สวัสดีมิตรรักแฟน blog ทุกท่าน “นาวิเกเตอร์อ๊าด” จากรายการนาวิเกเตอร์ทางวิทยุชุมชนหนองเสือกลับมารายงานตัวอีกครั้งครับ กลับมาคราวนี้แน่นอนต้องมีเรื่องเที่ยวมาเม้าท์ให้สดับรับฟังกันอีกเช่นเคย ก่อนอื่นขอเรียกทริปนี้ว่าทริปเปิดซิงละกัน เพราะได้เปิดซิงอะไรหลายๆอย่าง อ่านมาถึงตรงนี้แล้ว บางคนอาจลังเลว่าจะอ่านต่อดีหรือไม่ ติดเรตป่าววะไอ้อ๊าด ขอรับรองได้เลยครับว่าไม่ติดเรตแน่นอน อ่านต่อเหอะ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาและเสียอารมณ์ สมอ๊าดการท่องเที่ยวขอเชิญรับชมได้ ณ บัดนาว ... (คลิ๊กที่รูปเพื่อดูขนาดใหญ่นะจ๊ะ)

       เปิดซิงแรกที่อยากจะนำเสนอคือ ทริปนี้ผมได้ไปเที่ยวกับเพื่อนใหม่ครับ มีทั้งหน้าแปลกและแปลกหน้า บางคนเพิ่งเคยเห็นหน้ากันครั้งแรก บางคนก็เคยเจอมาบ้างแล้ว ก่อนจะเล่าเรื่องทั้งหมดขออนุญาตอีกครั้งเพื่อแนะนำเพื่อนๆในทริปให้รู้จักกันก่อนละกัน เมื่อไล่เรียงไปตามลำดับอายุไข คนแรกเลยก็ต้อง “พี่เต้ย” ที่อ้างว่าทริปนี้พี่ควงสาวสวยมาเที่ยวด้วยตั้ง 2 คน นั่นคือ “พี่บี” กะ “ตาล” ตามมาด้วยโปร pack คู่ทั้งหลายไม่ว่าจะเป็น “ป๊อกกะพี่วุฒิ” , “ผึ้งกะน้องสิทธิ์๕๙” และ “หมูกะอ๊าด” ส่วนที่เหลือเศษไม่ครบคู่แต่มาด้วยให้ครบ 1 คันคือ “พี่ปลา วันเดอร์เกิน” , “ปั้น” (ฝ้ายส่งเข้าประกวด) , “พี่ปอ” อดีตบาร์เทนเดอร์ และสุดท้าย “น้องเต้ย” หัวหน้าแก๊งยากูตัว ที่ว่างเป็นไม่ได้ต้องบริหารกล้ามเนื้อนิ้วด้วยการยกบุหรี่ขึ้นลงเป็นประจำ ส่วนพาหนะก็ “โอ” รถตู้เจ้าเก่าจากอยุธยาครับ

8 พ.ค. 2552 :: รุ่งอรุณที่บ้านกรูด

      รถตู้พาพวกเราออกจากกรุงเทพฯราวๆตีสี่กว่าๆ หลับบ้างตื่นบ้างน้ำลายยืดบ้าง เพราะอัดกันไปตั้ง 12 คนเต็มคันรถ นี่ถ้าเปลี่ยนจากนั่งรถตู้เป็นนั่งกระบะ เค้าคงนึกว่าเป็นพวกต่างด้าวจะไปลงมหาชัยแน่ๆ จนกระทั่งหกโมงเช้าพวกเราก็มาเจอแสงแรกของวันที่ จ.เพชรบุรี จากนั้นก็แวะล้างหน้าล้างตาที่ปั๊มกันนิดหน่อยแล้วก็เดินทางต่อตามโปรแกรมทันที

      สายๆ โอก็พาเรามาถึงที่หมายแรกของทริปที่ “วัดทางสาย” ถ้าจำไม่ผิดอยู่ อ.บ้านกรูด จ.ประจวบฯ วัดนี้ทีเด็ดเขาอยู่ตรงที่ตั้งครับ โน่นเลยอยู่บนยอดเขาริมทะเล ที่วัดนี้มีเจดีย์ที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุอยู่ด้วยครับ ภายในตกแต่งอย่างสวยงาม นอกจากนี้วิวด้านนอกเจดีย์สามารถมองเห็นชายหาดบ้านกรูดยาวสุดสายตา ทำเอานางแบบนายแบบในทริปแย่งกันโพสท่ากันอย่างเมามันเลยทีเดียว ดูกันเอาเองเถิด

ไหว้พระเสร็จแล้วจ้า ถ่ายรูปไว้เป็นที่ระทึกหน่อย

ของเค้าดีจริงๆค่ะ สวยมาก

พี่เต้ยขอสอง (ไม่ขอไปมากกว่านี้แล้ว กึ๋ยๆ)

      เสร็จจากวัดทางยาว ตามโปรแกรมแล้วเราต้องมูฟไปไหว้ศาลกรมหลวงชุมพร แต่เนื่องจากตะวันใกล้จะอยู่กลางหัวแล้วแต่ยังไม่มีอะไรตกถึงท้องซักที ทำให้แกนนำทริปต้องตัดสินใจเปลี่ยนแผนไปหาอะไรกินกันก่อนที่ร้าน “ลุย” ร้านดังแห่งเมืองชุมพร ที่ผึ้งหนึ่งในสองแกนนำทริปเคลมว่า “ร๊อยอย่างแรง”ไม่รู้เพราะว่าหิวหรืออร่อยจริงๆ อาหารหมดเกลี้ยงสมคำร่ำลืออย่างแรง (ปล.หอยนางรมใหญ่มาก แต่คาวไปนิดนึงนะ)

หอยใหญ่มาก

      อิ่มหนำสำราญกันแล้วก็ได้เวลาเที่ยวโปรแกรมต่อไป เรานั่งรถวกลับมาไหว้ศาลกรมหลวงชุมพรเพื่อความเป็นศิริมงคล เป็นที่น่าสังเกตว่าทุกๆที่ที่เราผ่าน หรือแวะเที่ยวจะมีศาลกรมหลวงชุมพรอยู่เกือบทุกที่เลยครับ จนสับสนไม่รู้ที่ไหนเป็นของแท้กันแน่ แต่แกนนำแจ้งว่าที่ๆเราจะไปเนี่ยของแท้แน่นอนจ้ะ เพราะที่นี่มีเรือหลวงชุมพรของจริงให้ชมด้วย ที่อื่นไม่มีแน่นอน

คนอื่นเค้าจุดประทัด แต่ระดับหนูต้องยิงปืนใหญ่ค่า

รล.ชุมพรและกะลาสีเรือ

      เสร็จจากไหว้ศาลกรมหลวงฯก็บ่ายคล้อยพอดี ที่หมายที่ 3 ของวันนี้คือ “อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะชุมพร”ครับ ในตอนแรกนึกภาพไว้ว่าฉันจะได้ไปเดินริมหาด ไปเที่ยวเกาะโน้นเกาะนี้ ส่องสาวใส่บิกินี่แล้วว้อยยย แต่พอมาถึง.. ป่อยย! แอบผิดหวังเล็กน้อยถึงปานกลางฮะ เจอแค่เส้นทางศึกษาธรรมชาติป่าโกงกาง แต่ไม่เป็นไรฮะเพราะแดดวันนี้ร้อนจริงๆขืนเดินจากแดดกันต่อมีหวังลมจับแน่ๆ ยิ่งเมื่อคืนอดหลับอดนอนกันมาด้วย แต่แปลกอยู่อย่างนึง เห็นลูกทัวร์เดินกันหน้าเบ้ ปากก็บ่นว่าแดดร้อน พอเวลาเข้ากล้องกันทีไรหน้าตาสดใสลั่ลล้ากันทุกคนซะงั้น

เดินชมเส้นทางศึกษาธรรมชาติ

จะร้อนจะเหนื่อยแค่ไหน แต่พวกหนูสามารถฮ่ะ

      เดินชมเส้นทางศึกษาธรรมชาติได้รอบนึง โอ้ย.. พระเจ้าช่วยกล้วยจ๊อดมันทอดยากจริงๆ ร้อนมากๆครับ นี่กรูมาเที่ยวอียิปต์หรือชุมพรวะเนี่ย ร้อนยังกะเดินชมปิรามิดยังไงยังงั้น(พูดยังกะเคยไป) เหงื่อแตกซิกๆ กลับขึ้นรถได้ลูกทัวร์ต่างบอกว่าไม่ไหวแล้วจ้ะ ขอโปรแกรมดับร้อนหน่อย แกนนำเลยจัดให้ทันทีสำหรับสถานีถัดไปที่ “น้ำตกคลองเพรา” อ่าห์ สวรรค์อยู่แต่เอื้อมนี่เอง แต่อนิจจา.. ทางเข้าน้ำตกยังกะผิวดาวอังคาร รถที่พวกเรานั่งมาไปต่อไม่ไหวเลยต้องย้อนกลับทั้งๆที่อีกนิดเดียวก็จะถึงแล้ว เซ็งเป็ดสิครับพี่น้อง อดเล่นน้ำตกเลย ลาภมีแต่ข้าวเหนียวบังซะงั้น

