خدا نگهدار دوستان.

می‌گفت بعد مرگ می‌برنش جهنم
می‌گفت آدمو از سر مو آویزون می‌کنن
گفتم مگه نگفتن بهشت زیر پای شماس
مامان بهشت سرکاریه دنیا رو بچسب
می‌گفت اذون داره می‌گه مو تنم سیخ شده
گفتم می‌ترسی؟ ترس به تنت میخ شده…

هفتاد سال زن بوده، یعنی کلفت!
یعنی چیزی تو زندگیش ندید جز خفت
زنی که گناه بود بودنش، ولی بی جرم
زنی که استحاله کرده بودنش تو فرم

کسی که خیانت نکرد به شوهرش چی شد؟
پنجاه سال فحش شنید و کتک خورد…
باید تو سری بخوره نفس نکشه
عکس هیچ پرنده‌ای رو بی قفس نکشه
زنی که همیشه یه سایه اونو می‌پائید
عروسکی که مرد به هر شکل باهاش می‌خوابید

تو بوی سیلی و شلاق می‌دی خانوم
تا کی می‌خوای به مردا باج بدی خانوم؟
مث وطن شدی همدم ولگردا
تقدیر تو دست توئه واسه فردا

تو بوی زمین سوخته‌مونو می‌دی خانوم
تو هم از عرش به فرش رسیدی که خانوم؟!
ما که از مردی مردیم لااقل تو زن باش
یه کم از اون عطر غیرتت رو ما هم بپاش

ما که از مردی مردیمو چیزی ندیدیم
از تو کتاب اسم رستمو فقط شنیدیم
که اگر اونم امروز بود حتماً کراکی بود…
رستم امروز از جنس بد شاکی بود
رستم اگه بود واسه ش جرم میساختن
تو گردنش آفتابه لگن می‌نداختن…
شاید می‌رفت جنگ و برمی‌گشت احترام داشت
سرتیپ سپاه می‌شد تو دوبی سهام داشت…

رستم حتی می‌تونست به قولی گنجی شه
یه کم کانت و پوپر بخونه، فرنگی شه…
می‌شد اسلامو سکولاریستی تعبیر کنه
می‌شد قرآنو هرمونوتیک تفسیر کنه…
می‌شد فیلم بسازه تو کن تقدیر بشه
می‌شد جوک بگه معترض تعبیر بشه…

شاید می‌رفت اروپا الان دوتا پاس داشت
اونجا تاکسی می‌روند اینجا الگانس داشت…
تو هر عید می‌رفت تو کنسرتا می‌رقصید
دیگه حرف سیاسی نمی‌زد می‌ترسید…

رستم اگه بود می‌گفت جدم عـــــ رب بود!
خزر مال روسا، خلیج، خلیج عـــــ رب بود!
رستم اگه امروز بود رستمو از یاد می‌برد
شاهنومه بیس سی سال تو طاقچه خونه خاک می‌خورد

خانوم ما مرد نیستیم تو رومون خط بکش
پرچمو بگیر خودت بشو رئیس جنبش
ما که از مردی مردیم لااقل تو زن باش
یه کم از اون عطر غیرتت رو ماهم بپاش

تو بوی زمین سوخته مونو میدی خانوم
تو هم از عرش به فرش رسیدی که خانوم
ما که از مردی مردیم لااقل تو زن باش
یه کم از اون عطر غیرتت رو ما هم بپاش

شاهین نجفی…
کلیپ این شعر رپ را تماشا کنید
متن به اقتباس از: ویکی نبشت

شیرین لبی شیرین تبار، مست و می آلود و خمار
مه پاره‌ای بی بند و بار، با عشوه‌های بی شمار
هم کرده یاران را ملول، هم برده از دل‌ها قرار
مجموع مه‌رویان کنار، تو یار بی‌همتا کنار
زلفت چو افشان می‌کنی، ما را پریشان می‌کنی
آخر من از گیسوی تو، خود را بی‌آویزم به دار

یاران هوار، مردم هوار، از دست این بی بند و بار
از دست این دیوانه یار، از کف بدادم اعتبار
می می‌زنم می می‌زنم، جام پی‌آ‌پی می‌زنم
هی می‌زنم، هی می‌زنم بی اختیار

کندوی کامت را بی‌آر، در کام بیمارم گذار
تا جان فزاید کام تو،
بر جان این دلخسته‌ی بشکسته تار

