Ξέρει κανείς τίποτα γι’ αυτό;

http://ergatikosagwnas.blogspot.com/

Του Αντόνιο Γκράμσι

«Μισώ τους αδιάφορους. Πιστεύω ότι το να ζεις σημαίνει να εντάσσεσαι κάπου. Όποιος ζει πραγματικά δεν μπορεί να μην είναι πολίτης και ενταγμένος. Η αδιαφορία είναι αβουλία, είναι παρασιτισμός, είναι δειλία, δεν είναι ζωή. Γι’ αυτό μισώ τους αδιάφορους.
Η αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας. Η αδιαφορία δρα δυνατά πάνω στην ιστορία. Δρα παθητικά, αλλά δρα. Είναι η μοιρολατρία. Είναι αυτό που δεν μπορείς να υπολογίσεις. Είναι αυτό που διαταράσσει τα προγράμματα, που ανατρέπει τα  σχέδια που έχουν κατασκευαστεί με τον καλύτερο τρόπο. Είναι η κτηνώδης ύλη που πνίγει την ευφυΐα. Αυτό που συμβαίνει, το κακό που πέφτει πάνω σε όλους, συμβαίνει γιατί η μάζα των ανθρώπων απαρνείται τη βούλησή της, αφήνει να εκδίδονται νόμοι που μόνο η εξέγερση θα μπορέσει να καταργήσει, αφήνει να ανέβουν στην εξουσία άνθρωποι που μόνο μια ανταρσία θα μπορέσει να ανατρέψει. Μέσα στη σκόπιμη απουσία και στην αδιαφορία λίγα χέρια, που δεν επιτηρούνται από κανέναν έλεγχο, υφαίνουν τον ιστό της συλλογικής ζωής, και η μάζα είναι σε άγνοια, γιατί δεν ανησυχεί. Φαίνεται λοιπόν σαν η μοίρα να συμπαρασύρει τους πάντες και τα πάντα, φαίνεται σαν η ιστορία να μην είναι τίποτε άλλο από ένα τεράστιο φυσικό φαινόμενο, μια έκρηξη ηφαιστείου, ένας σεισμός όπου όλοι είναι θύματα, αυτοί που τον θέλησαν κι αυτοί που δεν τον θέλησαν, αυτοί που γνώριζαν κι αυτοί που δεν γνώριζαν, αυτοί που ήταν δραστήριοι κι αυτοί που αδιαφορούσαν. Κάποιοι κλαψουρίζουν αξιοθρήνητα, άλλοι βλαστημάνε χυδαία, αλλά κανείς ή λίγοι αναρωτιούνται: αν είχα κάνει κι εγώ το χρέος μου, αν είχα προσπαθήσει να επιβάλλω τη βούλησή μου, θα συνέβαινε αυτό που συνέβη;
Μισώ τους αδιάφορους και γι’ αυτό: γιατί με ενοχλεί το κλαψούρισμά τους, κλαψούρισμα αιωνίων αθώων. Ζητώ να μου δώσει λογαριασμό ο καθένας απ’ αυτούς με ποιον τρόπο έφερε σε πέρας το καθήκον που του έθεσε και του θέτει καθημερινά η ζωή, γι’ αυτό που έκανε και ειδικά γι’ αυτό που δεν έκανε. Και νιώθω ότι μπορώ να είμαι αδυσώπητος, ότι δεν μπορώ να χαλαλίσω τον οίκτο μου, ότι δεν μπορώ να μοιραστώ μαζί τους τα δάκρυά μου.
Είμαι ενταγμένος, ζω, νιώθω ότι στις συνειδήσεις του χώρου μου ήδη πάλλεται η δραστηριότητα της μελλοντικής πόλης, που ο χώρος μου χτίζει. Και μέσα σ’ αυτήν την πόλη η κοινωνική αλυσίδα δεν βαραίνει τους λίγους, μέσα σ’ αυτήν κάθε συμβάν δεν οφείλεται στην τύχη, στη μοίρα, μα είναι ευφυές έργο των πολιτών. Δεν υπάρχει μέσα σ’ αυτήν κανείς που να στέκεται να κοιτάζει από το παράθυρο ενώ οι λίγοι θυσιάζονται, κόβουν τις φλέβες τους. Ζω, είμαι ενταγμένος. Γι’ αυτό μισώ αυτούς που δεν συμμετέχουν, μισώ τους αδιάφορους».

