorsunuz. Bu konu, hasta olduğumuzda çare aramak konusundan daha detaylı olmakla birlikte en az güneş enerjisi ile ısınma gibi konular kadar önemlidir.

En içten dileklerimle,
Mayra Bloom
Nyack, New York

Çevirmenin Notu

Bu metin, Mayra Bloom’un CoEvolution Quarterly dergisinin editörü Stewart Brandt’a yazdığı ve derginin 1981 Kış sayısında yayımlanan mektubunun çevirisidir. Çeviri hakkındaki görüşleriniz ve eleştirilerinizin, bilinçli varlıkların üremesinin mantıklı olup olmadığı konusunda derin şüpheleri olan çevirmenin başının üstünde yeri vardır.

Güncellemeler

20-03-2013: Glenn Doman’ın yazısının başlık çevirisi düzeltildi.
21-03-2013: Altıncı paragrafta yer alan bir yazım hatası düzeltildi.

İnsan Kendi Dedesi Olabilir

2013-03-19T00:00:00+00:00

The World of Wonders, 1883

“Hikayenin kahramanları Anne adlı bir dul kadın, kızı Jane ile George isimli bir adam ve oğlu Henry‘dir. Dul kadın adamın oğluyla, kız ise adam ile evlenir. Dolayısıyla dul kadın, kocasının babasının (kayın) annesi ve kendi kocasının ise büyük annesi olur. Kadının bu kocasından David isimli bir oğlu olur. Kadın aynı zamanda çocuğunun büyük büyük annesidir. Bir büyük büyük annenin çocuğu ise annesinin büyük büyük annesi olduğu kişinin ya büyük babası ya da büyük amcası/dayısıdır. Ancak Anne, David‘in büyük büyük annesidir. Yani David kendisinin dedesidir.”

Hood’s Magazine (1846) şöyle ekler: “Bu durum Norwich’te bir okulda okuyan bir çocuk için gerçekten de doğrudur.”

Çevirmenin Notu

Bu kısa metin, Futility Closet editörleri tarafından kaleme alınan “Proof That a Man Can Be His Own Grandfather” başlıklı yazının Türkçe çevirisidir ve 19-03-2013 tarihinde http://www.futilitycloset.com/2009/05/06/proof-that-a-man-can-be-his-own-grandfather/ adresinden alınmıştır. Çeviri hakkındaki görüşleriniz ve eleştirilerinizin, dedelerini görme şansı yakalayamadığı için kendi dedesi olmayı bir hayat amacı edinen çevirmenin başının üstünde yeri vardır.

Güncellemeler

22-03-2013: Resim ve çevirmenin notu eklendi.

Çağdaş Düzyazı için İnanç ve Teknik

2013-03-19T00:00:00+00:00

Çağdaş Düzyazı için İnanç ve Teknik
Jack Kerouac

Kendi zevkin için gizli karalama defterleri ve daktiloyla hoyratça yazılmış sayfalar
Herkese karşı alçakgönüllü, açık ve herkesi dinleyen
Kendi evinin dışında sarhoş olmamaya çalış
Hayatına aşk ile bağlı ol
Hissettiğin şeyler kendi biçimini bulacaktır
Aklına yararlı olmak için çılgın, dilsiz bir aziz ol
Düşebildiğin kadar derine düş
Ne istiyorsan onu, zihninin en derininden getirerek sınırsızca yaz
Bireyin kelimelerle anlatılamaz önsezileri
Şiir için zaman yoksa ne için var ki
Göğsünü titreten hayalperest çarpıntılar
Kendinden geçmiş bir hareketsizlikle karşında duran nesneyi düşlemek
Yazınsal, dilbilgisel ve sözdizinsel engelleri kaldır
Proust gibi döneminin bunak bir ayyaşı ol
Dünyanın gerçek hikayesini içsel monolog ile anlatmak
İlginin kıymetli merkezi gözün içindeki gözdür
Kendini hatırlayarak ve gönlünü eğlendirerek yaz
Keskin üçüncü gözünden yola çık, dil denizlerinde yüzen
Sonsuza dek yenilgiyi kabul et
Yaşamın yüceliğine inan
Zihinde eksiksiz var olan akıntının taslağını çizmek için uğraş
Takıldığında kelimeleri düşünme, resmi daha iyi görmeye çalış
Sabahında yüceltilmiş her günün, tarihin farkında ol
Tecrübenin, dilinin ve bilginin yaratacağı itibardan korku veya utanç duyma
Dünyanın okuması için ve onu nasıl hayal ettiğini görmesi için yaz
Kitap filmi kelimelerin filmidir, görsel Amerikan biçimi
Kasvetli, acımasız yalnızlığın kişiliğine olan övgü
Vahşi, disiplinsiz, saf, içinden gelerek, ne kadar çılgın olursa o kadar iyi
Tüm zamanların dahisi sensin
Cennetin sponsorluğunda melekleştirilen dünyevi filmlerin yazarı ve yönetmeni

Çevirmenin Notu

Bu metin, Jack Kerouac tarafından kaleme alınan “Belief & Technique for Modern Prose” başlıklı yazının çevirisidir ve 19-03-2013 tarihinde http://www.writing.upenn.edu/~afilreis/88/kerouac-technique.html adresinden alınmıştır. Çeviri hakkındaki görüşleriniz ve eleştirilerinizin, kalbinin bir köşesinde çiçek çocuklarıyla çırılçıplak koşmakta olan çevirmenin başının üstünde yeri vardır.

Bir Programı Akılda Tutmak

2013-03-18T00:00:00+00:00

Bir Programı Akılda Tutmak
Paul Graham
Ağustos 2007

Tıpkı bir matematikçinin çözmeye çalıştığı bir problemi aklında tutması gibi kendi yazdığı bir program üzerinde yoğun olarak çalışmakta olan iyi bir programcı da bu programı aklında tutabilir. Matematikçiler, okulda çocuklara öğretilenin aksine sorulara kağıt kalem ile çözüm aramazlar. Zihinlerinde daha fazlasını yaparlar: problemi etraflıca anlamaya çalışıp böylece tıpkı sizin büyüdüğünüz evin hatıraları arasında gezinebileceğiniz gibi bu problem uzayında dolaşabilirler. Uygun hallerde programcılık da bu şekildedir. Bütün programı aklınızda tutar, onu dilediğiniz şekilde işlersiniz.

Bu özellikle bir projenin başlangıç aşamasında önemlidir çünkü öncelikle en önemli olan şey yaptığınızı değiştirebilmektir. Problemi farklı bir yolla çözmenin yanı sıra çözdüğünüz problemi de değiştirmek.

Yazmakta olduğunuz kod, keşfetmekte olduğunuz problemi anlayışınızı yansıtır. Dolayısıyla ancak bu kod zihninizde bir yer edindiğinde gerçekten problemi anlamışsınız demektir.

Bir programın zihninizde yer etmesi kolay değildir. Bir projeye birkaç ay boyunca ara verirseniz geri döndüğünüzde onu tekrar anlamanız günlerinizi alabilir. Program üzerinde etkin olarak çalıştığınız zamanlarda bile her gün çalışmaya başlarken onu zihninize yüklemeniz yarım saatinizi alabilir.

En iyi programcılar dahi her zaman üzerinde çalıştıkları programın tümünü zihinlerinde taşımazlar. Ancak yapabileceğiniz birkaç şey işinizi kolaylaştırabilir:

Dikkatinizin dağılmasını önleyin. Dikkat dağınıklığı, çeşitli birçok iş için kötü olmasının yanı sıra program yazarken özellikle kötüdür çünkü programcılar ancak üstesinden gelebilecekleri seviye ölçüsünde detaylı çalışabilirler.

Dikkat dağınıklığının yol açtığı risk, ne kadar sürdüğüne değil aklınızı ne kadar karıştırdığına bağlıdır. Bir programcı zihnindeki kodu unutmadan ofisinden ayrılarak bir sandviç alıp gelebilir. Ancak yanlış tipte bir kesinti 30 saniyede zihninizi boşaltabilir.

İşin tuhaf tarafı ise planlı oyalanmaların planlı olmayanlara göre daha kötü olabilmesidir. Şayet bir saat sonra bir toplantınız varsa meşakatli bir şey üzerinde çalışmaya başlamazsınız bile.
Çalışmalarınızı uzun zamanlara yayın. Program üzerinde çalışmaya her başladığınızda belirli bir çaba harcamak zorunda olduğunuzu dikkate alırsak çalışmanızı birçok kısa oturum yerine birkaç uzun oturuma bölmeniz daha verimli olacaktır. Elbette yorulduğunuz için saçmalamaya başladığınız anlar gelecektir. Bu zaman dilimi kişiden kişiye değişir. 36 saat boyunca durmadan program yazabilen insanlar olduğunu duydum fakat benim altından kalkabildiğim en uzun süre 18 saattir ve işimi 12 saati geçmeyen zaman dilimlerine böldüğüm zaman aldığım verim en üst düzeyde oluyor.

İdeal olanı ise fiziksel olarak kaldırabileceğiniz limit değildir. Bir projeyi parçalara ayırmanın yararlarının yanı sıra bedelleri de vardır. Bazen dinlendikten sonra bir probleme geri döndüğünüzde bilinçaltınızın sizin için bir cevap bulduğunu görürsünüz.
Kısa ve öz olan programlama dilleri kullanın. Programlama dili ne kadar güçlüyse yazılan programlar da o denli kısa olur. Ve programcılar yazdıkları programı kısmen de olsa yazdıkları dilin çerçevesinde düşünürler. Dilin ifade gücü ne denli yüksekse program da o kadar kısa olur ve zihninize yükleyerek hatırda tutmanız da o kadar kolay olur.

Alttan üste diye tabir edilen programlama tarzıyla yazdığınız programı alt katmanların üst katmanlar için bir programlama dili vazifesi göreceği birçok parçaya bölebilirsiniz. Bunu doğru yapabilirseniz sadece en üstteki katmanı aklınızda tutmanız yeterli olacaktır.
Programınızı yeniden yazmaktan vazgeçmeyin. Programı yeniden yazmak sıklıkla daha sade bir tasarım üretmenizi sağlar. Böyle bir tasarım ortaya çıkmasa da yeniden yazmanın yararları vardır: bir programı yeniden yazmak için onu bütünüyle anlamalısınız. Yani programı zihninize yüklemenin daha iyi bir yolu yoktur.
Yeniden okunabilir kod yazın. Her programcı okunabilir kod yazmanın iyi olduğunu bilir. Ancak en önemli okuyucunun kendiniz olduğunu unutmayın. Özellikle başlangıçta; programın ön modeli kendinizle yaptığınız bir söyleşiden ibarettir. Başkaları için yazıyorsanız kodun anlaşılmasının güç olmamasına özen gösterebilirsiniz. Programın belli bölümleri geniş tutulduğunda tıpkı başlangıç seviyesinde bir ders kitabı gibi okuması kolay hale gelir. Bununla birlikte eğer zihninize yüklenmesi kolay olacak şekilde kod yazmak istiyorsanız kısa ve öz olmak en iyi tercih olabilir.
Küçük gruplar halinde çalışın. Zihninizde bir programla oynarken ufkunuz kendi yazdığınız kodun sınırlarının sonuna kadardır. Diğer kısımları ise anlamıyor ve daha da önemlisi üzerilerinde serbestçe oynamalar yapamıyor olabilirsiniz. Dolayısıyla programcıların sayısı ne kadar azsa proje de o denli eksiksiz evrilebilir. Eğer sadece bir programcı varsa - başlarken neredeyse hep böyledir - projeyi bütünüyle yeniden tasarlayabilirsiniz.
Birden fazla kişi aynı anda aynı kodu değiştirmesin. Başkalarının yazdığı kodu hiçbir zaman kendinizinkiler kadar iyi anlayamazsınız. Ne kadar dikkatli okursanız okuyun sadece okumuş olursunuz, yazmış olmazsınız. Yani bir kod parçası birden fazla yazar tarafından yazıldıysa hiçbiri kodu tek bir yazarın anlayacağı kadar iyi anlayamaz.

Ve elbette diğer insanların üzerinde çalıştıkları bir şeyi kolayca yeniden tasarlayamazsınız. İzin istemeniz gerekeceğinden değil böyle şeyleri yapmayı düşünmekten bile kendinizi alıkoyduğunuz için bunu yapmazsınız. Birden fazla yazarı olan kodu değiştirmek yasaları değiştirmeye benzer; yalnız kendi kontrolünüzde olan kodu yeniden tasarlamak ise çok anlamlı bir resmi farklı bir biçimde yorumlamak gibidir.

Eğer birden fazla kişiyi bir projede çalıştırmak istiyorsanız projeyi bölümlere ayırın ve her bölümü bir kişiye verin.
Kolay işlerle başlayın. Bir programa aşina oldukça onu zihninizde tutmanız da kolaylaşacaktır. Henüz bütünüyle keşfetmediğiniz bölümleri kara kutu gibi görmekle başlayabilirsiniz. Ancak ilk kez bir proje üzerinde çalışmaya başlıyorsanız her şeyi görmeye mecbursunuz. Çözmek için gereğinden büyük bir problem ile işe başlarsanız bu problemi hiçbir zaman bütünüyle çözemeyebilirsiniz. Dolayısıyla eğer büyük, karmaşık bir program yazmak zorundaysanız işe başlamanın en iyi yolu program için bir tanımlama yazmaktan ziyade problemin sadece belli bir kısmını çözen öncül bir model yazmaktır. Plan yapmak yararlı olsa da çoğu kez programı zihninizde tutabilmenin getirdiği yararlar daha ağır basar.

Programcıların sıklıkla bu sekiz noktaya rastlantı sonucu ulaşmaları çarpıcıdır. Bir programcının aklına yeni bir proje fikri gelir fakat resmi olarak onaylanmadığı için bu proje üzerinde boş vakitlerinde çalışmak durumunda kalır ve bu durum dikkatini daha az dağıttığı için daha üretken olmasına yol açar. Yeni bir projeye başlamanın verdiği coşku ile uzun saatler boyunca çalışır. Başlangıçta bir deneyden ibaret olduğu için bir “üretim” dilinden ziyade aslında daha güçlü olan bir “betik” dili kullanır. Programı defalarca yeniden yazar; resmi bir projede bu mazur görülemez olsa da bu bir aşk işidir ve onun mükemmel olmasını ister. Ve kendinden başka kimse görmeyeceği için kendi için yazdığı notlardan başka herhangi bir açıklama yazmaz. Belki bu fikri başkasına henüz açmadığından belki de başkalarının program üzerinde çalışmasına izin vermeyişinin projeyi gelecek vadetmeyen bir proje gibi göstermesinden, çaresiz sadece küçük bir grup ile çalışır. Bir grup olsalar bile aynı anda aynı kodu değiştirmezler çünkü kod bunu mümkün kılamayacak seviyede hızlı gelişmektedir. Ve proje küçük işlerle başlar çünkü fikir başlangıçta basittir; sadece denemek istediği havalı bir hack.

Daha da çarpıcı olan bütün bu sekiz noktayı da yanlış yapan resmi izinli projelerin sayısıdır. Gerçekten de çoğu kurumda yazılımların nasıl yazıldığına bakarsanız sanki bunları özellikle yanlış yapmaya çalışmaktadırlar. Aslında bir anlamda da öyledir. Bireyleri değiştirilebilir parçalar olarak görmek kurumların miladından bu yana onları tanımlayan özelliklerden biri olagelmiştir. Bu yaklaşım daha çok paralelleştirilebilen görevler için işe yarar, örneğin bir savaşta çarpışmak gibi. Tarih boyunca profesyonel askerlerden oluşan ordular, yiğit, bireysel savaşçılardan oluşan ordular üzerinde üstünlük sağlamıştır. Ancak bir fikir sahibi olmak pek de paralelleştirilebilir değildir. Ve programlar da aslında fikirlerin bir yansımasıdır.

Kurumların bireysel dahilere bel bağlamaktan hoşlanmadığı doğru olduğu gibi bahsedileni ifade etmenin farklı bir yoludur. Bu tavır kurum olma tanımının bir parçasıdır. En azından şimdiki kurum kavramımız için.

Belki de bireylerin çabalarını, onların değiştirilebilir olmalarını gerektirmeden, birleştiren yeni bir kurum çeşidi tanımlayabiliriz. Tartışmaya açık olsa da pazar bu tip bir yapıdır. Yine de pazarı bozulmuş bir durumun sonucu olarak tanımlamak daha doğru olacaktır zira bir kurum oluşturmanın mümkün olmadığı noktada önümüze çıkan şey odur.

Belki de yapılabilecek en iyi şey bir çeşit cinlik yaparak kurumun program yazan parçalarının diğerlerine göre farklı çalışmalarını sağlamaktır. Belki büyük şirketler için en iyi çözüm fikir geliştirmeye çalışmak yerine fikir satın almaktır. Çözüm ne olacaksa olsun, ilk adım bir sorun olduğunu kabul etmektir. “Yazılım şirketi” ifadesinde bile bir çelişki vardır. İki kelime farklı yönleri göstermektedir. Büyük bir kurumun içindeki her iyi programcı kurumla itilaf halinde olacaktır zira kurumlar programcıların arzuladıkları şeyleri engelleyecek şekilde tasarlanmıştır.

Her şeye rağmen iyi programcılar iyi bir iş çıkarmayı başarıyorlar. Ancak bu, çoğu kez kendilerini işe alan kuruma karşı pratik olarak isyankar sayılabilecek bir tavır takınmalarını gerektirir. Programcıların yaptıkları işin gerektirdiği gibi davranmaya çalıştıklarını daha fazla insanın anlaması belki işe yarayabilir. Uzun süreler boyunca hiçbir zorunluluğu kafaya takmadan çalışmaları, başlangıçta herhangi bir tanımlama yazmadan hemen programlamaya girişmeleri ve zaten çalışmakta olan bir kodu yeniden yazmaları sorumsuzluklarından değildir. Yalnız çalışmayı tercih etmeleri ve geçerken selam veren insanlara hayıflanmaları arkadaş canlısı olmadıklarından değildir. Bu gelişigüzel görünen rahatsız edici alışkanlıklar bütününü n tek bir açıklaması vardır: programı zihinde tutma gayreti.

Bunu anlamak büyük kurumlara yardım eder mi bilinmez ama rakiplerine yardım edeceği kesin. Büyük şirketlerin en zayıf noktası bireysel programcılara muhteşem işler çıkarma şansını tanımamalarıdır. İşe yeni başlıyorsanız onları eleştireceğiniz nokta bu olmalıdır. Bir büyük beyin tarafından çözülmesi gereken sorunlar üzerine yoğunlaşın.

Sam Altman, David Greenspan, Aaron Iba, Jessica Livingston, Robert Morris, Peter Norvig, Lisa Randall, Emmett Shear, Sergei Tsarev, and Stephen Wolfram’a bu yazının taslağını okudukları için teşekkür ederim.

Çevirmenin Notu

Bu metin, Paul Graham tarafından yazılan “Holding a Program In One’s Head” başlıklı yazının Türkçe çevirisidir ve 18-03-2013 tarihinde http://www.paulgraham.com/head.html adresinden alınmıştır. Çeviri hakkındaki görüşleriniz ve eleştirilerinizin, bir programı aklında tutmak şöyle dursun, dostlarının yüzlerini bile unutmaya başlayan çevirmenin başının üstünde yeri vardır.

İlkelciliğe Karşı Sık Yapılan 5 İtiraz

2013-03-15T00:00:00+00:00

İlkelciliğe Karşı Sık Yapılan 5 İtiraz
ve Neden Yanlış Olduklarına Dair
Jason Godesky

1. İlkelcilerin çağdaş teknolojiyi kullanmaları ikiyüzlülük değil midir? Şayet ilkelce yaşamayı bu denli çok istiyorlarsa neden ormanlara kaçıp istedikleri gibi yaşamıyorlar?

İlkelcilerin hepsi özünde teknolojiye karşı değildir. Birçok ilkelci teknolojinin belirsiz bir doğası ve önemi olduğu görüşünü savunurlar. Tüm “ilkel” toplumlarda teknolojiye belli ölçülerde rastlamak mümkündür, dolayısıyla kabul edilebilir bir teknolojik düzeyin varlığı aşikardır. İlkelciler arasında bu düzeyin ne olduğu konusunda büyük anlaşmazlıklar vardır. Ancak hepsinin kabul ettiği nokta bahsedilen düzeyin günümüzdeki teknolojik düzey olmadığıdır. Evet, teknolojinin daha düşük bir seviyede olmasını istiyoruz fakat teknolojinin kendisiyle bir sorunumuz olmadığını göz önünde bulundurursak çağımızın durmadan gelişen teknolojilerini kullanmaktan neden kaçınalım ki? Sonuç olarak bir insanın çekiç ile çivi çakmak için bu çekicin insanlığın en büyük eseri olduğuna, bizleri bütün hayvanlardan daha asil kıldığına ve dünya üzerindeki hakimiyetimizi meşrulaştırdığına inanması gerekmez. Aynı husus bilgisayar için de geçerlidir. Bir yandan bilime büyük bir değer verirken diğer yandan bilimin gerçekliğin tek veya en kuvvetli otoritesi olmadığına inanmak olasıdır zira bu iki görüş birbiriyle çelişmez. Ve internet, bu “uluslararası ağ” ile onu destekleyen altyapının sonunun geleceğini ifade eden bir iletiyi yaymak için kullanılabilir.

Dolayısıyla ikiyüzlülükten bahsetmek ancak kimi ilkelcilerin inançlarını bütün ilkelcilere veya ilkelciliğin kendisine mal edersek mümkündür. Şimdi ikinci soruya gelelim, neden ilkelciler ormanlara kaçmıyorlar?

Bu konudaki iki sorundan ilki eğitimdir. Hepimiz, çocuklarına haklı sebeplerle onların diğer insanlardan bağımsız hayatta kalmalarının değersiz olduğunu benimseten medeniyetin içinde yetiştirildik. Uygar kültürel sistem ise iyi uyum sağladı; kendini tam da bireylerin kişisel yeterliliğe en yakın olduğu alanlarda memetik olarak güçlendirdi, böylece aslında herhangi bir bağımlılıktan bahsetmek zorken bir bağımlılık hissi yaratmış oldu. Her şeye rağmen altı yaşına giren her “ilkel”in sahip olabileceği hayatta kalma yeteneği, çoğu ilkelcide ortalama bir insandakine göre daha fazla değildir. Çoğu ilkelci bu durumu iyileştirmek üzerinde çalışmaktadır fakat sizlerin nasıl borsada bankerlik yapma hayalleri kuran bir !Kong yerlisine hemen Wall Street’e gitmesini söylemek yerine önce borsa hakkında birkaç şey öğrenmesini tavsiye edeceğiniz gibi bizler de yaşamlarımızı belli yeteneklere bağlamadan önce bu yetenekleri geliştiriyoruz. “Ormanlara kaçmak” bir amaçtır fakat bu hemen karar verip uygulanacak bir amaç olmaktan ziyade nihai bir amaçtır. Eğri oturalım doğru konuşalım, eğer bu denli kolay olsaydı sizi temin ederim bu yazıyı okuyor olmazdınız.

