Even earlier today I was still singing Wave’s praises. To my credit that was still some two hours before the plug was officially pulled. I still see Wave as a great solution to anyone who would be having customer interaction for instance. It would offer a great opportunity to receive a customers’ question, have the question travel the organization, post the answer and still have a log of all that has happened for future reference.
I could also see it replace email with collections of ongoing conversations instead of mails with cc’s, bcc’s, long quoted texts etc. I would have loved to see email disappear in favor of a technology like Wave as it is just so much more natural. Twitter for short interactions, Wave for longer ones where both can represent dialogues.

But alas, it has been decided that it will never be. Fortunately, everything connected to Wave has been opened up as open source technology, but large scale adaptation seems to be further off than ever now. Anyhow, I am off to my Wave inbox now as I have one awesome new project running and that gets managed from a wave. It will probably be my last, but at least I get to enjoy it for a little bit longer…

NOS, ga ervoor! Er zit meer in het oranjelegioen dan de onderhandelingen over een sublicentie jullie kunnen bieden.

(Wil je meedoen of vind je dat de NOS het gewoon moet doen, laat dat dan weten op twitter of hier in de comments.)

Vroeger moest je maar afwachten wie je tegenkwam. Meestal liep je mensen mis en hoorde je later dat die-en-die en zo-en-zo er ook waren. Nu is dat anders. Door het gebruik van hashtags op twitter, kan ik nu een veel beter beeld krijgen van bezoekers. En zij van mij. En dan wordt het al snel makkelijker om anderen te ontmoeten. Dus, vandaar ook mijn oproep van vandaag, om eens samen te gaan lunchen. Er zijn gelegenheden genoeg in de RAI bij #marcom10, dus dat moet geen probleem zijn. Mocht je ook zin hebben in een lunch, zeg dan wat tegen me op twitter, stuur een mail naar arne@arnehulstein.nl of gebruik mijn telefoon (06 539 611 38).

Tot straks!

We twee-punt-nullen onszelf met z’n allen lekker de toekomst in. Maar waar gaat het nou eigenlijk nog over? Het lijkt erop dat alle initiatieven iets te maken hebben met internet, iets willen doen met input en met een andere manier van werken. En intussen genereert een persbericht met “2.0” ook gewoon nog wat media aandacht. Want als er “2.0” in staat, dan is het interessanter.

Maar laten we nou eens heel eerlijk zijn, hebben we dat “2.0” wel nodig? Zijn we ons als klanten niet al jaren bewust dat het fijn is als je een bedrijf kunt bereiken? Dat het luistert als je een vraag hebt en dat het je een antwoord geeft dat passend is voor jouw situatie. Dat jij kunt communiceren zoals je dat op dat moment kiest en dat een antwoord dan ook op een soortgelijke manier en met een soortgelijke snelheid terugkomt. En als we dat als klanten weten, waarom passen we dat dan niet toe op onze eigen organisatie? Want als we met z’n allen eens goed na zouden denken over de echte verwachtingen die een klant heeft met het ook op zijn relatie met ons als organisatie, dan zouden we al die “2.0” initiatieven helemaal niet nodig hebben. Dan is een dialoog met je klant helemaal niets nieuws en loop je niet alleen voorop in dienstverlening, maar uiteindelijk ook in omzet.

“Wat zoekt u?”
Dus ik beschrijf het onderdeel en de auto.
“Ja, daar heb ik er net van binnen gehad.”
“Maar weet u of dat er een is met een aansluiting voor 1 draad of 2 draden?”
En toen kwam het verbluffende antwoord: “Ja hoor eens jongen, ik heb het nou te druk om naar dat soort dingen te kijken. Wil je het hebben of niet? Anders hang ik op.”

Sommige producten verkopen zichzelf. Maar als je klantenservice bestaat uit het zo snel mogelijk afhandelen van je telefoontje, ongeacht te uitkomst, dan gaat zelfs die vlieger op de lange duur niet meer op. Klanten zijn het bestaansrecht van je organisatie. Klanten zijn geen geld-generatoren. Potentiële klanten zijn mensen met interesses, behoeften, doelen en vrienden. Die vrienden kunnen ook weer klanten worden en zo groeit je bedrijf. Tenminste, als je de behoeften van je klanten belangrijk vindt. Als dat niet zo is, dan vinden je klanten wel iemand die dat wel vindt.

