Bu aralar herkeste bir tercih yapma heyecanı var, tahmin ediyorum. Adaylar tercih edecekleri bölümlerin taban ve tavan puanlarının yanında okulların yurt imkanları, iş bulma olanakları, eğitim kalitesi, Türkiye genelindeki yeri gibi bir çok konuda bilgi almak istiyorlar. Bizim okulda da İTÜ Tanıtım Günleri çerçevesinde adaylara okulun tanıtımı yapılıyor ve sorular cevaplanıyor. Ben de burda kendi bölümümle ilgili olarak bilgi vermek istedim. Mimarlık eğitimini de dahil ettiğimde yaklaşık 9 senelik İtü’lüyüm. Sanırım İtü hakkında yorum yapmak için yeterince tecrübe edinmişimdir. “İstanbul Teknik Üniversitesi Türkiye’de mühendislik eğitimi veren en köklü kurumlardan biridir.” şeklindeki edebiyatları bir tarafa bırakıp lafı uzatmadan kendi bölümümden bahsetmek istiyorum. Bu arada daha önce şu yazımda mimarlık ve Taşkışla ilgili birkaç düşüncemi yazmıştım. Bu nedenle mimarlık bölümünü tekrar ele almak istemiyorum. Eğer bölümle ilgili detaylı bilgi istiyorsanız onları da bölümün web sitesinden edinebilirsiniz.  Bunun dışında benim eklemek istediklerim olabilir belki. Öncelikle neden İtü’yü tercih ettiğimden bahsedeyim.

Belki daha önceden de burada bulunmam nedeni ile bir defa İtü’yü tanıyorum. İstanbula alıştım. Burayı seviyorum yani. Öss’de aldığım puan ile Odtü inşaat mühendisliğini de seçebilirdim. Orası kötü anlamında söylemiyorum elbette ama özellikle inşaat mühendisliği alanında İtü’den daha iyi bir yer olduğunu düşünmüyorum. Boğaziçi’nden bahsetmeyeceğim bile. Sonuç olarak burası için oldukça fazla puan almış olmama rağmen ilk tercihimle geldim ve hiç pişman olmadım.

İtü inşaat Mühendisliği 2007 taban ve tavan puanları, yerleşenlerin cinsiyetleri hatta burçlarına kadar herşeyi bu sitede bulabilirsiniz. Cinsiyet konusuna özellikle değindim. Genelde inşaat mühendisliği kızlara pek yakıştırılmaz. Geçen yıl kazanan 226 kişiden 23′ü kız öğrencilerden oluşuyor. Yani bizim fakülte daha çok erkek ağırlıklı. Makina fakültesi de bizim gibi erkek ağırlıklı. Fakat şunu da söylemeden edemeyeceğim: bu yıl mezun olanlardan dereceye giren ilk on öğrenciden 7 tanesi kız. Bu da gurur verici bir durum.

Şimdi de inşaat mühendisliği tercih etmeye karar vermiş iseniz ve tabi İtü’ye gelmişseniz sizi ilk yıl neler bekliyor anlatayım. İlk önce hazırlık okumanız gerekiyor. Çünkü İtü’de eğitimin %30 u ingilizce. Bunu bazı insanlar sanki biz ingilizcenin %30 luk kısmını kullanıyoruz şeklinde yorumluyorlar. Ben o insanların zekalarını yorumlamak istemiyorum:) Eğitimin %30 ingilizce olmasının anlamı alacağınız toplam kredinin ki bu aşağı yukarı 150 kredidir, %30 u ing alınma zorunluluğu var. Hangileri olacağına kendiniz karar veriyorsunuz. Mesela ben bu dönem diferansiyel denklemler dersinin inglizce olanını yani differential equations dersini aldım. Ama kimsenin gözü korkmasın bence hazırlık okuyan birisi için ingilizce dersler sorun olmayacaktır. Tabi herkes hazırlık okumak zorunda değil. Kayıt zamanı sınav yapılıyor, 60 üzeri alanlar 1. sınıftan başlayabiliyorlar. Peki 1. sınıfta neler yapılıyor biraz da bu konudan bahsedeyim. 1. sınıfta hemen hiç bölüm dersi görülmez. İlk yıl matematik, fizik, kimya gibi havuz dersleri alınır. Havuz dersi nedir peki? Havuz dersi demek tüm bölüm öğrencileri ile ortak aldığın ders demek. Matematik, lineer cebir ya da fizik gibi. İlk sene bu temel dersler alınır. Daha sonra bölüm derslerine geçilir. Bu arada ilk sene sonunda ortalamanız yeterince iyi ise örneğin dört üzerinde 3.5 gibi, istediğiniz başka bir bölüme yatay geçiş yapmak için başvurabilirsiniz. Bizim okulun bir avantajı da şu ki çift anadal diye bir program var. 1. ve 2. sınıf sonunda çift anadala başvurup asıl bölümünüz yanında ikinci bir lisans diploması da alabilirsiniz. Bu konularda bilgiyi www.sis.itu.edu.tr adresinden alabilirsiniz.

