Þetta er búin að vera æðisleg Hvítasunna.

Ef samningar takast mun ég birta mynd af húsinu á næstu vikum.

Daginn sem hann er rekinn fer hann heim og sér að eiginkonan hefur hent öllu dótinu hans á lóðina fyrir framan húsið.

Ég skil ekki hvernig þessi mynd gat farið framhjá mér. Ég er mikill Will Ferrell aðdáandi en ég er ekki viss um að þetta sé mynd sem fólk kærir sig almennt um að sjá.

Gæti ég selt allt dótið mitt og byrjað uppá nýtt? Þá meina ég allt dótið mitt. Já ég gæti það örugglega - en það þyrfti eitthvað mikið að koma til. Að flytja á milli landa hefur kennt mér að dótið mitt skiptir mig miklu máli. Ekki húsgögnin og það (enda er ég búin að selja 99% af öllum húsgögnunum). Það er allt hitt. Dótið mitt er tenging mín við það líf sem ég hef lifað fram til þessa. Þetta eru minningar.

Gætir þú selt allt dótið þitt?

Síðasta haust fór ég til Kaupmannahafnar að hitta Elínu vinkonu og vinkonu hennar Jolene. Þessi heimsókn var ekkert minna en frábært. Ég var með sígaunaspilin með mér - grín spáspil og um kvöldið borðuðum við góðan mat, drukkum hvítvín og spáðum í spilin þangað til við vorum orðnar svo fallegar að við vorum byrjaðar að hlusta á Dolly Parton á Youtube. Þá fór að síga á seinni hlutann hjá okkur þó nýr dagur væri að renna upp.

Þetta var svo skemmtilegt kvöld og þar sem það er á dagskrá að fara í nokkrar svipaðar ferðir til Kaupmannahafnar árið 2012 ákvað ég að gefa Elínu og Jolene áramótagjöf.

Það lá beint við hvað ég myndi gefa Jolene - því við veltumst um úr hlátri þegar hún fór að túlka spilin sem hún lagði fyrir okkur, hún er natural - svo hún fékk sígauna-spá-spila-stokk. Það var ekki erfitt að ákveða hvað ég myndi gefa Elínu heldur, því ég vissi að hana langaði í banner til að hengja upp í stofunni og hún sýndi mér mynd af honum á netinu. Ég sá ekki að það væri hægt að kaupa hann þannig að ég bjó einn til.

Jesper fylgdist með mér eins og hann væri að horfa á náttúrulífsmynd, þegar ég var að skera út stafina og þræða þá upp á band. Dodda fannst þetta merkilegt verkefni og fylgdist jafn spenntur með - spurði hvort ég myndi búa til svona banner fyrir mig líka. Ég útskýrði fyrir Dodda að það væri ekki alveg viðeigandi að hengja svona banner upp í stofunni okkar Jespers, þetta væri meira svona "single-woman-in-the-big-city" thing. Ég mun samt pottþétt búa til annan og hengja upp þegar Elín og Jolene koma hingað í sveitina að heimsækja mig sem verður vonandi í sumar.

Dodda langar í banner í herbergið sitt en er enn að ákveða hvað á að standa á honum. Það verður fróðlegt að sjá hvað hann biður um.

Á gamlársdag var ég orðin svo óþolinmóð að um leið að ég sá sms frá Elínu þar sem hún var að spyrja hvort þær mættu opna pakkann eftir mat, sendi ég svar um hæl: OPNA NÚNA! Stuttu seinna póstaði Elín mynd af dýrðinni á facebook.

Ég er ekkert smá stolt af því hvað þetta tókst vel - og get hreinlega ekki beðið eftir næstu heimsókn í borgina!

Hann er búinn að vinna hörðum höndum að því að útskrifast úr menntaskóla undanfarna mánuði og útskrifaðist í desember, flutti til okkar, fór í frí - en nú tekur við lífsleikni/Aarhús námsskeið sem ég er að setja saman - byggt á lífsreynslu minni síðasta ár, með survivor raunveruleikaþáttinn til hliðsjónar.

Á hverjum degi verður frumburðurinn að vakna með okkur (svo hann snúi sólarhringnum ekki við). Þegar strákarnir eru farnir í skólann og við Jesper í vinnuna, þarf frumburðurinn að horfa á tvo þætti af seríunni Forbrydelsen - á dönsku - með dönskum texta. Hann þarf að taka glósur og skrifa stutta samantekt um hvern þátt - á dönsku.

Þegar sjónvarpsglápinu lýkur tekur við survivor hluti námsins. Þannig verður frumburðurinn fyrsta daginn að finna útúr því hvernig hann tekur strætó niður í bæ, hvar hann finnur kort af Aarhús niðrí bæ (án þess að þurfa að borga fyrir kortið), kaupa sér mánaðarkort í strætó og koma sér aftur heim. Hann má leita sér hjálpar á netinu og með því að spyrja dani og klukkan fjögur lýkur kennslu fyrsta daginn - og þá á frumburðurinn einnig að vera búinn að finna leiðina heim (af því það á að vera brjálað veður hérna á morgun eftir klukkan fjögur).

Á hverjum degi þarf frumburðurinn að fara niður í bæ í strætó og leysa verkefni sem snúast um að finna eitthvað praktískt - eins og t.d. hvar læknirinn okkar heldur sig. Það er ekkert grín að finna það get ég sagt ykkur.

Þegar náminu lýkur, eftir ca 2 mánuði, mun frumburðurinn þekkja miðbæ og nágrenni Aarhus betur en ég og sennilega tala dönsku betur.

Þetta er allt annað líf eftir að frumburðurinn kom til okkar.

- Abraham Lincoln

Í kvöld: Big fish og bros.

