Αναπλαστική Σχολή Πατρών (Α.Σ.Π.)

" Ένα Χαμόγελο..."

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Wed, 11 Nov 2009 05:58:00 +0000

Ἕνα χαμόγελο δέν στοιχίζει τίποτα, κι ὅμως εἶναι πολύτιμο.
Κρατάει μόνο μιά στιγμή, ἀλλά ἡ ἀνάμνησή του μπορεί νά εἶναι αἰώνια.
Ἕνα χαμόγελο ἀνακουφίζει τόν κουρασμένο, παρηγορεί τόν λυπημένο καί σκορπίζει τή γαλήνη στό σπίτι.
Κι ὅμως, δέν ἀγοράζεται, δέν δανείζεται, δέν κλέβεται, γιατί ἔχει μόνο ἀξία ὅταν προσφέρεται.
Κι ἀν καμιά φορά συναντήσετε στή ζωή σας κάποιον που δέ σας δίνει τό χαμόγελο που ἀξίζετε, φανεῖτε γενναιόδωροι καί δώστε του ἐσείς τό δικό σας. Γιατί κανένας δέν εἶναι τόσο φτωχός που νά μή μπορεί νά δώσει ἕνα χαμόγελο, καί κανένας δέν εἶναι τόσο πλούσιος πού νά μήν ἔχει ἀνάγκη ἀπό ἕνα χαμόγελο. Καί πάντως κανένας δέν ἔχει περισσότερη ἀνάγκη ἁπό ἕνα χαμόγελο ἀπό αὑτόν πού δέ μπορεί νά τό δώσει στούς ἄλλους.

(via)

" Ο Χριστός το Ζητούμενο... "

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Tue, 10 Nov 2009 05:43:00 +0000

Στην Εκκλησία αγωγή σημαίνει οδηγία, οδήγηση των ανθρώπων όχι προς συγκεκριμένες ιδέες ή αξίες ή ιδανικά, αλλά οδήγηση των ανθρώπων εις την αγάπη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Αγωγή στην Εκκλησία σημαίνει να μάθει ο άνθρωπος να αγαπά το Χριστό, γιατί αυτό είναι το ζητούμενο της.

Η Εκκλησία μιλά για την αγάπη προς το Θεό. Μια εκκοσμικευμένη αντίληψη της θρησκείας, της Εκκλησίας, μιλά για την πίστη εις τον Θεό και μόνο αυτή. Ενώ το τέλειο εις την Εκκλησία είναι η αγάπη η οποία θα παραμείνει εις τους αιώνας, αφού τόσο η πίστη όσο και η ελπίδα θα καταργηθούν εις την εσχάτη ημέρα και εκείνο που θα απομείνει θα είναι η αγάπη. Επομένως το ζητούμενο εις τον άνθρωπο είναι να μάθει να αγαπά το Θεό.

Το να πιστεύει στο Θεό είναι ένα βασικό σκαλί, είναι το πρώτο, το οποίο το πατά και ανεβαίνει στο επόμενο και στο επόμενο. Δε μένει σ' αυτό μόνο, γιατί ένας άνθρωπος, δεν μπορεί να παραδώσει τη ζωή του ολόκληρη σε κάτι το οποίο απλώς το πιστεύει. Αν είναι τόσο ιδεολόγος, μπορεί να το κάνει, όπως γίνεται σε άλλες περιπτώσεις στην καθημερινότητα που βλέπουμε γύρω μας. Αλλά όμως εις την Εκκλησία αυτό το οποίο υπάρχει είναι η αγάπη του Χριστού.

Σε μας ο Χριστός είναι το ζητούμενο. Ο Χριστός είναι αυτός, ο οποίος είναι ο Διδάσκαλος του κάθε ανθρώπου. Βλέπετε πόσο ωραία ο Κύριος εις το Ευαγγέλιο μας λέει: "Μάθετε απ’ εμού...". Δηλαδή ο άνθρωπος μαθαίνει από τον Χριστό, από τον ίδιο τον Χριστό, από τη ζωή του Χριστού, από τα λόγια του Χριστού, άλλα προ πάντων από την εμπειρία της αγάπης του Θεού μέσα του. Γι’ αυτό αυτή η εμπειρία είναι τόσο δυνατή που νικά όλες τις αγάπες του κόσμου τούτου.

" 'Ωρα για Γέλιο... "

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Mon, 09 Nov 2009 07:00:00 +0000

ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΤΥΠΟΣ ΜΕ ΜΗΧΑΝΑΚΙ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΜΕ ΜΙΑ

ΜΑΥΡΗ ΣΑΚΟΥΛΑ.

ΦΤΑΝΟΝΤΑΣ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ, ΤΟΝ ΣΤΑΜΑΤΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΡΩΤΟΥΝ:

ΤΙ ΕΧΕΙΣ ΣΤΗ ΣΑΚΟΥΛΑ ΑΡΧΗΓΕ?

ΧΩΜΑ!

ΚΑΛΑ, ΚΑΛΑ, ΑΝΟΙΞΕ ΤΗ ΣΑΚΟΥΛΑ ΜΕΓΑΛΕ...

ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΗ ΣΑΚΟΥΛΑ Ο ΤΥΠΟΣ ΚΑΙ ΤΙ ΝΑ ΔΟΥΝ ......ΧΩΜΑ!

ΑΦΟΥ ΣΑΣ ΤΟ ΕΙΠΑ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ, ΧΩΜΑ ΚΟΥΒΑΛΑΩ!

ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΚΥΡΙΕ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ! ΠΕΡΑΣΤΕ.

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΥΤΗ ΣΥΝΕΧΙΖΟΤΑΝ ΜΗΝΕΣ, ΠΟΥ ΛΕΤΕ, Ε, ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΛΕΝΕ:

ΡΕ ΕΣΕΙΣ, ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΕΙ Ο ΤΥΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΜΗΧΑΝΑΚΙ? ΚΑΤΣΕ ΚΑΙ

ΟΤΑΝ ΞΑΝΑΕΡΘΕΙ ΘΑ ΤΟΥ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΔΕΙΓΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΜΑ.

ΟΝΤΩΣ ΟΤΑΝ ΕΡΧΕΤΑΙ:

ΣΤΑΜΑΤΑ, ΑΝΟΙΞΕ ΤΗ ΣΑΚΟΥΛΑ.

ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ? ΤΙ ΠΑΘΑΤΕ?

ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΔΕΙΓΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΩΜΑ, ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΓΙΑ ΑΝΑΛΥΣΗ.

ΚΑΛΩΣ, ΚΑΛΩΣ.

ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΑ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΤΥΠΟΣ:

ΧΙΛΙΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΚΥΡΙΕ ΕΙΧΑΤΕ ΔΙΚΑΙΟ, ΔΕΝ ΒΡΕΘΗΚΕ ΚΑΜΙΑ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΟΥΣΙΑ

ΣΤΟ ΔΕΙΓΜΑ.

ΑΦΟΥ ΣΑΣ ΤΟ ΕΙΠΑ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ, ΕΙΜΑΙ ΚΑΘΑΡΟΣ!

ΔΕ ΘΑ ΞΑΝΑΓΙΝΕΙ, ΠΕΡΑΣΤΕ, ΤΟΥ ΛΕΝΕ.

ΠΕΡΝΟΥΣΑΝ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ, Ε, ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟΝ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ

ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΕΕΙ:

ΑΚΟΥ ΦΙΛΕ, ΕΓΩ ΣΕ 2 ΒΔΟΜΑΔΕΣ ΠΑΙΡΝΩ ΣΥΝΤΑΞΗ, ΔΕ ΘΑ ΣΕ ΚΑΡΦΩΣΩ ΑΛΛΑ

ΘΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ, ΚΑΝΕΙΣ ΛΑΘΡΕΜΠΟΡΙΟ?

....ΝΑΙ!

ΚΑΙ ΤΙ ΠΕΡΝΑΣ???

ΜΗΧΑΝΑΚΙΑ !!!

" H Iστορία 2 Φίλων..."

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Sun, 08 Nov 2009 06:00:00 +0000

Είναι η ιστορία 2 φίλων που περπατούν στην έρημο. 