Son olarak bir de dışarıdan gelenler için kampüsten ve yurtlardan söz edeyim. İtü’nün asıl kampüsü Maslak’ta. Bunun dışında Mimarlık Fakültesi Taksim Taşkışla Kampüsünde, Makina Fakültesi Gümüşsuyunda, İşletme Fakültesi Maçka’da, bir de Denizcilik Fakültesi Tuzla’da. Kampüs içerisinde çok sayıda yurt bulunmakta. Bunlar devlet yurtlarına kıyasla oldukça yüksek ücretli fakat bir o kadar da rahat yurtlardır. Yurt olanakları ile ilgili detaylı bilgi için bu adresi tıklayın. Bunun dışında kampüste yaşayan biri olarak rahatlıkla söyleyebilirim ki, ayazağa yerleşkesi hem şehirle içiçe hem de bir o kadar sakin ve huzurlu bir yerdir. Sanırım İstanbul’un orta yerinde bu kadar yeşille iç içe yaşadığım için çok şanslıyım. Maslak ile ilgili fotoğrafları yukarıda foto isimli sayfada bulabilirsiniz. Şu an için aklıma yazacak daha fazla birşey gelmiyor. Tercih yapan bütün arkadaşlara kolaylıklar ve bol şans diliyorum…

30 Temmuz 2008, Maslak

Not: bu yazıyı yazdıktan bir kaç gün sonra ancak fırsat buldum. Sizlerle bugün kampüste çektiğim birkaç fotografı da paylaşmak istiyorum.

İstanbul Teknik Üniversitesi Rektörlüğü:

Mustafa İnan Kütüphanesi:

İtü Çarşı Konukevi:

Eski Rektörlük Önü:

Sinema tarihinin efsanelerinden biri olan Batman serisinin yeniden yaratılması süreci devam ediyor. Daha önce Batman Begins (2005) ile bu yeniden yaratım sürecine başlayan yönetmen Christopher Nolan, tıpkı o başlangıç filminde olduğu gibi yine kendisinin yazıp yönettiği serinin bu ikinci filminde de, seyircinin aklındaki Batman imajını değiştirmeye kararlı olduğunu ispatlıyor.

Hepimizin artık çok iyi bildiği gibi, Bruce Wayne’in zengin bir ailenin mutlu küçük çocuğu olarak başladığı yaşantısı, ailesinin bilinmeyen kötü insanlar tarafından öldürülmesinin ardından tamamiyle değişmiş ve sorunlu kişiliği onu, intikam peşinde koşan zengin ve lanetli bir adam ile adaletin savunuculuğunu üstlenmiş bir kahraman figürü (Batman) arasında sıkıştırmıştır. Gündüzleri uysal ama yarı disiplinli ve kısmen playboy olan bir patron, geceleri ise kapkara pelerininin altında Gotham kentinin dar ve pis sokaklarındaki serserilerin korkulu rüyası olan Bruce Wayne, serinin önceki versiyonu olan ve Tim Burton tarafından yönetilen seride bu iki rolü birbirine hiç karıştırmamış güçlü bir figürdü.
1989’da gösterime giren ve büyük olay yaratan o eski serinin ilk filminde Batman ile ilk kez tanışan seyirci, Batman’in (Michael Keaton) ve kötü adam Joker’in (Jack Nicholson) karizmasından ve filmin hızlı akışından o denli etkilenmişti ki, böylesi bir hayat yaşayan bir insanın aslında ne tip duygular içinde olabileceğine hiç kafa yormamıştı. Anlamsız biçimde tutarlı ve güçlü çizilen bu figür, 1992’de Batman Returns (Batman Dönüyor), 1995’de Batman Forever (Batman Daima) ve 1997’de Batman & Robin (Batman ve Robin) adlı serinin devam filmlerinde de sürmüştü. Oysa dikkatli sinemaseverler, o filmlerde bazı şeylerin olması gerektiğinden çok daha yüzelsel biçimde işlendiğini ve aynı bedende iki ayrı kişilik olan Bruce Wayne ile Batman arasında yaşanması muhtemel psikolojik çatışmalara yeterince yer verilmediğini fark etmişti. İşte muhtemelen o dikkatli sinemaseverlerden biri olan yönetmen Chiristopher Nolan, ilk serinin ilk filminden tam 16 yıl sonra seriye yeniden hayat vermiş ve 2005’de Batman Begins (Batman Doğuyor) adlı filmi yaratmıştı.

