بام آزادی

جان آقای کاظمینی بروجردی در معرض خطر قرار گرفت

noreply@blogger.com (پایدار) — Tue, 21 Feb 2012 03:01:00 +0000

آقای سید حسین کاظمینی بروجردی،زندانی عقیدتی که حدود 2000 روز است که پیوسته در زندان به سر می برد، بار دیگر در معرض خطر قرار گرفت.به گزارش"فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران" از داخل زندان، ماموران حکومت، همه هم سلولی های زندانی عقیدتی آقای سید حسین کاظمینی بروجردی را به سلول های دیگری منتقل نموده و به جای آن فرد ناشناسی را به عنوان زندانی جدید وارد سلول ایشان نموده اند. ظاهرا این نقل و انتقالات به بهانه تاثیرایشان بر سایر زندانیان وهمبندیان بوده است.

همان طور که اخیرا در خبرها آمده بود، از طرف یکی از زندانیان تازه وارد به جان آقای بروجردی، سو قصد شده بود که ناکام ماند. بنابراین اکنون در مورد امنیت جانی این زندانی آزادیخواه نگرانی های زیادی وجود دارد.

از طرف دیگر ایشان همچنان در وضعیت وخیم جسمی قرار دارند و بیماری های ایشان در اثر حبس در شرایط نامساعد و سرمای هوا تشدید شده است. در واقع از روز 28 آذر که مامورین با هجوم به بند روحانیت اقدام به تفتیش و ضبط لباسها، داروها و وسایل وی کرده بودند، سلامتی ایشان همچنان در وضعیت نگران کننده ای قرار دارد.

لازم به توضیح است که هواداران این زندانی نیز در شهرهای مختلف ایران تحت کنترل شدید امنیتی هستند و به طور مداوم تهدید می شوند.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،تحرکات جدید علیه این زندانی عقیدتی که می تواند یک تهدید جدی علیه جان ایشان باشد را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مراجع بین المللی خواستار اقدامات لازم برای آزادی فوری و بی قید و شرط این زندانی عقیدتی است.

بازداشت معترضان در 25 بهمن

noreply@blogger.com (پایدار) — Wed, 15 Feb 2012 14:40:00 +0000

روز گذشته 25 بهمن، ماموران اقدام به دستگیری راهپیمایان در چند نقطه از شهر تهران کردند. گزارش هرانا از تهران حاکی از بازداشت شهروندان در مناطقی چون تجریش، پارک وی، خیابان جمالزاده و ولیعصر در روز گذشته بود. برخی گزارش ها حاکی است، تعداد زیادی از بازداشت شدگان که به کلانتری های مختلف منتقل شده بودند، در آخرین ساعات شب گذشته آزاد شدند.و تعدادی همچنان در بازداشت به سر می برند و از سرنوشت آنان خبری در دست نیست.

و نیز فضای امنیتی در شهرهای کرمانشاه، اصفهان ، کرمان و اهواز گزارش شده است که به گزارش ایسنا، یدالله موحّد با اشاره به برگزاری تجمع غیرقانونی روز ۲۵ بهمن در یکی از میادین شهرکرمان گفت: هفده نفر در این تجمع دستگیر و برای هشت نفر از آنان قرار بازداشت موقت صادر و مابقی با قرار التزام آزاد شدند.

وی افزود: پرونده این هشت نفر به اتهام اخلال در نظم عمومی از طریق ایجاد جنجال و هیاهو، اقدام علیه امنیت داخلی کشور، تبلیغ علیه نظام، برپایی تجمعات غیر قانونی و توهین به مقدسات و مسوولان نظام در دست بررسی و انجام تحقیقات تکمیلی است.

پنجمین سالگرد شهادت مادر آیت الله بروجردی

noreply@blogger.com (پایدار) — Wed, 15 Feb 2012 14:15:00 +0000

گرامی باد 25 بهمن 1390، پنجمین سالگرد درگذشت خانم فاطمه نخی، مادر پیشوای زندانی مخالف دین سیاسی در ایران.