Árið 2011 er að renna sitt skeið.

Når bageren i Den Gamle By i Aarhus bager vaniljekranse, bliver småkagerne større, mere rustikke og knasende, end de kranse vi normalt forsøder julen med. Opskriften er fra 1866, og resultatet smager himmelsk.

Julen i Den Gamle By begynder 19. november og varer helt til 1. januar. Med juleudstillinger, historiske butikker med unikke julegaver, markedsboder og mange forskellige julearrangementer. Det er jul, som vi har fejret den gennem århundreder.

Se mere på www.dengamleby.dk/jul

Vaniljekranse fra Den Gamle By
(cirka 80 styk)
500 gram mel
1 æg
350 gram smør
250 gram sukker
½ stang vanilje
250 gram søde hakkede mandler
15 gram bitre stødte mandler

Hak vaniljestangen fint. Hak mandlerne og rist dem. Ælt mel, æg, smør, sukker, vanilje og mandler godt sammen, så dejen slipper hænderne. Rul en tyk pølse. Gnid lidt ekstra mel på fingrene. Skær små stykker af dej-pølsen og tril dem til cirka 12 lange stykker og form kranse med et temmelig stort hul. Vil du have riller på, så tryk dejen gennem en kødhakker.

Vaniljekransene skal i en 180 grader varm ovn og bages i 15-20 minutter – til de er jævnt lysebrune.

Tip
Bitre mandler er dyre og svære at få fat på. Rist i stedet mandlerne – det gør dem mere smagfulde.

Opskriften er fra Madam Mangor: Fortsættelse af Kogebog for små Husholdninger fra 1866.
-----------------

Þetta eru bestu vanilluhringir sem ég hef á ævinni smakkað!

..but they couldn't catch a cold, so baby don't waste your dime..

Hvað er málið með þessa krónísku ritstíflu sem ég þjáist af?

..he's gonna come on, make you feel like you grew up next door to him..

Í gær hringdi hann og var að tala um nýsköpun. Ég sagði honum hvað ég teldi skynsamlegast fyrir svona fyrirtæki að gera varðandi nýsköpun. Hann sagði að það væri hárrétt hjá mér - hann var að lesa grein um það í náminu. Ég las það ekki í grein. Ég skrifa morðgátur fyrir þrettán ára krakka.

..he'll say sweetheart - you're sure fortunate that you ran into me..

Ég skil ekki af hverju ég er ekki búin að fá símann minn. Um daginn sendi ég manninum sem ég pantaði síman hjá skilaboð:

All I want for christmas is my iphone 4 (s)
my iphone 4 (s)
my iphone 4 (s)

.. og hann sagði mér að prufa að tala við jólasveininn. Ég útskýrði fyrir honum að jólasveinninn hatar mig, því ég skil aldrei eftir mjólk og smákökur fyrir hann - og þá sagði hann mér að prufa það, svo ég gerði það...

..en það virkaði ekki heldur.

Í dag söng ég lagið "I like New York in June" og dansaði - ekki virkaði það heldur. I'm running out of ideas.

Ég fraus og starði á kvikindið. Svo kallaði ég: "Jesper! Can you come here for a moment!"

Jesper hefur sennilega heyrt á röddinni minni að það væri eitthvað að - og sennilega eitthvað sem hefði með eldhúspappír að gera (þó ég hafi ekki talið mig segja neitt sem gæfi það til kynna), því hann náði í eldhúspappír og kom inní herbergi. Fast á hæla hans kom Doddi, en ég sagði að við Jesper þyrftum að ræða svolítið í einrúmi og lokaði hurðinni bókstaflega á andlitið á Dodda.

Það er engum vel við köngulær og ég vissi á þessum tímapunkti að ég væri sjálf scarred for life að deila herbergi með þessum viðbjóði - óþarfi að börnin þurfi að sjá þetta líka. (Enginn af strákunum veit af þessu atviki)

Þegar Jesper var kominn inní herbergið benti ég á ferlíkið á gólfinu uppvið vegginn og hann sagði "Ahh, it's just a Huntsman Spider", svo tók hann hryllinginn með eldhúsbréfinu og lét hann hverfa.

Nú veit Jesper hvernig ég bregst við þegar ég sé eitthvað sem mér finnst ógeðslegt. Ég lamast. Ég er hinsvegar í góðum höndum þar sem ég á mann sem reddar málunum. Hann sagði mér líka að þessar köngulær séu algjörlega meinlausar og mjög sjaldgæfar í Danmörku. Hann hefur einu sinni áður séð svona könguló og það var á Skagen.

Ég trúi honum og hef ákveðið að vera hérna áfram - þrátt fyrir að ég viti að ég er sennilega búin að deila herberginu mínu með þessu kvikindi frá því ég flutti hingað inn!!

Yfir í allt annað. Einn af stærstu kostunum við að búa með pre-teenagers er að maður er með puttann á púlsinum þegar kemur að tónlist og annað slagið fara strákarnir að spila lag sem ég fell fyrir - og þá skiptumst við á að spila viðkomandi lag, í lúppu. Unglingar eru frábærir!

Það liggur við að mig langi að fara á djammið til þess eins að rasa út á dansgólfinu við þetta lag.

Var vakin í morgun með afmælissöng, íslenskum fána og tveimur pökkum sem hittu beint í mark. Þetta er besti afmælismorgun sem ég hef á ævinni átt.

Afmælisgjöfin frá Júlíu og Gulla - Slanket® Algjör snilld þegar manni finnst gott að liggja í sófa, en það er alveg ljóst að ef einhver verður veikur, þá verður hann umvafinn Slanket® og umbreytist í veika hlébarðann.

Doddi er veiki hlébarðinn í dag.