      มาถึงบ้านผึ้งเอาตอนเย็นๆ น้ำตกน้ำเติ่กไม่เล่นมันแล้วครับ หิวข้าววุ้ย! คุณพ่อกับคุณแม่ผึ้งเตรียมกับข้าวรอไว้แล้ว เมนูปักษ์ใต้แบบ original ทั้งนั้น โดยเฉพาะปริมาณนั้นว่ากันว่า ถ้าพวกเรามากันอีกคันรถก็กินไม่หมด เป็นมื้อที่สุดยอดอีกมื้อหนึ่งเลยทีเดียว หลังอาหารมื้อใหญ่ต่างก็แยกย้ายกันอาบน้ำอาบท่า บ้างก็แยกไปดูดวงกะแม่หมอที่ผึ้งเคลมว่า “แม่นมาก ของเค้าดีจริงๆค่ะพี่” ส่วนพวกกระผมเดินไปเดินมาผ่านตู้เย็นในร้านค้าที่บ้านผึ้ง เลยแอบเปิดตู้เย็นกินน้ำเก๊กฮวยซะ ช๊ากแหง่กๆๆๆ หลับสบายทั้งคืนเลยครับ

น้ำเก็กฮวยตราสิงห์ ฟองฟ่อดเชียว

9 พ.ค. 2552 :: เขาสก น้ำตกเย๊นเย็น

      ตื่นมาเช้าวันที่ 2 ของทริป ค่อยยังชั่วฮะเมื่อคืนได้นอนเต็มๆด้วยฤทธิ์เก๊กฮวยบ้านผึ้ง หลับสบายแต่แอบกระวนกระวายใจเล็กน้อย เพราะลูกน้องผึ้งที่บ้านเห่าทั้งคืน เห่าอย่างเดียวไม่เท่าไหร่.. นี่เล่นหอนด้วย แถมหอนรับกันยาวซะขนาดนั้น จะลุกขึ้นมาดูก็เกรงใจ กลัวได้เจออะไรดีๆมาใบ้เลขเด็ดเข้า โปรแกรมแรกของวันนี้เห็นแกนนำบอกว่าเราจะพาไปเล่นน้ำตกกันที่อุทยานแห่งชาติเขาสก ชดเชยเมื่อวานนี้ที่รถไปไม่ถึงดวงดาว ระหว่างทางไปเขาสกซึ่งไกลพอสมควร ฝนก็ตกๆหยุดๆตลอดทาง ไม่เห็นร้อนเหมือนเมื่อวานเลยฟะ หวั่นใจเหลือเกินว่าวันนี้จะอดอีกป่าวว้า? เมื่อวานอดเล่นไปทีนึงแล้ว.. ผมชอบเส้นทางช่วงนี้นะ รู้สึกว่าภูเขาแถบนี้แปลกๆดี ไม่เหมือนภูเขาทางภาคเหนือภาคอีสานที่เคยผ่าน คือเป็นภูเขาแบบว่าอยู่ดีๆก็สูงปรี๊ดเลย มีเมฆลอยต่ำๆอยู่ตรงยอดเขา เหมือนในหนังจีนประมาณนั้น
      รถวิ่งใช้เวลานานพอสมควรเราก็มาถึง “อช.เขาสก” จนได้ ดูจากพื้นถนนแล้วแสดงว่าฝนเพิ่งหยุดตกไปไม่นานนี้เอง เจ้าหน้าที่อุทยานบอกกับเราว่าน้ำตกต้องเดินเข้าไปอีกประมาณ 3 กม.นะจ๊ะหนู แต่ไหนๆก็มาถึงที่แล้วจะให้แค่ดมกลิ่นก็กระไรอยู่ ต้องไปให้สุดสิครับพี่น้องครับ เดินถ่อกันต่อไปอีก 3 กิโลตามเค้าว่ากัน เดินไปเม้าท์ไปใช้เวลาประมาณเกือบๆชั่วโมงในที่สุดเราก็มาถึงน้ำตก(ซักที) เด็กๆในทริปทั้งหลายรีบแก้ผ้า เฮ้ย! ถอดเสื้อผ้าเตรียมเล่นน้ำตกทันที แต่อนิจจา... ฝนดันตกซะงั้น!

พริตตี้ อุทยานแห่งชาติเขาสก

เดินไปน้ำตก เล่นซะเหงื่อตก

      จะให้เล่นน้ำตก ตอนฝนตกมันก็ยังไงๆอยู่ รู้สึกเหมือนทำผิดกฎหมายบ้านเมืองยังไงก็ไม่รู้ พวกเราเลยต้องอพยพมาขออาศัยเพิงของเจ้าหน้าที่อุทยานหลบฝนกันชั่วคราว กะว่าฝนหยุดเมื่อไหร่ ค่อยลงไปลุยต่ออีกรอบ

พี่เต้ย : ฝนไม่หยุดซักที ระหว่างรอ.. ทำอะไรดีเอ่ย?

      นั่งรอจนเวลาผ่านเลยไปเกือบชั่วโมง ฝนถึงเริ่มซาลง พวกเราไม่รีรอแก้ผ้าแก้ผ่อนอีกรอบ โดดลงน้ำเล่นให้หายอยาก น้ำแรงใช้ได้เลยฮะแถมเย็นเจี๊ยบอีกตะหาก นี่ถ้าเดินมาร้อนๆแล้วโดดลงน้ำตกเย็นๆแบบนี้นะบอกได้คำเดียวว่า “สุโค่ย” ครับพี่น้องครับ

เฮ้ย! ใครแอบฉี่ฟะ?

แฮ่ๆ พวกผมฉี่เองครับ.. ก็ลมมันเย็นนนนน

      เล่นน้ำกันได้แป๊บเดียวก็ได้เวลาอพยพกันอีกแล้ว เพราะเด๋วไปไม่ทันโปรแกรมต่อไป คือล่องเรือชมความงามของกุ้ยหลินเมืองไทยที่เขื่อนรัชประภา แหม่! เสียดายจริงๆฮะ ที่เสียเวลาไปกับการรอฝนหยุดตั้งนาน ไม่งั้นได้เดินสำรวจน้ำตกไปอีกไกลแน่นอน ไว้โอกาสหน้าค่อยมาใหม่ละกัน (แกจะมาอีกจริงๆเหรอ?)

      พวกเรานั่งรถออกจากเขาสกก็บ่ายคล้อยแล้ว พอใกล้จะถึงเขื่อนรัชประภาที่พักของเรา แกนนำได้วิเคราะห์สถานการณ์แล้วเชื่อว่าถ้าไปนั่งเรือเที่ยวตอนนี้ เห็นทีจะไม่ดีแน่ เพราะไปตอนเย็นๆคงไม่แจ่มเท่าตอนกลางวัน เผลอๆกลับมาไม่ทันมืดอีก ไหนตอนนี้เสียงท้องเริ่มร้องระงมกันทั้งรถแล้ว แกนนำเลยปรึกษากันว่าจะใช้ยุทธศาสตร์ดาวกระจาย ไม่ใช่ทำท่าดาวกระจายแบบนาเดียนะฮะ อันนั้นสตรอไปนิดนึง ดาวกระจายในวันนี้คือจะให้รถคันหนึ่งล่วงหน้าไปกระทรวงการต่างประเทศ เฮ้ย! ไม่ใช่.. ล่วงหน้าไปจัดการเรื่องที่พัก+สั่งอาหารที่ร้านใกล้ๆที่พักไว้รอก่อน ส่วนกลุ่มใหญ่ที่ราชดำเนิน เฮ้ย! จะพิมพ์ผิดไปถึงไหนเนี่ย .. อีกกลุ่มที่นั่งรถตู้จะแวะซื้อของกิน เสบียงสำหรับคืนนี้ที่ตลาดนัดกันก่อนแล้วจะตามไปสมทบ หลังจากซักซ้อมแผนกันแล้วก็แยกย้ายกัน สำหรับพวกผมแก๊งเก๊กฮวยมีฟองที่มีพี่เต้ยเป็นหัวหน้า ก็ออกเสาะแสวงหาน้ำเก๊กฮวยมาได้ลังเศษๆ เพียงพอต่อความต้องการในคืนนี้แล้ว

ปอยเปต 2 เรายกมาไว้ที่นี่แล้ว

      หลังจากเสวยอาหารค่ำกันเป็นที่กันเรียบร้อยแล้ว ต่างก็จัดแจงกันเข้าที่พักที่ของ กฟผ. ใกล้ๆกับเขื่อนรัชประภา ในตอนแรกเข้าใจว่าเป็นบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ๆ ตั้งอยู่ริมเขื่อนซะอีก แต่ไปๆมาๆไหงกลายเป็นเหมือนโรงแรมซะงั้น ไม่เป็นไรฮะ ไม่ใช่ปัญหาสำหรับแก๊งเก๊กฮวยมีฟอง ที่เริ่มซดฟองกันตั้งแต่ตะวันยังไม่ตกดิน ก็มันไม่มีอะไรจะทำแล้วนี่ครับ ซดไปซดมาบรรยากาศเริ่มเงียบเหมือนชีวิตขาดอะไรไปอย่าง แต่แล้วก็มีคนไอเดียบรรเจิดหาสิ่งมาเติมเต็มจนได้ คนเยอะอย่างนี้ต้องเปิดบ่อนสิครับพี่น้อง ไม่งั้นมันไม่ครึกครื้น.. เอ้าจั่ว!

