Alternativa Canguesa de Esquerdas

"As mentiras de Khrushchev", con Grover Furr no Bou Eva

2013-05-13T19:20:00.000+02:00

O 1 de maio invirte a pirámide

2013-04-22T20:07:00.000+02:00

Salvémo-la Serra do Galiñeiro

2013-04-20T01:48:00.003+02:00

ACE quere frea-lo ataque ós concellos democráticos

2013-03-09T01:54:00.002+01:00

O Consello de Ministros do pasado 15 de febreiro recibiu un Informe do Ministerio de Facenda e Administracións Públicas sobre o Anteproxecto de “Lei para a racionalización e a sostenibilidade da Administración Local”. Tal informe provén dun nivel de Estado, como é o goberno central, para modificar radicalmente outro nivel diferente, o local, sen contar con este nin coa administración autonómica, que ten en moitos casos as competencias en exclusiva en materia de réxime local.
No devandito informe establécense as liñas principais do que supón a demolición do modelo de xestión pública que se iniciou en España cos Concellos democráticos desde 1.979, e que, grosso modo, supuxo un avance no desenvolvemento do país desde o impulso dado no ámbito municipal. En lugar diso, procédese a un desmantelamento controlado da experiencia democrática local na liña tradicional do modelo centralizador e de pulsión autoritaria do actual goberno.

A denominada reforma da administración local non é unha reforma: é unha demolición. Despreza o principio reitor que moveu con maior ou menor ambición a normativa de desenvolvemento dos Concellos: o da administración máis próxima. Os municipios do Estado español en 1979 foron a expresión máis evidente da chegada da democracia ao noso país: miles de concelleiros e concelleiras, de alcaldesas e alcaldes, elixidos pola súa veciñanza, accederon ao goberno dos seus Concellos desde a preocupación por satisfacer as demandas máis perentorias da súa cidadanía, e tamén, ante a falta de definición constitucional das competencias locais, a afrontar aqueles retos e actuacións que fosen impulsadas polo pobo. Desde ese principio de administración máis próxima, configuráronse os Concellos como as entidades que visualizaron a democracia no noso país e que representaron a primeira experiencia, até agora irreversible, de descentralización política.

A famosa e tráxica, polas súas consecuencias, reforma do artigo 135 da Constitución Española en setembro de 2011, acordada polo PSOE e o PP, recolle o principio de estabilidade orzamentaria como principio reitor de todas as administracións públicas, e a esta obsesión sométese agora á administración local a través desta reforma, sen contemplar as consecuencias sociais en forma de pobreza e deterioración de servizos que esa rixidez provoca na sociedade, principalmente nas capas populares.

No informe deféndese que se clarifican por primeira vez as competencias municipais por lei, cando en realidade xa a segunda xeración de Estatutos das Comunidades Autónomas, cuxos exemplos máis palmarios represéntanos os Estatutos de Cataluña e Andalucía reformados, definiron as competencias propias dos municipios, nunha sorte de segunda descentralización cun sentido profundamente municipalista. Estatutos que son Leis Orgánicas aprobadas polas Cortes e forman parte do bloque constitucional.

Fala o informe de que elimina duplicidades e competencias impropias, para axustar a Administración Local aos principios de estabilidade orzamentaria e sustentabilidade financeira consagrados pola Lei 2/2012, de 27 de abril, de Estabilidade Orzamentaria e Sustentabilidade Financeira, que desenvolve o citado artigo 135 da CE. Con todo, non se eliminan duplicidades -pois existen as competencias compartidas e mantense a posibilidade de que os municipios saneados afronten calquera servizo-, senón que en todo caso elimínanse competencias propias dos municipios, en aspectos socialmente tan relevantes como educación, saúde ou servizos sociais, para pasalas ás Comunidades Autónomas sen o seu correspondente financiamento, pois asocia o goberno o aforro de 3.282 millóns de euros á eliminación das devanditas duplicidades. Falan de duplicidades cando queren dicir desmantelamento de servizos. Falan de clarificación de competencias cando queren dicir redución á mínima expresión da administración local.

A reforma respira tutela dunha administración sobre outra. Ignora as competencias autonómicas sobre réxime local e despreza aos Concellos como parte do Estado en pé de igualdade coas demais administracións. A intervención sobre a obsesión da sustentabilidade financeira percorre todos os aspectos normativos da devandita reforma. Fala de racionalizar a estrutura organizativa cando quere dicir privatizar servizos e entes instrumentais, e recoñece como un dos obxectivos o favorecer a iniciativa económica privada, evitando intervencións administrativas desproporcionadas. Aquí reside a clave de bóveda da reforma: enfraquecemento da democracia local a través da redución das súas competencias, anteposición dos principios financeiros neoliberais sobre calquera outra consideración na xestión municipal, intervención e fortalecemento dunha entidade decimonónica, asociada ao clientelismo e a falta de transparencia e control democrático, como son as Deputacións Provinciais, e privatización dos servizos públicos por esta nos municipios que perdan a titularidade das súas competencias. Chaman profesionalidade e transparencia á eliminación da política no ámbito local.

A reforma cheira a moderantismo do século XIX, a volta ao caciquismo e o elitismo na representación política, e desvían a radicalidade antidemocrática das súas propostas na base do aforro de gastos en cargos públicos, cando ese aforro, se é que se produce, suporá como moito o 2% do total. Falan de limitación de remuneracións ao 82% dos cargos públicos locais cando esa ausencia de remuneración xa existe nesas porcentaxes entre os 68.285 concelleiros e concelleiras dos 8.116 municipios do Estado.

A reforma reflicte, finalmente, os prexuízos neoliberais, carentes de conexión coa realidade dos Concellos, de que sobra Estado e municipios -36.000 hai en Francia, por exemplo- ou están moi endebedados. -A porcentaxe de débeda local en relación coa débeda das administracións públicas, antes de estudar o impacto dos plans de axuste, é do 4,5%, e desta porcentaxe, o 40% súmano 10 cidades de máis de 250.000 habitantes, excepto Ceuta, empezando por Madrid, co 22,5% da mesma-.

Ningún dato avala o cumprimento do suposto aforro neto de 7.129 millóns de euros entre os anos 2013 a 2015, a non ser co custo en recortes en forma de competencias, recursos, eliminación de servizos e destrución de emprego público municipal.

En definitiva, a reforma da administración local supón o maior ataque aos concellos democráticos na curta experiencia histórica dos mesmos; é unha volta á centralización e ao papel tradicional daqueles como meros executores das políticas do goberno central. O Consello de Ministros, con esa iniciativa, pretende converter nunha excepcionalidade histórica a experiencia democrática dos concellos españois iniciada en 1979.

Esta reforma elimina en grao sumo o poder máis próximo, afasta á cidadanía da xestión do público, e fortalece a deriva autoritaria, o afastamento da política dunha poboación que esixe máis participación, máis democracia e máis transparencia. O goberno responde con máis tutela, menos democracia e menos participación nos asuntos públicos.

Neste sentido, o borrador da reforma que se pretende implantar está impregnado dos principios do reformado artigo 135 da Constitución Española así como da Lei Orgánica 2/2012, de 27 de abril, de Estabilidade Orzamentaria e Sustentabilidade financeira, que condiciona todas as actuacións relacionadas coas competencias, servizos e atención á cidadanía que os Concellos veñen prestando, desde a pretendida intención de eliminar competencias impropias.

Esta reforma pretende o desmantelamento da referencia máis próxima á cidadanía, o primeiro nivel de acceso á representación popular, e substitúeo pola eliminación de competencias e servizos consolidados, así como por unha ausencia de financiamento que aboque á privatización dos que queden.

