เนื้อหารายการก็เทพมาก มีสองช่วงใหญ่ ZStreet ดูแลรักษารถ กะ Z(something) ดูแลความงาม

ช่วงดูแลรักษารถ พิธีกรก็พาไปคุยกับช่างที่ศูนย์อีซูซุ พูดถึงวิธีการเลือกซื้อรถ ตบว่าซื้อรถต้องดูว่าตอนขายขายได้ราคาไหมด้วย แล้วก็จบช่วง ตัดเข้าโฆษณา .. แหงฮะ เป็นโฆษณาอีซูซุ

เข้าช่วงสอง พิธีกรอีกชุด พาไปคุยกับหมอของนิติพลคลีนิก พูดถึงเทคนิคการลดเซลลูไลต์ด้วยแก๊สอะไรสักอย่าง แล้วก็จบช่วง ตัดเข้าโฆษณา .. ฮะ โฆษณานิติพลคลีนิก ตามด้วยโฆษณา CSR โครงการน้ำสะอาดของอีซูซุ

จากนั้นก็เป็นช่วงข่าวอัปเดต เป็นข่าวเจนี่ร้องเพลงให้กับเครื่องสำอางค์ยี่ห้อจำไม่ได้ และข่าวกิจกรรมของเชฟโรเลต

จบแล้ว หมดแค่นี้ ขึ้นเครดิตตอนท้าย ที่ปรึกษารายการเป็นพลโทนายแพทย์มงคล ดูนามสกุลไม่ทัน

สาระประโยชน์เพียบครับ “ทีวีบริการสาธารณะ” ของไทย เราจะได้ดูแบบนี้นี่แหละในทีวีดิจิทัล ดูกันไปอีก 15 ปีครับ แหม่ กว่าเขาจะจัดสรรใบอนุญาตกันใหม่

ททบ.5 นี่มันททบ.5 จริงๆ ครับ

กระทรวงไอซีที ได้มอบหมายให้สำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ (สพธอ.) ร่างแก้ไขพ.ร.บ.ว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ. 2550 มีหลายเรื่องที่แก้แล้วน่าจะดีขึ้น หลายเรื่องที่น่าห่วงว่าจะแย่ลง และมีบางเรื่องเพิ่มเติมขึ้นมาเดิม ฉบับปัจจุบันยังไม่มี

เรื่องที่ดีคือ มีการตัดมาตรา/ปรับภาษาให้สการนำพ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ไปฟ้องหมิ่นประมาทออนไลน์มีโอกาสน้อยลง (คือให้ไปใช้กฎหมายอาญาที่มีอยู่แล้ว ซึ่งมีความรัดกุมมากกว่า)

เรื่องที่น่าห่วงคือ ขยายเวลาการเก็บ log file และอนุญาตให้เก็บแบบไม่มีกำหนดระยะเวลาได้ ซึ่งตรงนี้ในฝั่งผู้ให้บริการก็น่าจะมีภาระมากขึ้น สำหรับผู้ใช้ก็น่าเป็นห่วงเรื่องความเป็นส่วนตัว ข้อมูลส่วนบุคคลจะถูกเอาไปใช้ยังไงบ้าง ใครจะเข้าถึงได้มั่ง

เรื่องที่เพิ่มเข้ามาคือการกำหนดให้การทำสำเนาข้อมูลโดยไม่ได้รับอนุญาต เป็นความผิด ซึ่งความตั้งใจน่าจะเป็นเรื่อง การจารกรรมข้อมูล ซึ่งก็ต้องมีมาตรการลงโทษ แต่ภาษาที่ใช้ในร่างปัจจุบันอาจจะยังไม่ชัดเจนพอ อาจจะถูกเอาไปใช้ฟ้องในเรื่องอื่นได้ เช่นการไม่ทำตามสัญญาการใช้บริการออนไลน์ ไปทำสำเนาข้อมูลบางอย่างมา อาจจะถูกถือว่าเป็นการจารกรรมข้อมูลได้ ซึ่งตรงนี้น่าจะมีปัญหา เพราะกำลังจะทำให้ความผิดทางสัญญา (ซึ่งเป็นเรื่องระหว่างบุคคลกับบุคคล) กลายเป็นความผิดทางอาญา (ความผิดต่อสาธารณะ) ตรงนี้ไม่ได้จะบอกว่าการผิดสัญญาไม่ควรเป็นความผิด แต่จะบอกว่าถ้ามันผิดสัญญา ก็ไปฟ้องกันเอง ไม่ควรต้องเป็นภาระของรัฐที่จะเอาทรัพยากรสาธารณะ (งบประมาณ/ภาษี/คน) มาจัดการ