      เชื้อเจ้าหลายคนทั้งมืออาชีพและสมัครเล่น ผลัดกันเข้ามาฝึกนับเลขกันอย่างหนุกหนาน เล่นกันเพลินๆอยู่ดีๆความซวยก็มาเยือนอีกรอบ ไม่ใช่โดนตำรวจทลายบ่อนนะฮะ แต่ไฟดันดับดื้อๆซะงั้น ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าที่พักของ กฟผ.ไฟจะดับ เขื่อนก็อยู่ห่างแค่เนี้ย ปั่นไฟแล้วมันไปไหนหมดฟะ เอ้าเฮ้ยๆๆ ใครซ่อนไพ่ๆ ..!

      ถึงแม้ว่าไฟจะดับก็ตาม แต่แก๊งรำพัดทั้งหลายยังปักหลักยึดตำแหน่งรอบวงอย่างเหนียวแน่น ไม่มีทีท่าจะลุกออกไปง่ายๆ แสงไฟจากไฟฉาย , มือถือถูกจุดขึ้นหลายดวงเพื่อสนองความต้องการของนักพนันทั้งหลาย เล่นเอาห้องที่เต็มไปด้วยกระจกรอบด้านฝ้าขึ้นเต็มกระจก คนข้างนอกมองขึ้นมาคงนึกว่า เออดีเว้ย! โรงแรมนี้มีห้องซาวน์น่าด้วย.. เล่นกันจนเกือบๆสองทุ่มไฟถึงกลับมาอีกครั้ง นึกว่าคืนนี้จะไม่ได้นอนสบายซะแล้ว

ปล.ขนาดไฟดับยังได้ 5 เด้งแน่ะ วะฮ่ะๆๆ

10 พ.ค. 2552 :: ล่องเรือแต่เช้า

      เป็นอีกเช้าที่แหกขี้ตาตื่นตั้งแต่เช้ามืดครับ เพราะเรามีนัดกับเรือหางยาวที่จะพาเราไปซิ่งชมความงามของกุ้ยหลินเมืองไทยที่เขื่อนรัชประภา หรือเขี่ยนเชี่ยวหลาน ตอนแรกพี่ปอมาปลุก ด้วยความคุ้นเคยนึกว่าแม่มาปลุกเลยนอนต่ออีกนิดตามความเคยชิน ปรากฎว่าคล้อยหลังไปได้ไม่นาน พี่ปอก็กลับมาอีกและบอกว่า “เรือจะออกแล้ว ตื่นจากบรรทมเถิดพ่อคุณ” แก๊งเก๊กฮวยมีฟองทั้ง 4 คนก็เด้งขึ้นมาจากเตียงอย่างเร็วไว ไปขึ้นรถทั้งอย่างนั้นเลยฮะ น้ำเนิ้มไม่ต้องอาบกันแล้ว เด๋วไม่ทัน

      มาถึงท่าเรือเอาตอนฟ้าสางพอดี เรือพาเราออกจากท่ามุ่งสู่หุบเขาข้างหน้ากลางอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ มองไปบนยอดเขาไกลๆมีแต่หมอกต่ำๆปกคลุม ใครนึกภาพไม่ออกให้ลองนึกถึงเรื่อง The Mist ตอนต้นเรื่องนะครับ หมอกมันออกมาจากภูเขาประมาณนั้นเลย บางคนถามว่ามันน่ากลัวอย่างงั้นแล้วแกจะไปแมวอะไร เอ๊า! อันนี้มันคล้ายในหนังเฉยๆฮะ แถมสวยกว่าด้วยนะ น้ำใสมาก สีมรกตเหมือนน้ำทะเลเลย แต่ลึกจนมองไม่เห็นพื้นข้างล่าง

ซิ่งเลยครับเพ่

ถึงแล้วที่ทำการอุทยาน มีที่พักริมน้ำด้วย วิวดีมากๆ

แวะกินข้าวกันก่อน

วิวแจ่มมากๆ เหมือนอยู่ในเกาะกลางทะเลเลย

      โปรแกรมมาทัวร์ที่นี่จะประมาณว่า นั่งเรือล่องในอ่างเก็บน้ำเหนือเขื่อน ชมภูเขาท่ามกลางอ่างเก็บน้ำสีมรกตขนาดใหญ่ ใช้เวลาประมาณครึ่งชมก็จะมาเทียบท่าที่ทำการอุทยานซึ่งมีที่พักและอาหารให้บริการด้วย ผมชอบที่พักที่นี่นะ เป็นกระต๊อบเล็กๆหลายๆหลังปลูกเรียงกันอยู่บนแพ หันหน้าออกไปทางภูเขา เรียกได้ว่าถ้าเปิดประตูห้องออกมาก็เห็นวิวของภูเขาอยู่ท่ามกลางผืนน้ำสีเขียว โอ้บร๊ะเจ้า! สุดยอดมากๆ

หล่อเลือกได้

      กินข้าวกินปลาเสร็จแล้ว ก็ถึงเวลาอำลากันซะที เรือหางยาวสุดซิ่งก็พาพวกเราย้อนกลับไปที่ท่าเรืออีกครั้ง และแวะถ่ายรูปกันที่จุดชมวิวบริเวณสันเขื่อนกันอีกสองสามช๊อต จากนั้นก็กลับที่พักไปเก็บของเพื่อเดินทางกลับกรุงเทพฯ ระหว่างทางผึ้งได้พาพวกเราออกนอกเส้นทางแวะซื้อไข่เค็มของฝากอย่างดีจากเมืองสุราษฎร์ติดไม้ติดมือไปฝากคนที่บ้าน เด๋วเค้าจะครหาได้ว่าพวกแกมาไม่ถึงสุราษฎร์แหล่งไข่แดงระดับโลก นอกจากนี้ยังพาไปแวะกินอาการทะเลมื้อที่อร่อยที่สุดในทริปนี้ที่ร้านอะไรซักแห่งที่ จ.ชุมพร ขอบอกว่าอร่อยมากๆ งานนี้พี่ปอยังได้เจอกิ๊กเก่าสมัยสาวๆ (ราวๆ 30 ปีที่แล้ว) เป็นผู้จัดการร้านที่เราไปกินอาหารอีกด้วย แหม่..ไม่รู้งานนี้ใครซวยใครโชคดี รู้แต่ว่าทั้งโต๊ะเนี้ยราคาพิเศษนะจ๊ะ หิหิ

นี่กินหรือปล้นเนี่ย?

กลับบ้านแล้วจ้า ของเค้าดีจริงๆทริปนี้

      ขากลับกรุงเทพก็นั่งดูหนังกันมาเรื่อยๆในรถ ฮาขี้แตกขี้แตนกันไป มาถึงกรุงเทพก็ราวๆสี่ห้าทุ่มเห็นจะได้ ปิดฉากทริปเปิดซิงทัวร์ภาคใต้ของผมอย่างสวยงาม แต่เป็นทริปที่แปลกอยู่อย่างหนึ่ง.. ได้ไปเที่ยวภาคใต้แหล่งทะเลสวยงามมากมายทั้งที แต่กลับเห็นทะเลน้อยมาก แถมไม่ได้ไปเล่นน้ำทะเลอีกด้วย ดันไปเล่นน้ำตกแทนซะงั้น แต่รวมๆแล้วถือว่าเป็นทริปที่ในตำนานทริปหนึ่งของผมเลยทีเดียว เพื่อนๆพี่ๆทุกคนน่ารักมาก แซวเล่นหยิกนิดหยอกหน่อยอย่าถือโทษโกรธเคืองกันเลยนะครับ ขำๆกันดีกว่า ก่อนจากกัน เช่นเคยครับ.. หากใครต้องการข้อมูลหรือโปรแกรมการท่องเที่ยวก็เมล์มาคุยกันได้หลังไมค์ สมอ๊าดการเที่ยวยินดีรับใช้ครับผม ..

