asset4blog

1. DSM (1) – จุดกำเนิด DSM

noreply@blogger.com (asset4blog) — Sat, 29 Sep 2012 13:43:00 +0000

1. DSM (1) – จุดกำเนิด DSM
ที่มาขอคำว่า DSM มาจากอะไร
DSM ย่อมาจาก DenSri Method มาจากชื่อนักลงทุนที่ชื่อเด่นศรี เป็นคนคิดค้นวิธีการเล่นหุ้นเพื่อการลงทุนด้วยวิธี Short Against Portเป็นคนแรกที่กล้าเปิดเผยวิธีการลงทุนเช่นนี้ และคนตั้งชื่อ DSM คือนักลงทุนชื่อ คลายเครียด (Endophine) เจ้าของ คลายเครียดเรโช อันโด่งดัง ในวันที่ 6 ส.ค.2547 ได้ตั้งชื่อ DSM=DenSri Method หรืออีกความหมายหนึ่งคือ DSM= Descending Sell Method และเพื่อเป็นเกียรติแก่คุณเด่นศรีที่ได้เปิดเผยเคล็ดลับสู่อิสรภาพทางการเงิน หลังจากนั้นชื่อ DSM ได้ถูกเรียกขานจากนักลงทุนเมื่อพูดถึงแนวทางการเล่นหุ้นเพื่อลงทุนสร้างหุ้นและกระแสเงินสดแฝง
แล้ววันที่ 18 ส.ค. 2547 คุณ MacroArt ได้ เสนอชื่อคลับว่า คลับนักเล่นหุ้นเพื่ออิสรภาพทางการเงิน ซึ่งมีความหมายถึงหนังสือ Rich Dad Poor Dad และสุดท้ายก็ได้เปลี่ยนเป็นชื่อ “คลับเพื่ออิสรภาพทางการเงิน” วันที่ก่อตั้งคลับแห่งนี้วันที่ 25 ส.ค. 2547 เป็นวันแรกที่มีอยู่อย่างเป็นทางการของนักลงทุนด้วยวิธีDSM ด้วยประการนี้เอ่ย

2. DSM (2) – หัวใจและแนวคิดของ DSM

noreply@blogger.com (asset4blog) — Fri, 28 Sep 2012 13:14:00 +0000

2. DSM (2) – หัวใจและแนวคิดของ DSM
หัวใจของการลงทุนหุ้น DSM คือ แผนการลงทุนและระบบบัญชี และเป้าหมายสูงสุดของการลงทุนหุ้น DSM คือ การสะสมจำนวนหุ้นเพิ่มขึ้นและสร้างกระแสเงินสดแฝง
ถ้าลงทุนหุ้นตามแผนการลงทุนที่วางเอาไว้อย่างเคร่งครัดแล้วไม่ต้องสนว่าตลาดหุ้นเป็นขาขึ้น(Uptrend) หรือขาลง (Downtrend) ถ้าได้ถึงระดับนี้ ท่านได้เป็นถึงระดับ Master ซึ่งได้เลื่อนขึ้นมาจากระดับ Basic แล้วนั้นเอง และเมื่อเราทำตามแผนการดีเยี่ยมนี้แล้วจะค้นพบว่าวิธีDSM ตอนเล่นหุ้นขาขึ้นได้ดีกว่าตอนเล่นหุ้นขาลง (ต้องศึกษา สูตร 3-0-2-8 อย่างละเอียดแล้วจะได้คำตอบที่ต้องการ)
แนวคิดของ DSM
“สะสมจำนวนหุ้นให้เพิ่มมากขึ้นโดยไม่ต้องลงทุนเงินเพิ่ม” เหมือนกับแนวคิดทางด้านเศรษฐศาสตร์การใช้ทรัพย์กร (เงิน) ที่มีอยู่อย่างจำกัดให้เกิดประโยชน์สูงสุด และเพื่อให้เห็นภาพง่ายๆ ลองนึกว่า ถ้าคุณมีบ้านให้เช่า ทุกเดือนจะได้ค่าเช่า ค่าเช่าที่ได้นี้ให้สะสมเก็บไว้ เมื่อได้มากพอก็นำไปลงทุนเพิ่ม จากบ้าน 1 หลัง กลายเป็น 2 หลัง จาก 2 หลังกลายเป็น 4 หลัง จาก 4 หลังกลายเป็นโรงแรม (แนวคิดดั้งเดิมจากเกมเศรษฐี ที่คุณโรเบิร์ต ที คิโยซากินำมาประยุกต์และเพิ่มเติมกลายเป็นเกม Cash Flow)
ทำไมไม่ควรลงทุนเงินเพิ่ม เพราะสิ่งที่เราลงทุน สิ่งนั้นมันต้องสร้างตัวมันเอง เหมือนกับการให้เงินแต่ละเหรียญทำงานให้ท่าน เพื่อให้มันออกลูกออกหลานเฉกเช่นฝูงปศุสัตว์ในทุ่งหญ้าซึ่งจะช่วยนำรายได้มาสู่ท่าน เป็นกระแสความมั่งคั่งที่หลั่งไหลเข้าสู่ถุงเงินของท่านอย่างไม่ขาดสาย(จากหนังสือเศรษฐีชี้ทางรวย)
แนวคิดวิธีDSMนี้ คาดว่านักลงทุนต่างชาติทำคล้าย ๆ กัน ให้ลองสังเกตดู วันไหนเค้าขายวันนั้นหุ้นตก เพราะเค้าคงดูภาวะตลาดเหมือนกัน ถ้าหุ้นลง เค้าก็ขายตาม ไม่ฝืนตลาด โดยเฉพาะขายแล้วต้องลง เพราะเค้าจะได้ซื้อคืนในราคาถูกกว่าที่ขาย ถ้าวันไหนเค้าซื้อ หุ้นก็ขึ้น เพราะเค้าคิดว่า ถ้าซื้อแล้วหุ้นต้องขึ้น อีกอย่างหนึ่งถ้าซื้อหุ้นมาไว้ในมือ ใครๆก็ต้องอยากให้ราคามันขึ้นไปเรื่อย ๆ แม้จะมีแค่เพียง 100 หุ้น ก็ยังอยากให้ราคามันขึ้น จะได้ขายเอากำไร ยิ่งมีเป็นล้านหุ้น ยิ่งต้องอยากให้หุ้นขึ้น แต่ทำไมนักลงทุนต่างชาติที่มีหุ้นในมือมหาศาล ทำไมไม่ชอบให้หุ้นขึ้น แต่ชอบให้ขึ้น ๆ ลง ๆ และ ลงหนัก ๆ ทำให้คิดว่าหุ้นขาลงมันต้องมีอะไรดีกว่าหุ้นขาขึ้นแน่ ๆ ถ้าหุ้นขาขึ้นได้กำไร แสดงว่าหุ้นขาลงมันน่าจะอภิมหากำไรเลย และด้วยวิธีนี้ทำให้นักลงทุนต่างชาติจึงมีหุ้นเอามาขายได้เรื่อยๆ ไม่มีวันหมดสิ้นสักที
เรานักลงทุนหุ้นวิธีDSM ทำตามแนวทางเดียวกับนักลงทุนต่างชาติ ซึ่งต่อไปจะมีหุ้นเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ มากขึ้นเรื่อยๆ นับจำนวนไม่ได้เลย

3. DSM (3) – คุณสมบัติของนักลงทุนวิธี DSM

noreply@blogger.com (asset4blog) — Thu, 27 Sep 2012 13:39:00 +0000

คุณสมบัติของนักลงทุนผู้ที่จะใช้วิธี DSM
1. ต้องเป็นนักลงทุนระยะยาว ระยะยาวในที่นี้คือ ตลอดชีวิต เงินลงทุนนี้จะต้องเป็นเงินเก็บจากเงินที่ต้องจ่ายให้ตัวเองอย่างน้อย 10% จากรายได้แต่ละครั้งและรวมส่วนเหลือจากการใช้จ่ายในชีวิตประจำวันแล้วและเก็บมาจากรายจ่ายฟุ่มเฟือย (เช่น สุรา เบียร์ บุหรี่ การพนัน เป็นต้น) และห้ามถอนเงินนี้มาใช้เป็นอันขาด เพราะถือว่าเป็นเงินลงทุนตลอดชีวิต ถ้าจะถอนได้ตามสัดส่วนกระแสเงินสดแฝงที่ได้รับเท่านั้น และสามารถให้ทรัพย์สินเป็นมรดกให้กับลูกหลานได้ หรือจะกล่าวว่าวิธี DSM ดีถึงชั่วลูกชั่วหลานก็ไม่ผิดแต่อย่างใด
2. ต้องมีแนวคิดในการสร้างรายได้จากพอร์ต ไม่ใช่กำไรจากพอร์ต โดยที่ไม่สนใจ มูลค่าพอร์ตที่ที่เพิ่มขึ้นหรือลดลงและสิ่งแรกที่ต้องทำคือแยกให้ออกก่อนว่า ความแตกต่างระหว่างทำกำไรส่วนต่างกับการลงทุนเพื่อสร้างรายได้ ถ้าแยกได้แล้วจะลงทุนตามแนวทางนี้ได้สำเร็จ
3. อิสรภาพทางการเงินไม่ได้หมายถึงความร่ำรวยมีเงินหลายร้อยล้านพันล้านบาท แต่หมายถึงการมีชีวิตอยู่อย่างพอเพียง มีอิสระที่จะทำสิ่งที่ต้องการทำ อิสรภาพทางการเงินไม่ได้วัดที่จำนวนเงินที่มี แต่วัดกันที่ "ใครมีเวลาเพื่อใช้ชีวิตในแบบที่ตนเองต้องการมากกว่ากัน"
4. ต้องมีวินัยในการลงทุน การตัดสินใจลงทุนด้วยวิธี DSM ถ้าหากเลิกกลางคัน จะเกิดความเสียหายมาก ถ้าเลิกก่อนเวลาอย่างน้อย 2 ปี
5. ต้องมีเป้าหมายในอนาคต เป้าหมายนี้ไม่ใช่เงินจำนวนเท่าใด แต่เป้าหมายที่ต้องตั้งคือ "ฉันจะต้องได้รับเงินปันผลเท่าใดจึงจะพอใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน" เพื่อจะมีอิสรภาพทางการเงินในแบบที่ต้องการ
6. จิตใจต้องหนักแน่น มั่นคง ไม่วอกแวกกับเสียงทักของนักเก็งกำไรหรือนักพนัน
7. ต้องมีเวลาดูแลพอร์ตอย่างเอาใจใส่
8. ต้องมีความสมัครใจด้วยตัวของนักลงทุนเอง ที่จะเลือกใช้แนวทางDSM นี้ซึ่งไม่มีใครสามารถบังคับได้และถ้าพร้อมแล้วหลังจากศึกษาแนวคิดเข้าใจดีแล้วให้เริ่มสร้าง Model Trade ของแต่ละนักลงทุนเองได้เลย พร้อมกับสร้างหลักการตัววัดผลของความสำเร็จของแต่ละนักลงทุนเองโดยนำเอาตัวอย่างเบื้องต้นจากบทความแห่งนี้เป็นต้นแบบ

9.การลงทุนหุ้นวิธีDSM เสี่ยงหรือไม่ แต่ความเสี่ยงไม่ได้อยู่ที่การลงทุน แต่อยู่ที่การขาดความเข้าใจในแนวคิดของการลงทุนด้วยวิธีนี้ต่างหาก ซึ่งถ้าไม่เข้าใจถือว่าเสี่ยงมากที่สุดแทนต่างหาก แต่อย่างไรไม่มีอะไรในชีวิตที่ไม่มีความเสี่ยง แต่การลงทุนควรเป็นสิ่งที่มีความเสี่ยงต่ำเสมอดังนั้นการลงทุนหุ้นวิธีDSM จึงเป็นคำตอบ

สิ่งที่คุณจะได้จาก DSM และไปสู่อิสรภาพทางการเงิน
1. สามารถที่จะเป็นส่วนหนึ่งร่วมกับเจ้าของบริษัทที่คุณชื่นชอบตลอดไป
2. สามารถที่จะสร้างรายได้จากหุ้นแล้วได้รับกระแสเงินสดแฝงจากหุ้นทุกวัน ทุกเดือน ทุกปี และตลอดไป
3. สามารถที่จะมีเงินปันผลที่จะเพิ่มมากขึ้นทุกปี ตามจำนวนหุ้นที่เพิ่มขึ้นโดยไม่ต้องลงเงินเพิ่ม
4. สามารถที่จะมีเวลาว่างอย่างเหลือเฟือที่จะอยู่กับครอบครัว และทำประโยชน์ให้สังคม
5. สามารถที่จะมีสุขภาพจิตสดใส หุ้นขึ้นก็สุขใจ หุ้นตกก็ยิ้มแย้มแจ่มใส
ทำไมต้องมีอิสรภาพทางการเงินเพราะ
“ชีวิตคนเราไม่ได้มีเวลามากมายนัก ทำไมจึงต้องเสียเวลาทั้งชีวิตทำงานเพื่อเงิน ทำไมไม่เรียนรู้วิธีใช้เงินและให้คนอื่นทำงานให้เราจะได้มีเวลาไปทำอย่างอื่นที่มีความสำคัญกว่า”
สิ่งที่สำคัญของชีวิตคือ
1. มีเวลาสำหรับครอบครัว
2. มีเงินสำหรับอุทิศเพื่อการกุศลและโครงการที่สนับสนุน
3. มีโอกาสสร้างงานและความมั่นคงให้ชุมชน
4. มีเวลาและเงินเพื่อดูแลสุขภาพ
5. มีโอกาสเดินทางท่องเที่ยวรอบโลกกับครอบครัว
ผู้ที่ห้ามลงทุนแบบ DSM
1. นักเก็งกำไรหรือนักพนัน
2. นักลงทุนระยะสั้น
3. ผู้ปล่อยปะละเลย ไม่ดูแลพอร์ต
4. นักลงทุนที่ไม่เข้าใจแนวคิดDSM
ไม่มีเงิน ไม่มีเวลา ลงทุนแบบ DSM ได้หรือไม่
1. เงินที่ต้องใช้ในการลงทุนแบบ DSM อาจจะเริ่มต้นด้วยเงินเพียง 10,000 บาท (ถ้ายังไม่มีเงิน 10,000 บาทในเวลานี้ ให้ตัดรายจ่ายฟุ่มเฟือยให้ได้เดือนละ 1,000 บาท ครบ 1 ปีก็มีเงินลงทุนแล้ว) ระหว่างที่เก็บออมอยู่นี้ ควรทดลองเทรดหุ้นในกระดาษ (หรือใน Excel) เพื่อเตรียมความพร้อมก่อนที่จะลงทุนด้วยเงินจริง
2. ไม่มีเวลาดูหุ้นทั้งวัน - ดูแค่วันละครั้งอย่างน้อย แล้วตอนเย็นวางแผนสำหรับในวันรุ่งขึ้น หรือคุณจะเลือกวิธีที่เหมาะสมกับเวลาที่คุณมีได้ เช่น อาจดูหุ้นเป็นช่วงเวลาโดยให้มาร์เก็ตติ้ง โทรมารายงานหุ้นตามเวลา ดังนี้เป็นต้น 10.15-10.30, 12.15-12.30, 14.30-14.45, 16.15-16.30 น. วันละ 4 ครั้ง ก็น่าจะมากเพียงพอ หรือ อาจวันละ 2 หรือ 1 ครั้งก็ได้ โดยให้คิดว่าแต่ละครั้งที่ได้เห็นเป็นราคา ณ ตอนนั้น ถ้าช่วงเวลาต่อมาราคาต่ำว่า ก็ให้ถือว่าเป็นหุ้นแดง แต่ถ้าราคาสูงกว่าถึงว่าเป็นหุ้นเขียว แนะนำถ้าให้ดีจดราคาแต่ละครั้งด้วย ถ้าราคาต่ำกว่าช่วงเวลาก่อนหน้านี้ให้เขียนด้วยปากกาแดง แต่ถ้าราคาสูงกว่าก็เขียนด้วยปากกาน้ำเงินหรือเขียวก็ยิ่งดี
3. การลงทุนในหุ้นก็เหมือนคุณร่วมลงทุนกับกิจการของบริษัท ดังนั้นคุณจึงควรมีเวลาบ้างเพื่อที่จะดูว่าบริษัทของคุณมีพัฒนาการเป็นอย่างไร วันนี้ยังไม่มีเวลา แต่ถ้าตั้งใจจริง ใช้เวลาวันละครึ่งชั่วโมงก็เพียงพอแล้ว
4. ถ้าอย่างนั้นออกจากการทำงานประจำเลยดีไหม ขอแนะนำว่าให้ทำงานประจำให้ดียิ่ง ๆ ขึ้น พร้อมกับนำเงินออมมาเริ่มต้นการลงทุน อย่าเบื่องานประจำ แต่ให้แบ่งเวลามาเพื่อศึกษาเรื่องการลงทุนหุ้นวิธีDSM อย่างสม่ำเสมอ ซึ่งเป็นการดีกว่าและอย่างน้อยก็ควรมีรายได้ที่แน่นอนจากรายได้ประจำจากอาชีพหลักเพื่อใช้จ่ายในครอบครัว เพราะถ้าทุ่มเทให้กับการเล่นหุ้นมากเกินไปจนงานหลักเสียหาย ขณะเดียวกันท่านก็ไม่สามารถสร้างรายได้จากหุ้น (กระแสเงินสดแฝง) ได้เพียงพอต่อค่าใช้จ่ายทั้งหมด ท่านก็จะเสียหายถึงสองทาง
5. ถ้ามีเงิน แต่มีไม่มากพอ ขอลงทุนหุ้นด้วยเงินกู้Margin ดีหรือเปล่า ไม่ควรที่จะใช้เงินกู้ Margin เพราะต้องระวังเงื่อนไขของ Maintenance Margin ซึ่งจะถูกบังคับCall Margin เพื่อเพิ่มเงินค้ำประกันและอาจจะถูกบังคับForce Sale ได้อีกด้วย เมื่อตอนที่หุ้นตกตอนเป็นขาลง ซึ่งจะทำให้นักลงทุนเองไม่มีเงินซื้อหุ้นกับที่ราคาต่ำว่าที่ขายไป เพราะเวลาหุ้นตกมูลค่าลดลง วงเงินMargin ก็จะลดลงไปได้ทำให้การซื้อรวบยอดทำไม่ได้ ซึ่งไม่ควรเล่นเป็นอย่างยิ่ง แต่ถ้านักลงทุนท่านได้เป็นถึงระดับMaster แล้วสามารถบริหารเงินได้ดีและมีวิธีจัดการที่ดี ก็ไม่เป็นปัญหาแต่อย่างใด ซึ่งเฉพาะนักลงทุนท่านนั้นเท่านั้น แต่ของเน้นย้ำว่านักลงทุนระดับ Basic ไม่ควรลงทุนหุ้นด้วยเงินกู้Margin ไม่ว่าในกรณีใด ๆ ก็ตามที
6. เมื่อมั่นใจแล้วว่าจะลงทุนในวิธี DSM สิ่งแรกที่ต้องทำคือ เลือกหุ้นที่จะลงทุนและต้องอยู่กับหุ้นตัวนี้อย่างน้อย 2 ปี

4. DSM (4) – ทำไมเวลาต้องอย่างน้อย 2 ปี

noreply@blogger.com (asset4blog) — Wed, 26 Sep 2012 03:53:00 +0000

4. DSM (4) – ทำไมเวลาต้องอย่างน้อย 2 ปี
ทำไมเวลาต้องอย่างน้อย 2 ปีด้วย
เพราะจากผลตอบแทนจากการลงทุนหุ้นแบบ DSM จะได้กระแสเงินสดแฝงโดยเฉลี่ยขั้นต่ำอย่างน้อย 3% อาจได้มากกว่านี้ได้ เพราะบางเดือนได้มาก บางเดือนได้น้อยกว่านี้
จากสูตรคำนวณ 72 จำกันได้หรือเปล่า ถ้าเอาเลข 72 ตั้งหารด้วยจำนวน % ต่อปีผลลัพธ์จะได้เท่ากับจำนวนปีที่ทำให้เงินต้นเป็น 2 เท่า
ผลลัพธ์จำนวนปีที่ทำให้เงินต้นเป็นสองเท่า = 72/ (3%x12) = 2 ปี ดังนี้ภายในสองปีจะได้เงินเริ่มต้นเป็นทุกสองเท่า นั้นย่อมแสดงว่า เราสามารถทำให้ได้กระแสเงินสดแฝงเท่ากับจำนวนเงินต้น จึงเป็นที่มาว่าทำไมต้องอยู่กับหุ้นตัวนี้เป็นเวลาอย่างน้อย 2 ปี และที่สำคัญตลาดหุ้นเมืองไทยสามารถทำให้คืนเงินต้นได้เร็วยิ่งขึ้นเพราะเป็นตลาดที่มีความผันผวนสูง
ดังนั้นการลงทุนไม่จำเป็นต้องรีบเร่งลงมือทำ ต้องค่อย ๆ ก้าวเดินแบบทารก และโอกาสของนักลงทุนมีอยู่ทุก ๆ วินาที ต้องมีความ “อดทนเพื่อการเปลี่ยนแปลงอย่างมีเป้าหมาย” ตามที่ได้วางแผนไว้