İkinci sorun ise toprak ve yasalar ile ilgilidir. Medeniyet, “ormanlara kaçmanın” bir seçenek olmasının önünü epey iyi kapatmıştır. Avcılık düzenlemeleri ciddi engeller oluşturmaktadır. Avcılık ve balıkçılık ruhsatlarının yanı sıra toprağa biçilen verginin ödenmesi için belli bir gelir gereklidir. Nihayetinde bu tip bir “küçük çaplı göç” medeniyet var olduğu sürece ihtimaller dahilinde değildir; giderek artan güçlüklerin doğuracağı ihtiyaçlar ve dolayısıyla uygulanacak baskı bizlerin medeniyete, gerekirse zorla, geri döndürülmemiz ile sonuçlanacaktır. Önemli olan çıkmaz şudur: eğer medeniyet bizlerle beraber var olmak hususunda istekli olsaydı, bizler de aynı şekilde istekli olmaktan mutlu olurduk. Fakat nihayetinde medeniyet kendinden başka bir şeyin var olmasına izin vermek gibi bir yetiye sahip değildir. Bizlerle yan yana yaşamak isteyen herkes ile bu hayatı paylaşmaktan mutluluk duyarız fakat medeniyet bunu istememektedir. Medeniyet var olduğu sürece “ormanlara kaçmak” ancak bizlerin medeniyet tarafından eninde sonunda vahşice yok edilmemizi garanti edecektir.

2. Besinlerimiz bol ve düzenli olarak sağlanıyor. İlkelciler hayatımızın geri kalanını bir sonraki yemeğin nereden geleceğini çaresizce bekleyerek geçirmemizi istiyorlar.

İyi o zaman da neden yalnız tarımcılar açlıktan ölür? Aslında medeniyetin besin temini hep güvenilmez ve yetersiz olagelmiştir. Sanayileşen milletler henüz yakın zamanda üretimi “kötü beslenme bolluğu”ndan kar etmeye yetecek kadar arttırmışlardır. Çağdaş yaşamda başarının anahtarı budur. Hala fizyolojimize bütünüyle uyumsuz olan besinler tüketiyoruz fakat bu besinleri öylesine olağanüstü miktarlarda yiyoruz ki 70 sene olan normal insan yaşam süresi boyunca (sağlıksız ve güçten düşmüş dahi olsak) hayatta kalabiliyoruz. Bu yaşam süresi Orta Çağ Avrupası’ndaki soyluların yaşam süresinden daha uzun olsa da Orta Taş Çağı’ndaki (Mezolitik Çağ’daki) atalarımızınkinden daha kısadır.

Dünya sistemimizin seçkin kısmı olan sanayileşmiş dünyanın bu yaşam koşullarının tadını çıkarması, sanayileşmemiş dünyanın müzmin beslenme yetersizliği ve açlığı sayesinde mümkün olabiliyor. Buna karşın hem etçil hem otçul olan avcı ve toplayıcılar bu gezegendeki en kolay uyum sağlayabilen yaratıklardır. Avcı ve toplayıcılar Tierra del Fuego Adaları, Kuzey Kutbu’nun donmuş arazileri, Kalahari Çölü ve Kongo’nun balta girmemiş ormanları gibi herhangi bir ekinin yetişemeyeceği öylesine sapa ve ıssız yerleri kendilerine ev belleyebilmişlerdir. Avcı ve toplayıcıların açlıktan ölmeleri tarihin henüz tanık olmadığı derecede büyük ve neredeyse tüm çok hücreli hayatın son bulacağı çapta bir toplu yok oluşu gerektirir. Ancak birkaç çiftçinin açlıktan ölmesi için kuru geçen bir yaz mevsimi yeterlidir.

Tarımın bereketli ve düzenli bir besin temini sağladığı fikri bariz bir biçimde bir hatadan ibarettir. Hayal ürünüdür. Tarımcılar, evcilleştirilebilen birkaç türe bel bağlamaktadır ve bu türler de birbirleriyle yakından ilişkilidir. Bu tutum, “bütün yumurtalarını bir sepete koymak” benzeri bir safsatadır. Buna karşın avcı ve toplayıcılar çok daha fazla sayıda türün yanında daha geniş çeşitlilikte olan türlere bel bağlamaktadır. Yani aslında ilkelciler gerçekten düzenli ve bereketli olan bir besin temini için güvenilirliği şüpheli ve kıt bir besin temini yönteminden vazgeçmek gerektiğini savunurlar.

3. İlkelcilik yaşam kalitesinde muazzam bir düşüş anlamına gelir. İlaçlar yok, sanat ve müzik yok. Buna karşılık elimize geçecekler ise ötenazi, çok büyük yüzdelerde bebek ölümleri ve 30 yaş civarında bir ortalama yaşam süresidir.

“Ötenazi” suçlaması bir dönem üzerilerine, yaşlılarını yüzen buz kütlelerinin üzerinde ölüme terk ettikleri iftirası atılan Inuitler’den kaynaklanmaktadır. Bu nadir geleneğin aslı, yaşlıların bazen kendilerini topluluklarının iyiliği adına ve topluluk üyelerinin yalvaran itirazlarına rağmen gönüllü olarak kurban etmeleri şeklindeydi. Inuitler’in yaşamı bu tür, kuralı kanıtlayan istisnalarla doludur çünkü bir avcı ve toplayıcı için dahi Kuzey Kutbu sert ve acımasız bir yerdir.

Bebek ölümleri ise tamamen yanlış yorumlanmıştır. Evet, bebek ölümleri avcı ve toplayıcılar arasında fazladır fakat bahsedilen suçlamanın ardında yatan nedenlerden ötürü değil. Yani neden salgın hastalıklar ya da kötü beslenme değildir. Zira bu sorunlar çağdaş toplumlara özgüdür. Tıpkı bizim hayatın gebelikle mi yoksa doğumla mı başladığını tartışmamız gibi avcı ve toplayıcılar genellikle yaşamın ikinci yaşa kadar başlamadığına inanırlar. Avcı ve toplayıcılar yeni doğmuş bebeklerin öldürülmesine bizim kürtaja bakış açımıza çok benzeyen bir şekilde bakarlar. !Kung bir hamile kadın doğum sırasında çalılıkların içine doğru yürür. (Bana çocuk doğurmanın kötü beslenmeyenler için kayda değer derecede az çileli olduğu söylendi.) Ya bir bebek ile geri döner ya da bebeksiz. Her halükarda hiçbir soru sorulmaz. Dolayısıyla avcı ve toplayıcı yaşam sürelerini hesaplama yöntemimiz hiç de adil değildir. Şayet onların bebek ölümlerini hesaba katacaksak bizim de kürtajlarımızı hesaba katmamız gereklidir. Gerçekten bunlar hesaba katıldığında avcı ve toplayıcıların yaşam sürelerinin bizimkilerle hemen hemen aynı ve hatta bazı dönemler daha uzun olduğunu görürüz.

İlaçlar ile ilgili suçlama yaygındır fakat ekseriyetle insan merkezlidir. İlaç antropolojisinde bir kültürün “ilaç” olarak kabul ettiği her şeye “etnik ilaç” adı verilir. İlaç olarak kullanılan besinler ile olan çakışmalar göz önüne alındığında bu tanım bir kültürün renk tayfını bölümlemesi kadar keyfidir. Batının ilaçları bizim etnik ilaçlarımızdır. Her kültür kendi etnik ilaçlarının değerli olduğuna ve diğer hepsinin önemsiz ve boş inançların ürünü olduğuna inanır. Yani açıkça etnik merkezlilik söz konusudur. İlkelcilik, bahsedilen suçlamanın temelinde bu etnik merkezliliğin yattığını öne sürer. Gerçekte dünyadaki çeşitli etnik ilaçların asıl tesirine bakarsak çok az çeşitlilik olduğunu görürüz. Çoğu etnik ilaç bizimkiler gibi oldukça etkilidir; çoğunun açıkça başarısız olduğu bir veya birden fazla alan mevcuttur (biz plaseboyu kullanmaktan ziyade göz ardı ederiz; şamanizm ise tam tersidir ancak herhangi bir ameliyat kavramı yoktur, vesaire) ve hepsi tesirleri çerçevesinde ele alındığında birbirlerinin yerini alabilir. Dolayısıyla ilkelcilik herhangi bir şekilde ilaçların sonunun gelişi anlamına gelmez. İfade ettiği şey oldukça farklı fakat eşit düzeyde etkili bir tıp şeklidir. Şayet çeşitli etnik ilaçların en iyilerini birleştirmeyi amaç edinen bir tıp yaratmaya çabalarsak belki de gerçekten daha etkili olan bir tıbbi sistem geliştirebiliriz.

Son olarak ilkelciliğin sanatın ve müziğin sonu anlamına geleceği suçlaması düpedüz yanlıştır. Sanat, müzik ve diğerlerinin 30000 yıl önce dahi, henüz medeniyet ortada yokken, ilkeller arasında evrensel bir yeri vardı. Bu olgulara medeniyetin varoluş süresinin dört katı bir süredir sahipler. Lascaux mağaralarındaki mağara sanatını Michelangelo ile karşılaştırabiliriz ve Kongo’daki Pygmy kabilelerinin söylediği şarkılar Avrupa’nın 14. yüzyıla kadar erişemediği seviyede çok sesli bir çeşitlilik içerir. İlkel insanların sanat ve müzikten bihaber olduklarını iddia etmenin tek yolu ancak “sanat”ı ve “müzik”i etnik merkezli bir biçimde “beyaz adam yapmadıysa sayılmaz” diyerek tanımlamaktır. “Vahşiler ve Medeniyet” (Savages & Civilization) adlı kitabında Jack Weatherford medeniyetin bilimsel, sanatsal ve müziksel alanlardaki bütün edinimlerini vahşilerle olan iletişimine borçlu olduğu ilham ile kotardığı savını ortaya atar. Eğer herhangi bir kültürün “üstün” olması mümkünse, ilkelciler böyle bir kültürün ilkellere ait olduğunu savunurlar; bizim bütün başarılarımıza ilham veren ve hiçbir kusurumuza sahip olmayan ilkellerin kültürü.

4. İlkeller insancıl değildir.

Bu suçlama “insancıl” olmak kavramının eşsiz bir tanımlamasını gerektirir fakat sık sık aşağıda bahsedilecek olan itiraz ile ilintilendirilir. Bu savı öne sürmek için konuşmacı önce insanlık ve medeniyeti, medeniyetin geçici bir anormallikten ziyade insanoğlunun doğal olan alın yazısı olduğunu ifade eden efsanelerle harmanlar. Aslında medenileşmiş Homo Sapiens bütünüyle uyumsuz olduğu, can çekişen bir varoluşa bağımlıdır ve acınacak bir tutsaklık hali içindedir. Vahşi doğadaki insanlar hayatı, medenileşmiş olanların idrak edemeyeceği seviyede bir özgürlükle ve bolluk içinde yaşar. Tıpkı Eflatun’un baş kahramanının duvara çivilenmiş zavallı insanlara mağara alegorisiyle ile açıklayamadığı gibi. İlkelciliğin hedefi vahşi dünyaya geri dönüştür, mümkün olduğu kadar çok sayıda Homo Sapiens‘i o mutlu, doğal hale geri döndürmek.

İlkelciye göre aslında insancıl olmayanlar ilericilerdir. O ilericiler ki insanlık için doğal olanın diğerlerinin iyiliği için uğraşmak ve despotlar tarafından yönetilmek olduğunu savunurlar; en iyi ihtimalle iyi yürekli ve kanunlara uygun olarak seçilmiş despotlar, yine de despot despottur. O ilericiler ki insanlığın kendi kendine yetemeyeceğini, ancak Bilim ve Felsefe ile kendini yüceltip ilkel korku ve şiddetten Teknoloji ile kurtulabileceğini düşünürler. İlericiler, geçmişimizde acıdan başka bir şey görmedikleri gibi ruhumuzda reddedilmesi, sindirilmesi gereken bir vahşilik ve geleceğimizde ise soğuk, ilgisiz bir tanrılık, nanoteknoloji ile gelecek ilahlaşma ve dünya hakimiyetimizin getirdiği, bu dünyanın bir parçası olduğumuz fikrinin dahi önüne geçen bir yabancılaşma görürler. İlericiler insan olgusuna gerçekten soğuk bakarlar: tutkular bastırılmalı, vahşi olan doğasından arıtılmalı ve normal hali, hiç bitmeyen bir Hobbes kabusu olmalı.

İlkelci bunların hepsinin peri masallarından ibaret olduğunu bilir. İlkel toplulukların böyle bir kabustan ziyade Marshal Sahlins’in ifade ettiği gibi “asıl zengin topluluklar” olduklarını biliyoruz. Dünya üzerinde bu gezegene kolay uyum sağlayamayan tek tür olarak evrimin unutulmuş çocukları olmadığımızı biliyoruz. İnsan doğasının ne şeytani ne de melek gibi olmadığını biliyoruz. İnsanı günahkar ve düzeltilmesi gereken bir varlık olarak görmüyoruz; belli sayıda tanrı inancına göre (birçok, tek veya hiç olması fark etmez) ya da felsefeye veya teknolojiye göre. İnsan olmanın muhteşem bir şey olduğuna inanıyoruz. Ayrıca ilerici tutumun insanlığa köstek olduğunu ve medeniyetin bizi insanlığımızdan ederek türümüz ile ilgili güzel olan her şeyi bizden aldığını görebiliyoruz.

İşte insanlığa olan inancımıza sadık kalmamızdan ve insanlığın kesinlikle bozulmuş olmadığını ve bizim “tamir” etmemize ihtiyaç duymadığını savunan görüşümüzden dolayı bizler için “İnsancıl” (Antropik) adını seçtim. “Hümanist” terimi eğer ilericilerin belli bir grubu için (bence uygunsuz bir şekilde) kullanılıyor olmasaydı iş görebilirdi. Verdiğim isim “misantropik” (insan sevmeyen) teriminin karşısında da güzel duruyor. İlericiler misantropiktir; antropik olanlar ise ilkelcilerdir.

5. İlkelcilerin planladıkları “ütopya”, bu soykırımcı manyakların insan nüfusunun %99’unu topyekün katletmelerini gerektirir.

En iyisini sona sakladım. Bu itiraz ilerici kamp tarafından ilkelcilere karşı yapılan en güçlü saldırıdır.

Dünya nüfusunun çağdaş medeniyet olmadan aynı seviyede tutulamayacağı reddedilemez bir gerçektir. Elbette, çağdaş medeniyetin de sürdürülebilir olmadığı fazlasıyla açıktır. Bu iki gerçek göz önünde bulundurulduğunda bir tür toplu ölümün kaçınılmaz olduğu ortaya çıkar. Bu toplu ölüm bir soykırım yoluyla olabilir ancak ilkelcilerin çok küçük bir azınlık olduğu (ve hep öyle kalacağı) göz önünde bulundurulursa bu kırımın sorumlusunun bizler olacağı olasılık dışıdır. Bizim olup olacağımız yakınlıkla karşılaştırılamayacak ölçüde iktidara yakın olan birçok partinin kendi menfaatleri için soykırımlara çok daha büyük ilgisi vardır. Diğer seçeneğin açlık ya da salgın hastalıklar sebebiyle yok olmak olduğu düşünülürse soykırım, can çekişen bir hayvanın acısına son vermek için vurulan son bir darbe gibi nazik bir yöntem olarak görülebilir. Ancak en nihayetinde bu çapta bir soykırım kesinlikle olanaklar dahilinde değildir ve ölümler kaçınılmaz olsa da bu ölümlerin bir soykırım ile gelmeyeceği neredeyse kesindir.

Bilakis, bir çöküşün gerçekleşmesi ihtimali her zamanki gibi daha büyük bir olasılıktır. Karmaşanın veriminin azalması artık medeniyetimizi öyle bir hale getirdi ki artık eskiden kolaylıkla üstesinden gelinebilecek küçük bir çalkantı bile onu yok edebilir - tıpkı bir AIDS hastasının AIDS yüzünden değil de sağlıklı bir insanın dert etmeyeceği basit bir hastalık yüzünden ölmesi gibi. Belki petrol krizi, belki de küresel ısınma… Zararı doğuracak sebep ne olursa olsun besin üretme kabiliyetimiz son bulacak. Açlık, besin kaynaklı ayaklanmalara sebep olacak ta ki sonunda hayatta kalanlar yamyamlaşana dek. Şehirler savaş alanlarına dönüşecek ve ancak yüzünü doğaya çevirip onun içinde yaşayabilenler, birilerinin onlar için yetiştirmesine gerek duymadan besin bulabilenler - yani tekrar ilkelleşebilenler - diğerlerinin aklından bile geçmeyen zengin kaynaklara erişebilecekler.

Evrim hep böyle süregelmiştir. “Oksijen Felaketi”, karbondioksit soluyarak dışarı oksijen gazı veren mikropların aşırı artışı sebebiyle meydana gelmiştir. Sonunda atmosferin alaşımını değiştirdiler ve oluşan zehirli ortamda boğularak öldüler. Ancak zehirli oksijeni soluyabilecek şekilde uyum sağlayan mikroplar su yüzüne çıktı ve hızla çoğaldı. Böylece ataları olan karbondioksit soluyan mikroplarla bir denge kurdular ve günümüzde de atmosferi düzenleyen oksijen döngüsü başlamış oldu. Yani şimdi de çöküş, medeniyete, dolayısıyla insanlıktan çıkmış uygarlaşmaya ve Homo Sapiens‘in tutsaklığına son verirken dünyayı tekrar ilkelleşen insanlara miras bırakacaktır.

Hayal ürünü olan soykırım senaryosu bazı ilkelciler tarafından sahipleniliyor olsa da bu açıkça deliliktir ve tarif edilemez derecede şeytanidir. Daha önce de ifade ettiğim gibi ölmek üzere olanlar için bir silah atışı ile çabuk ölmek, açlıktan veya salgın hastalıktan ölmeye göre tercih edilebilir olabilir, veya şehirlerinin savaşçı yamyam çetelerce yerle bir edildiğini görmekten… Ancak böyle bir seçeneğin ihmal ettiği evrimsel bir incelik vardır. Dünyadaki her bireyin bir seçimi olacaktır. Acı sona kadar kültürlerinin bir parçası olmayı ve onunla ölmeyi ya da yeni bir kültürü ve kendi insanlıklarını benimseyerek yeni bir dünyada var olmayı seçmekte özgür olacaklardır. Soykırım eylemi bunu ihlal eder. Böyle bir eylemi gerçekleştirmek suçunu işlemek kendini tanrı yerine koymaktır (tıpkı ilericilerin insanlarla gezegendeki diğer bütün canlıları birbirinden ayıran saçma, mantıksız ve insan merkezli endişeleri olmasaydı yapacakları gibi), yani kimin yaşayıp kimin yaşamayacağına karar vermektir. İşte bu yüzden Ted Kazcynski’nin yaptıklarının şeytani olduğuna inanıyorum: sorumlu olduğu terörün bütünüyle yararsız olmasını bir kenara bırakın, medeniyetin de işlemiş olduğu en büyük günahı işledi. Kendini ölümü ve yaşamı dikte eden bir tanrı yerine koydu.

Çoğunluk ölmeyi seçecektir belki; bunu değiştiremeyiz. Tıpkı Kaczynski’nin diğerlerini ölmeye zorladığı gibi onları da yaşamaya zorlamak yanlış olur. Elimizden geldiğince uğraşmamız gereken şey ise bunun herkesin yüzleşeceği bir tercih olacağını anlamasını sağlamaktır.

Bu savunmayı duyan birçok ilerici, bizlerin böyle bir şeyin olmasına “izin” vermeye istekli olmamızın canavarca olduğunu iddia edecektir. Öncelikle bu tip bir ifadenin altında yatan böbürlenme manasızdır; bizim böyle şeylerin olmasına “izin” vermek gibi bir durumumuz yok. Güneşin doğmasına ya da yağmurun yağmasına “izin” vermediğimiz gibi. Buna karşın ilkelciler bir şemsiye veya güneş kremi yaparken ilericiler havayı nasıl kontrol edebileceklerini bulmanın bir yolunu düşlerler. Aramızdaki fark budur; ilericiler bu tip bir kutsal kontrolü arzularken ilkelciler bu dünyanın tanrısı değil bir parçası olduklarını kabullenirler ve buna göre davranırlar.

Ancak böyle saçma bir ifadenin ana fikrine değinmek gerekirse - yani bizlerin böyle bir çöküşü durdurmak için ahlaki bir zorunluluğumuz olduğu fikrine - hasta bir çocuğu düşünün. Kardeşimi düşünün. Bu benim en eski hatıralarımdan biridir. Doktorlar bütün belirtiler bunu gösterse de hastalığının menenjit olmadığını söylediler - elbette, bu nasıl mümkün olabilirdi ki? Henüz birkaç gün önce vücuduna büyük miktarda menenjit patojeni enjekte edilmişti ve aşılandığı düşünüldüğünde bu ihtimaller dahilinde olamazdı. Böyle bir şeyin olması bilimin ve tıbbın hatalı olduğu anlamına gelirdi.

Annem izlemememi söylese de gizlice izledim ve gördüklerim sonsuza dek beynime kazındı. Küçük kardeşim acılar içinde çığlık atarken vücudu babam ve bir doktor tarafından hareketsiz tutuluyordu ve diğer bir doktor ise küçük kardeşimin neredeyse boyu uzunluğunda bir iğneyi onun omurgasına sokuyordu.

Kardeşimin çektiği acıyı hayal bile edemiyorum - veya babamın onu böyle bir şey için tutuşunu. Ancak o doğru olanı yaptı - zor olanı yaptı. Kardeşim o gece öldü ancak babam bu acıdan kaçmanın tek yolunun ölüm olduğunu biliyordu ve yaşamayı seçti. Büyük bir acıydı fakat geçtiğinde tekrar hayata döndük.

