.аНТИблог

Ex-Google Exec (WARNING): The Next 15 Years Will Be Hell Before We Get T...

2025-08-06T15:53:00.001+02:00

The internet keeps getting worse. Let's talk about why.

2025-08-06T14:48:00.001+02:00

The Internet is Dying: AI, Bots, and The End of Human Content

2025-08-05T13:06:00.001+02:00

You’re Not Addicted to Content, You’re Starving for Information

2025-07-28T12:47:00.001+02:00

He Goes Missing...His Wife Marries His Best Friend (And Insurance Agent)

2025-07-07T16:09:00.001+02:00

Feeding Emperor Augustus Caesar - Handmade Roman Cheese

2025-07-05T12:57:00.001+02:00

"There is only one interpretation of quantum mechanics" | David Deutsch ...

2025-07-05T12:30:00.001+02:00

Можат ли машините да бидат интелигентни? 1970 година

2025-06-29T13:55:00.007+02:00

Препорачано за гледање!!!

И покрај фактот што документарецов е снимен пред повеќе од половина век, содржи некои идеи и размисли кои се многу актуелни. Посебно делот во кој се промислува местото на човекот и машината, како се тие поврзани и како се различни.

"Could MACHINES Become INTELLIGENT?" (BBC Horizon, 1970)

Socrates is numerous!?

Еден од професорите на едно место поставува логичка дилема на која денешните LLM понекогаш знаат да згрешат... Потсетувам, документарецов е објавен во 1970 година.

На мојот тест ваква грешка направија само Gemini и Grok, другите ја препознаа логичката контрадикција.

... непотизам и корупција

2018-12-04T17:22:00.002+01:00

Ако размислиш подобро скоро сите проблеми што ги има во државава може да се сведат на непотизам и корупција. Загадувањето, лошата економска состојба, прислушкувањето, национализмот... сите тие постојат поради нефункционирање на институциите кои се задолжени да ги решаваат овие проблеми... а институциите не функционираат добро поради тоа што некој не сака да функционираат - а тој некој има финансиска или друга корист од тоа.

Ана

2018-04-12T07:00:00.000+02:00

Тогаш ги чешлаше косите и којзнае за кого

мислеше

додека ја гледаше бледата сенка на мајка ми
што за три оки брашно клечеше пред нозете

на твојот татко.

Јужните ветрови донесоа пролетни води и за нас,

Ана

ние го знаеме твоето име и се заљубуваме оти ти
имеш и земја и везени чорапи и широки рамења,

Ана

којзнае на кого мислеше додека ги чешлаше

косите.

Ќе ја доживеам уште оваа пролет со топол здив
дојден пред твојата кошара што се распаѓа

на ветрови

и ќе се молам на земјата како на голема икона
не за твоето здравје, не за твоите широки рамења,

Ана

овој ден ќе го запишам со името на сите гладни

луѓе

и ќе те отерам преку три зашумени планини,

Ана

да ти биде проклето името запишано со три

обични букви

пред кои се нишаше бледата сенка на мајка ми
дојдена по три оки брашно, за обичен леб, Ана.

Јован Котески

Работа ни е да се вљубиме во светот

2018-04-10T14:11:00.003+02:00

Некаде во 2006 објавив пост со цитати од Џејмс Хилман, кој тогаш го сметаа за најголем жив психоаналитичар.

(.аНТИблог) 26.04.2006 - „Живееме во се погрди градови, работиме во бучни канцеларии, опкружени сме со грд мебел и се залажуваме дека низ сиот тој хаос можме да поминеме неоштетени!“

Поради тој пост, една пријателка која планираше да го интервјуира за Теа Модерна ми се обрати мислејќи дека имам негова книга... за жал, не можев да ѝ помогнам.

Не успеав да го видам интервјуто, но денес (по 12 години) сум среќен што има и други начини да се допре до неговите мисли.