En resumo, provoca:

Vaciamiento e diminución de competencias de Concellos.
Reforzamento de administracións de elección indirecta como as Deputacións.
Intervención de Concellos de menos de 5.000 habitantes e perda de competencias entre os menores de 20.000 habitantes en favor das Deputacións.
Dous tipos de Entidades Locais Autónomas.
Recentralización do funcionariado da administración local con habilitación de carácter estatal.
Aposta pola privatización dos servizos públicos e desmantelamento da administración local.
Supresión, entre outras, das competencias en servizos sociais, educación ou promoción do medio ambiente.
Supresión do principio de autoorganización municipal e autonomía local.
Supresión da capacidade dos Concellos para a dinamización da economía local.
Introdución de indicadores de calidade puramente financeiros, sen contemplar criterios de atención á cidadanía de carácter social ou de dereitos humanos básicos.

Por todo o cal, este grupo municipal solicita do Pleno do Concello a adopción dos seguintes

ACORDOS

1.- Mostrar o seu rexeitamento ao texto do Anteproxecto de Lei para a Racionalización e Sustentabilidade da administración local.

2.- Esixir a convocatoria dunha Asemblea Extraordinaria da FEGAMP e da FEMP para tratar este asunto e e debater sobre o presente e futuro do municipalismo.

3.- Elevar ao Goberno Central a proposta de que calquera reforma que afecte as entidades locais deberá contar coa participación das mesmas, tanto directamente como a través das Comunidades Autónomas no ámbito das súas competencias.

4.- Instar ao goberno central a promover unha Lei de Financiamento Municipal que resolva o fortalecemento das competencias locais e o seu financiamento, ao contrario do que se quere facer co anteproxecto nomeado.

ACE intensifica a súa presenza na rúa

2013-02-21T11:06:00.003+01:00

ACE chama a tódolos veciños e veciñas da comarca a participar nas mobilizacións que convoca a CUT, o movemento 15M e outros colectivos tódolos venres dende diante da Casa do Concello de Cangas. As convocatorias volven ser ás 20 horas e esperamos intensifica-las reivindificacións perante os últimos acontecementos no país e no Estado cos inadmisíbeis atropelos dos desafiuzamentos, a estafa bancaria, os recortes sociais, os recortes laborais, a corrupción ou a represión.

O pasado sábado 16 de febreiro saímos á rúa coa Plataformas de Afectados pola Hipoteca que están a atravesar unha difícil situación. Amais da nosa militancia non faltaron os nosos concelleiros e concelleira Maruchi Álvarez, Mariano Abalo e Xosé Manuel Pazos. Dende aquí a nosa solidariedade e apoio real. O que non entendemos son certas pretensións de algunhas organizacións de controla-la plataforma (o noso espírito é asembleario) e menos aínda a desmovilización á que nos teñen acostumado en momentos tan duros e nos que o pobo e os afectados piden accións efectivas. Nós, a Alternativa Canguesa de Esquerdas, seguiremos a dálas.

Mobilización do 16 de febrero do 2013 a prol dos afectados pola hipoteca.

Ningunha familia máis na rúa!

2013-02-15T12:50:00.001+01:00

O perigoso estado de abandono das obras da piscina municipal

2013-02-13T00:15:00.001+01:00

O remate das obras da piscina municipal de Cangas foi unha das promesas estrela do programa electoral do PP nas eleccións municipais de 2011. Mesmo chegaron a poñer un ano de prazo para ter encamiñadas as obras que ían dotar a Cangas da tan necesaria infraestrutura. Na liña dos Rajoy, Feijóo e demais mestres do engano electoral e no camiño dos dous anos de lexislatura municipal, non se coñece avance ningún, mentres a parte xa executada (da que por certo o Sr. Sotelo non pagou nin un euro na súa etapa anterior na alcaldía) se deteriora día a día facendo máis custosa cada vez a súa recuperación.

Desde ACE poñemos en dúbida que o Grupo de goberno se marque como obxectivo o remate das obras e a apertura da piscina, xa que non beneficiarían precisamente os intereses do seu bastón no goberno bipartito, o sr. Faro Lagoa, con intereses coñecidos nunha empresa privada das mesmas características. Puxo o sr. Faro esa condición para apoiar a Sotelo? Se é así que se saiba.

Foto tirada por David Thor.

Pero con ser grave todo o anterior, máis grave aínda é a situación das obras neste momento. O deterioro das mesmas é evidente, pero ademais supoñen un perigo gravísimo, xa que non contan con medida de seguridade ningunha e no seu interior hai ocos de escaleiras e zonas perigosísimas para a seguridade das persoas sen pechar nin sinalizar, co agravante de que se atopan ao lado das pistas de atletismo onde se adestran menores a cotío, ou que en determinadas ocasións son ocupadas por persoas para practicaren o botellón. De ocorrer un accidente, que mesmo podería ser mortal, de quen sería a responsabilidade? Do Concello, por suposto, e polo tanto do Goberno Municipal.

Apoiamos no seu día ao alcalde cando lle esixiu á empresa propietaria de Massó medidas de seguridade na baleeira e a prohibición de actividades festivas no recinto. Pois ben, ese mesmo alcalde mira para outro lado cando a responsabilidade é da Institución que el dirixe e representa.

Na moción esiximos pois, por unha banda, xestións encamiñadas a desatascar o remate das obras da piscina, negociando coas Administracións que sexa preciso no prazo deste ano para contar coa instalación ao remate da lexislatura; e pola outra, a inmediata adopción de medidas de seguridade para evitar accidentes e desgrazas que poderían ser moi graves e mesmo irreversibles. Medidas que teñen que pasar, cando menos, pola correcta sinalización e valado dos espazos perigosos. A responsabilidade do goberno municipal é evidente. Desde a ACE esiximos que estea á altura da mesma, sen palabrerías baratas nin escusas de mal pagador.

O PP e Nardo Faro apoian a reforma educativa de Wert

2013-01-28T17:25:00.000+01:00

A primeira moción presentada por ACE neste pleno do venres 25 de xaneiro foi para solicitar ó goberno a retirada da lei educativa (LOMCE) aprobada polo goberno central. O noso compañeiro Pazos fixo unha excelente defensa do ensino público, e fixo unha dura crítica a esta lei educativa, tachándoa de retrógrada, sexista, segregadora, antidemocrática, elitista e privatizadora, entre outros adxetivos.

En primeiro lugar, os duros recortes económicos que a lei fai no ámbito educativo merman en moito a calidade docente dos centros. A lei é un retroceso no ambito educativo, que recorda a épocas pasadas, que pensábamos estaban xa superadas, pero non é así. Semella que volvemos ó franquismo. É segregadora pois obriga os alumnos e as alumnas a escoller un itinerario formativo a idades moi temperás. É antidemocrática pois tíralle competencias os consellos escolares, competencias que pasaría a asumi-la figura do director do centro, pero non como director docente dun centro educativo como ata agora, senón como un cargo de xerente á fronte dun "negocio". Dáse a entender unha xestión empresarial da escola, as escolas pasan a ser centros mercantilistas onde forma-la man de obra "uniforme". A lei pretende ser unha carreira de obstáculos para o alumnado, pois prima a competitividade entre o alumnado. Vólvese leva-la relixión ás aulas como materia de obrigada asistencia, elimínanse materias como "Educación para a cidadanía" e instauran clases de cómo ser un emprendedor nun negocio.

Por iso solicitamos: 1- Aumenta-los orzamentos en educación 2- A retirada da LOMCE 3- Que se debata coa comunidade educativa as reformas e 4- Dimisión do ministro Wert.

O BNG apoia esta moción. Como levaban unha moción moi parecida debateuse de seguido tamén a do Bloque, e engadiron soamente que se apoien as mobilizacións da sociedade en defensa da educación.

A postura/resposta do PP foi que a lei é ainda hoxe un anteproxecto e será debatida nos consellos escolares. O mesmo tempo, defenderon a lei porque é necesaria unha reforma educativa, pois España soporta un 30% de fracaso escolar e o desemprego xuvenil é dun 50%.

Pazos respóndelle que a educación non é un tema do goberno central de Madrid, que si é un tema a debater cos consellos escolares, pero tamén é un tema a debater no pleno do concello. Efectivamente é un anteproxecto de lei, polo que é máis doado parala. A calidade educativa si ten que ver cos orzamentos, e esta lei fará que o fracaso escolar se incremente aínda mais. O gasto medio da UE en educación é dun 7%, cun 15% de fracaso escolar; como o gasto en España en educación é dun 3,9% e o fracaso é dun 30%. O fracaso escolar está directamente relacionado co gasto medio en educación.