11 Φεβρουαρίου 1917

Παρ’ όλα αυτά

Ένα ενδιαφέρον βιβλίο για το Νίκο Ζαχαριάδη κυκλοφορεί σύντομα από τις εκδόσεις Καστανιώτη.  Στο βιβλίο, που επιμελήθηκε ο ιστορικός και δημοσιογράφος του “Ριζοσπάστη” Γιώργος Πετρόπουλος,  “περιλαμβάνεται το σύνολο των δημοσιευμένων κειμένων του Νίκου Ζαχαριάδη της περιόδου 1940-1945. Πρόκειται για δυσεύρετα ντοκουμέντα και άγνωστα στο ευρύ αναγνωστικό κοινό, από τα οποία ελάχιστα έχουν χρησιμοποιηθεί μέχρι σήμερα στην ιστορική έρευνα. Περιέχονται γράμματα, ομιλίες, εισηγήσεις και λόγοι σε κομματικά σώματα του ΚΚΕ, δηλώσεις, συνεντεύξεις, μπροσούρες, καταθέσεις σε δίκες και υπομνήματα του ιστορικού ηγέτη του ελληνικού κομμουνιστικού και αριστερού κινήματος, που συνθέτουν μέρα με τη μέρα το πολιτικό σκηνικό της πιο δύσκολης και της πιο σημαντικής περιόδου στη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Το υλικό αυτό συμπληρώνεται με ιστορικές αναλύσεις, πλήθος σημειώσεων και άλλα ντοκουμέντα με τα οποία αποσαφηνίζονται:

α) Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες γράφτηκαν τα τρία ιστορικά γράμματα του Νίκου Ζαχαριάδη για τον ελληνοϊταλικό πόλεμο – το πρώτο γράμμα του αποκαθίσταται για πρώτη φορά στην πληρότητά του.

β) Η δημιουργία και ο ρόλος που έπαιξε η ελεγχόμενη από τη δικτατορία του Μεταξά Προσωρινή Διοίκηση του ΚΚΕ, ένα κεφάλαιο ανεξερεύνητο στην ιστορία του – αποκαλύπτεται, επίσης για πρώτη φορά, το πλαστό γράμμα της 1ης Οκτωβρίου 1940 και ο ρόλος που έπαιξε στη στάση των εξόριστων κομμουνιστών στον πόλεμο κατά της Ιταλίας.

γ) Το πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο της μεταπελευθερωτικής Ελλάδας, το οποίο αποτέλεσε και τη μήτρα του εμφυλίου πολέμου.

Τα κείμενα που δημοσιεύονται στον παρόντα τόμο θα αλλάξουν τον τρόπο προσέγγισης και πρόσληψης της ιστορικής περιόδου στην οποία αναφέρονται.”

Το βιβλίο αναμένεται να κυκλοφορήσει στις 5 Δεκέμβρη 2011

Αγαπητέ μαθητή, μαθήτρια

Μη σκεφτείς ότι κρατάς άλλο ένα χαρτί που μιλά για το μεγάλο ΟΧΙ που γιορτάζουμε κάθε φορά την 28η Οκτωβρίου. Εμείς οι εκπαιδευτικοί του ΠΑΜΕ, μόνο σαν επέτειο και μνημόσυνο δεν το βλέπουμε. Θέλουμε να σου μιλήσουμε για το νόημα και το σημερινό περιεχόμενο που έχει το ΟΧΙ, η Αντίσταση κι η γιορτή.
Σου λένε κάθε φορά στις γιορτές: «Μια χούφτα Έλληνες, αντιμετώπισαν την πιο καλά εξοπλισμένη αυτοκρατορία». Κράτα το. Πίστεψέ το. Αλήθεια είναι: «η μόνη υπερδύναμη είναι οι λαοί»….φωνάζουμε ακόμα στους δρόμους. Δεν είναι παντοδύναμοι ούτε οι κατακτητές, ούτε οι ντόπιοι δυνάστες. Ο λαός ενωμένος, οργανωμένος μπορεί να τους νικήσει όλους. Όπως έκανε τότε με τους Ιταλούς. Όπως έκανε τότε με το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ που έδιωξε τους Γερμανούς.