Batman Begins ile çok zor bir işe kalkışan, ve filmin zaman zaman seyirciye yaşattığı kopuk kopuk anlatımlardan da anlaşılabileceği gibi, istenilen sonuca pek de ulaşamayan Nolan, Kara Şövalye (The Dark Knight) ile istenilen düzeye bir adım daha yaklaşmış gibi görünüyor. Gerek Batman’in gerekse Joker’in tutarsız ve acınası tavırları, kahramandan ziyade birer anti-kahraman objesi olarak karşımıza çıkışları ve filmin enterasan replikleri özellikle dikkat çekiyor.

Sözün burasında hemen durup belirtmek gerekir ki, Batman, tüm süper kahramanlar arasında uçmak ya da örümcek ağları fırlatabilmek gibi özel yeteneklere sahip olmayan yegane kahramandır. Her ne kadar yüksek gökdelenlerden aşağıya korkusuzca kendisini bıraksa da, eğer düşerse öleceğini çok iyi bilmektedir. Bu haliyle o, haksızlıklara uğramış ve kendi uğradığı haksızlıklara olan kızgınlığını gerçek adaleti inatçı biçimde savunarak gösteren içimizden çıkmış bir kahramandır. Bir çok sosyolog ve psikolog, Batman’in duruşunun, post-modern insanın dünyaya, adalete ve sisteme olan inancının sarsılmışlığının ete kemiğe bürünmüş hali olduğu konusunda hemfikirdir. Kuşkusuz böyle bir figürün, yönetmen Tim Burton’un eski seride anlattığı şekilde, yani gündüzlerin playboyu gecelerin ise sarsılmaz adalet savunucusu olan, tutarlılık veya kadın mıknatıslığı gibi özellikleri bünyesinde barındıran şekilde canlandırılması pek doğru olmayacaktı. Olmamıştı da…
Kara Şövalye (The Dark Knight), Batman’i yıllar sonra ilk defa olması gerekene yakın şekilde anlatıyor ve bu haliyle, eğlenmek ve gerçeklerden uzaklaşmak için değil de, görmek ve anlamak için sinema salonlarına koşan gerçek izleyiciye selam yolluyor. İzlenmesi gereken filmler listenize eklemenizi şiddetle tavsiye ediyorum.

Filmin oyuncu kadrosu da, özellikle hakkında bir şeyler söylenmesini gerektirecek kadar zengin. Batman Begins (2005)’de olduğu gibi serinin bu ikinci filminde de, ailesinin ölümüyle yüzleşmeye çalışan ve bu acıdan yola çıkarak kendini adaletin savunucusu ilan eden çizgi roman figürü Batman’i Christian Bale canlandırıyor. Yarı karanlık yarı ikon figürleri şimdiye kadar başarıyla canlandırmış ve bu konuda özellikle aranan Bale, bu filmde de işinin hakkını veriyor.

Joker rolüyle karşımıza çıkan Heath Ledger ise eski serinin unutulmaz Joker’i olan büyük usta Jack Nicholson karşısında bile ezilmeyeceğini ispatlamış görünüyor. Filmdeki ses tonu, mimikleri ve psikopatik tavırları ile tam olarak felsefeye tutkun çizgi roman severlerin hayalindeki kötülüğün portresini çizmiş.