این بانوی آزاده، از آغاز حرکت مردمي و ظلم ستیز آقای بروجردی ، همواره غمخوار مصائب فرزندش بوده و از نزدیک شاهد شکنجه های وارده بر وی بود.

شادروان فاطمه نخی همسر مرجع عالیقدر، آیه الله العظمی سید محمد علی کاظمینی بروجردی می باشد که در 27 مرداد ماه 1381 بطرز مشکوکی بدست عوامل حکومتی ، در بیمارستان مدائن تهران به قتل رسید . این مادر فداکار پس از شهادت همسرش بدست استبدادگران دینی در کنار فرزند آزادیخواهش آیت الله بروجردی ، تا آخرین لحظات عمر با مدعیان دیانت به مبارزه برخاست و در این راه جانش را فدای وطن نمود. وی به هنگام بازداشت در نیمه مهرماه 1385 ، مورد ضرب و شتم ماموران امنیتی قرار گرفت و بر اثر استشمام گازهای میکروبی و نیز تزریق داروهای مشکوک در زندان، دچار بیماریهای مختلف و صدمات جسمی جبران ناپذیر گردید و مدتی پس از آزادی، در بیمارستانی در تهران از دنیا رفت.

زنده باد مادران مجاهد راه آزادی

آیت الله بروجردی مظهر آرمان های جایزه نوبل است

noreply@blogger.com (پایدار) — Thu, 09 Feb 2012 07:36:00 +0000

ایام آغازین سال 2012 مقارن است با گذشت 2012 روز از حصر و حبس آقای سید حسین کاظمینی بروجردی که این روزهای بلند و متوالی را در زیر بدترین شکنجه ها سپری کرده است و هرگز لحظه ای از مبارزه برای صلح، عدالت، آزادی و اهداف بلندش دست برنداشته است. و در این روزها برخی از شخصیتهای علمی و سیاسی مهم و مطرح جهانی با شنیدن ندای صلح طلبانه او با صدای رسا عنوان کرده اند که شجاعتش، تلاشهایش و استقامتش را ارج می نهند و او را برای دریافت جایزه صلح نوبل در سال 2012 معرفی کرده اند. از جمله این شخصیتها، خانم سناتورلیندا فرام، سناتور انسان دوست و با وجدان پارلمان کاندا می باشند که طی مصاحبه ای با خانم نازنین انصاری دلایل خود را از این انتخاب و معرفی بیان نموده اند این مصاحبه در روزنامه کیهان لندن مورخ 20 بهمن 1390 به چاپ رسیده است .ایشان در این گفتگو متذکر شدند که "آیت الله بروجردی مظهر آرمان های جایزه نوبل است" .

کیهان آنلاین - خانم فرام در نامه خود به کمیته نوبل بر آزادی خواهی و اعتقادات انسان دوستانه آیت الله بروجردی و پیگیری او برای جدایی دین و دولت، آزادی بیان، آزادی مذهب و اساسا تحقق دموکراسی و هم چنین رنجی که این روحانی در زندان های جمهوری اسلامی می برد تأکید کرده است. درخواست خانم لیندا فرام آخر ماه ژانویه به کمیته نوبل ارائه شد.

نازنین انصاری (کیهان لندن) در گفتگویی با این سناتور کانادایی درباره دلایل این انتخاب پرسیده است:

- خانم فرام ممکن است بگویید چرا آیت‌ الله بروجردی را برای لیست نامزدهای دریافت جایزه صلح به کمیته نوبل معرفی کردید؟

- من نخستین بار در کنفرانس حقوق بشر در نیویورک با نام آیت الله بروجردی و شجاعت فوق العاده وی آشنا شدم. وقتی بیشتر درباره زندانی شدن غیرمنصفانه او، مبارزه اش برای دموکراسی در ایران، عقایدش درباره جدایی دین و دولت، مرام او در زمینه بردباری مذهبی، اعتراضاتش علیه زور و ستم و اشتیاق او به آزادی اطلاع یافتم، عمیقا تحت تأثیر قرار گرفتم. آیت الله بروجردی مظهر آرمان های جایزه نوبل است. او شخصیت مصمم و شجاعی است که به منزلت و مهر بشری اعتقاد دارد. اندوه و تأسف من از رنجی که او به خاطر اعتقاداتش متحمل می شود قابل بیان نیست.