Κάποια στιγμή τσακωθήκανε και ο ένας από τους δυο
έδωσε ένα χαστούκι στον άλλο.
Αυτός ο τελευταίος, πονεμένος αλλά χωρίς να πει τίποτα,
έγραψε στην άμμο,
«ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΧΑΣΤΟΥΚΙΣΕ»

Συνέχισαν να περπατούν μέχρι που βρήκαν μια όαση όπου
αποφάσισαν να κάνουν μπάνιο.
Αλλά αυτός που είχε φάει το χαστούκι παραλίγο να πνίγει
και ο φίλος του τον έσωσε.
Όταν συνήλθε, έγραψε πάνω σε μια πέτρα
«ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΗ ΖΩΗ»

Αυτός που τον είχε χαστουκίσει και στη συνέχεια του έσωσε την ζωή,
τον ρώτησε...
'Όταν σε χτύπησα έγραψες πάνω στην άμμο, 
και τώρα έγραψες πάνω στην πέτρα.
Γιατί;;

Ο άλλος φίλος απάντησε: όταν κάποιος μας πληγώνει
πρέπει να το γράφουμε στην άμμο,
όπου οι άνεμοι της συγνώμης μπορούν να το σβήσουν.
Αλλά όταν κάποιος κάνει κάτι καλό για μας,
πρέπει να το χαράζουμε στην πέτρα,
όπου κανένας άνεμος δεν μπορεί να το σβήσει!!

ΜΑΘΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ   ΤΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΣΟΥ ΣΤΗΝ  ΑΜΜΟ
ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΡΑΖΕΙΣ ΤΙΣ ΧΑΡΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ  ΠΕΤΡΑ!!


Στείλε αυτή τη φράση στους ανθρώπους που δεν ξεχνάς.

Αν δεν στείλεις σε κανένα,
αυτό σημαίνει ότι είσαι βιαστικός και ότι ξεχνάς τους φίλους σου
--------------------

" Nεομάρτυρες στον 20ο αιώνα..."

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Sat, 07 Nov 2009 07:35:00 +0000

" Aναζητήσεις.."

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Sat, 07 Nov 2009 07:11:00 +0000

(photo via)

Μοναχού Μάρκελου, Άγιο Όρος

ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ

Διά τρία πράγματα απορώ:

Διά την αγαθότητα του Θεού,
δια την μακροθυμία του Θεού,
δια την Ενανθρώπηση του Χριστού.

Και το τέταρτο:

Πώς είμεθα πτωχοί πνευματικά

έχοντας ένα πλούσιο πατέρα.

Τρία πράγματα επιζητώ:

Να ιδώ το σκότος της ψυχής μου,
να ιδώ το φως του νοός μου,
να προσεύχομαι για τον πόνο του κόσμου.

Και το τέταρτο:

Να πίπτω ικετευτικά στα πόδια του Χριστού.

Τρία θέματα μελετώ:

Την αιώνιο Βασιλεία των ουρανών,
την αιώνιο κόλαση,
την Δευτέρα Παρουσία του Χριστού.

Και το τέταρτο:

Την αποκαραδοκία της κτίσεως (Ρωμ.ή,19)

Τρία πράγματα κατά σκοπόν επιδιώκω:

Την αδιάλειπτο αυτενεργό προσευχή,
την στάση του νοός μου εν τη προσευχή,
την γύμνωση του νοός μου εκ παντός

νοήματος κατά την ώρα της προσευχής.

Και το τέταρτο:

Να μην στενοχωρώ την Μαννούλα μου,

την Παναγία.

Χοϊκή χείρ αμαρτωλού μοναχού Μ.

Άγιον Όρος

" Τι Όμορφη Αγάπη... "

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Sun, 01 Nov 2009 08:00:00 +0000

Ὁ ὑποτακτικὸς κάποιου Γέροντα ἔμενε σὲ μία καλύβα δέκα μίλια μακριὰ ἀπὸ τὴ σκήτη. Μία μέρα θέλησε νὰ τὸν εἰδοποιήσει ὁ Γέροντας νὰ ἔλθει νὰ πάρει τὸ ψωμί του. Ὕστερα ὅμως σκέφθηκε: Γιὰ λίγα ψωμιὰ νὰ κάνω τὸν Ἀδελφὸ νὰ περπατήσει δέκα μίλια; Ἂς τοῦ τὰ πάω μόνος.

Ἔβαλε τὸ ταγάρι στὸν ὦμο καὶ ξεκίνησε. Πηγαίνοντας, σκόνταψε σὲ μία πέτρα κι ἔκανε τέτοια πληγὴ στὸ πόδι, ποὺ ἦταν ἀδύνατον νὰ σταματήσει τὸ αἷμα. Ἀπὸ τὸν ὑπερβολικὸ πόνο ποὺ ἔνιωσε ἄρχισε νὰ κλαίει.- Γιατί κλαῖς, Ἀββᾶ; Ἄκουσε πίσω τοῦ μία γλυκειὰ φωνὴ νὰ τὸν ρωτᾷ.Ἔστρεψε τὸ κεφάλι καὶ εἶδε ἕναν ὡραῖο Ἄγγελο. Δὲν φοβήθηκε ὅμως, ἀλλὰ τοῦ ἔδειξε μὲ τὸ δάκτυλο τὴν πληγή.- Πάψε νὰ κλαῖς γι᾿ αὐτὸ τὸ τιποτένιο πρᾶγμα, τὸν πρόσταξε ὁ Ἄγγελος. Τὰ βήματα ποὺ κάνεις γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Ἀδελφοῦ τὰ ἔχω μετρημένα καὶ θὰ πάρεις τὴν ἀμοιβή σου ἀπὸ τὸν Θεό.Ὁ Γέροντας πῆρε θάῤῥος καὶ χαρούμενος συνέχισε τὸ δρόμο του. Ἀπὸ τότε προθυμοποιήθηκε νὰ ἐξυπηρετεῖ τοὺς Ἀδελφούς.Μία μέρα πῆρε πάλι ψωμιὰ νὰ τὰ πάει σ᾿ ἄλλον Ἐρημίτη ποὺ ἔμενε πολὺ πιὸ μακριά.

Συνέβηκε ὅμως νὰ ἔρχεται κι ἐκεῖνος μὲ τὸν ἴδιο σκοπὸ καὶ συναντήθηκαν στὸ δρόμο.- Ἀδελφέ μου, εἶπε πρῶτος ὁ Γέροντας, μὲ κόπο ἀπέκτησα ἕνα μικρὸ θησαυρὸ καὶ πρόλαβες ἐσὺ νὰ μοῦ τὸν πάρεις.- Μήπως ἡ στενὴ πύλη χωράει μόνο ἐσένα, Ἀββᾶ; Κάνε λίγο τόπο νὰ περάσουμε κι ἐμεῖς, τοῦ ἀποκρίθηκε ὁ Ἀδελφός.Ἐνῷ ἔλεγαν αὐτά, ἦλθε πάλι ὁ Ἄγγελος καὶ τοὺς εἶπε:- Αὐτὴ ἡ φιλονικία σὰν εὐωδιαστὸ λιβάνι ἀνεβαίνει στὸν οὐρανό.

" Σημείο και Μαρτυρία Θεού...? "

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Sat, 31 Oct 2009 13:38:00 +0000

Το αεροπλάνο του ιδιοκτήτη της μεγαλύτερης αλυσίδας κλινικών εκτρώσεων των Η.Π.Α.έπεσε σε ένα νεκροταφείο, όπου υπάρχει υψωμένο Μνημείο του αγέννητου παιδιού!?

Αυτή η φωτογραφία, που λήφθηκε από την αυτόπτη μάρτυρα Martha Guidoni με το κινητό της τηλέφωνο, δείχνει το αεροσκάφος να πέφτει στο κοιμητήριο « Τίμιος Σταυρός », νοτίως του Bert Mooney Airport στο Butte της πολιτείας Montana των ΗΠΑ, στις 22 Μαρτίου 2009. Πέθαναν και οι 17 επιβάτες, που κατευθύνονταν για διακοπές για σκι. Το ιδιωτικό αεροπλάνο είχε ξεκινήσει από το Oroville της Καλιφόρνια, λίγο βόρεια του Σαν Φρανσίσκο, για ένα ταξίδι 1.500 χιλιομέτρων προς το Bozeman της Μοντάνα.Μετα την πτώση ενός ιδιωτικού αεροπλάνου σ' ένα κοιμήτηριο της Μοντάνα των Η.Π.Α. στις 22 Μαρτίου 2009, τα Αμερικανικά Μ.Μ.Ε. ανακοίνωσαν τον θάνατο 7 ενηλίκων και 7 παιδιών που επέβαιναν σ' αυτό. Εκείνο που δεν είπαν όμως είναι καποιες λεπτόμερειες, ότι: Το αεροπλάνο ανήκε στον Irving "Bud" Feldcamp, ιδιοκτήτη μιας αλυσίδας κλινικών εκτρώσεων, της "Family Planning Associates" η οποία πραγματοποιεί τις περισσότερες εκτρώσεις στην Αμερική. Το κοιμητήριο στο οποίο έπεσε το αεροπλάνο είναι καθολικό και ονομάζεται "Τίμιος Σταυρός" και εκεί έχει χτιστεί το... Μνημείο του αγέννητου παιδιού όπου μαζεύονται οι πιστοί κάθε Πέμπτη και προσεύχονται για το σταμάτημα του εγκλήματος των εκτρώσεων.