ตอนที่ 7: การคำนวณหลักประกัน Options

noreply@blogger.com (asset4blog) — Tue, 25 Sep 2012 08:55:00 +0000

สวัสดีครับท่านผู้อ่าน มาถึงตอนนี้คงคุ้นหน้าคุ้นตาเจ้า SET50 Index Options กันบ้างแล้ว วันนี้เราจะมาดูวิธีคำนวณหลักประกันในการซื้อขายออปชันกันครับ
เนื่อง จากการซื้อขาย SET50 Index Options ผู้ขายจะเป็นผู้ให้สิทธิแก่ผู้ซื้อในการที่จะซื้อดัชนี SET50 ในราคาที่กำหนด ดังนั้น ผู้ซื้อจึงต้องจ่ายค่าพรีเมียมให้แก่ผู้ขาย อย่างไรก็ตาม ผู้ซื้อมีความเสี่ยงที่ผู้ขายจะไม่ปฏิบัติตามสัญญา จึงต้องมีการเรียกวางหลักประกันจากผู้ขายเพื่อเป็นการลดความเสี่ยงที่ผู้ขาย จะเบี้ยวนั่นเองครับ
ใน การซื้อขายออปชันแบบ Outright คือซื้อขายพุทหรือคอลเพียงชนิดเดียว ผู้ขายจะได้รับเงินค่าพรีเมียมจากผู้ซื้อ และต้องกันเงินส่วนหนึ่งให้เพียงพอกับการวางหลักประกันขั้นต้น (Initial Margin: IM) โดยผู้ขายจะต้องรักษาระดับหลักประกันให้สูงกว่าระดับหลักประกันรักษาสภาพ (Maintenance Margin: MM) และหากหลักประกันต่ำกว่า MM จะต้องวางหลักประกันภายใน13.30 น. ของวันรุ่งขึ้น เพื่อให้หลักประกันกลับไปอยู่ในระดับหลักประกันขั้นต้นอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม หากราคาออปชันที่ซื้อขายมีความผันผวนอย่างรุนแรงจนกระทั่งหลักประกันที่มี อยู่ต่ำกว่าหลักประกันขั้นต่ำเพื่อบังคับปิดฐานะ (Force Closed Margin: FM) ทั้งนี้ถ้าผู้ขายไม่สามารถวางหลักประกันเพิ่มเติมได้ภายใน 1 ชั่วโมง หลังจากมีการแจ้งเตือน โบรกเกอร์จะทำการบังคับล้างฐานะที่ท่านมีอยู่บางส่วนทันทีครับ
สำหรับ มูลค่าหลักประกันในการซื้อขาย SET50 Index Options ทาง TFEX ได้กำหนดให้เท่ากับมูลค่าสูงสุดระหว่างค่าหลักประกันความเสี่ยง 2 ค่า สมมติให้เป็น A กับ B บวกด้วยราคาออปชันที่ซื้อขายในตลาด (Mark to Market Options Premium) หรือเขียนเป็นสูตรได้ดังนี้ครับ [Margin Requirement = Max(A, B) + Mark to Market Options Premium]
สำหรับ ค่าหลักประกันความเสี่ยง (A, B) ที่ใช้ในการคำนวณหลักประกันจะแตกต่างกันไปตามประเภทของหลักประกัน โดย IM จะมีค่า A เท่ากับ 10,000 บาทหักด้วย Out of the Money Value สำหรับ MM และ FM ตัวเลข 10,000 บาทจะเปลี่ยนเป็น 7,000 บาทและ 3,000 บาทตามลำดับ ส่วนค่า B นั้นจะเท่ากับ 1,500 บาททุกกรณีครับ
โดย Out of the Money Value (OTM Value) คำนวณจากส่วนต่างของราคาใช้สิทธิกับราคาตลาดของดัชนี SET50 คูณด้วยตัวคูณดัชนี สำหรับคอลออปชัน OTM Value จะเท่ากับมูลค่าสูงสุดระหว่างราคาใช้สิทธิลบด้วยดัชนี SET50 กับศูนย์ แล้วคูณด้วย 200 บาท ส่วนพุทออปชัน OTM Value จะเท่ากับ มูลค่าสูงสุดระหว่างระดับดัชนี SET50 ลบด้วยราคาใช้สิทธิ กับศูนย์ แล้วคูณด้วย 200 บาท
จาก หลักการข้างต้น เราจะเห็นได้ว่าค่าประกันความเสี่ยง (A) จะเท่ากับ 1 ใน 5 ของหลักประกันฟิวเจอร์สรวมกับราคาตลาด (พรีเมียม) ของออปชันตัวนั้น เพียงแต่หากออปชันนั้นเป็น OTM โอกาสในการที่จะถูกใช้สิทธิก็ลดลงจึงนำมาหักกลบในส่วนหลักประกันที่จะเรียก ด้วย โดยมีการกำหนดหลักประกันขั้นต่ำที่ 1,500 บาทต่อสัญญา (B)
ยก ตัวอย่างง่ายๆ ครับ นาย ก ซื้อ S50Z07C650 จำนวน 1 สัญญา ที่ราคา 44.50 จุด ระดับดัชนี SET50 อยู่ที่ 640 จุด ณ วันที่ซื้อ นาย ก จะต้องมีเงินในบัญชีอย่างน้อยเท่ากับค่าพรีเมียม = 44.50x200 = 8,900 บาท (ไม่รวมค่านายหน้าและภาษีมูลค่าเพิ่ม) ส่วนนาย ข ในฐานะผู้ขาย จะต้องมีเงินในบัญชีอย่างน้อยเท่ากับหลักประกันขั้นต้น โดย OTM Value จะมีค่าเท่ากับ Max(650-640, 0)*200 = 2,000 บาท ส่งผลให้ A = 10,000-2,000 = 8,000 ซึ่งสูงกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับ B ที่ 1,500 บาท ดังนั้น IM ที่ต้องวางจะเท่ากับ 8,000 + 8,900 = 16,900 บาทครับ
นอก จากนี้ เรายังมีวิธีการคำนวณหลักประกันในกรณีที่ซื้อขายออปชันแบบกลยุทธ์ ซึ่งวิธีคำนวณก็จะแตกต่างกันไปครับ ดังนั้น ผู้ที่สนใจจะซื้อขายออปชันสามารถศึกษาเรื่องการวางหลักประกันเพิ่มเติมได้ ที่ www.TrinityQuickTrade.com สำหรับคราวหน้าเราจะคุยกันถึงเรื่องกลยุทธ์ในการซื้อขายออปชันกันครับ

อ่านต่อตอนที่8

ตอนที่ 8: อยากได้มาก แต่เสียน้อย Long Call

noreply@blogger.com (asset4blog) — Tue, 25 Sep 2012 08:54:00 +0000

สวัสดีครับท่านผู้อ่าน หลังจากที่เราทำความรู้จักกับเจ้า SET50 Index Options กันมาพอสมควรแล้ว วันนี้เราจะมาศึกษากลยุทธ์การทำกำไรจากออปชันกันครับ โดยเริ่มจากการซื้อคอลออปชัน หรือ Long Call กันก่อน
คอ ลออปชันเป็นสิทธิที่ผู้ซื้อได้รับจากผู้ขายในการเลือกที่จะซื้อสินค้าอ้าง อิงได้ในราคา และระยะเวลาที่กำหนด ดังนั้น ผู้ซื้อมีสิทธิที่จะใช้สิทธิหรือไม่ก็ได้ ด้วยความที่ผู้ซื้อมี "สิทธิ" นี้เอง ผู้ซื้อจึงต้องจ่ายค่าคอลออปชันหรือพรีเมียมให้แก่ผู้ขาย
ทั้ง นี้ เมื่อออปชันครบกำหนดอายุ ผู้ถือคอลออปชันจะใช้สิทธิก็ต่อเมื่อราคาใช้สิทธิอยู่ต่ำกว่าราคาตลาดของ สินค้าอ้างอิง ดังนั้น กลยุทธ์ Long Call นี้จึงเหมาะกับนักลงทุนที่มองว่าราคาสินค้าอ้างอิงจะแกว่งตัวแรงในทิศทางที่ สูงขึ้นในอนาคต
ยก ตัวอย่างเช่น สมมติให้ปัจจุบันดัชนี SET50 อยู่ที่ 650 จุด นาย ก คาดว่าดัชนี SET50 มีแนวโน้มปรับตัวสูงขึ้นกว่าปัจจุบันค่อนข้างมาก จึงตัดสินใจซื้อ S50Z07C650 จำนวน 1 สัญญา ในราคา 30 จุด หรือ 30x200 = 6,000 บาท เมื่อถึงสิ้นเดือนธันวาคม นาย ก จะตัดสินใจใช้สิทธิหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับว่าใช้สิทธิแล้วคุ้มหรือไม่ โดยพิจารณาจากระดับดัชนี SET50 ณ วันหมดอายุ หากดัชนี SET50 เพิ่มสูงขึ้นเป็น 700 จุด นาย ก จะได้รับกำไรจากการใช้สิทธิเท่ากับ 700-650 = 50 จุด หักต้นทุนค่าพรีเมียม สุทธิแล้วได้กำไรทั้งสิ้น (50-30)x200 = 4,000 บาท ครับ ในกรณีนี้ นาย ก ก็จะใช้สิทธิ
แต่ ถ้า SET50 ณ สิ้นเดือนธันวาคม อยู่ที่ 670 จุด แม้นาย ก จะสามารถซื้อ SET50 ได้ราคาต่ำกว่าราคาตลาด 670-650 = 20 จุด แต่เมื่อเทียบกับต้นทุนค่าพรีเมียม สุทธิแล้วจะขาดทุน (30-20)x200 = 2,000 บาทครับ อย่างไรก็ตาม แม้ว่าใช้สิทธิแล้วจะขาดทุน นาย ก ก็ควรเลือกที่จะใช้สิทธิ เพราะเมื่อเทียบกับการปล่อยให้ออปชันหมดอายุและเสียพรีเมียม 6,000 บาทไปเฉยๆ การใช้สิทธิแล้วขาดทุน 2,000 บาท จึงดูสมเหตุสมผลกว่าจริงไหมครับ
อย่าง ไรก็ตาม หากดัชนี SET50 ณ วันหมดอายุ ไม่เป็นไปตามที่คาดการณ์ คือลดลงเหลือเพียง 640 จุด หาก นาย ก ใช้สิทธิจะขาดทุนเท่ากับ (650-640)x200 = 2,000 บาท หักต้นทุนค่าพรีเมียม สุทธิแล้วขาดทุน 2,000+6,000 = 8,000 บาท กรณีนี้ นาย ก ก็จะปล่อยให้ออปชันนั้นหมดอายุไป และยอมขาดทุนเท่ากับพรีเมียม 6,000 บาท
จะ เห็นได้ว่าในสถานการณ์ที่ผู้ถือคอลออปชันเลือกที่จะไม่ใช้สิทธิ ไม่ว่ากรณีใดก็ตาม ผู้ถือคอลออปชันจะขาดทุนได้สูงสุดไม่เกินพรีเมียมที่จ่ายซื้อออปชันไปในตอน แรกครับ ดังนั้น การ Long Call จึงมีประโยชน์ในด้านการจำกัดผลขาดทุน ในขณะที่กำไรที่อาจจะเกิดขึ้นนั้นก็มีได้ไม่จำกัด ขึ้นอยู่กับว่าราคาสินค้าอ้างอิงนั้นเพิ่มสูงขึ้นแค่ไหนครับ
ด้วย ข้อดีแบบนี้นี่เองครับที่ทำให้ราคาหรือพรีเมียมของคอลออปชันจะค่อนข้างสูง โดยเฉพาะอย่างยิ่งคอลออปชันที่ At-the-Money และ In-the-Money ดังนั้น การซื้อขายออปชันจึงต้องใช้ความระมัดระวังค่อนข้างมากนะครับ เพราะโอกาสที่จะเสียค่าพรีเมียมไปเปล่าๆ ก็มีสูงเหมือนกัน ขึ้นอยู่กับการคาดการณ์ทิศทางตลาดของนักลงทุนเป็นหลักครับ
ทั้ง นี้ หากนักลงทุนไม่ต้องการถือออปชันจนหมดอายุ ก็สามารถขายคอลออปนั้นเพื่อทำกำไร (หรือตัดขาดทุน) ในกรณีที่ราคาออปชันปรับตัวสูงขึ้น (หรือลดลง) โดยราคาคอลออปชันบน SET50 ก็จะขึ้นอยู่กับระดับดัชนี SET50 เป็นหลัก หาก SET50 ปรับตัวสูงขึ้น ราคาคอลออปชันก็จะสูงตามไปด้วย นอกจากนี้ ความผันผวนของระดับดัชนี SET50 ก็เป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่ต้องคำนึงถึง หาก SET50 มีความผันผวนมาก โอกาสที่คอลออปชันจะ In-the-Money ก็มีมากขึ้น ราคาคอลออปชันก็จะสูงขึ้นด้วย สุดท้าย เป็นเรื่องของเวลาครับ ถ้าออปชันเหลือเวลาน้อยๆ โดยเฉพาะในช่วง 30 วันสุดท้าย มูลค่าทางเวลาลดน้อยลงอย่างรวดเร็ว เนื่องจากโอกาสที่ดัชนี SET50 จะดีดตัวสูงขึ้นก็มีน้อยลง ราคาออปชันในช่วงนี้จะลดลงอย่างรวดเร็วครับ ดังนั้น กลยุทธ์ Long Call จึงไม่เหมาะกับออปชันที่เหลืออายุน้อยๆ นะครับ
เป็น อย่างไรกันบ้างครับ กลยุทธ์แรกที่เราได้ศึกษากัน น่าสนใจไหมครับ แต่ยังมีอีกหลายกลยุทธ์ที่จะแนะนำให้ท่านผู้อ่านได้รู้จักกันครับ คราวหน้าเราจะมีคุยกันต่อกับสถานะ Long Put กัน ต้องติดตามนะครับ

อ่านต่อตอนที่9

ตอนที่ 9: Long Put ทำกำไรในตลาดขาลงแบบเสี่ยงน้อย

noreply@blogger.com (asset4blog) — Tue, 25 Sep 2012 08:52:00 +0000

สวัสดีครับท่านผู้อ่าน คงได้ติดตามการซื้อขาย SET 50 Index Options ในตลาด TFEX กันมาบ้างแล้วนะครับ เพราะตลาด TFEX เปิดทำการซื้อขาย Options กันไปแล้วเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ที่ผ่านมา บางท่านอาจทดลองซื้อขายกันบ้างแล้วด้วยสำหรับกลยุทธ์การ Long Call ที่เราได้ศึกษากันไปในตอนที่แล้ว วันนี้เราจะมาเพิ่มเติมความรู้สำหรับกลยุทธ์การทำกำไรในตลาดขาลง กับการ Long Put กันครับ
พุ ทออปชันเป็นสิทธิที่ผู้ซื้อได้รับจากผู้ขายในการเลือกที่จะขายสินค้าอ้างอิง ได้ในราคา และระยะเวลาที่กำหนด ดังนั้น ผู้ซื้อมีสิทธิที่จะใช้สิทธิหรือไม่ก็ได้ ผู้ซื้อจึงต้องจ่ายพรีเมียมให้แก่ผู้ขาย เช่นเดียวกับการซื้อคอลออปชันครับ
ข้อ แตกต่างระหว่างการ Long Call กับ Long Put จะต่างกันตรงการคาดการณ์ของนักลงทุนเป็นหลัก โดยเมื่อออปชันครบกำหนดอายุ ผู้ถือพุทออปชันจะใช้สิทธิก็ต่อเมื่อราคาใช้สิทธินั้นสูงกว่าราคาตลาดของ สินค้าอ้างอิง ดังนั้น การ Long Put จึงเหมาะกับผู้ที่คาดว่าตลาดจะแกว่งตัวลงแรงในอนาคต ซึ่งตรงกันข้ามกับกรณี Long Call โดยสิ้นเชิงครับ
ตัวอย่าง เช่น สมมติให้ปัจจุบันดัชนี SET50 อยู่ที่ 650 จุด นาย ก คาดว่าเศรษฐกิจจะซบเซา และดัชนี SET50 จะลดต่ำลงกว่าปัจจุบันค่อนข้างมาก จึงตัดสินใจซื้อ S50Z07P650 จำนวน 1 สัญญา ในราคา 30 จุด หรือ 30x200 = 6,000 บาท เมื่อถึงสิ้นเดือนธันวาคม นาย ก จะตัดสินใจใช้สิทธิหรือไม่ ขึ้นอยู่กับระดับดัชนี SET50 ณ วันหมดอายุ หากดัชนี SET50 ลดลงเหลือ 600 จุด นาย ก จะได้กำไรจากการใช้สิทธิเท่ากับ 650-600 = 50 จุด หักต้นทุนค่าพรีเมียม สุทธิแล้วได้กำไรทั้งสิ้น (50-30)x200 = 4,000 บาท ครับ ในกรณีนี้ นาย ก ก็จะใช้สิทธิ
แต่ ถ้า SET50 ณ สิ้นเดือนธันวาคม อยู่ที่ 630 จุด แม้นาย ก จะสามารถขาย SET50 ได้ราคาสูงกว่าราคาตลาด 650-630 = 20 จุด แต่เมื่อหักต้นทุนค่าพรีเมียม สุทธิแล้วจะขาดทุน (30-20)x200 = 2,000 บาท อย่างไรก็ตาม แม้ว่าใช้สิทธิแล้วจะขาดทุน นาย ก ก็ควรเลือกที่จะใช้สิทธิ เพราะอย่างน้อยก็ขาดทุนน้อยกว่าการปล่อยให้ออปชันหมดอายุไปเฉยๆ ครับ
อย่าง ไรก็ตาม หากดัชนี SET50 ณ วันหมดอายุ ไม่เป็นไปตามที่คาดการณ์ คือเพิ่มสูงขึ้นเป็น 660 จุด หาก นาย ก ใช้สิทธิจะขาดทุนเท่ากับ (650-660)x200 = 2,000 บาท รวมต้นทุนค่าพรีเมียม สุทธิแล้วขาดทุน 2,000+6,000 = 8,000 บาท กรณีนี้ นาย ก ก็จะปล่อยให้ออปชันนั้นหมดอายุไป และยอมขาดทุนเท่ากับพรีเมียม 6,000 บาท
จะ เห็นได้ว่ากลยุทธ์ Long Put นี้มีลักษณะเหมือนการซื้อประกันครับ คือเราต้องจ่ายพรีเมียมหรือเบี้ยประกันไปก่อน หากไม่มีเหตุการณ์ร้ายๆ เกิดขึ้น (หุ้นไม่ตก) ก็จะเสียพรีเมียมส่วนนั้นไปฟรีๆ แต่หากเกิดอุบัติเหตุขึ้นจริงๆ (หุ้นตก) เราก็จะได้รับเงินชดเชยส่วนหนึ่ง ซึ่งเปรียบได้กับกำไรที่ได้รับจากการใช้สิทธินั่นเองครับ การให้ผลกำไรในตลาดขาลงนี่เองที่ทำให้นักลงทุนส่วนมากนิยมการ Long Put เพื่อลดความเสี่ยงจากการถือหลักทรัพย์ชนิดอื่นๆ
ทั้ง นี้ หากไม่ต้องการถือออปชันจนหมดอายุ ก็สามารถขายพุทออปชันนั้นเพื่อทำกำไร (หรือตัดขาดทุน) ในกรณีที่ราคาออปชันปรับตัวสูงขึ้น (หรือลดลง) โดยราคาพุทออปชันบน SET50 จะขึ้นอยู่กับระดับดัชนี SET50 เป็นหลัก หาก SET50 ปรับตัวลดลง ราคาพุทออปชันก็จะสูงขึ้น เพราะโอกาสที่จะใช้สิทธิมีมากขึ้น ส่วนความผันผวนของดัชนี SET50 และอายุคงเหลือของออปชัน ก็มีผลต่อราคาพุทออปชันเช่นเดียวกับกรณีของคอลออปชัน กล่าวคือ หากดัชนี SET50 แกว่งตัวค่อนข้างแรง โอกาสที่พุทออปชันจะ In-the-Money ก็มีมากขึ้น ราคาพุทออปชันก็จะสูงขึ้นตามไปด้วย และหากออปชันเหลือเวลาน้อยๆ โอกาสที่ดัชนี SET50 ลดลงแรงก็มีน้อย ราคาพุทออปชันในช่วงนี้จะลดลงอย่างรวดเร็ว ดังนั้น ทั้งกลยุทธ์ Long Call และ Long Put จึงไม่เหมาะกับออปชันที่เหลืออายุน้อยๆ ครับ
เป็น อย่างไรกันบ้างครับ การ Long Put เพื่อทำกำไรช่วงตลาดขาลง หรือใช้กลยุทธ์นี้เพื่อป้องกันความเสี่ยงของ Portfolio ก็จะมีประโยชน์อย่างมากเลยครับ ได้กลยุทธ์เพิ่มอีกแล้ว อาจจะลองทำความเข้าใจความเคลื่อนไหวของราคา Put Options ในตลาดกันเพิ่มขึ้น คราวหน้าเราจะมาดูผลตอบแทนจากการขายคอลออปชันหรือ Short Call กัน ต้องติดตามนะครับ