Que dicir logo do sistema educativo, é o culpable do paro? Non, o paro aumenta polas nefastas reformas laborais levadas a cabo e polas políticas de emprego erradas. Con todo témo-la xuventude máis preparada en anos, están emigrando a outros países do preparados que están!

O goberno formado polo PP e polo tránsfuga Nardo Faro botan abaixo a proposta da Alternativa Canguesa Esquerdas. Seguiremos persistindo.

O seguinte punto na orde do día foi a moción do BNG que defendeu Xiráldez, polos recortes e privatización de servizos da Xunta en salvamento marítimo e outros seguros afíns. En concreto, a moción pedía deroga-la lei (Decreto 130/2012), pasar a titularidade pública os helicópteros que a Xunta vendeu a unha empresa, que novamente a Xunta asuma a responsabilidade por accidentes no mar e seguro por mal tempo.

Maruchi Álvarez falou en representación de ACE dicindo que a Xunta segue as pautas que nos últimos anos a UE está a levar a cabo coas políticas pesqueiras comunitarias. Os recortes que afectan os traballadores do mar, a eliminación de dereitos sociais e coberturas laborais, todo é "terrorismo administrativo".

A seguir debatéronse 3 mocións por urxencia:

_ A aprobación inicial do Polígono Industrial "Alto da Portela", onde todos os grupos votaron a favor a excepción de ACE:

Mariano Abalo expuso que isto é impresentábel aínda que só sexa polas formas xa que non houbo comisións informativas sobre o tema. Legaliza-las empresas existentes e crear postos de traballo sí, pero urbanísticamente non procede. A Xunta non lle preocupa o urbanismo, non se respeta o POL, e hai unha empresa que ten unha orde de demolición. Non vale todo, todo queda en mans privadas, e non custaba nada explicar todo isto con rigor nunha comisión.

O alcalde responde que o tema é urxente, corre présa pois o prazo remata o 1 de abril, que a sentencia se prorrogou, que os prazos son os que son, e unha vez que se inicie o proceso de aprobación, poderán estudar o tema máis a fondo e facer alegacións.

_ ACE pide a derogación da lei de taxas xudiciais, posto que a xustiza é un servicio público de tod@s e estas taxas frean a defensa dos dereitos dos cidadáns, e pedimos tamén a dimisión do ministro Gallardón. A oposición vooua a favor, o PP e Nardo Faro en contra.

_ Aprobada por unanimidade unha moción socialista para instar a Consellería da Presidencia a que dote de medios materiais e humanos suficientes á Comisión de Xustiza Gratuita de Pontevedra.

ROGOS E PREGUNTAS:

Pazos pídelle o alcalde que valore a posibilidade de que lle acompañen dous representantes veciñais do HIO, na reunión que vai ter coa Conselleira de Sanidade. O alcalde di que non, que en todo caso quen lle vai a acompañar será a concelleira e que él non precisa escoltas.

Outra pregunta de Pazos foi en nome dunha asociación cultural de Aldán (A.C. As Furnas) para solicitar a rehabilitación e uso por parte da asociación dun muíño, ou a ser posíbel unha entrevista co concelleiro de cultura. Estudarase o tema.

Maruchi Álvarez preguntou polo asunto das facturas que unha consultoría está a remitir ós veciños en nome de AQUALIA. O alcalde responde que lles diga a esa xente que non paguen esas facturas, que o concello está a punto de asinar un acordo coa empresa. A nosa concelleira díxolle que entón debe facelo público, pois hai xente maior que está a recibi-la carta, e por medo ou descoñecemento paga.

Pola lingua que nos une o 27 á rúa

2013-01-23T11:28:00.002+01:00

Pregunta de Pazos ó goberno sobre o centro de saúde para O Hío – Aldán

2013-01-16T19:57:00.000+01:00

A realidade é o que ten: ás veces pode ser tan crúa que é quen que deixar espidas e en evidencia as promesas e os intereses electoralistas dun só golpe, mesmo as disfrazadas de proxectos máis tanxibles.

Así acontece en Cangas co tan pregoado Centro de Saúde para O Hío – Aldán, que estando presente nos orzamentos da Xunta de Galicia para o ano 2012 e comprometido segundo a alcaldía (de palabra) o proxecto e a execución do mesmo, desaparece este ano do Proxecto de Orzamentos presentado pola Xunta no Parlamento para o seu debate e posterior aprobación. E, evidentemente, sen orzamento non vai haber proxecto nin edificio ningún. Que non se pretenda seguir enganando a ninguén.

O Concello de Cangas cumpriu coa súa obriga mercando os terreos primeiro e poñéndoos despois a disposición da Administración Autonómica, mesmo que fose nun proceso dilatado de máis e do que tamén habería moito que falar. Pero esa non é a cuestión. A cuestión é que cos terreos aí non debería haber máis escusas, pero vemos que unha necesidade reclamada longamente pola veciñanza e recoñecida como tal, vese relegada outra vez ao limbo do “papel mollado” agochado en algún escuro caixón da Consellería do ramo.

Pazos nas dependencias da ACE na Casa do Concello

Esta Corporación xa tomou acordos unánimes sobre o tema (o último poucas datas antes das recentes eleccións autonómicas) instando á Consellería a poñer sobre a mesa diñeiro e prazos para a execución da obra. Pois ben, aínda que a conselleira responsable segue a ser a mesma persoa e polo tanto coñece a necesidade e a súa urxencia, non so non resolve senón que apraza indefinidamente a consecución desta infraestrutura indispensable ao eliminar calquera referencia a ela nos orzamentos da súa Consellería. E isto ten un nome: “estafa” política.

Diante desta situación, a Alcaldía e o equipo de goberno de Cangas non poden ficar calados como se nada acontecese, e por iso é polo que presentamos perante o Pleno (solicitando a súa inclusión na acta do mesmo) as seguintes preguntas para a súa resposta coa máxima urxencia:

– Como valoran, a Alcaldía de Cangas e o Goberno Municipal a desaparición de toda referencia e cantidade destinadas ao Centro de Saúde para O Hío – Aldán, no proxecto de Orzamentos da Xunta de Galicia para o 2013.

– Están realmente a Alcaldía e a Xunta de Goberno interesadas na construción desta infraestrutura sanitaria?

– Que medidas e accións pensan tomar o alcalde e o Goberno Municipal diante da situación actual?

* Estas preguntas foron realizadas polo noso voceiro X.M. Pazos no pleno do pasado 11 de xaneiro de 2013 e o Alcalde comprometeuse a nos responder por escrito. Seguiremos a informar.

Sobre falacias anti-comunistas de onte e de hoxe

2012-12-29T19:39:00.000+01:00

Artigo de Xosé Luís Méndez Ferrín titulado "Óscar Niemeyer", publicado no Faro de Vigo ("No fondo dos espellos").

Óscar Niemeyer

Moitos pregúntanse como un arquitecto de vangarda podía ser ao propio tempo comunista; a pregunta é outra: como un arquitecto de vangarda poderá non ser comunista.

A morte de Óscar Niemeyer, arquitecto, fixo reverdecer un dos bulos (ou boatos) máis rendedoiros dos que, a propósito do comunismo, corren entre as clases medias intelectuais. A falacia consiste en afirmar que o "totalitarismo da URSS fixo imposíbel alí una arte de vangarda e que as sensibilidades se viron embrutecidas coa doutrina oficial do "realismo-socialista". Esta crenza ou rumor constituíu un dos meirandes logros da propaganda capitalista durante a guerra fría. Na URSS, a literatura, a pintura, a arquitectura e demais artes serían vulgares e retrógradas, pois o Partido prohibiría rigorosamente calquera expresión de contemporaneidade, enviando a un misterioso inferno chamado "gulag" aos artistas e escritores que eludían a norma oficial.