Σου λένε καθηγητές στις ομιλίες τους και στο μάθημα: «Το ΟΧΙ το είπε ο λαός». Κάντο πράξη και σήμερα! Το ΟΧΙ απέναντι σε κάθε αυταρχισμό είναι δικαίωμα, είναι υποχρέωσή μας, είναι ανάγκη για να βγει η ιστορία μπροστά. Η απόκρουση των αντιλαϊκών μέτρων σε κάθε εποχή είναι υπόθεση δική σου: του λαού. Όπως ήταν τότε που μια παλλαϊκή επιστράτευση και δράση στήριξε το στρατό στο να αποκρούσει τους Ιταλούς. Όπως ήταν λίγο αργότερα που μια τεράστια διαδήλωση του λαού της Αθήνας ματαίωσε την επιστράτευση και την αποστολή εργαζομένων στα ναζιστικά κάτεργα, που επιχείρησαν οι κατοχικές δυνάμεις. Όπως τώρα που εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες βγήκαν στο δρόμο ενάντια στην φτώχεια και την ανεργία, ενάντια στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, στο ΔΝΤ και την τρόικα.
Λέμε εμείς οι καθηγητές στις γιορτές: «ο λαός πήρε τα όπλα». Πράγματι. Θέριεψε τότε πάλι ο γίγαντας λαός για να σπάσει δεσμά κι αλυσίδες όπως λέει κι ένα αντάρτικο τραγούδι. Όπως θεριεύει και σήμερα. Αλλά δε «θέριεψε» όλος ο λαός. Υπήρξαν κι αυτοί οι «ρεαλιστές» που έτρεξαν να κρυφτούν πίσω απ’ τους προστάτες τους Άγγλους κι Αμερικάνους. Υπήρξαν κι άλλοι που πίστεψαν στην παντοδυναμία του αντιπάλου κι έγιναν συνεργάτες των Γερμανών και κουκουλοφόροι που κάρφωναν λαϊκούς αγωνιστές. Και σήμερα θα δεις παρόμοιους «ρεαλιστές» που πιστεύουν ότι «δε γίνεται τίποτα» ή ότι «οι αντίπαλοι είναι παντοδύναμοι κι ανίκητοι». Έχει η ιστορία παραδείγματα να τους δείξεις. Σαν το 1940 και την ηρωική αντίσταση  του λαού μας.
Ακούς για τα αντίποινα που έκαναν οι Γερμανοί στους αντάρτες. Πάντα έτσι γίνεται. Πάντα ο τύραννος προσπαθεί να τρομοκρατεί τους αγωνιστές κι όλο το λαό που τους στηρίζει. Και τότε και τώρα. Τώρα που το κράτος και το παρακράτος τρομάζει με το μέγεθος του κινήματος που αναπτύσσεται κι αναγκάζεται να βγάζει τα «κρυφά χαρτιά του»: τους προβοκάτορες, αναρχοφασίστες-κουκουλοφόρους να χτυπάνε το λαό στις συγκεντρώσεις και τις πορείες. Όπως τότε όμως που οι αντάρτες είχαν οργανώσει την αυτοάμυνα και την προστασία των λαϊκών αγωνιστών, έτσι και τώρα το ΠΑΜΕ περιφρουρεί τις συγκεντρώσεις του κι έχει τη δυνατότητα να απωθεί τους τραμπούκους και τους τρομοκράτες.
Ακούς στο αντάρτικο τραγούδι που λέει : «Το ΕΑΜ μας έσωσε απ’ την πείνα»…Είναι ακριβώς έτσι: όταν οι κατακτητές έκλεβαν με το ζόρι όλα τα αγαθά που παρήγαγε η Ελληνική γη για να θρέψουν τις μαύρες λεγεώνες τους, το ΕΑΜ οργάνωσε τη μάχη της σοδειάς. Φρουρούσε με τα όπλα του ΕΛΑΣ τα χωράφια και τα χωριά που ο κόσμος μάζευε τη σοδειά του. Ταυτόχρονα βοήθησε κιόλας στο μάζεμα αυτής της σοδειάς. Οργάνωνε συσσίτια στις πόλεις και στα χωριά. Έτσι και σήμερα, που τα φαινόμενα της φτώχειας και της πείνας επανέρχονται μέσα στα σπίτια μας, στους μαθητές του διπλανού θρανίου, στα παιδιά που λιποθυμάνε στα σχολεία απ’ την πείνα. Χρειάζεται πάλι να οργανώσουμε τον αγώνα ενάντια στη φτώχεια.
Χρειάζεται να αγωνιζόμαστε για την κοινωνία των αναγκών και των ονείρων μας. Αυτή που θα κατοχυρώνει το δικαίωμα στη δουλειά, στη μόρφωση, στον ελεύθερο χρόνο και θα απαγορεύει την ανεργία, την πείνα, τα ναρκωτικά. Αυτή που οργάνωνε κι ονειρευόταν και το ΕΑΜ: «λαοκρατία» έλεγε τότε το ΕΑΜ. Σήμερα το σύγχρονο περιεχόμενο της πάλης του ΕΑΜ είναι ο αγώνας για λαϊκή εξουσία και λαϊκή οικονομία. Μια κοινωνία όπου αυτός ο λαός που παράγει τον πλούτο, υλικό και πνευματικό, θα τον δικαιούται και θα τον απολαμβάνει. Δε θα υπάρχουν παράσιτα, τραπεζίτες, βιομήχανοι, κεφαλαιοκράτες που να πίνουν το αίμα και τον ιδρώτα του λαού, που θα κλέβουν τον κόπο τον γονιών σου.