شیرین لبی شیرین تبار، مست و می آلود و خمار
مه پاره‌ای بی بند و بار، با عشوه‌های بی شمار
هم کرده یاران را ملول، هم برده از دل‌ها قرار
مجموع مه‌رویان کنار، تو یار بی‌همتا کنار
زلفت چو افشان می‌کنی، ما را پریشان می‌کنی
آخر من از گیسوی تو، خود را بی‌آویزم به دار

تصنیف «شیرین لب» با اجرای گروه «مستان» به خوانندگی «همای‌» (بشنوید)
به حق یکی از بهترین اجراهای این گروه است…
ممنون از فروغ عزیزم که اجازه داد این آهنگ و کلیپ کنسرت این گروه رو داشته باشم…

فروغ گلی جونی .
اگه بدونی. اگه بدونی که چقدر، چقدر چقدر دلم لک زده برای چشات خانومم.
اگه بدونی چقدر احساس بدبختی می‌کنم اینجا … دور از تو … بدون حتی حرف زدن با تو…
این نشد … نشد که هر مرحله از زندگی‌مون رو که بخوایم پشت سر بذاریم؛ یه عالمه سخت‌تر بشه.

یادته؟ اولای عشق پاک و پرنشاط‌‌مون… کنار هم بودیم. می‌اومدم دور خونه‌تون طواف می‌کردم؟ چقدر اون گل کاغذیا برام خاطره‌انگیز و مقدس‌ن. یادته شعر می‌گفتم… یادته مریض می‌شدم. یادته باهم می‌رفتیم ارشاد. کانون. این‌ور اون‌ورا…

بعد ما اومدیم اصفهان … اصفهان لعنتی.
دیدارها شد خیلی به یه بار. پول جمع کن کارت بخر؛ پول جمع کن بلیط اوتوبوس. چقدر بد می‌تونستیم با هم حرف بزنیم. می‌شد که دو سه روز هی زنگ زدنامون به در بسته می‌خورد. حتی بچه‌ها هم ور نمی‌داشتن. چقدر فشار عاطفی چقدر idle time مغزم صفر بود. یادته سفر می‌کردم پیشت؟ یادته یه ماه مسافر بودم؟ کنکور خراب بکن. تلفن خرج بذار. بابای تو که شاکیییییی. اگه می‌دونست کیه که احتمالاً…

امشب چه همه چی جلوی چشام می‌آد. اون سری که رفتیم با فرزانه و فرح ارشاد برای نقاشی. یادته می‌زدیم می‌رفتیم وسط فلکه تو علفا. یادته توی اون شهر به اون کوچیکی چه دیوونگی ها کردیم… چه عشق تند و تیزی…
بالاخره کاردانی قبول شدم. کاردانی هم تموم شد. یادته اومدی دانشگاهمون؟ وای چه خاطره بکری… یادمه تو یه فروم خارجی داشتم می‌خوندم یه دختره نوشته بود که چیکار کنین با دوس‌دختراتون… می‌گفت بیارینشون لای جمع دوستای پسرتون حتی اگر با دوستاتون شوخی‌های اون‌جورکی هم می‌کنین… یادته همین چن وقت پیش که پیش امین بودیم یه عالمه حرف ضایع از خودمون در کردیم. یادته خودم چقد چیز میز بدبد یادت دادم هی هی هی فروغ جونی…
حالا که کارشناسی می‌خونم دارم برای آینده خودمون خودم رو جلو می‌کشم…

