اگر به تقویم ویندوزتان مراجعه کنید متوجه می شوید که امروز روز ایشان است. حالا همهی این ها چه ربطی به هم داشت؟ ربطش این است که اولاْ گوگل این زبان را به زبانهای رسمیاش اضافه کرده است! در این صفحه میتوانید به زبان دزدان دریایی را جستجو کنید.
البته ماجرا به همین جا هم ختم نمیشود اگر بدانید که سایت فرندفید که چندی قبل در موردش هم اینجا نوشتم، هم دست به ابتکار جالبی زده است و لوگوی خودش را به مناسبت این روز کمی تغییر داده است.
البته اتفاق دیگری که برای سایت فرندفید اتفاق افتاد این بود که یهویی و وسط کار کاربران همیشه در صحنه این سایت همین جور فرتی نسخهی بتا از حالت بتا خارج شد و به صفحه ی اول سایت آمد که واکنش سریع دوستان را در پیداشت. بعضیها گلایهمند بودند و بعضی دیگر دست به کار شدند و تصمیم به ساخت استایلی برایش گرفتند.
ماجرای دزدان دریایی وقتی جالبتر میشود که وقتی بدانیم گروهی از دزدان دریایی سومالیایی مدت زیادی است یک کشتی ایرانی را دزدیدهاند و تقاضای ۲ میلیون دلار از مقامات ایرانی کرده اند. البته گویا ایشان (همان مقامات ایرانی) تنها دویست هزار دلار دادهاند و آنها هم گفتهاند که بینیش بینیم حال نداریم. توصیهی من به مقامات ایرانی این است که با همان زبان خودشان با ایشان صحبت کنند٬ شاید افاقه کرد و ملوانان عزیز ما را رها کردند.
اخبار مربوط به ماجرای ربودن کشتی ایرانی و + و + و +
روز جهانی صحبت به زبان دزدان دریایی و + و +
مطالب مرتبط :
]]>برای دیدن فایل ها احتیاج به برنامه ی Office 2007 دارید
]]>اسلاید ها و متن پروژه را در اولین فرصت و بعد از حل مشکلات باقیمانده همین جا قرار میدهم تا اگر کسی خواست از آن استفاده کند .
دوستان اگر بخواهند شرکت کنند می توانند فردا ساعت ۱۰:۳۰ صبح کلاس ۴ دانشکده مهندسی دانشگاه کاشان حضور بهم رسانند . در ضمن به خاطر ماه مبارک رمضان ، خبری از پذیرایی نیست.
]]>حضور خلوت انس است و دوستان جمعند
و ان یکاد بخوانید ، و در فراز کنید
مصرع اول پیچیدگی خاصی ندارد اما در مورد مصرع دوم همواره فکر می کردم که منظور شاعر - مانند رسمی که هنوز نیز پابرجاست - این است که آیه ی شریفه ی « و ان یکاد » را برای جلوگیری از چشم زخم را روی چیزی نوشته در صدر و بالای جلسه نصب کنید ، اما دکتر محمد استعلامی در کتاب «درس حافظ» صفحه ی ۶۴۵ صورت دیگری از معنی را نشان می دهد:
و ان یکاد ، اشاره به آیه ی ۵۱ سوره قلم است که برای صیانت از چشم بد می خوانند . در فراز کنید یعنی در را ببندید تا کسانی که هم دل و هم زبان نیستند به این خلوت انس نیایند
آنچه من برداشت شخصی کرده بودم این بود که « در » در مصرع دوم حرف اضافه ی ربط است برای فراز کردن اما نظر دکتر استعلامی به معنی «در فراز کردن» که مصدر فعلی می شود و معنی بستن درب اتاق را می دهد .
