Domingo Yayınevi'nin Dost Körpe çevirisi ile dilimize kazandırdığı Walter Isaacson'ın yazdığı "Steve Jobs – Biyografi“ adlı kitabı okumaya başladım.
Steve Jobs hakkında söylenecek laf çok ama kitabın giriş kısmında "Bu Kitap Nasıl Yazıldı?" bölümünde Jobs'un Isaacson'a kitaba hiç karışmayacağını belirtmesi, çıkmadan önce okumayacağını söylemesi ve hatta tanıdığı insanlara dürüst konuşmaya teşvik etmesi dikkatimi çekti.
Kendini bilmek böyle bir şey olmalı, dedim. Jobs oldukça sıra dışı ve problemli bir karakter olmasına rağmen iyi ve kötü yönleri ile kendinin farkında olduğunu düşündürdü.
Belki de ben yanılıyorumdur ve Jobs kendinin mükemmel bir insan olduğunu ve konuşacak herkesin onu sadece iyi olarak anacağını düşünmüş de olabilir.
Gerçek ise kitabın sayfalarında...
Eskiden Tüyap Kitap Fuarı zamanı geldiğinde bir başka heyecan içinde olurdum. En az birkaç defa fuara gitme planları yapar, alacağım kitapları listeler ve her fuara gittiğim gün, cebimdeki son paraya kadar kitap alır eve dönerdim. Sonra da aldıklarımı üst üste yığar, fotoğrafını çeker, burada da paylaşırdım.
Eski zamanlar işte...
Şimdilerde fuar zamanı öyle bir şey hissetmiyorum. Gitsem de olur, gitmesem de olur, diyorum.
Kitap almıyor, kitap okumuyor filan değilim. Hatta daha fazla satın aldığımı bile söyleyebilirim. Ancak daha çok e-kitap satın alıyorum. E-kitap olarak bulamadıklarımı ise internet üzerinden sipariş veriyorum ve biraz da olsa AVM'deki kitapçıları ziyaret ediyorum.
Artık böyle bir dünyam var.
Geceyi uyumadan kitap okuyarak sabahlamış biri olarak, bayram ertesi ilk iş gününde yolda dinlediğim müzik Farid Farjad'ın eserleri olmamalı idi. Dün akşam ekrana düşen şehit haberleri, nerede ise her bayramı cehenneme dönüştüren kaza haberleri, hazırlamam gereken sunumun stresi ve uykusuzlukla Farid Farjad'ın müziği birleşince ciddi anlamda boğuldum.
Müziğin böyle bir etkisi var. Bu bazen iyileştirici olduğu gibi, bazen de -bu sabah olduğu gibi- kötü etkiliyor.
Zaten dizi ve filmlerde duygu durumumuzu etkilemek için boşuna kullanılmıyor. Hatta Ally McBeal'de hayatın fon müziği gibi bir terane de vardı :) Herneyse...
Dinlediğimiz müziğe dikkat etmek lazım. Özellikle de sabahları... Benden söylemesi...
Kitap bağımlılığım olabilir.
Evde ve Nook'ta okunmayı bekleyen o kadar çok kitap olmasına rağmen yeni kitaplar almaktan kendimi alamıyorum.
Yeni çıkmış bir kitap, çok sevdğim bir yazarın bende olmayan eseri, klasikler, olmazsa olmazlar ve tavsiye kitaplar ilgi alanıma giriyor. Yani her türlü kitabı satın alma konusunda doymak bilmeyen bir iştahım var.
Son bir ay içinde satın aldığım kitaplardan beş tane listelersem:
Meselenin bir başka yönü daha var. Çok sevdiğim yazarları ikinci, üçüncü ve dördüncü kez okuma gibi bir başka durumum yenileri okuma konusunu ayrıca etkiliyor.
Tekrar tekrar okuduğum kitaplardan beş tane listelersem:
Bunları yazıyorum ama bu durumlardan hiç şikayetçi değilim. Sadece belirtmek istedim.
Ramazan'dan önce sabah kahvaltı yapmış olmama rağmen, öğlene kadar acıkıyordum. Öğleden sonra, dört beş gibi de öyle bir tatlı krizine giriyordum ki herkese tatlı ısmarlamak zorunda kalıyordum. Beni bilenler, bu tatlı meselesini iyi bilir. Galiba şeker bağımlılığım var.
Ağustos'la birlikte Ramazan geldi; havalar sıcak; akşam olmak bilmiyor ama ne öğlen acıkıyorum, ne de tatlı krizine giriyorum.
İlginç bir durum!
Neden böyle olduğu konusunu biraz düşününce aklıma "İftar Bekleyişi" gibi bir şey geldi. Şöyle olabilir: Beden akşam ezanı okunmadan hiçbir şey yemeyeceğimi iyi bildiğinden gereksiz açlık hissine kapılmıyor.
Nerede ise otuz yıldır, her Ramazan'da bunu iyi öğrendi.
Genel anlamda bekleyiş meselesi ekonomi kuramında da önemli yer tutuyor. Teoride geleceğe yönelik beklentilerin, şimdiki ekonomik değişkenleri etkilemesi uzun yıllardan beri araştırılıyor.
İşin özü bu bekleyiş meselesi önemli konu...
Blogum için yazı yazmaya, uzun bir aradan sonra yeniden başlıyorum. İçimde bir sonraki yazının da aynı konu hakkında olmasının korkusu var ama olsun. Bugün yeni ayın ve Ramazan'ın ilk günü olmasını vesile kıldım. Daha önce de bir çok şeyi öne sürerek yeniden başladığımı yazdım ama...
Hayat işte, bazen böyle oluyor.
Blog yazmaya başlama konusunda kendimi Muhammed Ali gibi hissediyorum. Her defasında yeniden ayaktayım :)
Vikipedi'de vandalizm, ansiklopediye, bozmak amacı ile ve kasıtlı olarak içerik ekleme, silme veya değiştirme eylemidir.
En sık karşılaşılan vandalizm türü, varolan bir metni çıkarmak ya da hakaret, açık saçık yazılar veya tamamen ilgisiz bir metinle değiştirmek şeklindedir. Neyse ki bu tip vandalizm genelde kolay tespit edilir ve düzeltilir.
İyi niyetle, ansiklopediyi geliştirme amacıyla yapılan hatalı değişiklikler vandalizm sayılmaz. Örneğin maddeye kişisel bir yorumu bir kez eklemek vandalizm sayılmaz, bu sadece faydalı değildir ve çıkarılmalıdır. Kasıt ve kötü niyetin bariz olması gerekir.