فروغ … ما داریم تقریباً تنهایی راهمون رو می‌ریم… می‌بینی؟ ما داریم تنهایی به سمت آینده‌ای که دوست داریم برای هم داشته باشیم پیش می‌ریم… ما داریم شکنجه‌هایی که خودمون برای خودمون ساختیم رو تحمل می‌کنیم که از یه جای خوب شروع کنیم.
وقتی فکرش رو می‌کنم می‌بینم از اون اولم اگر شروع می‌کردیم خیلی محشر بود… اگر هر وقتی شروع می‌کردیم می‌تونستیم آینده‌ای به همون روشنی که می‌خواستیم رو پیش رومون داشته باشیم. به سمتش بریم. قشنگ‌ترش این بود که دونفرونه‌ای بود…
فروغ فروغ فروغ. امشب دیوونه‌ی دیوونه‌ام. بعد از اون همه باهات حرف زدم. با چه مشقت و سختی. نمی‌دونم چی‌کار باید بکنم. فقط می‌دونم دارم پیر و پیرتر می‌شم. حس می‌کنم شیره‌ی جونم داره کشیده می‌شه… تو حس نمی‌کنی غم و غصه‌هات داره سر به فلک می‌ذاره؟
فروغ خدا می‌خواد همه‌ی بنده‌هاش به سمت پیشرفت برن… اگر همونطور که ما احساسمون می‌گه، اون چیزی که بهش فکر می‌کنیم و به سمتش می‌ریم پیشرفت و تعالی ما هست، همونطور که همه دارن توی زندگیشون به سمت تعالی مورد نظر خودشون پیش می‌رن، چرا ما داریم تنهایی می‌ریم؟ چرا من و تو دو فرسخ جلوتر رو برای شروع با هم راه رفتن نشونه کردیم؟ چرا اینقدر درگیر سنگ‌های جلوی پامونیم که فکر نمی‌کنیم اگر با هم می‌بودیم مشکلاتی که داریم و اونوقت هم داشتیم برامون قابل حل تر بود.
می‌دونی مشکلات ما نهایتاً چیا هستن؟ پول. کار. وضعیت اجتماعی‌مون و بزرگترینشون اینان. اینا خیلی بزرگن ولی اگر دقت کنی همین الانم مث خر تو گلشون گیر کردیم. انگار حالا حالا ها هم از تو سنگلاخش بیرون نمیایم. بیا لااقل این مدت عمرمون رو با هم زور بزنیم سرش.
حس میکنم خوشبختیم داره مصرف می‌شه… حس می‌کنم از تو به عنوان پشت و پناه من می‌شه استفاده‌ی بهتری کرد. عسلم داره من رو و مشکلات من رو تحمل می‌کنه ولی چه تحملی … مشکلاتی که کمکمون نمیکنه چرا باید تحملشون کنیم…
فروغ بیا زندگی‌مونو شروع کنیم. از اینجا به بعد اگر خوشحالی‌مون هست می‌تونیم همین الان حالش رو ببریم و اگر ناراحتی‌مون هست می‌تونیم همین الان همو دلداری بدیم… حواله آینده‌اش نمی‌کنیم… فروغ پس ما کی با هم ازدواج می‌شیم… پس ما کی کوله بار عشقولانه دار می‌شیم…
تجربه این قانون خدا برام دیگه بسه… تفسیر “داره آبدیده مون می‌کنه” دیگه دهنمو پر نمی‌کنه. می‌خوام الا و لله ور دل عشقم آبدیده بشم. اگه تو قراره هی منگنه‌تو سفت‌تر و سفت‌تر کنی من چرا باید به امید اینکه “روزگار چون عسل آید” تحمل کنم؟ مگه روزگار چون عسل من با عسلی جونم نیس؟ خوب می‌خوامش. یالله

۲ نظر »

۱/ عسلکم می‌دونی چقده اسمت نازه…
می‌خواستم از دیتابیس خونه بیارم رو وب ولی “ف” ها ایمپرت نمی‌شدن خوب…
فکرش رو بکن توی این یه پست چن تا “؟؟” رو کردم “ف” … قربون اسم خوشگلت برم عسلم
نظر توسط imei — بهمن ۸, ۱۳۸۴ @ ۱:۵۷ ق.ظ

۲/ مهم عشقتونه
مهم اینه که همو دوست دارین . مهم اینه که هردو تلاش می‌کنن
نظر توسط بهناز — بهمن ۲۲, ۱۳۸۴ @ ۶:۰۱ ب.ظ

اونچه بالا خوندید، از یک پست قدیمی -حدود سه سال پیش- آورده شده که خودمم نداشتمش و بهناز لطف کرد و برام ایمیلش کرد! اون وبلاگ رو از بس ناامید بودم منهدم کردم! نمی‌دونم اصلاً فروغ فرصت کرد یک‌بار بخوندش یا نه!
و اگر حالا که این پست رو می‌خونید خیال کردید که جدیداً نوشتم‌ش، چرا که تمام این احساسات و حسرت وقتِ در حال از دست رفتنمون کماکان پابرجاست، پس دعای صبر کنین برام که چهار ماه دیگه سربازی هم در راهه و امریه هم جور نشده و این‌دفعه دیگه به انهدام وبلاگ تسکین نخواهم یافت! تمت٪