Deze slager nam de tijd voor mij. Iets dat veel bedrijven missen. Zo was ook zijn eigen aanklacht in de richting van zijn bank. Hij had ook efficiënter te werk kunnen gaan. Mij snel een stuk van zijn versie van het spek toestoppen naar aanleiding van mijn vraag en dan terug naar zijn eigen producten. Sneller en makkelijker. Maar niet effectiever. Want had hij dat gedaan, dan zou ik er waarschijnlijk nooit meer komen. Nu ligt dat anders. Ik ben nooit eerder bij die slager geweest, maar de volgende keer dat ik wat speciaals nodig heb, zal ik zeker bij hem langsgaan. Want voor mij is hij het toonbeeld van wat een slager moet zijn. Iemand met passie voor zijn product en de wens om mij te helpen aan dat waar ik eigenlijk naar op zoek ben. Een instelling die elke onderneming zich eigen zou moeten maken.

Of deze strategie goed is voor het land weet ik niet. Ik ga er niet door op de PvdA stemmen, maar ik moet wel zeggen dat als ze inderdaad alles op deze manier gepland hebben, het bijzonder goed gelukt is. Of het echt goed gewerkt heeft zullen we zien aan de verkiezingsuitslag.

Twee weken geleden deed ik een bestelling bij een webshop in een duidelijk niche product. Om het te willen hebben moet je geven om het milieu en een risicovolle stap willen zetten. “Niet goed, geld terug” kopt de site. Dat geeft vertrouwen en dus deed ik mijn bestelling. Nu, ruim twee weken later, is de brievenbus nog leeg en de rekening ook. Want het geld is natuurlijk wel afgeschreven. Omdat ik hier natuurlijk niet echt gelukkig van word, heb ik een poging gedaan om contact op te nemen. Via de site. Na wat zoeken vond ik een formulier. En dat was het. Verder niets. Dat bereidde me al voor op wat er zou komen na het invullen van het formulier. Niets.

Een aantal dagen na het versturen van het formulier kreeg ik wel een berichtje via twitter dat uitgezocht zou worden wat er met mijn bestelling gebeurd was. En daarna was het weer stil. Heel stil.

Als je een product verkoopt dat mensen aanspreekt op hun betrokkenheid, dan heb je geen andere keuze dan dat je betrokken bent. Geef mensen de mogelijkheid om eenvoudig contact met je op te nemen. En laat het weten als je het hebt gezien. Misschien nog ten overvloede, maar als je reageert via twitter en iemand reageert terug, dan wordt er verwacht dat je de dialoog geen stille dood laat sterven, maar dat je het gesprek aangaat.

Neem dit als een vuistregel: match je eigen betrokkenheid bij je klant tenminste met de betrokkenheid die je van je klant bij je product verwacht.

(Overigens heeft de organisatie uit het voorbeeld uiteindelijk mijn telefoonnummer op mijn site gevonden en mij naar aanleiding van tweets en een nieuw ingevuld formulier toch teruggebeld en het product opgestuurd.)

Een wokrestaurant is een restaurant waar je zelf je rauwe ingredienten kiest, daar een saus bij kiest en dat dan heet naar je tafel draagt. Een hoog doe-het-zelf gehalte dus. Opvallend genoeg blijkt dat bij veel wokrestaurants ook het geval te zijn voor de service. Ik heb nu een aantal van dit soort restaurants bezocht en de aanpak lijkt universeel te zijn. Je komt binnen, krijgt een tafel gewezen en er wordt gevraagd wat je wilt drinken. En dat was het. Ik heb tot nu toe nog geen restaurant bezocht waarbij ook iets over het concept werd uitgelegd. Sterker nog, als je om een hoek binnenkomt, leggen de meesten niet eens uit waar het buffet is en kijk je dus waar de anderen naartoe gaan in de hoop niet op het toilet te stranden.

Natuurlijk ben ik elke keer voldaan naar buiten gekomen, maar het is opvallend dat de klant effectief zijn eigen weg mag gaan zoeken. Ik weet niet of het te maken heeft met het feit dat het geld binnen is zodra je op je stoel bent gaan zitten. Het lijkt er in ieder geval wel op. En dat terwijl het een hele kleine stap is om te vragen of je bekend bent met het restaurant of het concept van wokken. Met een vriendelijke lach erbij tilt het de service naar een haast ongekend niveau.

Als bedrijf kun je er niet vanuit gaan dat de klant exact weet wat hij wil hebben en waar hij het moet hebben. Je toegevoegde waarde zit in de mogelijkheid die je biedt om jouw producten exact aan te laten sluiten op het doel dat de klant heeft. Dat doel is vaak niet zijn vraag en ook niet wat gezocht werd, maar wel datgene waar de klant gelukkig van wordt. Richt je op het doel van de klant en je klant wordt een goede relatie. En van relaties wordt je groot.