Hüseyin Karabey, Kadir İnanır’ın hayatını konu alan bir belgesel çekme hazırlığında. Henüz projenin çok başlarında olduğunu söyleyen Karabey, belgeselin en az 1 yıl sonunda izleyiciyle buluşabileceğini ifade etti.

Daha çok bir dokü-drama olacak yapımın görsel ve yazılı materyallerinin tamamı Kadir İnanır’ın kişisel arşivinden sağlanacak. İnanır’ın hayatını filme almaktan dolayı büyük heyecan içinde olan Karabey, aslında türk sinemasının belli bir dönemine bu arşiv sayesinde tanıklık edecek olmaktan dolayı da heyecan duyuyor.

Şimdilik projenin formu tam bir netlik kazanmamış olsa da Kadir İnanır için cast yapılmayacağı, projede kendisinin yer alacağı bilgisi hemen hemen kesin gibi.

Bizi de meraklandıran yapım hakkında Hüseyin Karabey cephesinden gelen haberleri sizler için Bakınız’da paylaşmaya devam edeceğiz.

Kurt Sutter’ın The Shield’dan sonra yeni bir TV fenomenine imza attığı “Sons Of Anarchy”, 7 eylül’de “So…” isimli bölümle başlıyor. Yeni sezon önincelemelerimize bu önemli diziyle başlayalım dedik.

NELER OLACAK?: Jax, kaçırılan oğlunu bulmak için uğraşacak, yolu İrlanda’ya düşecek. Gemma’nın babası ortaya çıkacak. Jax ve Clay aralarındaki sorunları unutup zor zamanlarda ittifak yapacak. Yeni sezonda ilerleyen bölümlerde Samcro çetesinin tarihiyle de ilgili gerçekleri öğreneceğiz. Özel bir gösterimle sezonun ilk üç bölümünü izleme şansı bulan eleştirmenler “çok güçlü” bir sezonla karşı karşıya olduğumuzu söylüyor.

YENİ GELİŞMELER/OYUNCULAR: Yeni sezonda ikinci sezonda olduğu gibi yine mükemmel bir “konuk oyuncu” kadrosuyla karşılaşacağız. Titus Welliver, Hal Holbrook ve Paula Malcomson gibi TV tarihinin önemli oyuncuları sezonun büyük bölümünde yer alacaklar. Kurt Sutter’ı arayarak dizide rol almak istediğini belirten ünlü yazar Stephen King, 3-4 bölümde konuk oyuncu olacak. Sutter’ın eski dizisi Shield’ın yıldızı Michael Chiklis’in de dizide rol alması bekleniyor. Ayrıca Shield’da Curtis Lemansky’yi oynayan Kenny Johnson da dizide 7-8 bölümde rol alacak.

AÇIKLAMALAR:
Charlie Hunham (Jax): Sezonun en önemli olayı doğal olarak oğlum Abel’in kaçırılması olacak. Bu yüzden Clay Morrow ile aramızda ikinci sezon boyunca süren çekişme rafa kalkacak. Yeni sezonda İrlanda’da geçen bölümler de olacak. Oğlumun peşinden her türlü riski alarak gideceğim.

Katey Sagal (Gemma Teller Morrow): Eşim Kurt Sutter’ın dizinin yaratıcısı olması benim işimi çok kolaylaştırdı. Onun nelerden etkilendiğini, Shakespeare’i işin içine nasıl kattığına tanık oldum. Bu yüzden benim için dizide oynamak çok rahat. Yeni sezonda Gemma aileden ayrılmanın doğru bir yol olduğuna karar verdi ve kaçak hayatı yaşamaya başladı. Ancak bütün hayatını ailesine adayan biri olarak bu kararının yanlış olduğunu çabuk anlayacak ve acı çekmeye başlayacak. Bu sezon Hal Halbrook babamı oynayacak. Onunla çalışmak hem gurur verici, hem de çok eğlenceli.