Ίσως να έχεις ακούσει ότι οι αντάρτες στα μέρη που ελευθέρωναν κατοχύρωναν τη λαϊκή δικαιοσύνη, τη λαϊκή παιδεία, έκαναν θέατρα, πολιτιστικές εκδηλώσεις, κλπ. Αλήθεια είναι. Το ΕΑΜ ήταν ταυτόχρονα μορφωτικό κίνημα. Οργάνωνε μαθήματα και σχολεία που λειτουργούσαν κανονικά στην «Ελεύθερη Ελλάδα» όπως λέγανε τότε τις περιοχές που είχε ελευθερώσει ο ΕΛΑΣ. Το ΕΑΜ έλεγε: «Ένας λαός–μια παιδεία». Όπως και σήμερα που αγωνιζόμαστε για να έχουν όλοι οι μαθητές βιβλίο, σχολείο και δάσκαλο. Για να έχουν όλοι οι μαθητές δικαίωμα στη μόρφωση και στη γνώση, ενάντια στην πολιτική που μετατρέπει το σχολείο σε επιχείρηση και το γονιό και το μαθητή πελάτη σ’ ένα σχολείο της φτηνής κατάρτισης. Που κάνει τη μόρφωση απλησίαστο εμπόρευμα.

Ίσως να έχεις διαβάσει στο σχολείο ή στο σπίτι σου το βιβλίο «Τα ψηλά βουνά». Βιβλίο που θυμάσαι για την ποιότητά του και την ζωντάνια του. Αυτό το βιβλίο μαζί με άλλα παρόμοια ήταν σχολικό βιβλίο που είχε τότε εκδώσει το ΕΑΜ. Σκέψου το σε αντιπαράθεση με τα σημερινά σχολικά βιβλία, που επιχειρούν τη διαστρέβλωση της ιστορίας. Που σου κρύβουν το μεγαλείο της εθνικής αντίστασης και επιχειρούν να σου κρύψουν τις αγωνιστικές σελίδες της αληθινής ιστορίας του λαού μας.

Ψάξτα όλα αυτά. Μάθε!

Είναι η δική σου ιστορία. Κι είναι δίπλα σου. Η ιστορία αυτή είναι ζωντανή ακόμα. Ίσως να είναι ο παππούς κι η γιαγιά σου. Ίσως να είναι η φωτογραφία του σκοτωμένου συγγενή που έχετε στο σαλόνι σας. Και σίγουρα είναι αυτοί οι γέροι που κρατούν το λάβαρο των αγωνιστών της εθνικής αντίστασης. Η ΠΕΑΕΑ. Αυτοί έγραψαν αυτές τις «λαμπρές σελίδες». Βρες τους. Ρώτα τους. Κάλεσέ τους στο σχολείο σου να σου μιλήσουν γι’ αυτά που έζησαν. Γι’  αυτά που έκαναν και που είναι ανάγκη να τα μαθαίνουμε, γιατί χρειάζεται να τα ζωντανέψουμε με τη νέα αντεπίθεση και αντίσταση της εποχής μας. Για να φέρουμε πιο κοντά τη νίκη του λαού μας στις νέες συνθήκες.

Αθήνα 24 Οκτωβρίου 2011

Κατέβασε την επιστολή

Έπεσε στα χέρια μου μια “Δήλωση αδυναμίας πληρωμής” ενός πολύτεκνου εκπαιδευτικού από την Πάτρα. Τη δημοσιεύω γιατί είναι κρίμα τέτοια μνημεία αντίστασης να τα απολαμβάνουν μόνο το υπουργείο Οικονομικών και η Γ’ ΔΟΥ Πατρών. Διαβάστε:

ΔΗΛΩΣΗ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ
ΠΡΟΣ: Το Υπουργείο Οικονομικών (δια της   Γ΄ Δ.Ο.Υ. ΠΑΤΡΩΝ)