หนองเสือ 38 : โม้และทำรูป อีกแล้วครับท่าน

ปล.หลังทริปนี้ผมเดินผ่านอมยิ้มจุ๊บกะจุ๊บในเซเว่นทีไร จะอ๊วกทุกทีเลย ให้ตายเหอะ

เดือนมกราคม ๒๕๕๒ ที่กำลังจะมาถึง มีเพื่อนพราน ๕๘ จะเข้าสู่ประตูวิวาห์ถึง ๓ นายด้วยกัน รายละเอียดทั้งหมดติดตามได้ที่เว็บบอร์ดนะครับ หรือไปตาม link ด้านล่างนี้เลย

http://www.tanarat.com/board/index.php/topic,3266.0.html

หลายวันก่อนผมมีนัดกับแม่ครับ
ต้องพาคุณนายไปเที่ยวงานมอเตอร์โชว์ที่เมืองทองธานี เพราะรับปากแกไว้นานแล้ว
กลับจากออฟฟิสมาถึงบ้านก็เกือบๆหกโมงแล้ว ไหนจะออกจากบ้านมาที่เมืองทองอีก
กว่าจะมาถึงที่หมาย ก็ปาไปทุ่มกว่าๆแล้ว เครียดเลยครับพี่น้อง
เลยตกลงกะแม่ก่อนว่า ดูเฉพาะรถใหม่ๆนะฮะ ไม่ต้องเดินทั่วก็ได้ มีธุระต้องรีบกลับ
แม่กระผมตบปากรับคำ เพราะแกก็มีธุระเหมือนกัน ต้องรีบกลับ
บรรยากาศภายในงานปีนี้ผมว่ามันเงียบเหงายังไงก็ไม่รู้ ดูกร่อยๆชอบกล
คนก็น้อยกว่าที่คิด รถที่มาโชว์ปีนี้ส่วนตัวแล้วผมว่าไม่ค่อยโดนเท่าไหร่
จะดีหน่อยก็ตรงพริตตี้ที่ช่วงเพิ่มสีสันในการเดินชมรถให้เพลิดเพลินขึ้นมานิดนึง
เดินไปเดินมา สายตาเหลือบมาดูนาฬิกาข้อมืออีกที่ เฮ้ยยย! สองทุ่มแล้วนี่หว่า..
เลยรีบชวนกึ่งฉุกกระชากแม่กลับบ้านทันที ต้องรีบไปธุระแล้วจ้ะแม่
แม่คงสงสัยว่าธุระอะไรของมันต้องวะ ต้องรีบไปตอนดึกๆ ไม่รู้จักเวลาเอาซะเลย
แต่แปลกที่แม่ก็ยินดีกลับแต่โดยดี ไม่มีอารยขัดขืนให้ปวดหัว
ปกติแล้วหากเดินทางจากเมืองทองกลับบ้าน ผมจะใช้เส้นทางเลียบคลองประปา
แล้วมาออกแยกศรีสมานแล้วเข้าดอนเมืองอีกทีนึง แต่วันนี้หาเป็นเหมือนทุกครั้งไม่
ภารกิจสำคัญรออยู่ตรงหน้า ธนรัชต์รีบขึ้นทางด่วนเสียตังอีก ๓๐ บาทโดยไม่รอช้า
เพียงแค่จะมาลงดอนเมืองโดยไม่ต้องรอรถติดตรงถนนเลียบคลองประปาแค่นั้น
แซงซ้ายปาดขวาอยู่ครู่ใหญ่ก็มาถึงบ้านตอน 20.40 น. ใกล้เคียงกับเวลานัดหมาย
เข้าบ้านได้ปุ๊บ ฝั่งแม่ก็ปรี่เข้าไปเปิดทีวีทันที ส่วนลูก.. วิ่งหารีโมทอย่างลนลาน
เหมือนใจตรงกัน แม่บอกลูกทันทีว่า “ช่อง ๓ ๆ” แต่ทว่าลูกกดนำไปก่อนแล้ว
ด้วยความหวังว่าจะได้เห็น “น้องเอย” อยู่ในจอกะลังสวีทกะพี่วิก ตูดฟิต
แต่ทว่า… ทำไมตัวละครมันพูดลาววะ? ชักทะแม่งๆ
ดูไปดูมาพอเจอเบ๊นซ์ตับเป็ดเท่านั้นแหละครับพี่น้องครับ ..

ผิดวันนี่หว่าเฮ้ยยยยย!

หันหน้าไปหาแม่ แม่ชิงพูดก่อนว่า.. “นี่แกเบลอแล้วใช่มั้ย วันนี้วันอังคารนะ”
นี่ล่ะครับแม่ผม.. เนียนขนาดไหน จำวันผิดเหมือนกัน แต่ชิงด่าก่อนซะงั้น
สรุปอดดูใจร้าว แถมยังร้าวเองอีกตะหาก..

น้องเอยจ๋า.. ไม่น่าทำกะพี่อ๊าดอย่างนี้เลย ฮือๆๆ

เคยมีความทรงจำในวัยเด็กที่ประทับใจมั้ยฮะ
ในฐานะที่เคยเป็นเด็กภาคบังคับมาก่อน ขออนุญาตเอาประสบการณ์มาตีแผ่
สมัยเด็กๆของผม ที่บางคนบอกว่าคงย้อนเวลาไปนานมากแน่ๆ
นานแค่ไหนไม่รู้ กะว่านานกว่าพันธมิตรยึดทำเนียบแล้วกัน
เขียนแซวแบบนี้ ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะมีนักรบค่ายไหนมาดักทุบหรือไม่ หวั่นใจจริงๆ
กลับเข้าเรื่องกันต่อ สมัยเด็กๆถ้าพูดถึงการ์ตูนแน่นอน100% ไม่มีใครไม่เคยดู
การ์ตูนที่เป็นที่รู้จักกันส่วนใหญ่จะเป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ที่ฉายเอาตอนเช้าวันเสาร์-อาทิตย์
แน่นอนครับ ผมไม่แหกกฎข้อนี้ นั่งดูทุกเช้าตรู่วันเสาร์-อาทิตย์แต่โดยดี
แต่ก็มีหนังการ์ตูนอีกแนวที่ผมชอบดูเช่นกัน การ์ตูนค่าย Walt Disney ที่เมื่อก่อนเป็น VDO
เกือบทุกเรื่องที่ได้ดูจะเป็นแนวเจ้าหญิง เจ้าชาย ตำนานนิทานฟลอร์เฮ้าส์ทั้งหลายแหล่
แต่มีเรื่องหนึ่งที่ผมได้ดูแล้วประทับใจจนถึงบัดนี้ ตอนเด็กๆถึงขนาดกรอ vdo ดูซ้ำไปซ้ำมา
จน VDO เกือบยืด ตัวละครพูดเหมือนอ่างเชิญยิ้ม ถึงได้คืนเจ้าของเค้าไป (ดูดีจัง)
นับแต่บัดนั้นก็ไม่มีโอกาสได้ดูอีกเลย เพราะเมื่อก่อนม้วน VDO แพงมาก
พอมาถึงปัจจุบัน อินเตอร์เนตมีทุกสิ่งให้คุณค้นหา และทำให้ผมก็ได้การ์ตูนเรื่องนั้นมา
“Beauty and he Beast” ครับ หนึ่งในหนังการ์ตูนวาดลายเส้นสุดคลาสสิคของดิสนี่
เรื่องนี้ล่ะครับ ที่ผมดูทีไรแล้วชอบมาก ชอบจริงๆ สมัยเด็กๆนั่งดูแล้วขนลุกคนเดียว
จนแม่สงสัยว่า นี่ลูกชายkuมันดูการ์ตูนหรือหนังโป้วะ? เคลิ้มเชียว..
เนื้อหาเป็นอย่างไรไม่ขอพูดถึง เพราะเชื่อว่าส่วนใหญ่คงจะได้ดูกันแล้ว
ขอพูดถึงข้อแตกต่างของการ์ตูนเรื่องนี้กับการ์ตูนเรื่องอื่นของดิสนีย์แล้วกัน
พูดถึงนางเอกเรื่องนี้แม้ไม่ใช่เจ้าหญิงแต่วาดได้สวยมาก ดูเป็นผู้หญิงธรรมดา จับต้องได้
พระเอกก็เป็นอะไรที่ดูไม่เหมือนเจ้าชายเลย ดูไม่เว่อร์ ไม่อลังการเกินไป ซื่อๆน่ารักดี
ที่สำคัญเพลงประกอบหนังเรื่องนี้ที่บอกได้คำเดียวว่า “สุดยอดมาก” เพราะอลังการ
โดยเฉพาะเพลงที่ชื่อเดียวกะชื่อหนัง ที่ร้องโดยป้าเซลิน ดิออน ฟังทีไรไม่เคยเบื่อจริงๆ
ความลงตัวทั้งเนื้อเรื่อง ตัวละคร เพลงประกอบ ข้อแตกต่างเหล่านี้เองที่กลายเป็นเสน่ห์ของหนัง
ไม่แปลกที่เด็กๆอย่างผมจะหลงหัวปักหัวปำ ถึงเวลาผ่านไปนานก็ยังจำความประทับใจได้ดี
ใครที่ยังไม่มีโอกาสได้ดู ขอแนะนำครับเรื่องนี้..
แล้วจะรู้ว่า “ของเค้าดีจริงๆ”