خودم بیشتر همان معنای اول را پسندیدم ؛ اگر چه معنی جدید هم خوش آیند است
این هم کل غزل برای بردن حظ بیشتر :
]]>معاشران گره از زلف یار باز کنید
شبی خوش است بدین قصهاش دراز کنید
حضور خلوت انس است و دوستان جمعند
و ان یکاد بخوانید و در فراز کنید
رباب و چنگ به بانگ بلند میگویند
که گوش هوش به پیغام اهل راز کنید
به جان دوست که غم پرده بر شما ندرد
گر اعتماد بر الطاف کارساز کنید
میان عاشق و معشوق فرق بسیار است
چو یار ناز نماید شما نیاز کنید
نخست موعظه پیر صحبت این حرف است
که از مصاحب ناجنس احتراز کنید
هر آن کسی که در این حلقه نیست زنده به عشق
بر او نمرده به فتوای من نماز کنید
وگر طلب کند انعامی از شما حافظ
حوالتش به لب یار دلنواز کنیدdel.icio.us Tags: حافظ,شعر ؛ زبان فارسی؛ طنازی های حافظ ؛ ابهام در شعر خافظ
کز عکس روی او شب هجران سر آمدی
تعبیر رفت یار سفرکرده میرسد
ای کاش هر چه زودتر از در درآمدی
حضرت حافظ
اولاً : نیمه ی شعبان که می شود ، همه ی شهر را آذین می بندند ، شیرینی و شربت و مانندش پخش می کنند . همه جشن می گیرند ، خوشحال هستند . گاهی اوقات یادمان می رود که برای برای چه خوشحال هستیم . بدتر این که بعضی هایمان اصلاً نمی دانیم که برای چه خوشحال هستیم . و صد البته در این میان کسانی هستند که اشتباهی خوشحال هستند یعنی برای چیزهایی خوشحالند که نباید خوشحال باشند و خبر از چیزی که باعث همه ی این بهجت ها است ندارند.
ثانیاً : نیمه ی شعبان که می شود ، همه ی مان یاد انتظار می افتیم ، بعضی ها منتظریم . یعنی نشسته ایم که یک خبری بشود، یک کسی بیاید و یک کاری بکند. بعضی ها منتظریم یعنی به جای اینکه بنشینیم ، ایستاده ایم و گاهی اوقات حرفی هم می زنیم و حرصی هم می خوریم. بعضی دیگر هم منتظریم. نه این که منتظر باشیم که یک کسی بیاید یک کاری بکند بلکه خودمان همان کاری که همان یک نفر قرار است بیاید انجام بدهد را داریم انجام می دهیم ولی به هر حال می دانیم که باید او هم بیاید ، اما چون او نیست از ما رفع تکلیف نشده است .
ثالثاً : نیمه ی شعبان که می شود هرکسی یک جوری شروع می کند یک حرفی زدن . بعضی ها می گویند :
آقا جان بیا ، شیعیان را نجات بده ، غم فراقت ما را کشت ، درد زیاد داریم ، مریض هایمان یادت نرود . بچه مان دانشگاه قبول شود . این همسایه ی کناری ما پراید خریده ، یک کاری کن ما هم یک پژو بخریم
تعارف که با خودمان نداریم ؟ نمی گوییم ؟ خوب می گوییم دیگر ( و البته نمی خواهم بگویم که این خواستن ها و طلب کردن ها محل مشکل یا خدای ناخواسته باطل است ، سخن چیز دیگری است )
یک عده ی دیگر هم که می خواهند حرف های جدیدتری را بزنند می گویند :
اما سوالی که همیشه تو همچین ایامی برای من مطرح میشه اینه که آیا همین افراد واقعا منتظرن؟ چه قدر تو زندگیشون ،کاراشون،حرفاشون در انتظارن؟ پای عمل که میرسه، چی؟ آیا این خوشحالی، این انتظار،این تبریک،این شادباش فقط مال این روزخاصه یا اینکه همیشه باهاشونه؟ آیا روزای دیگه هم به یاد این خبر هستن یا که یادشون میره؟ نکنه اینا همش یه مشت ادعا باشه؟