Liubov Popova: "Composición" (1921).

Algunhas persoas en Occidente decatáronse da mentira cando Gorbachov e o corazón podre do PCUS decidiron reinstaurar o capitalismo e facer cachizas da URSS. Daquela, no mundo capitalista houbo expectación. Esperábase que as cadeas comunistas, ou o gulag, sexa este o que sexa, abrisen as súas portas e una lexión de presos políticos sairen en libertade. Cos presos políticos (nos que algúns sostiñan que había trotskistas e esquerdistas antiburocráticos en xeral) sairían en libertade os escritores e artistas chamados disidentes, entendendo por "disidentes" aqueles que intentaban, mediante as técnicas da vangarda, enfrentarse ao realismo socialista oficial. O caso é que no seu colosalafundimento, non saíron a rúa presos políticos nin artistas e poetas disidentes pola sinxela razón de que non existían penados deste tipo. Tamén se esperaba que, ao desaparecer a censura, os disidentes poderían ofrecernos xa as súas grandes obras de vangarda en todas as artes, incluída a cinematográfica, e en todos os dominios do pensamento. Pero non: desde a ruína da URSS vermella a nova Rusia branca e azul non produciu nin pintura, nin escultura, nin cine, nin teatro, nin novela que chamase a atención. Os disidentes, en materia de arte, literatura e pensamento, ou eran vulgares ou simplemente non existían. A lei capitalista do mercado aplicoulles a súa norma férrea: nin as galerías de arte de Nova York nin as grandes editoriais de París que marcan aínda a tendencia resgataron artistas e escritores exsoviéticos do gulag simplemente porque non lle encontraron mérito comercial a aquela disidencia.

Por outra banda, sucesivamente (1992) en Frankfurt, Ámsterdam e Nova York despregouse a prodixiosa exposición titulada The Great Utopia. The Russian and Soviet Avangarde. 1915-1932. Occidente (concepto este tan misterioso como o de gulag) sentiu que a tona alta da súa mesocracia intelectual se conmovía. En The Great Utopia víase con claridade que pintura non figurativa nacera en Rusia, que Picasso (sendo leal comunista) era un plástico atrasado, que o design fora teorizado como "arte e producción" por Arvatov, e non polos fabricantes antixudeus de automobeis en Detroit, que a fotomontaxe, o cartelismo e a linguaxe cinematográfica (Einsestein, que era de Stalin) foran invencións soviéticas. Estaba implícita na exposición a mensaxe poética de Maiakovski e a innovación do circo soviético que hoxe esplende no Cirque du Soleil. Case nada do que en materia de artes e pensamento sobre as artes e as letras que hoxe, e onte, é e foi moi importante no mundo deixou de nacer en Liningrado, en Moscovo, na URSS. Inclúo o estructuralismo.

Así e todo: a pesadez iniste. Como é posible que un comunista como Óscar Niemeyerfose, ao mesmo tempo, arquitecto de avanzada? Aos que así molestan desviaríalle eu a pregunta a Farruco Sesto Novás, o grande poeta galego e máximo arquitecto venezolano que, con Patria para Todos, lle infiltrou a Chávez o virus Celso Emilio Ferreiro e o virus UPG (a actual FPG).

Cando eu era novo, a consigna de esperanza no futuro non era a unión europea para moitos de nós, inducidos por profesores como don Farruco (tamén) Cerviño Xesteira. A consigna era Brasil, como vostedes poderan ler na literatura económica e política de Valentín Paz Andrade, persoa e intelectual refractario ao europeísmo de Galaxia en particular. Hoxe, a bandeira masónica do Brasil, co seu lema encantador Ordem e Progresso, volve suscitar os entusiasmos de moitos galegos desafiuzados para sempre de Europa e dun Portugal caduco que errenega de nós tapando os ollos co manteu da ignorancia. Nunca tan tristes, por non dicir ridículos, me pareceron os reintegracionistas e os europeístas de Galicia.

O arqutitecto comunista brasilerio, recentemente falecido, O. Niemeyer.

Morto Óscar Niemeyer, moitos pregúntanse como un arquitecto de vangarda podía ser ao propio tempo comunista. A pregunta é outra: como un arquitecto de vangarda poderá non ser comunista. Óscar Niemeyer planificou Brasilia cunha visión de futuro comunista. Certo que puxo alí una catedral como humillación dos seus principios á realidade imperante. Stalin puxera fouces e martelos nos manteis dos altares ortodoxos aceptantes da URSS en ocasión da Grande Guerra Patria. Non había no Brasil oportunidade de instauración de nada do que en España recibiu o nome de nacionalcatolicismo. Pra Niemeyer, a Brasilia predecía un país novo libre e igualitario: construir Brasilia era preparar o futuro socialista.

The Great Utopia, a Grande Utopía chamouse a exposición gloriosa na que o mundo poido ver xuntos Malevich, Popova, Rodchenko; é decer: a auténtica revolución artística internacional tal e como se produciu na URSS a carón da revolución marxista-leninista. Óscar Niemeyer, nado dez anos antes da Revolución de Outubro, sumou a súa mente e a súa inspiración poderosa ao grande soño de refundar a Humanidade, que iso está no celme do discurso de Marx. E Niemeyer procurou a forma informe da amoeba como referencia profunda dos espacios que proxectaba, porque tal microorganismo é, se fose verdade o que nos ensinaba o doutor Odón de Buen, a primeira estructura que adoptou a vida e da cal procedemos os humanos.

O goberno non rectifica as declaracións ofensivas de Berta Pérez sobre a realidade cangueira

2012-12-05T16:06:00.000+01:00

1.- As declaracións de Berta Pérez contan co visto e prace do goberno 2.- Maruchi Álvarez: "Gallardón maltrata a muller cada vez que fala." 2.- Maruchi Álvarez: "Gallardón maltrata a muller cada vez que fala." 3.- Os recortes afectan ós traballadores do sector público 4.- Aprobada a ordenanza da venda ambulante 5.- Aprobación inicial sobre medidas de simplificación administrativa e acondicionamento da Avenida de Vigo.

1.- As declaracións de Berta Pérez contan co visto e prace do goberno

Xosé Manuel Pazos foi o encargado de presenta-la moción da ACE a esta sesión plenaria do 30 de novembro. O texto pedía a reprobación das declaracións da concelleira do Partido Popular, Berta Pérez, recentemente elixida parlamentaria. Lembremos que, en referencia a futuros enfrontamentos con AGE no parlamento, alegou que "o ambiente non será peor que no concello de Cangas porque estamos afeitos ó conflito." O feito é grave xa que non estamos a falar de calquera persoa e está a dar unha imaxe pésima nas páxinas de determinado xornal. Ademai non é certo porque os plenos cangueiros non adoitan ser conflitivos en absoluto. Esta persoa debera recoñecer que meteu a zoca e débelle un respeto a este pobo que si é reivindicativo, traballador e serio. E a nosa corporación é unha representación do noso pobo que merece unhga rectificación en pleno. Para a defensa desta concelleira tiveron que intervir, ademais do alcalde, Nardo Faro e os concelleiros Jesús Graña e Dolores Gallego pero nada de rectificar esas declaracións públicas que supoñen un exercicio de manipulación fascista na mensaxe.

Mariano Abalo tamén fixo uso da palabra pra lembrar que o tema podía solventarse en dous minutos de haber vontade. Considerou sintomático que a aludida non intervira ó respecto no pleno. Confesou a micro aberto que as declaración do PP, fosen cales fosen, importanlle ben pouco. O que diga o Partido Popular non pode ter ningunha consideración, ademais resulta que aínda son peores os actos que as súas palabras. O desatendemento da violencia de xénero, o desemprego ou a permisividade coas operacións criminais da banca dan boa conta do que estamos a dicir. A actitude do PP é un auténtico exercicio de cinismo e hai que ir ós plenos a trata-los temas con rigor.

Finalmente o PSOE votou co Partido Popular. Tirade as vosas propias conclusións.

2.- Maruchi Álvarez: "Gallardón maltrata a muller cada vez que fala."