Bu olay tıpkı insan ırkının şu anki durumuna benzemektedir. Medeniyetimiz eğer Tunç Devri’nde çökseydi milyonlarca ölüme ve Akdeniz boyunca ekolojik tahribata neden olurdu. Bu gerçekleşmedi ve bunun yerine savaşları, imparatorlukları ve Yeni Dünya’daki katliamları gördük. Şimdi yine aynı uçurumun kenarında duruyoruz. Çöküş bugün milyarlarca insanı yok edebilir ve geri dönüp baktığımızda medeniyetimiz Tunç Devri’ni atlatmasaydı daha iyi olurdu diyebiliriz. Ancak medeniyetimiz, bizleri bugün de ilerlemeye iten baskılar yüzünden bunu atlattı. Şayet mucizevi şekilde bir “deus ex machina” (ç.n. tanrı makinesi) daha bulursak işler yine kötüye gidecek - trilyonların ölümü, türümüzün ve dünyadaki diğer bütün çok hücreli canlıların yok oluşunun gerçek bir ihtimal haline gelmesi…

Çöküşün bedeli büyüktür. Atalarımız tarafından ödenmeliydi bu bedel ve lanet olsun onlara bunu ödemedikleri için! Bedeli çok daha küçük olabilirdi. Bunun yerine sorumluluk bizim üstümüze kaldı ve bu bedel katlanabileceğimizden fazla olabilir. Fakat buna katlanmalı ve bu bedeli ödemeliyiz. Eğer yaparsak insanlık yeniden özgür olacaktır. Yapmazsak bedelini çocuklarımız ödeyecek ve bunun yükü katlanabileceklerinin ötesinde olacak - bizleri tıpkı bizim atalarımızın zayıflıklarını lanetleyişimiz gibi lanetleyecekler zira bizim zayıflığımız yüzünden artık bedelin ödenmesinin ardından parıldayan bir umut olmayacak. Onlar için bedel öyle büyük olacak ki türümüzün yok oluşuyla ödemeleri gerekecek.

Çevirmenin Notu

Bu metin, Jason Godesky tarafından yazılan “5 Common Objections to Primitivism, and Why They’re Wrong” başlıklı yazının Türkçe çevirisidir ve 15-03-2013 tarihinde http://theanarchistlibrary.org/library/jason-godesky-5-common-objections-to-primitivism-and-why-they-re-wrong adresinden alınmıştır. Çeviri hakkındaki görüşleriniz ve eleştirilerinizin, rüyalarında tarzan ile aşık atan çevirmenin başının üstünde yeri vardır.

Güncellemeler

2013-03-15: 5. maddenin başlığındaki anlam düşüklüğü giderildi.
2013-03-20: 5. maddenin başlığı yeniden, daha açık olarak ifade edildi.

İlkelcilik Nedir?

2013-03-14T00:00:00+00:00

İlkelcilik Nedir? (sürüm: 1)
John Filiss

Bu yazıda ilkelciliği kendi cümlelerimle ifade etmeye çalışacağım.

İlkelcilik teknolojik gelişime, onun yabancılaştıran atalarına ve bu unsurlar tarafından yapılmış değişimlerin bütününe karşı duran yaşam yollarının izlenmesidir.

Teknoloji burada iş bölümüne dayalı alet kullanımı olarak tanımlanmıştır… Yani alet üretimi ve kullanımı öyle karmaşık hale gelmiştir ki uzmanlaşmayı zorunlu kılmıştır. İçinde hem bölünmeyi hem de toplumdaki bireyler arasındaki nihai sınıf ayrımını barındıran uzmanlaşma ise özelleşen ve tekrarlanan işler yoluyla emeğin artmasına yol açmıştır.

Teknolojik gelişimin geçmişi hakkında çeşitli varsayımlar vardır fakat sorunun cevabı henüz açıklık kazanmış değildir. Bu konuda en iyi bilinen yazılar sembolik kültürü ve bu kültürün sayı, dil, din ve adetlerdeki göstergelerini sorgulayan John Zerzan‘a aittir. İlk öne sürüldüğü dönem anarşist çevreler tarafından tam anlaşılmamış olsa da bu tür araştırmalar özellikle konunun iç yüzünü anlamaya ve çözümler geliştirmeye yarayacak çıkarımlar içerdiği için değerlidir.

Belki de ilkelciliği anlamanın en kolay yolu onu teknolojinin çekim kuvvetine karşı koyan bir kuvvet olarak düşünmektir. İlkelcilik bütünüyle teknolojik ilerlemenin itiş gücüne karşı yönde bir güç uygulamaktır. Teknolojik gelişimin bütünleşmiş doğası göz önüne alındığında ilkelcilik teknolojiye karşı verilen ve teknoloji kapsamında sınıflandırılamayacak ölçüde ileri giden tek insan merkezli yanıt¹ olabilir.

İlkelciliğin gerekliliğini gösteren birçok etmen sayılabilir. Bunlardan birkaçı şöyle sıralanabilir:

Tarih boyunca ve tarih öncesinde bazı toplulukların bizlere göre birçok açıdan daha önde olmalarının farkında olmak. Bunun en iyi örneği göçebe avcı, toplayıcı topluluklardaki insanların hiç durmadan işleyen çağdaş sanayi toplumundaki insanlara göre daha fazla boş zamanlarının olması olabilir.
Teknolojik gelişime görünüşe göre kaçınılmaz olarak eşlik eden çevresel yıkımı idrak etmek.
Teknolojik ilerleme hakkında Kurzweil, Moravec ve diğerlerinin ² yaptığı genetik mühendislik, nanoteknoloji ve bilhassa yapay zeka sistemlerinin hızlı gelişiminin insanları türümüzün başa çıkamayacağı seviyede ekonomik ve çevresel baskılara maruz bırakacağını tasvir eden öngörüleri hakkında endişe duymak.

Aslında ilkelci kuramın olası değerini kabul etmek teknolojiye inanan bakış açısından ufak da olsa bir sapma ile mümkün olabilir… Teknolojik ilerlemeye karşı duyduğu hatırı sayılır ölçüdeki inancına rağmen toplumumuzda neredeyse geniş kapsamlı olan bir sapmadan söz ediyorum.

Günümüzde ilkelcilik özellikle amacının ne denli büyük olduğu göz önünde bulundurulduğunda henüz gelişmemiş bir eğilimden ibarettir. Özgür bir toplumun kapsamı içinde ilkelciliğin başarılı olması ilkelci yaklaşımın teknolojik yaklaşıma insanlığın refahı ile ilgili olan hemen her alanda açıkça üstünlük sağlamasını gerektirir. Bunun üstesinden gelme konusunda yetersiz kalan her şey ilkelci yaklaşımın teknolojik yaklaşımın yerini almasından ziyade toplumumuzda bu yaklaşımların bir sentezine yol açabilir.

Çağdaş ilkelciliğin birçok anlayışının aksine burada ifade edilen temel mesele siyasi bir sorun olmaktan ziyade birçok teknik sorun içerir³ ve siyasi kuramlar hakkında yapılan birçok tartışmadan farklı olarak ilkelci tasarıları, örneğin sağlık konusunda yapılabilecek iyileştirmeleri, geliştirmek için gerekli olan sorun çözme ve farkındalık yaratma yolları çoğu zaman zihinsel hobilerin ötesinde kişisel amaçlara hizmet edebilir ve hatta toplumda genel olarak kabul görmeyi amaçlayabilir. İlkelciliği araştırma alanı olarak seçmek bireye siyasi felsefelerin birçoğuyla ilgilenmek ile karşılaştırıldığında çok daha tatmin edici bir uğraşı alanı sunmaktadır. İddialarının gerçekleşmesi sorunsalı ise toplumsal çerçevede başarılı olup olmayacağı ile ilgilidir.

İlkelciliğin izlediği yol başlı başına insanlara en iyi varoluş biçimini sunabilir mi? Bu soru kimsenin yanıtlayamayacağı türdendir. Önümüzdeki günlerde açıkça düşünmemiz gereken asıl soru ise yolumuzun ilkelcilik mi, teknoloji mi yoksa bu ikisinin bir sentezi mi olduğudur. Önemli olan yaşam koşullarını iyileştirecek bir dizi seçenek üretmektir ve ancak bu seçeneklerin artmasıyla mümkün olan en iyi yaşama giden yolu bulabiliriz.

Çevirmenin Notu

Bu metin, John Filiss tarafından yazılan “What is Primitivism? (v. 1)” başlıklı yazının Türkçe çevirisidir ve 14-03-2013 tarihinde http://www.primitivism.com/what-is-primitivism.htm adresinden alınmıştır. Çeviri hakkındaki görüşleriniz ve eleştirilerinizin, ne kadar kötü kokarsa o kadar iyi olacağını düşünen çevirmenin başının üstünde yeri vardır.

Derin ekoloji ve benzer aşırı çevreci yaklaşımlar genellikle sanayi toplumunun teknoloji sebebiyle meydana gelen çevresel bozulmaların getireceği farkındalık ile oluşacak iyi niyet tarafından kurban edileceğini savunur. Çok az insan bu tip bir görüşü ilgi çekici bulmaktadır. ↩
Ray Kurzweil başarılı bir mucit ve Ruhani Makineler Çağı (The Age of Spiritual Machines) kitabının yazarıdır. Hans Moravec dünyanın önde gelen robotik bilimcilerinden olup başta Zihin Çocukları (Mind Children) olmak üzere iki kitabın ve pek çok makalenin yazarıdır. Her ikisi de gelecek teknolojilerin yönüne ilgi duyanlar için okumaya değerdir. Her ikisi de teknolojiye iyimser baksalar da özellikle Moravec‘in öngörüleri benimkilerin bile ötesine geçecek derecede ciddidir… Elbette onun insanların yapay zeka nedeniyle yüzleşecek oldukları müthiş sıkıntı konusundaki farkındalığını sorgulamıyorum. ↩
Öne sürdüğü tasarının neredeyse tümünün özel siyasi çözümlerin bulunduğu alanın dışında kalmasına rağmen ilkelciliğin çoğunluk tarafından siyasi bir bakış açısı gibi görülmesi bir talihsizliktir. ↩

Nurlu Bakkal

2013-02-27T00:00:00+00:00

Ebru sanatı gerçekten değişik hisleri insanın bünyesinde buluşturabiliyor. Bunun çok güzel örneklerini Nurlu Bakkal isimli internet günlüğünde sergilenen çalışmalarda bulabilirsiniz. Battal ebru üzerine akrilik boya ile yapılan portreler bir yandan ebrunun mistik güzelliğini taşırken diğer yandan da desenlerin yarattığı ahenk insana 60’lı yılların çiçek çocuklarını hatırlatıyor.

Günlüğün adresi: http://nurlubakkal.blogspot.com

Sanatçının diğer çalışmaları: http://monkeydelic.deviantart.com

Yüreğinizden aşk eksik olmasın!

Recent Linux changes to help sandboxing

2013-02-22T00:00:00+00:00

Linux kernel 3.8 has been released this week which reminded me to write about recent Linux kernel changes which may help in improving sydbox. Below is a short summary of new, and not so new, features merely to get myself to stop slacking and start coding again.

Per-process namespace support

Per-process namespace support is completed with linux-3.8. This feature provides a nice way to separate resources on a per-process basis, for example a process might see a set mountpoints, PID numbers, and network stack state, and a process in other namespace might see others. For more information see the Linux-3.8 Changes page on kernelnewbies and the Namespaces in Operation articles on LWN.

PTRACE_O_EXITKILL

New in linux-3.8, this ptrace(2) option makes the tracer send SIGKILL to tracees on exit. This is useful for ptrace(2) based sandboxes for which a resumed tracee is a security risk. See the related commit for more information.

SECCOMP_MODE_FILTER

This is by far my favourite feature. Introduced with Linux kernel 3.5 and also known as seccomp mode 2 or user filters this feature lets you add basic system call filters expressed as Berkeley Packet Filter programs. Even though sydbox still has to use ptrace(2) to do more sophisticated argument checking, this feature removes the need to stop the tracee on every system call entry and exit which is a PITA especially when tracing multithreaded programs. sydbox-1 takes advantage of this feature using SECCOMP_RET_TRACE which signals the tracer with the new ptrace(2) event PTRACE_EVENT_SECCOMP.

Here are some useful links:

PTRACE_SEIZE & PTRACE_INTERRUPT

Probably even older than seccomp user filters, these ptrace requests allow the tracer to attach to tracee without trapping it or affecting its job control states. See, http://thread.gmane.org/gmane.linux.kernel/1136930 for more information.

The Wall

2013-02-15T00:00:00+00:00

As I took a sip from my tea, the room felt a bit different. Different in such a way that it enabled me to let my unconscious take over.

The wall I was leaning against seemed to change. It was turning into a door. A door made of small curved mirrors… All paintings on the wall faded away slowly. There I was, left alone with a door to enter. Was this a question of bravery? “Temptation, temptation…” So I heard the voices sing. I must admit, I felt kind of scared. Like a baby felt giving birth to her first mother. Before I could change my mind, I quickly grabbed my book and opened the door. I was expecting a divine forest, green and huge. Quite the contrary, the door led me to another room with mirrors on all of its walls, ceiling and floor. I could see the reflection of everything in the room but not myself. The door had vanished and my book looked a lot different to me. What was it that I was to do here? What exactly did I leave behind? This thought made me smile, like a mother smiled while giving birth to her own mother…

Leaving my book in a corner of the room, I observed the mirrors. Why was my reflection not there? In a room like this, how could I see what differences this journey might have made in me? After a couple of minutes, I was surprised to discover that I couldn’t see the reflections of the things that “touched” me. My clothes, my shoes, my earring… All became visible as I took them off. “The book!” I said, “where is it?” turning into the corner where I left it. Its reflection was still there. Looking at me and smiling like my mother smiled, giving birth to my grandmother…

Somehow, I knew the cure was in this room but where? The endlessness, which the mirrors have formed, gave me an idea. Why was I thinking that the other side of the mirror was inaccessible to me? “Temptation, temptation…” So I heard the voices sing. I must admit, I felt kind of scared. Like a warrior felt, being slain by his new-born baby… Feeling I might have found the cure, I took a step into the mirror. There I saw my “other” self sitting in that room, looking at the wall, writing a truly odd story… I can’t say he was astonished though, seeing me standing against him, naked.

Easy on the Eyes

2012-10-23T00:00:00+00:00

Writing with the intention to grow up:

Rule 1: Stay out of the magical world. This your subconscious speaking.

Rule 2: Never underestimate the power of goats.

Rule 3: Pink Floyd after midnight is easy on the eyes.

Rule ?: Numbers are bad.

Rule: Actually they have no reason whatsoever to even exist.

?: No rule, no pain.

Love: You are on the right path, Watson.

Do not define sizeof(void *). Because in what you would call a primitive world you would only need love, pure, endless love.

Ooomray!

Now look at the sky, look at the river. Isn’t it good?

If not, return to rule 3.

Hiçe Üç Kala

2012-10-21T00:00:00+00:00

kaotik/hyhlvtFwdYE

Vakit yokken de vardı insan
Tarih yokken de bildi insan
Lisan yokken de sevdi insan
Hem de ne sevmek!

Taşı cilalamadan önce insan
Taşı yontmadan önce insan
Taşı tanımadan önce insan
Reddi karanlığından değil aşkındandı!

Vakite nakit dedik
Tarihe bilim dedik
Lisana sanat dedik
Aşksız kaldık delirdik!

Delirdik ekin ektik
Delirdik adam kestik
Delirdik bina diktik
Çağdaş dediğimiz karanlıktır bilemedik!

Hayali der ki harbe oturak
İlkel geçmişten gelecek getirek
Nerde taş var orda bitirek
Koşun hayallerim Hiç’e doğru!

Deve

2012-10-20T00:00:00+00:00

kaotik/p-_QWAGKgO8

Mutlu, mesut kayığına binip açılmak varken beklemeyi yeğlemişti. Henüz bir gün önce boylu poslu bir delikanlıyken sabah uyandığında kendini evinde bir böcek olarak bulan adaşı Gregor’a atıfta bulunan bir şiir yazmayı düşündü. Zira küçük dünyasında daha yakın hissettiği kimse yoktu. Aylardır eve hapsettiği bedeni artık aynalarda kendisine görünmüyordu. Banyodaki bir dönem ona yaşama sevinci veren aynaya baktığında gördüğü varlık yansıması değildi. Kesinlikle emindi. Kuş kafalı bir deveye benziyordu. Hörgüçleri su ile değil, intikam duygusuyla doluydu. Kendini bu hale getiren canavar bunu canıyla ödemeliydi.

Planı hazırlamıştı ve geriye kalan sadece son adımı oynamaktı. Telefonu açtı ve numarayı çevirdi:

Wulf, ben Gregor. Evde misin?
Evet dostum. Evdeyim. Sen nerelerdesin?

Wulf’un sesindeki pişkinlik Gregor’un kararında ne kadar haklı olduğunu kanıtlar gibiydi. Canavar Wulf’un işini bugün bitireceklerdi. Gregor önce duraksadı. Sonra cesaretini topladı ve şeytani oyununu oynamaya koyuldu.

Aşağıdayım, Wulf. Kapıyı aç dostum. İlaçlarım bitti. Aylardır evden çıkamıyorum.
Ne? Aşağıda mısın? Yukarı gel, konuşalım Gregor.

Evin önünde bekleyen kiralık katil açık kapıdan girerek merdivenleri çıkmaya başladı. Wulf’un odasına yavaşça girerek onu ince bir bıçakla doğramaya girişti. Gregor ise açık kalmış telefondan olanları dinlerken garip bir haz duyuyordu.

Çocuğunuza Okumayı Öğretmeyin!

2012-10-19T00:00:00+00:00

kaotik/mrQ0KgITOYk

Merhaba,

Gecenin bu vakti önemli olduğunu düşündüğüm birkaç paylaşım yapmak istiyorum:

Bir çocuk okur-yazar hale geldiğinde, artık geriye dönüş imkânsızdır. Bir müzenin içinde gezinin. Okur-yazar yetişkinlerin, neyi göreceklerinden emin olmak için, tablolardan önce, bu tabloların altındaki tanıtıcı kartları okuduklarını göreceksiniz. Hatta, sadece kartları okuyup, tabloları tamamen es geçmelerine bile tanık olabilirsiniz... Okuma-yazma öğrenme kitaplarında da belirtildiği gibi, okuma kişinin önüne çeşitli kapılar açar. Ne var ki, bu kapılar bir kez açıldığında, bu kapılardan bakmaksızın dünyayı görmek neredeyse imkânsızdır."

Mayra. Bloom, “Çocuğunuza Okumayı Öğretmeyin,” (editöre mektup), Co-Evolution Quarterly (Kış 1981), s.102.

Doğru söze ne hacet, bir kapıyı açan insanoğlu, ne yazık ki farkında
olmadan(!) binlerce kapıyı kapatmıştır…

"Aşıkların kelimelere ihtiyacı yoktur" deyiminde oldukça derin bir gerçek yatmaktadır. Mesele tam da böyle bir dünyaya sahip olmaktır; aşıkların dünyasına, isimlerin bile unutulabileceği bir dünyaya, cahilliğin karşıtının büyülenmişlik olduğunu bilen bir dünyaya sahip olmak. Bu yüzden, anlamlı olabilecek tek politika, dili ve zamanı ortadan kaldıran ve böylece şehvet derecesinde bir vizyon sahibi olan politikadır.

John Zerzan, “dil: kökeni ve anlamı”, Gelecekteki İlkel, Kaos Yayınları (Kasım 2009), s.82.

Okumak köreltmiş, yazmak köleleştirmiştir. Ancak çağırarak özgürleşebiliriz artık! Hepinize kolay gele, iyi geceler…

sydbox-1 is nearly there

2012-09-29T00:00:00+00:00

After nearly two years I began working on a sydbox replacement¹ she is finally nearing completion. This post is meant both as a preliminary announcement and help request.

sydbox-1 has been in ::arbor for sometime as sydbox-scm² and paludis supports it since version 0.78.1. The git repository is hosted on exherbo.org³. Before going on to tell you about her I want to kindly ask you to help me with some tasks:

Proof read the manual page⁴. I am still unsure about the configuration file format and the magic command API so now is the time to share your ideas and views to help make sydbox-1 better.
For brave souls, unmask it and install it. Especially important is to run its tests. To do that you have to set the environment variable PALUDIS_DO_NOTHING_SANDBOXY⁵. You will notice that it doesn’t depend on pinktrace anymore. This is because sydbox-1 includes a rewrite of pinktrace which will eventually be released as pinktrace-1.
Once again for brave souls, use it on your system. I am especially interested in how it performs during the src_test phase of exhereseses so please make sure tests are enabled if you do so and report back any issues (accompanied with a poem of your choosing!). It is always a good idea to have a pbin of the package in question to easily rollback changes in case you hit a severe bug[^6].

If you are bored, you can stop reading now. I will go on to introduce sydbox-1.

Why?

I am not a professional programmer. However, I have gained many experiences after writing sydbox-0 and watching it perform as the default sandbox of Exherbo. sydbox-0 has many shortcomings and drawbacks which made it rather hard to maintain. Such as:

sydbox-0 was based on the now unmaintained catbox initially. There are many design issues which didn’t fit with our use cases for Exherbo.
Being GPL-2 licensed it was problematic to share code with the well-established ptrace(2) based projects like strace and truss (of FreeBSD). I have partially solved this problem by writing pinktrace - a BSD3 licensed library providing thin wrappers around certain ptrace(2) calls but this was not enough. (See below about pinktrace-easy)
Being a crucial part of the system set, dependencies like GLib was obviously a bad idea.
Over the years as sydbox-0 codebase grew there were unforeseen code maintenance problems making it difficult to add new features.

Features of sydbox-1

Below are main features of sydbox-1. You may consult the manual page³ for more information.

No external dependencies. GLib dependency is gone for good among with the ini-format configuration file. sydbox-1 uses JSON format for configuration.
Most of the ptrace(2) work is now abstracted by a callback-driven higher-level BSD3 licensed library called pinktrace-easy. This makes both the maintenance easier and code sharing with strace less problematic.
Well designed, well documented magic command API which fits in with the configuration file format and provides an easier experience during command line invocation.
Process dump can be obtained by sending sydbox-1 the SIGUSR1 signal (or SIGUSR2 for a more verbose dump). This makes it easier to debug sydbox hangs.
Better signal handling to make sydbox more immune to interrupts.
More powerful and configurable rsync-like pattern matching.
Support for secure computing mode aka seccomp[^7]. This requires Linux-3.5 or newer and CONFIG_SECCOMP=y and CONFIG_SECCOMP_FILTER=y kernel configuration options. sydbox-scm exheres has a seccomp option to pass --enable-seccomp to econf. This is one of the key features which may make sydbox-1 faster compared to sydbox-0 because in this mode sydbox only traces the sandboxed system calls. Tracing other commonly used system calls - think threaded applications calling sched_yield() - is therefore avoided.
Logging is easier to filter. This still needs some work though.
Port numbers can now be entered as service names which will be queried from the services(5) database.
Unsupported socket families can be whitelisted/blacklisted.
New magic commands exec/resume_if_match and exec/kill_if_match are added. These commands may be used to resume or kill matching binaries upon successful execution. Paludis has esandbox resume and esandbox kill commands as an interface for exheres-0 (Make sure esandbox api returns 1 before using them). See systemd.exlib as an example on how we can now restart services from within exhereseses without worrying about sandboxing.
Read sandboxing to prevent unwanted filesytem reads.
Black listing is now also supported in addition to white listing. This may be used to make an “allow by default and black list unwanted accesses” sandboxing policy.
Many bugs fixed, some new system calls are sandboxed.