อ่านต่อตอนที่10

ตอนที่ 10: ซึมขึ้น Short Put ซึมลง Short Call

noreply@blogger.com (asset4blog) — Tue, 25 Sep 2012 08:48:00 +0000

สวัสดีครับท่านผู้อ่าน หลังจากที่ได้ทำความรู้จักกับผลตอบแทนของผู้ซื้อคอลออปชันและพุทออปชันกันไป แล้ว หวังว่าคงได้ลองเอาไปปรับใช้กับการซื้อขาย SET50 Index Options กันบ้างแล้ว วันนี้เราจะมาศึกษาผลตอบแทนของผู้ขายออปชันกันบ้างครับ
ทบทวน กันนิดนึงครับว่าคอลออปชันนั้นเป็นการให้สิทธิผู้ซื้อในการ "ซื้อ" ในขณะที่พุทออปชันจะให้สิทธิผู้ซื้อในการ "ขาย" สินทรัพย์อ้างอิง ในราคาและระยะเวลาที่กำหนด โดยผู้ซื้อออปชันจะใช้สิทธินั้นหรือไม่ก็ได้ ในขณะที่ผู้ขายมีภาระผูกพันที่จะต้องปฏิบัติตามสัญญา เมื่อผู้ซื้อต้องการใช้สิทธิ ซึ่งสถานะขายออปชันนี้เราเรียกว่า Short Options ซึ่งแบ่งเป็น Short Put กับ Short Call ครับ
โดย ทั่วไปการคาดการณ์แนวโน้มตลาดของผู้ซื้อกับผู้ขายจะตรงข้ามกัน ยกตัวอย่างเช่น ผู้ซื้อคอลออปชันคาดว่าดัชนี SET50 จะปรับตัวสูงขึ้นในอนาคต ในขณะที่ผู้ขายคาดว่าตลาดจะแกว่งตัวลง เมื่อผู้ซื้อไม่ใช้สิทธิซื้อดัชนี SET50 ในอนาคต ตนเองก็จะได้รับพรีเมียมไปฟรีๆ ในทางตรงกันข้ามผู้ซื้อพุทออปชันคาดการณ์ว่าตลาดจะปรับตัวลง แต่ผู้ขายคาดว่าตลาดจะแกว่งขึ้น เช่นเดียวกันเมื่อผู้ถือพุทออปชันไม่ใช้สิทธิ ผู้ขายก็จะได้รับกำไรเป็นค่าพรีเมียม
ท่าน ผู้อ่านอาจจะสงสัยว่าถ้าคาดว่าตลาดจะลงทำไมไม่ Long Put แทนที่จะ Short Call หรือถ้าคิดว่าตลาดจะขึ้นทำไมไม่ Long Call แทนการ Short Put ข้อแตกต่างสำคัญอยู่ที่ กระแสเงินสดสำหรับการซื้อและการขายครับ เนื่องจากการซื้อหรือ Long Options ผู้ซื้อจะต้องจ่ายเงินออกไปก่อน แต่การ Short Options นั้น ผู้ขายจะเป็นผู้ได้รับเงินก่อน นอกจากนี้ยังขึ้นอยู่กับการคาดการณ์ลักษณะการแกว่งตัวของสินค้าอ้างอิงด้วย หากคาดว่าตลาดจะซึมๆ คือขึ้นก็ขึ้นไม่มาก ลงก็ลงไม่หนัก ในกรณีนี้การ Short Options จะได้เปรียบกว่า เพราะเพียงแค่ออปชันนั้น Out of the Money ไปเพียงนิดเดียว ผู้ซื้อก็จะไม่ใช้สิทธิ และผู้ขายจะได้รับพรีเมียมนั้นไปฟรีๆ ทันทีครับ
จาก การที่ผู้ซื้อออปชันเป็นผู้มีสิทธิเลือกที่จะใช้สิทธิหรือไม่ก็ได้ ผลตอบแทนของผู้ขายออปชันจึงขึ้นอยู่กับการตัดสินใจใช้สิทธิของผู้ซื้อเป็น สำคัญ ทั้งนี้ เนื่องจากการซื้อขายออปชันเป็น Zero Sum Game ผู้ซื้อได้กำไร ผู้ขายก็ต้องขาดทุน ดังนั้นผลตอบแทนของผู้ขายจะตรงข้ามกับผลตอบแทนของผู้ซื้อพอดี โดยการ Short Call จะตรงข้ามกับการ Long Call และการ Short Put ก็จะตรงข้ามกับการ Long Put ครับ ทั้งนี้ เราได้ยกตัวอย่างกำไรขาดทุนของการ Long Call และ Long Put กันไปแล้ว ดังนั้น วันนี้จึงขอไม่ยกตัวอย่างการ Short Call และ Short Put นะครับ คิดง่ายๆ คือตรงข้ามกันโดยสิ้นเชิง กรณีใดที่ผู้ซื้อใช้สิทธิ ผู้ขายจะขาดทุน และถ้าผู้ซื้อไม่ใช้สิทธิผู้ขายก็จะได้กำไรครับ
นอก จากนี้ สิ่งที่พึงจดจำไว้เสมอก็คือกลยุทธ์ Long Call และ Long Put นั้น ให้ผลกำไรไม่จำกัด แต่ขาดทุนไม่เกินพรีเมียม ดังนั้น การ Short Call และ Short Put จึงให้ผลขาดทุนที่ไม่จำกัด ในขณะที่กำไรสูงสุดจะไม่เกินค่าพรีเมียมครับ การขาดทุนไม่จำกัดนี้เองที่ทำให้ผู้ขายออปชันต้องวางหลักประกันหรือมาร์จิ้น (Margin) เพื่อป้องกันความเสี่ยงในกรณีที่ผู้ขายไม่ปฏิบัติตามสัญญา ทั้งนี้ แม้จะดูว่าค่อนข้างเสี่ยง กำไรจำกัด รวมถึงต้องวางหลักประกันก่อนการขาย แต่กลยุทธ์การ Short Options นั้นก็มีข้อได้เปรียบตรงที่ได้เงินก่อน และตลาดแกว่งถูกทางนิดเดียวก็ได้กำไรแล้ว กลยุทธ์นี้จึงเป็นที่นิยมไม่แพ้การ Long Options ครับ
ใน กรณีที่ไม่ต้องการรอจนออปชันหมดอายุ ผู้ขายก็สามารถซื้อออปชันตัวเดียวกันนั้นเพื่อเป็นการล้างสถานะได้ครับ โดยหากคอลหรือพุทออปชันในตลาดมีราคาต่ำลง การซื้อออปชันเพื่อปิดสถานะขายก็จะได้กำไร เพราะขายได้แพง แต่ซื้อกลับได้ในราคาที่ถูกกว่า ซึ่งราคาของคอลและพุทออปชันก็จะขึ้นกับราคาสินค้าอ้างอิงเป็นหลักตามที่ กล่าวไปในคราวที่แล้ว คือ ราคาคอลออปชันจะปรับตัวไปในทิศทางเดียวกับดัชนี SET50 ส่วนราคาพุทออปชันจะเคลื่อนไหวในทิศตรงข้ามครับ
เป็น อย่างไรกันบ้าง Short Call และ Short Put ไม่ยากอย่างที่คิดใช่ไหมครับ ในครั้งหน้าเราจะมีศึกษากลยุทธ์การถือ Futures ร่วมกับการ Short Call Options กัน ต้องติดตามครับ

อ่านต่อตอนที่11

ตอนที่ 11: ลดต้นทุนพอร์ทด้วย Covered Call

noreply@blogger.com (asset4blog) — Tue, 25 Sep 2012 08:46:00 +0000

ช่วงนี้ตลาดผันผวนจริงๆ ครับ ไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา คนยังเชื่อว่าตลาดจะขึ้นอยู่เลย แต่สัปดาห์นี้ตลาดกลับแกว่งตัวลงอีกแล้ว หากใคร Long Futures ไว้แล้วยังไม่ได้ปิดสถานะ มาลองฟังทางนี้ดูครับ เรามีกลยุทธ์ที่ช่วยคุณได้ที่เรียกว่า Covered Call ครับ
Covered Call จริงๆ แล้วเป็นการ Long Futures ควบคู่ไปกับการ Short Call ท่านผู้อ่านอาจจะสงสัยว่าการ Long Futures ซึ่งเหมาะสำหรับผู้ที่คาดว่าตลาดจะเป็นขาขึ้น ในขณะที่การ Short Call จะเหมาะสำหรับแนวโน้มตลาดขาลงนั้น กลยุทธ์ที่แตกต่างกันนี้ เมื่อนำมารวมกันแล้วจะมีประโยชน์อย่างไร ก่อนอื่นต้องขออธิบายก่อนครับว่ากลยุทธ์นี้ จุดประสงค์หลักจะเน้นเพื่อลดความเสี่ยงมากกว่าเน้นการทำกำไรครับ
โดย กลยุทธ์นี้เหมาะกับนักลงทุนที่มองว่าตลาดจะปรับตัวขึ้น และได้ Long Futures เอาไว้ก่อนแล้ว แต่มีความกังวลว่าตลาดอาจจะปรับตัวสูงขึ้นได้ไม่มาก และมีความเป็นไปได้ที่ตลาดจะปรับตัวลง จึงได้ทำการลดความเสี่ยงโดยการ Short Call เพื่อรับพรีเมียมเป็นการลดต้นทุนของพอร์ท และลดผลขาดทุนในกรณีที่ตลาดปรับตัวลงได้ในระดับหนึ่ง
ตัวอย่าง เช่น นาย ก คาดว่าดัชนี SET50 น่าจะปรับตัวสูงขึ้น จึงซื้อฟิวเจอร์ส S50Z07 ที่ราคา 650 จุด ต่อมาเมื่อใกล้ถึงวันหมดอายุ นาย ก เริ่มกังวลว่าตลาดอาจจะขึ้นได้ไม่มากหรืออาจจะปรับตัวลง จึงลดความเสี่ยงด้วยการขายคอลออปชัน S50Z07C670 จำนวน 5 สัญญา ที่ราคา 30 จุด ได้รับค่าพรีเมียม 30,000 บาท ทั้งนี้ เนื่องจากตัวคูณดัชนีของฟิวเจอร์สคิดเป็น 5 เท่าของออปชัน ดังนั้น ในการทำ Covered Call การ Long Futures 1 สัญญา จะจับคู่กับการ Short Call ได้อย่างมากที่สุด 5 สัญญาครับ
เมื่อ ถึงสิ้นเดือนธันวาคม หากดัชนี SET50 ขึ้นไปอยู่ที่ 720 จุด นาย ก จะได้กำไรจากการถือฟิวเจอร์ส (720-650)x1,000 = 70,000 บาท แต่มีผลขาดทุนจากการ Short Call (720-670-30)x200x5 = 20,000 บาท สุทธิแล้วได้กำไรทั้งสิ้น 50,000 บาท ทั้งนี้ หากดัชนี SET50 ปรับตัวสูงขึ้นไม่มากนัก โดยไปปิดที่ 670 จุด นาย ก จะได้กำไรจากการถือฟิวเจอร์ส (670-650)x1,000 = 20,000 บาท และได้พรีเมียมจากการ Short Call ไปฟรีๆ เนื่องจากผู้ซื้อไม่ใช้สิทธิอีก 30,000 บาท รวมแล้วได้กำไร 50,000 บาท เท่ากับกรณีแรก
ใน ทางตรงข้าม หากดัชนี SET 50 ไม่ได้ปรับตัวสูงขึ้นตามที่คาดไว้ โดยปิดที่ 650 จุด เท่ากับราคาฟิวเจอร์สที่ซื้อไว้ นาย ก ก็จะไม่ได้รับกำไรจากการถือฟิวเจอร์ส แต่ยังคงได้ค่าพรีเมียมจากการ Short Call จำนวน 30,000 บาท แต่ถ้าดัชนี SET50 กลับปรับตัวลดลงไปปิดที่ 620 จุด นาย ก จะขาดทุนจากการซื้อฟิวเจอร์สจำนวน (650-620)x1,000 = 30,000 บาท แต่ผลขาดทุนนั้นก็ได้รับการชดเชยจากค่าพรีเมียมในการ Short Call สุทธิแล้ว นาย ก ไม่ได้ไม่เสียจากการทำ Covered Call
อย่าง ไรก็ตาม หากดัชนี SET50 ปรับตัวลงต่ำกว่า 620 จุด โดยปิดที่ 600 จุด นาย ก จะขาดทุนจากการซื้อฟิวเจอร์ส (650-600)x1,000 = 50,000 บาท แต่ได้ชดเชยจากค่าพรีเมียม สุทธิแล้วขาดทุนเท่ากับ 20,000 บาท แม้ในกรณีนี้ นาย ก จะขาดทุน แต่ก็ขาดทุนน้อยกว่าการถือฟิวเจอร์สเพียงอย่างเดียว เนื่องจากมีค่าพรีเมียมจากการ Short Call เป็นตัวช่วยลดต้นทุนและพยุงความเสี่ยงของพอร์ทโดยรวม
จะ เห็นได้ว่าผลตอบแทนของกลยุทธ์นี้ จะคล้ายกับการขายพุทออปชัน S50Z07P670 ที่ราคา 50 จุด จำนวน 5 สัญญา กล่าวคือ หากดัชนี SET50 เพิ่มขึ้นมากกว่า 620 จุด ผู้ขายพุทออปชันจะได้รับกำไรสูงสุดไม่เกินค่าพรีเมียม 50,000 บาท แต่ในกรณีที่ SET50 ปรับตัวลงต่ำกว่า 620 จุด ผู้ขายพุทออปชันก็จะมีผลขาดทุนได้ไม่จำกัด แต่การทำ Covered Call นั้น จะเหมาะกับนักลงทุนที่มีสถานะ Long Futures อยู่ก่อนแล้ว การขายคอลออปชันจะช่วยเปลี่ยนสถานะสุทธิของพอร์ทให้เป็นการ Short Put ครับ
ทั้ง นี้ หากไม่ต้องการรอจนหมดอายุ ก้อสามารถแยกปิดสถานะ Long Futures กับ Short Call ได้ โดยผลตอบแทนของ Short Call ก็จะวิ่งสวนทางกับการ Long Futures ตามที่เคยกล่าวมาแล้วในครั้งก่อนครับ
เป็น อย่างไรกันบ้างครับ การทำ Covered Call เพื่อลดต้นทุนของพอร์ท คราวหน้าเราจะมาดูการทำประกันพอร์ทโดยการ Short Put ดูบ้าง ต้องติดตามครับ

อ่านต่อตอนที่12

ตอนที่ 12: Protective Put มาทำประกันพอร์ทกันเถอะ

noreply@blogger.com (asset4blog) — Tue, 25 Sep 2012 08:45:00 +0000

ภาวะตลาดช่วงนี้ดูไม่ค่อยสดใสนะครับ คนเล่นหุ้นคงต้องถอยตั้งหลักกันก่อน แต่สำหรับคนที่ Short Futures ไว้คงได้กำไรกันบ้างนะครับ แต่หากใคร Long Futures ไป แล้วยังไม่ได้ปิดสถานะ วันนี้เรามีกลยุทธ์การทำประกันพอร์ทที่เรียกว่า Protective Put มาแนะนำครับ
Protective Put เป็นกลยุทธ์ที่เน้นป้องกันความเสี่ยงเหมือนกับ Covered Call ที่เราพูดถึงกันไปในครั้งที่แล้ว แต่การคาดการณ์ตลาดจะต่างกัน โดย Protective Put นั้นเป็นการ Long Futures ควบคู่ไปกับการ Long Put โดยกลยุทธ์นี้จะเหมาะกับช่วงที่ตลาดผันผวนสูง นักลงทุนมองว่าตลาดจะขึ้นแรง และได้ Long Futures เอาไว้ก่อนแล้ว แต่ก็กังวลว่าตลาดอาจจะลงแรงได้เช่นเดียวกัน จึงได้ทำการลดความเสี่ยงโดยการ Long Put เพื่อจำกัดผลขาดทุนในกรณีที่ตลาดไม่เป็นไปตามที่คาดการณ์
ตัวอย่าง เช่น นาย ก คาดว่าสิ้นปีจะมีการเลือกตั้งและดัชนี SET50 น่าจะปรับตัวขึ้นแรงได้ จึง Long Futures S50Z07 ที่ราคา 650 จุด ต่อมาตลาดเกิดความผันผวนสูงจากปัจจัยภายนอกประเทศ ทำให้มีความเสี่ยงที่ตลาดจะปรับตัวลดลงอย่างรุนแรง จึงลดความเสี่ยงด้วยการซื้อพุทออปชัน S50Z07P670 จำนวน 5 สัญญา ที่ราคา 40 จุด โดยจ่ายค่าพรีเมียมไป 40,000 บาท ทั้งนี้ เนื่องจากตัวคูณดัชนีของฟิวเจอร์สคิดเป็น 5 เท่าของออปชัน ดังนั้น ในการทำ Protective Put การ Long Futures 1 สัญญา จะจับคู่กับการ Long Put ได้อย่างมากที่สุด 5 สัญญา เหมือนกับการทำ Covered Call ครับ โดยนาย ก จะใช้สิทธิในพุทออปชัน S50Z07P670 เมื่อดัชนี SET50 ณ วันหมดอายุอยู่ต่ำกว่า 670 จุด และจะได้กำไรหลังหักค่าพรีเมียม ก็ต่อเมื่อดัชนี SET50 ลงไปต่ำกว่า 630 จุด
เมื่อ ถึงสิ้นเดือนธันวาคม หากดัชนี SET50 เพิ่มสูงขึ้นไปอยู่ที่ 720 จุด นาย ก จะได้กำไรจากการถือฟิวเจอร์ส (720-650)x1,000 = 70,000 บาท แต่ต้องเสียพรีเมียมจากการ Long Put ไป 40,000 บาท สุทธิแล้วได้กำไรทั้งสิ้น 30,000 บาท ทั้งนี้ หากดัชนี SET50 ปรับตัวสูงขึ้นไม่มากนัก โดยไปปิดที่ 690 จุด นาย ก จะได้กำไรจากการถือฟิวเจอร์ส (690-650)x1,000 = 40,000 บาท สุทธิจากค่าพรีเมียมที่เสียไปแล้ว ในกรณีนี้ นาย ก จะไม่ได้ไม่เสียจากการทำ Protective Put
ใน ทางตรงข้าม หากดัชนี SET 50 ไม่ได้เป็นอย่างที่คาดการณ์ไว้ โดยปิดที่ 650 จุด เท่ากับราคาฟิวเจอร์สที่ซื้อ นาย ก ก็จะไม่ได้รับกำไรจากการขายฟิวเจอร์ส แต่นาย ก มีผลขาดทุนจากการใช้สิทธิในพุทออปชันจำนวน (670-650-40)x200x5 = 20,000 บาท รวมแล้วขาดทุนทั้งสิ้น 20,000 บาท ทั้งนี้ หากดัชนี SET50 ปรับตัวลงแรงไปปิดที่ 620 จุด นาย ก จะขาดทุนจากการถือฟิวเจอร์ส (650-620)x1,000 = 30,000 บาท แต่ได้รับการชดเชยจากกำไรจากการใช้สิทธิในพุทออปชัน (670-620-40)x200x5 = 10,000 บาท สุทธิแล้วขาดทุน 20,000 บาท เท่ากับกรณีก่อนหน้า
จะ เห็นได้ว่าผลตอบแทนของกลยุทธ์นี้ จะคล้ายกับการทำประกันพอร์ทหรือสังเกตดีๆ จะเหมือนกับการซื้อคอลออปชัน S50Z07C670 ที่ราคา 20 จุด จำนวน 5 สัญญา กล่าวคือ หากดัชนี SET50 เพิ่มขึ้นมากกว่า 690 จุด การซื้อคอลออปชันจะได้รับกำไรไม่จำกัด แต่ในกรณีที่ SET50 ปรับตัวลง ผู้ซื้อคอลออปชันก็จะมีผลขาดทุนไม่เกิน 10,000 บาท เท่ากับค่าพรีเมียมที่เสียไปครับ แต่การทำ Protective Put นั้น จะเหมาะกับนักลงทุนที่มีสถานะ Long Futures อยู่ก่อนแล้ว การซื้อพุทออปชันจะช่วยเปลี่ยนสถานะสุทธิของพอร์ทให้เป็นการ Long Call ครับ
ทั้ง นี้ หากไม่ต้องการรอจนหมดอายุ ก็สามารถแยกปิดสถานะ Long Futures กับ Long Put ได้ โดยผลตอบแทนของการ Long Put ก็จะวิ่งสวนทางกับการ Long Futures ตามที่เคยกล่าวมาแล้วในครั้งก่อนครับ
เป็น อย่างไรกันบ้างครับ การทำ Ptotective Put เพื่อจำกัดผลขาดทุนของพอร์ท กลยุทธ์นี้สามารถปรับใช้ได้ดีกับผู้ที่ลงทุนในหุ้นอยู่ด้วย และน่าจะเป็นประโยชน์กับภาวะตลาดที่ผันผวนแบบนี้นะครับ คราวหน้าเราจะมาดูการทำ Spread ของออปชันกัน ต้องติดตามนะครับ