در جایی خواندم که :
شما کاری را آنقدر انجام می دهید تا از روزمرگی فرار کنید تا اینکه خود فرار عادت می شود
کجایش را نه یادم است و نه خیلی اهمیتی دارد . فعلاً بیخیال کپی - رایت شوید ، منبعش را پیدا کردم ، می نویسم برایتان
همه ی این حرف ها را برای قسمت سوم و این نتیجه گیری نوشتم . نتیجه خیلی ساده است اما خیلی عجیب . دسته ی اول آدم ها همان هایی هستند که از فرط تکرار و روزمرگی ازشان فرار می کنیم . اما دسته ی دوم آدم ها هم شبیه همان دسته ی اول آدم ها هستند . حرف های زیباتر و جدید تری نسبت به دسته ی اول می زنند و تنها ممکن است که ما را کمی بیشتر به فکر وادارند . اما متاسفانه هم زمان این تفکر کوتاه است و هم عمقش و نهایتش به یک افسوس و آه ( بعضاً از ته دل ) منجر می شود ، لیکن هیچ گونه عملی در پشت آن نیست. این است که نتیجه شبیه همان دسته ی اول می شد و چیز بهتری از آب در نمی آید.
پ ن : عیدتان باز هم مبارک ؛ کسی برایم پیامک نفرستاد . دل تنگ قدیم ها شدم که نزدیک عید که می شد ، گوشی پر بود از تبریکات . من هم تبریک این دوست را برای دیگری و دیگری را برای این دوست فوروارد می کردم .
پ ن ۱ : مدتی بود دنبال تصنیف «صبح است ساقیا» استاد می گشتم در داخل آلبوم ها ، الان که « دستان » گوش می کردم ، دیدم آخر آلبوم جا خوش کرده به چه زیبایی
عکس از تبیان
این مطلب قرار بود برای عید سعید مبعث آماده شود که فرصت نشد . اکنون که فراغتی حاصل شد ، آن را نوشتم و شما را با لذت حافظ خوانی شریک می کنم.
ستارهای بدرخشید و ماه مجلس شد
دل رمیده ما را رفیق و مونس شد
نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت
به غمزه مسله آموز صد مدرس شد
به بوی او دل بیمار عاشقان چو صبا
فدای عارض نسرین و چشم نرگس شد
به صدر مصطبهام مینشاند اکنون دوست
گدای شهر نگه کن که میر مجلس شد
خیال آب خضر بست و جام اسکندر
به جرعه نوشی سلطان ابوالفوارس شد
طربسرای محبت کنون شود معمور
که طاق ابروی یار منش مهندس شد
لب از ترشح می پاک کن برای خدا
که خاطرم به هزاران گنه موسوس شد
کرشمه تو شرابی به عاشقان پیمود
که علم بیخبر افتاد و عقل بیحس شد
چو زر عزیز وجود است نظم من آری
قبول دولتیان کیمیای این مس شد
ز راه میکده یاران عنان بگردانید
چرا که حافظ از این راه رفت و مفلس شد
یک نکته در این غزل :
من خود بارها این غزل را خوانده بودم و در بیت اول که که حافظ می گوید « ستارهای بدرخشید و ماه مجلس شد ، دل رمیده ما را رفیق و مونس شد » اشاره به بعثت حضرت رسول دارد و بیت دوم ( نگار من که خط ننوشت و به مکتب نرفت ، به غمزه مسئله آموز صد مدرس شد ) در تصدیق آن و اشاره به آیه ی ۱۵۷ سوره ی اعراف « النبی الامی » می باشد . نیز یکی از دوستان ، پیغام تبریکی حاوی همین دو بیت اول برای ایمیل کرد . اما وقتی سری به کتاب وزین « درس حافظ » دکتر محمد استعلامی زدم ، با کمال تعجب متوجه شدم بر خلاف تصور اولیه ، نه تنها این دو بیت که کل غزل هیچ ارتباطی با ماجرای بعثت و یا تولد حضرت محمد ندارد و غزلی است بسیار عاشقانه و صد البته زیبا . سختی فهم این غزل زمانی بیشتر می شود که عده ای به خاطر بیت پنجم و عبارت « سلطان ابوالفوارس » کل غزل را مدحی برای شاه شجاع الدین ( ممدوح عزیز حافظ ) دانسته اند . اما در صفحه ی ۴۷۰ کتاب « درس حافظ » این گونه نوشته شده است :