Од 2011 веќе го немаме Хилман, но неговите идеи и размисли остануваат - некои, поактуелни од било кога. Еве неколку извадоци од ова интервју (на крајот од постов е видеото каде што можеш да го изгледаш во целост):

За љубовта кон светот во кој живееме

Она што би требало да нѐ тера да не уништиме нешто е нашето чувство на почит кон убавината. Што правиш со нешто што е убаво? Се вљубуваш во него. Тогаш кога ќе се вљубиш во светот, ти ќе сакаш да го задржиш.
(...)
Грците сметаа дека зборот Космос во суштина е естетски термин. Тој значеше ред, убавина, внимателнот, обзирност; и беше поблизок до зборот „козметика“ отколку до „космонаут“; тој во грчкиот свет значеше обожување.
(...)
Тогаш кога повторно ќе го разбудиме нашето естетско чувство, кога ќе го надминеме де-естетизирањето што ни е наметнато од работи што не дефокусираат, ќе можеме да ја видиме и да ја почитуваме убавината во светот. Тогаш кога ќе ја видиме убавината, тогаш ќе се вљубиме во неа.
(...)
Да го сакаш светот не е христијанскиот морализам каде што мораш да го сакаш; а не е ни економската идеја за одржливост каде што ако го сакаш ќе живееш подолго. Мора да биде нешто многу посуштинско. Нешто што го допира срцето: а го допира срцето ако сфатиш дека наша работа на овој свет е да се вљубиме во него. Ние може да се вљубиме во него само ако сме естетски живи во него.

За местото на човекот во светот

Ние си ги затапуваме сетилата од утро до вечер. Со бука, со гласна музика, со светло навечер поради што никогаш не го гледаме ноќното небо. Понекогаш ќе се напиеме чаша студена вода пред јадење со што ги затапуваме сетилата во устата и не можеме да ја вкусиме и мирисаме храната. Ние сме под анестезија.
(...)
Никој не ја цени убавината. Ние повеќе не сме почитувачи. Нашата дефиниција на човекот сега е homo sapiens, човек кој размислува, или homo faber, човек кој изработува нешта. Јас мислам дека смислата е да бидеме homo aestheticus. Ние сме на овој свет за да го цениме, тоа е сѐ. Не мора да правиме нешто со него - доволно е да го цениме. А кога правиме нешто со него, тоа би требало да додаде на неговата убавина.

За потрошувачкото општество

Ако не ја чувствуваме убавината на светот, тогаш ние бараме замена. Ерик Хофер вели „никогаш не можеш да имаш доволно од она што вистински не ти е потребно“. Во брканица сме. Купуваме нешта. Ни требаат нешта. Постојано нешто бараме. Терапевти, љубов, врски, одмори... Нешта за кои рекламите велат дека ги заслужуваме, а ги заслужуваме зашто сме мизерни.
(...)
Она што го изгубивме е чувството за убавината на светот. Се обидуваме тоа да го замениме со обиди да го освоиме, да го имаме, да го поседуваме светот.

За надежта како зло

Во пандорината кутија, откако излегле сите зла, последното кое останало на дното била надежта (elpis). Значи, надежта е внатре, не надвор и таа е едно од злите нешта на светот. Зошто е надежта зло? Затоа што те проектира напред и те оттргнува од она што е. Ако размислуваш на утрото што доаѓа, го пропушташ она што всушност стои пред тебе и што мора да се случи.
(...)
Многу е поважно да бидеме посветени на она што се случува сега. Ако работиме на тоа надежта не ни е потребна.

...многу црвена боја...

2018-04-09T00:37:00.001+02:00

ќе ми треба многу црвена боја
за да сликам
на платното со кое сакам
да го здиплам телото
во тактови
во рафали
ќе ми треба џиновска виолина
за да биде доволно гласен
звукот
но јас шепотам
шепотам без дисциплина
без намера
шепотам црвено сиво бело

ќе ми треба метафизика
поетика религија
ќе ми требаат усни
за да ти зборувам
тогаш кога би сакала
само да молчиме
зашто ништо не
е погласно
од воздухот што
тежи меѓу
моето и твоето тело