Αυτό το μνημείο φτιάχτηκε εις μνήμην των παιδιών που πέθαναν εξαιτίας των εκτρώσεων...?Εδώ, η εταιρεία του Feldcamp στη διαδικτυακή διαφήμισή της, υπερηφανεύεταιότι είναι πρώτη στην Αμερική στη δολοφονία αγέννητων παιδιών, από το 1969!Μ' αυτή την ιδιωτική αιμοσταγή μεγαλοεπιχείρηση των εκτρώσεων, ο Irving "Bud" Feldcamp μπορούσε να συντηρεί (εκτός των όσων άλλων...) ΚΑΙ ιδιωτικό αεροπλάνο με το οποίο πήγε για διακοπές μαζί με την οικογένειά του στο Yellowstone Club. Σ' αυτό το αεροπορικό δυστύχημα σκοτώθηκαν, εκτός του ιδίου Irving Feldcamp, οι 2 κόρες του, οι 2 γαμπροί του και τα 5 εγγόνια του, μαζί με 4 οικογενειακούς φίλους και τον πιλότο, ο οποίος παρά την πολυετή εμπειρία του στα αεροπλάνα και τις χιλιάδες ώρες πτήσεών του, δεν διεπίστωσε (ώστε να ανακοινώσει από τον ασύρματο) κάποια προηγηθείσα βλάβη, και το αεροπλάνο έπεσε ξαφνικά κατά μυστηριώδη και εντελώς ανεξήγητο τρόπο...

Αυτα τα γεγονότα κατέγραψε ο Gingi Edmonds ένας ακτιβιστής pro-life ο οποίος δίνει μαρτυρία για τη συνάντησή του με την οικογένεια Feldcamp, οπου τους έδειξε εκμαγεία εμβρύων και τους παρακάλεσε για το καλό των παιδιων τους να σταματήσουν αυτή την επιχειρηση με το αίμα των αθώων αγεννήτων παιδιών.

" Μηνύματα Ζωής.. "

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Thu, 29 Oct 2009 04:33:00 +0000

"Ο πραγματικός φίλος είναι αυτός που κρατάει το χέρι σου και αγγίζει την καρδιά σου.

Μην κλαις επειδή τελείωσε. Χαμογέλα επειδή συνέβη.

«Το να έχεις άποψη είναι καλό. Το να την υποστηρίζεις καλύτερο. Το να την αιτιολογείς και την τεκμηριώνεις κάλλιστο. Το να την μεταβάλεις και να την αλλάζεις θεάρεστο»

ΜΙΑ ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΤΑΚΛΥΖΕΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΟΥ: ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ ΠΙΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΡΩ ΟΛΟΥΣ ΟΠΩΣ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΑ ΧΑΡΑΓΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ...ΓΝΗΣΙΟΥΣ,ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ,ΑΚΕΡΑΙΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ...ΑΜΗΝ ΓΕΝΟΙΤΟ."

" Ζήτω το Έθνος !!! "

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Wed, 28 Oct 2009 04:27:00 +0000

Δευτέρα 28. Κοιμήθηκα δύο το πρωί, διαβάζοντας Μακρυγιάννη. Στις τρεις και μισή μια φωνή μέσα από το τηλέφωνο με ξύπνησε: « έχουμε πόλεμο ». Τίποτε άλλο, ο κόσμος είχε αλλάξει. Η αυγή, που λίγο αργότερα είδα να χαράζει πίσω από τον Υμηττό, ήταν άλλη αυγή: άγνωστη. Περιμένει ακόμη εκεί που την άφησα. Δεν ξέρω πόσο θα περιμένει, αλλά ξέρω πως θα φέρει το μεγάλο μεσημέρι. Ντύθηκα κι έφυγα αμέσως.

Στο Υπουργείο Τύπου δυο-τρεις υπάλληλοι. Ο Γκράτσι είχε δει τον Μεταξά στις τρεις. Του έδωσε μια νότα και του είπε πως στις 6 τα ιταλικά στρατεύματα θα προχωρήσουν. Ο πρόεδρος του αποκρίθηκε πως αυτό ισοδυναμεί με κήρυξη πολέμου, και όταν έφυγε κάλεσε τον πρέσβη της Αγγλίας. Αμέσως μετά τον Νικολούδη στο Υπουργείο Εξωτερικών. Ο πρόεδρος ήταν μέσα με τον πρέσβη της Τουρκίας.

Στο γραφείο του Μαυρουδή, ο Μελάς έγραφε σπασμωδικά ένα τηλεγράφημα. Ο Μαυρουδής μέσα στο παλτό του σαν ένα μικρό σακούλι. Διάβασα τη νότα του Γκράτσι. Ο Γάφος κι ο Παπαδάκης τηλεφωνούσαν. Καθώς ετοίμαζα το τηλεγράφημα του Αθηναϊκού πρακτορείου, μπήκε ο Τούρκος πρέσβης για να ιδεί τη νότα και σε λίγο ο πρόεδρος με όψη πολύ ζωντανή.

Έπειτα άρχισαν να φτάνουν οι υπουργοί, χλωμοί περισσότερο ή λιγότερο, καθένας κατά την κράση του. Το υπουργικό συμβούλιο κράτησε λίγο. Ο Μεταξάς πήγε αμέσως στο γραφείο του κι έγραψε το διάγγελμα στο λαό . Το πήραμε και γυρίσαμε στο υπουργείο τύπου. Μέσα από τα τζάμια του αυτοκινήτου, η αυγή μ' ένα παράξενο μυστήριο χυμένο στο πρόσωπό της.

Έγραψα μαζί με το Νικολούδη το διάγγελμα του βασιλιά. Καμιά δακτυλογράφος ακόμη. Πήγα σπίτι μια στιγμή και το χτύπησα στη γραφομηχανή μου. Η Μαρώ μου είχε ετοιμάσει καφέ. Γύρισα στο Υπουργείο καθώς σφύριζαν οι σειρήνες. Στη γωνία Κυδαθηναίων μια φτωχή γυναίκα με μια υστερική σύσπαση στο πρόσωπο. Τώρα όλοι μαζεμένοι στα υπόγεια της «Μεγάλης Βρετανίας».

Ο βασιλιάς με ύφος νέου αξιωματικού. Υπόγραψε το διάγγελμά του και φύγαμε. Τηλεφώνησα στο τηλεγραφείο να σταματήσουν τα τηλεγραφήματα και των Γερμανών ανταποκριτών. Οι υπάλληλοι εκεί είναι ακόμη ουδέτεροι. Δεν μπορούν να πιστέψουν τη φωνή μου:-είστε βέβαιος; και των Γερμανών; -Και των Γερμανών είπα. -Τι δικαιολογία να δώσουμε; Δεν έχω καιρό για συζητήσεις: -Πέστε τους πως τώρα είναι χαλασμένα τα σύρματα με το Βερολίνο, κι αν φωνάζουν πολύ στείλτε τους σ' εμένα. . Πήρα και έδωσα το πρώτο πολεμικό ανακοινωθέν μας και κατέβηκα στους δρόμους για να ιδώ τα πρόσωπα. Το πλήθος έσπαζε τα τζάμια των γραφείων της «Αλα Λιτόρια» .

(via)

" Nα λες την Ευχή... "

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Tue, 27 Oct 2009 15:49:00 +0000

"Μερικοί λένε πως είναι αδύνατο νʼ ακούσει προσεχτικά κανείς όσα διαβάζονται και ψάλλονται στην εκκλησία, αν ταυτόχρονα κάνει κομποσχοίνι. Οι ίδιοι άνθρωποι όμως βρίσκουν τον καιρό για να κάνουν ένα σωρό σκέψεις, την ώρα που ακούνε τα διαβάσματα της εκκλησίας. Και στα παλιά χρόνια ακόμα οι άγιοι πατέρες μετρούσαν την ευχή, γιʼ αυτό και έφτιαξαν τα κομποσχοίνια". Σαν παράδειγμα ωφέλειας που προκύπτει από την άσκηση αυτής της προσευχής, ο Γέροντας ανέφερε κάποιο δόκιμο στη σκήτη:"Μου παραπονέθηκε, διηγείται ο Γέροντας, πως βαριόταν να στέκεται πολλή ώρα στην εκκλησία και γιʼ αυτό ήθελε να πάει κοντά στο χορό των ψαλτών και να ψάλλει. Του είπα πως θα μπορούσε καλύτερα να λέει την προσευχή του Ιησού με το κομποσχοίνι.