غزلی است عاشقانه ، که آن را کسانی از دوستاران حافظ مدحی برای شاه شجاع مظفری دانسته اند و تنها دلیل آنها این است که در بیت پنجم ، ابوالفوارس لقب شاه شجاع است . این تنها دلیل هم ، اگر درست باشد ، تنها بیت پنجم اشاره یی به شاه شجاع دارد و ابیات دیگر مدح شاه شجاع نیست . کسانی هم « به مکتب نرفت و خط ننوشت » را در بیت دوم اشاره به رسول التبی الامی در آیه ی ۱۵۷ سوره اعراف ، و غزل را در ستایش پیامبر دانسته اند . کسانی هم از دوستاران حافظ هم از این فراتر رفته و هرجا به کلمه ی شهسوار برخورده اند ، آن را ترجمه ی ابوالفوارس ، و تمام غزل را مدح شاه شجاع دانسته اند. حافظ هرجا که به مدح شاه یا وزیری می پردازد نام او را صریح و روشن می آورد.
دکتر استعلامی در ادامه ی تفسر خویش و در جایی که به بررسی بیت بیت غزل می پردازد ، در مورد بیت دوم می نویسند :
این گونه تفسیر ها که قرائن روشن و قطعی ندارد ؛ یکی از موانع درک منطقی کلام حافظ است . در جامعه ی قرن هشتم که ما آموزش همگانی نداشته ایم ، معشوق حافظ هم مثل بیشتر مردم - و خاصه زنها - سواد خواندن و نوشتن نداشته است و حافظ حافظ با توجه با این واقعیت ، یک مضمون بدیع و لطیف آفریده است : آنها که خود عالم و فرزانه و مدرس اند ، در برابر زیبایی نگار من چنان دست و پای خود را گم می کنند که گویی سخنی برای گفتن ندارند . این معنی را چرا به رسول خدا مرتبط می کنید که در توضیح بیشتر آن سرگردان شوید؟ دو بیت بعد را نگاه کنید ، که باز سخن از معشوق حافظ است.
من برای درک بیشتر معنی ، به کتاب « حافظ نامه » فرزانه ی روزگارمان - استاد بهاءالدین خرمشاهی - مراجعه کردم. ایشان هیچ گونه رابطه ای میان این غزل و نبی مکرم در نظر نگرفته اند و بیشتر این غزل را مدح شاه شجاع الدین دانسته اند . در صفحه ی ۶۴۰ این کتاب نوشته است :
این غزل حافظ همچنان که از تصریحش به سلطان ابوالفوارس بر می آید در مدح شاه شجاع یا دارای اشاره مدح آمیز به اوست . مصرع « قبول دولتیان کیمیای این مس شد » نیز اشاره ستایش آمیز دیگری به ایشان است .
البته استاد خرمشاهی در مورد ابوالفوارس ، نکته ی دیگری را نیز ذکر کرده اند که اولاً بر ابهامات موجود اضافه شده و کمی ادعای خودشان مبنی بر مداحی حافظ برای شاه شجاع را تقویت می کند :
ابوالفوارس : همان شاه شجاع است . بین این شاه شجاع ممدموح خافظ و ابوالفوارس شاه [بن] شجاع کرمانی عارف بزرگ قرن سوم وجوه تشابه اسمی غریبی است . ضمناً شاه شجاع ممدوح حافظ از طرف مادر منسوب به قراختائیان «کرمانی» است . شاید حاغظ و دیگران برای تکمیل این تشابه اسمی ، شاه شجاع مظفری را به کنیه یا کنایه ابوالفوارس خوانده باشند . «شهسوار» که در شعر فارسی فراوانست ، ظاهراً معادل و ترجمه ی فارسی همین کلمه است و غالباً به شاه شجاع اشاره دارد.