اولین پاسخی که من دادم یک پاسخ ارزیابانه بود. گفتم که اگر می‌بینید که افزایش بازدید سایتتون بحد معقولی با مصرف پهنای باندتون بالا رفته، مشکل از DDoS نیست. شما میتونین به یک سرور خلوت‌تر برین یا اینکه یک سرور مجزا خریداری کنین. هاست مسترها(Host Masters) معمولاً اطلاع درستی از DDoS ندارن یا اینکه این لفظ رو درست بکار نمی‌برن. حملات DDoS در تاریخ اینترنت کمتر از اون حدی هستن که بخوایم با چنین جسارتی بکار ببریمشون. اونچه که هاست مسترها منظورشون هست یک حمله ی DoS هست. تفاوت این دو نوع حمله این هست که در DoS، یک سیستم به فشار آوردن روی سیستم سرویس دهنده اقدام می‌کنه و سعی می‌کنه منابعش رو بخوره! پهنای باند، سی پی یو، آپلود سنتر، هر چی که دستش بیاد. همین مشتری ما چند وقت پیشش دیده بود که بخاطر این‌که پرمیژن‌های(Permissions) تقویم (Calendar) سایتش درست ست نشده بوده و میهمان‌ها می‌تونستن ایونت (Event) اضافه کنن و تعداد کثیری ایونت که هرکدومش شامل تعداد کثیری لینک بوده از طریق روبوتهای اسپمر(Spammer) ثبت شده بوده و ایشون فهمیدن و پرمیژن مربوطه رو سلب کردن. ولی یک حمله‌ی DDoS یک حمله‌ی فوق العاده حساب شده و خطرناک و سخت هست که به راحتی هم نمیشه از کارش انداخت. در این حمله، تعداد زیادی سیستم به یک سرویس دهنده فشار میارن. در این وضعیت باید خر آورد و باقالی بار کرد! معمولاً نفوذگر طی دوره‌ی زمانی‌ای کنترل سیستم‌های حمله کننده رو بدست می‌گیره و سیستم‌های حمله کننده ممکنه که خودشون هم ندونن که در واقع زامبی(Zombie) واقع شدن. نمونه‌ی موفق این حمله، حمله‌ی کرم بلستر بود که روی یک نقطه ضعف ویندوز اکس پی، کنترل سیستم رو دست می‌گرفتن و به سایت آپدیت مایکروسافت درخواستهای هرز می‌فرستاد… البته دیگه یک نفوذگر پشت این حمله ننشسته بود؛ در واقع نشستن اصلیش رو قبل از انتشار کرمش انجام داده بود و دیگه لازم نبود جایی جز رخت خوابش باشه. چون همه‌ی کارها اتومات شده بود. بلستر یکی از پرخسارت ترین ویروس‌ها بود.

پس جواب من با توجه به اینکه تقریباً مطمئن بودم که پاسخ هاست مستر چندان علمی نیست، با کمی اغماض بر این پایه بود که حس می‌کردم که سایت داره جا می‌افته و طبیعتاً داره هزینه‌هاش رو می‌پردازه. برای اطمینان خاطر مشتریمون پیشنهاد کردم اگر با سوراخ کردن یک تیکت موافقه می‌تونیم لاگهای(Logs) آپاچی ش رو هم بررسی کنم.

جوابی که اومد برام جالب بود. با اینکه من سعی کرده بودم که خاطرش رو جمع کنم، ولی خودش فهمیده بود که Something’s Wrong! چند تغییری که اخیراً داده بود رو لیست کرد و گفت که با سوراخ کردن تیکت موافقه. من دست بکار شدم. گفته بود که پیک(Peak) کار سایت از ساعت ۱۰ تا ۲ هست. دست بکار دانلود لاگهای آپاچی شدم. به شکل عجیبی برای چند ساعت از یک روز یک روتیت(Rotate) از لاگ انجام شده بود. لاگها رو معمولاً بر اساس حجم روتیت می‌کنن که به این معنی هست که اون فایل لاگ رو کمپرس می‌کنن و می‌ذارن کنار و فایل لاگ رو خالی می‌کنن. مشخص شد که اوضاع خیلی خطرناکه. یعنی در عرض ۱۲ ساعت یک روتیت کامل شده بود در حالی که این روتیشن معمولاً چند روز طول می‌کشه.