Με το εκκαθαριστικό σημείωμα εισφορών και τέλους επιτηδεύματος  του Ν. 3986/2011  (αρ. δήλωσης 102270)  που παρέλαβα, ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ υπάρχει απαίτηση 1.081,07 ευρώ του Υπουργείου Οικονομικών, από εμένα και τη 10/μελή οικογένειά μου.
Α΄) ΕΠΕΙΔΗ η εισφορά του άρθρου 29 του νόμου 3986/2011 αφορά μόνο φυσικά πρόσωπα, τα οποία έχουν ήδη υπερφορολογηθεί είτε με μεγάλους φορολογικούς συντελεστές στο εισόδημα, είτε με την πληρωμή απαράδεκτα υψηλών συντελεστών ΦΠΑ και άλλων έμμεσων φόρων, σε αντίθεση με τα νομικά πρόσωπα που έχουν χαμηλούς αντίστοιχους συντελεστές φόρου εισοδήματος και σχεδόν μηδενική επιβάρυνση από το ΦΠΑ (λόγω του συμψηφισμού ΦΠΑ πωλήσεων-αγορών ) κατά παράβαση της αρχής της αναλογικότητας που προβλέπει το άρθρο 4 παρ.5, σε συνδυασμό με το άρθρο 25 παρ.1 του Συντάγματος και της αρχής της ίσης μεταχείρισης που προβλέπει το αρθ. 4 παρ. 1 & 2, του Συντάγματος.
Β΄) ΕΠΕΙΔΗ η παρ. γ της παρ.4 του άρθρου 29 του Ν 3986/2011, στην ουσία μου αποστερεί το δικαίωμα της παροχής έννομης προστασίας, κατά παράβαση του αρθ. 20 παρ 1 του Συντάγματος.
Γ΄) ΕΠΕΙΔΗ η απουσία διαχρονικής πολιτικής βούλησης για πάταξη της φοροδιαφυγής και δίκαιη κατανομή των φόρων, έχει αποστερήσει τεράστια ποσά από το Δημόσιο, με αποτέλεσμα να επιβαρύνομαι άδικα και δυσανάλογα με φόρο εισοδήματος, φόρο προστιθέμενης αξίας, φόρο μεταβίβασης ακίνητων κλπ.
Δ΄) ΕΠΕΙΔΗ το εισόδημά μου έχει μειωθεί δραματικά, εξαιτίας του μνημονίου και της οικονομικής κρίσης και αδυνατώ να ανταποκριθώ σε βασικές ανάγκες, το οποιοδήποτε νέο εισπρακτικό μέτρο εις βάρος μου αντίκειται στην Συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή του σεβασμού και της προστασίας της αξίας του ανθρώπου που αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας (άρθρο 2 παρ.1 του Συντάγματος).

Ε΄) ΕΠΕΙΔΗ είμαι Πολύτεκνος ( έχω οκτώ-8- εν ζωή τέκνα, από 20 έως 4 ετών) και δεν έχω άλλες αντοχές, διότι εκτός των βασικών εξόδων της 10/μελούς οικογενείας μου (2 γιοί φαντάροι, 2 κόρες σε φροντιστήρια λόγω «Πανελληνίων», Αγγλικά, Γαλλικά κλπ…κλπ…)  πληρώνω μηνιαίως στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο  915 € για στεγαστικά δάνεια…και 236 € στο ΜΤΠΥ για 3/ετές δάνειο…κλπ…..
ΣΤ΄) ΕΠΕΙΔΗ παραβιάζετε την αρχή της αναλογικότητας που καθιερώνεται στο άρθ. 4  παρ. 5 και άρθ. 25 παρ.1 εδ. δ΄του Συντάγματος κατά την οποία « οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους». Και τούτο διότι δια της άνω κλίμακας ο φορολογούμενος που δήλωσε καθαρό εισόδημα 12.000,00 € δεν επιβαρύνεται με την εν λόγω εισφορά, ενώ ο δηλώσας εισόδημα κατά 1 μόλις ευρώ μεγαλύτερο (12.001,00 €) υπόκειται σε εισφορά. Επιπλέον δεν εξαιρεί ή δεν κλιμακώνει τις οικογένειες με πολλά μέλη ανάλογα με τη φοροδοτική τους ικανότητα, δεδομένου ότι καλούνται να αντιμετωπίσουν πολύ περισσότερα βάρη, με αποτέλεσμα να παραβιάζεται ΚΑΤΑΦΑΝΩΣ η διάταξη του άρθ. 21 παρ. 1 και 5 του Συντάγματος  και την ισχύουσες ειδικές διατάξεις του αρθ. 8 του  Ν 1910/1944.