Maruchi Álvarez, en representación da Alternativa, sinalou que ter que debater arredor do día da violencia contra as mulleres e pola retirada de financiamento destinado á protección das vítimas da violencia machista non senta nada ben. Non hai dúbida de que segue habendo maltrato e cada vez os medios teiman en ocultalo máis. Por razóns orzamentarias xa non se fan tan públicos estes sucesos. En troques antes facíase un seguimento da violencia de xénero e agora lévanse a cabo unhas políticas que propician aínda máis que a muller non denuncia por temor a ser mal vista.
Ante as palabras nefastas do Partido Popular verbo deste tema, Maruchi Álvarez manifestou o voto a favor da moción presentada polo BNG pero pedindo que o goberno central actúe sacando leis. Aseverou tamén que a responsabilidade do Ministro de Xustiza é enorme nestas cuestións. E non dubidou en asegurar que Gallardón maltrata a muller cada vez que fala. O que teñen que facer é actuar, non recortar e cumpri-la lei que hai. Hai que lle dar á xente os medios. O dereito a existir e a vivir en dignidade témo-lo todos e todas.

3.- Os recortes afectan ós traballadores do sector público

Pazos, ó trata-la moción das pagas extraordinarias dos traballadores do sector público, referiuse ó incremeento de políticas regresivas no Estado Español e en Europa malia que estea a morrer xente. A chamada "austeridade" está a provoca-lo falecemento de persoas. E tal como están as cousas sen endebedamento non hai progreso non podéndose mercar un piso ou unha casa hoxe en día. Esas políticas estanos a levar á ruína.
O concello de Cangas non achegou ningunha medida pra lle paga-las pagas extra ós funcionarios. Pola contra, houbo concellos que lles fixeron fronte ó goberno central ata o punto que agora mesmo estanos a ameazar. E ademais co que se aforra non se pode investir nos veciños. Estamos a falar des máis trescentos mil euros.
O Partido Popular incumpre varias leis (a LNL, a amnistía fiscal pra os defraudadores, etc.) e agora o responsábel local de Facenda, Pío Millán, pide cumprir esta norma. Parece que só se vulneran as leis pra ir en contra das capas populares.

4.- Aprobada a ordenanza da venda ambulante

O noso voceiro recoñeceu no caso desta moción que houbo un diálogo previo a través de xuntanzas e a nivel persoal que non foron ata o de agora a tónica dominantes deste goberno. Posibelmente sexa esta a ordenanza máis completa e mellor feita. Aínda así a ACE ten serias dúbidas de que se poida facer pública. Achegamos, xa que logo, unha serie de matizacións:
- Valorar aparta-las instalación do lugar do mercado pois onde está resúltalle caro ó Concello pois hai que lle pagar a Portos, hai que ocuparse da limpeza, etc.
- Convén matizar mellor o artigo dos produtos autorizados.
- A adxudicación debe radicar na Xunta de Goberno e non só na Alcaldía.
- Para as medidas dos postos (10 metros máximo) habería que escoitar tamén ás asociación que reclaman os 12 metros.
- A figura do administrador que hai que desenvolver máis.
- As consideracións das faltas.

5.-Aprobación inicial sobre medidas de simplificación administrativa e acondicionamento da Avenida de Vigo

A diferenza da anterior moción o procedemento foi nefasto neste caso. Como indicou Pazos, isto xa acontecera coa moción das terrazas e outras. Pra este asunto hai moito papel que consultar pra que só se lle dea á oposición o prazo dunha semana. Pedimos que quede sobre a mesa pra estudala a fondo e ter unha xuntanza de portavoces e conseguir así aprobalo por consenso.
Opómonos radicalmente a que o Partido Popular de Madrid trate de lexislar nos concellos. Tiran a paga extra, establecen como non temos que gastala,... E van acabar por disolve-las corporacións municipais e montar xestorías. Non se pode invadir dese xeito as nosas competencias.
Por unhas declaracións de Faro Lagoa durante a sesión Pazos espetou que a democracia é o goberno da maioría respectando á minoría. Non entendemos, por tanto, a cal é o medo a que a oposición faga achegas.

Por último, Mariano Abalo, referiuse ó punto que trataba o acondicionamento da Avenida de Vigo pra advertir que a remodelación e acondicionamento desta zona vai esixir tirar aínda máis das dependencias das arcas municipais. Asemade, a AGE solicitou atende-los graves problemas de seguridade vial que existen.

Pazos presenta unha moción de reprobación contra Berta Pérez (PP)

2012-11-21T18:30:00.000+01:00

O pasado día 16 de novembro deste ano, a concelleira desta Corporación Municipal citada anteriormente, co gallo da súa inmediata toma de posesión como deputada electa no Parlamento de Galicia, fai unhas declaracións, publicadas nas páxinas de Galicia dun xornal, que cando menos, lixan a imaxe de Cangas e da súa Corporación por todo o país, á parte de poñer de manifesto a incapacidade desta persoa para representar a este pobo. As declaracións refírense ao que espera atopar no Parlamento:

“El ambiente no será peor que los plenos de Cangas, estamos acostumbrados al conflicto”, declara textualmente a ínclita dona Berta e supoñemos que queda tan ancha.

Pero hai que ter en conta dúas cuestións fundamentais:

1ª Que Dona Berta Pérez, ademais de deputada electa, non é unha concelleira calquera desta Corporación. Estamos a falar da 1ª Tenente de Alcaldía (que xa exerceu o posto algunhas veces) e da responsable de Emprego, Industria, Comercio, Consumo e nada menos que TURISMO. É dicir, que a segunda de abordo do alcalde e ao tempo a persoa encargada de que Cangas proxecte unha imaxe positiva cara ao exterior que axude, entre outras cousas, ao noso sector turístico, vai e fai todo o contrario espallando por aí algo así como que está preparada para calquera guerra porque a Corporación de Cangas está instalada no conflito e se supón que na agresividade. É dicir: Cangas pueblo conflcitivo. (Faltoulle engadir: “no nos visiten que mordemos”).

Pódese querer xustificar en que estas declaracións descualifican só á Corporación Municipal de Cangas, pero resulta que sómo-la lexítima representación do pobo em polo tanto, a descualificación diríxese tamén ó mesmo pobo ao que representamos

2ª Pero resulta que a gravidade é maior porque as declaracións da concelleira recollen unha gran mentira. Nin os Plenos de Cangas son conflitivos, nin aquí se respira o ambiente “selvático - agresivo” que esta señora da a entender a toda Galicia. A non ser que para ela sexa “conflitivo” o debate político e a disparidade de opinións propias dun estado democrático e se atope máis a gusto nunha situación de “ordeno e mando” e os demais “procesión dos caladiños”.

O PP mira conflito onde hai dignidade popular

Os Plenos de Cangas, co debate político necesario, non son nin foron conflitivos en ningún momento desta lexislatura (que é a que leva esta señora na Corporación)... A non ser que como ela participa pouco nese debate, se deixe levar pola “ensoñación” e se sitúe oniricamente en mundos salvaxes nos que ela, cal unha “Calamity Jane” calquera, se vexa protagonista de aventuras violentas propias do far west... Ou que asista a outros Plenos de pobos en conflito e aquí nos mande un “clon”... Quen sabe!

O que si é verídico e constatable é que esta representante municipal causou un dano grave na imaxe do Municipio que debe defender e por iso debera responder de tal acción, cousa que non vimos polo de agora nin sequera cunha petición de desculpa pública ( e moito menos, por suposto, cunha dimisión ou un cesamento).

Polo tanto, é este Grupo Municipal o que trae o asunto a debate Plenario propoñendo a aprobación dos seguintes puntos:

O Pleno Municipal de Cangas REPROBA a actitude da concelleira Dona Berta Pérez Hernández cara á Corporación da que fai parte e ao pobo ao que representa, con esas declaracións na sección de Galicia do xornal Faro de Vigo do día 16 de novembro de 2012.