آنالیزورهای سایت خود هاستینگ، اطلاعات چندان جالبی بر اساس لاگ‌ها نشونم نمی‌دادن. مجبور بودم خودم برنامه‌ی گزارش گیری برای فایل لاگ بنویسم. یک برنامه ی پی‌اچ‌پی نوشتم که با رگولار اکسپرشن فایلها رو پارز(Parse) می‌کنه و بخش‌های مهمش رو به فیلدهای مای اس کیو ال(MySQL) تبدیل می‌کنه.

این قطعه‌ی اصلی کدم بود:

$f=fopen($file,“r”);
$pattern=‘~^.*?([\.0-9]+).+?\[([^:]+):([:0-9]+)\s+(\+\d+)\]\s+”(.*)”\s+(\d+)\s+([-\d]+)\s+”(.*)”\s+”(.*)”.*$~is’;
$replace=“\\1 \\۲ \\۳ \\۴ \\۵ \\۶ \\۷ \\۸ \\۹″;
//$replace=”\\1 \\۲″;
$i=1;
while(preg_match($pattern,fgets($f),$matches))
{
$db->insert_query(“logs”,
array(
“ip”=> addslashes($matches[1] ),
“date”=> addslashes($matches[2]) ,
“time”=> addslashes($matches[3] ),
“offset”=> addslashes($matches[4]) ,
“url”=> addslashes($matches[5] ),
“code”=> intval($matches[6]) ,
“bytes”=> intval($matches[7] ),
“ref”=> addslashes($matches[8]) ,
“browser”=> addslashes($matches[9]),
“ctime” => intval( preg_replace(‘~^(.*):(.*):(.*)$~e’,“(intval(’\\1′)*3600) + (intval(’\\2′)*60) + intval(’\\3′)”,$matches[3]) )
)
);
$i++;
}
echo “$i rows added”;

fclose($f); ;

از این لحظه به بعد یک کوئری کافی بود که نشون بده که چه آی پی(IP)هایی بیشترین کال رو داشتن و چه آی پی‌هایی بیشترین ترانسفر رو داشتن… دو کوئری به این شکل اجرا کردم:

SELECT count( `ip` ) , `ip`, sum( `bytes` )
FROM `logs`
GROUP BY `ip`
ORDER BY `count( ip )` DESC

SELECT count(` ip` ) , `ip`, sum( `bytes` )
FROM `logs`
GROUP BY `ip`
ORDER BY `sum( bytes )` DESC

بالاترین نتیجه‌ی هر دو کوئری مربوط به یک آی پی بود: ۲۰۹/۱۶۰/۳۳/۹۵ که ۱۹۸۷ درخواست که ۴۶۷,۸۴۳,۸۴۶ بایت ترانسفر کرده بود. URLی که درخواست می‌کرد مربوط به صفحه‌ی syndication.php بود که خروجی RSS فروم مای بی بی بود. در واقع خودش رو به شکل یک فیدفچر درآورده بود. برنامه نویس‌ها می‌دونن که معمولاً این جور صفحات که اطلاعات کلی رو می‌دن و مرتباً هم آپدیت می‌شن بلحاظ محاسباتی (کوئری‌ها) بار زیادی روی سرور می‌ذارن.

کافی بود این آی پی رو بلاک کنیم و نفس راحتی بکشیم. متاسفانه در همین برهه، هاست مستر، سایت رو ساسپند(Suspend) کرده بود و من دسترسی‌ای به سی پانل سایت نداشتم. ولی خوب با پیگیری‌ها، سایت رو از ساسپنشن در آوردیم و آی پی رو بلاک کردیم. قبلاً هم روی گزاره به همچین مشکلی برخورده بودیم و ۱۴ گیگا بایت در ماه ترانسفر داشتیم که دسته گل یک آی پی چینی بود، ولی این بار یک آی پی امریکایی اینکار رو کرد. اجرشون با آقا Bill Gates ! (چه بی ربط!)

این پست شاید چندان اطلاعات تکنیکی‌ای نداشته باشه ولی برای وب مسترهای تازه کار شاید بکار بیاد تا بخوان از این کدها ایده بگیرن و مراقبت بیشتری از وب سایت‌هاشون بکنن.