Ивица Антески

Лошо друштво... цитати од Сартр

2018-04-08T00:00:00.000+02:00

"Човек не е ништо друго освен тоа што самиот ќе го направи од себеси“

„Ако си осамен кога си сам, тогаш си во лошо друштво“

„Само оној што не весла има време да го ниша бродот“

„Слобода е она што го правиш со тоа што некој ти го сторил тебе“

„Најдобрата работа не е онаа што ти е најтешка; туку онаа во која си најдобар“

„Мислиш дека јас ги бројам деновите? Има останато само еден ден, секогаш почнувајќи одново: ни го даваат наутро и ни го земаат приквечер“

„Ќе се насмевнам, и мојата насмевка ќе потоне во твоите зеници, и само небото знае што ќе настане од неа“

- Жан-Пол Сартр

Синиот џин се тетерави

2018-04-07T02:37:00.000+02:00

Фактот дека некоја агенција како Кембриџ Аналитика собирала информации за навиките на корисниците не е откровение и најверојатно нема да го нокаутира Фејсбук. Она што шокира е откритието дека интернет се користи како алатка за манипулација и контрола на свеста.

Постои во човечката природа една особина што секогаш одново и одново ги изненадува луѓето. Моралистите, во својата бескрајна верба во идеалниот човек, се запрепастени кога ќе видат како секој од нас е спремен да ги напушти принципите тогаш кога тоа му одговара. За што зборувам? За Фејсбук корисниците. Но, да одиме по ред!

Првите социјални мрежи што ги користев беа MySpace и Hi5… Додуша, не ги користев: само отворив профил и до ден денес не знам која беше причината. Се сеќава некој на овие социјални мрежи? Тоа се одамна мртви сервиси и тешко дека некој очекува да оживеат.

Неодамна и Стивен Колбер во своето шоу ги потсети гледачите на MySpace. Причината беше мега-аферата со Кембриџ Аналитика и нивната злоупотреба на приватните информации на Фејсбук корисниците.

Имам чувство како целата светска јавност воајеристички и сеирџиски да го очекува моментот кога овој џин ќе се струполи. За тоа веќе постојат и реални индикации: вредноста на акциите на Фејсбук безглаво паѓаат. Џинот се тетерави.

Фејсбук е на огласувачите

Сепак, јас не очекувам нок-даун, уште помалку нокаут. Еве зошто!

Фејсбук своите услуги ги нуди бесплатно. Барем така им изгледа тоа на корисниците. На познавачите им е јасно дека оваа бесплатност е само илузија. Погрешно е размислувањето дека клиенти на Фејсбук се индивидуалните корисници. Исто онака како што е погрешно размислувањето дека клиенти на современите медиуми се читателите/гледачите.

Оној што сфаќа како функционираат овие медиуми, знае дека вистински клиенти се огласувачите. Читателите/гледачите и индивидуалните корисници на Фејсбук се всушност производот што им се продава на клиентите.

Поради тоа, ако Фејсбук треба да стрепи од нешто – тоа е моментот кога огласувачите ќе му свртат грб. Тие се оние кои може да го зададат решавачкиот удар што ќе резултира со нок-даун.

Многу малку е веројатно огласувачите да се свртат против Фејсбук. Зошто би оделе против оваа алатка која толку добро им служи? Зошто некој би сакал да ја исече гранката на која седи?

Бегството не е решение

Од друга страна, не гледам ни дека индивидуалните корисници масовно го напуштаат Фејсбук. Секако, постојат островчиња отпор овде и таму. Мали групички моралисти решаваат да ја напуштат оваа социјална мрежа, меѓутоа и самите сфаќаат дека нема каде да одат. Никој не гарантира дека и евентуалниот избор на друг сервис нема да им донесе слично искуство. Бегството не е решение. Регулацијата е!

Мора да сфатиме дека оние што решаваат да останат не го прават тоа од мрзливост или затоа што се малоумни. Луѓето знаат дека Фејсбук, Гугл и скоро сите други онлајн сервиси собираат информации за нивните навики. Доволно е зборувано и секоја нова генерација корисници е сѐ посвесна за нивните практики.

Финтата е што на луѓето тоа не им е важно. Фактот дека некоја агенција како Кембриџ Аналитика собирала информации за нивните онлајн навики и ставови за нив не е откровение. Впрочем, многумина од нас, ако некој тоа го побара, и доброволно ќе ги дадат тие информации.