O Pleno da Corporación de Cangas esíxelle a Dona Berta Pérez Hernández rectificación pública desas declaracións e petición expresa de desculpas neste órgano máximo de representación de todas as canguesas e cangueses.

Folga do 14N: un éxito na Terra de Morrazo e en todo o país

2012-11-16T11:44:00.000+01:00

O día 13 ás 19:30 horas acompañamos a un nutrido grupo de homes e mulleres da CUT que foron polas rúas de Cangas quecendo motores pra a xornada de folga que se achegaba. Ás 24:00, día 14, algúns de nós fomos a Vigo a colaborar cos piquetes da CUT e da CXT nesta cidade. Esa noite houbo cargas policiais e algún que outro compañeiro padeceu graves contunsións das que tardará en se recuperar. O paro foi un notábel éxito destacando a escasísima influencia de traballadores que acudiron ós seus postos de traballo en Citröen. Falamos dun 20%, co cal a empresa mirouse forzada a dete-la produción.

En Cangas quedouse ás 6:00 da mañán pra levar a cabo unha rolda piqueteira por toda a Terra de Morrazo empezando por Moaña, logo Bueu e máis tarde Cangas onde as incidencias foron mínimas e o parto amplamente maioritario. Todo aquel que ousou abri-lo seu negocio ou acudir ó seu posto de traballo - coma na Casa do Concello- tivo que recuar.

Parte da marcha que congregou a 10.000 persoas polas rúas de Cangas o 14N

Pra remata-la mañán acudimos á manifestación unitaria da CUT, da CXT e da STEG levando a cabo unha respectábel mobilización do sindicalismo de clase con miles de persoas nas súas fileiras. Mentres tanto, os sindicatos maioritarios enchían Praza América e as rúas que desembocan nela facendo de Vigo unha referencia a nivel estatal con 150.000 traballadores e traballadoras mobilizadas.

Ó regresarmos a Cangas houbo que facer unha ínfima batida piqueteira (Froíz, Frutas Katuxa) pra asegurar que o peche seguira sendo total. Á tarde tocaba a marcha por Cangas que, como é sabido, foi todo un éxito contando cunha concorrencia humana de proporcións descomunais. Mesmo a prensa do sistema fala de 10.000 persoas nesta manifestación. Cómpre destacar que nesta mobilización acudiron parlamentarios da AGE que xunto cos concelleiros X.M. Pazos e Mariano Abalo portaron unha pancarta co lema "Hai que paralos!" de referencia clara á aposta pola fronte ampla político-social como alternativa pra este país e contra a virulencia do capital.

Manolo Camaño

A CUT encabezou a mobilización secundados polo 15M e os afectados polas preferentes que tiveron a súa quenda de fala nos discursos ó final da marcha na Alameda Vella logo de percorre-la Pedra Alta e a Avenida de Marín. Manolo Camaño tomou o micro pra protagonizar un prolífico discurso anti-capitalista, anti-monárico e de corte claramente autodeterminista ante os millerios de persoas que ateigaban a Alameda Vella, cruzaban a estarda e que mesmo se situar na Alameda Nova. O histórico sindicalista agradeceu a tódolos traballadores, traballadoras, comerciantes e hostaleiros que secundaron a folga e lembrou pasarlle o recibo do boicot a aqueles poucos insolidarios que ousaron abrir. Así terán tempo de reflexionar cara a vindeira convocatoria de folga. Reflexionar sobre a crise, a dificil situación de muitas familias e, xa non é esaxerado dicilo, da épocas de fame que se achega e que xa padecen moitas familias aquí e en todo o Estado, como tamén se sinte a lacra do desafiuzamento que deixa a xente humilde sen un teito baixo o que se gorecer.

Pola nosa banda xa só nos queda recordar a mobilización de tódolos venres ás 20:00 horas que empeza dende diante da Casa do Concello e que é imprescindíbel pra seguirmos na rúa xa que sen mobilización, sen a reivindicación permanente non vai haber solución pra acabar con esta crise sistémica. Un outro sistema é posíbel...

14N Folga Xeral

2012-11-06T15:45:00.001+01:00

O 14 de novembro temos que traballar xunto coas masas populares e traballadoras pra que a Folga Xeral sexa un éxito. Participa organizadamente nos piquetes e nos grupos de traballo pra acada-lo paro total. E acode as mobilizacións de Vigo e Cangas coa CUT. Sobran as razóns, sobran os motivos.

Maruchi Álvarez e Pazos cuestionan severamente a aprobación dos Orzamentos pra o 2013

2012-11-06T13:19:00.001+01:00

No pleno deste 31 de outurbro procedeuse á aprobación inicial dos orzamentos pra o exercicio do 2013. Na teoría, sobre o papel, o goberno pretende busca-la estabilidade económica e presta-los servizos básicos. Os nosos concelleiros discreparon seriamente de que esa fose a verdadeira filosofía do documento.

Maruchi Álvarez recordou houbera unha comisión de traballo que estivo reunida durante dúas horas e tratou os orzamentos como unha proposta que traen dende o bipartito e tendo en conta o informe con puntos contrarios da interventora. Deixou patente que o documento está moi ben aderezado pra facelo xustificábel. Cómpre ser realistas e é evidente que non coinciden os ingresos cos gastos como mesmo recolleu a interventora. Non hai cartos pra a Mancomunidade. Temos un servizo que non imos poder pagar e haberá que informa-los veciños de que non paguen.

Maruchi Álvarez lembrou que o ano pasado a ACE xa cuestionara a praza de letrado que ó final non se chegou a efectuar. Elimínase unha praza de administrativo sen ter en conta os dereitos dos traballadores que están en demandas xudiciais. Fulmínanse cinco prazas de limpeza viaria porque se cubriron con subvencións da Deputación que é quen manda ós traballadores. A Alternativa defendeu que a subvención ten que vir ó concello e este, á súa vez, tirar das listaxes de traballadores que temos.

Álvarez recordou que existen sentenzas que hai que cumprir como as de derribo que non veñen recolleitas nos orzamentos. Asemade, as contas que se fixeron non teñen un equilibrio, senón que son adorno. Incúmprese o propio Plan de Saneamento de Cangas. Non se pode ser tan descarado cos orzamentos e tan pouco consciente da situación que hai.

O propio alcalde respondeu con vehemencia ós concelleiros da oposición acusándoos de non ler ben o documento e de non lle dedicar tempo, tirando, claro, "honrosas excepcións" en referencia clara á concelleira da ACE.

Xosé Manuel Pazos, voceiro da ACE, indicou que o goberno produciu eivas en tódolos puntos dos orzamentos. Elimínanse postos de traballo, non abordan a situación económica dos veciños cando suben as taxas do concello e do Estado. É destacábel, asemade, o incríbel desmantelamento dos servizos públicos dentro deses poucos cartos que hai pra gastar. Por exemplo, o diñeiro destinado ó mantemento de seis escolas públicas é de 12.000 euros. Mentres, pola contra, concellos como Redondela gastan por escola 10.000 euros. En Cangas son as comunidades escolares as que teñen que facer fronte ós gastos. E toda esta situación é máis sorprendente se o comparamos cos 137.000 euros destinados pra o deporte. A ninguén lle escapa que a desproporción é enorme.

Pazos sinalou, pra rematar, que cos cartos que se teñen pódense establecer prioridades. Con estes orzamentos o pouco que se pode gastar está mal dirixido. Nese sentido xustifiou e anunciou o noso voceiro o voto en contra da Alternativa Canguesa de Esquerdas.

A AGE irrompe en Galicia como referente da esquerda soberanista pra combate-lo PP

2012-10-22T17:47:00.002+02:00

Históricos e inesperados os resultados acadados o 21 de outubro pola Alternativa Galega de Esquerdas. Con máis de 200.000 votos, a postura da formación dunha fronte popular ampla cobra forza nunha Galicia que, por outro lado, segue ancorada na lacra do abstencionismo e do dominio da dereita, sobre todo, nas áreas rurais. A nivel local e de bisbarra, e a modo de exemplo, cómpre destaca-los resultados acadados en Cangas converténdose a AGE na segunda forza política con máis de 3.100 votos, o que representa máis do 23% dos sufraxios. En Vigo a Alternativa queda en terceira posición moi preto do PSOE nuns resultados sen precedentes como os de Compostela e A Coruña onde a coalición de Beiras, Abalo e Iolanda Díaz quedou en segunda posición cuns resultados espectaculares. Como nota positiva tamén pra a nosa formación, resaltar tamén que a AGE acadou representación en tódalas circunscricións electorais sumando un total de 9 deputados.