ปล. ถ้าหาซื้อไม่ได้ ติดต่อหลังไมค์ เด๋วบอกวิธีหาให้ ;D

ข้อมูลจากเว็บพันธุ์ทิพพร้อมรูปประกอบการตัดสินใจ
http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/newmovie/beauty_beast/bb.html

ดูเอาเองครับ ของแท้ แน่นอน “คลิป โฟร์ มด” 
ที่สำคัญ ดูแล้วไม่ติดคุกด้วย วะฮ่ะๆๆๆ ของเค้าดีจริงๆ
ใครมีอีกเวอร์ชั่นนึงไว้ในครอบครองระวังนะครับ ผิดกฎหมาย พรบ.คอมฯเค้าว่างั้น
ช่วงนี้หมดมุขหมดมู๊ดจะเขียนเรื่องราวมาโม้ให้ฟังครับ เซ็งกับชีวิตอีกแล้ว
แต่เพื่อไม่ไม่ให้บล๊อกนี้เหงาๆไป จะพยายามดึงวิญญาณอ๊าดคนเดิมกลับมาให้เร็วครับ
พบกันอีก ที่นี่.. เร็วๆนี้

     มีบางคนส่งเมล์ฉบับนี้มาให้ผมครับ คนเขียนใช้ชื่อว่าคุณ “ฐิติพันธ์” เชื่อว่าคนที่ส่งมาให้ผมนั้นได้อ่านเมล์ฉบับนี้แล้วก็เห็นด้วยกับเนื้อหาในเมล์ดังกล่าว และอยากให้บ้านเมืองเราสงบสุขโดยเร็ว บทลงท้ายของเมล์ฉบับนี้กล่าวไว้ว่า หากเห็นด้วยกับความคิดเห็นของเขา ก็ให้ช่วยส่งเมล์ฉบับนี้ไปยังคนที่รู้จักต่อไป ผมอ่านดูแล้วก็เห็นด้วยกับความคิดของคุณฐิติพันธ์นะครับ กับแนวคิด “การไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด” จึงขอเอาเมล์ฉบับนี้มาเผยแพร่กับเพื่อนๆ อย่างไรก็ตาม หากใครไม่เห็นด้วยกับแนวคิดนี้ ผมต้องขอโทษด้วยที่เรามีความเห็นต่างกัน แต่ลึกๆแล้วอยากให้คุณรู้ไว้ว่าทั้งคุณทั้งผมหรือคนไทยทุกคนตอนนี้ “ไม่อยากให้ประเทศไทยเป็นแบบนี้เลยครับ” และนี่คือเนื้อหาของเมล์ฉบับนั้น... 

Subject: คำรำพันของไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใด

ไม่ได้นิยมชมชอบ สมัคร และก็เกลียดทักษิณมากด้วย
แต่ก็เป็นแค่คนที่’เคย’นิยมพันธมิตรเหมือนกัน
เสียดายว่าพันธมิตร ไม่ฟังในหลวงที่อุตส่าห์ ส่งตุลาการมาเป็นตัวช่วยของชาติ
เสียดายว่าถ้าวันนี้ พันธมิตร มีสติสักนิด เดือนหน้า จะมีคดียุบพรรค แล้วก็รู้ๆกันอยู่ว่าผลจะเป็นอย่างไร
เสียดาย ที่คนนำขบวนเป็นคนที่เห็นชัยชนะของกลุ่ม สำคัญกว่าประโยชน์ของประเทศชาติ
เสียดายว่า คนที่มาชุมนุม คิดแต่จะโค่นล้ม แต่ไม่คิดสร้างสรร
การ โค่นล้ม มันไม่ได้ยากหรอก แต่การสร้างสรร ต่อจากนี้ล่ะ เคยคิดกันมั้ย ว่าหลังจากซากปรักหักพังของชาติ คุณจะสร้างมันขึ้นมาใหม่อย่างไร

ไม่เคย!! เพราะตอนนี้ทุกคนมีแต่อาวุธหนักและความคิดแบบก้อนหินเตรียมทุ่มใส่กัน
คุณจะสร้างตึกใมม่ยังไง ถ้าคุณเตรียมพร้อมแต่เรื่องการทุบตึกแต่ ไม่มีแบบแปลนของการสร้างตึกใหม่
คุณก็ต้องทุบและสร้างอย่างนี้ไม่มีทีสิ้นสุด
สหภาพการบินไทย สั่งหยุดงานประท้วง ทั้งที่ตัวเองขาดทุนร่วมหมื่นล้านบาท ถ้าหัวหน้าสหภาพหัวรุนแรงสั่งพนักงานลาหยุด
ลูกค้าไม่พอใจ boycott คุณ วันหน้าคุณจะขาดทุนยิ่งกว่านี้ แล้วมันจะเหลืองานอะไรให้คุณทำอีก คุณควรจะทำตามหน้าที่หรือไม่ ?
ถ้าพันธมิตรไม่ฟังคำสั่งศาล โดยการอ้างอารยะขัดขืน คุณคิดว่าถ้ามีการส่งผู้ร้ายข้ามแดน
ทักษิณจะไม่อ้างคำๆเดียวกันนี้หรือ แล้ววันนั้น คุณก็จะมีการชุมนุมไม่รู้จักจบสิ้น
แล้วถ้าคุณเห็นการชุมนุมอย่างรุนแรงอย่างนี้ อังกฤษก็มีสิทธิ์ที่จะให้คำร้องขอเป็นผู้ลี้ภัยทางการเมืองกับทักษิณได้ เพราะความไม่ปลอดภัยจริงไหม ?

ถ้าไม่ฟังคำสั่งศาล คุณจะขอให้ศาลฟังคำขอร้องของคุณ ให้พาคนมาลงโทษได้อย่างไร ?
เพราะในความเป็นจริงคุณจะฟังและยอมรับแต่คำสั่งที่เอื้อประโยชน์ต่อคุณเท่านั้นไมได้
มหาตมะ คานธี ใช้เวลาเป็น 10 ปีกับคำว่าอารยะขัดขืน ภายใต้กฏหมาย กว่าจะปลดปล่อยอินเดีย สำเร็จ
เนลสัน แมนเดลลา ติดคุกกี่ปีกัน กว่าจะมีวันนี้ วันที่เป็นรัฐบุรุษ
อ.ไชยยันต์ ไชยพร อ้างคำว่าอารยะขัดขืนฉีกบัตรเลือกตั้ง แต่ก็ยอมมอบตัวอยู่ภายใต้กฎหมาย
ถ้าพันธมิตรจะอ้างคำนี้ก็ควรจะอยู่ใต้กฎหมายไม่ต่างกัน
การชุมนุมเรียกร้องให้เกิดความถูกต้องเป็นเรื่องดีแต่
อย่าสร้างเงื่อนไข ไม่ให้เกิดความรุนแรง นั่นคือเรื่องที่ดีที่สุด
การพูดบนเวที ควรเป็นการพูดยั่วยุใช่หรือเปล่า ?
ถ้าพันธมิตรเครียดเพราะบรรยากาศ ก็โปรดดรู้เถอะว่าตำรวจที่ต้องคุ้มครองท่านก็เครียดไม่ต่างกัน
ท่านต้องจากบ้านมาชุมนุม ตำรวจทั้งหลายก็ต้องลาครอบครัวเขามาเพื่อควบคุมสถานการณ์เช่นนี้ไม่ต่างกัน
และแน่นอนเชื่อว่าทุกคนทั้ง 2 ฝ่ายไม่ต้องการความรุนแรง เพื่อจะได้กลับไปอยู่กับครอบครัวและอยู่อย่างปรกติสุข
ผู้นำชุมนุมก็เช่นกัน อย่างที่รู้หนึ่งในนั้นเป็นทหารเก่า
ทหารมีคำพูดประกาศิตว่า ’ ไม่มีสิ่งใดแทนที่ชัยชนะได้’
แต่นั่นคือกับศัตรู วันนี้ประเทศจะแพ้ พันธมิตรก็ไม่ชนะ
คนหัวเราะกับชัยชนะบนความล้มเหลวของไทยอยู่ห่างจากประเทศไทยไปหลายหมื่นกิโลเมตร โน่น ณ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ
แล้วกับเพื่อนๆพี่น้องร่วมแผ่นดินล่ะ ชัยชนะคือความสามัคคีของคนในชาติหรือเปล่า ลองตอบตัวเองดู ?
ประเทศไทยตอนนี้ แบ่งออกเป็น 3 ก๊ก
พวกเอาทักษิณ
พวกไม่เอาทักษิณ
พวกไม่เอาใครเลย
ถ้าพันธมิตรประกาศชัยชนะ ก็คือการผลักอีก 2 กลุ่มที่เหลือเป็นฝ่ายแพ้
ยังไงซะประเทศก็เป็นของคนทั้ง 3 กลุ่ม เมื่อชนะคุณต้องชนะด้วยกัน
คุณจะบอกว่าเราชนะ แล้วอีก 2 คนส่ายหัว กูไม่ยอมรับวืธีเล่นของมึง ได้เหรอ ?