How can I thank you?

Send me poems[^8]!

be more convenient. [^6]: sydbox-1 has been tested for some time by kind people and I have heard about only one such issue so far but it is always a good idea to be cautious. [^7]: http://lwn.net/Articles/475043/ [^8]: http://dev.exherbo.org/~alip/sydbox/poems.txt

She used to be called pandora in the early days. ↩
Not sydbox-0-scm which is the old one. ↩
http://git.exherbo.org/sydbox-1.git/ ↩
http://dev.exherbo.org/~alip/sydbox/sydbox.html ↩
Eventually sydbox-1 will install its tests so this phase is going to ↩

Cüce

2012-09-19T00:00:00+00:00

kaotik/By6cSXjxt_4

Papatya gözlü cüce çiçekleri koklarken aldığı hazzı bu çölün ortasında bulamıyordu. Belki seraplar bile daha yakındı uzak düşlerinden. Güneş cılız gövdesini yakarken bu cüce sudan çok karanlığı özlüyordu. Düşüncelerinin karmaşasına aldırmadan sol cebinden aynasını sağ cebinden de cımbızını çıkardı. Papatyaların yapraklarını birer birer çekmeye başladı. Bir adım, bir adım, bir adım… Yaprakların gölgesinden sıyrılan gözleri daha da fazla kamaşmıştı. Artık hiçbir şey göremez olmuş, ışıyan karanlığına geri dönmüştü. Çiçeğinden koparılan yapraklar ise çöl rüzgarıyla uçuşurlarken ağlamıyorlardı. Ölüme yakınlardı ve dermanı da yoktu. Solup toprak olma vakti geldiğinde huzurlu olan her yaprak gibi heyecanlıydılar.

“İşte ölüm” dedi minik cüce. “Bu ışıl ışıl karanlığın içinde beni asla bulamayacak.” Haklıydı. Günlerdir kaçtığı ölüm meleği onu bu koca çölün ortasında nasıl bulabilirdi ki? Kaçmak, saklanmak onun işiydi. Yıllarca kendisine ucube gibi bakan insanlardan kaçmıştı. Küçük gövdesi ile sığınacak bir delik bulması zor olmuyordu. Elbette, aradan geçen yıllar koca bir ormanı çöle dönüştürmüş ve onu bu ıssız çölün ortasında yapayalnız bırakmıştı. Artık etrafta ne bir ağaç kovuğu ne de bir yaprak gölgesi kalmıştı. Cehennem sıcağında sesi ölüme çalan rüzgarın uğultusu dışında bir çıt bile çıkmıyordu. Korkusunu dizginleyemediğinden tek yoldaşı olan canım yaprakları da yolmuştu.

Bir adım, bir adım, bir adım… Gittiği yoldan, varacağı yerden bihaber umarsızca yürüdü. Zamanın unuttuğu bu çölde saatler, günler ve belki de aylar geçti. Gözlerini görmez eyleyen koca güneşe aşık oldu. Artık geceleri de gözlerini açmıyordu. Bütün yaprakların kanını donduran bu karanlık onun huzuru olmuştu.

Ölüm meleği olanca heybetiyle cücenin karşısına çıkıp “Merhaba, eski dost” dediğinde cüce ancak bir ayyaşın takınacağı bir tavırla mutluluğu bütün benliğinde hissederek gülmeye başladı. Korkusundan eser yoktu. Melek şaşırdı. Nasıl olmuştu da gözleri görmez bir cüce koca bir çölün ortasında içindeki bu büyük aşkı anlayabilmişti? Merakla sordu: “Biliyorsun ki senin canını almaya geldim. Bu tebessümün sebebi nedir? Büyük bir çelişkinin ortasında aklını kaçırmış gibisin.” Cüce heyecanını gizlemekte zorlanıyordu. Diz çökerek kollarını havaya kaldırdı ve yanıtladı: “Melek kardeşim, vakit bir olup göğe yükselme vaktidir. Hasret kaldığım ateşin kıvılcımını çakmaya geldin. Minnetim sana, gövdemi kavuran aşkım ise gökleredir. Artık beni yakabilirsin.” Melek hafif tebessüm ederek cüceyi ateşe verdi. Dumanı soluyan bütün yapraklar bildiler ki bu koku, bu ışık, bu ateş aşktan gelir ve yine aşka gider…

Korku

2012-08-18T00:00:00+00:00

Merhaba,

Yüzleşmedikçe yüz bulan korkularımız beyni yemeye başladığında insan ister istemez tutunacak bir dal arıyor. Oysa bu bulanık sularda yüzebilmek güç olmasa gerek, değil mi? Kuralı, kaidesi değişmedi ki yüzyıllardır. Balık olsaydım diye hayıflandıkça ağırlaşırsın. Ağırlaşırsan da batarsın. Hafiflemek için artık atılacak torba kalmadığında balondan, çaresizim sanarsın.

Ağlarsın…
Ağladıkça,
Ağladıkça,
Ağladıkça,
Hafifler gövden
Su yüzüne çıkarsın…

Yol

2012-08-09T00:00:00+00:00

kaotik/c5FThXcrfbo

Güzelliğin, kabusların ve yolların
Sonu vardır elbet
Ama başından bunu kestirmek ne olası ne de öngörülesi
Evet! Onlar benim cinlerim!
Utancım yoktur
Yazıyorsam
Haklı olduğumdan değil
Bir ışık yaktığındandır
Böyle biline
Benim güzelim, ışığım
Bir eski şehirdedir
Kazınmış kafatasımın çölünde güller açıyorsa
O şehirden
O ışıktan
O güzeldendir
Böyle biline
Ana rahminde aradığın ışık
Nefes alırken bulamadığın huzur
Yürüdükçe bitmeyen yolun başı da sonu da O’dur
O’ndan ötürüdür
Gayrı bu garip adama dert yoktur
Sahilde kumlarda
Kanlar içinde yatıyorsam
Bilin ki gitmiştir
Yoktur demek olmaz
Zira oradadır ve buradadır
Nereye baksam,
Neye dokunsam,
Ne içsem,
Ne solusam,
Neyi bilsem,
Neyi merak etsem,
Ne kadar uğraşsam,
Ne kadar yürüsem,
Ne denli düşünsem nafile
Başı da sonu da O’ndandır
Basit olduğu kadar şaşkınlık vericidir
Büyüler ve gözden kaybolur
Evlat acısı gibi burkar yüreği gitmek
Ne başka bir ışık paklar adamı
Ne de başka bir ıslığı duyar kulakları
Kardeşini öldüren çekmez bu acıyı
Ölmek istersin
Öldürmez
Düğümlenir boğazına
Boğar
Ama öldürmez
Sevdiğin, sevebileceğin gayrı dahası yoktur
Yazmaya kalem, anlatmaya dil yetmez
Yine de anlatır
İster istemez yazarsın
Ama o kıvılcımı sen yakamazsın
Ne yakana mani
Ne yanana derman olabilirsin
Yanarsın
Saatler, günler, aylar sürer
Sönmezsin
Ateş bir türlü sönmez
Sen yanmaya devam edersin
Yanarken anlamak da
Yanana meram anlatmak da
Zordur
İç çekersin
Anlar dersin
İlla ki anlar
Yanarsa anlar
Yandıkça anlar
Sönmeyince ateş
Dinmeyince duman
Allah’ın en avare kulu olsa dahi anlar
Bitmeyen ateşi yakan neyse
Sen de O’sun
Birdir ve gerisi hiçtir…

demişti kraliçe karınca. Yağmur yağdıkça inşa ettikleri devasa delik kapanıyordu. Hazırlıklar tamamdı ama nedense havadaki felaket kokusu bütün karıncaların iliklerine işlemişti. Biri hariç… İşte o kraliçe karınca son vaazında “Bizi çirkin yapan hırstır yavrularım” diye vurgulamıştı. Kraliçe içeri, deliğe girmeyecekti. Düşen yağmur taneleri onu boğacaktı ama aynı zamanda da söndürecekti. O yüce yükseklikten düşen tanrısal su aklını alsa da bitirecekti yangını. Narin kafasına bir damla vurdu. Sol antenini kırdı. Gözünden bir damla yaş aktı. İnadına güldü. Ölse de sönecekti çünkü sönmezse ölecekti. Diğerleri onu anlamıyorlardı. Anlayamadıkça, çare bulamıyor, deliği kapatamıyor ve onlar da boğuluyorlardı. Yasa kutsaldı. Kraliçe içeri girmedikçe delik kapanmazdı. Yaşayacak başka günlerinin kalmadığını bilseler yine böyle davranırlar mıydı? Elbette, hayır. Kim evinde boğulmak ister ki?

Kim?

“Ben!” dedi küçük velet. O evi ben yaktım. Hakim şaşırmıştı. Yedi yaşında küçük bir çocuk nasıl olmuş da evini yakabilmişti? Neden mi? Çünkü ona kimse koşmayı öğretmemişti. Kapatıldığı delik, örülen duvarlar, kırılan kanatlar ve zamanı asla gelmeyen özgürlük… Nasıl mı? Bir mum dibini aydınlatmaz belki ama ona bir tekme atarsan bütün şehri aydınlatabilirsin. Elbette annesi sevmişti onu. Elbette babası da… Ama çocuğun minik aklında sevgi duvarsız olmalıydı.

Yandı
Yaktı
Buz eridi ve geldiği gibi suyun dibine geri döndü.
Gerçek değil bir yalandı belki
Ancak ölesiye doğru, ölesiye aşık
Barut gibi de sarhoştu!

Ölüm

2012-04-03T00:00:00+00:00

kaotik/ImCMgXvP_J8

Papatyaların içinde buldum ölümü
Uçsuz bucaksız sarının içinde
Boylu boyunca yatmış deli mi ne
Kanatlarını vermiş şehvete
Nefesini almak için geriye
İmkansız karanlığımı bırakıp ellerimden
Sarıldım beline
Şehvetin dalgınlığını fırsat bilip
Teni tenime
Tenim tenine
Nefes nefese
Ölümün bacaklarını ayırdım o gece…

Kayıkçı

2012-03-30T00:00:00+00:00

kaotik/A71vr5p1kxo

Bir durakta durmuşum
Rüya mı gerçek mi bilmem
Yanımda huysuz bir leylek
Üstümüz başımız hep tezek
Ucuz şairlere inat
Kendimize inat
Hem aşk hem bok kokuyoruz

Yine bir durak
Düşündükçe bulanan aklım
Gözlerimden fışkırmış
Parmaklarımın arasından
Meriçe dalıyor
Battıkça sövüyorum
Leyleğin şarap çanağına
Arşimete inat
Kendime inat
Hem aşk hem yosun kokuyorum

Artık rüyadayım belli
Üstüm başım temiz pak
Sol elimde bir demet çiçek
Sağ elimde istekli bir kürek
Almışım kayığı çıkmışım yola
Dönüyorum etrafımda
Çarptıkça alevlenen kalbim
Ciğerimi delmiş
Kaburgalarımı kırmış
Porsuktan çıkıyor
Gün yüzüne
Gül yüzlüme
Yine aşk hep aşk kokuyorsun

Döl

2012-03-29T00:00:00+00:00

kaotik/3zL1EEv9KCM

Tarihçiler şaraplarını yudumlayadursun
Şu cahil kunduz yavrusu işgal etti
Kafatasımı, aklımı, karanlığımı…
Yalnız beraberken doğan güneş döndü yüzünü
Günahlarıma tav olan İsa’ya,
Anlamsız huzuruma, umutlarıma, yalnızlığıma…
Aşka giden patikada ciğerini yardığında Sinan,
Garda buldular cesedimi
Açlık, susuzluk, uykusuzluk…
Akıl yenik düştü tutkulara
Emdiler kanımı,
Kemirdiler etimi,
Yaktılar kemiklerimi,
Bulutsuz gökyüzünü sardı duman
İsa’yı gördüm
O’nu gördüm
Kendime öldüm
Gayrı dölüm hükümsüzdür…

Üzüm

2012-02-14T00:00:00+00:00

kaotik/-9sv6xoslw4

sözüm meclisten dışarı dostlar
bu günlerde kendimi üzüm gibi hissediyorum
hani koparıp sapımı ezseler beni
marmara ege karadeniz ve hatta akdeniz
şarap olur diyorum

sevgim öylesine büyük ki dostlar
kırka yarıp yine kırka bölseler
ve kırk bebeğe balon diye verseler
kırk bin tane zeplin olur da
kırk bin aşığa kanat olur diyorum

ne oldu bana böyle durup dururken
şermin aldı başını gitti
babu zaten lafımı dinlemezdi
elim kesik kulağım delik
oraya buraya kaçan keçiler
bir de keçiler inatçıdır derler
penguenin de kafası delik suratında iğneler
uğurböceği bile suratıma bakıp bakıp susuyor

övünmek gibi olmasın ama dostlar
kendimi üzüm gibi hissediyorum
hani soyup kabuğumu ezseler beni
akdeniz şarap olur diyorum
ve hatta atlas okyanusu
ve hatta hint okyanusu
ve hatta hatta porsuk çayı bile
şarap olur diyorum
böyle şaraba aşık mı dayanır

çivi çiviyi söker derler
soğuktan donanı buzla ovarlar
ben zaten yanmışım dostlar
peki beni askere mi alsalar

ılık süt ile kuru ekmek
böyle gelmiş böyle gidecek

Keçice Felsefe

2011-12-15T00:00:00+00:00

kaotik/XFohgvE9cTw

Şems, ki bence Ay’a giden ilk ve tek insandır, bir keçi bulsaydı orda adını Rûmi koymazdı. Hâl böyle olunca, “eğer bir insanı Ay’a koyduklarına inandıysan ve kart sakladığına da inanmıyorsan, yolunda giden hiçbir şey yok!”¹

¹: youtube/1hKSYgOGtos

Mors alfabesiyle konuşmak bu kadar mı zor? Sürreal sandığımız altı gözlü keçiler bir gün kanatlanıp gökyüzünde halaya durursa, hislerimizi tarif edecek gücü bize kim verecek?

Konuşurken ustalar, susmak yanlış, hep yanlış, en yanlış! Çünkü susmanın zıttı konuşmak değil, düşünmemektir! Düşüncesizlik ile kontrolsüz salt farkındalık ne kadar yakın gözükse de aldatıcı bir yakınlıktır kanımca. Tam aksine, beklemek ile umut etmek yakın anlamlıdır.

Kelimelerin renkleri olsa ya, sarı kelimeler, mavi kelimeler… Yazın daha kolaylaşır mıydı? Yoksa aralarındaki uyumu arayan mükemmeliyetçiliğimiz yine her şeyi berbat mı ederdi?

Kadim Krallık

2011-12-15T00:00:00+00:00

kaotik/2qIJoI5JgsY

Evi düzenlerken birkaç çağrışıma rastladım.
Paylaşmak istedim.
Çağırın! Kuşların zaptı yakın!

Yoldayım, sapa caddeler… Hafif tedirginim. Saat gece yarısını geçmiş. Nasıl da unuttum? Atın da yemini vermedim bu sabah. Hava sıcak. Terliyim. Rahip azarlayacak. Kim bilir kaç saattir bekliyor. Durağa da epey uzağım. Aptal kafam! Düşüneceğine koşsana be adam!

Cadde, nefesime uzun geldi. Kesildim. Yürümeye devam… Acaba aldığım boyaları beğenir mi? Aksi şeytan, para da ancak buna yetti. Ara bir sokağa girdim. Burası daha kestirme olmalı. Arkamdan da talihsizlik dönmüş olacak, ayakkabımın bağları çözüldü. Eğildim. Etraf karanlık. “Miyav” dedi. Kafamı kaldırdım. Gözlerimi de iyice açtım. Ne tatlı kedi! Karnı da aç belli. Yürü dedim gidelim, takıldı peşime. Eski hayatında Bâbil’de ressammış. Zaten bu kedi bedenine sığamadığı belliydi. Gözleri fal taşı gibi açıktı. Efkarlısındır, dedim. Şeytana uyduk. Köşedeki meyhaneye girdik. İnanın, rakı su gibi gitti. Muhabbetler devlet kurtarırken, boyaları uzattım. Al dedim, belki algılarına tercüman olurlar. Öyle bir resim çizdi ki yerden tavana, sahne değişti. Karşımda rahip, yanında da kedisi Nünü…

Denemeler

2011-12-15T00:00:00+00:00

kaotik/WzAgtHfYcew

Sayıların ifade ettiği bir anlam yoktur(!)

Dakika 3 - Deneme 1

Geliyorum dedi çocuk. Biraz ürkmüştü. Onu çağıran tavşan, daha önce gördüğü tavşanlara hiç benzemiyordu. “Hayatın boyunca koşsan da bana yetişemezsin!” dedi tavşan. Gülüşü epey kibirliydi. En azından çocuğa öyle gelmişti. Merağı, korkusunu yendi. Tavşansa dönüp koşmaya başlamıştı…

Dakika 8 - Deneme 2

Sabırsız unutkan vücutlar
Çağrışım yoksunu karanlık beyinler
Sessiz şarkılar,
Noktasız cümleler
Birleşmek yerine başkalaşan toplumlar
Girdaplar, dikkatsiz çığlıklar!
Seslenmiyorum, çağırmıyorum…
Acımıyorum, şefkat beslemiyorum.
Sadece bir bardak soğuk su içiyorum.
Nefes aldıkça, ağladıkça…

Dakika 17 - Deneme 3

Çığlıklar içinde, dümdüz bir yolda görmüştü çocuk ilk defa tavşanı… Davul çalan çekirge ile aslan miyavlıyorlardı. Yoldan geçen yavru kurbağa, tavşana döndü ve sordu:

- Burdan Venüs’e nasıl giderim?

Kurbağanın annesi Venüs’te yaşıyordu. Çocuğun telaşlı bakışları arasında bir uzay gemisi yapmaya koyuldular…

Kuş -- Radyo Yayını Provası

2011-12-10T00:00:00+00:00

İyi sabahlar sayın dinleyenler!
Civataları gevşemiş radyomuz ile güne merhaba demeye hazır olun!

Bugünkü söyleşimizin konusu kuştur. İstatistiklere göre kuş olma vakası yüksek eğitimlilerde, yalnızlarda ve işsizlerde daha çok görülür. Daha da ilginç bir istatistiğe göre ise kışın doğanların kuş olma olasılığı, yazın doğanlara göre yüzde on daha fazladır.

Değerli dinleyenler, bu uykunuzu açmadıysa hâlâ bir de şunu dinleyin. Uzmanlara göre, annenin hamileliğinin ikinci döneminde geçirdiği grip bebeğin kuş doğma olasılığını arttırır.

Dostlarım, sizi müzikle başbaşa bırakmadan kuş olma belirtilerini de anlatmak isterim ki farkında olasınız. Kuşlar ağır ilgisizlerdir. Tike benzer devinimsel hareketler yapabilirler. Duygu azalması ve göz iletişiminin eksikliği dikkat çeker.

Son olarak sayın dinleyenler, ego sınırlarını yıkan kuşlar şüphelendikleri ya da korktukları kuşlardan bahsederken gülerler.

Sabrınız için teşekkür ederim.

Bu sıcak Mayıstos sabahı Erkin Koray’dan geliyor, Şaşkın!

Mevlana'ya Mektup

2011-12-10T00:00:00+00:00

kaotik/qad3PC6MyaE

                            Hiç Olduğum Ev
                            AyşeKadın/Edirne

                            6 Kasım 2011
Mevlana Celaleddin-i Belhi Rumi
Ne Başı Ne Sonu Olan Ülke

Aynaların Gerçek Sahibi’ne,

Efendim, yüzyıllar önce ya da yüzyıllar sonra buluştuğumuz bugün, sizin deyiminizle “Vuslat”a giden yolun hem başındayım hem de sonundayım. Bu mektubumda, sizi gördüğüm, sizinle konuştuğum bir rüyadan bahsedeceğim. Işığımı etrafımdaki bütün ışıklara gözümü kapatıp içime yöneldiğim bu derin uykudayken buldum.

Adım Nünü, Selimiye’nin şehri Edirne’de bir öğrenciyim. Gündüzleri okuluma gider, geceleri ise küçük ve şirin evimde otururum. Aynalarda kendimi seyrederim. Birbirlerine, daha da acınası kendilerine yabancılaşan insanlara inat, hayata dair, aşka dair düşler kurarım. Buna rağmen benim de içimden çözümünü bulamadığım bir umutsuzluk hiç eksik olmadı. Ta ki o güne kadar…

Bir sabah kapı sesine uyandım. Sabahın bu erken saatinde kimin bana bir söyleyeceği olabilirdi ki? Yavaşça doğruldum ve kapıya yöneldim. Üstüme çekidüzen verip kapıyı açtım. Kimsecikler yoktu. Etrafa bakınırken yerde bir mektup gördüm. Merak içinde eğilip mektubu aldım. Odama geri döndüm ve köşedeki koltuğa oturdum. Zarfı hızlıca yırttım. Okumaya başladım. Mektubu “Canbaz” isimli biri yazmıştı. Yazısı hiç okunaklı değildi. Aceleyle yazdığını düşündüm. Nereye gidiyordu acaba?

Yazısının aksine anlatımı epey hoşuma gitti. Kendimi kelimelerin büyüsüne kaptırdım. Zaman zaman anlamakta zorlandım. Anlamadığımı anladıkça hevesim arttı. Okumaya devam ettim. Eski bir şarkıdan yaptığı alıntıyla düşüncelere daldım. Mektup kısaydı ama ben sonuna gelene kadar uzun bir zaman geçti. Neredeyse her satırında aşktan bahsediyordu. Dediğine göre aynaya baktığımda gördüğüm kendim değildi. Gerçek yüzümü görmem için aşık olmam gerekiyordu.

Kendimle başbaşa, düşüncelerimin olanca kargaşasına aldırmadan, kahvaltımı yaptım. Giyindim ve okula gittim. Sınıfa giden koridor bana uzun bir yol gibi geldi. İki yanındaki öğretmen odaları ve kapılarında yazan isimler, sanki hepsi birden anlam kazanmaya başlamıştı…

O gece rüyamda, ucu bucağını gözlerimin seçemediği bir yolun ortasında, yalnız, küçük bir çocuktum. Önce ne yapacağımı bilemedim. Biraz etrafıma bakındıktan sonra usulca yere oturdum. Gözlerimi ovuşturmaya başladım. Nemli olduklarını hissettim. Belli ki ağlamıştım. Çaresizlik içinde düşünürken yolun iki yanındaki ağaçların hışırtıları dikkatimi çekti. Fazla zaman geçmeden anladım. Hep bir ağızdan “aşk” diyorlardı. Ayağa kalkıp yürümeye koyuldum. Yolun sonu hiç gelmeyecek gibiydi. Yürüdükçe uzuyordu yol, uzadıkça umudum azalıyordu.