นอกจากนี้ยังมีเรื่องรูปโป๊ ซึ่งก็ไม่ชัดเจนว่าทำไมต้องใส่มาในพ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ ใช้กฎหมายอาญาที่มีอยู่แล้วไม่ได้หรือยังไง คือถ้าบอกว่ารูปโป๊มีออนไลน์ด้วย ต้องใส่มาในกฎหมายคอมพิวเตอร์ หลอกเงินมีออนไลน์ด้วย ต้องใส่อีก การพนันออนไลน์ก็มี หมิ่นประมาทออนไลน์ก็มี ทุกสิ่งอย่างที่ทำออนไลน์ได้ (ซึ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทุกวัน) ต้องเอามาใส่ในกฎหมายคอมพิวเตอร์ ก็น่ากลัวว่าพ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ของเราจะยาวเหยียด เพราะแทบจะต้องเอากฎหมายทุกฉบับมายัดลงไปในนี้

ในส่วนภาระและความผิดของผู้ให้บริการ มีความเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ “ดีขึ้น” แต่ก็ยังไม่ดีเสียทีเดียว คือแม้จะมีการพูดถึงมาตรการ “notice and take down” (ถ้ามีการแจ้งมา ผู้ให้บริการก็จะพิจารณาลบออก) แต่ในตัวร่างพ.ร.บ.ฯ ก็ยังมีคำว่า “ควรจะรู้” ซึ่งตรงนี้ก็ไม่ชัดเจนว่า อะไรคือควรจะรู้ หรือเอาจริงๆ คือ ผู้ให้บริการจะรู้ได้ยังไง พอเป็นแบบนี้ เรื่องกระบวนการ notice and take down ที่เพิ่มเข้ามาก็ไม่มีประโยชน์อะไร เพราะมันจะถูกใช้หรือไม่ใช้ก็ได้

และก็ต้องโน๊ตไว้ด้วยว่ากลไก notice and take down นั้น ไม่ได้ออกแบบมาสำหรับเนื้อหา “เทาๆ” หรือเรื่องที่ต้องใช้ดุลยพินิจ อย่าง “ความมั่นคง” “ศีลธรรม” หรือ “ความสงบเรียบร้อยของประชาชน”

notice and take down ถูกออกแบบมาสำหรับเนื้อหาที่เห็นได้ชัดเจนและทันทีว่า น่าจะผิดกฎหมาย เช่น ละเมิดลิขสิทธิ์เพลง ขายยาโดยไม่มีใบอนุญาต ขายของต้องห้ามที่มีการประกาศแล้ว หรือเผยแพร่ข้อมูลส่วนบุคคลที่โดยปกติไม่น่าจะเปิดเผย — ส่วนเรื่องการเผยแพร่โทรจัน มัลแวร์ ไวรัส อันนี้เป็นเรื่อง computer emergency/incident response ใช้อีกกลไกนึงต่างหาก

แต่ในการพูดคุยเรื่องร่างพ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ช่วงที่ผ่านมา ดูเหมือนจะใช้คำว่า notice and takedown สำหรับเนื้อหาทุกประเภท แถมยังเอาไปปนกับ emergency response อีก เลยไม่แน่ใจว่าสุดท้ายจะออกมาเป็นยังไง จะใช้ได้อย่างที่หวังไหม