Bu iki baş figürün ötesine geçtiğimizde bile karşımıza yine büyük oyuncuların çıkıyor olması, bu filmin mutlaka izlenmesi grektiğinin bir başka kanıtı. Batman’in ya da bir başka ifade ile Bruce Wayne’in sözlerle anlatılamaycak baba karakterli uşağı Alfred’i, Oscarlı büyük oyuncu Michael Cane; Batmobil gibi Batman’in seyirciyi büyüleyen savaş oyuncaklarının dahi tasarımcısı ve aile dostu Lucius Fox’u ise yine Oscarlı usta Morgan Freeman canlandırıyor. Bunların dışında, Bölge Savcısı Harvey Dent’i Aaron Eckhart, Rachel Dawes’i Maggie Gyllenhaal, Teğmen Jim Gordon’ı ise Gary Oldman canlandırıyor.

İyi seyirler…

Filmin Orjinal tanıtım videosu için şu adrese uğramanızı tavsiye ederim:

http://thedarkknight.warnerbros.com/

Öncelikle Cpm’den bahsedeyim. Cpm yani Critical Path Method, ilk kez 1958′de ABD’de Du Pont De Nemours Company adlı kimyasal yatırımlar yapan bir firma tarafından, büyük bir yatırımın planlamasında kullanılmış ve önemli bir miktarda tasarruf sağlanmasına olanak tanımıştır. Kritik Yörünge Metodunda genel olarak her işlem bir ok ile gösterilir. Her işlem bir düğüm noktası ile başlar ve bir düğüm noktası ile biter. İşlemler arasındaki ilişkiler gözönüne alınarak bunların mantıksal kurallara göre sıralanması gerekmektedir. Önce yapılacak iş kalemleri belirlenir. Bir Ana Diyagram oluşturulur. Bu ana şebekeden işlemler alt kalemlere ayrılarak ara diyagramlar oluşturulur. Bunlar birbirine bağlanarak Uygulama İş Programları hazırlanır.

Primavera ise tüm bu planlama işlerinin el ile değil de bilgisayar aracılığı ile daha kolayca yapılmasına olanak sağlayan bir planlama programı. Planlama bilgisayar aracılığı ile yapılmasına karşın, iş kalemleri arasındaki mantıksal bağları ve ağ diyagramlarının oluşturulmasını bilmeyen birisi için primavera pek işe yaramayacaktır. Ben kendimi primavera kullanmasını biliyorum diye görmüyorum çünkü programla sadece basit bir uygulama yaptım. Buradan kimseye öğretmeye kalkmayacağım, bu konuda zaten internette istemediğiniz kadar kaynak var. Ben yalnızca elimdeki ders notlarına link vermeyi düşünüyorum.

Ders notları: Ağ diyagramları

Pdm ve primavera

Primavera

Proje planlama teknikleri

www.yapiisletme.com

Cpm çizimi için burayı tıklayınız

Süre ve bollukları gösteren tablo için burayı tıklayınız.

İş kalemlerini gösteren tablo için burayı tıklayınız.

Primavera ile hazırlanmış çalışma için burayı tıklayınız.

]]> http://www.archengineer.com/yapi-isletmesi/feed/ http://www.archengineer.com/yapi-isletmesi/ http://feeds.feedburner.com/~r/archengineer/~3/333388605/ http://www.archengineer.com/tercih-rehberi/#comments Sat, 12 Jul 2008 08:43:17 +0000 archadian http://www.archengineer.com/?p=191 Ösym sınav sonuçlarını açıklamış olmalı ki, sitemin hitinde bir artış oldu. Moralim sıfırın altında olmasına rağmen bu yıl tercih yapacak arkadaşlara bir site önermek istiyorum. Belki çok faydası olmaz ama bana eğlenceli gelmişti. Geçen yıl bölümlerin taban ve tavan puanları yüzdelik dilimleri, tercih edilme yüzdeleri, hangi bölüme kim girmiş, cinsiyet dağılımları hatta burçlarına kadar herşey var. Bugün buraya yazı yazmak belki aklıma gelecek en son şeydi. Ama dedim ya paylaşmak istedim. Herkese bol şans dilerim. Ne kadar dalgınım az kalsın sitenin adını yazmadan bitirecektim. işte buradan ulaşabilirsiniz.