Sabaha karşı, güneşin doğuşuna yakın, ter içinde uyandım. Bu rüyayı pek umursamadım. İkinci gece uykuya daldığımda yine aynı yolda küçük bir çocuktum. Bu sefer ağaçlara yolun sonunu sordum. Yanıt alamadım. Sinirlendim. Koşmaya başladım. Yolun sonu olduğunu düşündüğüm yere gitgide yaklaşıyordum. Hırsım arttıkça hızlanıyordum. Aradan ne kadar zaman geçti bilinmez ama rüyada bana bir ömür gibi geldi. İstediğim yere vardığımda, karşımda bir çıkış değil devasa bir ayna vardı.

Yine sırılsıklam uyandım. Uzun uzun düşündüm ama bir anlam veremedim. Üçüncü gece, yanlış yönü seçtiğimden emindim. Yüzümü diğer tarafa döndüm. Var gücümle koştum. Sonuç farksızdı. Karşımda yine bir ayna vardı. Çıkışı olmayan, bir yere varmayan bu yolun ortasında ben ne arıyordum? Ağaçların yükselen sesleri eşliğinde başka bir yol aradım. Bir patika bile bulamadım. Yoruldum. Üzüldüm çünkü kendimi tutsak gibi hissettim.

Ustam, gecelerin birbirine benzemesi, gündüzlerin de benzemesine neden olmuştu. Odamda bütün gün ileri geri yürüyor ve kendimi dinliyordum. Duvara astığım bir sözünüz ise aklımdan hiç çıkmıyordu:

“Yanlış ve doğru davranmayla ilgili fikirlerin ötesinde bir yer var. Seninle orada buluşacağım…”

Benimle buluşacağınızdan şüphem yoktu ama neredeydiniz? Gecelerim sizi aramakla geçti. Altıncı gece, yine rüyamda, arayışımın yersiz olduğuna karar verip aynanın karşısına geçtim. Uzun süre kendime baktım durdum. Yansımamı değil düşüncelerimi izlediğimi hissettim. Yuvasına yiyecek getiren bir kuşun telaşında kafamın içine girip fazla duraksamadan ayrılıyorlardı. Denediğim diğer yolların aksine bu beni epey rahatlattı. Gözlerim yavaş yavaş yolun diğer ucundaki aynayı seçmeye başladı. Sonrasında diğer aynanın içinden karşısında durduğum aynayı gördüm. Sizi gitgide daha iyi anladım. Sonsuzluğun yanı başında, düşüncelerimin, yargılarımın esiri olmuştum.

Pirim, ardına kadar açılan gözlerim bir garipliği sezmeme yardım etti. İki ayna içinden, olmam gereken yere baktığımda karşıma yansımam değil, alevi gittikçe büyüyen bir mum çıktı. Bir süre sonra pırıl pırıl parlayan alevin kamaştırdığı gözlerim başka bir şey görmez oldu. Kalbim ölesiye çarpıyordu. Ağlarken gülümsüyordum. Karşımda olanca güzelliğiyle duran muma kavuşmak için can atıyordum. Cesaretimi topladım ve aynanın içine bir adım attım.

Benim için tarifi güç bir andı. Yüreğim yerinden çıkacaktı. Aynanın içinden yavaşça geçtim. Etrafa bakındım. Önce bir fark sezemedim. Geldiğim yere geri dönmüş gibi hissettim. Şaşkın bir halde yüzümü tekrar aynaya döndüğümde anladım. Biraz önce uçan kuşlar gibi kafamda süzülen düşünceler gitmişlerdi. Benliğimi, “ölüm zehiri ile dolu beden testimi”, aynanın diğer tarafında bırakmıştım.

Mirim, artık gözlerim her şeyi daha iyi seçiyordu. Biraz önce mumu gördüğüm yerde bu sefer siz de vardınız. Olanca heybetinizle karşımda duruyordunuz. Mum ile bir olmuş yanıyordunuz. Küçük fakat hızlı adımlarla yanınıza geldim. İkimizin de o sırada aklına gelmiş olacak ki aynı anda birbirimize soruverdik:

“Madem ki sen bensin, ben de senim, niceye şu senlik benlik?”

Gülüyorduk. Yürekten gülüyorduk. “Ab-ı hayat ile dopdoluyduk.”

Yedinci gün yine erkenden, sabaha karşı uyandım. İçim huzur doluydu. “Aşk” deyip duruyordum. Baktığım her varlık mumun farklı bir görünüşü, farklı bir yüzü gibiydi. Hislerime hükmetmek için hiç gayret etmedim. En sevdiğim kıyafetlerimi giydim. Dışarı çıkacaktım. Önce kapının deliğinden bakmak istedim. Bir türlü yetişemedim. Şaşkınlıkla cebimdeki küçük aynayı çıkarıp kendime baktım. Boyum iyice kısalmıştı. Küçük bir çocuk olmuştum.

Bir süre öylece kalsam da içimde giderek büyüyen huzurun şaşkınlığımı yenmesi uzun sürmedi. Odama geri döndüğümde yatakta uyumakta olan kendimi gördüm. Ona bir mektup yazmaya karar verdim. Hemen bir kağıt kalem buldum. Nedense her zaman kalem tutan sağ elimle değil sol elimle yazmaya başladım. Yazarken zorlansam da kağıda içimdeki bütün aşkı döktüm. Bir süre mektubu nereye bıraksam diye düşündüm. Rafta duran zarflardan birini aldım. Gözlerimin yaşını kağıda sildim. Sonra zarfın içine koydum kağıdı ve kapının önüne bıraktım. Zili çalıp koşarak kaçtım. Bastıran yağmura aldırmadan okula doğru yürümeye koyuldum.

Okula vardığımda sırılsıklam olmuştum ama nedense üşümüyordum. Sınıfa giden koridor yavaş yavaş rüyamdaki yola benzemeye başladı. Bense yolun sonunun nerede olduğunu hiç umursamıyordum. Yürüdükçe uzuyordu yol, uzadıkça umudum artıyordu. Ağlarken gülümsüyordum. Yolun iki yanında, öğretmen odalarının olduğu yerde, birer birer yükselen ağaçları gördüm. İşte o ağaçlar, tek sözü “aşk” olan bir şarkı söylerlerken, ben artık ucu bucağını gözlerimin seçemediği bu yolun ortasında yalnız başınaydım.

Sevgili dost, gerçekten uyandığımda, artık içimde umutsuzluktan eser yoktu. Rüyada geçen yedi gün aslında uykuda geçirdiğim yedi saatti. Prensesim Nünü’nün yatağımın yanı başında asılı olan resmine baktım. Işıl ışıldı. Aklıma aynaların ardında gördüğüm mum geldi. Yatağımdan kalktım. Yavaşça kapıya yöneldim. Üstüme çekidüzen verip kapıyı açtım. Hızla uzaklaşan çocuğu seyrederken yüzümde güller açtı. Gözlerimin yaşı ile ıslanan bu mektup, yağmura aldırmadan koşan çocuğun kapımın önüne bıraktığı mektuptur.

Anladım ki insan aynaları görünce, karşısında bütün çıplaklığıyla duran gerçeğe sırt çevirip geri dönebilir. Yolun sonuna geldiğini zanneder ve baştan başlar. Oysa yol aynanın içinden geçer. İnsan, benliğinden sıyrılıp aynanın içine adım atınca uyanır. “Bütün benlikler onun olur.” Kavramak güç de olsa aynalar mumdan başkasını yansıtmazlar. Ağaçlar “aşk” diye hep ona seslenirler. Muma, yani aşka giden yol da aşkın ta kendisidir. Düşüncelerimin artık beni rahatlatan bu kargaşasında eski bir şarkıya kulak veriyorum ve seni anıyorum.

“Her tutsağın bir kaçışı, uykunun uyanışı da vardır…”

İşte divane aşık, akıp geçen yüzyıllar ile birlikte insanoğlu aldanmaların, uyutan dikkat dağıtışlarının tutsağı oldu. Bu büyüyü kırmak için, akıllarımızın açık kapıları ardında yatan “gizli merdivenlere” tırmanmaya ihtiyacımız var. Rüyama girip bana gerçek yüzümü göstermeseydin, belki ben de bunu hiç anlamayacaktım. İçtenlikle teşekkür ederim.

Geçen zaman isimleri değiştirdi belki,
Rumi ile Şems, Nünü ile Canbaz…
Oysa yazılan mektup da edilen söz de bir.
“Belki dünü, bugünü, yarını olmayan bir sohbet.”
Aşktan gelip, aşka gider.
Aynalar şahidim olsun ki seni seviyorum.
Gönül aynamda güneş gibi doğan Nünü’yü seviyorum.
Alınır, satılır, doğar, ölür ya aynalar,
Ama yansıttıkları da sahipleri de birdir ya,
İşte ben o Bir’i seviyorum.
Aşığım, dürüstçe, özgürce ve ışıl ışıl…
            Küçük dostun,
            Canbaz

İlginç Bir Deneme / An İnteresting Attempt

2011-10-17T00:00:00+00:00

kaotik/jjWIO2JriPg

Merhaba,

Serbest çağrışımlarımızı anadilimiz olmayan bir dilde anlatmaya çalışmak ne kadar farklıdır? Benim için değişik bir tecrübeydi, paylaşmak istedim.

Greetings to non-Turkish readers,

How different is it to explain our free associations in a non-native language? It was a different experience for me, which I’d like to share.

The Wall

The theory that my “other” personality might be an English speaker made me give this a try. As I took another sip from my tea, this room felt a bit different. Different in such a way that is enabling me to let my subconsciousness take over.

Staring at the wall against me, I realized how it started to turn into a door. A door, made of small curved mirrors… All the paintings on the wall faded away slowly. There I was, left alone with a door to enter. Was this a question of bravery? I was astonished to dream where the door might lead me to. “Temptation, temptation…” So I heard the voices sing. I must admit, I felt kind of scared. Like a baby felt giving birth to her first mother. Feeling I might change my mind, I quickly grabbed my book and opened the door. I was expecting a forest, green and huge. Quite the contrary, the door led me to another room with mirrors on all of its walls, ceiling and base. I could see the reflection of everything but myself. The door was no longer there and my book looked a lot different to me. What was I about to do here? What exactly did I leave behind? The lack of which made me smile like a mother smiled giving birth to her own mother…

Leaving my book in a corner of the room, I started observing the mirrors. Why was my reflection not there? In a room like that, how could I figure out the difference this journey might have caused? After a couple of minutes, I was shocked when I started to wonder why I couldn’t see the reflections of the things that “touch” me, unlike all the other things in the room. My clothes, my shoes, my earring… All became visible as I took them off. “The book!”, I said, “where is it?” turning to the corner where I left it. Its reflection was there though. Looking at me and smiling like my mother smiled, giving birth to my grandmother…

Somehow, I knew the cure was in this room but where? The endlessness, which the mirrors have formed, gave me an idea. Why was I thinking that the other side of the mirror was inaccessible to me? “Temptation, temptation…” So I heard the voices sing. I must admit, I felt kind of scared. Like a warrior felt, being slain by his new-born baby… Feeling I might have found the cure, I took a step into the mirror. There I saw my “other” self sitting in that room, looking at the wall, writing a truly weird story… I can’t say he was astonished though, seeing me standing against him, naked.

Tibetten Esen Rüzgar

2011-10-15T00:00:00+00:00

kaotik/99QUfEq20ak

Chögyam Trungpa’nın “ilk düşünce, en iyi düşünce” isimli şiir kitabından bu şiir ilginizi çeker diye düşünüyorum:

Doha’dan Derlenen

Doğmamış kaya
Donakalmış gökyüzü
Topallayan “rüzgar atı”¹
Dilsiz kafatası
Mavi kırmızı –
Bunları düzene sokamazsan,
Dilini, bala bulanmış usturayla kesme:
İğnenin üstünde dans ederek neşelen.

¹: “rüzgar atı” ya da Tibetçesiyle “lungta” Orta Asyadaki şaman geleneğinin insan ruhu için kullandığı bir kinâyedir.

Nokta

2011-10-15T00:00:00+00:00

kaotik/iux776Oye-4

Aşağıda yazılı kısa çağrışımla geldiğim noktada, ya da sizin çağırdığınız başka bir noktada görüşelim, tartışalım!

Bakır eldivenlerini çıkar.
Koşarak yanıma git.
Kopan tüylerimi kanat yapıp tak.
Gizlediklerin çıkacak karşına.
Aşkı hisset ama ona felsefende yer ayırma.
Çünkü varlığımız karşında duran devenin ayak ucunda.

Not: Yedinci gün damdan düşmüşüm. Kirpi kurtarmış beni. Berberin çizdiği resime inanmış sincap sanıyor kendini…

Efkâr

2011-10-15T00:00:00+00:00

kaotik/W63GFV1yg7A

Efkârı giderek artan bir dostumuza acele ışık nakli gerekmektedir. An itibariyle ona içindeki zehiri emme çabasında bir şaman refakâtçilik etmektedir. Ne yazık ki dostumuz hâlâ kendine gelememiş, refakatçisini etrafında uçan bir sinek sanmaktadır. Vuku bulan farkındalığı, dostumuza birleşme ve göğe fışkırma duygusunu beraberinde getirmiştir.

Sol kulağımdan beynime doğru yavaş yavaş yürümeye koyulan bu dostumuzdan yakamoz tadında, ışıl ışıl çağrışımlarınızı eksik etmeyiniz!

Samuel Beckett Hakkında

2011-10-13T00:00:00+00:00

kaotik/pPgrZ3dcqTo

Merhaba,

Gecenin bu saati politik ve paranormal bir çağrışım amaçlıyorum…

İrlandalı bir sanatçı olan Samuel, avangard tarzı ve “arıza” sözleriyle benim için bu gecenin önemli insanlarından biri oldu. Biraz paylaşmam gerekirse:

“…like a hunk of meat. There was no-one there. He was absent.”

diyerek tasvir ediyor bir hastayı Samuel. Baktığı varlığın sadece iri bir et parçası olduğunu ve “o”nun artık orda olmadığından bahsediyor.

“We are all born mad. Some remain so.”

Samuel’in hepimizin deli doğduğunu ve bazılarımızın öyle kaldığını anlattığı bu söz amiyane tabiriyle çok iddialı. Beni özellikle doğumumuz hakkında düşünmeye itiyor.

Samuel Beckett, 1969 tarihinde Nobel Edebiyat ödülüne layık görülmüş fakat ödülü almaya gitmemiştir. Karısı bu ödülü onu yalnız yaşamaktan alıkoyacağı için bir felaket olarak nitelendirmiştir. İsveç Akademisi’ne göre “modern insanın çektiği yokluğu yüceltmesi” ona bu ödülü kazandırmıştır.

1969 senesinde olan diğer olaylar düşünüldüğünde, modern insanın çektiği yokluk ve girdiği büyük arayış iyice açığa çıkıyor.

5 Ocak: Sovyetler Birliği “Venera 5” adlı uzay aracını Venüs’e gönderdi.

6 Ocak: ABD Büyükelçisi Komer’in arabası ODTÜ’de yakıldı, ve ertesi gün ODTÜ işgal edildi.

16 Ocak: Öğrenci Jan Palach, Prag’ın Wenceslas Meydanı’nda Sovyetlerin Çekoslovakya’yı işgalini protesto etmek için kendini ateşe verdi ve üç gün sonra öldü.

… ve artarak devam ediyor:

20 Temmuz : Tarihte ilk kez insanlı bir uzay aracı Ay’a ulaştı.

15 Ağustos - 18 Ağustos: İlk Woodstock Festivali, “çiçekler” açtı!

23 Eylül: Dünyanın dört bir yanında Vietnam savaşı karşıtı eylemler sürerken, ODTÜ işgaline önderlik edenlerden Taylan Özgür, İstanbul’da vurularak öldürüldü.

Bir de ‘69 senesinde doğanlara baktığımızda bu arayışın insanların içinde yarattığı büyük enerji göze çarpıyor:

12 Şubat: Darren Aronofsky 18 Ağustos: Edward Norton 28 Aralık: Linus Benedict Torvalds

Buna ek olarak, UNIX tabanlı işletim sistemlerinde 31 Aralık 1969 tarihinin sıfır noktası yani “tarihin başı” olarak kabul edilmiş olması bana biraz da olsa tesadüften öte geliyor.

Soru: İçimizdeki çiçeklerin tekrar açması için ne gerekiyor?

Akıl Nefis midir?

2011-10-13T00:00:00+00:00

kaotik/5tqEiv6iSaM

Merhaba,

Bu yazımda, İskoç psikiyatrist Ronald David Laing’den bir alıntı yapıp bunun üzerinden nefsi öldürmenin aklı öldürmekle eş değer olup olmadığını “serbest” tartışacağım.

Tunca, bu konuda beni anlaman önemli, yapacağın yorum da değerlidir, paylaşırsan sevinirim.

Yazıma yapacağım alıntının “serbest” tercümesiyle başlayacağım. Aslını merak edenler için:

“he is an alien, a stranger, signalling us from the void in which he is foundering, a void which may be peopled by presences that we do not even dream of. They used to be called demons and spirits, and they used to be known and named. He has lost his sense of self, his feelings, his place in the world as we know it. He tells us he is dead.”
            (Laing 1967, sayfa: 110)

Bu alıntı yardımıyla “hasta”yı hayalimde canlandırarak e-postamın konusunda belirttiğim soruya yanıt arayacağım. Çağrışım boyunca bu “hasta”dan “Ay” diye söz edeceğim.

“o bir uzaylı, bir yabancı… bize kendi yarattığı hiçlikten sinyaller gönderiyor. Hayal bile edemediğimiz varlıkların insanın yerini aldığı bir hiçlik. Eskiden onları iblisler ve ruhlar diye isimlendirirdi, yani bilinirler ve adlandırılırlardı. Gözlerimizin önünde, benlik duygusunu diğer duygularıyla beraber yitirdi. Dünyadaki varlığını da öyle… Bize ölü olduğunu söylüyor.”

Soru 1: Ay’ın mutlu olması olası mıdır?

Öncelikle sınırlı fizik bilgim yardımıyla söyleyebilirim ki bize göre Ay hem mutludur, hem de mutsuzdur. Çünkü onun gözlerinden Güneş’e bakmamız mümkün değildir. Sorunun yanıtı bu olasılığın varlığında gizlidir.

Soru 2: Saçtığı ışığın kendine ait olmayışı, Ay’ı değersizleştirir mi?

Yine görecelik üzerinden hareketle, “değer” kavramının referans aldığımız sisteme bağlı olduğunu söyleyebiliriz ama soruya verilen bu yanıtın eksikliği apaçıktır.

Ay, Güneş’in etrafında dönen Dünya’nın etrafında dönmektedir. Tahmin ediyorum ki uzaktan bakıldığında spiraller çizdiği gözlemlenebilir. Bu tahmin, bana yanıta giden yolda bir fikir veriyor. Dünya’yı küçük bir çocuğa, Ay’ı da çocuğun elindeki pırıl pırıl parıldayan fosfor yeşili oyuncağa benzetiyorum. Çocuk için bu oyuncağın ışığı nasıl emdiğinin, ya da ürettiğinin göreli olarak değeri varsa bile çok azdır. Çocuğu asıl eğlendiren, güldüren ve mutlu eden Ay’ın karanlıkta bütün saflığıyla ışıl ışıl olmasıdır.

Soru 3: Nefsini öldüren bir dervişle Ay arasındaki fark nedir?

Bu iki yaratık arasındaki benzerlikler sayılamayacak kadar çoktur. Kuşkusuz iki varlık da bir döngü içinde ya da diğer bir bakış açısıyla “zikr” halindedir. Fark, yaptıkları yolculuğun yönüne dikkat ettiğimde karşıma çıktı.

Derviş saat yönünde, yani soldan sağa doğru döner. Bilinen her varlık gibi zamanın akışına karşı koymaz. O, Abdülcanbaz misali, “bazen masal dünyalarında, bazen günümüzde sürdürür yaşantısını, bazen de uzayı adımlar…”

Ay ise zamana karşı durur. Aynı Dünya’nın Güneş etrafında döndüğü yön gibi, Ay da saatin ters yönünde döner. Bu haliyle diğer varlıklarla uyumsuzdur, iletişim kurması çok zor, anlaşılması ise imkansız gibidir. Sadece zaman zaman, yarattığı ya da kavuştuğu hiçliğin içinden göz kırpar bu aleme…

Biliç Seviyeleri Hakkında

2011-10-12T00:00:00+00:00

kaotik/4jElxgUbKJQ

Merhaba,

John Smotherman isimli tip şu yazısında bilinç seviyelerinden bahsetmiş: http://www.pagannews.com/cgi-bin/spirit.pl?50

Ben de bu maddeler üzerinden kısa kısa çağrışıyım dedim. Başlık çevirilerinin bazıları aklıma yatmadı, her zaman olduğu gibi yeni fikirlere açığım.

Önsöz

Dünyaya iletmek istediğim herhangi bir ileti yoktur. Tek amaç, serbest çağrışım temelli kavram kargaşasıdır.

İçgüdü

Mutluluğun temeli hayatta kalmak değil midir? Dini ya da öğretiyi bir kenara bırakırsak kaos içinde de mutlu olunabileceğini söyleyen biri bize göz kırpar. O halde düzeni mi bozmalı? Ne gerekli? Düzenin karşıtı düzensizlik… Tabii düzen de göreli, kaynağı beyin olduğuna göre basit bir seçenek karşıma çıktı: “Aklını öldür, mutlu ol!”

Birey

Birey olduğunun kâbulü “hiçlik” duygusuna zıt mıdır? Bence, tam aksine, farkındalık “hiçlik” yolundaki ilk adımdır. Takdir edersiniz ki bir koyun kendini yok etmez fakat bir çoban için bu görece daha fazla imkan dahilindedir.

Yokluk ile hiçlik aynı kavram mıdır? Bence yokluk genel bir kavramdır, hiçlik ise yokluğun kişiye indirgenmiş halidir.

Salt yokluk diye bir çözüm olabilir, fakat öyle bir çözüm yoktur…

Toplum

Benim toplum içindeki bireyi tasvir etmem son derece güç. Hele bir de aklıma bir prenses takıldıysa! Kuş uğultusu ve uğultu kuşu…

“Plastik fakat fantastik oyuncaklar adlı bir hayvan ailesi yoktur, fakat olmalıdır, olacaktır!” - Mohandas Karamchand Ghandi

Mantık

Çok korkarken insan mantığının kontrolünde midir? Sen eğer mantığını kontrol ediyorsan, bu “kontrolcü” sen de kim? Peki mantığın “sen” değil misin? Kimsin? Kimiz? Önemi var mı bilinmez ama eğer yoksa bir hiçsin, su götürmez…

Çoğul

Düzensizliğin çoğullaştırılması mümkün müdür? Peki ya düzen çoğul mudur? Kısmi bir çoğunluğun olduğu kuşkusuz fakat salt bir çoğunluğun olmadığı da aşikâr…

Bütün

Bir merdiven olarak farkındalığı değerlendirdiğimizde, karşımıza önce üç kavram belirir:

Birey olduğunun farkına varmak

Toplumun içinde “mucizevi” bir tip misin?