- آیا کمیته نوبل در این مورد با شما تماس گرفته است؟

- هنوز پاسخی از کمیته نوبل دریافت نکرده ام. متأسفانه من اندکی پیش از آنکه مهلت فرستادن نامه ها به پایان برسد با خبر شدم و نتوانستم افراد دیگری را به این پیشنهاد جلب کنم. ولی خوشحالم که نامه درخواست خود را به موقع توانستم بفرستم.

- فکر می کنید چقدر احتمال دارد نام آیت الله بروجردی در لیست نامزدهای صلح نوبل قرار داده شود؟

- من نمی توانم پیش بینی کنم کمیته نوبل چه خواهد کرد ولی فقط می توانم بگویم که دعا می کنم نام آیت الله بروجردی در لیست قرار گیرد. نقض فاحش حقوق بشر توسط رژیم ایران امروز یکی از بدترین بحران های جهان است. مردم بیگناه بسیاری در غیرانسانی ترین و آزاردهنده ترین شرایط ممکن رنج می برند. من در درخواست خود خواهش کردم که اعضای کمیته نوبل کاملا خردمندانه فوریت بحران حقوق بشر در ایران را تشخیص داده و با به رسمیت شناختن مبارزات آیت الله بروجردی، توجهی را که وی عمیقا شایسته آن است نشان دهند.

پیام آقای کاظمینی بروجردی به مناسبت 33 سالگی حکومت ستمدینی در ایران

noreply@blogger.com (پایدار) — Thu, 02 Feb 2012 15:29:00 +0000

اکنون که به سالگرد برپایی حکومت مدعی شریعت می رسیم، شاهد انهدام تمامیت دیانت هستیم که سی و دو سال قبل، علائق و تمایلات مردم دیندار را با تزویر و ریا و دروغ زیر پرچم مذهب برانگیختند و با ترسیم مدینه فاضله و تشبیه آینده ایران به بهشت برین، رژیم شاهنشاهی را فرو ریختند و آرامش عمومی را منهدم کردند و آسایش همگانی را از جامعه مومن و خیر اندیش گرفتند.

اکنون اجتماع ایرانی، خالی از امید و شادابی و سرزندگی است. اسلام مظلوم، لکه دار و ملوث به استبداد شده و آفریدگار مهربان و بنده نواز، متهم به ارسال قوانین ایذایی و احکام خشونت پرور است. به گفته منابع دولتی، خط فقر به دو میلیون تومان رسیده است، در حالی که میلیون ها نفر بیکار هستند و اکثر حقوق بگیران مملکت در محور نیم میلیون تومان درآمد دارند!

به راستی که بیلان کار انقلاب حاکم چیست؟

سفره رعیت بیچاره را چه کسی خالی کرده است؟

جیب صاحبان اصلی بیت المال را چه کسانی تاراج کرده اند؟ چرا بیشترین افراد این آب و خاک مقدس را فقرا و بیماران و افسردگان و بی خانمان ها و درماندگان تشکیل داده اند؟ سرمایه های ملی ما به کجا سرازیر شده است؟ ثروت طبیعی این ملت زمین خورده را چه اشخاصی غارت می کنند؟