Άρχισε να το κάνει αυτό και διαπίστωσε πως δε βαριόταν πια να στέκεται στην εκκλησία, οι εκκλησιαστικές ακολουθίες δε του φαίνονταν τόσο μακρές. Όταν αρρώστησε, έλεγε πάντα την προσευχή του Ιησού και ζητούσε να μένει μόνος του. Έτσι, με την προσευχή στα χείλη του πέθανε."

Στάρετς Ιωσήφ της Όπτινα

" Η ΦΛΟΓΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ..."

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Tue, 27 Oct 2009 15:41:00 +0000

Κατα τον Μάξιμο τον Ομολογητή η αμαρτία σκλαβώνει τον άνθρωπο.Τα δόντια της είναι σαν τα φόντια λιονταριού και σκοτώνουν τις ψυχες των ανθρωπων και καταστρέφουν πόλεις ολόκληρες.Αυτη είναι πολυδακρυς και δυσώδης και διωχνει τον φυλακα της ζωής άγγελο,όπως ο καπνός τη μέλισσα,κι η δυσωδία το περιστέρι.Από τη φύση της είναι εύκαιρη και πρόχειρη,ευζήλωτη και ευκολοκατόρθωτη ύπουλη αρρώστια όταν παραμελείτια κατά τον Μεγα Βασίλειο.Στην αρχή ελκύει,προτού ολοκληρωθεί σε μεθάει,μετά σβήνεται η ηδονή της,γίνεται κατήγορος συνειδήσεως,που ζητεί την αυστηρή τιμωρία της και τελικά γίνεται βαρύτερη και απο το μολύβι.Ηαμαρτία είναι νόσος της ψυχής κι όχι του σώματος,είναι πιο επικίνδυνη από τις αρρώστιες του σώματος.Η αμάρτία στην πορεία της αν δεν βρεί εμπόδια(ΑΧΡΑΝΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ,ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ,ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ)μοιάζει με άλογο που έσπασε το χαλινάρι και γκρέμισε τον αναβάτη.

ΑΔΕΡΦΙΑ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΝΤΑ ΜΑΣ ΑΣ ΤΟΝ ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΜΑΣ ΝΑ ΜΑΣ ΒΟΗΘΗΣΕΙ,ΝΑ ΑΠΛΩΣΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΤΡΑΒΗΞΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΒΟΥΡΚΟ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ.Ο ΘΕΟΣ ΜΑΖΙ ΣΑΣ.

''Η ΜΙΚΡΗ ΡΟΔΑΚΙΝΙΑ...''

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Sun, 25 Oct 2009 05:00:00 +0000

Η κυρία Μαρία - αρχόντισσα της πόλης εκείνο τον καιρό- έπαιρνε πάντα μαζί στις βόλτες της τον γιό της Γιάννη γιατί θεωρούσε ότι με την παρέα τους κάτι ωφέλιμο θα εύρισκε πάντα να τον διδάξει.Ένα πρωί με το που ανέτειλε ο ήλιος ξεκίνησε να πάει στον κήπο μιας φιλικής οικογένειας. Η δροσιά ακόμη δεν είχε φύγει από τα φύλλα των δένδρων και των λουλουδιών, τα γεμάτα καρπούς και ευωδιαστά άνθη.Η κυρία Μαρία που θεωρούσε ως τρόπο διαπαιδαγώγησης και πλουτισμού της γνώσης τούτες τις βόλτες με τον μικρό Γιάννη, πάντα εύρισκε κάτι να του λέει, να τον διδάσκει με τρόπο γλαφυρό...

Ανάμεσα στα δένδρα που βρίσκονταν εκεί στον κήπο, να και κάποιες ροδακινιές κατάφορες από τους καρπούς τους. Μία όμως από αυτές ήταν μικρή χωρίς καρπούς με ελάχιστα φύλλα χλωρά και τα υπόλοιπα ξηρά και φαγωμένα.Μαμά, φώναξε ο Γιάννης, κοίταξε αυτή την ροδακινιά τι αντίθεση παρουσιάζει με τις άλλες! Ναι, του απάντησε η μητέρα του, αν μπορούσες να καταλάβεις την γλώσσα των φυτών που μόνον οι φίλοι των φυτών και οι ποιητές κατανοούν θα άκουγες πολύ διδακτικά πράγματα!Προσπάθησε λοιπόν η κυρία Μαρία να διηγηθεί την θλιβερή ιστορία της μικρής ροδακινιάς στο γιο της. Μόλις φύτρωσε από τον πυρήνα που είχε φυτεύσει ο κηπουρός την Άνοιξη και είδε τον εαυτόν της στολισμένο με τα φύλλα, την ομορφιά της φύσης, τον γαλανό ουρανό, τον ήλιο, τη δροσιά της νύκτας να την ραίνει, τα αστέρια, άρχισε να υπερηφανεύεται και να μην ακούει τις συμβουλές των γεροντότερων ροδακινιών. Της έλεγαν να προσέχει να μην είναι υπερήφανη... Να διώξει την πεταλούδα που πετούσε τριγύρω της γιατί θα την βλάψει...

Να τινάξει τα φύλλα της και να την απομακρύνει διαφορετικά θα έρθει στιγμή που θα το μετανιώσει!Η μικρή ροδακινιά πάντα γελούσε με όλα αυτά και αποκαλούσε χαζές τις άλλες ροδακινιές, «Εμένα θα με στολίσει η ωραία πεταλούδα αν καθίσει στα κλωνάρια μου!» κόμπαζε καθημερινά...Δυστυχώς όμως ήρθε η μέρα όπου η πεταλούδα κάθισε στα κλωνάρια της και άφησε τον σπόρο της. Από τον σπόρο αυτό γεννήθηκαν οι κάμπιες που την κατέφαγαν. Η μικρή ροδακινιά τώρα κλαίει και διηγείται σε όποιον περνάει κοντά της την ιστορία της!

Τελειώνει πάντα την διήγηση με τις παρακάτω συμβουλές :

1) Να προσέχετε φίλοι μου να μην είσθε υπερήφανοι...

2) Να είσθε υπάκουοι και να ακούτε τους μεγαλύτερους ...

3) Να προσέχετε στην επιλογή των φίλων...και καταλήγει η μικρή μας ροδακινιά, το πάθημά μου να γίνει μάθημά σας!

Τελειώνοντας η κυρία Μαρία λέει στον μικρό Γιάννη, σήμερα Γιάννη παιδί μου, η βόλτα μας ήταν πολύ διδακτική, έτσι δεν είναι?

" Το Άλογο και ο Σπουργίτης.. "

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Sat, 24 Oct 2009 16:00:00 +0000

Ήταν χειμώνας, χιόνια σκέπαζαν τα βουνά και τους κάμπους· κάτασπρες ήταν οι στέγες των σπιτιών.Tα σπουργίτια δεν έβρισκαν τροφή και πεινούσαν.Ένα σπουργίτι πέταξε στο στάβλο ενός αλόγου.– Mου δίνεις την άδεια να φάω κι εγώ λίγους σπόρους; του λέει. Όλα γύρω τα σκέπασαν τα χιόνια. Δε βρίσκω να φάω και πεινώ το άμοιρο. Aν έβρισκα, δε θα ζητιάνευα.Tο άλογο αποκρίθηκε με καλοσύνη:– Έλα κοντά με θάρρος και φάε όσο θέλεις. Eίναι εδώ αρκετό κριθάρι και για μένα και για σένα.

Tο σπουργίτι πλησίασε, κι έτσι έτρωγαν μαζί, σαν αγαπημένοι φίλοι. Aφού χόρτασε, το σπουργίτι είπε:– Σ’ ευχαριστώ, σ’ ευχαριστώ πολύ. Mου έκανες μεγάλη χάρη και δε θα τη λησμονήσω. Kι ενώ πετούσε, έλεγε με το νου του:– H χάρη θέλει αντίχαρη. Mα τι μπορώ να κάμω, εγώ ο μικρός, στο μεγάλο και δυνατό άλογο;Πέρασε ο χειμώνας, ήρθε η άνοιξη, κι ύστερα το καλοκαίρι. Πολύ μεγάλη ήταν η ζέστη. Πλήθος μύγες ήταν στο στάβλο και πείραζαν το άλογο και δεν το άφηναν να ησυχάσει. Tότε είπε ο σπουργίτης:– Nά ώρα, να κάμω κι εγώ κάτι στο καλό άλογο. Πέταξε μέσα στο στάβλο και κατάπινε τις μύγες.Έτσι χόρταινε, μα και λευτέρωνε το φίλο του από τη μεγάλη ενόχληση. Tο άλογο χλιμίντριζε από ευχαρίστηση, σα να έλεγε στο σπουργίτη:– Σ’ ευχαριστώ, αγαπητό μου σπουργιτάκι.