อ่านต่อตอนที่13

ตอนที่ 13: เตรียมพร้อมสู้กระทิง Bull Spreadll

noreply@blogger.com (asset4blog) — Tue, 25 Sep 2012 08:43:00 +0000

สัปดาห์ นี้ตลาดบ้านเราเริ่มกลับมาสดใสขึ้นบ้าง แต่ก็อย่าเพิ่งรีบกระโจนเข้าใส่นะครับ เพราะยังไม่แน่ว่าจะเป็นการดีดขึ้นเพื่อลงต่อหรือเปล่า เพื่อเป็นการป้องกันความเสี่ยงดังกล่าว วันนี้จึงมีกลยุทธ์สู้ตลาดกระทิงอย่าง Bull Spread มาแนะนำครับ
Bull Spread เป็นการใช้ออปชันชนิดเดียวกัน ที่มีราคาใช้สิทธิต่างกันมาสร้างเป็นกลยุทธ์ เพื่อทำกำไรในตลาดขาขึ้นและป้องกันความเสี่ยงในกรณีที่ตลาดไม่เป็นไปตามที่ คาดการณ์ โดย Bull Spread สามารถสร้างได้ทั้งจาก Call Options ซึ่งเรียกว่า Bull Call Spread และจาก Put Options เรียกว่า Bull Put Spread ครับ
เริ่ม จาก Bull Call Spread เป็นการซื้อคอลออปชันที่ราคาใช้สิทธิหนึ่ง พร้อมกับขายคอลออปชันที่มีราคาใช้สิทธิสูงกว่า ยกตัวอย่างเช่น นาย ก ซื้อ S50Z07C620 จำนวน 1 สัญญา ที่ราคา 30 จุด ในขณะเดียวกันก็ขาย S50Z07C660 จำนวน 1 สัญญา ที่ราคา 10 จุด สุทธิแล้วนาย ก จะต้องเสียเงินทั้งสิ้น 4,000 บาท กรณีนี้ต้นทุนจะต่ำกว่าการซื้อคอลออปชันเพียงอย่างเดียวครับ ทั้งนี้ โดยทั่วไปคอลออปชันที่มีราคาใช้สิทธิต่ำจะมีราคาสูงกว่าคอลออปชันที่มีราคา ใช้สิทธิสูง ดังนั้น ในการทำ Bull Call Spread ผู้ลงทุนจะต้องเป็นฝ่ายจ่ายกระแสเงินสดออกไปก่อนในวันแรก และไม่มีการเรียกเก็บหลักประกันแต่อย่างใด
ณ วันครบกำหนดอายุ หากดัชนี SET50 ปิดที่ 660 จุด นาย ก จะได้กำไรจากการซื้อคอลออปชัน 2,000 บาท ขณะเดียวกันก็ได้พรีเมียมจากการขายคอลออปชันอีก 2,000 บาท รวมแล้วได้กำไรทั้งสิ้น 4,000 บาท หากดัชนี SET50 ปิดสูงกว่า 660 จุด ผลกำไรจากการซื้อคอลออปชันจะหักลบกับผลขาดทุนจากการขายคอลออปชัน สุทธิแล้ว นาย ก จะมีกำไรไม่เกิน 4,000 บาท อย่างไรก็ตาม หากดัชนี SET50 ลดลงปิดที่ 620 จุด นาย ก จะได้รับพรีเมียมจากการขายคอลออปชันไปฟรีๆ 2,000 บาท แต่ต้องเสียพรีเมียมจากการซื้อคอลออปชันไปเช่นกันจำนวน 6,000 บาท สุทธิแล้วขาดทุนทั้งสิ้น 4,000 บาท และในกรณีที่ SET50 ลดลงต่ำกว่า 620 จุด เมื่อหักลบค่าพรีเมียมที่ได้รับกับที่เสียไปแล้ว นาย ก จะมีผลขาดทุนไม่เกิน 4,0ิทธิ
สำหรับ Bull Put Spread คล้ายกับการทำ Bull Call Spread แต่เป็นการซื้อพุทออปชันที่ราคาใช้สิทธิหนึ่ง พร้อมกับขายพุทออปชันที่มีราคาใช้สิทธิสูงกว่า ยกตัวอย่างเช่น นาย ก ซื้อ S50Z07P620 จำนวน 1 สัญญา ที่ราคา 10 จุด ขณะเดียวกันก็ขาย S50Z07P660 จำนวน 1 สัญญา ที่ราคา 30 จุด สุทธิแล้ว นาย ก ได้รับเงินทั้งสิ้น 4,000 บาท ทั้งนี้ ตามทฤษฎีพุทออปชันที่มีราคาใช้สิทธิต่ำจะมีราคาต่ำกว่าพุทออปชันที่มีราคา ใช้สิทธิสูง ดังนั้น ในการทำ Bull Put Spread ผู้ลงทุนจะเป็นฝ่ายได้รับเงินก่อน และต้องวางหลักประกันเท่ากับผลต่างของราคาใช้สิทธิคูณด้วยตัวคูณดัชนี
ณ สิ้นเดือนธันวาคม หาก SET50 ปิดที่ 660 จุด นาย ก จะได้พรีเมียมจากการขายพุทออปชัน เนื่องจากผู้ซื้อไม่ใช้สิทธิจำนวน 6,000 บาท ขณะเดียวกันต้องเสียค่าพรีเมียมจากการซื้อคอลออปชันไปฟรีๆ 2,000 บาท สุทธิแล้วได้กำไร 4,000 บาท โดยในกรณีที่ SET50 ปิดสูงกว่า 660 จุด นาย ก จะได้กำไรสูงสุดไม่เกิน 4,000 บาท ในทางตรงข้ามหาก SET50 ปิดที่ 620 จุด นาย ก จะขาดทุนจากการขายพุทออปชัน 2,000 บาท และต้องเสียค่าพรีเมียมจากการซื้อคอลออปชันอีก 2,000 บาท รวมแล้วขาดทุน 4,000 บาท อย่างไรก็ตาม หากดัชนี SET50 ปิดต่ำกว่า 620 จุด นาย ก ก็จะมีผลขาดทุนสูงสุดไม่เกิน 4,000 บาท
จะ เห็นได้ว่าผลตอบแทนของ Bull Call Spread กับ Bull Put Spread จะมีลักษณะคล้ายกัน ต่างกันตรงที่การทำ Bull Call Spread ผู้ลงทุนจะเป็นฝ่ายที่จ่ายกระแสเงินสดออกไปก่อน ในขณะที่การทำ Bull Put Spread ผู้ลงทุนจะเป็นฝ่ายได้รับเงินเข้ามาก่อน และต้องวางหลักประกันจำนวนหนึ่ง ดังนั้น การเลือกทำกลยุทธ์ใดนั้น ขึ้นอยู่กับความต้องการของผู้ลงทุน และราคาตลาดของออปชันในขณะนั้นเป็นหลักครับ โดยหากตลาดอยู่ในขาขึ้นราคาคอลออปชันจะสูงกว่าพุทออปชันโดยเปรียบเทียบ การทำ Bull Call Spread อาจจะมีต้นทุนสูงกว่าการทำ Bull Put Spread แต่หากตลาดเป็นขาลง การทำ Bull Put Spread ก็อาจจะมีต้นทุนสูงกว่าได้ครับ
คราวหน้าเราจะมาศึกษาการทำ Bear Spread กันบ้าง ต้องติดตามครับ

อ่านต่อตอนที่14

ตอนที่ 14: ตลาดหมีต้อง Bear Spread

noreply@blogger.com (asset4blog) — Tue, 25 Sep 2012 08:42:00 +0000

หลัง จากที่เราได้แนะนำกลยุทธ์ในการซื้อขายออปชันไปหลากหลายรูปแบบแล้ว มีใครได้ลองไปฝึกวิชาดูบ้างหรือยังครับ คราวที่แล้วเราก็ศึกษากลยุทธ์สู้ตลาดกระทิงกันไปแล้ว วันนี้เราจะมาเรียนกระบวนท่าตั้งรับตลาดหมีอย่าง Bear Spread ดูบ้างครับ
Bear Spread จะคล้ายกับ Bull Spread ตรงที่เป็นการใช้ออปชันชนิดเดียวกัน ที่มีราคาใช้สิทธิต่างกันมาสร้างเป็นกลยุทธ์ แต่จะใช้สำหรับทำกำไรในช่วงตลาดขาลง และป้องกันความเสี่ยงในกรณีที่ตลาดเปลี่ยนทิศเป็นขาขึ้น ทั้งนี้ ถ้าสร้างจาก Call Options จะเรียกว่า Bear Call Spread และถ้าสร้างจาก Put Options ก็จะเรียกว่า Bear Put Spread ครับ
กรณี ของ Bear Call Spread จะเป็นการซื้อคอลออปชันที่ราคาใช้สิทธิหนึ่ง พร้อมกับขายคอลออปชันที่มีราคาใช้สิทธิต่ำกว่า ยกตัวอย่างเช่น นาย ก ซื้อ S50Z07C660 จำนวน 1 สัญญา ที่ราคา 10 จุด ในขณะเดียวกันก็ขาย S50Z07C620 จำนวน 1 สัญญา ที่ราคา 30 จุด สุทธิแล้วนาย ก ได้รับเงินทั้งสิ้น 4,000 บาท ทั้งนี้ คอลออปชันที่มีราคาใช้สิทธิต่ำจะมีราคาสูงกว่าคอลออปชันที่มีราคาใช้สิทธิ สูงตามที่เคยกล่าวมาแล้ว ดังนั้น ในการทำ Bear Call Spread ผู้ลงทุนจะเป็นฝ่ายได้รับเงินค่าพรีเมียมก่อน และถูกเรียกวางหลักประกันเท่ากับผลต่างของราคาใช้สิทธิคูณด้วยตัวคูณดัชนี
ณ วันครบกำหนดอายุ หากดัชนี SET50 ปิดที่ 620 จุด นาย ก จะได้พรีเมียมจากการขายคอลออปชันไปฟรีๆ 6,000 บาท แต่ต้องเสียพรีเมียมจากการซื้อคอลออปชันที่ราคาใช้สิทธิสูงไปเช่นกันจำนวน 2,000 บาท สุทธิแล้วได้กำไร 2,000 บาท โดยหาก SET50 ปิดต่ำกว่า 620 จุด เมื่อหักลบพรีเมียมที่ได้กับที่เสียแล้ว จะมีผลกำไรได้สูงสุดไม่กิน 4,000 บาท อย่างไรก็ตาม หาก SET50 ไม่เป็นไปตามคาด ขึ้นมาปิดที่ 660 จุด นาย ก จะขาดทุนจากการขายคอลออปชันไป 2,000 บาท และต้องเสียพรีเมียมจากการซื้อคอลออปชันไปอีก 2,000 บาท รวมแล้วขาดทุน 4,000 บาท ทั้งนี้ ในกรณีที่ SET50 ปิดสูงกว่า 660 บาท นาย ก ก็จะจำกัดผลขาดทุนไว้ที่ 4,000 บาท
สำหรับ Bear Put Spread จะเป็นการซื้อพุทออปชันที่ราคาใช้สิทธิหนึ่ง พร้อมกับขายพุทออปชันที่มีราคาใช้สิทธิต่ำกว่า ยกตัวอย่างเช่น นาย ก ซื้อ S50Z07P660 จำนวน 1 สัญญา ที่ราคา 30 จุด ขณะเดียวกันก็ขาย S50Z07P620 จำนวน 1 สัญญา ที่ราคา 10 จุด สุทธิแล้ว นาย ก ต้องจ่ายเงินออกไปทั้งสิ้น 4,000 บาท ทั้งนี้ พุทออปชันที่มีราคาใช้สิทธิต่ำจะมีราคาต่ำกว่าพุทออปชันที่มีราคาใช้สิทธิ สูง ดังนั้น ในการทำ Bear Put Spread จะตรงข้ามกับ Bull Put Spread คือผู้ลงทุนจะเป็นฝ่ายจ่ายเงินออกไปก่อน โดยไม่ต้องวางหลักประกันแต่อย่างใด
ณ สิ้นเดือนธันวาคม หาก SET50 ปิดที่ 620 จุด นาย ก จะได้พรีเมียมจากการขายพุทออปชัน เนื่องจากผู้ซื้อไม่ใช้สิทธิจำนวน 2,000 บาท และได้กำไรจากการซื้อพุทออปชันอีก 2,000 บาท รวมแล้วได้กำไร 4,000 บาท โดยในกรณีที่ SET50 ปิดต่ำกว่า 620 จุด กำไรจากการซื้อพุทออปชันจะหักลบกับขาดทุนจากการขายพุทออปชัน สุทธิแล้วจะได้กำไรไม่เกิน 4,000 บาท ในทางตรงข้าม หาก SET50 ขึ้นมาปิดที่ 660 จุด นาย ก จะเสียพรีเมียมจากการซื้อคอลออปชันไปฟรีๆ 6,000 บาท แต่ได้ชดเชยจากพรีเมียมของการขายพุทออปชัน 2,000 บาท สุทธิแล้วขาดทุน 4,000 บาท และในกรณีที่ SET50 ปิดสูงกว่า 660 จุด นาย ก ก็มีผลขาดทุนไม่เกิน 4,000 บาท
จะ เห็นได้ว่าผลตอบแทนของ Bear Call Spread กับ Bear Put Spread จะมีลักษณะคล้ายกัน ต่างกันตรงที่การทำ Bear Call Spread ผู้ลงทุนจะเป็นฝ่ายได้รับเงินเข้ามาก่อน และต้องวางหลักประกันจำนวนหนึ่ง ในขณะที่การทำ Bear Put Spread ผู้ลงทุนจะต้องเป็นฝ่ายจ่ายเงินออกไปในวันแรก สังเกตดีๆ จะลักษณะผลตอบแทนจะตรงกันข้ามกับกรณีของ Bull Spread ทุกประการครับ ทั้งนี้ หากตลาดอยู่ในขาขึ้นราคาคอลออปชันจะสูงกว่าพุทออปชันโดยเปรียบเทียบ การทำ Bear Call Spread อาจจะมีต้นทุนสูงกว่าการทำ Bear Put Spread แต่หากตลาดเป็นขาลง การทำ Bear Put Spread ก็อาจจะมีต้นทุนสูงกว่าได้ กรณีนี้ ต้นทุนของการทำ Bull Spread และ Bear Spread จะผันแปรตามภาวะตลาดในทิศทางเดียวกันครับ
คราวหน้าเราจะมาศึกษาการทำกำไรในช่วงตลาด Sideway กันบ้าง อย่าพลาดนะครับ

อ่านต่อตอนที่15

ตอนที่ 15: Long Straddle รอข่าวดี รับข่าวร้าย

noreply@blogger.com (asset4blog) — Tue, 25 Sep 2012 08:40:00 +0000

ภาวะ ตลาดช่วงนี้มีอะไรให้ตื่นเต้นอยู่ตลอดนะครับ ไม่ว่าจะเป็นการประชุมนโยบายดอกเบี้ยของเฟด และผลการตัดสินคดีแปรรูป PTT ที่จะมีขึ้นในวันที่ 14 ธันวาคม ที่จะถึงนี้ นักลงทุนบ้านเราคงต้องลุ้นกันตัวโก่งเลยครับ ใครที่กังวลกับผลการตัดสิน วันนี้เรามีกลยุทธ์ที่สามารถทำกำไรได้ทั้งตลาดขาขึ้นและขาลงมาฝาก เรียกว่าพร้อมสู้ข่าวดี เตรียมรับข่าวร้ายกันเลยครับ
กลยุทธ์ นี้เรียกว่า Long Straddle เหมาะกับนักลงทุนที่คาดว่าตลาดจะเผชิญกับภาวะผันผวน ไม่ขึ้นแรงก็ต้องลงแรง โดยการ Long Straddle นี้ เป็นการผสมผสามระหว่างการ Long Call และ Long Put ที่มีอายุและราคาใช้สิทธิเท่ากันเข้าด้วยกัน ถ้ามีข่าวดีเราก็จะได้กำไรจากการ Long Call ในทางกลับกันหากมีข่าวร้าย ก็จะได้กำไรจากการ Long Put อย่างไรก็ตาม หากตลาดไม่ได้แกว่งตัวแรงอย่างที่คาดไว้ ก็อาจเกิดผลขาดทุนได้เช่นกันครับ
ยก ตัวอย่างเช่น นาย ก คาดว่าผลการตัดสินคดีแปรรูป PTT ที่กำลังจะมีขึ้น จะส่งผลกระทบต่อตลาดหุ้นค่อนข้างมาก หากเป็นข่าวดี ตลาดก็อาจจะขึ้นแรง หากเป็นข่าวร้าย ตลาดก็อาจจะลงแรงเช่นกัน โดยไม่แน่ใจว่าผลนั้นจะออกมาเป็นเช่นไร นาย ก จึงตัดสินใจซื้อคอลออปชัน S50Z07C630 จำนวน 1 สัญญา ที่ราคา 20 จุด ขณะเดียวกันก็ซื้อพุทออปชัน S50Z07P630 อีก 1 สัญญา ที่ราคา 15 จุด รวมแล้ว นาย ก ต้องจ่ายค่าพรีเมียมออกไปเป็นเงินทั้งสิ้น (20+15)x200 = 7,000 บาท
หาก ผลการตัดสินเป็นผลบวกต่อตลาด และส่งผลให้ ณ สิ้นเดือนธันวาคม ดัชนีขึ้นไปปิดสูงขึ้น ตัวอย่างนี้ขอสมมุติเป็น 700 จุด นาย ก จะได้กำไรจากการใช้สิทธิในคอลออปชันเท่ากับ (700-630-20)x200 = 10,000 บาท แต่ก็ต้องเสียค่าพรีเมียมจากการซื้อพุทออปชันไปฟรีๆ 3,000 บาท สุทธิแล้วได้กำไรทั้งสิ้น 7,000 บาท และหากดัชนี SET50 ปิดสูงขึ้นกว่านี้ กำไรก็จะเพิ่มได้ไม่จำกัดตามกำไรจากการใช้สิทธิในคอลออปชัน
อย่าง ไรก็ตาม หากผลการตัดสินส่งผลในทางตรงกันข้าม ส่งผลให้ตลาดปรับตัวลงอย่างรุนแรง สมมุติว่าดัชนีลดลงเหลือ 560 จุด นาย ก จะเสียพรีเมียมจากการซื้อคอลออปชันไปฟรีๆ 4,000 บาท แต่ได้รับกำไรจากการใช้สิทธิในพุทออปชันจำนวน (630-560-15)x200 = 11,000 บาท สุทธิแล้วได้กำไร 7,000 บาท และในกรณีที่ดัชนี SET50 ปรับตัวลงแรงกว่านี้ นาย ก ก็จะได้กำไรเพิ่มขึ้นตามกำไรจากการใช้สิทธิในพุทออปชันครับ
แต่ทั้งนี้หากตลาดไม่เป็นไปตามที่คาดการณ์ กล่าวคือผลการตัดสินนั้นไม่ได้ส่งผลกระทบกับทิศทางของตลาดอย่างมีนัยสำคัญ ตัวอย่างเช่น ณ วันหมดอายุ ดัชนีแกว่งตัวขึ้นเล็กน้อยไปปิดที่ 650 จุด นาย ก จะไม่ได้ไม่เสียจากการถือคอลลออปชัน แต่ต้องเสียพรีเมียมค่าพุทออปชันไป 1,500 บาท ในทางตรงข้าม หากดัชนีแกว่งลงไปปิดที่ 615 จุด นาย ก จะเสียพรีเมียมค่าคอลออปชันไป 2,000 บาท และไม่ได้ไม่เสียจากการถือพุทออปชัน โดย นาย ก จะขาดทุนจากการ Long Straddle ในกรณีที่ดัชนี SET50 แกว่งตัวอยู่ระหว่าง 595 – 665 จุด และจะขาดทุนสูงสุดเท่ากับพรีเมียมของคอลออปชันรวมกับพรีเมียมของพุทออปชัน จำนวน 7,000 บาท ในกรณีที่ดัชนี SET50 ปิดที่ 630 เท่ากับราคาใช้สิทธิของคอลและพุทออปชันครับ
หาก สังเกตดีๆ จะพบว่าผลตอบแทนของการ Long Straddle นี้จะมีผลขาดทุนสูงสุดไม่เกิน 7,000 บาท ณ ระดับดัชนี SET50 ที่ 630 จุด และหากดัชนีแกว่งขึ้นหรือแกว่งลงไปจากนี้ผลขาดทุนก็จะลดลงเรื่อยๆ และกลายเป็นผลกำไรในที่สุดครับ
ทั้ง นี้ หากไม่ต้องการถือจนหมดอายุ ก็สามารถปิดสถานะใดสถานะหนึ่งหรือทั้งสองสถานะได้ครับ โดยหากตลาดเป็นขาขึ้น อาจเลือกปิดสถานะในพุทออปชันไปก่อน เนื่องจากราคาพุทออปชันจะลดลง และถือคอลออปชันไว้เพราะราคากำลังขึ้น ในทางกลับกันหากตลาดเป็นขาลงก็อาจจะเลือกเปิดสถานะในคอลออปชันไปก่อน และถือพุทออปชันเอาไว้ หรือหากมีจังหวะทำกำไรจากการปิดทั้งสองสถานะก็สามารถทำได้ครับ
เป็น อย่างไรกันบ้างครับกลยุทธ์ Long Straddle ที่เอามาฝากกันในวันนี้ น่าจะเป็นประโยชน์และเข้ากับสถานการณ์ที่ไม่แน่นอนแบบนี้นะครับ คราวหน้าเราจะมาดูการทำกำไรในตลาด Sideway กันบ้าง ต้องติดตามครับ