ایران غنی ترین مملکت دنیاست، چرا جوانانش رو به اعتیاد و ترک تحصیل و فساد می آورند؟ اربابان حکومتی، چه پاسخی برای فروپاشی خانواده ها دارند؟ انقلابی که بعد از سی و دو سال نتوانسته حتی ترافیک پایتخت را حل کند، در سوریه و بحرین و عراق و لبنان به دنبال چیست؟ هوای تهران به گفته مسئولین وزارت بهداشت هر روز صدها قربانی می گیرد؛ این ننگ با رنگ تبلیغات توخالی رادیو و تلویزیون دولتی پاک نمی شود. خرج سنگرسازی های ولایت مطلقه فقیه را در کشورهای همسایه، درآمد حاصل از نفت و گاز و مالیات و بیمه و جرائم سنگین رانندگی و صندوق های صدقات و مصادره اموال مغضوبین می دهد، آیا این انصاف است؟

بنیانگذار این انقلاب در بهشت زهرا در آغاز حرکتش به تاریخ معاصر ایران قول داد که خلق ایران، راحت تر و بهتر و شاداب تر از زمان های گذشته معیشت کند؛ آیا این روال روزمرگی ایرانی، محصول همان وعده های عجیب و غریب است؟ من در حالی از شکنجه گاه اوین برای تقویم بشریت عریضه می دهم که در بند ویژه اطلاعات روحانیت که اقامتگاه من است و نیز در مجاورت ما که زندان سپاه است و در کنار قرنطینه قرار دارد، ساخت و ساز بندها و قفس های جدیدی آغاز شده است. ظلم و ستم و جنایات این حکومت فاسد رو به فزونی نهاده است و نهایتی برای آن قابل تصور نیست.

این پیشوای بیمار، بار دیگر خواستار حمایت جهانیان از مردم نجیب ایران زمین هستم.

شکنجه گاه اوین؛ سید حسین کاظمینی بروجردی

بهمن ماه 1390

2012 روز حبس و شکنجه آقای بروجردی

noreply@blogger.com (پایدار) — Mon, 30 Jan 2012 04:38:00 +0000

ایام آغازین سال 2012 میلادی، یادآور 2012 روز متوالی از حصر و بازداشت سید حسین کاظمینی بروجردی و اعمال شکنجه های روحی و جسمی بر ایشان است. به همین بهانه گلچینی از خصایص برجسته بزرگترین چهره های تاریخ ساز بشریت، به قلم آن پیشوای استبداد ستیز، تقدیم می گردد:

1. حضرت موسی بن عمران، هزاران سال پیش:

ایشان يك تنه براى نجات بنى اسرائيل حركت نمود و زنجيرهاى ستم فرعونى را از كالبدشان جدا کرد. او با بیانی نرم و دلسوزانه به فرعون گفت که من مخالف حکومت کردن تو نیستم، بلکه از تو می خواهم از استعمار و شکنجه رعیت دست برداری.

آن پیامبر بزرگ به جای از بین بردن رقبا و ترور شخصیت آنها، طلب مناظره می کرد. در روز نمايش قدرت حاكم مستبد و طرفدارانش، ابتدا به آنها فرصت هنرنمائی و رژه رفتن داد و گفت که اول شما در برابر دید همگان براهین و سازه های خود را عرضه کنید و سپس من، تا مردم بتوانند آزادانه بین من و شما قضاوت نمایند.

با آنکه از بزرگترین معجزات خاصه و ابزار خارق العاده برخوردار بود، ولی هرگز از آنها برای نابودی دشمنان سلاخ و بی رحم خود بهره نگرفت و اگر فرعونیان برای قتل عام کردن بنی اسرائیل ایشان را تعقیب نمی کردند، در رود نیل هلاک نمی شدند.

2. کوروش کبیر، 25 قرن پیش:

ایشان در سلسله فتوحات عظیم خود به مردم بی دفاعی رسید که تحت تهاجم و تعرض دائمی قومی سنگ دل و غارتگر قرار داشتند و ملتمسانه از او درخواست کمک کردند. او به جای از بین بردن دشمنان، مردم را به ساختن سدی بازدارنده فراخواند و گفت: در جایی که بتوان موانعی در برابر متجاوزین ایجاد کرد، نیازی به کشتن آنها نیست.