ผมมีข้อเสนอสำหรับพันธมิตร ในการทำให้คุณได้ชัยชนะอย่างถาวร
1. ให้กระบวนการทางศาลทำหน้าที่ของเขาไป นักการเมือง โกงกินชาติ ต้องถูกกำจัดโดยกระบวนการภายใต้กฏหมายเท่านั้น
2. ประเทศไทยปัจจุบัน ประสบปัญหาภัยธรรมชาติ และ วิกฤติต่างๆ เป็นจำนวนมาก พันธมิตรในฐานะผู้นำทางจิตวิญญาณ ควรจะมีบทบาทในการส่งคนไปเป็นแนวร่วมในการช่วยเหลือคนหรือสังคมเหล่านี้หรือไม่ ? เพื่อสร้างสัมพันธภาพที่ดีกับชุมชนและถ่ายทอดความรู้ที่ถูกต้อง ซึ่งจะเป็นการสร้างพื้นฐานจริยธรรมที่ดีให้แก่ประชาชนในระยะยาว ดีกว่าหรือไม่กับการเพียงแค่มา นั่งฟังปราศรัย ประเทศยังมีคนที่เดือดร้อน และ ต้องการความรู้อีกเยอะ อย่างน้อยก็มากกว่าผู้ชุมนุม นาทีนี้หลายเท่า เราต้องการให้ท่านไปถ่ายทอดให้คนรู้ ไปช่วยเหลือฝู้อื่นด้วย
3. ยกเลิกกำลัง และนักรบต่างๆ การต่อสู้อย่างอหิงสา ไม่จำเป็นต้องใช้กำลัง
4. อย่าใช้โวหาร หรือ ช่องว่างทางนิติศาสตร์ เพราะคนดีจริงไม่เคยอ้างกฎหมายเป็นเครื่องมือ แต่ใช้จริยธรรมและความรับผิดชอบเป็นเข็มทิศ

อย่าลืมว่าหนึ่งในการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์การปกครองของมนุษย์ชาติ คือการใช้วิธี long march ของพรรคคอมมิวนิสต์จีน

สามก๊กเองอาจเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม แต่อย่าลืมว่ากลยุทธสุดท้ายที่ดีที่สุดของเรื่องก็คือ การไม่พยายามเอาชนะขงเบ้ง ของสุมาอี้

ถ้าวันนี้คุณชนะโดยใช้กฎหมู่ วันข้างหน้าประเทศไทยก็จะมีกฎหมู่ขึ้นมาใหม่ ท้าทายอำนาจรัฐไม่มีที่สิ้นสุด
ผลลัพธ์ที่ได้มาอย่างถูกต้อง ถ้าเป็นวิธีที่ผิด ก็ไม่สามารถนับเป็นการกระทำที่น่าชื่นชม หรือ ภาคภูมิใจได้
เพราะมันไม่ยั่งยืน เหมือนกับ คุณทำเลขวิธีคิดผิดแต่กลับคำนวณถูก วันหน้าเปลี่ยนตัวเลข เปลี่ยนโจทย์มันก็จะผิด

สุดท้ายขอให้ทุกคน มี 3 สิ่ง
1. สติ
2. เหตุผล
3. ความดี
และสังคมจะสงบสุขแน่นอน

ฐิติพันธ์
ปล.ถ้าจะรบกวนส่งต่อไปเรื่อยๆ เพื่อเตือนสติสังคมไทยสักนิดจะขอบคุณมากครับ

อ่านจบแล้วก็ลองใช้ “สติ” ตรองดูก่อนนะครับ ;D

นอนไม่หลับครับพี่น้องครับ..
ปกติแม้ว่าจะเข้าเวรกลางคืน ไม่ว่าจะงานเข้าขนาดไหนผมก็แอบงีบได้เสมอ
แต่วันนี้ไม่ใช่วันของอ๊าดจริงๆครับ.. ให้ตายเถอะ
เรื่องของเรื่องคือหลายวันก่อนไปโหลดหนังตามเว็บบิตนอก(ท่าเรือโจรสลัด)
ได้หนังเรื่องนี้มาครับ “Hostel” สำหรับบ้านเราภาคแรกนี้คงไม่ได้ดูในโรงแน่ๆ 
เพราะเค้าว่ากันว่า มันไม่ผ่านเซ็นเซอร์ ส่วนภาคล่าสุด part II นั้นไม่รู้ได้ฉายรึเปล่า
พอโหลดเสร็จ หาซับไทยมาใส่ แปลซับเพิ่มอีกนิดหน่อย อ่า..ใช้ได้ ทุกอย่างพร้อม
ถือโอกาสเข้าเวรกลางคืนวันนี้เป็นเวลามงคลฤกษ์สำหรับการรับชมแต่เพียงผู้เดียว
ตามสไตล์หนังสยองขวัญสั่นประสาทครับ แรกๆต้องมีฉากกระตุ้นใจชายบ้างเป็นธรรมดา
แต่พอไปถึงกลางเรื่องยันท้ายเรื่อง เท่านั้นล่ะครับพี่น้อง ... ได้เรื่องเลย
แฟ้มที่อยู่บนโต๊ะมันมาอยู่ในมือผมได้ไงไม่รู้ แถมยังบังจอคอมโดยไม่รู้ตัวอีก
แต่ละฉากแสดงถึงความโรคจิตของผู้กำกับและทีมงาน ว่าอยู่ในระดับเหยียดเท้าสุดแล้ว
ฉากบางฉากดูแล้ว สมควรจริงๆครับที่ไม่ผ่านเซ็นเซอร์บ้านเราเข้ามาฉายในโรง
เพราะดูแล้ว..ลาวาแทบพุ่ง ฉากหนีตายก็ลุ้นสุดตัว จนเผลอถีบเก้าอี้ไปแรงๆหลายที
ใครที่ชอบแนวโรคจิต ซาดิสต์เป็นหย่อมๆ แนะนำเลยครับเรื่องนี้
สำหรับผม.. แหะๆ ไหนๆก็นอนไม่หลับแล้ว
โหลด part II มาดูดีก่า หิหิ 

