چه دلگیرم از این دست زمانه
چه دیوانه از این باد خزانه
از این سرما و بوران شبانه
از این تنهایی دلکیر خانه
از این دیوار هائل بر رهایی
از این دستان بی رحم جدایی
از این یادی که آرد درد بر دل
وزین دردی که در پی داشت مشکل




















نامه فرزاد به مادرش فقط چشمام رو دریایی میکنه

* شاعر مونا
پ . ن :‌ روز مادر و تبریک میگم به مامان با بغض به یاد مادر فرزاد و شیرین و فکر میکنم چه هدیه ی روز مادری روزگار داد به این مادارن داغدار… یعنی چندین مادر دیگر تبریک از لب فرزند نخواهند شنید؟ دلم خون ه …. دلم خون
شاید بهتره سکوت کنم

۳ سال پیش درست تو روزهای بهاری احساس رهایی و سرزندگی و سرشار از عشق و انرژی بودن کردم ‌،‌ درست ۳ سال پیش بندهای اسارتم رو رسما پاره کردم
بهار بود و دنیا روح زندگی داشت و من تصمیم به زندگی کردن داشتم . اونقدر انرژی داشتم که فکر میکردم میتونم کوه ه رو جابه جا کنم

اینا عین کلماتی که ۱۵ اپریل ۳ سال پیش نوشتم :
“امروز یک روز بزرگ و مهم تو زندگمیه ……… بالاخره بعد سالها یه کار نیمه تموم رو تمومش کردم و اون تصمیم رو عملی کردم …..امروز آخرین برگ اون کتاب و خوندم و بستم گذاشتمش ته ته تهههههههههههههه ….. کتابخونه ، همون پشت مشتا یه جایی که چشمم بهش نیفته دیگه …! آخه کتاب خوبی نبود …. ولی خیلی چیزا یادم داد و یه بخشی از کتابخونه زندگیمه
به خودم افتخار میکنم و از خدا تشکر ”
سال گذشت ه سال سختی بود برای خیلی ها ،‌برای وطنم ، برای مردمم ، و برای خودم و زندگی شخصیم اما گذشت با امید به رسیدن صبحی روشن .
امروز درست ۲ هفته قبل رسیدن به این سالگرد باز هم تصمیمی بزرگ رو عملی کردم تو زندگیم شاید نه به اون بزرگی اما به شدت سخت تر از اون .
باز هم احساس رهایی میکنم ، باز هم خوشحالم که دفتری دیگه رو تو زندگیم بستم و باز امیدوارم که زندگی روزهای خوبی به همراه خواهد داشت .
کنار پنجره نشستم آفتاب به شدت افتاده تو اتاق شکوفه ها تو باد ملایم بهاری میرقصن و من با بوی بهار مست میشم

*‌تصمیم کبرایی گرفته ا م و مصمم بر اجرایش و به خودم ایمان دارم که موفق خواهم شد چون گذشته به خودم این رو ثابت کرده لااقل .

پ . ن :‌ این پست رو ۱۴ اسفند شروع کردم میخواستم پستی بشه برای سال نو برای تبریک برای شروعی نو اما اونقدر درگیر انواع و اقسام پروژه های کاری بودم و اونقدر این روزها سرشار از سکوت بودم و اونقدر نگفتن و ننوشتنم اومده که بالکل ترک وبلاگ نویسی کردم .
وقتی مقایسه میکنم امسال رو با سال گذشته میبینم شاید بیشتر از ۱۸۰ درجه تغییر در روش و رفتار زندگی وبلاگیم داشته ام خوب یا بد نمیدونم ولی به هر حال فعلا قصد تغییر رویه ندارم و هر روز کم نویس تر میشم فقط همین


* این عکس هم منظره ای ایست که این روزها از پنجره اتاق خوابم تو شلوغی های زندگی ازش لذت میبرم