آقای مدیر عامل: خوب اون یکی پروژه‌ی دیگه‌ای که می‌خواستیم با دوستان کار بکنیم چی بود قضیه‌اش… یه توضیحی می‌دین؟
نفر اول شرکت: بله این یه پروژه‌ی عالی برای ردگیری بهره‌وری پروژه‌ها و وظایف داخل سازمانی شما خواهد بود که با تعریف استیت‌هایی (State) که یک پروژه یا وظیفه‌ی سازمانی در ارگان شما می‌تونه اتخاذ کنه، می‌تونین پروژه‌ها رو در هر لحظه ترَک (Track) کنین و تمام لاگهای (Logs) تغییرات استیت، قابل مشاهده هستن و شما می‌تونین با رجوع بهشون میزان بهره‌وری هر پروژه و هر کارفرما و یا بخش‌های کاری ارگانتون رو از طریقش استخراج کنین.
مدیر فنی مدیرعامل: آقا فرض کنین این پروژه‌هایی که داریم رو می‌خوایم ببینیم کدومشون در چه وضعیتیه، می‌ریم تو این نرم افزار و می‌بینیم…
آقای مدیر عامل: خوب اینا رو که با این A4 هایی که به این دیوار زدیم هم می‌تونیم ببینیم که؟
نفر دوم شرکت: خب ببینید، شما الان سه چهار تا پروژه دارید، ان‌شاءالله مدتی که گذشت یه سری پروژه‌ها آرشیوی می‌شن، پروژه‌هایی که در آنِ واحد باهاشون درگیر خواهید بود بیشتر می‌شه و بالطبع نیازتون رو دیگه این دیوار برطرف نمی‌کنه!
آقای مدیر عامل: آهان… با این تفاصیل، اون‌جوری که من متوجه شدم، ما در واقع این پروژه‌هامون مث این می‌مونه که رو این دیوار دون بپاشیم، بعد تو نرم افزار شما اسم اون دونه رو که بزنیم، نشونش می‌ده که کجاس دیگه؟
نفر دوم شرکت: احسنت! دقیقاً!
و در اینجا ما فکر کردیم که با رئیس صنف کفتربازان روبرو هستیم!

قابل ذکر هست که مدیر عامل شرکت مذکور، حتی مدت مدیدی شهرداری یکی از مناطق تهران رو در تصدی خودشون داشتن و فوق لیسانس مدیریت هم داشتن!

ما برای سایتشون یک WordPress رو به شکل تقریباً گسترده‌ای کاستمایز (Costomize) کردیم و کلی هم خرده فرمایشات بعد از پیاده سازیشون رو به پروژه تحمیل کردیم!

اگر رودی بود در تو شنا می‌کردم
اگر خانه‌ای بودی در تو می‌ماندم
اگر واعظی بودی، شروع به تغییر می‌کردم…

گهگاه می‌گویم سرنوشت
ولی انتخاب‌هایی که کردیم
همیشه حقیقی‌تر به نظر آمدند
انتخاب تو برای عشق من
انتخاب من برای عشق تو…

اگر زندانی باشم، آزادم می‌کنی
اگر تلفن باشم، تمام روز زنگ می‌زنی‌ام
اگر درد بکشم، می‌دانم، لالایی می‌خوانی‌ام…

گه‌گاه می‌گویم سرنوشت
ولی انتخاب‌هایی که کردیم
همیشه حقیقی‌تر به نظر آمدند
انتخاب تو برای عشق من
انتخاب من برای عشق تو…

اگر گرسنه باشم، سیرم می‌کنی
اگر در ظلمت باشم، به سوی نورم می‌بری
اگر کتابی باشم، می‌دانم که شب‌هایت می‌خوانی‌ام

اگر کابوی بودی، تعقیبت می‌کردم
اگر تخته‌ای بودی، به دیوارم می‌زدم
اگر قایقی بودی، تا کرانه می‌راندمت…
اگر قایقی بودی، تا کرانه می‌راندمت…

کلیپ این غزل زیبا…

If you’re a cowboy I would trail you,
If you’re a piece of wood I’d nail you to the floor.
If you’re a sailboat I would sail you to the shore.
If you’re a river I would swim you,
If you’re a house I would live in you all my days.
If you’re a preacher I’d begin to change my ways.

Sometimes I believe in fate,
But the chances we create,
Always seem to ring more true.
You took a chance on loving me,
I took a chance on loving you.

If I was in jail I know you’d spring me
If I was a telephone you’d ring me all day long
If was in pain I know you’d sing me soothing songs.