เรื่องย่อ : http://www.mono2u.com/movie/review/hostel/index.html

ตำรวจคือผู้รับใช้ประชาชน ดูเอาเองเถิดครับ ผู้เจริญแล้วทั้งหลาย

สืบเนื่องจากราคาน้ำมันที่ถีบตัวสูงขึ้นจนอยากจะถีบสามล้อไปทำงานแทนรถยนต์
ทำให้ทุกวันนี้ร้อยเวรเกือบ 70% ต้องห่อข้าวมาจากบ้าน ส่วนเงินที่เมียให้เอาไว้เติมน้ำมันแทน
ยิ่งคนไม่มีลูกเมียอย่างผมยิ่งไปกันใหญ่ ไม่มีคนทำกับข้าวห่อมาให้ แถมหากินเองยากอีก
ไอ้ครั้นจะให้เลิกใช้รถ แล้วหันไปใช้จักรยานแทนก็คงจะไม่ไหว ไม่ใช่ทางออกที่ถูกต้อง
รู้ๆกันอยู่ว่าพนักงานสอบสวนต้องใช้รถ(ส่วนตัว)ในการติดต่อราชการขนาดไหน
ถ้าให้ปั่นจักรยานไปฝากขังที่ตัวจังหวัด ก็เกรงว่าสิบล้อสุพรรณจะเอาไปกินซะก่อน
พอดีมีพี่ๆที่รู้จักกันแนะนำว่า “เฮ้ยน้อง! ติดแก๊สสิ ประหยัดได้ครึ่งต่อครึ่งเลยนะ”
ตอนแรกไม่เชื่อครับ กลัวรถจะเจ๊งเอา แต่พอมีโอกาสได้ลองรถของเฮียแกแล้ว..
สุดยอดครับ ขับจากอยุธยาไปกลับกำแพงเพชร จ่ายค่าแก๊สไปเจ็ดร้อยกว่าเอง
นี่ถ้าเอารถที่ใช้น้ำมันวิ่งไป เดือนนั้นก็คงกินมาม่ากะผักบุ้งไปครึ่งเดือนแน่ๆ
เท่านั้นล่ะครับ.. ตัดสินใจติดทันที แต่ต้องไปจองคิวที่ร้านไว้เกือบ ๒ อาทิตย์
พอวันจริงช่างใช้เวลาติดแก๊ส LPG ระบบดูด (Fixmix) เสร็จภายในวันเดียว
เบ็ดเสร็จจ่ายไปหมื่นเจ็ดครับ ทุกวันนี้ใช้ดี มีตังค์เหลือไว้เก็บไว้เที่ยวสบายๆ
อีกอย่างไม่ต้องเสียจิตเวลาตื่นมาเจอข่าว ปตท.ประกาศขึ้นราคาน้ำมันอีกต่อไป
เอาภาพมาฝากกันเล็กน้อย เผื่อใครสนใจเข้าชมรมยืดอก พกแก๊สอย่างผมบ้าง
ยินดีตอนรับพนักงานสอบสวนดมแก๊สทุกนายครับ ;D

ถังแก๊สมัลติวาว์ลขนาด 58 kg เอาไว้ให้คนนั่งเบาะหลังพิงเล่น

สภาพเครื่องยังเหมือนเดิม เพิ่มหม้อต้มเข้ามาอีกตัวนึง

หม้อต้มแก๊ส

 ฝากข้อดีข้อเสียระหว่าง NGV/CNG กะ LPG ไว้ปิดท้ายละกัน สำหรับคนกะลังเลือกค่ายอยู่
LPG
ข้อดี : ติดตั้งง่าย,ราคาถูก,ค่าติดตั้งถูก,เติมแก๊สไว ไม่เกิน ๕ นาที
ข้อเสีย : รัฐบาลไม่สนับสนุน,ราคากำลังจะลอยตัว(แต่ไม่น่าเกินลิตรละ ๒๐บาท)

NGV/CNG
ข้อดี : ราคาแก๊สถูกกว่า LPG (ล่าสุด 8.50 บาท),รัฐบาลสนับสนุน
ข้อเสีย : ราคาติดตั้งแพงโคด,เติมแก๊สแต่ละครั้งใช้เวลานานมาก(ถ้าใครเคยไปต่อคิวตามปั๊ม NGV จะรู้ซึ้ง),เติมแต่ละครั้งวิ่งได้น้อยเพราะถังจุได้จำกัด,ปั๊มหายากมากถึงยากที่สุด,เบื่อรอสิบล้อเติม เพราะมันเติมนานมากกกก

ฟันธง!
รถเก่า : ติด LPG แบบระบบดูด (fixmix) หรือ fixmix+lamda ราคาประมาณ 15,000 – 20,000 ปลายๆตามแต่เกรดของ
รถใหม่ : ติด LPG ระบบหัวฉีดไปเลย วิ่งเหมือนน้ำมันเป๊ะๆ ราคาประมาณ 35,000+

     ถึงแม้ฤดูกาลประเทศไทยจะแปรปรวน จนออกจากบ้านในแต่ละวันแทบจะไม่รู้ว่า “นี่มันหน้าอะไรกันแน่ฟะ?” เด๋วฝนตก เด๋วแดดออก แต่ปฏิทินช่วยเราได้ครับ พอเปิดปฏิทินดู เอ๊าๆๆๆ.. นี่มันเดือนพฤษภาแล้วนี่ ริดยะทัวร์เลยถือโอกาสไปเที่ยวพักผ่อนหน้าร้อนกันที่ อ.สัตหีบ จ.ชลบุรี จริงๆแล้วในตอนแรกชาวคณะวางแผนไว้ว่าจะไปเที่ยวเกาะกูด จ.ตราดกัน แต่คำนวณไปมาแล้วพบว่างงบประมาณอาจมีพอแค่ขาไป แต่ขากลับอาจต้องเดินกลับ เลยเปลี่ยนแพลนมาเที่ยวใกล้กรุงฯอย่าง “สัตหีบ” กันดีกว่า เพราะฉะนั้นแล้ว.. ริดยะทัวร์ประจำฤดูร้อนนี้ขอเสนอทริป “สัตหีบ” เชิญชมได้ ณ บัดนาว .... ผ่าง!

 
ออกเดินทางแล้วจ้า

วิวหน้าบ้าน

สภาพบ้านพัก

     ที่พักของทริปนี้ผมจำไม่ได้จริงๆว่าชื่ออะไร รู้แต่ว่าอยู่แถวๆบ้านแสมสาร ซึ่งเพื่อนปิ๋วจองไว้ล่วงหน้านานแล้ว ใช้เวลาขับหาไม่นานครับเพราะเป็นทางเดียวกับทางไปชมเรือจักกรีนฤเบศนั่นเอง(ท่าเรือจุกเสม็ด) ภายในรีสอร์ทแบ่งที่พักเป็นหลังๆติดๆกัน หลังที่เราจองเป็นบ้านแบบใต้ถุนสูงห้องนอนและห้องน้ำอยู่ด้านบน ส่วนด้านล่างเป็นม้านั่งพักผ่อนและลานสำหรับปิ้งย่างอาหารทะเล ที่สำคัญคือบ้านหลังที่เราจองนั้นฮวงจุ้ยดีกว่าใครเพื่อนเพราะอยู่ริมทะเลพอดี ถ้าดูมวยก็ริงไซด์ติดขอบเวทีล่ะครับ เมื่อมองจากนอกชานจะเห็นอ่าวสัตหีบในมุมกว้างมากๆ โดยเฉพาะตอนเย็นๆเหมาะสำหรับนั่งกินข้าวแกล้มยอดข้าวกะเพื่อนๆมากที่สุดเลยฮะ 

มื้อเที่ยงที่ “ปรีชาซีฟู้ด”

ทีเด็ดของที่นี่ “ปลาหมึกไข่เค็ม”

     หลังจากเก็บข้าวของเข้าที่พักกันแล้ว ก็ได้เวลาออกหากินพอดี พอดีมีคนในทริปเสนอมาว่า ไปที่นี่สิ.. “ปรีชาซีฟู้ด” ของเค้าดีจริงๆนะ เลยเดินไปถามพี่ๆเจ้าของที่พักว่าไอ้ปรีชาซีฟู้ดเนี่ยมันอยู่ตรงไหนของยุดยา เฮ้ย! ของสัตหีบ.. ได้คำตอบมาว่ามันอยู่ที่หาดบ้านอำเภอ เกือบๆจะถึงพัทยาโน่น เส้นทางคร่าวๆถ้ามาจากสัตหีบมุ่งหน้าไปพัทยาใช้เส้นทางหมายเลข ๓ ตรงไปเรื่อยๆผ่านหน่วยงานของกองทัพเรือทางด้านซ้ายมากมายจำไม่ได้ จนมาไกลพอสมควรเกรงว่าจะเลยก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะเจอซักที แต่วันนั้นบังเอิญไปเจอตุ๊ดท้องถิ่นนั่งอยู่ศาลาริมถนนแถวนั้นพอดีเลยจัดการ.. ถามทางซะ เลยมาถึงร้านได้โดยสวัสดิภาพ งานนี้ต้องขอขอบคุณน้องตุ๊ดคนนั้นมากฮะที่บอกทางและไม่ลวนลามผู้ชายในรถ สมควรที่ตุ๊ดทั่วไปควรเอาเป็นเยี่ยงอย่าง
     เที่ยงวันนั้นอาหารมื้อใหญ่หลายจานมาวางเต็มโต๊ะได้ไม่นานก็หมดลงอย่างรวดเร็ว ต้องยอมรับเลยครับว่าของเค้าอร่อยจริง ไม่ว่าจะเป็นกุ้ง หอย ปู ปลา น้ำเต้า เฮ้ย! อันหลังนี่ไม่เกี่ยว โดยเฉพาะ “ปลาหมึกไข่เค็ม” ที่เป็นที่เด็ด99 ของมื้อนี้ บรรยากาศภายในร้านก็แจ่มใช้ได้เพราะอยู่ริมหาดบ้านอำเภอ มีลมจากทะเลพัดตลอดไม่ต้องง้อพัดลมเลย จะมีที่ติก็มีอยู่เรื่องเดียวที่เด็กเสริฟหน้าบูดไปหน่อย ตอนแรกที่เรียกมารับออเดอร์นึกว่าโดนใครเตะมา เพราะน้าแกหน้าหงิกซะขนาดนั้น แต่สรุปแล้วร้านนี้โอเคผ่านเลยครับ เอ่าล่ะ! อิ่มหนำกันแล้วก็ได้เวลาเที่ยวกันซะที ...