Kurt Sutter (Yapımcı/Otto): Kendimi çok şanslı hissediyorum. Çok büyük oyuncularla çalışıyorum. Yeni sezondan önce hepsiyle teker teker oturup konuştum. Kafamdakilerin, onların kafalarındakiyle aynı olduğunu görmek beni çok sevindirdi.

Ron Perlman (Clarence “Clay” Morrow): Dizinin başarısı doğal olarak Kurt Sutter’ın hikayeyi ele alış tarzıyla alakalı… Kurt, çok iyi bir yazar… Samcro’nun hikayesi üçüncü sezonda daha da karışacak. Sutter’ın olayları birbirine bağlamadaki başarısına üçüncü sezonda da tanık olacağız.

Kim Coates: (Alex Tig Trager): Tig üzerindeki büyük ağırlığı ikinci sezonda attı ama dengesini sağlaması kolay olmayacak. Üçüncü sezon Tig için bol bol alkol, şiddet ve cinayetle geçecek.

Filmlerin ilk sahnelerinin yönetmenler tarafından nasıl belirlendiğini hep merak etmişimdir. İlk sahne zordur, çünkü önemlidir.

Inception bir rüyanın içinde başlar. O rüyanın içinde biter. Inception bir gerçek değildir, gerçek olamayacak kadar imkansızdır. Başından sonuna kadar bir rüya olan bu dahiyane filmi, rüyayı izleyiciler olarak biz gördük.

Nolan, her izleyicinin aklına bir düşünce yerleştirdi. Döngüsel zaman kavramını ele alan ilk yönetmen değil, kendisi de daha önceki filmlerinde ve diğer adamlar da döngüselliği ele aldı. Amenabar’ın ‘Aç gözlerini’ filmi hatırladığım bir örnek. Geçtiğimiz günlerde gösterime giren ‘Şüphe’ de öyle. Ama örnek olan bu iki film ve sanırım diğer tüm döngüsel zaman ikilemini yansıtan filmler sadece psikolojik gerilim düzeyinde ve her ne kadar gerçek dışı görünse de tamamen bir hastalık gerçekliğini anlatır.

Ama Inception için farklı şeyler söylenmeli. Çünkü bilinç ve bilincin biçimlendirdiği psikoloji, dış koşulların biçimlendirdiği olarak bilinç birçok türü işe katarak çok zengin bir görsel olarak hazırlanmış. Aksiyon, gerilim, gizem, korku… Rüyaların tüm zenginliğini başarıyla ele alan bir film olarak Inception bu zenginliği artık sıradan imkanları ve olasılıkları aşarak acayip, abuk sabuk hal alan ‘suç’ ile bütünleştirmiştir diyebiliriz. Bu duyduğumuz, okuduğumuz, tanık olduğumuz en uçuk komplo teorilerinin bile akıllara getiremediği mükemmel bir birleşme. Ortaya çıkan aksiyon sahneleri klasik yöntemleri tekrarlasa da olayların en az 4 katlı bir bilinçte (Bizim olduğu varsayılan bilinçte) meydana gelmesine inanmamak elde değil. Karla kaplı bir dağ yamacında, bir eyalet trafiğinde ve bir otelde, birbirinden tamamen farklı koşullarda geçen olayların akışına alakasız bir şekilde bir yük treni, alakasız bir şekilde müteveffa eşin karışması, bilinçaltının münasebetsiz çıkışları olarak izlediğimiz sahnelerin rüya olduğuna inancımızı sağlamlaştırıyor.