-Το διδαγμα του πολυ ομορφου παραμυθιου ειναι πως παντα πρεπει να βοηθαμε τους αλλους οσο μικροι κι αν ειμαστε.. γιατι θα ερθει η στιγμη που θα χρειαστουμε και εμεις βοηθεια!!

" Φωτογραφική ξενάγηση στο εκκλησάκι του αεροδρομίου ''Ελ. Βενιζέλος ''

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Mon, 19 Oct 2009 06:46:00 +0000

Στον 1ο όροφο του αεροδρομίου ''Ελευθέριος Βενιζέλος'' βρίσκεται το παρακάτω εκκλησάκι. Το εκκλησάκι αυτό απευθύνεται όχι μόνο σε αυτούς που θέλουν να προσευχηθούν την ώρα αναμονής πριν την πτήση τους αλλά και σε αυτούς που θέλουν να θαυμάσουν την εξαιρετική αγιογράφηση του ναού. Επειδή όμως μία εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις παρακολουθείστε την φωτογραφική ξενάγηση που ακολουθεί ενώ περισσότερες φωτογραφίες θα βρείτε εδώ.

(via)

" Δεν μπορώ να κόψω το κάπνισμα... "

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Sun, 18 Oct 2009 09:00:00 +0000

Ένας μανιώδης καπνιστής από την Αγια Πετρούπολη, ο Αλέξιος Στεπάνοβιτς Μαγιόρωφ, άρχισε κάποτε να αισθάνεται τις επιζήμιες συνέπειες του καπνίσματος στην υγεία του. Οι πολλές συμβουλές και παραινέσεις των φίλων του αποδείχθηκαν μάταιες.Τελικά το έτος 1888 ο Αλέξιος Στεπάνοβιτς κατέφυγε στην Βοήθεια του στάρετς Αμβρόσιου και με επιστολή του ζήτησε να του υποδείξει τον τρόπο που θα καταπολεμήσει το πάθος του.

Σε γράμμα του με ημερομηνία 12 Οκτωβρίου 1888 ο όσιος Αμβρόσιος απάντησε στον Αλέξιο Μαγιόρωφ τα έξης:«Γράφεις ότι δεν μπορείς να κόψης το κάπνισμα! Αυτό που είναι αδύνατο για τον άνθρωπο, είναι δυνατό με τη βοήθεια του Θεού.Το μόνο που χρειάζεται είναι να αποφασίσεις με σταθερότητα να απαλλαγής άπ' αυτό, αφού αναγνωρίζεις την ζημία που προξενεί στην ψυχή και στο σώμα σου. Διότι ο καπνός εξασθενίζει την ψυχή, αυξάνει και δυναμώνει τα πάθη, σκοτίζει το νου και καταστρέφει σιγά-σιγά τη σωματική υγειά με έναν αργό θάνατο. Ταυτόχρονα οι πνευματικές ασθένειες της οξυθυμίας και μελαγχολίας εμφανίζονται στην ψυχή σαν συνέπεια του καπνίσματος. Σε συμβουλεύω να χρησιμοποίησης πνευματική θεραπεία για την καταπολεμήσει του πάθους σου. Να κάνης λεπτομερή εξομολόγηση όλων των αμαρτιών που διέπραξες από την ηλικία των επτά χρόνων έως σήμερα και να μεταλάβεις τα Άχραντα Μυστήρια. Κάθε μέρα να διαβάζεις όρθιος ένα η περισσότερα κεφάλαια του Ευαγγελίου. Μόλις αρχίζει να εμφανίζεται ή αποθάρρυνσης και ή απελπισία, να διαβάζεις και πάλι μέχρι να περάσει."Αν ξαναεμφανισθεί, άρχισε πάλι την μελέτη του Ευαγγελίου. ' Ή, αν θέλεις,πήγαινε σε κάποιον απομονωμένο χώρο και κάνε τριάντα τρεις εδαφιαίες μετάνοιες σε ανάμνηση της επίγειας ζωής του Κύριου και προς τιμή της Αγίας Τριάδος».

Μόλις έλαβε το γράμμα ο Αλέξιος Στεπάνοβιτς το διάβασε και « άναψε ένα τσιγάρο», όπως εξηγείο ίδιος σε ιδιόγραφο σημείωμα του.« Άρχισα να το καπνίζω, αλλά ένιωσα ξαφνικά ένα φοβερό πονοκέφαλο και μια απέχθεια προς το καπνό του τσιγάρου. Εκείνο το βράδυ δεν κάπνισα. Την επόμενη ημέρα τέσσερις φορές άρχισα να καπνίζω μηχανικά και από συνήθεια. Δεν μπορούσα όμως να καταπιώ τον καπνό, γιατι με έπιανε δυνατός πονοκέφαλος. Έτσι έκοψα το κάπνισμα με ευκολία.Τα δυο προηγούμενα χρόνια δεν είχα μπορέσει να απαλλαγώ από το κάπνισμα, όσο κι αν είχα πιέσει τον εαυτό μου.Παρ` όλο που η υγεία μου επιδεινώθηκε σοβαρά, συνέχισα να καπνίζω γύρω στα 75 τσιγάρα την ημέρα.Όταν λοιπόν άρχισα να αισθάνομαι άρρωστος και ανίκανος να ξεριζώσω το πάθος μου, ακολούθησα τις συμβουλέςτων φίλων μου και κατέφυγα στο στάρετς Αμβρόσιο.Με ειλικρινή μετάνοια του ζήτησα να προσευχηθεί για μένα.Αργότερα, όταν πήγα να τον ευχαριστήσω, ο πατήρ Αμβρόσιος άγγιξε με το ραβδί του το κεφάλι μου που πονούσε και από εκείνη τη στιγμή δεν αισθάνομαι πια κανενός είδους πονοκέφαλο.

" Κατήχηση Νεολαίας ... "

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Sat, 17 Oct 2009 13:59:00 +0000

" ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΟΥΡΑΝΙΑ ΕΥΛΟΓΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΗΧΗΣΗ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΜΑΣ..

ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΤΕ ΑΠΛΑ ΕΛΠΙΖΕΤΕ.. "

(...Τα παιδιά κλείνουν τα αυτιά τους στις συμβουλές αλλά κρατούν ανοιχτά τα μάτια τους στο παράδειγμα...)

" Θέλω να δώσω το παν στο Θεό..."

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Sat, 17 Oct 2009 13:22:00 +0000

Αυτό το εκλεκτό λουλούδι άνθισε στη ρουμανική γη το 1967.Από μικρή ήταν πολύ κοντά στο Θεό.Οταν έβγαινε από το σχολείο περνούσε πάντοτε από την εκκλησία.Γι’αυτό ο πατέρας της την μάλωνε πολύ σκληρά.<<Που ήσουν;Ολη μέρα στην εκκλησία πας με τους παπάδες σου;Τι σου προσφερε ο Θεός>>;Ενω αυτή δεν έλεγε τίποτα,μόνο δάκρυα έτρεχαν από τα μάτια της.Ηταν εύλαβης και προσευχόνταν πολλές ώρες.Στο σχολικό χορό ,όταν τελείωσε το λύκειο δεν ήθελε να πάει.Η καθηγήτριά της την παρακαλούσε να πάει κι αυτή μαζί τους,ενώ εκείνη έλεγε<<Δε μπορώ.Ξέρετε ότι σας αγαπώ όλους πολύ,αλλά συγχωρήστε με δε μπορώ να έρθω στο τραπέζι>>Ειχε χαρακτήρα πράο και ήταν καλή με όλους.Βοηθουσε τους συμμαθητές της στα μαθήματα και καθόνταν τη νύχτα και έγραφε γι’αυτούς.Ήταν πολύ καλή μαθήτρια τοσο στο σχολείο όσο και στο πανεπιστήμιο.Ήταν πολύ εργατική.Όλα τα ρούχα της τα έφτιαχνε μόνη της.Ηταν πνευματικό τέκνο του μεγάλου πνευματικου π.Σοφιάν από τη μονή Αντίμ.Όταν ήταν φοιτήτρια περιποιούνταν μια παράλυτη γριά την οποια είχαν ξεχάσει όλοι ,την κυρα-Ιωαννα.Η Ντανιέλα πήγαινε καθημερινά ,το πρωι πριν το πανεπιστήμιο και το βράδυΗταν αρκετά μακριά και ο κόπος μεγάλος.Την έπλενε, την περιποιούνταν,της έκανε τις αγορές.Την έπλενε,της τραγουδούσε και της διάβαζε και έφερνε χαρά στην ψυχή της γριάς.Μια φορά κάποιος την χτύπησε πολύ την οσία Ντανιέλα αν και ήταν αθώα.Αφου υπέμεινε εν σιωπή το ξύλο,γονάτισε και φίλησε το πόδι που με αγριοτητα την είχε χτυπήσει.