Токму поради тоа јас не верувам дека луѓето ќе се откажат од сето она што Фејсбук им го нуди бесплатно.

Откровението за Големиот брат

Меѓутоа, постои една непријатност. Она што шокира и што е причина за загриженоста е фактот дека оваа афера откри колку е интернет моќна алатка за манипулација и контрола на свеста.

Фејсбук најверојатно ќе се тетерави уште долго, но потресот се случи и без џинот да падне. Дебатите се отворени. Луѓето размислуваат, поставуваат прашања…

Сѐ уште нема одговори на сите нив, но што и да се случи – тоа ќе се одрази на начинот на кој ќе го користиме интернет, комуникациските технологии и социјалните мрежи во наредниве декади.

Дента кога се иселив

2018-04-07T00:00:00.000+02:00

Си ја закопав кучката под лимонот
во земјата нагноена од неа.
Ја завиткав во ќебе и ја ставив
во кутија од стари играчки како што ми рече мајка ми.
Копав со позајмена лопата
додека не ми излезе плик гноен голем
колку четвртина од мојата дланка.

Бидејќи пред тоа беше скитник, мојата кучка
мразеше плажа, се плашеше од океанот и јавните паркови.
Не одеше подалеку, дури ни одврзана.
Ниедно од кутренцата не ѝ преживеа ни шест недели.
За цело време од тој студен ден кога и последното кутре
ѝ беше донесено во кеса, таа беше
најтажното суштество во таа мизерна куќа.

Да беше човек, ќе ме разбереше како солзите
за неа ми се помешаа кога Џим, љубовникот на мајка ми,
ми кажа, под острата сенка од лимонот
дека му ги вратиле под старателство
децата што порано ги беше сексуално злоупотребил.

Дејвид Холер

Да го промени животот... со поезија

2018-04-06T03:21:00.003+02:00

Тој ја изгуби надежта во поезијата зашто не можеше со нејзина помош, како што горливо посакуваше, да го промени животот, и дојде до заклучокот дека не успеал, но за нас Артур Рембо успеа да го преобрази овој свет, да открие нов свет во областите на духот и зборот.

- Жорж-Емануел Клансје

за поезијата и животот на Артур Рембо

(Има ли смисла...)

2018-04-05T14:44:00.000+02:00

Има ли смисла да се впуштаме во толкување на нештата
на кои не можеме да им го сфатиме опсегот?
Ни требаат милијарди години да се вратиме
во длабочините на трпението.
Зашто, огромна е староста
на тоа своевидно чудо
што се вика: ние двајца.

Во темнината на древното минато,
токму како и сега,
вака,
спушти ми ја леко главата
на некое поранешно рамо,
и внимателно загледај се
во сините вирчиња небо.

Ако не беше родена,
некој би морал да биде сакан на ова место.
Ако не бев роден,
некој место мене би бил тука да те сака.
Други би ја примиле пораката
и други би го продолжиле
она што се вика бескрајно.

Верувај ми,
моја прва љубов,
неможно е да се сака за прв пат
во оваа вечност.

Мирослав Антиќ

(Твојата коса од портокали...)

2018-03-22T22:41:00.001+01:00

Твјата коса од портокали во празнината на светот
Во празнината на излозите тешки од тишина
И од сенка каде моите голи раце ги бараат сите твои одблесоци

Обликот на твоето срце е прозрачен
И твојата љубов прилега на мојата изгубена желба
О воздишки од килибар, соништа, погледи.

Но ти не си била секогаш со мене. Моето сеќавање
Е сѐ уште затемнето од гледањето на твоите доаѓања
И заминувања. Времето се служи со зборови како и љубовта.

Пол Елијар

Која година е? 1918 или 2018?

2018-03-18T20:20:00.002+01:00

Колку ли само анахрони дебати имаме во земјава? Национални интереси, предавници, херои, јазик... Темиве повеќе ми личат како да сме 1918 година, а не 2018.

Светот драстично ќе се менува во наредниве декади и, како што тргнало, ние нема да бидеме ниту во последниот вагон: затоа што се занимаваме со глупи теми.