อ่านต่อตอนที่่16

ตอนที่ 16: กลยุทธ์สำหรับตลาด Sideway

noreply@blogger.com (asset4blog) — Tue, 25 Sep 2012 08:38:00 +0000

แม้ ว่าผลการตัดสินคดีแปรรูป PTT จะออกมาแล้ว แต่ภาวะตลาดบ้านเราก็ยังไม่มีทิศทางที่แน่นอน เนื่องจากรอดูความชัดเจนเรื่องแนวทางการแก้ไขเรื่องท่อก๊าซกันอยู่ ตลาดจึงอาจจะดูซึมๆ ไปบ้างนะครับ วันนี้เราจึงมีกลยุทธ์ที่สามารถใช้ทำกำไรในช่วงตลาด sideway มาฝากกันครับ
ขอ ย้อนไปถึงกลยุทธ์ Long Straddle ที่แนะนำไปในคราวที่แล้ว โดยการ Long Straddle นั้นจะใช้ทำกำไรในกรณีที่คาดว่าตลาดจะแกว่งแรงอย่างมีทิศทาง ไม่ขึ้นแรงก็ลงแรง ในทางกลับกัน หากคิดว่าตลาดจะไร้ทิศทาง เราก็สามารถนำกลยุทธ์ Straddle มาปรับใช้ได้ โดยการทำสถานะตรงกันข้าม หรือที่เรียกว่ากลยุทธ์ Short Straddle นั่นเองครับ
การ Long Straddle เป็นการ Long Call ไปพร้อมกับการ Long Put ดังนั้น การ Short Straddle ก็คือการทำตรงกันข้าม กล่าวคือ Short Call และ Short Put ที่มีอายุและราคาใช้สิทธิเท่ากันไปพร้อมๆ กันนั่นเองครับ เพราะฉะนั้น มองกันง่ายๆ ผลตอบแทนของการ Short Straddle ก็จะตรงกันข้ามกับการ Long Straddle โดยสิ้นเชิงครับ
ขอ ยกตัวอย่างจากคราวที่แล้ว จะได้ง่ายต่อการเปรียบเทียบ สมมุติว่า นาย ก คาดว่าตลาดจะมีทิศทางที่ไม่ชัดเจนอีกสักระยะ จึงขายคอลออปชัน S50Z07C630 จำนวน 1 สัญญา ที่ราคา 20 จุด ขณะเดียวกันก็ขายพุทออปชัน S50Z07P630 อีก 1 สัญญา ที่ราคา 15 จุด รวมแล้ว นาย ก จะได้รับค่าพรีเมียมเป็นเงินทั้งสิ้น 7,000 บาท และต้องวางหลักประกันจำนวนหนึ่ง โดยนาย ก จะขาดทุนจากการขายคอลออปชัน เมื่อดัชนี SET50 ปิดสูงกว่า 650 จุด และจะขาดทุนจากการขายพุทออปชัน ก็ต่อเมื่อ SET50 ปิดต่ำกว่า 615จุด
ณ วันหมดอายุ หากดัชนี SET50 แกว่งตัวแคบๆ ขึ้นลงสลับกันไปแล้วมาปิดที่ 630 จุด นาย ก จะได้รับพรีเมียมจากทั้งคอลออปชันและพุทออปชันไปฟรีๆ รวมแล้วได้กำไรสูงสุดเท่ากับ 7,000 บาท แต่หากดัชนี SET50 แกว่งขึ้นเล็กน้อย โดยปิดที่ 650 จุด นาย ก จะไม่ได้ไม่เสียจากการขายคอลออปชัน และได้ค่าพรีเมียมจากการขายพุทออปชัน เนื่องจากผู้ซื้อไม่ใช้สิทธิ รวมแล้วได้กำไรทั้งสิ้น 15x200 = 3,000 บาท
ใน ทางกลับกัน หากดัชนี SET50 ปรับตัวลงเล็กน้อย มาปิดที่ 615 จุด นาย ก จะได้รับค่าพรีเมียมจากการขายคอลออปชันไป 4,000 บาท โดยไม่มีผลได้เสียจากการขายพุทออปชันแต่อย่างใด รวมแล้วในกรณีนี้จะได้กำไรทั้งสิ้น 4,000 บาท ทั้งนี้ นาย ก จะได้กำไรหากดัชนี SET50 ปิดสูงกว่า 595 จุด แต่ไม่เกิน 665 จุด หากแกว่งขึ้นหรือลงเกินกว่านี้นาย ก ก็จะมีผลขาดทุนได้ไม่สิ้นสุดครับ
ตัวอย่าง เช่น หากดัชนี SET50 แกว่งตัวแรงกว่าที่คาดการณ์ โดยขึ้นไปปิดที่ 700 จุด นาย ก จะขาดทุนจากการขายคอลออปชันทั้งสิ้น (700-630+20)x200 = 10,000 บาท แต่ยังได้พรีเมียมจากการขายพุทออปชันมาชดเชย สุทธิแล้วจะขาดทุนเท่ากับ 7,000 บาท และในกรณีที่ตลาดแกว่งตัวลงแรง โดยลงมาปิดที่ 560 จุด นาย ก จะได้พรีเมียมจากการขายคอลออปชันไป 4,000 บาท แต่ต้องประสบผลขาดทุนจากการขายพุทออปชันจำนวน (630-560+15)x200 = 11,000 บาท สุทธิแล้วขาดทุนทั้งสิ้น 7,000 บาท
จะ เห็นได้ว่าการ Short Straddle นี้จะมีข้อได้เปรียบตรงที่เราจะได้รับเงินค่าพรีเมียมเข้ามาก่อน และหากตลาดปิดที่ระดับราคาใช้สิทธิเราจะได้พรีเมียมทั้งจากคอลและพุทออปชัน ไปเต็มๆ แต่ในกรณีที่ตลาดแกว่งขึ้นหรือลงเล็กน้อย เราก็ยังคงได้พรีเมียมจากด้านที่ถูกทาง แม้จะต้องเสียเงินพรีเมียมบางส่วนไปกับฝั่งที่ผิดทาง ทั้งนี้ หากตลาดไม่แกว่งออกนอกกรอบที่วางไว้ สุทธิแล้วจะยังคงได้กำไรอยู่ครับ
อย่าง ไรก็ตาม หากไม่ต้องการถือจนหมดอายุ ก็สามารถปิดสถานะใดสถานะหนึ่งหรือทั้งสองสถานะได้เช่นเดียวกับการ Long Straddle โดยหากตลาดปรับตัวขึ้น ก็จะได้กำไรจากการขายพุทออปชัน ในทางกลับกันหากตลาดปรับตัวลง ก็จะได้กำไรจากการขายคอลออปชันครับ
จาก กลยุทธ์การ Short Straddle เราก็สามารถทำกำไรได้ แม้ตลาดจะมีทิศทางที่ไม่แน่นอน หวังว่าคงจะนำไปปรับใช้ให้เหมาะสมกับสถานการณ์ได้นะครับ คราวหน้าเราจะมีศึกษาการทำกำไรจากออปชันโดยไม่เน้นทิศทางของตลาด หรือที่เรียกว่า Volatility Trading กันขอบอกว่าเป็นที่นิยมกันมากสำหรับผู้ที่ชอบการซื้อขายออปชั่น อย่าพลาดนะครับ

อ่านต่อตอนที่17

ตอนที่ 17: ก่อนพายุจะมา Volatility Trading

noreply@blogger.com (asset4blog) — Tue, 25 Sep 2012 08:37:00 +0000

แม้ การเลือกตั้งจะผ่านพ้นไปแล้ว แต่สถานการณ์การเมืองก็ยังดูคลุมเครือ ต้องมาลุ้นกันครับว่าฟ้าหลังฝนจะสดใสหรืออึมครึมต่อไป ตลาดหุ้นบ้านเราก็คงผันผวนต่อไปตราบใดที่ยังไม่มีรัฐบาลทีชัดเจน วันนี้เลยมีกลยุทธ์ที่เก็งกำไรกับความแปรปรวนหรือที่เรียกว่า Volatility Trading มาฝากครับ
เป็น ที่ทราบกันดีอยู่แล้วว่าความแปรปรวนหรือ Volatility นั้น มีผลต่อมูลค่าของออปชัน เนื่องจากความแปรปรวนจะส่งผลกระทบต่อโอกาสในการ in-the-money ของออปชัน ถ้าสมมติให้ปัจจัยอื่นคงที่ หากความแปรปรวนเพิ่มขึ้น มูลค่าออปชันก็จะสูงขึ้นตามไปด้วย ในทางตรงข้ามหากความแปรปรวนลดลง มูลค่าออปชันก็จะลดลง ดังนั้นเราก็สามารถทำกำไรจากการคาดการณ์ความผันผวนของตลาดในอนาคตได้
ข้อ ดีของ Volatility Trading คือทำกำไรได้แม้จะไม่รู้ทิศทางของตลาด แม้ไม่แน่ใจว่าตลาดจะขึ้นหรือลง แต่เดาได้ว่าตลาดจะมีความผันผวนสูงขึ้น ก็ควรเลือก Long options ไม่ว่าจะเป็นพุทหรือคอลออปชัน ที่มี implied volatility ต่ำ เมื่อเปรียบเทียบกับตัวอื่นๆ ทั้งนี้หากปัจจัยอื่นคงที่ ดัชนีเปลี่ยนแปลงไม่มาก แต่ความผันผวนเพิ่มขึ้น ราคาออปชันตัวนั้นก็จะเพิ่มขึ้น แต่ในทางตรงข้าม หากคาดว่าในอนาคตตลาดจะซึมๆ ก็ควรเลือก Short options ที่มี implied volatility สูง เมื่อเปรียบเทียบกับตัวอื่นครับ สรุปง่ายๆ หากคาดว่าตลาดจะผันผวน ก็ควร Long Options แต่หากคาดว่าตลาดจะแกว่งตัวแคบๆ ก็ควร Short Options ไม่ว่าจะเป็นคอลหรือพุทออปชันครับ
กลยุทธ์ Volatility Trading นี้ จะมีประโยชน์อย่างมากหากนำมาประยุกต์ใช้กับการคาดการณ์ทิศทางของตลาด โดยหากคาดว่าตลาดจะผันผวนมากขึ้น และน่าจะแกว่งในทิศทางขาขึ้น ก็ควร Long Call Options หากตลาดปรับตัวสูงขึ้นจริง ก็จะได้กำไรจากการถือคอลออปชัน แต่ถ้าคาดว่าตลาดจะลงก็ Long Put Options เพื่อทำกำไรจากการที่ดัชนีปรับลดลง อย่างไรก็ตาม หากไม่แน่ใจว่าตลาดจะขึ้นหรือลง แต่คิดว่าตลาดน่าจะผันผวนมากขึ้น แนะนำให้ Long Straddle เพราะไม่ว่าตลาดจะแกว่งตัวขึ้นแรงหรือลงแรงก็สามารถทำกำไรได้ โดยความแปรปรวนที่สูงขึ้น จะยิ่งเป็นตัวเร่งให้ทั้งราคาของคอลและพุทออปชันเพิ่มสูงมากขึ้นไปอีกครับ
ทั้ง นี้ หากคาดว่าตลาดจะซึม และทิศทางตลาดน่าจะแกว่งตัวขึ้นเล็กน้อย ก็ควร Short Put Options หากดัชนีปรับตัวสูงขึ้นราคาพุทก็จะลดลง โดยจะยิ่งลงแรงเมื่อความแปรปรวนของตลาดลดลง ในทางตรงข้าม หากคาดว่าตลาดน่าจะปรับตัวลงเล็กน้อย ก็ Short Call Options หากดัชนีปรับลดลงจริง จะได้กำไรจากราคาคอลออปชันที่ลดลง อย่างไรก็ตาม หากไม่แน่ใจในทิศทางตลาด แต่คาดว่าตลาดจะซึม แนะนำให้ Short Straddle หากตลาดแกว่งตัวแคบๆ ก็จะได้กำไรจากการ Short Straddle โดยความแปรปรวนที่ลดลงจะยิ่งส่งผลให้ราคาออปชันนั้นลดลงมากขึ้นโดยเปรียบ เทียบ เรียกได้ว่าจะมีกำไรส่วนเพิ่มจากความแปรปรวนที่ลดลงเป็นตัวเสริมครับ
แต่ ทั้งนี้ หากไม่แน่ใจว่าความผันผวนของตลาดจะเพิ่มขึ้นหรือลดลง แต่คาดว่าตลาดจะปรับตัวขึ้น แนะนำให้ทำ Bull Spread เนื่องจากสามารถทำกำไรได้ในตลาดขาขึ้น โดยเป็นการลดต้นทุนเนื่องจากมีทั้ง Long และ Short พร้อมกับจำกัดผลขาดทุนในกรณีที่ตลาดแกว่งลงแรงได้ด้วยครับ ในทางตรงข้าม หากคาดว่าตลาดจะลง แต่ไม่รู้ว่าจะลงแรงหรือค่อยๆ ซึมลง แนะนำให้ทำ Bear Spread แทนครับ
กลยุทธ์ นี้ มีข้อควรระวังในกรณีที่มี Position Long นิดนึงครับ เพราะนอกจากจะต้องคำนึงถึงทิศทางและความแปรปรวนแล้ว ยังต้องคำนำถึงมูลค่าทางเวลาด้วยครับ โดยเฉพาะออปชันที่มีอายุคงเหลือน้อย มูลค่าทางเวลาจะลดลงอย่างรวดเร็ว ซึ่งอาจทำให้มีผลขาดทุนจากการลดลงของมูลค่าออปชันได้ครับ
กลยุทธ์ Volatility Trading นี้ อาจจะดูสับสนเล็กน้อย ต้องรื้อฟื้นกลยุทธ์เก่าๆ ที่แนะนำไปขึ้นมาลองศึกษา และค่อยๆ นึกภาพตามนะครับ รับรองว่าไม่ยากเกินไปครับ คิดง่ายๆ ถ้าคาดว่าตลาดจะผันผวนมากขึ้นก็ซื้อ ถ้าคิดว่าจะซึมก็ขาย ส่วนจะซื้อขายคอลหรือพุทออปชันนั้นก็ขึ้นกับทิศทางตลาดที่คาดการณ์ โดยการคาดการณ์ความผันผวนของตลาดที่ถูกต้องจะเป็นตัวเสริมให้มีกำไรมากขึ้น ครับ คราวหน้าเราจะมาฝึกวิทยายุทธขั้นสุดท้ายกับกลยุทธ์ขั้นเซียนอย่าง Butterfly และ Condor กัน อย่างพลาดนะครับ