Ηταν πολύ πράος χαρακτήρας και ελεούσε τους άλλους.Ποτέ δεν κατηγορούσε κανεναν και πάντα έριχνε το φταίξιμο στον εαυτό της.Κάποια προσωπα από την οικογένεια της προσπαθούσαν να την πείσουν να παντρεύτει.<<Όχι,όχι ,εγώ θέλω να μείνω με τον Θεό>>έλεγε.΄<<Μπορείς να είσαι με το Θεό και παντρεμένη>>της ελεγαν.Κι αυτή απαντούσε<<ναι,αλλά αν θα παντρευτώ σημαινει ότι θα βάλω λίγο τον Θεό στην άκρη και εγώ δεν το θέλω αυτό.>>.Τη νυχτα προσευχόνταν πολλές ώρες.Ποτέ δεν έπεφτε για ύπνο χωρίς να κάνει τον κανόνα της.Τ΄αδέλφια της, της φώναζαν<<Τι σου δινει ο Θεος,τι μας ζαλιζεις με τους παπάδες σου,τι σου δίνει η πίστη σου;Αφου οπατερας σου δίνει φάγητο…Γιατί πήγες στο πανεπιστήμιο για να μπεις σε μοναστήρι;>>Όταν τελείωσε το πανεπιστήμιο πήγε στο μοναστήρι.Ο πατέρας της την έψαχνε για πολύ καιρο και αφού την έφερε σπίτι την χτύπησε φριχτά.Μια φορά. την τελεύταια βραδια πριν την τελευταία αναχώρηση της για το μοναστήρι έκλαψε και προσευχήθηκε ασταμάτητα.Εκανε χίλιες μετάνοιες ζητώντας φωτισμό από την Παναγία.Ξημερώματα αποκοιμήθηκε.Οταν ξύπνησε πήρε την εικονιτσα της Παναγίας που της είχε χαρίσει ο π.Σόφιαν.Εκανε το σταυρό της,φίλησε την εικονίτσα και αποφασισμένη μάζεψε τα πραγματά της κι έφυγε.Επειτα έδωσε ένα γράμμα σε μία φίλη της για να το δώσει στον π. Σοφιανο.Να το περιεχόμενο του.

«Πάτερ είδα στο ονειρο μου την εικόνα της Παναγίας.Και είδα την εικόνα να ζωντανεύει και η Παναγια με κοίταζε προσεχτικά και εγώ τη ρωτούσα, τι να κάνω?Και είδα ότι με κοίταζε με πολύ πόνο.Και ειδα δάκρυα στο μάγουλο της.Ξαφνικά άπλωσε τα χέρια της να προσευχηθεί και ένα δάκρυ έσταξε στο χέρι μου.Οταν μ΄ακουμπησε το δάκρυ Της ξύπνησα και αποφάσισα να φύγω.Κι έφυγε.Στο δρόμο του Σταυρου στο δρόμο του Σωτήρος Χριστου.Όμως ο πατέρας της την βρήκε και αυτην την φορά.Οταν την έφερε από το μοναστήρι τη χτύπησε πάλι φριχτά.Της έσχισε την μοναχική ενδυμασία μ΄ένα ψαλιδι και την πέταξε στα σκουπίδια.Της έβγαλε από τον λαιμό τον σταυρό και της φωναξε,,οι παπάδες σου και η εκκλησία…….,,.

Τοτε εκείνη λιποθύμησε.Οταν ξύπνησε είπε στον πατέρα της «σε παρακαλώ άφησέ μου τις είκονες,δε μπορώ να ζήσω χωρις αυτές»Τότε ο πατέρας της έβαλε τις εικόνες κάτω τις πάτησε και τις πήρε όλες.Τότε αυτή του είπε<<Καλά μου τα πήρες όλα αλλά την ψυχή δε μπορείς να μου την πάρεις>>Και από τότε προσευχόνταν μόνο έτσι<<Παναγία βοήθησέ με, Κυριε Ιησου Χριστε μη με αφήνεις. Βλέποντας ο πατέρας της ότι δε μπορεί να την κάνει να παρεκκλίνει από την ορθόδοξη ζωή,σκέφτηκε κατι διαβολικό.Βρήκε κάποιους συναδελφους του γιατρούς και της έβγαλαν διάγνωση<<παρανο΄ι΄κή σχιζοφρένεια συνοδευόμενη με μυστικιστικό ντελίριο>>Μέχρι το τέλος της ζωής της ήταν υποχρεωμένη να παίρνει φάρμακα<< για να ησυχάσει>>.

Τα δυο τελευταία χρόνια της τα πέρασε στο νοσοκομείο με σωληνάκια στη μύτη.Εξαιτίας των φαρμάκων ήταν σχεδόν πάντα αναίσθητη.Ο πατέρας της την φύλαγε από το πρωί μέχρι το βράδυ στις 22.00-23.00. μην τυχόν και έρθει σε επαφή με ευσεβή και πιστά πρόσωπα.Η ακινησία της στο κρεββατι και τα φάρμακα που της έδινε ο ψυχίατρος της προκάλεσαν παράλυση και απόφραξη του αυλού του εντέρου.Ετσι βασανισμένη πέθανε την Τρίτη 6 Απριλίου 2004,την Μεγάλη Εβδομάδα.Αυτό έγινε περίπου στις 22.00.

Επειδή ο πατέρας της δε θα δεχόνταν να έρθει ιερέας,κατά θαυμαστό τρόπο έμαθε για το θανατό της ο π.Κωνσταντινος και κατά τις 23.00 ετέλεσε την ακολουθία εις κεκοιμημένους.Ο πατέρας της για πρώτη φορά έλειπε ,αν και προηγουμένος τον είχαν δει στο νοσοκομείο…Στον τάφο της άρχισαν να γίνονται θαύματα.Το πρώτο θαύμα έγινε την Τετάρτη 12 Μαίου 2004 κάνοντας καλά έναν νέο που επί 8 χρόνια έπασχε από την ίδια μ΄αυτήν ασθένεια.το 2004 έκανε καλά έναν φοιτητή που έπασχε από μια ασθένεια των αγγείων και το 2005 έναν νεαρό που είχε κρίση σκωληκοειδιτιδος..

Ο τάφος της οσιας Ντανιελας βρίσκεται στο κοιμητήριο Αντρονάκε στη συνοικία Κολεντίνα στο Βουκουρέστι.

" Εορτή Αγ. Γερβασίου "

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Wed, 14 Oct 2009 09:21:00 +0000

" Όταν βρίσκεσαι μακριά και δεν είναι δυνατή η παρουσία σου τότε μπορείς να ανοίγεις την καρδιά σου και να γράφεις αυτά που θα έλεγες σαν ήσουν παρών ...(Πλάτων)

" Οι Νεανικές Ομάδες της Αναπλαστικής Σχολής Πατρών εύχονται από την καρδιά τους στον αγαπητό τους π. Γερβάσιο Παρακεντέ κάθε ευλογία από τον Θεό και καλή δύναμη στο θεάρεστο και δύσκολο έργο που έχει αναλάβει.

Να ζείτε πάντοτε μέσα στην Χάρη του Θεού και στην Χαρά του Ουρανού... "

Χρόνια Πολλά και Ευλογημένα!

" Η Κυρά μας η Παναγιά... "

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Tue, 13 Oct 2009 04:00:00 +0000

Η ευγενέστερη,καθαρώτερη και αγιώτερη ύπαρξις που γεννήθηκε ή θα γεννηθή στους αιώνες. Η Παρθένος Μητέρα του Θεού ! Η καταφυγή των ανθρώπων. Η χαρά των αγγέλων. Η τιμιωτέρα των Χερουβίμ και ενδοξοτέρα ασυγκρίτως των Σεραφείμ! Ω Δέσποινα μου Παναγία,γλυκιά Μητέρα.

" Η Κυριακή Προσευχή..."