 
เริ่มด้วยที่นี่ครับ “อ่าวดงตาล” ของกองทัพเรือ วิวสวยใช้ได้เลยทีเดียว รอบๆอ่าวจะเป็นภูเขาล้อมหาดเอาไว้ มีลมพัดตลอดเวลาเหมาะกับการมากางเตียงพับนอนฟังเสียงคลื่นอย่างเฮียในรูปข้างบน เสียอย่างเดียวคนเยอะไปนิดนึงครับ(ดันไปวันหยุด)

สองสาวที่ออกทริปนี้มาเพื่อถ่ายรูปโดยเฉพาะ กับของเล่นใหม่ Canon 450D และ Nikon D80

     บ่ายแก่ๆ พวกเราก็ย้ายก้นไปตลาดใกล้ๆที่พัก เพราะคืนนี้เรามีนัดทำทะเลเผาซีฟู้ดกัน มาทะเลทั้งทีจะให้กินแกงป่าปลาดุกก็กระไรอยู่ ตลาดที่เราแวะก็อยู่ไม่ไกลจากที่พักมากมายนัก มีอาหารทะเลสดๆให้เลือกหลายร้าน ที่น่าสังเกตอย่างนึงคือราคาที่ถูกกว่าที่กรุงเทพไม่เท่าไหร่เลย เหตุผลไม่ต้องถามก็รู้ครับ “น้ำมันแพงไงเพ่” เป็นข้ออ้างที่ใช้ได้ครอบจักรวาลมากสำหรับยุคนี้

น้ำ(มันขึ้นราคา)ให้รีบตัก

พ่อบ้านจ่ายตลาด

     อาหารเย็นวันนั้น วัตถุดิบไม่หนีจากมื้อเที่ยงที่ปรีชาซีฟู้ดซักเท่าไหร่ จะหนีอยู่อย่างเดียวก็ตรงที่รสชาตเท่านั้น แต่สิ่งที่มาทดแทนก็คือฟีลลิ่งครับพี่น้องครับ ทำกินเอง กินขี้มือตัวเองและเพื่อนฝูง กินไปเม้าท์ไป มันช่างปะแล่มๆอร่อยดีไปอีกแบบ

วางเพลิงเผาซีฟู้ดกันเถอะ

เครื่องเซ่นเต็มโต๊ะ

ไฮเนเก้น ผู้สนับสนุนหลักอย่างเป็นทางการ

     บางทีการมาเที่ยวกะเพื่อนๆเนี่ย จุดสำคัญมันไม่ได้อยู่แค่การได้ไปเที่ยวที่สวยๆหรือธรรมชาติงามๆอย่างเดียวนะครับ แต่บรรยากาศและการได้จับกลุ่มเม้าท์กันอย่างถูกคอในกลุ่มเพื่อน มันกลับเป็นเสน่ห์ของทริปซะมากกว่าการไปเที่ยวโน่นเที่ยวนี่ซะอีก อย่างทริปนี้เป็นต้นล่ะครับ สถานที่เที่ยวหลายคนในทริปก็เคยไปมาแล้ว แน่นอนว่ารสชาตอาจจะจืดชืดลงไปบ้าง แต่พอตกเย็นได้มีโอกาสมานั่งสุมหัวคุยกันริมทะเล นินทาเพื่อนฝูงในรุ่น เล่าความหลังสมัยหนุ่มๆสาวๆ แกล้มเครื่องดื่มที่ได้รับการสนับสนุนอย่างเป็นทางจากลูกค้าคดีจราจร แหม่.. บอกไม่ถูกครับ มันได้ฟีลมากๆ เกิดมาเพื่อสิ่งนี้จริงๆเลยให้ตายสิ เสียดายที่ขาเมาหลายคนไม่ได้มาร่วมจอยทริปนี้ ไม่งั้นอรรถรสในการเม้าท์น่าจะมันส์กว่านี้แน่นอน 

กะลาสีเรือ

     เช้าวันต่อมาฝนตกเล็กน้อย ทำเอาใจแป้วไปเหมือนกันว่าจะอดเที่ยวแหงมๆ แต่พอสายๆฝนก็หยุดชาวคณะเลยออกเที่ยวกันต่อ โปรแกรมในวันนี้เหมือนจะเก็บตกที่เที่ยวที่ได้ไปสำรวจไว้เมื่อวันก่อนแต่ยังไม่ได้แวะซะมากกว่า เช็คเอ้าท์กันเสร็จก็มุ่งหน้าไปท่าเรือจุกเสม็ดที่เที่ยวแรกของวันนี้ทันที มาสัตหีบทั้งทีถ้าไม่มาดูเรือหลวงจักกรีนฤเบศก็กระไรอยู่ ใช่มั้ยครับ? แล้วไปต่อกันที่ไร่องุ่น Silverlake ของคุณสุพรรณษา ดารารุ่นคุณแม่ยังเด็ก ไร่องุ่นที่นี่หาไม่ยากครับเพราะเป็นเส้นทางเดียวกับตอนขามาเลย ให้สังเกตป้ายทางแยกไปทางพระพุทธรูปเขาชีจรรย์ไว้นะครับ ไปทางนั้นแหละเพราะอยู่ติดกันเลย ใครมาที่นี่รับรองเลยว่าต้องประทับใจแน่นอนเพราะเจ้สุพรรณษาฯแกทำไร่ได้แจ่มมากๆ โดยเฉพาะสวนดอกไม้ ไร่องุ่นติดริมทะเลสาบ มีรถม้ารับส่งชมสวน เหมาะแก่การถ่ายรูปอย่างแรง ยิ่งชาวคณะในทริปนี้กะลังหัดถ่ายรูปอยู่ด้วยแล้วเลยกดกันไม่ยั้งเลยฮะ เพราะอาจารย์ประจำทริปเค้าสอนดีจริงๆ โฮะๆๆ

มุมกว้างของไร่องุ่น Silverlake แจ่มจันทร์มากๆ

แสดงความรักต่อกัน

หนึ่งในผลงานของลูกศิษย์ผมกับคอร์ส “หน้าชัด หลังเบลอ”

     หลังจากเรียนคอร์สถ่ายรูปจนหนำใจแล้ว ก็ออกจากสัตหีบกันช่วงบ่ายๆ แวะกินข้าวเที่ยงกันที่พัทยา จากนั้นแวะซื้อของฝากกันที่ตลาดหนองมน จ.ชลบุรี เอ้อ! นิดนึงครับ สำหรับใครที่มีโอกาสได้ไปซื้อข้าวหลามที่หนองมนวันหน้า ฝากถามแม่ค้าด้วยนะครับว่าตกลงเจ้าไหนที่ได้รางวัลที่ 1 กันแน่ เพราะเห็นติดป้ายกันทุกร้านเลยว่า อันดับ 1 ของสถาบันโน้นสถาบันนี้ ทำยังกะแชมป์มวยไปได้ เห็นแล้วตาลาย เลือกไม่ถูกเลยคว้าเอาเจ้าที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดมาบริโภคและฝากคนที่คุณรักที่บ้านซะ 1 ห่อใหญ่
     เย็นๆรถทุกคันก็ถึงกรุงเทพโดยสวัสดิภาพ ปิดฉากทริปริดยะทัวร์ไปอีก 1 ทริปที่ประทับใจไม่แพ้ทริปอื่นที่ผ่านมา ใครที่ไม่ค่อยมีเวลามากนัก ว่างแค่เสาร์-อาทิตย์ จะลองนัดเพื่อนๆไปเที่ยวกันแบบนี้ก็ได้นะฮะ แนะนำเลยว่าของเค้าดีจริงๆ สำหรับข้อมูลการเดินทาง แผนที่ ติดต่อได้หลังไมค์เช่นเคย สำหรับวันนี้ขอลาไปก่อน สบายดี.. เอ้อ สวัสดีครับ ;D