Non ocultamos, así e todo e ante todo, o noso malestar pola permanencia na presidencia da Xunta do Partido Popular. O mantemento do goberno de Feijó non significa outra cousa, a efectos políticos, que a validación da política de recortes do goberno de Rajoy dende Madrid. Mais non se pode negar, malia o descalabro das forzas da esquerda teórica, que a AGE abre unha porta á esperanza dos sectores sociais que confían en que unha outra política é posíbel. A Alternativa non só vai levar ese aire fresco ó parlamento, senón que o contacto coa rúa e cos sectores sociais ten que ser claro e permanente. Sería impensábel desenvolvérmo-lo noso labor desconectados dos distintos sectores populares ou dos centros de traballo.

Mariano Abalo (FPG, Anova) con X.M. Beiras (EI, Anova) e Iolanda Díaz (EU). Noite electoral.

Por outra banda, cómpre facer balance do acontecido en Euskadi cando a esquerda abertzale, concentrada en EH Bildu, nos seus comicios vén de tirar uns resultados óptimos. O soberanismo é esmagador xa na sociedade vasca. A nosa coalición non é allea ós acontecementos e ó pulo nacionalista que vén sucedendo tanto en EH ou en Catalunya, por tanto vai estar moi pendente como referente autodeterminista de esquerdas que xa é, de non quedar fóra da conquista do dereito de autodeterminación pra Galicia. Dende logo, o noso país non pode perder ese tren, e cómpre traballar cos demais sectores do nacionalismo galego pra seguir conformando unha fronte ampla e pra acadármo-las mellores conquistas de autogoberno sen pórmonos limitacións de ningunha clase.

A seguir, achegamos dous enlaces pra consutárde-los resultados electorais por provincias e por municipios:

Fonte El Pais

Fonte Xunta de Galicia

Actos electorais da AGE na última semana de campaña

2012-10-16T01:01:00.001+02:00

O mitin da AGE no auditorio o pasado domingo foi un éxito concentrando a nada menos que 434 persoas. Nesta última semana imos abordar de cheo o traballo parroquial profundizando máis nas redes veciñais e en todo o tecido asociativo. Lembramos ós militantes, simpatizantes e demais veciños que estamos a quedar tódolos días no local da FPG pra traballar nesta campaña, a campaña do cambio en Galicia.

A seguir velaí tedes algúns mítines desta semana. Iremos pondo máis:

Martes 16 de outubro ás 20:00

Vilaboa, Casa da Cultura de Riomaior

Falarán X. Cáccamo (Anova), Carlos Núñez (EU) e os restantes candidatos da AGE da Terra de Morrazo.

Mércores 17 de outubro ás 20:30

Casa da Cultura do Seixo (Marín)

Falarán X.M. Pazos, Manolo Camaño, Xandra Pesqueira e X. Cáccamo.

Mércores 17 de outubro ás 20:30

Escola Vella do Hío

Falarán Mariano Abalo e Daniel Gutiérrez.

Abalo e Ferrín no mitin do Auditorio Municipal o pasado domingo 14 de outubro

Gran acto de campaña da AGE este domingo 14 en Cangas

2012-10-11T12:38:00.003+02:00

Ás 12:·30 da mañá, este domingo 14 de outubro, a Alternativa Galega de Esquerdas (AGE) desenvolverá un acto central na nosa bisbarra. Presidirá o acto o propio Mariano Abalo, un dos principais propulsores desta coalición de fronte popular autodeterminista composta polo movemento de Anova, EU, Equo e o Espazo Ecogaleguista.

O mitin contará coa especial asistencia do camarada, histórico combatente da política e das letras, don X.L. Méndez Ferrín pra logo dar paso ó noso concelleiro e exdeputado, o compañeiro X.M. Pazos. Contaremos, evidentemente con Xan Fajardo, nº1 da nosa lista por Pontevedra e con Iolanda Díaz.

Do mesmo xeito, alén de que cómpre difundir este acto, lembramos que se está a desenvolver unha gran campaña na comarca, dende Vilaboa a Marín pasando por Moaña, Cangas e Bueu. Participa e colabora tódolos días a partir das 17:00 horas no local da FPG de Cangas (rúa da Guarda). Hai traballo de sobra, hai asembleas, hai debate como o houbo antes e o haberá despois do 21 de outubro. Na nosa forma de entende-la política, o pobo ten a voz porque o pobo é quen máis ordena.

Hai que paralos! Por Cangas e pola Terra de Morrazo que non sexa!

Actos de campaña da AGE

2012-10-10T12:34:00.001+02:00

1) XOVES 11 DE OUTUBRO ÁS 20:00 HORAS.
Mitin no Pavillón Multiusos de PONTEVEDRA. Con X.M. Beiras, Iolanda Díaz, Claudio Quintillán; presenta Vanessa Angustia.

2) VENRES 12 DE OUTUBRO ÁS 19:30 HORAS.
Mitin no Centro Social de BUEU. Con Xan Fajardo (nº 1 por Pontevedra), Martinho Noriega (alcalde de Teo), Chelo Martínez, Laura Ogando, Xosé Manuel Pazos e Xosé Álvarez Cáccamo.

3) DOMINGO 14 DE OUTUBRO ÁS 12:30 HORAS.
Mitin no Auditorio Municipal de CANGAS. Con Mariano Abalo, Xosé Luís Méndez Ferrín, Xosé Manuel Pazos e Iolanda Díaz.

4) MARTES 16 DE OUTUBRO ÁS 20,30 HORAS
Mitin no Centro Cultural Riomaior de VILABOA. Con Carlos Núñez e Xosé Mª Álvarez Cáccamo.

NOTA: Están pendentes de confirmar de todo os actos parroquiais en Cangas, Bueu, Moaña e Marín, a medida que os teñamos irémosvolos pasando. Non esquezades difundir nin botar unha man no que poidades. Tódolos días a partir das 17:00 no local da FPG de Cangas, na rúa da Guarda.

Mitin no colexio de Reibón (Moaña) o 09/10/12. Con Pazos, Cáccamo, Chelo Martínez, Xan Fajardo, Martinho Noriega, Laura Ogando e Xandra Pesqueira.

Dispoñíbel o programa electoral da AGE

2012-10-03T19:46:00.001+02:00

Pra consulta-lo programa electoral da Alternativa Galega de Esquerdas clica aquí. E tamén o video da presentación do programa e da candidatura da AGE. Ó micro, Xosé Manuel Beiras e Yolanda Díaz.

Mariano Abalo estará en Marín arroupando os candidatos da AGE por Pontevedra

2012-10-02T23:39:00.003+02:00

O auditorio recibe os candidatos de AGE polo Morrazo

2012-09-28T12:25:00.000+02:00

Horas antes tivera lugar a presentación da candidatura da Alternativa Galega de Esquerdas (AGE) en Vigo. Ó Museo do Marco tiveron que acudir entón os nosos representantes morracenses. Referímonos ó dramaturgo, ex-deputado e concelleiro cangueiro X.M. Pazos; á licenciada en Turismo, Xandra Pesqueira; a licenciada en Ciencias Políticas e concelleira en Bueu, Laura Ogando e, por último, o profesor, escritor e expoñente do mundo da cultura, o señor Pepe Cácamo.

O encargado de presentalos e de dárlle-la palabra non foi outro que o histórico dirixente Mariano Abalo Costa. Este pediu ós veciños a máxima implicatura non só co voto, senón tamén durante a campaña, no desenvolvemento das asembleas e, en definitiva, contribuindo a que este proxecto de fronte popular ampla se leve a cabo e prosiga pra colaborar, dende o noso país, no derrubamento actual sistema capitalista.