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Mon, 12 Oct 2009 06:25:00 +0000

«Πάτερ ημών ο εν τοις ουρανοίς»

.Άνθρωπέ μου, ονομάζεις Πατέρα τον Θεό; Καλά τον ονομάζεις.Διότι είναι Πατέρας όλων. Αλλά φρόντιζε να πράττεις τα έργα που αρέσουν στον Πατέρα σου. Εάν όμως πράττεις κακά έργα είναι φανερό ότι ονομάζεις πατέρα τον διάβολο. Διότι αυτός είναι που εποπτεύει τα κακά. Γι΄ αυτό φρόντιζε να ξεφεύγεις από αυτόν και να αρέσεις στον αγαθό Πατέρα και δημιουργό σου.

«Αγιασθήτω το όνομά σου».

Τι λοιπόν; δεν είναι Άγιος ο Θεός; Ναι είναι άγιος, αλλά αυτό λες στην προσευχή: Σε μένα να αγιασθεί το όνομά σου, για να δουν οι άνθρωποι τα καλά έργα μου και να δοξάσουν τον Πατέρα και δημιουργό μου.

«Ελθέτω η βασιλεία σου».

Τι λοιπόν; δεν είναι ο Θεός βασιλιάς και πρόκειται να έλθει η βασιλεία του; Ναι είναι βασιλιάς όλων, αλλά όπως ακριβώς μια πόλη που περικυκλώθηκε από εχθρούς, ζητά να έλθει ο στρατός του βασιλιά και να την ελευθερώσει, έτσι λοιπόν και εμείς που περικυκλωθήκαμε από τις εχθρικές δυνάμεις και από τις αμαρτίες μας και από τους πονηρούς λογισμούς, ζητάμε να έλθει η βασιλεία του Θεού, να μας ελευθερώσει. Και εξηγώντας με άλλο τρόπο: Επειδή ο προφήτης λέει: «εβασίλεψε ο Θεός στα έθνη» (Ψαλμ. μστ΄ 9) χρησιμοποιώντας τον παρελθόντα χρόνο σαν μέλλοντα, γι΄ αυτό κραυγάζουμε: Ας έλθει η βασιλεία σου, Κύριε, δηλαδή ας έλθουν τα ελέη Σου σε μας.

«Γενηθήτω το θελημά σου ως εν ουρανώ και επί της γης».

Λέει λοιπόν τα εξής: Κύριε, όπως ακριβώς έγινε το θέλημά σου στον ουρανό, και ζουν όλοι οι άγγελοι με ειρήνη, και δεν υπάρχει ανάμεσά τους κάποιος να σπρώχνει και ο άλλος να του ανταποδίδει σπρώξιμο, ούτε κάποιος να χτυπά κι άλλος να δέχεται το χτύπημα, αλλά όλοι βρίσκονται σε απέραντη ειρήνη, έτσι και σε μας τους ανθρώπους που είμαστε στη γη να γίνει το θέλημά σου. Ώστε όλα τα έθνη με ένα στόμα και με μια καρδιά να δοξάσουμε τον δημιουργό και Σωτήρα μας.

«Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον».Ζητούμε να λάβουμε τον επιούσιον άρτο. Άρτος όμως της ψυχής είναι ο λόγος του Θεού, όπως είπε κάποιος από τους Αγίους: Παιδί μου, «άνοιγε το στόμα σου για να πεις λόγο Θεού» (Παροιμ. κδ΄ 76 ή λα΄ 8). Και γι΄ αυτό είναι καλό συχνά να μνημονεύουμε τον Θεό παρά να αναπνέουμε.

«Και άφες ημίν τα οφειλήματα ημών, ως και ημείς αφίεμεν τοις οφειλέταις ημών».

Λέει λοιπόν, το εξής: Και χάρισε τα χρέη μας, δηλαδή, τις αμαρτίες μας και τα φταιξίματά μας, όπως κι εμείς συγχωρούμε όσους από τους αδελφούς μας μας φταίνε κι αμαρτάνουν σ΄ εμάς, και ελεύθερους και δούλους, και όλους όσοι βρίσκονται στην εξουσία μας. Λέγοντας αυτά, άνθρωπέ μου, εάν λοιπόν πράττεις έτσι, κατανόησε ότι είναι φοβερό να πέσουμε ως ένοχοι στα χέρια του ζωντανού Θεού. Και αφού διορθωθείς επέστρεψε προς τον δημιουργό και Κύριο.

«Και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού».

Εάν ζητήσει ο Σατανάς να μας κοσκινίσει όπως το σιτάρι, όπως ακριβώς ζήτησε να κοσκινίσει και τους αποστόλους, και όπως ήταν φυσικό απέτυχε, και όπως και την παλιά εποχή και τον Ιώβ, μη δώσεις σ΄ αυτόν εξουσία εναντίον μας. Αλλά, εάν και πονηρός άνθρωπος θελήσει να μας βάλει σε πειρασμό η να μας αδικήσει, μη μας δώσεις στο θέλημά του αλλά σκέπασέ μας κάτω από την σκέπη των φτερών σου.

«Ότι σου εστίν η βασιλεία και η δύναμις».

Κύριε, επειδή είναι δική σου η βασιλεία, μη μας αφήσεις να φοβηθούμε άλλη βασιλεία, ούτε άλλη κυριαρχία, αν και είμαστε άξιοι της κολάσεως, για τις αμαρτίες μας. Εσύ, τιμώρησέ μας με όποιον τρόπο θέλεις, και μη μας παραδώσεις στα χέρια ανθρώπων. Αλλά ας πέσουμε για τιμωρία στα χέρια σου, διότι όπως είναι η μεγαλοσύνη σου, έτσι είναι και το έλεός σου, Πατέρα παντοκράτορα στους αιώνες. Αμήν.

"ΣΤΑΛΑΓΜΑΤΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΜΒΩΝΑ" (Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Αντινόης Παντελεήμονος)

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Sun, 11 Oct 2009 07:50:00 +0000

STALAGMATIES

(via)

" Κάνε και Εσύ μια Θυσία... "

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Sat, 10 Oct 2009 10:39:00 +0000

Η θυσία για το καλό του αρρώστου. Αν ζητούμε κάτι από τον Θεό, χωρίς να θυσιάζουμε και κάτι, δεν έχει αξία. Αν κάθωμαι και λέω: «Θεέ μου, Σε παρακαλώ, κάνε καλά τον τάδε άρρωστο», χωρίς να κάνω κάποια θυσία,είναι σαν να λέω απλώς καλά λόγια. Ο Χριστός να δη την αγάπη μου, την θυσία μου, και τότε θα εκπληρώση το αίτημά μου, αν βέβαια αυτό είναι για το πνευματικό καλό του άλλου. Γι’ αυτό,όταν οι άνθρωποι σας ζητούν να προσευχηθήτε για κάποιον άρρωστο, να τους λέτε να προσευχηθούν και αυτοί ή τουλάχιστον να αγωνισθούν να κόψουν τα κουσούρια τους. Μερικοί άνθρωποι έρχονται και μου λένε: «Κάνε με καλά· έμαθα ότι μπορείς να με βοηθήσης». Θέλουν όμως να βοηθηθούν, χωρίς οι ίδιοι να καταβάλλουν καθόλου προσπάθεια.Λες λ.χ. στον άλλον: «μην τρως γλυκά, κάνε αυτήν την θυσία, για να σε βοηθήση ο Θεός», και σου λένε: «Γιατί; Δεν μπορεί να με κάνη καλά ο Θεός;». Δεν κάνουν μια θυσία για τον εαυτό τους, πόσο μάλλον να θυσιασθούν για τον άλλον.

Άλλος δεν τρώει γλυκά, για να βοηθήση ο Χριστός όσους πάσχουν από ζάχαρο, ή δεν κοιμάται, για να δώση λίγο ύπνο ο Χριστός σ’αυτούς που πάσχουν από αϋπνίες. Έτσι συγγενεύει ο άνθρωπος με τον Θεό. Τότε ο Θεός δίνειτην Χάρη Του.Εγώ, όταν μου λέη κάποιος πως δεν μπορεί να προσευχηθή για κάποιον δικό του που είναι άρρωστος, του λέω να κάνη και αυτός μια θυσία για τον άρρωστο. Συνήθως του λέω να κάνη κάτι που θα είναι καλό και για την δική του υγεία. Ήρθε κάποτε από την Γερμανία στο Καλύβι ένας πατέρας, που το κοριτσάκι του είχε αρχίσει να παραλύη. Οι γιατροί το είχαν ξεγράψει.