"What I can tell you however, is to just sit here and hope it wont happen, is a bad idea... is a really bad idea!" - Walker Hirsch (TEDx Manchester)

Наместо образованието да го прилагодиме на потребите на иднината, ние го прилагодуваме на потребите на минатото.

Фериде Фериде...

2018-03-15T21:02:00.001+01:00

(Фокус) 15.03.2018 - Општеството треба да почитува различни животни навики. Забраната за пушење е почеток на тоталитарна психологија. Дозволете да се забрани задоволството на посебни места и ќе го имате фашизмот – додаде Мухиќ.

Драг професоре Мухиќ, имплицирате дека забраната за пушење води кон фашизам. Да Ве потсетам на неколку забрани на задоволства, кои исто како и забраната на пушење, постојат затоа што ги заштитуваат правата на другите.

Педофилите гледаат задоволство во сексуални односи со деца... на нив им го забрануваме задоволството, па тоа не води кон фашизам.
Садистите уживаат во измачувањето на луѓе... им го забрануваме тоа задоволство, па тоа не води кон фашизам.
Нацистите уживаат во етнички чисти држави... им го забрануваме тоа уживање, па тоа не води кон фашизам.
„Сељаците“ уживаат во борби со кучиња... им го забрануваме тоа задоволство, па тоа не води кон фашизам.

Се согласувам дека треба да има слобода и толеранција за задоволствата и идентитетите, ама тие слободи не треба да ги ограничуваат туѓите слободи. Без таква принципиелност ќе добиеме некој современ Калигула... или Хитлер.

Кој гласаше ЗА пушењето

2018-03-15T18:41:00.001+01:00

(СДК) 15.03.2018 - Со измените, како што кажа при образложувањето на Предлог-законот Томислав Тунтев, е предвидено да биде дозволено да се пуши на тераси, бавчи и платформи надвор од угостителските објекти и кога тие се затворени поради временските услови. Тој кажа дека не се бара да се укине забраната за пушење во јавните институции, установи, автобуски станици, канцеларии и други затворени простории.

Сликава десно е преземена од текстот на СДК: тоа е всушност листа на пратеници кои гласале за либерализација на Законот против пушење.

Нека стои тука, ќе се најде. Добро е да знаеме кој како размислува.

Во Македонија живеат 2 милиони деца

2018-03-15T13:11:00.003+01:00

Што е главниот проблем во Македонија? Тоа што на луѓето секогаш некој друг им е крив за работите што ни се случуваат: ретко кој помислува на тоа што и како тој самиот придонел за ситуацијата. Уште поретко гледам луѓе кои зборуваат и помислуваат „Добро, како може да придонесам за да се подобри сегашната состојба!“

Постојат повеќе имиња за тоа однесување - незрелост, детинавост, неодговорност.

Слободна врска

2017-11-14T13:43:00.001+01:00

Жено моја со коси како дрво кога гори
Со мисли како молњи во горештина
Со половина на песочен часовник
Жено моја со половина на видра меѓу забите на тигарот
Жено моја со уста како значка и како китка најситни ѕвезди
Со заби како траги на бел глушец врз бела земја
Со јазик од килибар и од рапаво стакло
Жено моја со јазик од обесветена причесна
Со јазик на кукла што ги отвора и ги затвора очите
Со јазик од неверојатен камен
Жено моја со трепки како цртички од тетратките на првачињата
Со веѓи како рабови од ластовичко гнездо
Жено моја со слепоочни длапки од лискавица од покривот на стаклените бавчи
И од измаглина врз прозорците
Жено моја со рамена како шампањско
И како фонтана со глави на делфини под мраз
Жено моја со зглавки како зрна кибрит
Жено моја со прсти од случај и кец херц
Со прсти од покосено сено
Жено моја со мишки како иванденска ноќ
Како козјо грозје и како гнездо на рипки од аквариум
Со раце од пена на морски брег и крај брани
И од смеса на жито и на воденички камен
Жено моја со нозе како вретена
Со движења на часовник и на безнадежност
Жено моја со ножни листови од срцевина на боз
Жено моја со стапала како почетните букви по старите книги
Со стапала како врзоп клучеви фрлен крај бродските мајстори што пијат