โน๊ตเพิ่มคือ notice and take down ควรจะถูกนับเป็นมาตรการขั้นสูงสุดที่ยอมให้มีได้ ก่อนจะไปถึงการใช้กลไกศาล สำหรับการกำกับดูแลเนื้อหา คือมาตรการนี้ในตัวมันเอง คือการยอมให้เอกชนมีอำนาจคล้ายๆ ศาลในการตัดสินถูกผิด-และการตัดสินใจนั้นจะริดรอนสิทธิพลเมืองบางอย่าง ดังนั้นมันเป็นเรื่องที่ประเทศอย่างแคนาดายังไม่ยอมรับให้มีด้วยซ้ำ เพราะมันเป็นการใช้อำนาจที่ตรวจสอบได้ยาก (กฎหมายลิขสิทธิ์ของแคนาดาใช้ระบบ “notice and notice”)

แต่ดูเหมือนว่าที่เราคุยๆ กันที่ผ่านมา เหมือนจะยก notice and take down เอาไว้เป็นมาตรการขั้นต่ำสุดที่ผู้ให้บริการต้องทำ ไม่ทำแล้วจะมีความผิด (จริงๆ แล้วผู้ให้บริการควรจะมีสิทธิในการปฏิเสธในการทำตามคำขอด้วย เพราะ notice ในตัวมันเองยังไม่ได้เป็นการตัดสินชี้ถูกผิด ยังไม่ใช่คำสั่งศาลที่ผ่านกระบวนการพิจารณาตรวจสอบแล้ว)

มีหลายเรื่องที่น่าสนใจ ก็ชวนกันไปคุยครับ เสาร์ 11 พ.ค. นี้ ชวนๆ เพื่อนที่สนใจไปแชร์กันครับ จะมีคนมาคอมเมนต์ในสี่ประเด็น (ความผิดต่อระบบคอมพิวเตอร์, ความผิดเกี่ยวกับเนื้อหาออนไลน์, ภาระความรับผิดของผู้ให้บริการ, และอำนาจเจ้าหน้าที่ในการดำเนินคดีอาญา — ดูรายละเอียดที่นี่) แน่นอนว่าคนเหล่านี้พูดไม่ได้ครอบคุลมทุกเรื่องในร่างพ.ร.บ. งั้นก็เลยชวนครับ ว่าอาจจะมีใครถนัดเรื่องอื่นๆ ด้วย หรือเสริมประเด็นพวกนั้นจากมุมอื่น ช่วยๆ กัน

ลงทะเบียนที่ http://bit.ly/cca2013hearing

—-

สัมมนาระดมความเห็นต่อ “ร่างพ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ ฉบับสำนักงานพัฒนาธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ 2556″

วันเวลา: เสาร์ 11 พฤษภาคม 2556 12:30-17:00
สถานที่: โรงแรม S31 ซอยสุขุมวิท 31 [แผนที่]

[ลงทะเบียนเข้าร่วม] [Facebook event]

นี่อีกเคส Felix Cooper Robinson อายุ 19 ปีจากไบรตัน มาเที่ยวเมืองไทยหลังเรียนจบ ตายในอุบัติเหตุรถทัวร์ เมื่อ 11 พ.ค. 2553

แต่อันนี้ไม่ใช่ว่าถนนเมืองไทยห่วย หรือระบบขนส่งเราแย่นะครับ
คือฝรั่งเขาไม่มีความรู้เกี่ยวกับเมืองไทย เมืองไทยเรานั้นไม่เหมือนใครในโลก
เราต้องให้การศึกษาเขาครับ เขาจะได้อยู่กับระบบอันเป็นเอกลักษณ์ของเราได้

หน้าที่ตรงนี้ไม่ใช่ของกระทรวงคมนาคมหรือกรมขนส่งทางบก
แต่เป็นหน้าที่ของกระทรวงการต่างประเทศ กรมประชาสัมพันธ์ และการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทยครับ
ต้องเร่งประชาสัมพันธ์ภาพลักษณ์ของเรา ว่าเมืองไทยเป็นแบบนี้ และคนไทยมีความสุขดีกับระบบแบบนี้

ไอ้จะมาเรียกร้องหาความยุติธรรมตามมาตรฐานตะวันตก ฟ้องศาล ทำแคมเปญเรียกร้องให้ปรับปรุง ฯลฯ อะไรแบบคุณแม่ชาวฝรั่งคนนี้ทำ ไม่เข้าท่าครับ
จะอยู่เมืองไทยก็ต้องเข้าใจวัฒนธรรมแบบไทยๆ ครับ