استاد مطهری در یادداشتی که بر دیوان حافظ نوشته اند - و بعد ها دیوان حافظی با این یادداشتها توسط انتشارات صدرا با عنوان « آئینه ی جام » چاپ شد - این غزل را جزء غزل های عرفانی و عالی دسته بندی کرده اند و هیچ اشاره ای به مدح حافظ و یا بعثت نبی مکرم نکرده اند .
راز گشایی زبان پیچیده و پر از رمز و راز حافظ ، گاهی اوقات بسیار سخت تر از آنست که می جلوه می کند . گاه بیتی که احساس می شود معانی زیبایی در آن است ، بسیار ساده و تنها مدح یک شاه است و گاه بیتی وجود دارد که چنان ابهام آمیز نوشته شده که محققین فارسی هنوز معنای دقیق آن را نمی دانند و برایش مقاله می نویسند و چه چه .
آیا هنوز می توان این غزل را در مورد حضرت رسول دانست ؟
با توجه به همه ی مسائلی که این بزرگواران ذکر کردند که نشان از عدم ارتباط این ابیات با نبی مکرد دارند ، می توان از جنبه ی دیگری به مسئله نگریست . در مورد اشعار حافظ ۲ نکته را نباید فراموش کرد :
۱ - ابیات غزل های حافظ ، بیشترین استقلال ممکن را از همدیگر دارند ، یعنی ممکن است که یک بیت معنی عاشقانه ای داشته باشد و بیتی دیگر معنی عارفانه ای ، این مسئله خود باعث شده است که ترتیب ابیات دیوان حافظ در تصحیح های مختلف با یکدیگر متفاوت باشد ( مقدمه ی احمد شاملو بر تصحیحش از دیوان حافظ ، ۱۴ مقاله استاد خرمشاهی )
۲ - حافظ در طول زندگی شصت تا شصت و پنج ساله ی خود ، تنها ۴۹۷ غزلی که تقریباً مطمئن هستیم از ایشان است ، سروده است و اگر بخواهیم بیشتر مته به خشخاش بگذاریم باید بگوییم که تنها تعمداً این غزل ها از حافظ باقی مانده است. این که می گوییم تعمداً اشاره به آن دارد که احتمالاً حافظ دوست نداشته است که همه ی غزلیاتش باقی بماند و خود از میان سروده هایش گلچین کرده است . بر این مبنا و با توجه به سنی از حافظ که به شاعری مشغول بوده است ، می توان گفت که در هر سال تنها ۱۰ غزل سروده است . حال اگر شما این آمار را با سروده های مولانا مقایسه کنید ، در می یابید که تعداد و حجم آثار بسیار کمتر می باشد .
از این ۲ نکته ی بالا می خواهم نتیجه گیری کنم که حافظ بارها خود غزلیات خود را تصحیح کرده است ( در طول دوران حیاتش ) و به این شکل نبوده که بعد از سرودن یک غزل ، آن را به کناری بگذارد ، بلکه خود بارها و بارها آنها را ویرایش کرده است و با توجه به استقلال ابیات ، می توان گفت که شاید حافظ در مقطعی منظورش از ابیات ذکر شده ، همان معنی است که در اول به نظر می رسد ( و بسیاری نیز آن را بر داشت کرده اند ) و بعد ها حافظ با تغییرات در غزلش و زبان پر رمز و رازش ، سعی کرده است که مدح شاهی را بگوید و حتی بعدتر غزل را بدین شکل عاشقانه ساخته و نهایی کرده باشد . آنچه در این جا نوشته ، تنها گمان ها و برداشت های شخصی خود می باشد و شاید با آنچه در واقعیت اتفاق افتاده است ، تطابق نداشته باشد .