İlgiyle beklenen Uluslar arası yapı İstanbul fuarı dün nihayet kapılarını ziyaretçilere açtı. Geçtiğimiz yıl 60.000 m2 alanda, Tüyap Fuar ve Kongre Merkezi Beylikdüzü’nde, 61′i yurtdışından olmak üzere 756 firma katılımıyla gerçekleşen organizasyonda 92.000′i aşkın ziyaretçi 10 ayrı salonda yaklaşık 11.000 ürün ve 3.000′e yakın marka ile buluşma imkanı yakalamıştı. Bu yıl ise ilginin daha da artması bekleniyor. Hafta içi olması ve derslerin devam etmesi nedeni ile henüz gidemedim, Cumartesi gün gitmeyi planladım ama şimdiden elimdeki bilgileri paylaşmak istiyorum. Artık izlenimlerimi ve fotoğraflarımı da daha sonra yayınlarım. Şimdilik sadece internetten takip ettiğim kadarı ile bazı bilgileri aktarayım. Bu yıl yaklaşık 800 kadar katılımcı firma Uluslararası Yapı 2008 İstanbul Fuarı aracılığı ile sektöründe geleceğin teknolojileri ve malzemelerini ziyaretçilere sergileme şansını yakalayacak. On-line davetiye alabilmek için burayı tıklamanız yeterli. Karşınıza çıkacak kısa formu doldurduktan sonra size verilecek numarayı bir yere kaydedin, fuar girişinde bu numara ile yaka kartı alacaksınız. Katılımcıların listesine ise bu adresten ulaşabilirsiniz. Fuar alanına ulaşım için gerekli bilgileri ise bu adresten edinebilirsiniz. Sivil Toplum Örgütleri ve Üniversitelerin de katılacağı fuarda sergilenecek başlıca ürün grupları şöyle:

Cam ve Saydam Elemanlar

Cephe Kaplamaları Çatı Kaplamaları Giydirme Cephe Sistemleri

Kapı –pencere Sist. ve Aksesuarları

Profiller Panjur, Stor ve Jaluzi

Asma Tavan Sistemleri ve Aksesuarları

Boya - Vernik

Hazır Harç ve Sıva Isı, Su, Ses, Yangın Yalıtımı Isıtma-Havalandırma-Soğutma Yapı Kimyasalları, Yapıştırıcılar, Bağlayıcılar

Aktarım Gereçleri (Y.Merdiven, Asansör, vb.)

Bilgisayar Yazılımları

Elektrik-Aydınlatma

Gayrimenkul Pazarlama

Güvenlik Sist. ve Bina Otomasyonu

İş Makineleri ve El Aletleri

Nalburiye Tasarım Hizmetleri

Yönlendirme Sist. ve Teşhir Elemanları

Bağlantı-Tespit Elemanları

Beton-Donatı ve Ekipmanları

Borular ve Yardımcı Ekipmanlar

Çevre Düzenleme

Duvar Elemanları ve Blokları Enerji İskele-Kalıp ve Ekipmanları İş Makineleri

Prefabrike Elemanlar ve Aksesuarlar

Tesisat Ekipmanları

Arıtma Sistemleri

Banyo-Mutfak Donatımları

Bina İçi Donatım, Mobilyalar

Bitirme Elemanları Bölme Duvarlar Duvar Kaplamaları Döşeme Kaplamaları Merdivenler ve Tamamlayıcı Ekipmanları

Sauna ve Yüzme Havuzları

Bugün günlerden Pazar, daha doğrusu pazardı. Benim için iyi değerlendirilmemiş ama dinlendirici bir gün oldu. Dünki fizik vizelerinden sonra en azından biraz kafa dinlemiş oldum, biraz çimlerde yürüdüm fotoğraf çektim, bol bol tembellik yaptım bir de öğleye kadar uyudumJ Baharın geldiğini bugün gerçekten hissettim. Hava oldukça ısınmış, artık t-shirt ile dolaşmak üşütmüyor. Ağaçlar çiçek açmış, her yer papatya, bir de kavaklardan gelen pamuk gibi şeyler olmasa ne iyi olacak. Bu arada söylemeden geçemeyeceğim. Kendime de hastayım doğrusu, ne kadar da yetenekliyim yazı yazma konusundaL Başkalarının bloglarına bakıyorum bir de kendime, yok olmuyor ben yazı yazma özürlüsüyüm sanırım, Tanrı vergisi bir yeteneksizlik bir yontulmamışlık almış başını gidiyor. Hiç değilse okuduğum onca kitaptan da mı bir şey kapmadım anlamıyorum. İyi ki kazara yazar falan olmamışım Bir de avukat, yapamayacağım iki meslek sanırım. Konuyu da bir güzel dağıttıktan sonra artık yatsam iyi olacak, ama ondan önce bu yazıyı bitirip, yayınlayıp öyle yatmak istiyorum.Yarın gene yoğun bir hafta başlayacak. Uğur Hoca’nın dersine yetişebilmek için koşarak güne başlayacağım. Sonra Maçka’da dersim var. İşte bugün çektiğim fotoğraflardan birkaçı;