อ่านต่อตอนที่18

ตอนที่ 18: กลยุทธ์ขั้นเซียน Butterfly กับ Condor

noreply@blogger.com (asset4blog) — Tue, 25 Sep 2012 07:58:00 +0000

วันนี้เราจะมาฝึกวิทยายุทธ์ขั้นเซียนกับกลยุทธ์ Butterfly และ Condor กันครับ
เริ่ม จาก Butterfly กันก่อน กลยุทธ์นี้เหมาะกับผู้ที่คาดว่าตลาดจะแกว่งตัวอยู่ในกรอบแคบๆ คล้ายกับการ short Straddle แต่ต่างกันตรงที่กลยุทธ์นี้จำกัดผลขาดทุนได้ โดยการขายออปชันที่ At-the-Money (ATM) จำนวน 2 สัญญา พร้อมกับซื้อออปชันที่ In-the-Money (ITM) และ Out-of-the-Money (OTM) อีกอย่างละ 1 สัญญา รวมซื้อขายออปชันทั้งสิ้น 4 สัญญา ซึ่งมีราคาใช้สิทธิต่างกัน 3 ราคา โดยมีช่วงห่างเท่าๆ กัน ทั้งนี้ หากเป็นการซื้อขายคอลออปชันจะเรียกว่า Long Call Butterfly ในทางตรงข้ามหากใช้พุทออปชันจะเรียกว่า Long Put Butterfly ครับ
สมมติ ให้ดัชนี SET50 อยู่ที่ 620 จุด นาย ก คิดว่าจากนี้ไปตลาดจะแกว่งตัวแคบๆ จึงตัดสินใจขาย S50H08C620 (ATM) จำนวน 2 สัญญา ที่ราคาสัญญาละ 30 จุด ได้เงิน 12,000 บาท พร้อมกับซื้อ S50H08C600 (ITM) และ S50H08C600 (OTM) อย่างละ 1 สัญญา ที่ราคา 50 จุดและ 15 จุด ตามลำดับ โดยต้องจ่ายเงินออกไป 13,000 บาท สุทธิแล้วนาย ก ตั้งจ่ายเงินออกไปก่อนทั้งสิ้น 1,000 บาท หาก ณ สิ้นเดือนมีนาคม 2551 ดัชนี SET50 ปิดที่ 620 จุด ไม่เปลี่ยนแปลง นาย ก จะได้พรีเมียมจาก ATM call ไปฟรีๆ 12,000 บาท แต่ต้องขาดทุนจาก ITM call จำนวน 6,000 บาท และเสียพรีเมียมจาก OTM call ไปอีก 3,000 บาท สุทธิแล้วได้กำไรทั้งสิ้น 3,000 บาท หากดัชนีแกว่งขึ้นหรือลงไปกว่านี้กำไรก็จะลดลงเรื่อยๆ
ใน กรณีที่ดัชนี SET50 แกว่งตัวแรงกว่าที่คาดการณ์ เช่นลดลงไปปิดต่ำกว่า 600 จุด หรือเพิ่มสูงขึ้นไปปิดสูงกว่า 640 จุด นาย ก จะมีผลขาดทุนสูงสุดไม่เกินพรีเมียมที่จ่ายไปในตอนแรก คือ 1,000 บาท ทั้งนี้ จากการที่กลยุทธ์ Butterfly มีทั้งซื้อและขายออปชัน ทำให้มีพรีเมียมสุทธิที่ต้องจ่ายค่อนข้างน้อย ส่งผลให้ผลขาดทุนสูงสุดต่ำเมื่อเปรียบเทียบกับการ Short Straddle อย่างไรก็ตามเมื่อโอกาสขาดทุนต่ำ โอกาสกำไรก็จะน้อยกว่า โดยดัชนี SET50 จะต้องแกว่งค่อนข้างแคบมากๆ ในตัวอย่างนี้คือแกว่งระหว่าง 605 – 635 จุด ถึงจะได้กำไรครับ
สำหรับ กลยุทธ์การลงทุนแบบ Condor ก็จะคล้ายกับ Butterfly แต่ต่างกันตรงที่ออปชันที่ใช้จะมีราคาใช้สิทธิ 4 ราคา โดยจะมีราคาใช้สิทธิระหว่างกลาง 2 ราคา แทนที่จะเป็นราคาเดียว ดังนั้นการทำ Condor จึงประกอบด้วยการซื้อออปชันที่ราคาใช้สิทธิต่ำ 1 สัญญา พร้อมกับขายออปชันที่มีราคาใช้สิทธิสูงขึ้นถัดไป 1 สัญญา และขายออปชันที่ราคาใช้สิทธิสูงขึ้นไปอีก 1 สัญญา สุดท้ายซื้อออปชันที่มีราคาใช้สิทธิสูงกว่าอีก 1 สัญญา รวมแล้วเป็นการซื้อและขายออปชันฝั่งละ 2 สัญญา โดยเป็นการ ซื้อ-ขาย-ขาย-ซื้อ ออปชันที่มีราคาใช้สิทธิสูงขึ้นตามลำดับ ยกตัวอย่างเช่น นาย ก ซื้อ S50H08C600 ที่ราคา 50 จุด ขาย S50H08C610 ที่ราคา 40 จุด ขาย S50H08C630 ที่ราคา 20 จุด และซื้อ S50H08C640 ที่ราคา 15 จุด จะสังเกตได้ว่าราคาใช้สิทธิจะค่อยๆ สูงขึ้นครับ ทั้งนี้หากใช้เป็น Put Options แทน ผลลัพธ์ก็จะไม่ต่างกันครับ
จาก กลยุทธ์ Condor นาย ก จะมีกำไรในกรณีที่ดัชนี SET50 แกว่งตัวอยู่ระหว่าง 605 – 635 จุด เช่นเดียวกับ Butterfly และมีผลขาดทุนสูงสุดได้ไม่เกินพรีเมียมสุทธิที่จ่ายไปที่ 1,000 บาท เช่นเดียวกัน แต่จะมีข้อแตกต่างตรงที่ Condor จะมีกำไรสูงสุดต่ำกว่า ในกรณีนี้คือ 5 จุด หรือ 1,000 บาท แต่จะมีโอกาสได้กำไรสูงสุดนี้มากกว่ากรณีของ Butterfly ครับ กล่าวคือมีช่วงที่สามารถทำกำไรได้ถึง 1,000 บาท ได้มากกว่า เรียกว่ากำไรอาจจะไม่เยอะ แต่มีโอกาสได้มากกว่าครับ
เป็น อย่างไรกันบ้างครับกลยุทธ์ขั้นเซียนที่นำมาเสนอในวันนี้ อาจจะดูยุ่งยากเล็กน้อย แต่มีประโยชน์มากนะครับสำหรับตลาด Sideway เพราะสามารถจำกัดผลขาดทุนได้ด้วย หวังว่ากลยุทธ์ทั้งหมดที่นำเสนอมาตั้งแต่ต้นจะเป็นประโยชน์ต่อท่านผู้อ่าน บ้างนะครับ และหากต้องการย้อนดูบทความเก่าๆ ก็สามารถเข้าไปดูได้ที่ www.trinityquicktrade.com ครับ สุดท้ายนี้ขอให้ท่านผู้อ่านทุกท่านประสบแต่ความสุข มีสุขภาพทั้งทางกายและทางการเงินที่แข็งแรงนะครับ

รู้จักOptions

ตอนที่ 6: หน้าตาของ SET50 Index Options

noreply@blogger.com (asset4blog) — Tue, 25 Sep 2012 05:42:00 +0000

สวัสดีครับท่านผู้อ่าน หลังจากได้ทำความรู้จักกับออปชันบนดัชนีกันไปแล้ว วันนี้เราจะมาดูหน้าตาของ SET50 Index Options น้องใหม่ล่าสุดของเรากันครับ
เรื่อง ลักษณะเฉพาะของ SET50 Index Options นั้น ในบางประเด็น เราได้มีการพูดถึงกันไปบ้างแล้วในครั้งก่อนๆ คงพอจำกันได้นะครับ วันนี้จึงขอนำเสนอเฉพาะในส่วนที่สำคัญๆ เพื่อที่ท่านผู้อ่านจะได้คุ้นหน้าคุ้นตากับเจ้า SET50 Index Options กันมากขึ้น
SET50 Index Options เป็นสัญญาที่ผู้ขายให้สิทธิผู้ซื้อในการที่จะซื้อหรือขายดัชนี SET50 ตามราคา และภายในระยะเวลาที่ระบุไว้ในสัญญา ซึ่งทาง TFEX ได้กำหนดให้ออปชันที่จะทำการซื้อขายนั้นสามารถใช้สิทธิได้เมื่อสัญญาครบ กำหนดอายุเท่านั้น (European Style) โดยเดือนที่สัญญาสิ้นสุดอายุจะตรงกับทุกสิ้นไตรมาส ได้แก่ เดือนมีนาคม มิถุนายน กันยายน และธันวาคม และสัญญาที่มีอายุยาวที่สุดจะไม่เกิน 1 ปี ทั้งนี้ เนื่องจากดัชนี SET50 เป็นเพียงตัวเลข ดังนั้นในการซื้อขายจึงต้องมีการแปลงตัวเลขให้เป็นตัวเงิน ซึ่งทาง TFEX กำหนดให้ 1 จุดดัชนี มีค่าเท่ากับ 200 บาท ตามที่เคยเกริ่นไปในครั้งที่แล้ว
ช่วง เวลาซื้อขาย SET50 Index Options จะตรงกับเวลาซื้อขาย SET50 Index Futures คือ เปิดเร็วกว่าเวลาซื้อขายของตลาดหลักทรัพย์ฯ 15 นาที และปิดหลังตลาดหลักทรัพย์ฯ 25 นาที โดยมีช่วงเวลาส่งคำสั่งซื้อขายช่วง Pre-Open เพื่อคำนวณหาราคาเปิด ทั้งนี้ ในการส่งคำสั่งซื้อขายออปชันในแต่ละครั้ง จะมีช่วงซื้อขายขั้นต่ำ (Tick size) เท่ากับ 0.1 จุด หมายความว่าแต่ละราคาที่ซื้อขายจะมีจุดทศนิยมได้ไม่เกิน 1 ตำแหน่ง เช่น สั่งซื้อออปชันที่ราคา 30.1 จุด, 30.2 จุด เป็นต้น นอกจากนี้ ในแต่ละวันราคาออปชันจะเพิ่มขึ้นหรือลดลงได้ไม่เกิน (Price Limit) 30% ของราคาปิดของดัชนี SET50 ในวันทำการก่อนหน้า สังเกตดีๆ นะครับ Price Limit นั้นคิดจากระดับดัชนี SET50 เป็นหลัก ดังนั้นราคาซื้อขายออปชันจึงมีช่วงการเปลี่ยนแปลงได้สูงมากและสามารถแกว่ง ตัวได้มากกว่า 30% ของราคาตัวมันเอง ดังนั้น การส่งคำสั่งซื้อขายจึงต้องใช้ความระมัดระวังเป็นพิเศษ
ใน การซื้อขายออปชัน นอกจากจะต้องระบุประเภทของออปชันว่าเป็นคอลหรือพุท เดือนที่หมดอายุ และราคาที่ต้องการซื้อขายแล้ว ยังต้องระบุราคาใช้สิทธิของออปชันนั้นๆ ด้วย ซึ่งโดยทั่วไปจะกำหนดให้ออปชันที่ซื้อขายในขณะใดขณะหนึ่งมีระดับราคาใช้ สิทธิที่แตกต่างกัน โดยได้กำหนดช่วงของราคาใช้สิทธิสำหรับ SET50 Index Options เท่ากับ 10 จุด โดยช่วงเริ่มต้นของทุกวันทำการจะต้องมีออปชันที่ At-The-Money (ATM) 1 series In-The-Money (ITM) อย่างน้อย 5 series และ Out-of-The-Money (OTM) อย่างน้อย 5 series และเพิ่ม series ขึ้นเรื่อยๆ เมื่อราคาปิดของดัชนี SET50 มีการเปลี่ยนแปลง
สำหรับ ราคาที่ใช้ในการชำระราคาในวันซื้อขายสุดท้าย (Final Settlement Price) ของออปชันที่กำลังจะหมดอายุนั้น จะใช้ค่าเฉลี่ยของดัชนี SET50 ตั้งแต่เวลา 16:00 - 16:30 น. ของวันซื้อขายสุดท้าย โดยรวมราคาปิดของดัชนี SET50 ในวันนั้น และตัดค่ามากที่สุด 3 ค่า และค่าน้อยที่สุด 3 ค่าออก โดยปัดทศนิยมให้เหลือเพียง 2 ตำแหน่ง จะเห็นได้ว่าราคาที่ใช้ชำระราคาในวันซื้อขายสุดท้ายของ SET50 Index Options จะเท่ากับราคาที่ใช้ชำระราคาในวันซื้อขายสุดท้ายของ SET50 Index Futures ที่หมดอายุวันเดียวกันครับ ทั้งนี้ วันสุดท้ายของการซื้อขายจะตรงกับวันทำการก่อนวันทำการสุดท้ายของเดือนที่ สัญญาหมดอายุเช่นเดียวกับ SET50 Index Futures นั่นเอง
สัญลักษณ์ ในการซื้อขาย SET50 Index Options นั้น จะใช้สัญลักษณ์เป็นตัวอักษรทั้งสิ้น 10 ตัว เรียงจาก ดัชนีอ้างอิง / เดือน / ปี / ประเภทสัญญา / ราคาใช้สิทธิ ตัวอย่างเช่น S50Z07C650 หมายถึงคอลออปชัน (C) ที่มีดัชนี SET50 (S50) เป็นสินทรัพย์อ้างอิง โดยสัญญาสิ้นสุดอายุเดือนธันวาคม ปี 2007 (Z07) และมีราคาใช้สิทธิเท่ากับ 650 จุดครับ
เป็น อย่างไรครับ หน้าตาเจ้า SET50 Index Options สินค้าใหม่ของทาง TFEX เข้าใจไม่ยากใช่ไหมครับ คราวหน้าเราจะมาคุยกันเรื่องการวางหลักประกันในการซื้อขาย SET50 Index Options กันครับ ผู้ที่สนใจจะซื้อขายออปชันโปรดอย่าพลาดเรื่องนี้สำคัญจริง ๆ นะครับ

อ่านต่อตอนที่7

ตอนที่ 5: Index Options ออปชันบนดัชนี

noreply@blogger.com (asset4blog) — Tue, 25 Sep 2012 05:39:00 +0000

สวัสดีครับท่านผู้อ่าน หลังจากได้ทำความรู้จักกับออปชันในเบื้องต้นไปแล้ว วันนี้เราจะมาทำความรู้จักกับ Index Options หรือออปชันบนดัชนีกันต่อครับ
Index Options หรือออปชันบนดัชนีนั้น ชื่อก็บ่งบอกอยู่แล้วครับว่าเป็นออปชันบนดัชนี คือมีดัชนีเป็นสินค้าอ้างอิงหรือที่เราเรียกว่า Underlying นั่นเองครับ แต่เนื่องจากสินทรัพย์อ้างอิงที่ระบุอยู่ในออปชันบนดัชนีนั้นไม่ใช่หลัก ทรัพย์เดี่ยว แต่เป็นกลุ่มหลักทรัพย์ที่มีเครื่องชี้มูลค่าเป็นดัชนีราคาหลักทรัพย์ ดังนั้นการส่งมอบกลุ่มหลักทรัพย์ที่ดัชนีนั้นอ้างอิงอยู่จึงทำได้ยาก เพราะฉะนั้นการชำระราคาในกรณีของออปชันบนดัชนีนั้น จึงต้องใช้การชำระราคาเป็นเงินสด (Cash Settlement) เท่านั้นครับ
ทั้ง นี้ เมื่อเรามีแต่ดัชนีซึ่งเป็นเพียงตัวเลข ดังนั้นในการซื้อขายจึงต้องมีการแปลงดัชนีให้เป็นตัวเงิน ซึ่งตัวแปลงนั้นเราเรียกว่า "ตัวคูณดัชนี" (Index Multiplier) ซึ่งกำหนดไว้เป็นจำนวนเงินคงที่ต่อ 1 จุดของดัชนี โดยผู้ลงทุนสามารถแปลงระดับดัชนีให้เป็นตัวเงินได้โดยการคูณระดับดัชนีอ้าง อิงกับตัวคูณดัชนีที่กำหนดไว้ ซึ่งทาง TFEX ได้กำหนดให้ตัวคูณดัชนีของ SET50 Index Options เท่ากับ 200 บาทต่อ 1 จุดดัชนี คิดเป็น 1 ใน 5 ของตัวคูณดัชนีของ SET50 Index Futures ซึ่งเท่ากับ 1,000 บาทต่อ 1 จุดดัชนีครับ มองง่ายๆ ก็คือ SET50 Index Options 5 สัญญาจะมีมูลค่าเท่ากับ SET50 Index Futures 1 สัญญานั่นเองครับ
ในการซื้อขายออปชันตัวแปรที่สำคัญอีกตัวหนึ่งที่ต้องทำความเข้าใจนั่นก็คือ "ราคาใช้สิทธิ" (Exercise Price) ทั้งนี้ ในการซื้อขายออปชันบนดัชนีในตลาดอนุพันธ์นั้น จะมีการกำหนดให้ออปชันที่ซื้อขายในขณะใดขณะหนึ่งมีระดับราคาใช้สิทธิที่แตก ต่างกัน ซึ่งโดยทั่วไปจะมีช่วงความแตกต่างของระดับราคาใช้สิทธิ (Exercise Interval) ที่คงที่ โดย TFEX ได้กำหนดช่วงของระดับราคาใช้สิทธิสำหรับ SET50 Index Options เท่ากับ 10 จุด โดยช่วงเริ่มต้นของทุกวันทำการจะต้องมีออปชันที่ At-The-Money (ATM) 1 series In-The-Money (ITM) อย่างน้อย 5 series และ Out-of-The-Money (OTM) อย่างน้อย 5 series และเพิ่ม series ขึ้นเรื่อยๆ เมื่อราคาปิดของดัชนี SET50 มีการเปลี่ยนแปลง

เพื่อให้เห็นภาพที่ชัดเจนยิ่งขึ้น สมมติว่าวันแรกที่มีการซื้อขาย SET50 Index Options ดัชนี SET50 อยู่ที่ 600 จุด จะมีราคาใช้สิทธิ 11 ราคา (ดังตาราง) วันต่อมาดัชนี SET50 ลดลงเป็น 590 จะมี ITM ที่ราคาใช้สิทธิ 540 เพิ่มขึ้นมา 1 series เพื่อให้มี ITM อย่างน้อย 5 series ตามที่กำหนดครับ

ทั้ง นี้ ถ้าผู้ลงทุนคาดการณ์ว่าในอนาคตดัชนีหลักทรัพย์น่าจะเพิ่มสูงขึ้น จึงซื้อคอลออปชันบนดัชนี SET50 ที่ราคาใช้สิทธิ 640 จุด พรีเมียมเท่ากับ 30 จุด ในวันที่ซื้อ ผู้ซื้อจะต้องเสียเงินให้แก่ผู้ขายในทันทีเท่ากับ 30x200 = 6,000 บาท ในกรณีที่ถือออปชันจนหมดอายุ หากระดับดัชนี SET50 เพิ่มสูงขึ้นเป็น 680 จุด ผู้ถือคอลออปชันก็จะใช้สิทธิ และได้รับชำระเงินจากผู้ขายเท่ากับส่วนต่างระหว่างราคาตลาดของดัชนี SET50 กับราคาใช้สิทธิคูณด้วยตัวคูณดัชนี ซึ่งเท่ากับ (680-640)x200 = 8,000 บาท ซึ่งหลังจากหักด้วยพรีเมียมที่ต้องจ่ายไปในตอนแรก ผู้ซื้อคอลออปชันจะได้กำไรเท่ากับ 8,000-6,000 = 2,000 ครับ
เป็น อย่างไรกันบ้างครับ ออปชันบนดัชนีไม่ได้ยุ่งยากอย่างที่คิดใช่ไหมครับ ครั้งหน้าเราจะมาทำความรู้จักกับ SET50 Index Options กันครับ ส่วนหน้าตาจะเป็นอย่างไร ต้องติดตามครับ แต่หากท่านผู้อ่านอยากทราบก่อน ก็สามารถเข้าไปหาความรู้เพิ่มเติมได้ที่ www.trinityquicktrade.com นะครับ

อ่านต่อตอนที่6

ตอนที่ 4 ใช้ประโยชน์จากออปชัน

noreply@blogger.com (asset4blog) — Tue, 25 Sep 2012 05:29:00 +0000

วันนี้ผมขอชี้แจงเรื่องตราสารอนุพันธ์เพิ่มเติมครับ คนทั่วไปที่มักจะคิดว่าตราสารอนุพันธ์เป็นเรื่องยาก มีความเสี่ยงสูงและมีเฉพาะนักลงทุนที่มีความเชี่ยวชาญเท่านั้นที่ลงทุนในตรา สารประเภทนี้
ผม ขอชี้แจงอย่างนี้ครับ จริงอยู่ครับที่เวลาที่มีสิ่งใหม่ๆเข้ามาในตลาด และเราไม่รู้จักมันดี แน่นอนครับเราย่อมกลัวที่จะลงทุน โบราณท่านว่าครับ เงินทองไม่เข้าใครออกใคร ปลอดภัยไว้ก่อน จริงๆแล้วออปชันมีประโยชน์มากครับ สำหรับนักลงทุนทั่วไปอย่างเราๆท่านๆในการจัดการกับความเสี่ยง
ผม ขอใช้คำว่า"จัดการ" ซึ่งเป็นได้ทั้งลดและเพิ่มความเสี่ยง แน่นอนครับนักลงทุนทั่วไปต้องการลดความเสี่ยงของพอร์ทที่ตนเองถืออยู่ แต่ก็มีบางท่านครับที่ยอมเพิ่มความเสี่ยงเพื่อผลตอบแทนที่สูงกว่า และคุ้มกว่าเมื่อเทียบกับความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้น นี่ที่เป็นเหตุผลว่าทำไม ตราสารอนุพันธ์ โดยเฉพาะออปชันถึงเป็นที่นิยมมากในต่างประเทศ
ใน ช่วงที่ตลาดมีความไม่แน่นอนสูง ตลาดไม่มีทิศทางชัดเจน ครั้นจะวิ่ง ก็วิ่งแบบม้วนเดียวจบไม่รอใคร การเข้าไปซื้อหลักทรัพย์หรือเปิดสถานะซื้อในฟิวเจอร์ส อาจจะทำให้ติดดอย หรือโดนคอลมาร์จิ้น (Call Margin) เอาง่ายๆ ในกรณีนี้นักลงทุนสามารถเลือกที่จะซื้อออปชันแทนได้ครับ
เนื่อง จากการซื้อออปชัน มีความเสี่ยงที่จำกัด ถ้าท่านคิดว่าตลาดน่าจะขึ้น แต่ไม่แน่ใจนัก การซื้อคอลออปชัน จะทำให้ท่านได้กำไร ในกรณีที่ตลาด (ในที่นี้หมายถึง ดัชนี SET50) ขึ้นไปจริงๆ และเสียเงินแค่ค่าออปชัน (พรีเมี่ยม) ที่จ่ายไปวันแรก ถ้าดัชนีเกิดปรับตัวลดลง
ตัวอย่าง เช่น ถ้าท่านซื้อคอลออปชัน ที่ราคาใช้สิทธิ์ 600 จุดและ ถ้าดัชนีปรับตัวไปอยู่ที่ 620 จุดในวันที่ออปชันนี้หมดอายุ ท่านจะได้กำไร 620 - 600 = 20 จุด แต่ถ้าดัชนีเกิดปรับตัวลดลงมาต่ำกว่า 600 จุดเช่น 590 จุดในวันใช้สิทธิ์ ฝ่ายที่ซื้อออปชันก็ไม่เสียเงินเพิ่มอีกครับ ซึ่งสรุปแล้วจะเสียแค่ค่าพรีเมี่ยมที่ต้องจ่ายไปก่อนในวันแรกตอนที่ซื้อคอ ลออปชันเท่านั้น
ใน กรณีกลับกัน ถ้าท่านคิดว่าตลาดน่าจะเป็นขาลง แต่ก็กลัวว่า อาจจะมีข่าวดีระยะสั้นๆมากระตุ้นการซื้อขาย การซื้อพุทออปชันเป็นอีกหนึ่งทางเลือกที่น่าสนใจครับ ถ้าท่านซื้อพุทออปชันที่ราคาใช้สิทธิ์ 600 จุด ในวันที่ซื้อ ท่านต้องจ่ายค่าออปชันไปก่อน และในวันที่ออปชันหมดอายุ ถ้าดัชนี SET50 ปรับตัวลงมาต่ำกว่า 600 จุด ตามที่คาดไว้ ตัวอย่างเช่น 550 จุด ท่านจะได้รับกำไร (ยังไม่หักค่าออปชันที่จ่ายไปวันแรก) 600 - 550 = 50 จุดแต่ถ้าดัชนีเกิดปรับตัวขึ้นมากกว่า 600 จุด ท่านก็ไม่เสียเงินเพิ่มครับ
นอก จากนี้การซื้อพุทออปชันในกรณีที่ท่านถือพอร์ทหุ้นอยู่ด้วย สามารถลดความเสี่ยงโดยรวมของพอร์ทได้ เนื่องจากถ้าตลาดปรับตัวลง แน่นอนครับ มูลค่าของพอร์ทหุ้นที่ท่านถืออยู่จะลดลงด้วย แต่ตามตัวอย่างข้างต้น ท่านจะได้รับเงินจากการซื้อพุทออปชันมาชดเชยกับมูลค่าของพอร์ทที่ลดลงไปใน กรณีที่ถ้าตลาดปรับตัวสูงขึ้น ท่านจะได้กำไรจากมูลค่าพอร์ทหุ้น และไม่เสียเงินจากเพิ่มการซื้อพุทออปชัน สรุปก็คือถ้าหุ้นขึ้นจะได้ แต่ถ้าหุ้นลงก็จะเสมอตัวครับ