ไม่งั้นก็ออกไปจากประเทศนี้ครับ ง่ายๆ

RIP

“ผมอยากขยายความหลักการทำงานนิดหนึ่ง สสารทุกอย่างในโลกมนุษย์ จะมีสนามแม่เหล็กของมัน ซึ่งจะแตกต่างกัน หลักการของการใช้เครื่อง GT200 ก็คือ เราจะตรวจหาอะไร เราก็เอาสารชนิดนั้นมาทำเป็นเซ็นเซอร์การ์ดแล้วใส่เข้าไปในนี้ ซึ่งก็จะมีสนามแม่เหล็กเกิดขึ้น สมมติว่าเราใส่เรื่องของยาเสพติด ยาไอซ์เข้าไป เมื่อเครื่องทำงานก็จะไปตรงกับยาไอซ์ ซึ่งอยู่ในภูมิประเทศที่เรากำลังหา เนื่องจากมีสนามแม่เหล็กที่ตรงกัน ตัวเสาสัญญาณจะเบนไปหา”

– พ.อ.สรรเสริญ แก้วกำเนิด โฆษกกองทัพบก
ให้สัมภาษณ์เรื่อง GT200 ในรายการ “เรื่องเด่นเย็นนี้” ทางสถานีโทรทัศน์ช่อง 3 เมื่อปี 2553

24 เม.ย. 2556: ศาลอังกฤษตัดสินให้นักธุรกิจขาย GT200 มีความผิดฐานต้มตุ๋น

เพลงแรกจาก เกรียนฟิคชัน เพลงหลังจาก Home ทั้งสองเพลงเล่นและร้องโดย เสือโคร่ง มีมะเดี่ยวเขียนเนื้อร้องด้วยทั้งสองเพลง

หนังอีกเรื่องที่เพลงประกอบเพราะ คือ Final Score

พออายุเยอะ ก็นึกถึงช่วงมัธยมน่ะครับ :p

ครุฑมีเสรีภาพในการจะบินไปไหนมาไหนได้ตลอดเวลา เพียงแต่ว่า ถ้าพระนารายณ์อยากจะไปไหนมาไหนมั่ง ครุฑต้องแบกพระนารายณ์ไปน่ะครับ

ก็เหมาะกับการเป็นสัญลักษณ์แทน “เสรีภาพ” แบบไทยๆ นะครับ เราทำได้ทุกอย่าง พูดได้ทุกเรื่อง ขอให้รามาอยู่เหนือหัวก็พอ

ตำรวจให้คำแนะนำว่า เข้าใจว่าผู้ค้าหาบเร่รายย่อยจำเป็นต้องมีเงินลงทุน และกู้ในระบบลำบาก แต่การกู้นอกระบบมีความเสี่ยง ทวงโหดๆ ถึงชีวิตก็มี อย่ากู้เลยนะ

ก็แฟร์ ในฐานะคำแนะนำจากตำรวจ แต่ข่าว 7 สีก็ไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่าเอาคำตำรวจมาพูดซ้ำ ไม่ได้พูดไปต่อว่า แล้วจะแก้ปัญหายังไง นอกจากไล่จับคนปล่อยกู้และปรามไม่ให้คนไปกู้ ซึ่งยังไงก็ไม่สำเร็จ เพราะความต้องการกู้มันก็ไม่ได้หายไปไหน คนมันต้องทำมาหากิน

ข่าวไม่ได้พูดถึงนโยบายปล่อยกู้รายย่อยของรัฐ (ซึ่งมีสินเชื่อโครงการธนาคารประชาชน มาตั้งแต่สมัยทักษิณ สมัยอภิสิทธิ์ก็มีโครงการสินเชื่อเข้มแข็ง หรือตอนนี้ก็มีของธนาคารอิสลาม รวมทั้งโครงการธนาคารประชาชนก็กลับมาใหม่) ไม่ว่าจะพูดถึงมันในเชิงประชาสัมพันธ์ว่า มีโครงการนี้อยู่นะ เชิญชวนไปใช้บริการ หรือพูดถึงมันในเชิงวิพากษ์ว่า ไม่ประสบความสำเร็จอย่างไร ทำไมหาบเร่ยังไปกู้นอกระบบอยู่อีก