Ζ΄) ΕΠΕΙΔΗ παραβιάζετε την αρχή της ίσης μεταχείρισης, αντίθετα με το άρθ. 4 παρ. 1 του Συντάγματος,  διότι μεταξύ άλλων επιβάλλεται και έκτακτη εισφορά για κατοχή αυτοκινήτου, χωρίς να εξαιρούνται τα αυτοκίνητα πολυτέκνων, που έχουν κυβισμό και αριθμό θέσεων ανάλογο με τον αριθμό των μελών της οικογενείας τους, απαραίτητα για την μεταφορά της, καθώς και οχήματα ΑΜΕΑ.

Για τους παραπάνω λόγους
Σας ενημερώνω ότι επειδή, όπως προανέφερα οι διατάξεις του  Ν. 3986/2011 είναι παράνομες και αντισυνταγματικές,

Αρνούμαι

να πληρώσω το εκκαθαριστικό σημείωμα εισφορών και τέλους επιτηδεύματος και δεν συναινώ σε οποιοδήποτε διοικητικό μέτρο που σχετίζεται με το προαναφερόμενο εκκαθαριστικό και σε συμψηφισμό με απαιτήσεις που έχω από το Δημόσιο. Με την ρητή επιφύλαξη κάθε νομίμου δικαιώματός μου, δηλώνω ότι θα προβώ σε οποιαδήποτε αναγκαία ενέργεια (εξώδικη ή δικαστική) κατά παντός υπευθύνου, προκειμένου να διαφυλάξω και προασπίσω τα Συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματά μου.

Συνεπώς:

Κύριοι, Δεν σας πληρώνω, αφού δεν φορολογείτε, δεν εισπράττετε και δεν δεσμεύετε τις περιουσίες αυτών που φοροδιαφεύγουν. Μέχρι σήμερα τα κανάλια αναφέρονται σε 37 δισεκατομμύρια από ανείσπρακτους φόρους, τους οποίους δήθεν δεν μπορείτε και δεν θέλετε να εισπράξετε. Π.χ. ακούσαμε ότι κάποια κρατικός υπάλληλος υπεξαίρεσε 16 εκατομμύρια ευρώ και της επιβλήθηκε η ποινή της εξάμηνης διακοπής από την εργασία της… Και για όλα αυτά ζητάτε να πληρώσω εγώ ο μισθωτός και υπερπολύτεκνος;;;

Δεν  πληρώνω, γιατί αποτύχατε εδώ και 30 χρόνια να φτιάξετε την υγεία, την παιδεία και γενικά όλες εκείνες τις υποδομές που πρέπει να έχει ένα σύγχρονο κράτος.
Δεν πληρώνω, γιατί αναλάβατε την διακυβέρνηση με ψέματα και συνεχίζετε να κυβερνάτε με ψέματα.
Δεν πληρώνω, γιατί δεν έχετε εντολή από τον λαό, να υπογράφετε τέτοιου είδους μνημόνια και μεσοπρόθεσμα…
Δεν πληρώνω, γιατί αρνούμαι να ταΐζω μια Ολιγαρχία ανθρώπων και την κλίκα τους, που το μόνο που ξέρουν να κάνουν είναι να προδίδουν τα όνειρα του λαού και να ζουν εις βάρος του.

Και βέβαια θα πληρώσω την συμμετοχή μου στο κράτος μου, όταν αυτό αποφασίσει να γίνει δίκαιο και να κατανέμει τα βάρη δίκαια…
Και βέβαια θα πληρώσω, όταν αυτοί που μας κυβερνάνε και οι δημόσιοι λειτουργοί θα λειτουργήσουν για το κοινό συμφέρον και όχι για να φτιάξουν περιουσίες…

Τελειώνοντας, θέλω να σας τονίσω ότι ο Ραγιάς ξύπνησε, από εδώ και στο εξής θα ακούτε και θα νοιώθετε μόνο την οργή του…

Υποδουλώσατε τα όνειρά μου και το μέλλον των παιδιών μου. Και θέλετε και αμοιβή;;; ΕΛΕΟΣ  ΠΙΑ!

Τέλος, σας διαμηνύω με όλη τη δύναμη της ψυχής και των πνευμόνων

« ΟΥΚ ΑΝ ΛΑΒΗΣ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΜΗ ΕΧΟΝΤΟΣ»…

Πάτρα  7-10-2011

Ζαφειράκης  Γ. Κων/νος

ΑΦΜ: ************

e-mail: costaszaf@yahoo.gr

Υ.Γ.

