A semana que ven Lagartija Nick en Caldas de Reis, un dos conciertazos da noite.

Unha noite de punk rock, surf e dadaismo nunha das poucas oportunidades que teño de que poñan música que me gusta no Esmorga.

Aínda que esta  é a miña primeira opción para a noite non era a única porque The Right Nows estan en Casa Ardá no mesmo día á mesma hora.É unha magoa porque tamén tiña gaña de ver a esta banda de garaxe de Cedeira que me din que son bastante potentes, a ver se outra vez os podo ver.

O sábado volve a haber hip-hop no Medulio co III Festival Zona Fé que contará con Slowlee como máximo atractivo e catro grupos mais completarán o cartel. Pero nos non estaremos se non que estaremos no Bata vendo a Fuckin’ Funky!

Vémonos!

A entrada son 4 €uriños de nada.

O sábado Sevigny estará na Run Rum, estes artistas emitindo dende Galicia foron capaces de facer que unha das suas cancións soase nunha serie estadounidense.

E o sábado como hai moita xente de vacacións tamén hai tempo pra festas, e mellor se é solidaria coma é o concerto de La Pegatina no Coliseo.

Ademais, remata a liga de chave e iso deixará moito tempo libre…

Esta é a versión acurtada do video a versión longa na sua canle de Youtube.

Tremendo Ruben Blades: “El que se mete con mi barrio, me cae mal”.

Unha ocasión para velos nun entorno mais cálido antes de que pasen polo escenarios do Cultura Quente ou o Sonorama de este ano.

Tamén o venres están Luar na Lubre no Jofre e o sabado están Los Coronas e Meu en Santa Cristina pero eu estarei a outras cousas.

Vémonos por ali!

Buscando algo sobre a canción vexo que é dun grupo sueco chamado Billie The Vision & The Dancers, cun aire a Belle and Sebastian.

Unha vez descuberta a súa web, unha das cousas que mais chamou a miña atención é que o grupo non comercializa os seus discos do xeito tradicional se non que se poden descargar de balde na mesma web, lévano facendo dende que empezaron no 2004 cando sacaron o seu primeiro disco de curioso nome I Was So Unpopular In School and Now They’re Giving Me This Beautiful Bicycle onde aparece a canción do anuncio chamada Summercat.

¿Que lle pasa a estes de Estrella Damn? ¿É que non saben como vai o choio? En vez de contratar a un grupo de música de chiringo de praia e sacar cartos co Caribe Mix e as descargas a mobiles veñen con isto…

Mellor así, na web teñen catro LPs e dúas versión sacados de recopilatorios (Friday I’m in Love de The Cure e I’m a Cuckoo de Belle & Sebastian). Predominan os temas acústicos e as letras son bastante consumbristas, que se unha canción de amor que se unha noite de carallada con The Pippettes… Outra curiosidade é a personaxe de Pablo Diablo que aparece en todos os discos en varias cancións un arxentino que chega a Estocolmo e namora a mozas e mozos.

Probade a escoitar algunha canción e ata se pode doar unha cantidade de cartos a súa discográfica cun nome en forma de declaración de intencións:  Love Will Pay the Bills Records.

Aínda que o venres pasado nos deixaran tirados no Coliseo aquí vai un video dos Som do Galpóm, un exercicio tremendo de stop-motion (non fai moito puxen outro exemplo cun video de El Gremio).

E se que queres apoiar a música galega podes asinar o Manifesto Básico pola defensa da RTVG, para que volva a haber un programa que difunda a nova música que se esta a facer en Galicia.

O concertos será as once así que xa sabedes, a ver partidas de chave ao Emigrante e despois rocanrol en Ardá.

O sábado non hai moito sitio onde ir pero se estás por Santiago eu de ti achegaríame ao CSC do Castiñeiriño para asistir a unha nova edición do Rock na Costa: Green Machine, Novedades Carminha, Royalties e Minapolaris.

Son sei se o leichedes por ahi pero a principios de semana produciuse o relevo na dirección tanto na Galega como en Radio Galega e xa se poden apreciar os primeiros cambios na programación.

Na televisión empezaron coa cancelación dunha reportaxe o ex-CQC Gonzo sobre a crise das vacas locas onde ao parecer non deixaban ben á administración Fraga (parece ser que deron marcha atrás e emitirano a semana que ven) e na radio o gran damnificado foi Xurxo Souto que foi inmediatamente substituído por outro presentador que abandona o camiño de Souto de promocionar artistas galegos cara outro camiños mais “universais”.

Parece que do último non hai volta atrás, ainda así, gracias Xurxo por descubrirme novas bandas.