]]>با توجه به این که الان حضور در اینترنت محدود به یک وبلاگ نیست و مجموعه ی وسیعی از این فعالیت ها را می توان همزمان انجام داد ، فرض کنید که من برای پیگیری عکس های شما به ۲ سایت متفاوت ، لینک های به اشتراک گذاشته ی شما چند سایت ، ویدیوهایتان یک سایت دیگر …. مراجعه کنم چه فاجعه ای پیش می آید . در این هنگام است که فرندفید به کمک شما می آید . این سایت این گونه عمل می کند که با گرفتن خروجی فید شما در سایت های مختف ( که تعداد آن هم اکنون از ۴۰ تا نیز بیشتر است ) که عضو هستید ، می تواند تمام فعالیت شما را یکجا در اختیار دوستانتان قرار دهد . برای پیگیری کارهای دوستانتان در وب نیز کافی است فقط آدرس فرندفید او را داشته باشید .
چگونه عضو شوم ؟
عضویت در فرندفید بسیار ساده است . کافی است به این صفحه بروید ، برای خود یک حساب کاربری ایجاد کنید و خروجی سرویس های مختلفی را که استفاده می کنید ، در اختیار این سایت قرار دهید . بعد از چند دقیقه ، بزرگان فرندفید ، شما را شناسایی کرده در مدت زمان کوتاهی ، تعداد زیادی دوست پیدا می کنید .
سرویس های محبوب :
اشتراکات گوگلی : آنچه را که شما در گوگل خوان به اشتراک می گذارید ، در اینجا نیز اضافه می شود .
دلیشز : لینک های که شما در سایت خوشمزه بوکمارک کرده اید را نشان بقیه می دهد
فلیکر : عکس های شما در این سایت
توئیتر : این سایت برای میکروبلاگینگ ساخته شده است ، یعنی شما می توانید هر لحظه از زندگی خود را به وب ۲/۰ بفرستید . اساساً بر این مبنا که «الان چه کاری انجام می دهید ؟» ساخته شده است . در آن می توانید مطالبی را در ۱۴۰ نویسه بفرستید و بیشتر از آن امکان پذیر نیست .
پولی ور : سرویس محبوبی است برای خانم ها و آقاین شیک پوش . می توانید در اینجا ست هایی از لباس ها ، کلاه ، ساعت ، چتر و … درست کنید و آن را با دیگران به اشتراک بگذارید . بد نیست گاهی اوقات قبل از خرید لباس به این سایت سربزنید و به جای آنکه فروشنده را جز جگر کنید ، لباستان را اینجا انتخاب کرده و حتی نظر بقیه را نیز در مورد آن جویا شوید .
یوتیوب : آنقدر معروف است که احتیاجی به توضیح ندارد . فرندفید حتی ویدئوهای شما را در این سایت نیز جمع آوری می کند.
خطر اعتیاد !
فرند فید بسیار اعتیاد آور است . پس لطفاً مواظب خودتان باشید که دچار آن نشوید . نشانه های حاد این اعتیاد را می توانید در بسیاری از اعضای آن مانند آق فری ، فواد ، دکتر مزیدی ، مازوخس ، مریم اردکانی و … پیدا کنید .
حریم شخصی
فرندفید همه ی آنچه را که شما به اشتراک گذاشته اید ، در اختیار همگان قرار می دهد . البته قاعده بر این است که شما چیزی را به اشترام می گذارید که می خواهید بقیه ببینند . اما باید کمی بیشتر مواظب باشید . چون واقعاً در فرندفید هرکاری که انجام می دهید ، بقیه می بینند . انسان گاهی اوقات دوست دارد با عینک دودی ، سفر کند که شناخته نشود . اگر جزء این دسته هستید ، وارد فرندفید نشوید چون در آنجا کارآگاهانی هستند که حتی بعضی اوقات کارت ملی شما را نیز یافته و منتشر می کنند . حتی می توانند از ترکیب عکس هایی به اشتراک گذاشته اید و ستی که در پولی ور ساخته اید ، تشخیص دهند چه کتابی می خوانید .