1. «Χρήματα υπάρχουν» και πάμπολλα μάλιστα!!! Οι καταθέσεις «ορισμένων» Ελλήνων στις Ελβετικές Τράπεζες –όπως μαθαίνουμε – ανέρχονται σε πολλά δις € (Είμαστε 2οι στον κόσμο σε…καταθέσεις). Αν τα θέλετε, πάρτε τα!!!!!!! Τι περιμένετε εμάς τους ταλαίπωρους, να μας μαδήσετε;…ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΟ!!!
2. Ψάξτε σε όλον τον κόσμο. Σας δίνω το δικαίωμα – με την παρούσα επιστολή μου – όσα χρήματα βρείτε κατατεθειμένα σε οποιαδήποτε τράπεζα της υφηλίου να τα κατάσχετε!!! Κάντε όμως το ίδιο σε όλους τους ύποπτους!!! Τους γνωρίζετε πολύ καλά!!! Αν τολμάτε…
3. Σας υπενθυμίζω σχετικά και ισχύοντα… ακόμη ΑΡΘΡΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ:
‘Αρθρο 2: Πρωταρχικές υποχρεώσεις της πολιτείας
1. O σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας.
‘Αρθρο 4: Ισότητα των Ελλήνων
1. Oι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου.
2. Οι Έλληνες και οι Eλληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις.
5. Oι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους.
‘Αρθρο 20: Έννομη προστασία, δικαίωμα προηγούμενης ακρόασης
1. Kαθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σ’ αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή συμφέροντά του, όπως νόμος ορίζει.
2. Tο δικαίωμα της προηγούμενης ακρόασης του ενδιαφερομένου ισχύει και για κάθε διοικητική ενέργεια ή μέτρο που λαμβάνεται σε βάρος των δικαιωμάτων ή συμφερόντων του.
‘Αρθρο 25: Αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου, προστασία θεμελιωδών δικαιωμάτων
1. Τα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου και η αρχή του κοινωνικού κράτους δικαίου τελούν υπό την εγγύηση του Κράτους. Όλα τα κρατικά όργανα υποχρεούνται να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκησή τους. Τα δικαιώματα αυτά ισχύουν και στις σχέσεις μεταξύ ιδιωτών στις οποίες προσιδιάζουν. Oι κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα αυτά πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα είτε από το νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας.
Ο ίδιος

Κράτησε σχεδόν 35 χρόνια, μια ολόκληρη ζωή.

Όπως συμβαίνει συνήθως, η αιτία ήταν τρίτα πρόσωπα.

Μα ακόμα κι έτσι, δεν μπορείς ποτέ να διαγράψεις αυτό που αγάπησες. Κι ας έγινε το αντίθετο.

Και συνεχίζεις. Πιο μόνος. Πιο ώριμος. Μα και πιο ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΑ ΚΟΚΚΙΝΟΣ!!!

Ένα βιβλίο που δεν πρέπει να λείψει από καμιά βιβλιοθήκη “Είναι ο καπιταλισμός ηλίθιε“!

Αυτό τον ιδιαίτερα καυστικό τίτλο χρησιμοποιεί ο Νίκος ο Μπογιόπουλος για να ταρακουνήσει αυτούς που ακόμα δεν κατάλαβαν.

Ο συγγραφέας απαντά στους χορτάτους της αντίπερα όχθης που χαρακτηρίζουν «δονκιχοτισμό και ουτοπία» την προοπτική “μιας Ελλάδας και ενός κόσμου χωρίς εκμεταλλευτές και καταπιεζόμενους, χωρίς πλούσιους και φτωχούς, χωρίς κεφαλαιοκράτες «αφέντες» και μισθωτούς «δούλους»” με το αφοπλιστικό επιχείρημα: «Πρόοδος είναι η υλοποίηση της μιας μετά την άλλη Ουτοπίας».

Το βιβλίο που έρχεται να συμπυκνώσει χρόνια έρευνας και αρθρογραφίας του Νίκου στο «Ριζοσπάστη» διατίθεται από τις εκδόσεις ΛΙΒΑΝΗ σε προσιτή για τα βαλάντια των μισθωτών τιμή.

Who is who

Όσοι δεν γνωρίζετε το Νίκο Μπογιόπουλο μάλλον δεν διαβάζετε  «Ριζοσπάστη», ούτε ακούτε «902». Σίγουρα όμως θα έχετε δει κι ακούσει τις αντιπαραθέσεις του με τους εκπρόσωπους της «αντίπερα όχθης» σε τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων.

Ο Νίκος Μπογιόπουλος γεννήθηκε το 1967 στην Αθήνα. Σπούδασε στο Οικονομικό τμήμα του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Εργάζεται από το 1992 ως δημοσιογράφος στο «Ριζοσπάστη». Έχει συνεργαστεί με ραδιοφωνικούς σταθμούς και περιοδικά. Προηγούμενα βιβλία του το Βαλκάνια ― 78 μέρες «στόχος» του ΝΑΤΟ (εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή) και σε συνεργασία με τον Δημήτρη Μηλάκα το Ποδόσφαιρο: Μια θρησκεία χωρίς απίστους (εκδόσεις Λιβάνη).