เราดูข่าวแล้วเราก็รู้แค่ว่า เจ้าหน้าที่รัฐทำอะไรบางอย่างแล้วนะ และสื่อก็สนใจไปทำข่าวแล้วนะ แต่เราก็ไม่ได้รู้อะไรมากไปกว่านั้น ไม่รู้ว่าชีวิตเราจะดีขึ้นได้ยังไง

—-
โพสต์ครั้งแรกที่เฟซบุ๊ก Art Bact’

software localization ไม่ใช่แค่การแปลซอฟต์แวร์ให้ใช้ภาษาถิ่น แต่ต้องปรับให้เข้ากะท้องถิ่น (locale) ด้วย

เช่น มาตรฐานเข้ารหัสและจัดเก็บตัวอักษร (ยูนิโค้ด สมอ. ASCII JIS)

การจัดเรียงลำดับข้อมูล (เอาอะไรมาก่อนหลัง พยัญชนะ สระ วรรณยุกต์ ตัวไหนสำคัญกว่าตอนเรียง)

ระบบปฏิทิน (ศักราช การนับวันแรกของสัปดาห์ วิธีเรียกวัน การเขียนวันที่เอาวันหรือเดือนมาก่อน วันหยุดประจำปี เวลา 24 ชั่วโมงหรือ am/pm เขตเวลา ปรับเวลาออมแสงเมื่อใด)

ระบบจำนวนและระบบนับ (เลขไทย เลขอารบิค การออกเสียงจำนวน “211 -> สองร้อยสิบเอ็ด” การรันเลขรายการ “๑) ๑.๑) ๑.๑.ก)” เครื่องหมายบอกหลัก “1,000.00 vs 1.000,00″)

หน่วยชั่งตวงวัด (อิมพีเรียลหรือเมตริก ใช้กระดาษแบบ Letter หรือ A4) หน่วยเงิน (บาท-สตางค์ ดอลลาร์-เซนต์)

รูปแบบการเขียนชื่อ คำนำหน้า ที่อยู่ ไปรษณีย์ เลขหมายโทรศัพท์

เครื่องหมาย สัญลักษณ์พื้นฐาน สี (ถูก-ผิด ใช่-ไม่ใช่ O X / อัญประกาศเปิดปิด) และอีกมาก

บางเรื่องเป็นเรื่องที่สามารถทำได้เลย ไม่ต้องเข้าไปแก้ไขตัวโปรแกรม แต่บางเรื่องก็จำเป็นต้องไปปรับโปรแกรมให้มันรองรับเสียก่อน

เมื่อก่อนโปรแกรมจำนวนมากถูกออกแบบมาโดยไม่คำนึงถึงการทำตลาดในวัฒนธรรมอื่นๆ ทำให้ยากที่จะปรับ บางทีก็ต้องแงะงัด เสียเวลามากและไม่ยั่งยืน เพราะพอโปรแกรมออกเวอร์ชันใหม่ ก็ต้องมาแงะงัดกันอีกรอบ

การทำให้ซอฟต์แวร์สามารถทำ localization ได้สะดวก เรียกว่าการทำ internationalization หรือ i18n เป็นการเตรียมความพร้อมให้ซอฟต์แวร์ไม่ “taken for granted” เหมารวมไปว่าสิ่งคุ้นชินทางวัฒนธรรมของโปรแกรมเมอร์นั้น คนอื่นๆ ในโลกจะใช้แบบนั้นไปด้วย

โปรแกรมรุ่นใหม่ๆ ในช่วงสิบปีที่ผ่านมา ออกแบบมาโดยคำนึงถึงเรื่องนี้มากขึ้น ส่วนหนึ่งก็ต้องขอบคุณภาษาโปรแกรม เครื่องมือพัฒนา และระบบปฏิบัติการรุ่นใหม่ๆ ที่ทำให้การเขียนโปรแกรมแบบ i18n สะดวกขึ้น ซึ่งก็ทำให้ทำ L10n ได้ง่ายตามไปด้วย