من در فرند فید
در این آدرس من را در فرندفید می توانید پیدا کنید . نیز می توانید به بقیه ی حساب های من مانند توئیتر ، یوتیوب و پولی ور نیز دسترسی داشته باشید.
برای نظر دادن ، مقرارت این پست را رعایت کنید .
]]>در این میان دو دسته هستند که دغدغه هایشان از منظری که به مسئله نگاه می کند متفاوت است . از یک سو برنامه نویسان و توسعه دهندگان سایبر فارسی ، از مشکلات خط و زبان فارسی شکوه دارند که به خاطر ساختار اش ، آنها را دچار تحمل مرارت ها و سختی های زیادی کرده است ( که شاید از بسیاری از خط ها و زبان های دیگر بیشتر نیز باشد ) . البته باید پذیرفت قسمتی از این مشکلات به خاطر استفاده از نرم افزارهای خارجی و عدم تطبیق کامل آنها با استانداردهای جهانی است ( هر چند که متاسفانه این استاندارد ها بسیار دیر به تصویب رسیدند و دیرتر از آن در سایبر فارسی فراگیر شدند ) و قسمتی دیگر به خاطر ساختار متفاوت زبان فارسی با زبان های رایج در دنیا. از سوی دیگر ، زبان شناسان و علاقمندان به زبان فارسی ، با ورود پدیده های نو ظهوری مانند وبلاگ ها ، وب سایت ها ، نرم افزار های پیام رسان فوری و حتی پیامک ها و فراگیر شدن آنها ، همیشه نگران زبان فارسی بوده اند . فینگلیش نویسی ، اشکالات تایپی و املایی ، جمله بندی های عجیب و غریب ، اصطلاحات و کلماتی که بی حد و حصر از زبان های دیگر وارد زبان فارسی می شوند ، همه و همه از دغدغه های دسته ی دوم است.
به نظر می رسد اشکالاتی نیز متوجه هر دو دسته نیز می باشد . از سویی توسعه دهندگان و استفاده کنندگان از فضای سایبر به بی توجهی نسبت به خط و زبان فارسی متهمند و از سوی دیگر زبان شناسان بر سنت گرایی و مقابله و موضع گیری با هر تغییری .
به نظر می رسد پیدا کردن یک راهکار که بتواند نیازهای هر دو دسته را رفع کند و دغدغه های هر دو را بر طرف سازد ، تنها با گفتمان و نزدیک تر شدن این دو دسته به یکدیگر و شنیدن مشکلات و حرفهای همدیگر امکان پذیر است و می تواند پاسخگوی نیازهای هر دو دسته باشد .
مهمترین مشکلاتی که به نظر می رسد در حال حاضر وجود دارد این است :
۱ - فینگلیش نویسی
۲ - شکسته نویسی
۳ - غلط های املایی
بدین خاطر ، از این به بعد کامنت هایی که فینگلیش باشد ، غلط املایی داشته باشد و یا از زبان شکسته استفاده کرده باشند ، در این وبلاگ حذف خواهند گردید . نیز تلاش خواهم کرد که این کار را در میان دیگر دوستان وبلاگ نویس ترویج دهم . چناچه شما می خواهید این رویه را پیش گیرید ، به من خبر دهید .
در این زمینه پذیرای ایده های خوب شما هستم و نظرات شما ، بسیار مفید خواهد بود.
بگذارید بی پرده بگویم ؛ اگرچه طرفداران و عاشقان استاد را ( که خود و بسیاری از دوستان دوستدارم از این خیل هستیم ) زیاد خوش نیاید که حقیقت را نباید به مسلخ مصلحت برد .
