مراحل چهارگانه آماده سازي يك تحقيق يا پروژه دانشگاهي در ايران

1-     CTRL + A

2-     CTRL + C

3-     CTRL + V

4-     CTRL + P

> اینجا آسمان ابریست ، آنجا
> را نمیدانم… اینجا شده پائیز ،
> آنجا را نمیدانم… اینجا فقط رنگ
> است ، آنجا را نمیدانم… اینجا دلی
> تنگ است ، آنجا را نمیدانم. وقتي كه
> بچه بودم هر شب دعا ميكردم كه خدا
> يك دوچرخه به من بدهد. بعد فهميدم
> كه اينطوري فايده ندارد. پس يك
> دوچرخه دزديدم و دعا كردم كه خدا
> مرا ببخش
> هی با خود فکر می کنم ،
> چگونه است که ما ، در این سر دنیا ،
> عرق می ریزیم و وضع مان این است و
> آنها ، در آن سر دنیا ، عرق می
> خورند و وضع شان آن است! … نمی دانم
> ، مشکل در نوع عرق است یا در نوع
> ریختن و خوردن

> دکتر علی شريعتي مزینانی

این القاب نفهمیدم مال کدوم بشر در دوره قاجار بوده. خلاصه هر کی بوده آدم شریفی بوده:

کريه منظر الدوله
سارق الدوله
توهم الدوله
غاصب الدوله
قاتل الرعايا
امير الکاذبين
مشنگ الرؤسا
ابله الدوله
انتر الممالک
متوهم الممالک
وقيح الدوله
مليجک الزمان
وقيح الملوک
چندش الممالک
ضايع الکاپشن
انکرالآمار
آويزون الزمان
نکبت الدوله
تاپاله ميرزا

این سایت برای توسل کردن است البته این طوری هم متوسل شدن خودش نوبر است اما دیدن ادیه هم خودش خالی از لطف نیست.

توسل کنید…

روزی مردی داخل چاله ای افتاد و بسيار دردش آمد ..

یک روحانی او را دید و گفت :حتما گناهی انجام داده ای

یک دانشمند عمق چاله و رطوبت خاک آن را اندازه گرفت

یک روزنامه نگار در مورد دردهایش با او مصاحبه کرد

یک یوگيست به او گفت : این چاله و همچنين دردت فقط در ذهن تو هستند در واقعيت وجود ندارند

یک پزشک برای او دو قرص آسپرین پایين انداخت

یک پرستار کنار چاله ایستاد و با او گریه کرد

یک  روانشناس او را تحریک کرد تا دلایلی را که پدر و مادرش او را آماده افتادن به داخل چاله کرده بودند پيدا کند

یک تقویت کننده  فکر او را نصيحت کرد که : خواستن توانستن است…

یک فرد خوشبين به او گفت : ممکن بود یکی از پاهات رو بشکنی…

سپس فرد بیسوادی گذشت و دست او را گرفت و او را از چاله بيرون آورد…

جمله روز :  آنکه می تواند انجام می دهد و آنکه نمی تواند انتقاد می کند .

جرج برناردشاو

دو پيرمرد ٩٠ ساله، به نامهاى بهمن و خسرو دوستان بسيار قديمى همديگر بودند.
هنگامى که بهمن در بستر مرگ بود، خسرو هر روز به ديدار او میرفت.
يک روز خسرو گفت: «بهمن جان، ما هر دو عاشق فوتبال بوديم و سالهاى سال با هم فوتبال بازى میکرديم. لطفاً وقتى به بهشت رفتى، يک جورى به من خبر بده که در آن جا هم میشود فوتبال بازى کرد يا نه.»
بهمن گفت: «خسروجان، تو بهترين دوست زندگى من هستى. مطمئن باش اگر امکانش بود حتماً بهت خبر میدهم»

چند روز بعد بهمن از دنيا رفت.
يک شب، نيمههاى شب، خسرو با صدايى از خواب پريد. يک شیء نورانى چشمکزن را ديد که نام او را صدا میزد: خسرو، خسرو …
خسرو گفت: کيه؟
منم، بهمن.
تو بهمن نيستى، بهمن مرده!
باور کن من خود بهمنم..
تو الان کجايی؟
بهمن گفت: در بهشت! و چند خبر خوب و يک خبر بد برات دارم.
خسرو گفت: اول خبرهاى خوب را بگو.
بهمن گفت: اول اين که در بهشت هم فوتبال برقرار است. و از آن بهتر اين که تمام دوستان و هم تيمیهايمان که مردهاند نيز اينجا هستند. حتى مربى سابقمان هم اينجاست. و باز هم از آن بهتر اين که همه ما دوباره جوان هستيم و هوا هم هميشه بهار است و از برف و باران خبرى نيست. و از همه بهتر اين که میتوانيم هر چقدر دلمان
میخواهد فوتبال بازى کنيم و هرگز خسته نمیشويم. در حين بازى هم هيچکس آسيب نمیبيند.
خسرو گفت: عاليه! حتى خوابش را هم نمیديدم! راستى آن خبر بدى که گفتى چيه؟
بهمن گفت: مربیمون براى بازى جمعه اسم تو را هم توى تيم گذاشته

راستیش نه این که نمی خواهم بنویسم و نه این که دوست ندارم وقت اما دستم به نازک کاری ناجووور بنده…
زود بر می گردم
شرمنده

راستش این را می دانم که هر کسی که دمی با او بوده ام برایم معلم خوبی بوده است اما نمی دانم من شاگرد خوبی توانسته ام باشم یا نه…

اوهوی ی ی ی مشدی…

پس توکلت کجا رفته؟

http://d.yimg.com/kq/groups/7025396/569087997/name/Girl

نمی دونم روح اله شوشتری الان کجاست. نمی دونم اصلن می بینه یا نه. اما خواستم به روح اله شوشتری تسلیت بگم.

کشتن همیشه بی رحمی و بده. پدرت می دونم مرد خوبی بود. خدا قرین رحمتش کنه.

امروز دارم گزارشی در مورد عباث جعفری می نویسم. در مورد عباثی که شناختم مال دور روزهایی پیش از این بود…

خب سخت است دیگر نه؟

عباث هست من هم باور دارم…

دیدیدی که یار نیامد، گرد آمد و سوار نیامد…