Bizim izlediğimiz 1 kat dışındaki diğer 3 katta oluşturulan dünyalar için gerçek ve yansıma kavramlarını oluşturacak kadar sağlam bir psikolojik temele dayanan filmde rüya içinde rüya kadar gerçek içinde gerçek de karşımıza çıkıyor. Bizim izlediğimiz kattaki müteveffa eş diğer katlarda yansımalara dönüşüyor. 3 kattan ikincisinde eyalet trafiği ve miras sahibi işadamını kaçırma planını altüst eden Leonardo’nun bilinçaltı öğesi yük treninin daha alt katlarda bir hatıra olduğu anlaşılıyor. Bilinçaltımızın katları arasında ortaya çıkan her anlaşılmaz arızanın bilinç düzeyinde karşımıza engel olarak çıkması psikolojinin film senaryosuna ne kadar senkronize olarak uyarlandığını ortaya koyuyor. Rüya yılıyla onlarca yıl (50 yıl) geçirilen bilinçaltındaki sahneler, ne gerçek ne de gerçek dışı, rüyaların resmedildiği gerçek üstü öğelerle süslendiğinde Inception’ın gerçeği her haliyle evirip çevirebildiğine ikna oluyoruz. İlk taşınılan ev, eskimiş ve onun hemen yanında sonraki ev, eskimiş ve diğer parçalar hiçbir sahne düzeni kaygısı duyulmaksızın resmedildiğinde hepimiz benzer rüyalarımızı hatırlıyoruz. Her insanın aklındaki ortak sahneler o kadar ‘gerçek’ ki!

Birbirinin rüyasında dolaşan insanların ortak 3 alan yaratabilmesi elbette bir makineyi gerektiriyor ve o makine de filmde var. O makine gerçek hayatta var olur mu bilinmez ama böyle bir imkanı ve yeteneği olan, insanların aklına girip düşüncelerini çalabildiği rüyasını gördüğümüz Leonardo dururken mirasçıyı uyanıkken bir şeylere ikna etmeye çalışmak daha zahmetli olurdu. Fiziksel olarak hiçbir şey harcamadan tamamen bilince girerek çözüm elde etmek, ‘suç’un ya da filmde lanse edildiği şekliyle ‘görev’ bizim alıştığımız komplo teorilerini komik duruma düşürüyor.

Baştan sona Nolan’ın gördüğü ve bizim izlediğimiz rüya olan filmde kendini Amerika’ya affettiren ve çocuklarına kavuşan Leonardo için son ne kadar şaşırtıcı ise bizim için de o kadar sürpriz. Benim kişisel olarak baştan sona rüya iddiasında bulunduğum filmin başka neler olabildiği üzerine çok şey yazılacaktır. Leonardo’ya bir rüya labirenti çizerek yardımcı olan sevimli ve dahi kızın savaşın başarıyla sonuçlanmasında olduğu kadar filmin temel fikrinin de ortaya çıkarılmasında da katkısı olduğunu belirtelim. ‘Gözlerini aç’ filminin sonunda gördüklerimizin tamamının bir şizofrenin aklında olup bittiğini anladığımızda hissettiklerimiz nasıl ‘aman be’ türünden ise Inception’un sonunda karşılaştığımız bilmece de bize sadece o sevimli kızın dairesel-döngüsel labirentini çağrıştırarak ‘Nasıl?’ dedirtiyor. Nasıl mı? Hiçbir şey başlamadı ve hiçbir şey bitmedi. Gerçekte hiçbir şey olmadı. Hepsi birer rüyaydı.

Pixar’ı Disney aldığından beri iptal edilen film sayısındaki artış dikkatlerimizden kaçmıyor. Disney, Pixar’ın uzun süredir üstünde çalıştığı  ”Bataklıkta yaşanan amfibik bir aşk hikayesi” konulu Newt isimli filmi de Disney tarafından yeterince pazarlanabilir bulunmadığı için iptal edilmişti. Filmin eskiz çalışmaları Disney’e olan kızgınlığımızı arttıracak güzellikte… Tüm eskizlere Pixar’ın facebook sayfasından ulaşabilirsiniz…

http://www.facebook.com/DisneyPixar

İzlandalı usta yönetmen Baltasar Kormakur, 2011′de çekeceği Djopi (Derinlik) ile ilgili çalışmalarını sürdürürken eline geçen farklı bir senaryoyu çok beğenince ve özellikle amerikalı yapımcılardan büyük bir destek alınca 3 ay içinde yeni filmini bitirmiş oldu.