อ่านต่อตอนที่5

5. DSM (5) – ฉันเป็นนักลงทุนประเภทไหน

noreply@blogger.com (asset4blog) — Tue, 25 Sep 2012 03:57:00 +0000

5. DSM (5) – ฉันเป็นนักลงทุนประเภทไหน
บรรดาผู้คนที่เข้ามาเกี่ยวข้องในตลาดหลักทรัพย์แบ่งได้ 2 ประเภท
1. นักลงทุน
2. นักเก็งกำไร
ลองถามตัวเองก่อนว่า ฉันเป็นนักลงทุนหรือนักเก็งกำไร
ตลาดทุกชนิดบนโลกต้องมีคนทั้ง 2 ประเภท ถ้ามีแต่นักลงทุน ราคาหุ้นก็จะอยู่นิ่งๆ ไม่ขยับไปไหน ถ้ามีแต่นักลงทุนที่ลงทุนเพื่อรับเงินปันผล ข่าวที่เราได้ยินอาจจะบอกว่า วันนี้ราคาหุ้นเปลี่ยนแปลง 0.5 จุด ด้วยมูลค่าการซื้อขาย 1 ล้านบาท ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องผิดปกติใดๆ ถ้าผมหรือคุณจะเป็นนักเก็งกำไร แต่ลงทุนวิธีDSM เน้นให้เป็นนักลงทุนที่แท้จริง
ข้อแตกต่างระหว่างนักลงทุนกับนักเก็งกำไร
นักเก็งกำไร : ต้องการกำไรเป็นเงินสดในระยะเวลาที่กำหนด เช่น 1 นาที, 1 ชั่วโมง, 1 วัน, 1 สัปดาห์, 1 เดือน ขึ้นอยู่กับความอดทนของนักเก็งกำไรหรือนักพนัน
นักลงทุน : ต้องการรายได้จากกระแสเงินสดแฝงจากหุ้นและเงินปันผล
วิธีดูแบบง่ายสุดคือ
ถ้าคุณซื้อหุ้นเพราะหวังว่า ราคาหุ้นจะขึ้นและขายเพื่อทำกำไรจากส่วนต่าง คุณเป็นนักเก็งกำไร
ถ้าคุณซื้อหุ้นแล้วรอรับเงินปันผล พร้อมกับได้กระแสเงินสดแฝงนั้นแสดงว่าคุณเป็นนักลงทุน
นักลงทุนหรือนักเก็งกำไร ใครเหมาะที่จะใช้วิธี DSM
ถ้าคุณหวั่นไหวกับราคาหุ้นที่เปลี่ยนแปลง ไม่ใช่เรื่องผิดปกติ ใครๆ ก็เป็นกัน แต่สำหรับValue Investor (VI) แล้ว เมื่อลงทุนหุ้นใดไปแล้ว จะไม่เปลี่ยนแปลงจนกว่าจะมั่นใจว่าบริษัทนั้นๆ มีแนวโน้มที่จะดำเนินงานต่อไปได้ไม่ดี VI จึงจะเปลี่ยนไปลงทุนในบริษัทอื่น แต่ถ้าราคาหุ้นตกลงมามากเท่าใด ตราบใดที่บริษัทนั้นยังมีผลประกอบการที่ดี VI ก็ยังคงลงทุนต่อไป และอาจจะซื้อเพิ่มอีกด้วย วิธี DSM จึงเหมาะกับนักลงทุนแบบ VI ที่ใช้เงินลงทุนก้อนเดิมที่มีอยู่มาเพิ่มจำนวนหุ้น VI หลายๆ คนที่ผมรู้จักก็ไม่อยากใช้ DSM เพราะไม่ถนัด ส่วนนักเก็งกำไรส่วนใหญ่พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า วิธี DSM ช้า ไม่ทันใจ แถมได้กำไรน้อยอีกด้วย
ดังนั้น DSM จึงเป็นส่วนผสมระหว่างนักลงทุนที่เป็น VI ในสายเลือด แต่เพิ่มทักษะในการซื้อขายหุ้นแบบนักเก็งกำไรเข้าไป เพื่อเพิ่มจำนวนหุ้นให้มากขึ้น โดยใช้การทำงานเพียงเล็กน้อยในแต่ละวัน ใครที่คิดจะใช้วิธี DSM เพียงเพราะหวังว่าจะช่วยทำให้เงินที่หายไปจากการซื้อขายหุ้นได้คืนมาล่ะก็ ลองคิดดูอีกครั้งนะว่าคุณมีจิตวิญญาณของนักลงทุนแบบ VI หรือไม่ เพราะถ้าคุณเลิกกลางคัน คุณจะสูญเสียมากกว่าการเก็งกำไรก็เป็นได้ และที่สำคัญวิธี DSM นี้ใช้เวลานานอย่างน้อย 2 ปี ถึงจะคุ้มต้นทุนตอนเริ่มต้น

6. DSM (6) – การเลือกหุ้นเพื่อลงทุนวิธี DSM

noreply@blogger.com (asset4blog) — Mon, 24 Sep 2012 04:01:00 +0000

6. DSM (6) – การเลือกหุ้นเพื่อลงทุนวิธี DSM
คุณสมบัติของหุ้นที่จะเลือกลงทุนด้วยวิธี DSM
1. ต้องเป็นหุ้นที่จ่ายเงินปันผล โดยดูจากประวัติย้อนหลังของบริษัทหลาย ๆ ปี
2. ต้องเป็นหุ้นที่มีคนนิยม และมีจำนวนหุ้นซื้อขายในตลาดมากพอสมควร เพราะเราจะสร้างหุ้นเพิ่มจากส่วนต่างของราคา จากการแกว่งตัวของราคาจะรู้ได้อย่างไรว่าหุ้นตัวนั้นเป็นที่นิยม ให้ดูมูลค่าการซื้อขายมาก แสดงว่าหุ้นตัวนั้นได้รับความนิยมมาก
3. ต้องเป็นหุ้นแก่นหลักของเศรษฐกิจของประเทศ ประเภทว่าถ้าหุ้นตัวนี้แย่หรือล้มหายจากตลาด หุ้นตัวอื่นๆก็คงโดนฝังหรือออกจากตลาดไปก่อนหน้านี้แล้ว
4. ต้องเป็นบริษัทที่คุณอยากร่วมเป็นเจ้าของกิจการ
การที่จะหาหุ้นที่มีคุณสมบัติครบทั้ง 4 ประการ สำหรับแต่ละคน อาจจะเป็นเรื่องยาก คุณจึงต้องยอมตัดคุณสมบัติบางประการออกไปบ้าง เช่น
- สำหรับคนที่มีเวลาซื้อขายหุ้น อาจจะเลือกหุ้นที่ราคาแกว่งตัวมาก โดยที่หุ้นนั้นอาจจะจ่ายปันผลไม่ดีนัก เพื่อที่จะสร้างจำนวนหุ้นให้เพิ่มในอัตราที่มากพอ เมื่อได้หุ้นมากพอแล้วจึงเปลี่ยนตัวไปยังหุ้นที่หมายตาที่จ่ายเงินปันผลที่ดี อย่างพวกหุ้น Warrant ต่าง ๆ ต้องมีแผนตั้งแต่เริ่มแรกในการเล่นWarrant ตัวนั้นๆ เช่นต้องการดึงกระแสเงินสดแฝงออกจาก Warrant ให้เร็วและเน้นสร้างกระแสเงินสดแฝง ไม่ต้องการเพิ่มหุ้นแต่อย่างใด หรือเล่น Warrant ต้องการเพิ่มหุ้น และเก็บกระแสเงินสดแฝงตามสัดส่วนที่ได้ เอาไว้แปลงร่างจากหุ้น Warrant เป็นหุ้นตัวแม่ ตัวอย่างเช่น CPF-W2 ต้องการแปลงเป็น CPF หรือ ZMICO-W3 ต้องการแปลงเป็น ZMICO หรือ STEC-W2 ต้องการแปลงเป็น STEC แต่มีข้อแม้อีกอย่างนึ่งว่า ตัว Warrant นั้นต้องมีอายุอย่างน้อย 2 ปีก่อนหมดอายุ แต่ถ้าได้มากกว่า 2 ปี ยิ่งดีซึ่งจะทำให้เราได้สร้างกระแสเงินสดแฝงได้เป็นจำนวนมากตามอายุที่ยาวนานของ Warrant ตัวนั้น ๆ คำแนะนำสำหรับผู้ที่ต้องการลงทุนหุ้น Warrant ต้องมีเวลาเอาใจใส่พอร์ตอย่างมาก
- สำหรับคนที่ไม่มีเวลาซื้อขายหุ้น ถ้าเลือกหุ้นที่มีการแกว่งตัวมากอาจจะกระตุกหัวใจ แบบนี้ควรเลือกหุ้นพื้นฐานดี จ่ายปันผลสม่ำเสมอ ราคาไม่เปลี่ยนแปลงมาก คุณเพียงแค่ใช้เวลาดูแลเพียงวันละครึ่งชั่วโมงก็เพียงพอแล้ว
5. ถ้าใครมีประสบการณ์กับหุ้น Finance ตอนที่ปิดบริษัท 56 แห่ง ก็ควรหลีกเลี่ยงหุ้นกลุ่ม Finance แต่ก็ยังสามารถลงทุนในหุ้นกลุ่มนี้ได้ แต่ต้องมีกฎทางออกเตรียมพร้อมไว้เสมอ
6. เมื่อใดควรไล่หุ้นตัวนั้นออกจากพอร์ต มี 2 กรณี
6.1 หุ้นนั้นไม่มีการเคลื่อนไหวเลย
6.2 หุ้นที่มีราคาไหลลงมามากกว่า 50% จากราคาที่ซื้อมาสูงสุด ต้องเอาออกจากพอร์ต แล้วจดราคาเอาไว้เมื่อไร หุ้นตัวนี้กลับตัวเป็นขาขึ้นชัดเจนค่อยเข้าไปลงทุนใหม่ แต่ยกเว้นว่า หุ้นตัวนั้นคืนทุนให้เรียบร้อยแล้ว ก็เก็บไว้สร้างกระแสเงินสดแฝงต่อไปเรื่อย ๆ
7. หุ้นเป็นเพียงหนึ่งในยานพาหนะสำหรับการลงทุน (Investment Vehicles) ซึ่งนำไปสู่อิสรภาพทางการเงิน ดังนั้นไม่ควรยึดติดที่ตัวหุ้นใด ๆ และสามารถเปลี่ยนแปลงตัวหุ้นได้ตามแผนการลงทุนที่วางเอาไว้ เพราะการยึดติดตัวหุ้นนั้นคือความทุกข์อย่างหนึ่ง “จงปล่อยวางไม่อย่างนั้นท่านจะสูญเสียทุกอย่าง” แต่ให้ยึดแนวทาง DSM แทนการยึดติดที่ตัวหุ้นแทน
เริ่มต้นด้วยจำนวนหุ้นเท่าใด
จำนวนหุ้นที่เหมาะสมสำหรับวิธี DSM คือ 10,000 หุ้น ดังนั้นถ้าหุ้นที่คุณหมายตาไว้มีราคาหุ้นละ 100 บาท คุณจะต้องมีเงินลงทุน 1 ล้านบาท การเลือกหุ้นในระดับราคาที่เหมาะสมจะทำให้การซื้อขายหุ้นตามแผนการลงทุนทำได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ถ้าคุณรักและอยากลงทุนในหุ้นราคา 100 บาทจริงๆ มี 2 วิธี
1. หาเงินล้านจากการทำงานมาลงทุน
2. เริ่มจากหุ้นตัวละ 10 บาท ใช้เงินลงทุน 1 แสน ลงทุนด้วยวิธี DSM อย่างมีวินัย ไม่เกิน 7 ปี คุณก็จะก้าวไปลงทุนในหุ้นระดับราคา 100 บาท ได้อย่างสง่าผ่าเผย (อัตราเฉลี่ย3%ต่อเดือน)

7. DSM (7) – เริ่มต้นลงทุนวิธี DSM

noreply@blogger.com (asset4blog) — Sun, 23 Sep 2012 04:04:00 +0000

7. DSM (7) – เริ่มต้นลงทุนวิธี DSM
เมื่อเลือกหุ้นที่จะลงทุนในแบบ DSM ได้แล้ว คราวนี้ก็มาถึงเวลาเข้าซื้อหุ้น
กฎการลงทุนหุ้นวิธี DSM
1. ซื้อให้ถูกกว่าขาย
2. เวลาไม่จำกัดในการซื้อคืน (มิติของเวลาเป็นInfinity)
ตอนเริ่มต้นถ้าสามารถซื้อหุ้นได้ราคาที่ต่ำ แล้วหุ้นขึ้นยอมมีกำลังใจในการลงทุนหุ้นDSMได้มาก แล้วจะทำอย่างไร โดยการเขียวซื้อ แดงขาย หรือ กอดหุ้นวิ่ง ทิ้งหุ้นแดง (DenSri Indicator=DSI) ซึ่งวิธีง่ายๆ แบบนี้เมื่อซื้อหุ้นแล้วหุ้นขึ้น (กอดหุ้นวิ่ง) แต่ถ้าหุ้นลงก็ทำตามวิธี DSM ที่มีวิธีรับมือกับขาลง (ทิ้งหุ้นแดง) ดังนั้นการเข้าซื้อในจังหวะที่เหมาะสมก็มีความสำคัญมากแต่ก็ไม่ได้จำเป็นต้องซื้อได้ต่ำที่สุดของราคาเช่นกัน (เพราะไม่มีใครซื้อได้จุดต่ำสุด และขายได้จุดสูงสุดของราคาหุ้นได้)
จะรู้ได้อย่างไรว่า เวลาไหนควรซื้อ
ประสบการณ์จะบอกคุณเองว่า ซื้อตอนนี้ ตอนนั้น ราคาหุ้นจะขึ้น ไม่มีกฎตายตัวว่าจะดูอย่างไร เพราะถ้ามีกฎแบบนี้แล้ว ทุกๆ คนคงรวยกันหมดทั้งโลกแน่ๆ
ดังนั้น เมื่อเราไม่สามารถหาจุดซื้อที่ประกันได้แน่นอนว่าหุ้นจะขึ้น เราก็อย่าไปกังวล ให้เราหาจุดซื้อในช่วงที่หุ้นมีทีท่าขยับตัวขึ้นหุ้นเขียวอ่อนเริ่มซื้อได้ (เขียวซื้อ แดงขาย หรือ กอดหุ้นวิ่ง ทิ้งหุ้นแดง ) ถ้าซื้อผิดจังหวะ ก็รับมือด้วยวิธี DSM ห้ามซื้อในเวลาที่หุ้นกำลังมีราคาลดลงเด็ดขาด จำไว้ว่า ถึงแม้ราคาหุ้นจะถูกแล้ว แต่ก็ยังมีถูกกว่า และยังมีถูกที่สุดอีกด้วย (นรกยังมีนรก สวรรค์ยังมีสวรรค์) อาจจะฝืนความรู้สึกสำหรับบางคน แต่ถ้าเคยบาดเจ็บจากการซื้อหุ้นราคาถูกแล้วอีกแป๊บเดียวราคาก็ถูกกว่าที่ซื้อมา ก็จะเข้าใจเองว่าเป็นอย่างไร
ทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ที่จุดเริ่มต้นเหมือนกับการเดินทางหมื่นลี้ สำคัญที่ก้าวแรก ที่ก้าวเดิน จงก้าวเดินด้วยความมุ่งมั่น แต่ละก้าวที่เดินดูรอยเท้าที่ก้าวมาและก้าวต่อไปก้าวด้วยจิตใจที่นิ่งรู้ว่าก้าวซ้ายหรือขวา เมื่อทำไปก็จะรู้ควรก้าวทางไหน และนักลงทุนแต่ละท่านก็จะสามารถสร้าง Model Trade ของแต่ละบุคคลขึ้นมาได้อย่างค่อยเป็นค่อยไปอย่างอัตโนมัติเหมือนกับการฝึกขี่จักรยาน ตอนแรกต้องมีล้ม แล้วเราก็ลุกขึ้นมาขี่จักรยานอีก จนขี่จักรยานเป็น หลังจากนั้นเราก็สามารถขี่จักรยานได้อย่างอัตโนมัติโดนที่ไม่ต้องไปเริ่มฝึกขี่จักรยานอีก ถึงแม้นไม่ได้ขี่จักรยานมาเป็นเวลานาน เพราะว่าเป็นเป็นไปโดยอัตโนมัตินั้นเอง