3 yok! Bütünsün artık! Hem herkessin, hem de hiç kimse!

Sınırların Ardında

Birden renkler ya da senin renklere verdiğin anlam değişirse, belki de olmuştur. Bulutlu bir gün masmavi gökyüzü göründü mü parıldayan gözlerine, belki tam ordasındır. Yine günlerden bir gün, bir ışık tanesi sana diğer tanelerden farklı görünürse, yakınındasın, çok yakınındasın artık…

Aydınsın, ışıl ışıl aydınlanmışsın!

Chapter 24 Eserinin Serbest Tercümesi

2011-10-12T00:00:00+00:00

kaotik/0gLupX7BgeQ

Merhaba,

Bence “Chapter 24” Pink Floyd’un kaotik eserlerinden biri. Şarkının sözlerini yazarken kuş adamın kadim Çin kitaplığının “I Ching” yani “Değişimler Kitabı” isimli eserinin 24. bölümünden esinlendiği söylenir.

Şarkının asıl sözleri ve benim serbest çağrışım temelli tercümem aşağıdadır. Çevirimi okurken bir insanın işlerinin rastgitmesine neden “şansı dönmek” tabirinin kullanıldığına değişik, “serbest” bir açıklama getirdiğimi düşündüm. Benim için daha da ilginci, yedi sayısının “genç ışığın sayısı” olarak nitelendirilmesidir. Karanlığımızı yok eden, bizi ise hiç eden genç ışık, ve onun sayısı yedi.

Neden? Sormadan edemedim. Biraz araştırdım. http://en.wikipedia.org/wiki/Chapter_24 bağlantısındaki viki sayfasında şarkının kuş adamın esinlendiği söylenen kitapla arasındaki bağlar biraz yorumlanmış. Yazıda, eserin “…for seven is number of the young light…” yani Türkçe’siyle “…çünkü yedi genç ışığın sayısıdır…” dediği kısmın kuş adamın esinlendiği söylenen değişim kitabında olmadığı ve bunun bir “bozulma” olduğundan bahsediliyor.

Kuş adam bu “bozulma” ile neyi amaçlamış olabilir? Tunca, Can belki yorumlarınızla yardım edebilirsiniz. Yazımın karbon kopyasını bu yüzden size de gönderiyorum.

Chapter 24

All movement is accomplished in six stages,
and the seventh brings return.
The seven is the number of the young light.
It forms when darkness is increased by one.
Change return success.
Going and coming without error.
Action brings good fortune…
Sunset.

The time is with the month of winter solstice,
when the change is due to come.
Thunder in the Earth, the course of Heaven.
Things cannot be destroyed once and for all.

Change return success.
Going and coming without error.
Action brings good fortune…
Sunset.
Sunrise.

All movement is accomplished in six stages,
and the seventh brings return.
The seven is the number of the young light.
It forms when darkness is increased by one.

Change return success.
Going and coming without error.
Action brings good fortune…
Sunset.
Sunrise.

Bölüm 24

Hareket altı safhadan ibarettir,
ve yedinci safha geri dönüşün habercisidir.
Çünkü genç ışığa aittir yedi.
Karanlıkta uyanan genç ışığa…
Geri dönüş başarıya dönüşür.
Gidip gelmek hatasız,
ve ayağa kalkmaktır şans.
Güneş batar.

Zaman, kış dönümüne doğru aktığında,
Dönüşümün geleceği ana doğru gittiğinde,
Dünyaya düşen yıldırım, cennet yönündedir.
Her şeyi bir anda yokedemezsin.

Dönüşmeyi başarmalı,
bu çemberin üzerinde hatasız dönerek.
Talih, dönenlerin yanındadır…
Gün batar,
ve gün doğar.

Her adım, altı çizgidir,
ve yedinci çizgi dönüşümdür.
Çünkü yedi, genç ışığın sayısıdır.
Karanlığını aydınlatan genç bir ışığın.

Dönüştün ve başardın.
Git gel artık bu çemberin üstünde hatasız,
Talih yürüyenin yanındadır.
Gün batar,
ve bambaşka bir gün doğar.

Hamile Kunduz ile Bakire Su Samuru

2011-10-12T00:00:00+00:00

kaotik/VZTnYtSVEXI

Merhaba,

Aşağıda yazılı olan üç günlük bir çağrışım derlemesidir. Mükemmelden mükemmele geri gelene kadar çağırdıklarımdır.

Dönüp durmak gereksiz. Dalıp gitmek de anlamsız. Bunun gibi kılıf taktığımız onlarca davranış ya da düşünce kalıbını mükemmeliyetçiliğimiz yüzünden terk etmiyor muyuz?

Uyum sorunu, anlatım bozukluğu, yaşanmışlığın eksikliği, küfür gibi insanın suratına vurur. Anlamak güç de olsa “hiç” umursamamak, varlığın yanında yok olduğunu hissetmek ve bunun verdiği dinginlik paha biçilmez.

Arayışı bırakıp içine dönünce yaşadığını sandığın kavram kargaşası aslında sensin, benim. Lanet olası bir kaos bu, ancak farkındalık işe yarıyor gibi…

Çoğu azı yok! Hep yazmak… Güvercinlerin uçması kadar doğal. Mesela, hamile kalan genç bir kunduz ile yaşlı ve bakire bir su samuru karşılaşırsa ne olur? Bir dönem üçgenlerin, piramitlerin hükmettiği dünyanın bugünkü hakimi hangi şekil? Hiç ayağında sandalet ile gezen bir şövalye gördün mü? Nefes alıyor musun? Elbette, ama aldığın derin nefeslerin gücünün farkında mısın? Doğuyoruz, büyüyoruz, ölüyoruz fakat ölüm ile bitiyor mu? Aynı şekilde, ürüyoruz, doğuyoruz, çoğalıyoruz fakat salt çoğunluk muyuz? Çözüm daha erken ölmek ya da daha hızlı çoğalmakta mı yatıyor? Yoksa umursamazlığın verdiği huzur ve dinginlikte mi? Çemberin dışında değil, içinde “hiç” değil! Yerden bağımsız olmak için arsa mı satın alırdın? Zamandan bağımsız olmak için saat takar mısın? Farklı görüşlerin bütünleştiği anda koşarak çamurlu suya atlamak istediğin oldu mu?

Ölümü hatırlamak, hatırlatmak… Şaşılacak bir olay olmasa gerek fakat ölümün ne kadar değişik bir kavram olduğunu düşünmeye itiyor. Çimenlerde uyuyan köpekler, yağmur yağarken de huzurlu mudur? İşçiler, köylüler, tavşanlar ve bir de kocaman bir denizanası… Dünya’nın kocaman bir denizanası olduğunu varsayıp, bizlerin de içine sıkışmış olduğunu kâbul edersek ilerleme kaydeder miyiz?

Çabalamak zor olsa da düşüncelerini serbest bırakmak rahatlatıcı. Freud sadece seks yapmamış! Daha da ileri gidip denizanasının gövdesine bir çomak sokup, dışarıya uzanan bir delik açmış da olabilir. Öyle ya bu denizanasının şeffaf vücudunun ardında neler görüyoruz? Gezegenleri mi? Onlar da birer denizanası, Güneş de bir çeşme… Denizanaları yavaş yavaş Güneş’e yaklaşıyorlar ve akan su gövdelerini paramparça ediyor. Haydi çık işin içinden! Sadece sus ve onların çığlığını dinle!

Bu yol yürüdükçe uzasa da, sanki yazdıkça kısalıyor. Mors alfabesiyle konuşmak bu kadar mı zor? Gerçek dışı sandığın altı gözlü keçiler bir gün kanatlanıp gökyüzünde halaya dururlarsa, hislerini tarif edecek gücü bana kim verecek?

Yaş, kuru, yaşlı, sınır, eski, ahşap ve ustalar… Konuşsa da ustalar, susmak yanlış, hep yanlış, en yanlış! Susmanın zıttı konuşmak değil düşünmemektir. Düşüncesizlik ile kontrolsüz salt farkındalık ne kadar yakın görünse de aldatıcıdır. Peki beklemek ile umut etmek yakın anlamlı mıdır?

Ah kelimelerin renkleri olsa… Sarı kelimeler, pembe, mavi, yeşil… Yazmak daha kolaylaşır mıydı? Yoksa aradaki uyumu arayan mükemmeliyetçiliğimiz yine her şeyi berbat eder miydi?

Kaotik

2011-10-12T00:00:00+00:00

Kaotik Çağrışımlar serbest çağrışım temelli, anadili Türkçe olan bir e-posta listesidir. Detaylar için aşağıdaki bağlantılara bakabilirsiniz.

Ana Sayfa: group/kaotik
E-posta Adresi: kaotik@googlegroups.com
Beslemeler: group/kaotik/feeds
Manifesto: thread:4f7789fe8b596e15

pinktrace-0.1.2

2011-06-28T00:00:00+00:00

pinktrace-0.1.2 is released with a minor change to recognize Linux-3.0 and a new function pink_name_lookup_with_length()

Multilingual Site using Jekyl & Liquid

2011-06-09T00:00:00+00:00

Here is a tip to make a multilingual site using Liquid templates and Jekyll relatively easily and with few duplications.

I will be giving examples from my own experience for https://alip.github.io/

Start by specifying the language in YAML Front Matter using a custom tag like lang:

    ---
    layout: default
    title: Projelerim
    lang: tr
    ---

Here lang is just a custom tag which we can make use via page.lang variable from within our pages.

Next, change your _layouts/ and _includes/ to be multilingual using simple case statements:

    <h3>{% case page.lang %}{% when 'tr' %}Etiket Bulutu{% else %}Tag Cloud{% endcase %}</h3>

Make note of the else statements which we use to specify a default language. So pages without the lang tag will be in English.

That’s all!

For more information, feel free to play with the source code of my blog: http://github.com/alip/alip.github.com

Now I’ll be writing a Turkish translation of this post and see if it works :)

Note to self: writing literal Liquid inside Liquid requires some weird syntax mentioned here.

Jekyll ve Liquid ile Çok dilli Siteler

2011-06-09T00:00:00+00:00

Burada Liquid şablonları ve Jekyll ile nasıl basitçe çok dilli bir site tasarlayabileceğinizden bahsedeceğim.

Örnekleri https://alip.github.io/ sitesini tasarlarkenki tecrübelerimden vereceğim.

Öncelikle dili özel bir etiket ile - ben bunun için lang kelimesini seçtim - YAML Front Matter‘da belirtiyoruz:

    ---
    layout: default
    title: Projelerim
    lang: tr
    ---

Burda lang özel etiketini sayfalarımızdan page.lang değişkeni ile kullanabileceğiz.

Daha sonra, _layouts ve _includes dizinlerindeki taslaklarınızı basit case ifadeleriyle çok dilli yapın:

    <h3>{% case page.lang %}{% when 'tr' %}Etiket Bulutu{% else %}Tag Cloud{% endcase %}</h3>

Burada dikkat edilmesi gereken else ifadesiyle öntanımlı bir dil belirtmemiz. Yani lang etiketi olmayan sayfalar İngilizce olacak.

İşte bu kadar!

Daha fazla bilgi için günlüğümün kaynak kodlarını kurcalayabilirsiniz: http://github.com/alip/alip.github.com

Kişisel not: Liquid ifadelerini olduğu gibi yazmak burada bahsedildiği üzere garip bir sözdizimi gerektiriyor.

For Hrant

2011-01-19T00:00:00+00:00

19th January 2007 was a black day. Journalist Hrant Dink was assassinated by a Turkish nationalist. Hrant was a brave man who refused to remain silent despite threats on his life. Today - after four years - the pain is still fresh. The anger towards fascism and the will to escape from our stinking black-minded ignorance keeps growing.

Just like other intellectuals of this land whose lives were taken away - Ahmet Taner Kışlalı, Bahriye Üçok and Uğur Mumcu to name a few - he has a place in our hearts. Their ideas and thoughts shed light on our path to peace.

Doxygen and Git

2010-12-14T00:00:00+00:00

If you have a project using Doxygen for documentation and Git for source control management you may use this trick in doxygen.conf:

FILE_VERSION_FILTER = "/bin/sh -c 'git log --pretty=\"format:%ci\" -1 \"${1}\" || echo no git'"

This will show date of the last commit in the header:

You can give even more useful information using git’s pretty formats:

FILE_VERSION_FILTER = "/bin/sh -c 'git log --pretty=\"format:%ci, author:%aN <%aE>, commit:%h\" -1 \"${1}\" || echo no git'"

This looks like:

Note this may vastly increase runtime of Doxygen if you have lots of files to process, but I think it is a nice way to give information to project users.

Hayat

2010-11-23T00:00:00+00:00

Yeter!
Kendi mutluluğumu kendim yaratacağım bugünden sonra.
Kolay olacağını iddia ettiğim yok.
Sadece artık içimde bir ışık var, onu kovalamak istiyorum.
Taş attığın polisten kaçar gibi, aşık olduğun kıza koşar gibi, nedensiz, sebepsiz mutlu olup umarsızca oynar gibi ve kendi içinden geldiği gibi mutlu olmak istiyorum artık.
Hayatı seçiyorum kısacası artık. Bir seçim bu, doğru ya da yanlışlığı görelidir kuşkusuz. Ama referans sistemi bensem doğru da yanlış da budur…

Pembe

2010-10-24T00:00:00+00:00

Pembe kokuyorsun sevdiğim, pespembe kokuyorsun…
Kokladıkça sarhoş oluyorum, incitiyorum kendimi…
İncittikçe çoğalıyorum, devrim gibi sevdiğim…

Şehir

2010-10-16T00:00:00+00:00

Bir şehir takıldı kafama, bir şiir takıldı kafama…
Başka bir şey umduğum yok, dönüp dolaşıp O‘na gitmek istiyorum…

Yeni bir ülke bulamazsın Başka bir deniz bulamazsın Bu şehir ardından gelecektir Sen yine aynı sokakta dolaşacaksın Aynı mahallede kocayacaksın Yeni bir ülke bulamazsın Başka bir deniz bulamazsın Bu şehir arkandan gelecektir Aynı evde kır düşecek saçlarına Dönüp dolaşıp bu şehre geleceksin Geleceksin bu şehre sonunda Başka bir şey umma Başka şey umma!

Konstantinos babaya saygı, kendi dilinde de yazayım…

Η Πόλις Είπες· «Θα πάγω σ' άλλη γή, θα πάγω σ' άλλη θάλασσα, Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή. Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή· κ' είν' η καρδιά μου -- σαν νεκρός -- θαμένη. Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμό αυτόν θα μένει. Οπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ, που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα». Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες. Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς· και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ' ασπρίζεις. Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού -- μη ελπίζεις -- δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό. Ετσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ στην κώχη τούτη την μικρή, σ' όλην την γή την χάλασες. Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1910)

Updates from pinktrace.git

2010-10-02T00:00:00+00:00

Here are some new stuff that has been cooking in pinktrace.git:

ARM port

I’ve ported PinkTrace to ARM. Thanks to dagger and arachnist who have given me access to their ARM boxes. If you want to know the technical details of this port, have a look at the file pink-linux-trace-arm.c.

Haskell bindings

I’ve started writing Haskell bindings. This is a work in progress which you can find in the haskell branch.

Sydbox & PinkTrace

Sydbox requires PinkTrace in the next branch. I’ll merge next to master after I’m done with testing, for which you may be of help.

TODO

I’ve also written a TODO file and added a link to it from Exherbo’s project-ideas page.

This is all for now!

I’ve started a new university in a different city by the way and don’t have a stable internet connection these days. So if you’re trying to contact me via IRC and I’m not responding, try email.

Diğer Ben

2010-08-21T00:00:00+00:00

Mesele içindeki diğer kendini bulmak… Bulduktan sonrası kolay. Ya onu öldürür kötü olursun, ya ona izin verir deli olursun, ya da onunla yaşamayı öğrenir insan olursun.

Ben insan olmayı seçtim, peki ya diğer ben? O fincana kahve koymuş oturuyor beynimin bir lobunda.

“Ahtapotlara özgürlük!” diye bağırasım var ama bağırmıyorum, sırf diğer ben uyanmasın diye… Ben bağırmadıkça o da susuyor, sessizlik sürüyor.

PinkTrace relicensed to BSD-3

2010-08-05T00:00:00+00:00

I’ve relicensed pinktrace from LGPL-2.1 to BSD-3. This should fit this project better as it uses some code from projects like strace and FreeBSD’s truss.

Unutmadık

2010-07-01T00:00:00+00:00

Unutmadık be Kâzım ağbi, unutamadık be Kâzım ağbi…

Bu arada; hiç başımızdan eksik olmayan gökyüzüne, günün karanlık saatlerine, ara sıra kopsa da fırtınalara, bir gün boğulacağımız denizlere, eski günlere, neler olacağını bilmesek de geleceğe, kötülüklerle dolu olsa bile tarihe, tarihin akışını düze çıkarmaya çalışan tüm güzel yüzlü çocuklara, Donkişotlar 'a, ateş hırsızlarına, Ernesto "Çe" Guevara'ya, yollara-yolculuklara, sevgililere, sevişmelere, sadece düşleyebildiğimiz olamamazlıklara, üşürken ısınmalara, her şeyden sıcak annelere, babalara ve tadını bütün bunlardan alan şarkılara kendi sıcaklığımızı gönderiyoruz. Kötü şeyler gördük. Savaşlar, katliamlar, ölen-öldürülen çocuklar gördük. Kendi dilini, kendi kültürünü, kendisini kaybeden insanlar, topluluklar gördük. Yanan köyler, kentler, ormanlar, hayvanlar gördük. Yoksul insanlar, ağlayan anneler, babalar, her gün bile bile sokaklarda ölüme koşan tinerci çocuklar gördük. Biz de öldük. Ama her şeye rağmen bu yeryüzünde şarkılar söyledik. Teşekkürler dünya.

Editing SPL playlists using VIM

2010-07-01T00:00:00+00:00

I’ve bought a Samsung YP-U4 media player recently. It can play Vorbis files, in addition to mp3 files.

One problem I’ve faced was its weird format for playlists. To edit these files with VIM I’ve edited my .vimrc like this:

    augroup spl
    au!

    au BufRead,BufNewFile *.spl setlocal bomb ff=dos fenc=utf-16le
    augroup END " augroup spl

Another thing to note is </tt> is used as the path separator. Here’s how a playlist looks like:

SPL PLAYLIST
VERSION 1.00

\Music\soundtracks\crossing_the_bridge\02-tavus_havasi-live.ogg
\Music\soundtracks\crossing_the_bridge\13-ehmedo-live.ogg
\Music\zulfu_livaneli\cd_2\2-07_merhaba.ogg
\Music\zulfu_livaneli\cd_2\2-12_duvarlar.ogg
\Music\zulfu_livaneli\cd_2\2-09_o_zgu_rlu_k.ogg
\Music\ciwan_haco\le_dine.ogg

END PLAYLIST

sydbox-0.6.8

2010-06-14T00:00:00+00:00

sydbox-0.6.8 is released. ( tarball, sign, sha1sum )

Add support for network aliases
Fix handling of rmdir() which doesn’t resolve symlinks

ptrace on BSD (part 2)

2010-05-08T00:00:00+00:00

On my first post with the same $topic, I’ve described a ptrace bug on FreeBSD. I’ve reported this issue on freebsd-hackers mailing list and submitted a PR and FreeBSD developers have fixed the problem.

Here’s how they did it:

A big thanks!

Pink's Tracing Library

2010-05-07T00:00:00+00:00

As many of you know I’ve written sydbox, the default sandbox of Exherbo Linux distribution. For a long time I’ve been meaning to move the platform-dependent parts of sydbox to a library, so that others can make use of it.

Last week, I’ve started writing a library called pinktrace aka Pink’s Tracing Library. This library is aimed to be a cross-platform lightweight ptrace library. It provides:

Wrappers around different ptrace requests.
An API for decoding arguments (strings, socket addresses, …)
An experimental API for encoding arguments.

You can read more about it here.
An extensive API reference is available here.
Python and Ruby bindings are available as well.

So what’s next? I’ll write another library, which will probably be called libsydbox, which builds on top of pinktrace and GLib. This will be a sandboxing library which can be used to sandbox untrusted applications. I’ll also write Python bindings for it which will hopefully replace catbox of Pardus Linux distribution. Here’s how it will look like:

                Sydbox (A simple
                  ^     application using libsydbox)
                  |
                  |-------> pysydbox (Python bindings for libsydbox
                  |                   which aims to replace catbox)
                  |
              libsydbox (Implements
                  ^      sandboxing
                  |      as a library)
                  |
    -----------------------------
    ^                           ^
    |                           |
    |                           |
 pinktrace                    GLib
 (Implements                  (Implements
  cross-platform               the required data structures;
  tracing functions)           like hashtables, linked lists etc.)

Let’s see what the next days bring :-)

sydbox-0.6.7

2010-04-19T00:00:00+00:00

sydbox-0.6.7 is released. ( tarball, sign, sha1sum )

Regression: Duplicating network address information introduced a bug which cause sydbox to hang. This is now fixed.
Added more unit tests.
Miscellaneous performance fixes.

Batch tagging of audio files from the command line

2010-01-27T00:00:00+00:00

As many of you know MusicDNS is an acoustic fingerprinting service and a software development kit provided by MusicIP. The fingerprinting client library that looks up and identifies audio files based on existing fingerprints is called libofa. MusicBrainz has a great audio tagger called Picard which can tag audio files by querying this MusicDNS service.

There is, however, a simple problem. Picard is a GUI and thus doesn’t allow batch tagging of audio files from command line.

Hence I decided to write my own tool for generating acoustic fingerprints and for querying MusicDNS service. I’ve chosen to use libsndfile to do the decoding as libofa expects raw audio data. libsndfile is a C library for reading and writing files containing sampled sound through one standard library interface. It’s pretty easy to use and its API hides most of the low-level details from the programmer.

The tool is named afprint, released under GPLv2. Following the UNIX philosophy it just does one thing, calculation of acoustic fingerprint and duration of the given audio file.