Жено моја со врат од неизлупен јачмен
Жено моја со грло како Златна долина
Како состанок дури и во коритото на поројот
Со дојки од ноќ
Жено моја со дојки како морски кртечини
Жено моја со дојки како посатки од рубин
Со дојки како привиденија на ружи под роса
Жено моја со стомак како ширење на ладалото на деновите
Со стомак како џиновска канџа
Жено моја со грб на птица која полетува вертикално
Со грб од живо сребро
Со грб од светлина
Со тил од измазнет камен и од навлажена креда
Со тил како пад на чаша од која штотуку е испиен пијалакот
Жено моја со бедра како чун
Со бедра од сјај и од перки на стрели
И од пердуви на бел паун
Како неподвижна терезија
Жено моја со задник од песочник и од азбест
Жено моја со задник како грб на лебед
Жено моја со задник како пролет
Со секс од перуника
Жено моја со секс од златно наоѓалиште и од австралиски клунар
Жено моја со секс од алги и од старовременски бонбони
Жено моја со секс од огледало
Жено моја со очи полни солзи
Со очи како виолетова збирка на оружје и како магнетна игла
Жено моја со очи на савани
Жено моја со очи како вода подадена на затвореник
Жено моја со очи на шума секогаш под закана на секирата
Со очи како либела во која се урамнотежуваат водата воздухот земјата и огнот

Андре Бретон

Кловн

2017-11-09T14:36:00.003+01:00

Еден ден.
Еден ден, можеби наскоро.
Еден ден ќе ја искорнам котвата што го држи мојот брод далеку од морињата.
Со оној вид храброст што треба да се има за да се биде ништо и ништо друго освен ништо, јас ќе оставам се што се чинело дека ми било неразделно блиско.
Ќе го пресечам, ќе го пресвртам, ќе го скинам, ќе го парчосам.
На еден здив ќе ги изблујам мојата бедна срамежливост, моите бедни замисли и врски во кои малку по малку сум се заплеткувал.
Испразнет од израстокот што потекнува од желбата да се биде некој, јас одново ќе пијам од хранливиот простор.
Со подбивни удари, со соборувања од престолот (што е тоа соборување од престол?), со прасок, со празнина, со потполно растурање-исмејување- чистење ќе го исфрлам од мене обликот за кој се верувало дека е толку добор прицврстен, направен, ускладен, подреден според мојата околина и според моите блиски, моите толку почитувани, толку почитувани блиски.
Ќе бидам свесен на понизност каква што се среќава по катастрофи, на потполна зарамнетост како по некој силен страв.
Спуштен, пониско од најниската мера, до моето вистинско скалило, до најниското скалило што сум го напуштил воден од не знам повеќе каква мисла - славољубивост.
Уништен во однос на височината, во однос на почитта.
Изгубен (или дури ни тоа) некаде далеку, без име, без идентитет.
Како КЛОВН што со подбивност, со искривоколченоста, со прснувањето во смеа ја уништува смислата која јас сум ја создал, наспроти секаква разумност, за мојата важност.
Ќе се нурнам.
Без грош во долниот дух-бескрајност отворен за сите,
отворен и самиот за една нова и неверојатна роса,
со согласност да бидам никој
и низок...
и смешен...

Анри Мишо

Љубовна песна

2017-11-06T21:12:00.002+01:00

Еве од што е составена симфониската песна на љубовта
Постои во неа песната на љубовта од дамнешни времиња
Шумот на жестоките бакнежи на славните љубовници
Љубовните крикови на смртничките силувани од богови
Машките знаци на легендарните херои кренати како противавионски топови
Неприродното виење на Јасон
И победничката химна што првите знаци на сонцето ја предизвикува
како пеење на неподвижниот Мемнон
Постои тука крикот на Сабињанките во мигот на грабнувањето
Постојат исто така љубовните крикови на ѕверовите во џунглите
Тајниот шум на сокот што се искачува во тропските билки
Грмењето на артилериите што ја исполнуваат ужасната љубов на народите
Брановите на морето во кои се раѓаат животот и убавината

Постои тука песна на сета љубов на светот

Гијом Аполинер