I po co? Co chcesz udowodnić? Szukasz dla kogoś wymówki?

Co do ludzi którzy mają pasję. Mnie zawsze to pociągało lubię o tym słuchać, a jeśli mogę z takimi ludźmi porozmawiać to jeszcze lepiej. Nigdy nie zazdroszczę im, sam prawdziwie cieszę się z ich szczęścia z ich pasji. Uwielbiam też książki i filmy biograficzne których oglądałem od groma i z chęcią zapoznam się z kolejnymi pozycjami.
Sam oczywiście poszukuję ciągle nowej drogi którą będę mógł namiętnie realizować, ale nie takiej drogi na rok czy dwa, tylko drogi którą będę mógł iść i realizować ją przez resztę życia, które będzie mi dawać szczęście. To musi być droga którą się poczuje, a nie wykalkuluje. To serce powinno znaleźć taką drogę nie rozum. Sztuka w dzisiejszych czasach to słuchać swojego serca i mieć wiarę. Dziś zimna kalkulacja i rozum zwyciężają wśród większości społeczeństwa. Myślę że wiele osób nie zdaje sobie z tego sprawy. Choć na pewno kobiety lepiej realizują się na tym polu, stąd w dzisiejszych czasach to one dłużej żyją i wypracowują sobie coraz więcej w coraz szybszym tępię od jakiś 100 lat jednocześnie nie osiągają tego kosztem swojego zdrowia(fizycznego i psychicznego), stąd mogą się tym życiem bardziej cieszyć. Swoje cele osiągają bardziej naturalnie. Oczywiście ciągle mówimy tu o osobach które szukają szczęścia/sukcesu, a nie o tych którzy akceptują wszystko i jestem im dobrze ze wszystkim i nie chcą niczego zmieniać ani po nic więcej sięgać.
Myślę że należy jednak uważać aby się nie okazało że w poszukiwaniu swoich pasji itp. zabraknie nam czasu, który przeminął na ciągle to nowe przelotne pasje i ich poszukiwania. Bo jeżeli tak się stanie to może się okazać że przez całe życie zrobiliśmy bardzo wiele i tak naprawdę nic. Bo tam trochę podziobaliśmy i tam trochę, a Ci którzy znaleźli TO, szli przez życie całe z Tym i osiągnęli sukces stając się też profesjonalistami w tym co robią (bo całe życie śpiewali, tańczyli itp. a nie rozdrabniali się na inne tematy).
Dziobiąc raz trochę tam innym razem gdzie indziej („rozdrabiając się”) posiądzie się szeroką wiedzę ogólną i trochę praktyczną ale profesjonalistą się w ten sposób nie zostanie (chyba że chce się doradzać młodszym w życiu na bazie własnych szerokich doświadczeń). Jeżeli ktoś chce być w czymś naprawdę dobry i chce aby to coś go cieszyło to nie ma innej drogi jak robić to co cieszy, a jeżeli to cieszy, wtedy działa to jak perpetuum mobile napędzając nasze umiejętności aby były jeszcze większe. Wtedy dla takiej osoby wszystko to co robi to nie jest praca a przyjemność.

“Nie przepracowałem ani jednego dnia w swoim życiu. Wszystko co robiłem, to była przyjemność.”
— Thomas Alva Edison

POZDRAWIAM

ale nikt nie mówi że trzeba taką metaforę wnosić ;) grunt że są różne drogi do interpretacji :)

To o czym piszesz we fragmencie “3 równoległe światy – miasto, wieś, internet – mają problem w kooperacji kiedy obok pracy jest też życie prywatne” dopiero przede mna, wiec dlatego jeszcze chetniej czytalem caly wpis dalej, a tam… :) samo zycie, ludzie, praca, cele itp. Co prawda spoznione, ale szczere zyczenia wszystkiego co najlepsze!

Pozdrawiam
Krzysiek