12-13 Nisan günlerinde programınız yoksa Unicera 2008 fuarını ziyaret etmenizi şiddetle öneriyorum. Avrupa’nın üçüncü büyük fuarı olma özelliğini taşıyan Unicera bu yıl 20. kez kapılarını açtı.Türkiye Seramik Federasyonu, Timder Tesisat ve İnşaat Malzemecileri Derneği ve Tüyap’ın işbirliğinde hazırlanan Uluslararası Seramik ve Banyo Fuarı’na, bu yıl 18 ülkeden 215 firma ve firma temsilcisi katılıyor.Beylikdüzü Tüyap Fuar ve Kongre Merkezi 2-3-4-5-6-7 nolu salonlarında halen devam eden organizasyon için son gün 13 Nisan 2008.Ziyaret Saatleri:10-11-12 NİSAN 2008- 10:00 - 19:00, 13 NİSAN 2008 10:00 - 18:00 şeklinde.Fuar kapsamındaki ürünler ise şöyle;

- Fayans ve Seramikler
- Mermer
- Doğal Taş
- Granit
- Cam Mozaik
- Vitrifiye Ürünleri
- Havuz
- Sauna ve Jakuziler
- Armatürler
- Banyo Mobilyaları
- Banyo ve Aksesuarları
- Derz Dolgu Malzemeleri
- Profiller
- Sergileme Üniteleri
- Yapıştırıcılar
- Kesme Makineleri
Unicera , katılımcılar , ziyaret bilgileri, ulaşım gibi konularda daha detaylı bilgi almak için Unicera’yı ziyaret edebilirsiniz.

Yazacak onca konu birikmişken bugün biraz havadan sudan bahsetmek geldi içimden. Geçen pazardan beri MAT 102E sınavı için çalışıyorum. Sonunda sınav günü geldi ben internette takılıyorum. Hazır mıyım bilmiyorum. Worksheetleri çözdüm, uygulamalara gittim, eski sınav sorularına göz attım, her derse girdim. Üstüne Calculus’u da takip ettim. Artık daha ne yapayım değil mi? Güya elimdeki notları falan atacaktım buraya ama vakit bulamadım.Artık önümüzdeki sınava. Biraz mola verdim şimdi, çok sıkıldım çünkü. Tuba (oda arkadaşım) da izin almış haftasonu için. Odamda yalnız kaldım. Bu arada anlaşıldığı gibi yurda taşındım. Adresimi burdan veremeyeceğim ama bu konuda çok mutluyum, sanırım okulun en talihli insanlarından biriyim. Daha başka neler var bu aralar Bimeks’ten nihayet yanıt geldi. Mouse’u alabilirmişim. Yaklaşık 45 gün önce bir Microsoft wireless laser Mouse almıştım. Scroll çalışmıyordu. İnternette araştırdığım kadarı ile bir çok insan aynı problemi yaşıyormuş. Çok da anlamıyorum ama Vista ile uyum sorunu olduğu söyleniyordu. Normalde başka Mouse alıp kullanayım boşver derim ama 92 dolar verip bir de scroll yapmayınca sinirime dokundu. 2 hafta önce geri götürdüm. Bimeks’ten son birkaç ay içinde çok şey aldım, her defasında son derece güleryüz ile karşılaştım. Ancak teknik servis elemanı inanılmaz derecede ters birisiydi. Ne yalan söyleyeyim, sanırım bundan sonra uzak duracağım. Bu arada unutmadan söyleyeyim, her ne kadar nefisyemektarifleri’nde bana verdiği linki iptal etmiş olsa da, benimle hergün telefonda yarım saat konuşan (ben arıyorum ama olsun), evinde beni hemen hemen her ay ağırlayan, elimi sıcak sudan soğuk suya sokmayan, bir dediğimi iki etmeyen, minik kardeşim Elif’in doğum gününü kutlamak istiyorum. İyi ki doğdun kızçeciğim, öpüyorum.