Usage is simple:

alip@harikalardiyari> afprint -h
afprint-0.1.0-7b17577 audio fingerprinting tool
Usage: afprint [-hVv0] <infile>

Options:
    -h, --help      Display usage and exit
    -V, --version   Display version and exit
    -v, --verbose   Be verbose
    -0, --print0    Delimit path and fingerprint by null character instead of space
If <infile> is '-' afprint reads from standard input.
alip@harikalardiyari> afprint -v sample.ogg
[dump_print.294] Format: OGG (OGG Container format)
[dump_print.295] Frames: 2188368
[dump_print.296] Channels: 1
[dump_print.297] Samplerate: 44100Hz
[dump_print.298] Duration: 49735ms
[dump_print.302] essential frames: 5953500 > frames: 2188368, adjusting
sample.ogg 49735 ARaJDAgL...

afprint decodes the audio data using libsndfile and feeds it to libofa. It also calculates the duration of the audio file and prints them in format: FILENAME DURATION FINGERPRINT

Reading from standard input is tricky because pipes aren’t seekable thus it’s not possible to calculate the duration of the audio file. For this reason, when the audio data is fed via standard input, when <infile> is -, afprint saves this data into a temporary file and reads from it. This makes it possible to calculate acoustic fingerprints of Mp3 files, which libsndfile doesn’t support, easily.

alip@harikalardiyari> mpg123 -q --au - 01_san_francisco.mp3|afprint -v -
[wav.c:388] warning: Cannot rewind AU file. File-format isn't fully conform now.
[wav.c:388] warning: Cannot rewind AU file. File-format isn't fully conform now.
[dump_print.294] Format: AU (Sun/NeXT)
[dump_print.295] Frames: 8000111
[dump_print.296] Channels: 2
[dump_print.297] Samplerate: 44100Hz
[dump_print.298] Duration: 181820ms
/dev/stdin.au 181820 AQMZN...

Note the --au option passed to mpg123 as --wav doesn’t work.

So far so good, now we need a tool to query the MusicDNS server to find out the PUID of the audio file and query MusicBrainz to get the audio tags.

I’ve written a simple Perl script to do the job. The script, which has the name puidlookup, reads audio fingerprints from standard input and queries the MusicDNS server. Optionally it can query MusicBrainz as well to receive the tags.

Here are the requirements:

Usage is simple, just pipe afprint’s output to puidlookup.

alip@harikalardiyari> puidlookup -h
Usage: puidlookup [-hVv0]
    -h, --help          Display usage and exit
    -V, --version       Display version and exit
    -v, --verbose       Be verbose
    -0, --null          Expect input is null delimited
    -m, --musicbrainz   Look up PUIDs from MusicBrainz
                        (requires WebService-MusicBrainz)
    -l, --limit         Limit results to the given number
puidlookup reads filename, duration and audio fingerprint from standard input

The --null option responds to afprint’s --print0 option. These options are useful if filenames have spaces or other weird characters in it.

By default it only queries MusicDNS:

alip@harikalardiyari> afprint 04sheep.ogg | puidlookup
ARTIST='Pink Floyd'
TITLE='Sheep'
PUID=930806c1-e1e0-588a-b7de-2dacb1b8b11e

The --musicbrainz option can be used to query MusicBrainz:

alip@harikalardiyari> afprint 04sheep.ogg | puidlookup --musicbrainz
PUID=930806c1-e1e0-588a-b7de-2dacb1b8b11e
TRACKID=431a85dd-e22b-4626-91c9-c0abb8058d3f
ARTISTID=83d91898-7763-47d7-b03b-b92132375c47
ARTIST='Pink Floyd'
TITLE='Sheep'
TRACK=4
ALBUM='Animals'

The output is quoted so it’s safe to pass to eval, making it easy to integrate with shell scripts.

Last step is writing a tagger script to tag audio files. I’ve written a shell script called ofatag which uses envtag. It recognizes Mp3 files using the file command and decodes using mpg123, other formats are directly fed to afprint.

Now, to tag your files using MusicBrainz web services just do
ofatag /path/to/music/*.mp3 /path/to/music/*.ogg
etc.

I haven’t released a version yet because it’s all pretty new and needs testing. So please test it and report back! Any comments, thoughts, patches are appreciated.

sydbox-0.6.3

2010-01-23T00:00:00+00:00

sydbox-0.6.3 is released. ( tarball, sign, sha1sum )

Resolve path of non-abstract UNIX sockets
Intercept dup family calls and fcntl calls to see if a socket descriptor we care about has been duplicated

ptrace on BSD

2010-01-16T00:00:00+00:00

ptrace is a system call which is used for process tracing and debugging. This system call is available on many operating systems. However each operating system has different versions.

I want to explain about my efforts to port sydbox to FreeBSD. The ptrace implementation of FreeBSD is similar to Linux’. The request PT_SYSCALL is available to stop the traced process at every system call and exit similar to PTRACE_SYSCALL of Linux. In addition to that FreeBSD has the requests PT_TO_SCE and PT_TO_SCX which stops the traced process only at the beginning of system call entry or exit. This is a feature I really miss on Linux.

There is, however, a big difference, I’m inclined to call it a bug, about ptrace on FreeBSD. When a traced process is stopped at the entry of a system call, there’s no way to prevent the execution of this system call. On Linux this is done by changing the system call number to either something invalid like 0xbadca11 or something harmless like getpid.

Here is an example:

    /* denying system calls using ptrace on Linux
     */

    #include <assert.h>
    #include <fcntl.h>
    #include <signal.h>
    #include <stdio.h>
    #include <stdlib.h>
    #include <unistd.h>
    #include <sys/reg.h>
    #include <sys/types.h>
    #include <sys/wait.h>
    #include <sys/ptrace.h>
    #include <linux/ptrace.h>

    #if defined(__x86__)
    #define ORIG_ACCUM    (4 * ORIG_EAX)
    #elif defined(__x86_64__)
    #define ORIG_ACCUM    (8 * ORIG_RAX)
    #else
    #error unsupported architecture
    #endif

    int main(void)
    {
            int status;
            pid_t pid;

            if ((pid = fork()) < 0) {
                    perror("fork");
                    abort();
            }
            else if (pid == 0) {
                    ptrace(PTRACE_TRACEME, 0, NULL, NULL);
                    kill(getpid(), SIGSTOP);
                    open("foo.bar", O_WRONLY | O_CREAT);
                    _exit(0);
            }

            if (waitpid(pid, &status, 0) < 0) {
                    perror("waitpid");
                    abort();
            }

            assert(WIFSTOPPED(status));
            assert(WSTOPSIG(status) == SIGSTOP);

            if (ptrace(PTRACE_SYSCALL, pid, NULL, NULL) < 0) {
                    perror("ptrace(PTRACE_SYSCALL, ...)");
                    ptrace(PTRACE_KILL, pid, NULL, NULL);
                    abort();
            }

            if (waitpid(pid, &status, 0) < 0) {
                    perror("waitpid");
                    ptrace(PTRACE_KILL, pid, NULL, NULL);
                    abort();
            }

            assert(WIFSTOPPED(status));
            assert(WSTOPSIG(status) == SIGTRAP);

            /* Change the system call to something invalid, so it will be denied.
             */
            if (ptrace(PTRACE_POKEUSER, pid, ORIG_ACCUM, 0xbadca11) < 0) {
                    perror("ptrace(PTRACE_POKEUSER, ...)");
                    ptrace(PTRACE_KILL, pid, NULL, NULL);
                    abort();
            }

            /* Let the process continue */
            ptrace(PTRACE_CONT, pid, NULL, NULL);

            waitpid(pid, &status, 0);
            assert(WIFEXITED(status));
            exit(WEXITSTATUS(status));
    }

Now although the traced process calls open("foo.bar", O_WRONLY | O_CREAT) the file foo.bar won’t be created because the tracer process denies the system call.

Here is the same example for FreeBSD:

    /* denying system calls using ptrace on FreeBSD
     */

    #include <assert.h>
    #include <fcntl.h>
    #include <signal.h>
    #include <stdio.h>
    #include <stdlib.h>
    #include <unistd.h>
    #include <sys/types.h>
    #include <sys/wait.h>
    #include <sys/ptrace.h>
    #include <machine/reg.h>

    int main(void)
    {
            int status;
            pid_t pid;
            struct reg r;

            if ((pid = fork()) < 0) {
                    perror("fork");
                    abort();
            }
            else if (pid == 0) {
                    ptrace(PT_TRACE_ME, 0, NULL, 0);
                    kill(getpid(), SIGSTOP);
                    open("foo.bar", O_WRONLY | O_CREAT);
                    _exit(0);
            }

            if (waitpid(pid, &status, 0) < 0) {
                    perror("waitpid");
                    abort();
            }

            assert(WIFSTOPPED(status));
            assert(WSTOPSIG(status) == SIGSTOP);

            if (ptrace(PT_SYSCALL, pid, (caddr_t)1, 0) < 0) {
                    perror("ptrace(PT_SYSCALL, ...)");
                    ptrace(PT_KILL, pid, (caddr_t)1, 0);
                    abort();
            }

            if (waitpid(pid, &status, 0) < 0) {
                    perror("waitpid");
                    ptrace(PT_KILL, pid, (caddr_t)1, 0);
                    abort();
            }

            assert(WIFSTOPPED(status));
            assert(WSTOPSIG(status) == SIGTRAP);

            /* Change the system call to something invalid, so it will be denied.
             */
            if (ptrace(PT_GETREGS, pid, (caddr_t)&r, 0) < 0) {
                    perror("ptrace(PT_GETREGS, ...)");
                    ptrace(PT_KILL, pid, (caddr_t)1, 0);
                    abort();
            }

            r.r_eax = 0xbadca11;

            if (ptrace(PT_SETREGS, pid, (caddr_t)&r, 0) < 0) {
                    perror("ptrace(PT_SETREGS, ...)");
                    ptrace(PT_KILL, pid, (caddr_t)1, 0);
                    abort();
            }

            /* Let the process continue */
            ptrace(PT_CONTINUE, pid, (caddr_t)1, 0);

            exit(0);
    }

We expect the same to happen here, the file foo.bar shouldn’t be created. But it’s created. Replace the PT_GETREGS and PT_SETREGS calls with a PT_KILL to terminate process with signal SIGKILL. The file will still be created! So there’s no way to deny a system call using ptrace which makes it impossible to port sydbox to FreeBSD without patching the kernel.

None of the other BSD’s, neither NetBSD nor DragonFlyBSD nor OpenBSD, has the ptrace request PT_SYSCALL so I haven’t checked if the behaviour is the same on these systems.

sydbox-0.4

2010-01-07T00:00:00+00:00

sydbox-0.4 is released.

What’s new?

Make network sandboxing on by default.
When bind’s port argument is zero, look up the actual port from /proc/net/tcp{,6} after the subsequent listen call for network_restrict_connect.
GObject isn’t a dependency anymore.
Try hard to restore errno after ptrace errors.
Moved all check based unit tests to gtest. dev-libs/check isn’t a dependency anymore.

Download

tarball: sydbox-0.4.tar.bz2
sign: sydbox-0.4.tar.bz2.asc
sha1sum: 67ef223d21571d42a4df122206ce22c9221b142e

Network sandboxing and /proc

2010-01-06T00:00:00+00:00

As many of you know sydbox can do network sandboxing but for some reasons we didn’t have it on by default on Exherbo.

For those who don’t know much about sydbox and network sandboxing let me explain it briefly. Network sandboxing has three modes:

allow: All network connections are allowed.
local: Only local network connections are allowed.
deny: No network connections are allowed.

In addition to that there’s a restrict_connect option which disallows connects to all addresses except addresses that one of the parents has bind()‘ed to.

There’s also a network white list which specifies the additional network addresses that are allowed in local and deny modes.

On Exherbo we use the mode local with restrict_connect option enabled.

One limitation of sydbox was it couldn’t white list bind() addresses whose port were zero. The reason is obvious. The only place we can look up the actual port is /proc/net/tcp, or /proc/net/tcp6 for ipv6, and we need to do this before the bind() call has completed. The problem arises here. The /proc/net/tcp entry is only created after the bind() call has succeeded.

The solution isn’t entirely trivial. We have to note the file descriptor argument of bind() along with the socket family and socket address and intercept the subsequent listen() call. Only then we can look up the port argument from /proc/net/tcp.

The sydbox master has a simple implementation to solve this problem. If the port argument of a bind() call is zero, we save the file descriptor and the corresponding socket family and address to a GHashTable. After that the subsequent listen() call is intercepted and if the file descriptor of the listen() call matches a file descriptor in the hash table, sydbox looks up the port from /proc/net/tcp, fills it in and white lists the address.

With sydbox-0.4, which I’ll release after some testing, network sandboxing will be on by default again for the Paludis profile.

Just to be on the secure side ;)

mpdcron-0.3

2010-01-04T00:00:00+00:00

mpdcron-0.3 is released:

What’s new?

Added stats module to keep statistics of played songs in a sqlite database
Added notification module to send notifications via notify-send
Added scrobbler module to submit songs to Last.fm or Libre.fm
Added module support through GModule
Added initial manpage
Changed name to mpdcron

Download

Bringing Last.fm home with mpdcron (part 3)

2010-01-04T00:00:00+00:00

I wrote a script to import Last.fm data to mpdcron’s statistics database with the name homescrape.

It’s written in ruby and requires nokogiri to parse HTML. Currently it can import play count and loved songs. By default it will import all your Last.fm tracks and if you don’t want that you can pass a date using the –since option. Optionally homescrape can make use of chronic to parse dates in a huge variety of date and time formats.

With this, the statistics module is complete feature-wise and I’ll release mpdcron-0.3 after some testing.

Bringing Last.fm home with mpdcron (part 2)

2010-01-02T00:00:00+00:00

First of all, happy new year to everyone!

After my first post I’ve done many things to improve this statistics module of mpdcron. Here’s a list of major improvements:

Client/Server protocol

After discussing on IRC with qball, we’ve decided that it’s a better idea to build a network abstraction so that clients won’t access the sqlite database directly. The protocol will simply be like mpd protocol with minor differences.

I used GIO to implement the server. GIO has a high level network API as of version 2.22.

Tagging

This was one of the things I really wanted to implement before releasing a new version. Tagging songs as you would do with mail is a really nice way to sort your music in my opinion. Tags are implemented as a colon delimited list and uses just one TEXT column of a row. This makes removing a tag a slow operation but after reading the sqlite optimization FAQ I managed to reduce this slowness a lot making it not noticeable.

The documentation on the website is up to date so if you want to give it a shot you can read the documentation and start using it right away. It’s very simple.

Bringing Last.fm home with mpdcron

2009-12-26T00:00:00+00:00

I’ve been working on an mpdcron module to save mpd song data, like play count, to a local sqlite database. Build mpdcron like:

$> ./configure --enable-gmodule --with-standard-modules=all
$> make
$> sudo make install

Then add:

[main]
modules = stats

to your configuration file.

Of course just saving the data isn’t enough. We need a client to manipulate the data and interact with mpd using this data.

Thus eugene was born.

Usage:

First create your database:

$> eugene update
Updating /
Successfully processed 12283 songs

Note this phase is optional. All other eugene commands will create the database if it doesn’t exist.

Basic interaction with the database:

# Love/Hate/Kill/Unkill the current playing song
$> eugene love/hate/kill/unkill
# Love/Hate/Kill/Unkill the current playing artist
$> eugene love/hate/kill/unkill --artist
# Love/Hate/Kill/Unkill the current playing album
$> eugene love/hate/kill/unkill --album
# Love/Hate/Kill/Unkill the current playing genre
$> eugene love/hate/kill/unkill --genre
# Give the current playing song a rating of 10
$> eugene rate 10
# Increase the rating of the current playing song by 5
$> eugene rate --add 5
# Decrease the rating of the current playing song by 10
$> eugene rate --substract 10

Advanced interaction with the database using the –expr switch:

# Love all songs whose artist includes the string Beatles
$> eugene love --expr 'artist like "%Beatles%"'
# Hate all songs whose genre is Pop
$> eugene hate --expr 'genre="Pop"'
# Kill all songs whose duration is less than 10 seconds
$> eugene kill --expr 'duration < 10'
# Unkill all songs whose play count is more than 10
$> eugene unkill --expr 'play_count > 10'

For more information about the expression syntax see:
http://www.sqlite.org/lang_expr.html
To learn more about the database layout see:
src/gmodule/stats/stats-sqlite.c

Loading songs to mpd queue:

# Load all loved songs, exclude killed ones
$> eugene load --expr 'love > 0 and kill != 0'
# Clear the playlist and load all songs with a duration less than 30 seconds
$> eugene load --clear --expr 'duration < 30'

This is all very basic right now and possibly buggy.
If you’re interested please check it out and tell me about it! I plan to release mpdcron-0.3 after some testing.

Last but not least:
Careful with that axe, Eugene!
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa!

sydbox moved

2009-09-13T00:00:00+00:00

sydbox moved to projects.0x90.dk.
The new clone url is: git://projects.0x90.dk/sydbox.git
The new wiki is on: http://projects.0x90.dk/wiki/sydbox

sydbox-0.2_alpha

2009-09-03T00:00:00+00:00

sydbox-0.2_alpha is released.

Wait for all children to exit by default. This can be unset using the command line option -X or the magic command wait/eldest.
Let the children continue their execution by calling ptrace(PTRACE_CONT, ...) instead of attempting to kill them during exit for wait/eldest mode.

sydbox-0.1

2009-09-02T00:00:00+00:00

sydbox-0.1 is released.

Add magic commands addexec and rmexec.
Fix loading of options from environment.
Sandbox sendto() calls.
Extend network whitelist to work for deny mode.
Intercept lstat() calls for magic stat as well.
Exit with correct error code when child is terminated by a signal.
Many performance improvements.

Running untrusted binaries that access network

2009-08-31T00:00:00+00:00

To compensate for network latency during playing chess games over internet, internet chess servers like Fics and Icc use proprietary protocols called timeseal and timestamp. They distribute statically linked stripped binaries which acts like a bridge between chess clients and the chess server.

To make sure these tools don’t do anything nasty, I use sydbox to sandbox them. Sydbox’ master extends network whitelisting support for network mode deny. So I use it like:

    alip@harikalardiyari> cat ~/bin/timeseal
    #!/bin/sh

    SYDBOX_NO_CONFIG=1 \
    SYDBOX_NET_WHITELIST=inet://69.36.243.188:23 \
    sydbox -N -M deny -- \
    "$HOME"/bin/ics/timeseal.Linux-i386 69.36.243.188 23
    alip@harikalardiyari>

SYDBOX_NO_CONFIG makes sydbox not read its configuration file and SYDBOX_NET_WHITELIST adds the address, in this case freechess.org, to the network whitelist.

edit: Highlight code.

Proper network sandboxing

2009-08-27T00:00:00+00:00

Now that addpredict is dead, the next thing to implement for sydbox is proper network sandboxing. I’ve been working for the past three days to do that.

First of all let’s define what we want:

A way to intercept socket() family calls.
The ability to deny only non-local connections.
The ability to deny connect()’s to only addresses that were bind()‘ed by children that were running under the same sydbox instance.
Ability to whitelist certain addresses.

The first is easy. We already have a framework for intercepting many system calls and adding support for socket() wasn’t a problem. The only problem is on architectures which has the socketcall() system call and implement all other calls on top of this single system call, we need to decode this socketcall() into it’s subcalls. So we need two functions trace_decode_socketcall and trace_get_addr. Implementing those were easy because strace already has similar functions.

Now that we can intercept socket calls the next step is to deny only non-local connections. This means just checking the address of the connection if it matches 127.0.0.1 or ::1. Simple and efficient.

The third step is somewhat complicated. We have to check the return value of bind calls and if they succeeded, note these addresses and corresponding ports. This means a form of whitelist is required.

Having implemented the whitelist for step 3, it was easy to expand it to take its elements from user configuration file or magic commands.

It’s all done! Here’s how it looks like in the configuration file:

[main]
...
# whether sydbox should do network sandboxing
# defaults to false
network = false
...
# Network specific options are specified in the net group
[net]
# Network sandboxing default
# One of allow, deny, local
# Defaults to allow
default = allow

# Whether connect(2) requests should be restricted to addresses that were
# bind(2)'ed by one of the parents.
# Defaults to false
restrict_connect = false

# Additional addresses to be allowed when restrict_connect is set.
# This is a list of addresses in one of the possible forms:
# unix:///path/to/socket
# inet://ipv4_address:port
# inet6://ipv6_address:port
whitelist = unix:///var/run/nscd/socket

In addition to that there are magic commands so that the package mangler can change those options at runtime. See the manual page for more information.

Update : Fixed links thanks to cuerty.

Deprecating addpredict

2009-08-22T00:00:00+00:00

addpredict is one of the commands I hate. There are many reasons for this. First of all it’s not a real fix, just a hack. If an exheres needs addpredict, it usually means the package needs fixing.

Second reason is it’s really difficult to implement and it’s error prone. To implement addpredict using ptrace is especially difficult for system calls that return a file descriptor. For predict you have to deny access to the system call but still return a valid file descriptor. To do this we change the string argument of the system call to /dev/null. This is very dangerous because we’re writing to child’s memory area.

The only use case we have for addpredict currently in Exherbo is spurious access violations. Thinking about this and after discussing in #paludis we decided that adding access violation filters is the easiest and most secure way to solve this problem. I added two magic commands to sydbox, namely addfilter and rmfilter. addfilter takes a fnmatch pattern as argument and sydbox doesn’t generate access violations for paths that match this given pattern. The access to the system call is still denied though. rmfilter also takes a pattern as argument and removes it from the list of patterns. More than one pattern can be added/removed this way.

Today I added support for this to Paludis and started changing addpredict calls with addfilter in the Exherbo repositories. I plan to kill addpredict soon.

New Sydbox Logo

2009-08-21T00:00:00+00:00

The survey is closed.
The winner is:

Thanks everyone who voted and a lot of thanks to omp and replica!

Sydbox Logo Survey

2009-08-20T00:00:00+00:00

After announcing that we need a logo, two responses came.

The first design is by David Shakaryan aka omp. The design uses spbecker’s idea which was the cover of dark side, except with some representation of a box substituted for the prism. After talking in #sydbox he decided to add a Siamese cat on top of the box making the logo even nicer.

The second design is by Sterling X. Winter aka replica. It’s a simple design featuring a Hexagram 24. Quoting from Wikipedia:

Hexagram 24 is named 復 (fù), "Returning". Other variations include "return (the
turning point)". Its inner trigram is ☳ (震 zhèn) shake = (雷) thunder, and its
outer trigram is ☷ (坤 kūn) field = (地) earth.

Of course this reminds me of the Chapter 24 song by Pink Floyd which goes like:

...
Change returns success
Going and coming without error
Action brings good fortune
...

Both of these logos are really nice and I couldn’t choose one.
I started a survey so that Exherbo users can choose which one they like best.

I’ll be very happy if you can be kind enough to participate in this survey. Thanks in advance!

Sydbox needs a logo

2009-08-19T00:00:00+00:00

As $title says sydbox needs a logo. We discussed this today in #exherbo and some good ideas came up.
I added a logo section to our TODO writing down these ideas so they aren’t forgotten.

Vector format, ideally SVG, is preferred.

Sydbox, default sandbox of Exherbo

2009-08-17T00:00:00+00:00

Starting today, Exherbo’s default sandbox is sydbox.
Yay!