Sometimes I believe in fate,
But the chances we create,
Always seem to ring more true.
You took a chance on loving me,
I took a chance on loving you.

If I was hungry you would feed me
If I was in darkness you would lead me to the light
If I was a book I know you’d read me every night

If you’re a cowboy I would trail you,
If you’re a piece of wood I’d nail you to the floor.
If you’re a sailboat I would sail you to the shore.
If you’re a sailboat I would sail you to the shore

کیتی ملوآ

در این باره بخوانید : محمد علی ابطحی ؛ زهرا اچ بی ؛  قند نوشته ها ؛ گیلاسی

عاشورا ؛ تعزیه ؛ نوحه ؛ عزاداری

* عاشورا در ایران، عراق، پاکستان، لبنان، بحرین، جامائیکا، Trinidad and Tobago و چند کشور دیگر به صورتهای مختلف ولی با مضمون عزا برای حسین برگزار میشود.

[نمایش خودکار]

Man and child

Chelcheragh

Alam

Sine Zani

Little child

Night of Ashura (tasu'a)

Hei`at

Mullah

Drinks and Cakes

chocolate milk

Alam

Alam

Kheime

Candles

sheep

Ali Asghar

Mourning crowd

Sine Zani & Be Sar Zani

Hand over a hand

Namaz e Ashura

امروز صبح یه دعوای کوچولو کردیم. همین. بعدشم کلی تلفن بازی کردیم و خوب بودیم…

امروز، بالاخره عشق ما هم، هشت سالش تموم شد. حالا می‌تونین فحش بدین به این تیتر زدنم شش سال پیش ما تو یه همچین روزی به هم قولای پر و پیمونی دادیم… از علفای فلکه‌ای که توش می‌رفتیم خلوت می‌کردیم، حلقه رد و بدل کردیم. کلی همون حلقه بعدش سوتی شد جمعه بود و عید فطرم بود. من برای فروغ گل خریده بودم ولی تو پلاستیک بود که نبینه… بعد که حرف خوبا رو زدیم من گل رو دادم و کلی بچه‌م ذوق کرد. ولی نامرد یاد گرفت دفعه‌ی بعدی که گل گرفته بودم زودی رفت سراغش چه روز خوبی بود. فلکه ساکت و خلوت بود برعکس روزای دیگه مسئول آبیاری و “اینا”ی فلکه هی سرک نمی‌کشید. به سختی تاکسی گیرمون اومد. وای یادم به اون سری افتاد که از فلکه می‌خواستیم بیایم لبه‌ی خیابون یه تریلی ۱۸ چرخم داشت از جاده‌ی کمربندی می‌اومد که بپیچه دور میدون. فروغ همینجوری شاد و شنگول Keep going می‌کرد من با خودم گفتم بابا این تریلی که فقط کله نداره دمبشم هست. کله‌ش ازت رد شد که تموم نیست، باید اون دمبش که می‌آد طرفت رو هم رد کنی، فروغ چرا همین‌جوری داره می‌ره؟! خلاصه هر چی که شد حاضرم قسم بخورم که انگشتم خورد به یه تیکه‌هایی از دمب ۱۸ چرخ! زهره ترک شدم گفتم دخمل بیچاره آب هویج شد! بگذریم. تاکسی سخت گیرمون اومد. آخ اینو گفتم بذارین بگم از اون وقتایی که هنوز هم‌قد هم بودیم یه سری وقتی از فلکه بیرون می‌اومدیم فروغ گفت ببین شونه به شونه‌ایم (با آهنگ شعر “جان مریم”)؛ چقدر از اون فلکه خاطره‌های ناب داریم… بهار نارنجا. اون فسقلی لاتیا که خواستن گیر بدن بهمون من مخشون رو زدم کلی هم حال کردن باهامون. و کلی خاطره‌ی دیگه… بازم بگذریم…رسوندمش دم خونه‌ی مامان بزرگش اینا، راننده برگشت که کرایه رو حساب کنیم حلقه علفیا رو دید تو انگشتمون =)) ما رو میگی اومدیم بیرون غش غش یه طرف سرخ و سفید یه طرف…

چه روزای خوبی بود… چه روزای خوبی هست… خدایا روزای خوب رو از ما نگیر :*

P.S : شش سال پیش بود، ولی دو سالی هم پیشترش با هم بودیم. خودم جمع بلدم