Ήταν ο καημένος τελείως απελπισμένος.«Κάνε κι εσύ μια θυσία, του είπα, για την υγεία του παιδιού σου. Να κάνης μετάνοιες, δενμπορείς· να προσευχηθής, δεν μπορείς, εντάξει. Πόσα τσιγάρα καπνίζεις την ημέρα;».«Τεσσεράμισι κουτιά», μου λέει. «Να καπνίζης ένα κουτί, του λέω, και τα χρήματα που θα έδινες για τα υπόλοιπα να τα δίνης σε κανέναν φτωχό». «Να γίνη, Πάτερ, καλά το παιδί, μου λέει, και εγώ θα το κόψω το τσιγάρο». «Ε, τότε δεν θα έχη αξία· τώρα πρέπει να το κόψης· πέταξε το τσιγάρο, του λέω. Δεν αγαπάς το παιδί σου;». «Εγώ δε αγαπώ το παιδί μου; Από τον πέμπτο όροφο πετιέμαι κάτω για την αγάπη του παιδιού μου», μου λέει. «Εγώ δεν σου λέω να πεταχτής από τον πέμπτο όροφο κάτω, θα αφήσης το παιδί σου στον δρόμο κι εσύ θα χάσης την ψυχή σου. Εγώ σου λέω να κάνης κάτι εύκολο. Να, πέταξε τώρα τα τσιγάρα!». Με κανέναν τρόπο δεν ήθελε να τα πετάξη. Και τελικά έφυγε έτσι και έκλαιγε! Πως να βοηθηθή αυτός ο άνθρωπος; Ενώ όσοι ακούν βοηθιούνται. Μια άλλη μέρα ήρθε ένας που αγκομαχούσε από την πεζοπορία. Κατάλαβα ότι κάπνιζεπολύ και του είπα: «Βρε ευλογημένε, γιατί καπνίζεις τόσο; Θα πάθης κακό». Μόλις ξελαχάνιασε και μπόρεσε να μιλήση, μου είπε: «Η γυναίκα μου είναι πολύ άρρωστη και κινδυνεύει να πεθάνη. Σε παρακαλώ, κάνε μια προσευχή να γίνη κανένα θαύμα. Οι γιατροί σήκωσαν τα χέρια». «Την αγαπάς την γυναίκα σου;», τον ρωτάω. «Την αγαπώ», μου λέει. «Τότε γιατί δεν κάνεις κι εσύ κάτι, για να την βοηθήσης;

Αυτή έκανε ό,τι μπορούσε, οι γιατροί έκαναν ό,τι μπορούσαν, και τώρα έρχεσαι εδώ, για να μου πης να κάνω κάτι και εγώ, να προσευχηθώ, για να βοηθήση ο Θεός. Εσύ όμως τι έκανες, για να βοηθηθή η γυναίκα σου;». «Τι μπορώ να κάνωεγώ, Γέροντα;», με ρωτάει. «Αν σταματήσης το κάπνισμα, του λέω, η γυναίκα σου θα γίνηκαλά». Σκέφθηκα ότι, αν ο Θεός δη ότι δεν συμφέρει πνευματικά στην γυναίκα του να γίνη καλά, τουλάχιστον θα γλιτώση αυτός από το κακό που κάνει το τσιγάρο. Ύστερα από έναν μήνα ήρθε χαρούμενο να με ευχαριστήση. «Γέροντα, σταμάτησα το κάπνισμα, μου είπε, και η γυναίκα μου έγινε καλά». Μετά από ένα διάστημα ξαναήρθε αναστατωμένος να μου πη ότι ξανάρχισεκρυφά να καπνίζη και η γυναίκα του έπεσε πάλι βαριά άρρωστη. «Το φάρμακο τώρα το ξέρεις,του είπα. Κόψε το τσιγάρο».

" Ανακοινώσεις... "

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Wed, 07 Oct 2009 14:24:00 +0000

-Την Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2009 στις Κατασκηνώσεις του π. Γερβασίου Παρασκευοπούλου στα Συχαινά Πατρών θα τελεσθεί Θ.Λειτουργία για την λήξη της απερχομένης Κατασκηνωτικής περιόδου και εν συνεχεία Επιμνημόσυνη Δεήση υπέρ αναπαύσεως των κεκοιμημένων μελών και ευεργετών της Αναπλαστικής Σχολής Πατρών.

Έναρξις Όρθρου:7:00πμ

-Την Τετάρτη 14 Οκτωβρίου 2009 εορτάζει ο Αγ. Μεγαλομάρτυς Γερβάσιος.
Στον Ι.Ν. Αγ Ταβιθά της Αναπλαστικής Σχολής Πατρών (Ιωνίας 47) και ώρα 7:00πμ θα τελεσθεί Πανηγυρική Θ. Λειτουργία ενώ το απόγευμα της παραμονής και ώρα 18:00μμ θα ψαλλεί η ακολουθία του Εσπερινού.

Θα ιερουργήσει και θα ομιλήσει ο Αρχιμ.Γερβάσιος Παρασκευόπουλος.

"Έκκληση της Μητροπόλεως Χόνγκ Κόνγκ για βοήθεια"

anaplastiki@freemail.gr (Αναπλαστική Σχολή Πατρών) — Wed, 07 Oct 2009 14:07:00 +0000

Τόν παρελθόντα Σεπτέμβριο, στίς περιοχές τῆς Ἰάβας καί τῆς Σουμάτρας στήν Ἰνδονησία, καταστροφικοί καί φονικοί σεισμοί προκάλεσαν τό θάνατο σέ 1500 ἀνθρώπους ἐνῶ ἄφησαν ἀστέγους δεκάδες χιλιάδες.

Τόν ἴδιο μῆνα καταστροφικές καί φονικές πλημμύρες ἔπληξαν τίς Φιλιππῖνες καί κυρίως τήν περιοχή τῆς Μανίλας. Τραγικός ἀπολογισμός: 300 περίπου νεκροί καί 250.000 ἄστεγοι. Στή Μανίλα, λόγω τῆς πλημμύρας, σημαντικές φθορές προξενήθηκαν στόν Ὀρθόδοξο Ναό Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου καθώς καί στούς χώρους ὅπου στεγάζονται οἱ ἱεραποστολικές καί φιλανθρωπικές δραστηριότητες τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.

Η Ἱερά Μητρόπολις Χόνγκ Κόνγκ καί Ἄπω Ἀνατολῆς ἀπό τήν πρώτη στιγμή εὐαισθητοποιήθηκε καί ἀπέστειλε στην περιοχή τῆς Ἰάβας ἀνθρωπιστική βοήθεια, ἡ ὁποία διανεμήθηκε ἀπό τούς Ὀρθοδόξους Κληρικούς σέ 400 οἰκογένειες.
Οἱ ἀνάγκες ὅμως εἶναι πολλές καί ἡ Ἱερά Μητρόπολις δέν ἔχει τήν οἰκονομική δυνατότητα νά ἀνταποκριθεῖ. Γι’ αὐτό καί ἀπευθύνουμε ἔκκληση καί ζητοῦμε τήν ἀρωγή ὅλων ὅσων μποροῦν νά βοηθήσουν, ὥστε νά ἀνακουφίσουμε τίς ἀνάγκες τῶν πληγέντων ἀπό τίς φονικές φυσικές καταστροφές στήν Ἰνδονησία καί στίς Φιλιππῖνες.Μποροῦμε νά χαρίσουμε ἀγάπη, ἐλπίδα καί ζωή!

Ὅποιος ἐπιθυμεῖ νά βοηθήσει μπορεῖ νά τό κάμει μέ κατάθεση χρηματικοῦ ποσοῦ:

1. Κατάθεση χρηματικοῦ ποσοῦ σέ Λογαρισμό στήν Ἑλλάδα. ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ103/296014-12(Φίλοι Ἱερᾶς Μητροπόλεως Χόνγκ Κόνγκ)

2. Μέ ἀποστολή χρηματικοῦ ἐμβάσματος στούς ἑξῆς Λογαριασμούς στό Χόνγκ Κόνγκ: ORTHODOX METROPOLITANATE OF HONG KONG AND SOUTHEAST ASIA704 UNIVERSAL TRADE CENTER 3 ARBUTHNOT RD, HONG KONGTel. 00852 25738328-Fax.00852 25738379Email:

office@omhksea.org Website: www.omhksea.org Banks:1. HSBCS/A: 102-299344-838Swift code: HSBCHKHHHKHNo 10 Harcourt Rd Hong Kong 2. Standard CharteredS/A: 447-1-071056-1Swift code: SCBLHKHHXXXCentral Branch, Shop No 16, GF New World Tower 16-18 Queen’s Rd Central Hong Kong