ในเมืองไทย คนที่ทำเรื่องนี้มานานก็เช่น @theppitak @htk999 @untsamphan @pruet @nanusorn ทำมาตั้งแต่สมัยบุกเบิก ยังไม่มีมาตรฐานสากลเรื่องนี้มากนัก ต้องทำโครงสร้างพื้นฐานขึ้นเองเลย คนเหล่านี้จำนวนมากมีความสัมพันธ์ในทางหนึ่งทางใดกับ NECTEC

อีกรุ่นถัดมาก็เป็น @markpeak @veer66 @kengggg @pittaya ฯลฯ ที่ทำบนฐานของซอฟต์แวร์ที่ออกแบบเรื่อง i18n มาไว้ค่อนข้างดีแล้ว และมาตรฐานอุตสาหกรรมหลายอย่างในเรื่องนี้ก็นิ่งแล้ว

จริงๆ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องซอฟต์แวร์อะไรให้ยุ่งยาก เฉพาะการแปลข้อความปกติ ในวิธีคิดแบบ L10n ก็ควรจะแปลแบบปรับเข้าถิ่น ให้สามารถสื่อความความหมายที่ต้องการไปสู่วัฒนธรรมนั้นๆ ได้ ไม่จำเป็นต้องแปลแบบตามอักษร

ภาพนี้เอามาจากเว็บไซต์ไมโครซอฟท์ ที่ชวนคนให้ไปใช้ SkyDrive อย่าใช้ Dropbox เลย

จะเห็นว่า เป็นการแปลแบบรักษาต้นฉบับไว้ดีมาก แต่มันไม่ลงตัวเท่าไหร่กับถิ่นไทย หน่วยเงินยังเป็นดอลลาร์ และพอแปลงตัวเลขมาเป็นบาทก็ร่วม 300 ซึ่งก็ไม่เมกเซนซ์กับราคาข้าวกลางวันในเมืองไทย (ที่สามร้อยบาทนี่คือค่าแรงขั้นต่ำ :p)

กะจะแค่แคปมาให้ดูเล่นๆ ดันเขียนซะยืดยาว ถือว่าแชร์กันละกัน

เรื่อง “taken for granted” เหมาว่าคนอื่นก็คงคิดเหมือนเรา ทำแบบเรานี่แหละ และเรียกร้องให้ผู้ใช้ปรับตัวให้เข้ากับ “ผลิตภัณฑ์” ที่เราออกแบบ เป็นเรื่องที่เห็นกันทั่วไป ไม่เฉพาะในวงการซอฟต์แวร์

—-
โพสต์ครั้งแรกที่เฟซบุ๊ก Art Bact’

Priority seat
For people who are disabled, pregnant or less able to stand

ผมชอบคำหลังสุด คือผมก็ไม่พิการ ไม่มีทางท้อง แต่บางวันก็ยืนไม่ค่อยไหว และน่าจะอ่อนแอกว่าคนแก่บางคนซะอีก ก็อยากนั่งบ้างอ่ะนะ “less able to stand” มันก็ครอบคลุมมาถึงผมได้บ้าง

ก็รู้สึกว่าเป็นการใช้คำที่ไม่เลือกปฏิบัติกับคนอ่อนแอชั่วครั้งชั่วคราวดี

ภาพถ่ายโดย Leo Reynolds สัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์แบบแสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน 2.0 (CC by-nc-sa)

การไม่เลือกปฏิบัติต่อแรงงาน

• ตอน 1: การไม่เลือกปฏิบัติคืออะไร และมีผลดีต่อนายจ้างอย่างไร
• ตอน 2: กรณีศึกษาฝ่ายเภสัชภัณฑ์บริษัท Miles Inc.
• ตอน 3: การปฏิวัติพนักงานผมสีดอกเลาที่บริษัท B&Q
• ตอน 4: การส่งเสริมความก้าวหน้าแก่แรงงานหญิง

การเลิกจ้างแรงงานที่เป็นธรรมในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจ

• ตอน 1: กรณีศึกษาบริษัท Levi Strauss
• ตอน 2: “แผนการโนอาห์” สร้างแรงงานสู่ผู้ประกอบการ
• ตอน 3: ดูพวกเขากระทำกับแรงงาน เมื่อธุรกิจ dotcom ล่มสลาย
• ตอน 4: มาตรฐานแรงงานระหว่างประเทศกับการเลิกจ้างงาน