Kormakur, hasta kızı için akciğer arayan avukat babanın, Meksika’da yaşadıklarını anlatan “Inhale” isimli filminde sağlam bir oyuncu kadrosuyla çalışma şansı buldu. Başrollerini Dermot Mulroney ve Diane Krüger’in (resim) oynadığı filmde yardımcı rollerde de Sam Shepard, Rosanna Arquette, Vincent Perez ve Jordi Molla gibi önemli oyuncular yer aldı.

Filmin ABD’de 22 Ekim’de vizyona girmesi bekleniyor.

Haberi açınca birden Harvey Keitel fotoğrafını gördüğünüzde şaşırdığınızın farkındayız ama ABD’den gelen haberler son yılların en ilginç oyuncu seçimlerinden birini işaret ediyor.

Diziden ayrılan Steve Carell’ın yerine kimin geleceğini soran medya mensupları dizinin prodüktörü Paul Lieberstein’ın kafasındaki ismin Harvey Keitel olduğunu öğrenince çok şaşırdılar. Lieberstein henüz Keitel’a resmi bir teklif yapılmadığını ancak kendisi için yazılan bir bölümün sinopsisini usta oyuncuyla paylaştıklarını belirtti. Lieberstein iki tarafın da şu anda olaya olumlu yaklaştığını söyledi.

Francis Ford Coppola’yı sinema tarihinin en önemli isimlerinden biri haline getiren özelliklerden biri de filmlerinde müziği çok iyi bir şekilde kullanmasıdır. Sadece Baba serisi bile sinemada müzik kullanımı konusunda ders olarak okutulabilir…

Babasının bu önemli özelliğinin kızına da geçtiğini “Lost in Translation”da tecrübe etmiştik. Sofia Coppola’nın yeni filmi Somewhere’in konusunun “aktör bir babanın kızıyla olan ilişkisi” olduğunu duyduğumuzda heyecanlandık. Soundtrack’le ilgili gelen ilk haberler pek beklediğimiz gibi çıkmasa da (yeni şarkılar, yeni yorumlar beklerdik) Sofia kızımızın yeteneğini göstereceğine ve bu şarkıları tam yerinde kullanacağına inancımız sonsuz…

Soundtrack albümünün şarkı listesi şu şekilde:

1.Love Like a Sunset Part I - Phoenix
2.Ghandi Fix - William Storkson
3.My Hero - Foo Fighters
4.So Lonely - The Police
5.1 Thing - Amerie
6.20th Century Boy - T.Rex
7.Cool - Gwen Stefani
8.Che si fa - Paolo Jannacci
9.Cool - Gwen Stefani
10.Teddy Bear - Romulo
11.Love Theme From Kiss - Kiss
12.I’ll Try Anything Once - The Strokes
13.Look - Sebastian Tellier
14.Smoke Gets In Your Eyes - Bryan Ferry
15.Massage Music - William Storkson
16.Love Like A Sunset Part II - Phoenix

Listede Gwen Stefani’nin Cool’unun 2 kere geçtiğinin farkındayım… Büyük bir olasılıkla şarkının iki farklı versiyonu albümde yeralacak…

Soundtrack’teki en nadide eserlerden biri Phoenix’in “Love Like a Sunset”i olacak. Sofia Coppola’nın ricasıyla film için şarkının versiyonlarını çalışan grup, yaptıkları işten çok memnun olduklarını belirtiyor. Geçtiğimiz yıl internette “Şarkıyı o kadar beğendim ki, bana ilham verdi, bir stop-motion patlattım” benzeri videolarına sık sık rastladığımız şarkının biz de amatör bir hayranları tarafından çekilen konser versiyonunu paylaşalım…

Yöneten: Sion Sono
Yazan: Sion Sono, Yoshiki Takahashi
Oynayanlar: Denden, Mitsuru Fukikoshi, Megumi Kagurazaka, Hikari Kajiwara, Asuka Kurosawa