8. DSM (8) – กลยุทธ์เมื่อหุ้นลง

noreply@blogger.com (asset4blog) — Sat, 22 Sep 2012 04:08:00 +0000

8. DSM (8) – กลยุทธ์เมื่อหุ้นลง
ซื้อหุ้นแล้ว ไม่มีใครรับประกันได้ว่าราคาหุ้นจะขึ้น ดังนั้นจึงต้องมีกลยุทธ์เพื่อรับมือในเวลาหุ้นลง
สมมุติว่าคุณซื้อหุ้นราคา 10.00 บาท จำนวน 10,000 หุ้น
บนหน้าจอจะเป็นแบบนี้
Vol. Bid Offer Vol.
100,000 9.95 10.00 50,000
จำไว้ว่า ขายที่ Bid ซื้อที่ Offer อย่าไปเสียเวลาต่อรองราคาเหมือนเดินเป็นอันขาด
วิธีคือ ถ้าราคาหุ้นต่ำกว่าที่ซื้อ 2 ช่อง ให้ขาย 10% (คงพอจะได้คำตอบแล้วนะว่า ทำไมขายครั้งแรกต้อง 2 ช่อง เพราะจะได้รู้ว่าหุ้นลงจริง ไม่ได้ลงหลอกๆ จะได้ไม่เสียหุ้นง่ายเกินไป) และอย่ากลัวการขายเมื่อหุ้นลง (แดง) อย่ากลัวว่าจะซื้อหุ้นคืนไม่ได้เพราะว่าอย่างไรก็สามารถซื้อหุ้นคืนได้ตลอดเวลาที่ต้องการ ด้วยแผนการลงทุนที่ทำเอาไว้
ถ้าราคาลงมาเป็นแบบนี้
Vol. Bid Offer Vol.
200,000 9.90 9.95 170,000
ลงมา 2 ช่องแล้ว ขายเลยดีไหม ยัง ๆ อย่าใจร้อนรออีกนิด
ก่อนอื่นต้องรู้ว่าเราจะขายกี่หุ้น กรณีนี้เราจะขาย 1,000 หุ้น ให้ดูวอลุ่มที่ช่อง Bid ว่ามีมากแค่ไหน และดูด้วยว่ามีใครขายที่ราคา 9.90 หรือยัง
อย่าขายเป็นคนแรก เพราะอาจโดน กลต. เพ่งเล็งได้ว่ามีเจตนาทุบราคา(โดยเฉพาะขาย 100 หุ้น)
ถ้าสักพัก ราคาเป็นแบบนี้
Vol. Bid Offer Vol.
50,000 9.90 9.95 120,000
ถึงตรงนี้ต้องจับตาดู ถ้าเห็นว่ามีขายครั้งละหลายๆ หมื่นหุ้น ก็อย่ารอช้ารีบขาย 1,000 หุ้นของเราได้เลย ตรงนี้แหละสำหรับมือใหม่ที่จะทำได้ยาก มัวแต่ลังเลว่าจะขายดีหรือไม่ อย่าลังเลครับ ถ้าคุณลังเลขายช้า แทนที่จะขายได้ที่ 9.90 กลับต้องไปขายที่ 9.85 คุณทำเงินหล่นหายไปแล้ว 0.05 บาทต่อหุ้น จากความลังเลในครั้งนี้ แต่สามารถลดความเก็งและกลัวได้ เมื่อเห็นราคาที่ Bid ต่ำกว่า 2 ช่องแล้ว ให้ขายเลย จะได้ไม่ต้องมาเสียเวลานั่งเฝ้าเพื่อต่อรองเล็กๆ น้อยๆ
จบการขายครั้งแรก ให้กำหนดจุดซื้อคืนไว้ที่ 3 ช่องจากราคาขาย นั่นก็คือ 9.75 ราคานี้ให้มองฝั่ง Offer ถ้ามาถึงซื้อทันทีอย่ารีรอ
ถ้าสักพัก ราคาเป็นแบบนี้
Vol. Bid Offer Vol.
60,000 9.85 9.90 50,000
วิธี DSM คือรอ ไม่ต้องทำอะไร เพราะราคายังลงมาไม่ถึง 2 ช่องจากจุดเดิมที่เราเคยขายไปแล้ว
แต่แบบของผมถ้าเห็นแนวโน้มแล้วว่ามีแรงขายเข้ามาตลอด ผมจะขายที่ราคา 9.85 อีก 5% แล้วไปขายที่ 9.80 อีก 5% รวมแล้วก็ 10% พอดี ถึงตรงนี้แล้ว ใครที่ยังไม่เข้าใจให้ลองทำดูนะ
มีคำถามปิดท้ายนิดนึ่งว่า ผมใช้กองหลังแค่ 20% ในเวลาปกติ
เฉลยคือ ขายทุก 2 ช่อง รับคืนทุก 3 ช่อง ถ้าเป็นขาลงในขาลงจริง ต้อง ขายให้เร็ว ขายให้ % มากที่สุด บ้างครั้งอาจถึง 10%, 20%, 25%, 50%, 100% ในไม้เดียวก็ได้ แต่ขอเน้นย้ำ ว่าห้ามเดาตลาด
จากที่ผ่านมาข้างต้นจะเห็นได้ว่าขายทุก 2 ช่องและซื้อหุ้นคืนกลับทุก 3 ช่อง แต่ก็สามารถขยายช่องเหล่านี้ได้ อาจเป็นขายทุก 3 ช่องและซื้อหุ้นคืนกลับทุก 5 ช่อง แต่ถ้าขายไม่ทันตามช่องที่กำหนดไว้ไม่เป็นไรก็ให้ขายราคาที่เห็นตอนนั้นถึงแม้ว่าจะลงมาเป็น 4 หรือ 5 ช่องก็ตามเพราะอย่างนี้แสดงว่าหุ้นลงเร็วมาก และยังไม่ควรรีบเข้าไปรับหุ้นกลับตามแผนที่วางไว้รับที่ต่ำกว่า 3 ช่องหรือ 5 ช่อง หรือการรับหุ้นกับหลังจากการขาย สามารถเปลี่ยนมาเป็นการกำหนดว่าจะรับกับกี่% ก็ได้เช่นขายหุ้นออกไป และเราตั้งกฎว่าจะรับกับ 3%, 5% ,7% ,10% เป็นต้นก็ได้
มีคำกล่าวไว้ว่า “หุ้นขึ้นกล้าซื้อ หุ้นลงกล้าขาย” เป็นอย่างนี้เอง

ตอนที่ 3: กลไกการซื้อขายออปชัน

noreply@blogger.com (asset4blog) — Fri, 21 Sep 2012 05:22:00 +0000

วันนี้เราจะมาพูดถึงการคิดราคาของออปชัน แน่นอนครับเนื่องจากมีออปชันให้เลือกหลายตัว ทุกคนก็อยากซื้อตัวที่ถูก และขายตัวที่แพง คล้ายๆเวลาเราดูหุ้นครับ ซึ่งส่วนใหญ่จะใช้วิธีวิเคราะห์ปัจจัยพื้นฐาน (Fundamental Analysis) เพื่อหาราคาที่ควรจะเป็นของหุ้นตัวนั้นแล้วเปรียบเทียบกับตลาด
เนื่อง จากราคาออปชันขึ้นอยู่กับราคาของสินทรัพย์อ้างอิง เราจึงต้องใช้พฤติกรรมของสินทรัพย์อ้างอิงในการวิเคราะห์หาราคาพื้นฐานของออ ปชัน ซึ่งมีหลายวิธีครับ แต่ตัวแบบที่เป็นที่นิยมและโด่งดังมาก เพราะทำให้ผู้คิดได้รางวัลโนเบล คือตัวแบบแบล็ค-โชลส์ (Black-Scholes) ตัวแบบนี้จะใช้ตัวแปร 6 ตัวคือ ราคาสินทรัพย์อ้างอิงในปัจจุบัน ราคาใช้สิทธิ์ อายุที่เหลือของออปชัน อัตราดอกเบี้ย อัตราการจ่ายปันผล และความผันผวนของราคาสินทรัพย์อ้างอิง (Volatility) ในการหาราคาออปชันครับ
ถ้า ถามผมว่าแล้วราคาที่ได้ถูกต้อง หมายถึงตรงกับราคาในตลาดไหม ผมตอบว่ายากมาก จริง ๆ แล้วก็เหมือนกับราคาหุ้นครับ เนื่องจากราคาออปชันที่ซื้อขายกัน จะถูกกำหนดโดย Demand & Supply เป็นหลัก และข้อจำกัดสำคัญของตัวแบบ คือ ความผันผวนของราคาสินทรัพย์อ้างอิง ซึ่งต้องใช้ค่าในอนาคต กล่าวคือ จากวันนี้จนถึงวันหมดอายุ ราคาสินทรัพย์อ้างอิงจะผันผวนมากน้อยขนาดไหน ฉะนั้นตัวแบบจึงใช้ค่าประมาณครับ แต่ไม่ว่าคำนวณด้วยสูตรไหน ราคาของออปชันจะเกิดจาก 2 ส่วนประกอบกัน คือ
มูลค่าที่แท้จริง (Intrinsic Value) คือค่าของออปชันถ้าเราใช้สิทธิ์ในทันที หรือในแง่หนึ่งก็คือ ราคาสินทรัพย์ปัจจุบันลบกับราคาใช้สิทธิ์ สำหรับคอลออปชัน และกลับกันสำหรับพุทออปชัน แต่เนื่องจากเราจะใช้สิทธิ์ก็ต่อเมื่อ ถ้าใช้แล้วได้กำไร ฉะนั้นมูลค่าที่แท้จริงจึงมีค่าเป็นบวกเสมอครับ
มูลค่าที่เกิดจากเวลา (Time Value) ที่เรียกอย่างนี้ เพราะมูลค่าจะมากหรือน้อยนั้น ขึ้นอยู่กับเวลาที่เหลือก่อนที่ออปชันจะหมดอายุครับ ผมขอเรียกว่า ค่าโอกาส แทนก็แล้วกันครับ เนื่องจากถ้าออปชันยังไม่หมดอายุ โอกาสที่ราคาสินทรัพย์อ้างอิงจะเปลี่ยนแปลงไปในทางที่เราคาดหวังก็ยังมีครับ
ยก ตัวอย่างเช่น ถ้าปัจจุบัน ราคาหุ้นอยู่ที่ 100 บาท ราคาใช้สิทธิ์คือ 90 บาทและเหลือเวลาอีก 3 เดือนก่อนที่ออปชันจะหมดอายุ เนื่องจากถ้าเราใช้สิทธิ์วันนี้ในการซื้อของราคา 90 บาท แล้วไปขายในตลาด 100 บาท เราจะได้กำไรทันที่ 10 บาทซึ่งก็คือมูลค่าที่แท้จริงครับ ออปชันตัวนี้จะซื้อขายกันประมาณ 13 บาท ส่วนที่เพิ่มขึ้นมา 3 บาทคือ มูลค่าที่เกิดจากเวลาครับ หรืออีกมุมหนึ่ง มันก็คือค่าชดเชยของการแบกรับความเสี่ยงของคนขายออปชันครับ
ไหนๆก็พูดถึงราคามูลค่าของออปชันแล้ว ขอต่อให้จบเลยก็แล้วกันนะครับ ถ้าเราเปรียบเทียบราคาใช้สิทธิ์ กับราคาปัจจุบัน คำว่า In-The-Money (ITM) จะหมายถึงออปชันที่ถ้าเราใช้สิทธิ์วันนี้แล้วเราได้กำไร ก็คือ ราคาปัจจุบันสูงกว่าราคาใช้สิทธิ์ สำหรับคอลออปชันครับ หรือ ราคาใช้สิทธิ์ต่ำกว่าราคาปัจจุบัน สำหรับพุทออปชันครับ
At-The-Money (ATM) คือ ออปชันที่มีราคาใช้สิทธิ์เท่ากับราคาปัจจุบัน ส่วน Out-of-The-Money (OTM) คือ คอลออปชันที่ราคาตลาดต่ำกว่าราคาใช้สิทธิ์ และ พุทออปชันที่ราคาใช้สิทธิ์สูงกว่าราคาตลาด โดยทั่วไปแล้ว ออปชัน ITM จะมีราคาแพงที่สุด รองมาคือพวก ATM ส่วนออปชัน OTM จะมีราคาถูกมากครับ เพราะโอกาสที่ออปชันพวกจะหมดอายุโดยไม่มีค่าก็สูงด้วย
สาเหตุ ที่ต้องแบ่งออปชันออกเป็น 3 พวกก็เพราะราคาและพฤติกรรมการตอบสนองต่อสินทรัพย์อ้างอิงของออปชันแต่ละ กลุ่มแตกต่างกัน และเหมาะสำหรับนักลงทุนแต่ละแบบครับ
นักลงทุนที่ชื่นชอบเสี่ยงโชค อาจจะชอบออปชันประเภท OTM ครับ พวกนี้ราคาจะถูกมาก ซึ่งถ้าเก็งทิศทางถูก แปลว่าถ้าคิดว่าขึ้น แล้วซื้อคอลออปชัน หรือคิดว่าลงแล้วซื้อพุทออปชัน สามารถทำกำไรได้เป็นสิบๆเท่าเลยทีเดียว
ส่วนนักลงทุนที่ชอบลุ้นรายวัน เข้าเร็วออกเร็ว ผมขอแนะนำ ATM ออปชัน ครับ พวกนี้จะมีสภาพคล่องสูง อีกนัยหนึ่งคือมีคนซื้อขายเยอะโดยเฉพาะออปชันของเดือนที่ใกล้จะหมดอาย
ุ นักลงทุนบางท่านที่ชอบเทรด "วอร์แรนท์" โดยเฉพาะพวกที่ราคาหุ้นแม่สูงกว่าราคาใช้สิทธิ์ ก็คงจะชอบ ITM ออปชัน เช่นกัน ราคาของ ITM ออปชันจะขยับตามราคาหุ้นแม่เกือบจะหนึ่งต่อหนึ่ง แต่เนื่องจากราคาของออปชัน (วอร์แรนท์) ถูกกว่าหุ้นแม่มาก การลงทุนในออปชันจึงให้ผลตอบแทนสูงกว่าการลงทุนโดยตรงในหุ้นแม่ ด้วยจำนวนเงินลงทุนที่เท่ากัน
ครั้งหน้า เราจะคุยกัน เกี่ยวกับศัพท์ที่ใช้ในตลาดออปชันอีกครั้งครับ และเราจะมาแนะนำ "SET50 Index Options" ที่ทุกท่านรอคอย จะหน้าตาเป็นอย่างไร ต้องใช้เงินเท่าไร และจะมีโอกาสในการทำกำไรอย่างไรกันบ้างครับ

อ่านต่อตอนที่4

ตอนที่ 2: แนวคิดเบื้องต้นเกี่ยวกับออปชัน

noreply@blogger.com (asset4blog) — Fri, 21 Sep 2012 05:04:00 +0000

วันนี้เราจะมาคุยกันต่อเรื่องออปชันครับ มีอยู่หลายเรื่องที่เราต้องทำความเข้าใจก่อนที่จะเริ่มซื้อขาย เพราะเป็นลักษณะเฉพาะของออปชันที่แตกต่างจากหุ้นโดยทั่วไปครับ
ออปชัน คือ ตราสารอนุพันธ์ ที่ให้สิทธิ์ในการซื้อ หรือ ขายสินทรัพย์อ้างอิงในราคาที่ตกลงกันไว้ล่วงหน้า ซึ่งต่อจากนี้จะเรียกว่า "ราคาใช้สิทธิ์" ในวันสุดท้ายก่อนที่ออปชันนั้นจะหมดอายุ ซึ่งผู้ซื้อสามารถเลือกที่จะใช้สิทธิ์หรือไม่ก็ได้ ซึ่งส่วนใหญ่ก็จะใช้สิทธิ์ครับถ้าใช้แล้วได้กำไร ออปชันสามารถแบ่งได้ 2 ชนิดครับตามสิทธิ์ที่ให้แก่ผู้ถือ ออปชันประเภทที่ให้สิทธิ์ในการซื้อ เรียกว่า คอลออปชัน (Call Options) ส่วนประเภทที่ให้สิทธิ์ในการขาย พวกนี้เรียกว่า พุทออปชัน (Put Options) ครับ
สำหรับ คนที่ซื้อขายหลักทรัพย์อยู่แล้ว อาจจะง่ายขึ้นครับ ถ้าเรามองว่าคอลออปชัน ก็คือ วอร์แรนท์ นั่นเองเพราะให้สิทธิ์ในการซื้อหุ้นแม่ ในราคาใช้สิทธิ์ ส่วนพุทออปชัน อันนี้ไม่มีตัวอย่างครับ บางท่านอาจสงสัยว่าพุทออปชันให้สิทธิ์ในการขาย ฉะนั้นคนที่จะซื้อพุทออปชันก็ต้องมีหุ้นไว้ในพอร์ท ขอตอบว่าไม่จำเป็นครับ ถ้าในวันใช้สิทธิ์ ราคาใช้สิทธิ์มากกว่าราคาตลาด แม้เราจะไม่มีหุ้นอยู่ เราก็สามารถซื้อหุ้นในตลาดในวันนั้นและมาขายในราคาใช้สิทธิ์ได้ครับ
การใช้สิทธิ์ (Exercise) เราสามารถใช้สิทธิ์ซื้อสินทรัพย์อ้างอิง หรือขายสินทรัพย์อ้างอิงได้ ในวันสุดท้าย (วันเดียวเท่านั้น) ก่อนที่ออปชันจะหมดอายุครับ ออปชันประเภทนี้จะเรียกว่ามีการใช้สิทธิ์แบบยุโรป (European Style) ส่วนออปชันที่มีการใช้สิทธิ์แบบอเมริกัน (American Style) จะสามารถใช้สิทธิ์ได้ทุกวันครับ ตราบเท่าที่ออปชันยังไม่หมดอายุ พวกนี้ราคา (พรีเมี่ยม) จะแพงกว่าครับ และยังมีออปชันลูกผสม สามารถใช้สิทธิ์ได้เป็นช่วงๆ อย่างเช่นทุกๆ 3 เดือน เรียกว่าแบบเบอร์มิวตันครับ (Bermudan Style)
ส่วน การส่งมอบสินทรัพย์อ้างอิง และการชำระราคา ก็จะเกิดขึ้นหลังจากวันใช้สิทธิ์ครับ ซึ่งมีทั้งแบบส่งมอบของกันจริงๆ (Physical Settlement) คือถ้าสินทรัพย์อ้างอิงเป็นหุ้น ก็ส่งมอบใบหุ้น ถ้าเป็นทอง ก็ต้องหาทองมาให้ครับ ซึ่งวิธีนี้ค่อนข้างยุ่งยากครับเมื่อเทียบกับการชำระราคาเป็นเงินสด (Cash Settlement) ซึ่งจะนำบัญชีมาดูกันครับ ว่าใครได้ใครเสียเป็นเทียบเป็นจำนวนเงินเท่าไร แล้วก็จ่ายกันตามนั้น อย่างเช่นแทนที่จะส่งมอบหุ้น ก็จ่ายเงินตามราคาตลาดของหุ้นตัวนั้นแทนครับ
มา ถึงตรงนี้ ขอบอกนะครับว่าไม่ต้องกังวลกับศัพท์แสงต่างๆ ผมแค่อยากให้ทุกท่านทราบว่าในตลาดออปชันเค้ามีแบบไหนบ้าง เผื่อว่าถ้าไปได้ยินชื่อเข้าจะได้พอทราบว่ามันคืออะไร แต่ออปชันตัวแรกที่เราจะเจอปลายปีนี้ จะเป็นแบบยุโรป และจะใช้การชำระราคาเป็นเงินสดครับ
ราคาใช้สิทธิ์ (Strike Price หรือ Exercise Price) คือราคาที่เราต้องจ่ายถ้าใช้สิทธิ์ซื้อ หรือราคาที่เราจะได้รับถ้าใช้สิทธิ์ขาย ในวันใช้สิทธิ์ เราจะมาเปรียบเทียบ ราคาใช้สิทธิ์กับราคาสินทรัพย์อ้างอิงในตลาดกันครับ สำหรับคอลออปชัน ถ้าราคาใช้สิทธิ์ถูกกว่าราคาของสินทรัพย์อ้างอิงในตลาด เราก็จะใช้สิทธิ์ซื้อของแพงในราคาที่ถูกกว่าครับ ซึ่งจะได้กำไรเป็นส่วนต่างของราคา ส่วนในกรณีของพุทออปชัน ก็จะกลับกันครับ เนื่องจากเรามีสิทธิ์ขายของที่ราคาใช้สิทธิ์ ฉะนั้นถ้าของในตลาดราคาถูกกว่าราคาใช้สิทธิ์ เราก็ใช้สิทธิ์ขายของถูกในราคาที่แพงกว่า เพื่อทำกำไรครับ
พูด ง่ายๆก็คือ ถ้าเราถือคอลออปชันอยู่ เราต้องอยากให้ราคาสินทรัพย์ขึ้นไปสูงๆ เพราะว่าเมื่อเราใช้สิทธิ์ เราจะได้กำไรคือส่วนต่างของราคา (ราคาตลาดลบราคาใช้สิทธิ์) หรือมองในมุมกลับกันถ้าเราคิดว่าราคาสินทรัพย์จะขึ้น เราก็ควรจะซื้อคอลออปชันเก็บไว้ครับ เพื่อไม่ให้สับสน ผมขอยกเรื่องนี้ไปพูดในเรื่องเทคนิคการซื้อขายออปชันครับ
วันนี้ เนื้อหาอาจจะเยอะไปนิดครับ ถ้าอ่านแล้วยังไม่เข้าใจ ผมแนะนำให้เข้าไปศึกษาเพิ่มเติมที่ www.tsi-thailand.org หรือที่ www.TrinityQuickTrade.com ครับ มีตัวอย่างและภาพประกอบรวมถึงบทความที่ตีพิมพ์ไปแล้ว สำหรับท่านที่เพิ่งเริ่มศึกษา ขอย้ำอีกครั้งนะครับ อนุพันธ์ ไม่ใช่เรื่องยาก เพียงแต่เป็นเรื่องใหม่ที่ทุกคนต้องใช้เวลาในการศึกษาไปด้วยกันครับ