کنسرت امسال اصلاً به دل ننشست . دیدن استاد - کسی که سال های متمادی است از شنیدن صدای او لذت برده ای - برایت بسیار شوق انگیز است ، اما دلیل نمی شود که همان قدر که از اجرای « هم نوا با بم » یا حتی « غوغای عشق بازان » لذت برده ای ، از این کنسرت هم لذت ببری . شاید قسمت عمده ی مشکل این است که طرفداران استاد سال ها است که عادت کرده اند ایشان را همیشه در اوج ببینند ، از ایشان همیشه توقع کاری در سطح و اندازه های بالا داشته باشند و صریح می گویم حتی توقع کار خوب را از ایشان ندارند چون کار خوب را بسیاری دیگر هم می توانند انجام دهند ، ایشان باید همیشه عالی باشند و این گاهی اوقات حتی برای شجریان هم ممکن نیست . کار امسال قبایی همقد قامت رعنای ایشان نبود و این را می توانستید از چهره ی بسیاری که از سالن باز می گشتند ، ببینید ( و بسیاری که تنها نیمه ی اول کنسرت را تاب آوردند و منتظر بخش دوم نماندند ) . من اصلاً گلایه ای از عدم هماهنگی ها در قسمت های مختلف اجرا از لحظه ی اول که با فروش بلیت ها آغاز می شد و آن همه درد سر به وجود آمد ، شرایط نامناسب سالن وزارت کشور ، سیستم صدابرداری ، ضعف اطلاع رسانی شرکت دل آواز ( که متاسفانه به جای آنکه واسطه ای باشد برای برقراری ارتباط مخاطبان مشتاق با استاد تبدیل به آقای بالاسر و گارد امنیتی شده و ایشان را برای خودش مصادره کرده است ) ، بوفه ، سرویس بهداشتی و چه چه ندارم چون بسیاری از این قبیل مسائل از دست استاد ( و حتی گروه برگذار کننده ) خارج است اما نمی توانم اجرای نه چندان موفق استاد را بربتابم .
استاد محمد رضا شجریان بزرگ !
لطفاً خاطر طرفداران خود را بیش این آزرده نسازید . به جای آنکه نردبان ترقی گروهی نوازنده جوان شوید ، اجازه دهید خودشان مسیر ترقی و پیشرفت را بیابند ( همان گونه که خود این راه صعب را پیمودید ) و خود با نوازندگان بزرگتر هم رده ی خود و آهنگسازان بزرگ همتای خود همکاری کنید . اجازه دهید به خاطر کسی که سال ها است او را نه تنها من که بسیاری از هموطنان من ، عاشقانه دوست می دارند ، اجرای اخیر شما را به عنوان یک کار گروهی تمرینی در نظر بگیریم و فراموش کنیم که با صرف این همه هزینه و زمان موفق شده ایم در این تمرین شرکت کنیم . اجازه دهید دل سپرده ی کارهای قبلیتان بمانیم و ایام دل تنگی ، روزمره گی ، عاشقی ، غم ، شادی ، شور ، شعور ، شعف و … را با انبوه آثار فاخر شما ( که شمار بسیاری از آثارتان را تشکیل می دهد ) و هر یک مناسب حال و حالتی است پر کنیم .
این نوشتار در پست بعدی نیز ادامه خواهید یافت . از این که لطف می کنید و همچون من - که شما را با نظرات خودم شریک کردم - شریک می کنید ممنونم . )
عکس ها از خبرگزاری فارس تهیه شده است که از اینجا می توانید تهیه کنید .
]]>جالب است بدانید که محیط کاربری این میل جدید شما همان محیط فعلی یاهو میل است ( یا همان یاهو میل بتا ) .
من برای خودم میل Shirazee@YMail.com را ثبت کردم . بر وزن Shirazee@Gmail.com
تبلیغات سرویس جدید یاهو در داخل Inbox شما
]]>