Important note to Exherbo users:
Make sure to use the newly released 0.1_rc1 which contains the recent fixes, most important is the fix for bug #213.

Sydbox-0.1_rc1

2009-08-17T00:00:00+00:00

Sydbox-0.1_rc1 is released.

Don’t die when ptrace() fails with EIO, fixes #213.
Don’t barf if configuration file doesn’t exist.
Fix segfaults due to using log functions in signal handler.

tarball: sydbox-0.1_rc1.tar.bz2
sign: sydbox-0.1_rc1.tar.bz2.asc
sha1sum: 404b20504b47071e4db7b1928bdf3eb894f2a4ea

Lua bindings for libmpdclient-2

2009-08-15T00:00:00+00:00

I started writing Lua bindings for libmpdclient-2. It’s a thin wrapper around libmpdclient. Here is a simple example demonstrating usage:

    require "mpdclient"

    conn, errmsg = mpdclient.new("localhost", 6600, 10)
    if not conn then
        error(errmsg)
    elseif conn:get_error() ~= mpdclient.MPD_ERROR_SUCCESS then
        error(conn:get_error_message())
    end

    conn:send_status()
    status = conn:get_status()
    conn:response_finish()
    print "Mpd Status"
    print "----------"
    print("Volume: " .. status.volume .. "%")
    print("Repeat: " .. status['repeat']) -- repeat is a reserved word in Lua ;)
    print("Random: " .. status.random)
    print("Single: " .. status.single)
    print("Consume: " .. status.consume)
    print("Playlist Length: " .. status.playlist_length)
    print("Crossfade: " .. status.crossfade)
    print("Song: " .. status.song)
    print("Song ID: " .. status.songid)
    print("Time: " .. status.elapsed_time .. "/" .. status.total_time)

    if status.state == mpdclient.MPD_STATE_PLAY or
        status.state == mpdclient.MPD_STATE_PAUSE then
        conn:send_currentsong()
        entity = conn:get_next_entity()
        if not entity then
            error "Failed to find any entity!"
        elseif entity.type ~= mpdclient.MPD_ENTITY_TYPE_SONG then
            error "Entity doesn't have to expected type!"
        end
        song = entity.song
        artist = song:get_tag(mpdclient.MPD_TAG_ARTIST, 0)
        title = song:get_tag(mpdclient.MPD_TAG_TITLE, 0)
        print(artist .. " - " .. title)
    end
    conn:close() -- You can also let gc handle this
    conn = nil -- Because using the connection object after closing it will kill your kittens!

There is no documentation yet and there are some more functions to wrap, see TODO. Nevertheless it should be usable at this stage.

edit: Highlight code.

Yol

2009-07-31T00:00:00+00:00

Yürüyorum umarsızca. Yalnızım, yanımda kimse yok. Eski bir şarkı var dudaklarımda. Kafamda çınlayıp duruyor. Mutlu da değilim, mutsuz da. Ama umutsuzum. Planlamıyorum geleceği; ne de hatırlayabiliyorum geçmişi. Yürüdükçe uzuyor yol, uzadıkça umudum azalıyor. Kendimle çelişiyorum ama umursamıyorum.

Küçük bir çocuk gibiyim, koskoca bir ormanda kaybolmuş küçük bir çocuk… Telaş yok içimde, sadece merak. Ay ışığı vuruyor baykuşların gözlerine, korkuyorum. Delicesine koşmak istiyorum ama ne tarafa koşacağımı bilmiyorum. Bağırmak istiyorum ama ürkütmekten korkuyorum uyuyan kuşları. Bir yandan da kimseler bulamasın istiyorum beni.

Bir martının sırtındayım, uçuyoruz bilinmedik alemlere. Hava bulutlu, ama yağmur yağmıyor. Oysa ben sadece ıslanmak istiyorum. Biraz açlık, biraz umut, biraz yalnızlık, biraz toprak kokusu… Rüzgar yüzüme vuruyor. Aşağıya bakmaya korkuyorum, gri bulutlara bakmaksa içimi acıtıyor.

Sadece bir düş bu, düşüncelerimle ve gözyaşlarımla dışarı vurulmak isteyen. Toz pembe bir düş bu, yolun sonunda ölümü bulmak isteyen. Arkama dönüp baktığımda bir tebessüm olmalı dudaklarımda. Umutsuz olsam da gülebilmeliyim bana yaşatılanların hatrına. Artık beni korkutmuyor, takip edilmenin neden olduğu paranoya. Gülümsüyorum ve yürümeye devam ediyorum; yürüdükçe uzuyor yol, uzadıkça umudum azalıyor. Kendimle çelişiyorum ama umursamıyorum.

Moving Blog to Github

2009-07-25T00:00:00+00:00

I’ve been blogging on wordpress for a while now.
I must say I wasn’t happy with a lot of things.
First of all you have to write plain html not something cool like markdown.
You can’t use your favourite text editor to write blog entries either.
Unless, of course, you’re using the cool Firefox add-on it’s all text, but that’s not very practical either.

Blogging on GitHub has a lot of advantages.
The nicest of them all is you keep your whole blog in a git repository.
You can use markdown to write blog entries which is a whole way ahead of writing html.
Jekyll makes managing the blog real fun.

Ptrace on IA64

2009-07-11T00:00:00+00:00

I decided to write a blog entry about my porting efforts of sydbox to IA64.
Thanks to ahf who gave me access to an IA64 box, I started porting sydbox to IA64.

All ptrace() related stuff of Sydbox resides in trace.c so that’s the file we’re interested in.
For x86 and x86_64 architectures everything was so easy,
just fill in some registry values and it’s all done. For IA64, however,
additional hackery is needed.

First problem, you can’t include both sys/ptrace.h and linux/ptrace.h due to
redefinition errors. This is easy to solve, I added an autoconf check:

    AC_CHECK_TYPES([struct pt_all_user_regs, struct ia64_fpreg],,,[#include <sys/ptrace.h>])

This one exports two defines to config.h namely HAVE_STRUCT_IA64_FPREG and
HAVE_STRUCT_PT_ALL_USER_REGS , using this two defines it’s possible to include
both files using some preprocessor hacks:

    #include <sys/ptrace.h>
    /* We need additional hackery on IA64 to include linux/ptrace.h to avoid
     * redefinition errors.
     */
    #if defined(IA64)
    #ifdef HAVE_STRUCT_IA64_FPREG
    #define ia64_fpreg XXX_ia64_fpreg
    #endif // HAVE_STRUCT_IA64_FPREG
    #ifdef HAVE_STRUCT_PT_ALL_USER_REGS
    #define pt_all_user_regs XXX_pt_all_user_regs
    #endif // HAVE_STRUCT_PT_ALL_USER_REGS
    #include <linux/ptrace.h>
    #undef ia64_fpreg
    #undef pt_all_user_regs
    #endif // defined(IA64)

and problem solved.

The second problem is figuring out how to get system call number, this is easy too.
PT_R15 is the registry we need.

The third problem is getting and setting the return value of system calls. On
IA64 the registry PT_R10 has the return value of the system call. One last thing
is the errno. The errno should reside in the PT_R8 registry and it should be
positive unlike x86 and x86_64 where return value of the system call is the
negated errno.

So far so good, the last problem is getting and setting arguments of functions.
This is a bit too long to explain, interested readers are encouraged to look at
the trace_ia64_peek function in trace.c.

edit: Highlight code.

Sydbox-0.1_beta8

2009-07-08T00:00:00+00:00

Sydbox-0.1_beta8 is released.

Exit when eldest child exits and add a command line flag –wait-all to wait for
all children before exiting.
Fix /proc/self substitution.
Add configuration file variable main.allow_proc_pid and allow /proc/PID
depending on that variable. This defaults to true because allowing /proc/PID
is required for some programs to work reliably.
Path sandboxing can now be disabled using the configuration file or
–disable-sandbox-path command line option. Previously this was only possible
using /dev/sydbox/{on,off} magic commands.
Configuration file changes, make sure to merge your configuration file.

tarball: sydbox-0.1_beta8.tar.bz2
sign: sydbox-0.1_beta8.tar.bz2.asc
sha1sum: 09d44475bc2697423f40aab97b9d575ff8ffb346

Sydbox-0.1_beta7

2009-07-04T00:00:00+00:00

Sydbox-0.1_beta7 is released.

Fix magic stat problems on x86.
Fix segmentation faults caused by wrong handling of the list of children.

tarball: sydbox-0.1_beta7.tar.bz2
sign: sydbox-0.1_beta7.tar.bz2.asc
sha1sum: 512b890ded05b59866fd6826f2f4af2a7b5366ec

Sydbox-0.1_beta5

2009-06-22T00:00:00+00:00

Sydbox-0.1_beta5 is released.

Implement /dev/sydbox/{un,}ban_exec. paludis-sydbox branch makes use of these
magic commands to ban execve() calls in metadata phase.
When shell_expand() returns empty string, it was added to the path list
resulting every path prefix check to be allowed, this is now fixed.

tarball: sydbox-0.1_beta5.tar.bz2
sha1sum: 2b02bc204148f94bb79b7a5b190f1d2069394ecb

Sydbox-0.1_beta4

2009-06-22T00:00:00+00:00

Sydbox-0.1_beta4 is released.

Use an lstat(2) wrapper which tries hard to avoid ENAMETOOLONG issues.
Handle /proc/self correctly when resolving paths.

tarball: sydbox-0.1_beta4.tar.bz2
sha1sum: ebc650689267539e22da1c1dc2aec818b29382c6

Disabling External Commands in Metadata Phase

2009-06-22T00:00:00+00:00

Running external commands in the metadata phase of exheres/ebuild is obviously a
bad idea because this phase is used to generate caches.

Ciaranm has come up with an idea to generate Sydbox access violations when
execve() family functions are called in the metadata phase. This was rather easy
to implement.

I’ve added two Sydbox magic commands, namely /dev/sydbox/ban_exec and
/dev/sydbox/unban_exec . Writing to the former file sets the flag to ban all
execve() calls and writing to the latter unsets the flag.

A small example looks like:

#!/bin/sh
/bin/true # This call succeeds.
:>/dev/sydbox/ban_exec
/bin/true # This call fails with EACCES.
:>/dev/sydbox/unban_exec
/bin/true # This call succeeds.

The last thing to do was to add support to Paludis.
I’ve amended my sydbox support commit and added support to ban execve() calls in the metadata phase.
If you’re using my paludis-sydbox branch, make sure to use sydbox-scm and not
0.1_beta4. I think I’ll release 0.1_beta5 with only this change but I have
school tomorrow and I won’t have internet access for two days.

Sydbox-0.1_beta3

2009-06-01T00:00:00+00:00

Sydbox-0.1_beta3 is released.

Fixed event handling and inheritance of sandbox data.
Sydbox behaves correctly now when a child calls fork(), vfork() or clone().

tarball: sydbox-0.1_beta3.tar.bz2
sha1sum: 7ace8ee1463e3b76543c401334e7f6666547b97b

Sydbox-0.1_beta2

2009-05-31T00:00:00+00:00

Sydbox-0.1_beta2 has been released.

Canonicalize filenames by default. This was previously only done in paranoid
mode. This makes Sydbox stricter (expect more test suites to fail).

tarball: sydbox-0.1_beta2.tar.bz2
sha1sum: 34cef23db6d81a34b27617c07e5c3f67128ca99d

Sydbox-0.1_beta

2009-05-30T00:00:00+00:00

Sydbox-0.1_beta has been released.

Fix bogus access violations.
As an example sydbox would throw an access violation in a simple case like:

mkdir -p /var/tmp/paludis because of mkdir(”/var”, …) being called. This is now fixed.
Use glib’s key file format for configuration file. This kills the dependency
on dev-libs/confuse. Being a crucial system tool we’re trying to keep the
dependencies as few as possible.

tarball: sydbox-0.1_beta.tar.bz2
sha1sum: 492a140d9472695fac0de5040aa2fb7ed5832c48

Envtag 0.4

2009-05-07T00:00:00+00:00

Envtag-0.4 has been released.

Modular architecture, exporting tag functions to Lua.
Proper exit codes.
Update alt_getopt to 0.6.

tarball: envtag-0.4.tar.gz
sha1sum: a74c84286e1b61dfe9522635b2f7970589793fe0

Paludis Resume Files

2009-05-05T00:00:00+00:00

As many of you know Paludis has a –resume-command-template option to save the resume command to a file.
In addition to that there’s the pretend-resume.hook which displays the resume command
or the file saved at the end of –pretend-install output.
The only missing thing is a way to quickly execute this command prepending with sudo.
I wrote a tiny zsh function, which I called plast,
to do the job. To use it, save the file somewhere in your $fpath and put

export PALUDIS_RESUME_DIR=/path/to/the/directory/where/you/save/your/paludis/resume/command/files
autoload -U plast

in your .zshrc. You can use it like:

paludis -ip bla bla bla
plast # executes the command in the newest resume file prepending with sudo

Paludis Hooks For The Lazy

2009-04-29T00:00:00+00:00

I’ve just created a repository to publish my Paludis hooks.
Right now there are two simple hooks in the repository.
The first one is to generate locales after glibc updates.
You can think this as a locale-gen equivalent for Exherbo.
The second one updates /etc/localtime when timezone-data is updated.

Okulda Müzik Yaptınız da Gelmedik mi?

2009-04-19T00:00:00+00:00

Geldik, geldik ya, kıymetlimiz dinar bandosu gelir de biz gelmez miyiz ;)
İtü’den alıp marsa götürdüler bizi, rakıyı sek içmenin önemini hatırlattılar.
Kısacası çektiler bizi saykodelik bir aleme üflediler bizi güneşe…

Sydbox-0.1_alpha

2009-04-14T00:00:00+00:00

sydbox-0.1_alpha is released.
This is the initial release of sydbox.

What is sydbox?

Sydbox is a ptrace based sandbox implementation which is based in part upon catbox and strace.
Being ptrace based, it doesn’t suffer from the well known security issues that
LD_PRELOAD based sandbox implementations suffer from.
It has basic support to disallow network connections.

OS/Arch Support

At the moment only supported operating system is Linux and only supported architectures are x86 and x86_64
but adding support for new architectures should be trivial.
If you’re interested in porting please send a mail to me or leave a comment to this post.

homepage: https://alip.github.io/sydbox/
tarball: sydbox-0.1_alpha.tar.bz2
sha1sum: e6d40372242951da90973490923c3fc14622c2a4

Envtag 0.3

2009-04-07T00:00:00+00:00

Envtag-0.3 has been released.

Rewritten in C++ to make better use of taglib.
Lua is a hard dependency now, Envtag uses it extensively.
Support for getting/setting Xiph Comments.
Optional libmagic based filetype detection support, enable with –enable-libmagic

tarball: envtag-0.3.tar.gz
sha1sum: 98159a8c53e9aadbeb36c7b83f24099e7ab4566c

Audio Tagging Meets Lua

2009-03-22T00:00:00+00:00

I’ve just added Lua scripting support to envtag.
This makes it possible to run Lua scripts on audio tags, enabling you to play with them through a simple Lua interface.
Audio properties like bitrate, samplerate can also be retrieved through the same interface.
By interface I mean two Lua tables named tag and prop , which have get() and set() functions :)
There are some examples under examples/lua directory of the source tree if you’re interested.

This was a quick attempt to add Lua support and I don’t think it’s perfect yet but it works for me.
If you want me to change it in a way that’s more useful, please comment and/or email me explaining how :)

Envtag 0.1

2009-03-18T00:00:00+00:00

Envtag-0.1 is released, you can grab it here.
Envtag is a simple audio tagger for use in shell scripts.
For more information see the README.

Summary of Kloeri's Presentation

2009-03-16T00:00:00+00:00

Here is a brief summary of kloeri’s fosdem talk.
This is the result of an attempt to understand audacity and audio editing better.

When The Music is Over

2009-03-09T00:00:00+00:00

I retired from Gentoo.
Just to make sure everyone learns about it.

Envtag

2009-03-01T00:00:00+00:00

taginfo is a useful audio tag reader that can be used in shell scripts.
The bad thing is it can’t set tags so until now I had to use audiotag to set the tags in my shell scripts.

Today I’ve written a simple tool called envtag while experimenting with taglib’s C bindings.
It’s a lot like taginfo and adds a -s option to set the tags from environment variables.
The README is here if you are interested.

It Works!

2009-02-28T00:00:00+00:00

After some initial work, here’s how my sandbox replacement sydbox looks:

Looks cool, don’t you think? ;)
Right now, it only works fine on amd64.
There are some issues to fix on x86. I wish I had access to a non-hardened x86 box…

Leaving Python Herd

2009-02-27T00:00:00+00:00

I have been away from Gentoo for about 2 months now.
Life is complicated and I want to devote my limited time to sydbox.
That’s why I left Gentoo/Python for now.
This is not a goodbye, just a break.

UFS2 write support for Linux

2007-04-06T00:00:00+00:00

I’ve been dual booting Gentoo/FreeBSD and Gentoo for a while and one problem I’ve faced is a decent filesystem for the operating systems to share. FreeBSD has read-write support for ext2 and read-only support for reiserfs. ext3 is also supported as it’s backwards compatible with ext2.

Well ext3 is a cool filesystem to use but I’ve been experiencing weird problems with it on FreeBSD. So I went on to check for Linux kernel changes today to see if there’s any plan to add UFS2 write support anytime in the future. I was shocked :). There are already patches written and it’s planned to be added in 2.6.21. I quickly got git-sources and tried it. It works like charm so far. I can mount ufs2 partitions r/w on both systems. Many thanks to Evgeniy Dushistov who wrote the patches.

The patches are here:

PATCH 1/3 UFS2 write: mount as rw
PATCH 2/3 UFS2 write: inodes write
PATCH 3/3 UFS2 write: block allocation update

Sun Is Rising

2007-04-06T00:00:00+00:00

At last I completed my ebuild quiz today, many thanks to jokey, and became a sunrise trusted commiter :).
No I can get stuff into sunrise without getting them reviewed. yay!

vim script: hints_man3

2007-03-14T00:00:00+00:00

I found a new vim script called hints_man3.
It shows the prototype of C library functions as you write them.
You need to set your cmdheight option to at least 2 for it to work.
This can be done by adding:

au BufRead,BufNewFile *.c,*.h set ch=2

to your .vimrc file. Here’s a screenshot:

New Home

2007-02-14T00:00:00+00:00

I moved my blog to nonlogic.

cp -ax blog/ nonlogic/

PyFics initial release

2006-12-20T00:00:00+00:00

Today I released pyfics-0.01_alpha. PyFics is a Python library to communicate to FICS,
which will hopefully make it easy to write bots and interfaces with Python.
It’s the initial release and still needs some work.
The project page is here.

Versioning /etc with Subversion

2006-12-15T00:00:00+00:00

Although Portage takes care of configuration files very well, no system can have
enough protection from human errors. Versioning configuration files under /etc
is a nice solution to this. If you do a mistake and delete some file or any
other silliness that might happen, you just revert to a former revision and
solve the problem.

This can be achieved easily:

# First create a subversion repository:
$ svnadmin create /root/svn
# Then import /etc to the repository:
$ svn import /etc file:///root/svn -m 'Initial import'
# Checkout the project:
$ rm -fr /etc
$ svn ci file:///root/svn/etc

Now change some configuration files and do svn status . When you change your
configuration files, you can commit them to the repository:

cd /etc
svn ci -m 'Changed MAKEOPTS to -j2 in /etc/make.conf'

Linux rulez!

Hardened Gentoo

2006-10-30T00:00:00+00:00

I’ve switched to Hardened Gentoo at last. I’ve been planning to do that for a
long time and at last I did it :). It feels nice, secure and paranoid. There
are some problems with Xorg to figure out but other than that it works great.

Go Vlad!

2006-10-19T00:00:00+00:00

Despite all efforts of the Topalov team Vladimir Kramnik managed to win the title.
He’s now the world unified chess champion.
Congratulations Kramnik!

Tor Patch for tsocks

2006-09-22T00:00:00+00:00

DNS leaks are a major problem for Tor.
Tor doesn’t provide a direct solution to that but there are still some ways to
solve this problem.
One of the solutions is dns-proxy-tor which is a DNS server that constructs
Tor to map a domain to a virtual IP address and
subsequently Tor will treat the virtual IP address
as an alias for the original domain name.

The other solution is a patch written by Total Information Security which
modifies tsocks . With this patch tsocks uses SOCKS for name resolution
which both prevents DNS leaks and enables direct access to .onion addresses
for torified programmes.
Without the patch one has to add mapaddress lines to his/her torrc to map domains to virtual IP addresses.

Yesterday I wrote a bug report about this to Gentoo Bugzilla to add a tordns
USE flag to tsocks and developers have added it to portage. This is what I love
about Gentoo. You request a feature and if it’s acceptable it’ll be added
before you wake up next day :)

ClamAV Procmail Filter

2006-09-16T00:00:00+00:00

I wrote a simple filter for procmail to scan mails with ClamAV.
By default clamd has a socket file under /var/run/clamav/clamd.sock and
this filter connects to it and gets the mail scanned.
It adds a X-CLAMAV header to the email to inform the reader.
Here is the script.

Patch for pylibpcap

2006-09-14T00:00:00+00:00

Today I wrote a patch for pylibpcap to work with swig-1.3.29.
Basically pylibpcap has been tested with swig-1.3.27 and pcap.i files generated by
swig-1.3.27 and swig-1.3.29 are different.
So the regex in build-tools/docify-shadow.py doesn’t match.
The patch is here.

Randomize Me

2006-09-09T00:00:00+00:00

Life sucks, Python is the only way out… Here is another script I wrote today.
It gets random numbers, bytes, sequences from random.org.

Nopaste for Python

2006-08-31T00:00:00+00:00

Today I rewrote app-text/nopaste with Python.
It’s a simple command line interface to rafb.net/paste.
I don’t want to install Ruby just for that small script.
In addition to that Python is a more appropriate language than Ruby. ;)

Simple usage:

hawking@localhost ~/python/nopaste $ ./nopaste.py -h
nopaste script for rafb.net/paste
usage : nopaste.py [options]
Options:
    -h,--help        You're looking at it
    -l,--language    Set language ( defaults to 'Plain Text')
    -n,--nick        nickname
    -d,--desc        description
    -v,--verbose     verbose mode
    -c,--nocolor     supress coloring of output
    -x               Nopaste from X selection instead of stdin
                     (using xclip or xcut)

You can specify a http proxy by setting the http_proxy environment variable.

hawking@localhost ~/python/nopaste $ export http_proxy=http://127.0.0.1:8118
hawking@localhost ~/python/nopaste $ cat test.py | ./nopaste.py -l Python -n hawking -d "a nice python script" -v
Verbose mode
Language :   Python
Nick     :   hawking
Description :   a nice python script
Setting headers
Encoding parameters
Sending the request
Reading...
http://www.rafb.net/paste/results/rzH00g32.html
hawking@localhost ~/python/nopaste $

You can get the script here.