Lembremos que a coalición da AGE está conformada polos grupos de Equo, Espazo Ecogaleguista, Esquerda Unida e Anova-Irmandade Nacionalista. Anova trátase dun movemento de militancia individual xurdido logo de anos de conversas e preparación na que tivo moito a ver persoeiros destacados como o Mariano Abalo (FPG) e X.M. Beiras (EI). Logo apostouse por unha fronte de partidos inspirada na II República e aí tamén tivo unha incidencia notábel X.M. Pazos (EU).

Non hai dúbida xa de que esta alternativa ten o seu xermolo na experiencia cangueira sen a cal hoxe non teriámo-la representación que temos no concello, quedando moito voto sen representación. Non hai dúbida que sen esta estreita colaboración sería moito máis complicado facer fronte a desfeitas como as que se pretenden facer en Massó ou mesmo pra pararlle os pés a politicastros indesexábeis e chourizos como fora o ex-alcalde Lois Pena. Sen esta alianza, en definitiva, non serían visualizábeis proxectos como foi a Xestora no seu día, facendo ver ós veciños que outra política si é posíbel. Pensamos que pra o país é a mesma cousa. Sen unha política de alianzas entre o soberanismo consecuente e a esquerda respectuosa coa autodeterminación non saíremos da actual situación. Avante a fronte ampla popular, Posición Soto.

26-S Xornada Nacional de Loita pola Folga Xeral

2012-09-24T16:22:00.000+02:00

Dende a Praza de Fernando O Católico partirá a manifestación convocada pola CUT prevista pra as 20 horas deste mércores 26 de setembro. STEG súmase á convocatoria.

Non podes faltar, reclamémo-la convocatoria da Folga Xeral en Galicia. Asemade, solidariedade co paro en Euskal Herria e Grecia ese mesmo día.

Participa, mobilízate connosco e difunde o evento. Grazas!

"Eu, Posición Soto", contributo do camarada Ferrín

2012-09-23T23:47:00.000+02:00

Lois Soto (1902-1981), intelectual e activista que atravesa coma unha fúlgura o século XX e dá sentido profundo ao encontro entre marxismo e nacionalismo galego, era un mito popular na miña nenez de Vilanova dos Infantes. Logo, nos anos cincuenta, Soto, en compaña dunha brillante cohorte de exiliados en México, bombardeou a Galicia máis alerta coa revista Vieiros, monolingüe galega e co cineasta Carlos Velo e o pintor Arturo Souto como deseñadores gráficos. Perante Vieiros, en 1959, ficamos apalambrados e a esa empresa nos sumamos. Logo, Soto explicounos a algúns o proxecto de creación dunha forza política nacionalista de inspiración marxista. Eu aló fun, atrás súa. E naceu en 1963 a Unión do Pobo Galego. Pasados os anos e en 1977, foi Lois Soto que nos seguiu a nós ao nos arredarmos da UPG oficial e levantar a UPG-liña proletaria (logo PGP e Galicia Ceibe).

Lois Soto era ousado na escisión e férreo na polémica. Pero sempre pensaba que, despois da separación, clarificadas as posicións, vén a unidade. Pediu unha e outra vez a unidade da esquerda e do nacionalismo. El procedía dun tempo definido por aquela estrela de luminosidade indeclinábel chamada Dimitrov. A idea de Fronte Popular, de unidade de todas as forzas antifascistas, absolutamente de todas, era a fórmula que a súa xeración considerou válida para frear o avance dos fascismos. Na memoria de Soto estaba gravado a ferro quente un capítulo da historia de Europa. Aquel no que lemos que os socialistas alemáns non quixeron facer Fronte Popular contra o partido nazi e este, así, ocupou o poder. Tamén Lois Soto tiña sempre presente que os pobos de “España” se mantiveran firmes ante os avances do fascismo entre 1936 e 1939 porque a República estaba gobernada por unha Fronte Popular.
Quen queira achegarse á figura de Lois Soto, camarada e mestre meu, inesquencíbel, vexa este excelente libro: Xurxo Martínez González, Luis Soto. A xeira pola unidade galega, Xerais,Vigo, 2011.
Eu ollo no máis Fondo dos Espellos agora e vexo a Lois Soto (do PCE) en 1938 facendo a campaña de apoio á causa da República con Castelao, man a man e en paridade de rango: Nova York,Virginia, Florida, Cuba. Vexo a Soto na Guerra Civil dirixindo Nueva Galicia (de Líster, naturalmente comunista) que acolle nas súas páxinas a tradución galega da Internacional de Pottier feita por Cabanillas. Vexo Benigno Álvarez (PCE, amigo de Soto) falando en galego no congreso en Sevilla do seu partido. E tamén o citado Benigno collido do ganchete de Alexandre Bóveda na campaña electoral da Fronte Popular na provincia de Ourense. Comunistas e nacionalistas trasfundíndose o sangue, pois. Iso miro no Fondo dos Espellos.
Cando a perestroika e o eurocomunismo enganaban e caía o socialismo real, alguén escribiu isto, en galego e en Samarkanda: “Dixo Fiona O’Flaherty (dos Flaherty / puros de Inismore, Aran). Imponse agora / saturar, corcoser, soldar varias cousas / ou fraccións de cousa. / E os do Eixo (Vigo/Ferrol): Pensar. / Ponse Pottier, o da Comuna: Groupons-nous. / Si, agrupémonos –responderon en ton sombirzo / os derrotados no mundo enteiro (porque tiñan / indemne o corazón, naturalmente”.
Coa queda do socialismo real no mundo, sentiuse a necesidade de novo da Fronte, da unidade anticapitalista. E, en Galicia, da unidade independentista ou autodeterminista. Claro que si: era (e é) preciso, saturar, corcoser, soldar varias cousas ou fragmentos de cousa. Daquela, en xaneiro de 1992, catorce obreiros e intelectuais galegos produciron o manifesto titulado POSICIÓN SOTO. Eles eran Anxo A. Rico, Darío Xohán Cabana, Luz Fandiño, Moncha Fuentes, X. M. García Crego, Carme Graña, Alfonso Iglesias Famar, Xosé Lodeiro, Rosa López, X. L. Romero Falque, X. M. Salgado, Francisco Sampedro, Francisco Sebio e o autor deste Fondo dos Espellos.
Rendéndolle homenaxe a Lois Soto e ao seu espírito frentepopulista, os manifestantes expuñan a necesidade dun grande polo político que englobase a totalidade da esquerda en Galicia, a nacionalista e a que, sendo de organización española, defende o dereito de Galicia á súa autodeterminación e independencia. Na Posición Soto convidábase á cooperación de partidos e tamén de organizacións sociais e culturais e de sindicatos obreiros e sociedades agrarias.
O texto completo da Posición Soto pode ser consultado en hemerotecas do núm. 9 (Xaneiro, Febreiro, Marzo de 1992) da revista A Trabe de Ouro. Por suposto este manifesto considera que a unidade de toda a esquerda realmente existente é unha condición necesaria para a expulsión do PP da Xunta de Galicia. Na Posición Soto explícanse claramente os termos da relación prevista entre a FPG, EU e o BNG.
Os actores citados variaron, pero a cuestión de fondo permanece. Hoxe, co achegamento de Anova (onde están o independentismo e o republicanismo nacionalista de esquerda) e EU, faise visíbel unha mudanza profunda da situación política no marco (así, ben cativo) da autonomía que nos concederon.
Persoalmente, eu miro no máis Fondo dos Espellos e non acho cousa máis conveniente para os intereses das clases populares de Galicia que este polo que espero que se concrete da mellor maneira posíbel. Isto é incluíndo Anova e todos os seus compoñentes, nos que se inclúe a FPG, con EU e co BNG. Se tal confluencia se producira, asistiremos a unha mudanza histórica. Calquera outra combinación política suporía a continuación de aquilo que hai e que a maioría non quer.