Αν και πλέον δεν είμαι άμεσα ενδιαφερόμενος, το είδα και έφριξα:

Μετά τα ναρκωτικά με συνταγή γιατρού, τώρα θα συνταγογραφείται και το τσιγάρο (!!!) αν πιστέψουμε την παρακάτω είδηση (που βρήκα εδώ):

“Κάπνισμα με συνταγή!

Ένα καινοτόμο νομοσχέδιο σκοπεύει να εφαρμόσει η Ισλανδία με σκοπό να μειώσει το ποσοστό καπνιστών της χώρας. Σύμφωνα λοιπόν με δημοσίευμα της ιστοσελίδας «Times» όλα τα προϊόντα καπνού θα πωλούνται στους ενδιαφερόμενους μόνο κατόπιν ιατρικής συνταγής, ενώ θα μπορούν να τα προμηθευτούν αποκλειστικά από τα φαρμακεία.
Έτσι οι επίδοξοι καπνιστές, πρέπει να είναι πάνω από 20 χρονών, χρειάζεται να πάρουν μέρος σε ένα πρόγραμμα αποτοξίνωσης από τη νικοτίνη. Αν δεν καταφέρουν να το ολοκληρώσουν με επιτυχία, τότε ο γιατρός τους θα τους «γράφει» τα αγαπημένα τους τσιγάρα.
Το μέτρο αυτό είναι μέρος ενός ευρύτερου νομοσχεδίου 10ετούς διάρκειας που θα έχει σαν στόχο να απαγορεύσει το κάπνισμα σε όλους τους δημόσιος χώρους, συμπεριλαμβανομένων των πάρκων και των πεζοδρομίων με σκοπό να προστατεύσει τα νέα παιδιά από το να ξεκινήσουν την επιβλαβή συνήθεια.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι τα τελευταία 20 χρόνια η Ισλανδία έχει καταφέρει να το περιορίσει κατά 15% αυξάνοντας την τιμή των τσιγάρων μέσω της «τσουχτερής» φορολογίας στα προϊόντα καπνού.”

Αυτό που βλέπω εγώ είναι πως η παροχή ναρκωτικών που σκοτώνουν το σώμα και το πνεύμα των λαών διευκολύνεται ενώ η κατανάλωση νικοτίνης διαρκώς ποινικοποιείται.  Και, τώρα, θα περνά από τα ασφαλιστικά ταμεία για συνταγογράφηση. Μόνο που σε μας δεν θα υπάρχουν πια ταμεία για να συνταγογραφούν.  Πάντως, θα ήθελα να δω τα μούτρα των γιατρών όταν θα τους λένε:

“Γράψε μου μια αντιβίωση κι ένα depon. Α, ναι!  Γράψε και μια κούτα Cooper lights”.

Όχι! Σήμερα δεν γράφω για να πανηγυρίσω.

Ούτε για το 38ο πρωτάθλημα της ομάδας, ούτε για τη νίκη σε ένα ντέρμπι.

Για μένα, για μας όλους που η εφηβεία μας προσγειώθηκε απότομα στα τουρνικέ

κείνη την Κυριακή 8 Φλεβάρη 1981, άλλο ήταν το φάντασμα που μας στοίχιωνε: το 6-0.

Εκείνο το 6-0.
Και να, πώς ένας αγώνας που τον βλέπεις με αδιαφορία ακόμα κι όταν το σκορ είναι 4-0 και 5-0 γίνεται ρεύμα που σε ηλεκτρίζει όταν έρχεται αυτό το σκορ. Σου ξυπνάει μνήμες, μιας χαράς που έγινε τραγωδία. Και, τότε πιάνεις τον εαυτό σου να παρακαλά με αγωνία να μην αλλάξει αυτό που γράφει ο πίνακας. Έτσι για να ξορκίσεις αυτή την κατάρα.
Και μετά τα 90 λεπτά ενός ποδοσφαιρικού αγώνα νοιώθεις πλήρης. Γι αυτό και μόνο γι΄αυτό.

Ξέρω πως κανείς μη Ολυμπιακός, κανείς κάτω από τα 40 δεν θα μπορέσει να καταλάβει.

Δεν πειράζει. Δεν είναι απαραίτητο. Αρκει που εγώ νοιώθω πως από σήμερα μπορώ να βλέπω αυτό το σκορ χωρίς να βουρκώνω.