Hergün birkaç saatinizi iett otobüslerinde geçiriyorsanız ister istemez sıkılıyor, kendisinize yapacak birşeyler arıyorsunuz. Genelde insanlar trafikte müzik dinlerler, birşeyler okurlar, milleti dikizlerler ya da etrafı izlerler. Ben sanırım sonuncu gruba giriyorum. Çünkü ne kulaklıkla müzik dinlemeyi ne de elimde gazete taşımayı severim. Böyle olunca yaptığım tek şey camdan dışarıyı izlemek oluyor. Bu yazıyı yazmaya karar verdiğimden beri daha da dikkatle gözlemlemeye başladığım duvar yazılarından bahsetmek istiyorum bugün.

İlk bakışta graffiti kelimesi bana zürafa’yı çağrıştırsa da aslında graffiti için “duvara resim yapma sanatıdır.” diyebiliriz. metro graffitisi, sokak graffitisi, wc graffitisi, bilgisayarda yapılmış graffiti gibi bir çok alt dalı olan graffiti, en eski sanat dalıdır demek sanırım çok yanlış olmaz. Bugünün hip hop kültürünün bir parçası olan graffiti sanatının eski zamanlarda insanların mağara duvarlarına yaptıkları resimlerin modern bir versiyonu gibi.

İnternette graffiti konusunda biraz araştırma yapıp yapılmış yığınla duvar resmi ile karşılaşınca ben de çok özendim. Photoshopta ben de yaparım diye düşündüm. Ama vazgeçmem uzun sürmedi. İyi ki şu siteye rastladım da hevesim kursağımda kalmadı. Ben boyumun ölçüsünü aldım ama anladım ki güzel bi resim çıkarmak için bilgisayarda bile oldukça emek gerekiyor. Bu sanata yasadışı denmesi haksızlık bence çünkü içlerinde gerçekten güzel örnekler var. Köprü altlarındakileri “belfıtığı”yazılarını veya “satlık” yazılarını saymıyorum tabi ki.Bir de ortaköyde bir binanın yan cephesinde var, Boğaz Köprüsünden geçerken görürsünüz, “Artık çatı akmasına son, Yusuf Usta” şeklinde bir şey, onu da saymıyorum. Bunların dışında, benim fikrimi sorarsanız bazı yerlere mesela parklara falan yapılması hiç de kötü bir şey değil. Ben şahsen kendi evim olursa bir gün bir duvarı tuğla kaplayıp boyatmayı düşünebilirim, neden olmasın?

Yazımı kendi yaptığım graffiti örneği ile bitirmek istiyorum. Gerçi yukardakilerin yanında biraz mağara adamı resmi gibi kaldı ama olsun. Çok fazla uğraşamadım ne yapayım sıkıldım.

Biliyorum artık çok geç olabilir ama ne yapayım ki yazı yazmaya fırsatım olmadı.Zaten benim için diğer günlerden farkı olmayan sıradan bir gün. Peki nerden çıkmış bu sevgililer günü?Her yıl 14 Şubat’ta kutlanan bu özel günün kökeni Vikipedi‘den öğrendiğime göre Roma Katolik Kilisesi’nin inanışına dayanıyormuş. Romantik aşk ile bağlantısı ortaçağ sonlarında ortaya çıkmış ve zamanla dinsel özelliğini kaybetmiş. 1969′da dini takvimden çıkarılmış dolayısıyla dini anlamda kutlanması sona ermiş. Günümüzde ise 14 Şubat bazı toplumlarda sevgililerin birbirlerine hediyeler ve çiçekler aldıkları özel bir gün olarak kutlanmaya devam ediliyor. Bunun doğal sonucu olarak olayın ticari yönü çok gelişmiş ve yapılan reklamlar ve kampanyalar ile başka boyutlar kazanmış. Bana kalırsa, öyle hediye, çiçek vs için tonla para harcamak anlamsız. Benim için en güzel sevgililer günü nasıl olurdu? Gerçi şu ara hava pek uygun değil ama sanırım sabahtan boğaza balık tutmaya götürülmek isterdim. Sonra yakaladığımız balıkları birlikte pişirmek, piknik yapmak gibi şeyler geçiyor aklımdan.Seneye inşallah, herkesin sevgililer günü kutlu olsun….