پس از فتح سرزمین دیگری، ستمکاران را مجازات نمود و گفت: هرگاه که برقراری صلح و عدالت بدون محاکمه و مجازات ظالمین مقدور نباشد، از اجرای عدالت و مجازات کردن، ابائی ندارم.

3. حضرت عیسی مسیح، 20 قرن پیش:

ایشان ایام را به سفر سپری کرد و شهر به شهر در پی نجات بیچارگان و دمیدن روح زندگی به ناامیدان بود. با هجرت، آوازه امداد را همگانى مى نمود و هزينه اين مجاهدت را با جوانى و جسم و جان خویش پرداخت نمود. با ورود به هر منطقه مسکونی سراغ بیچارگان و دردمندان را می گرفت و مطرودین سرنوشت را به ملاطفت می برد. خرابه ها را زیر پا می گذاشت تا جذامیان بخت برگشته را معالجه کند. به ساحران شیاد نهیب می زد که با تکیه بر کدامین قدرت عرض اندام می کنید. اگر راست می گوئید بیایید و مردگان را زنده کنید.

او همگان را به مسالمت و ملایمت فرا می خواند و از جنگ و خونریزی برحذر می داشت و می گفت: همه شما از یک پدر و مادر به دنیا آمده اید پس چرا بر پل دوستی و تفاهم نمی آیید تا دوران سخت و شکنندده دنیا را به راحتی طی نمائید.

فریاد می زد: ای مردم! خوی حیوانی را ترک کنید و هویت فراموش شده خود را بیابید که پروردگارتان شما را جانشین خویش آفریده است.

4. حضرت محمد امین، 14 قرن پیش:

ایشان به همگان می گفت: فلسفه آمدن من، زیباسازی خلق و خوی شماست. با اخلاق حسنه به مدینه فاضله می رسید و بدخلقی هیزم آتش می باشد. مسیرهای صعب العبور توسعه و پیشرفت را با صبر و ازخودگذشتگی باز می نمود. سنگ بر شكم خويش می بست تا درد گرسنگى را احساس نكند و پا به پاى محرومين به شكنجه گاه ها مى رفت تا زير بازوى دردمندان را بگيرد.

سنت واقعی محمد یعنی فروتنی در برابر همه، بدون در نظر گرفتن رنگ، لباس و عقیده. با آنکه جایگاه رهبریت، غرور آفرین است اما او به دور از همه تشریفات حکومت می کرد و از مشورت با رعیت استقبال می نمود.

به علم آموزی تاکید می نمود و می گفت: ز گهواره تا گور دانش بجوی. او بهره وری همه جانبه برای رسیدن به معلومات بیشتر را جایز می دانست. مدافع همزیستی مسالمت آمیز بود. در فتح مکه برای قاتلین نزدیکان خویش فرمان عفو عمومی صادر کرد و خانه دشمن شماره یک خود را پناهگاه امن قرار داد. مردم سخنانش را دلنشین و عمل کردنی می یافتند زیرا از سخت گیری های بی حاصل پرهیز می کرد و به مصالح رعیت اهمیت می داد. آنگاه كه لحظات آخرين عمر را سپرى مى كرد، به منبر شد و از مردم تقاضاى قصاص در اشتباهات احتمالى را نمود.

با آروزی آزادی همه زندانیان عقیدتی و سیاسی در سراسر جهان، که با تحمل سخت ترین شکنجه ها و دردناک ترین مصیبت ها، به این شعار بزرگ مندرج در تقویم دهها هزار ساله بشریت تداوم می بخشند که یک مصلح و منجی، هرگز تن به ذلت سازش با مستبد نمی دهد.

بی توجهی مسئولان زندان اوین به وضعیت محمد صدیق کبودوند

noreply@blogger.com (پایدار) — Sat, 28 Jan 2012 10:22:00 +0000

دبیرخانه سازمان حقوق بشر کردستان: محمدصدیق کبودوند رئیس سازمان دفاع از حقوق بشر کردس بیش از 2 سال است که ملاقات حضوری نداشته است، و با اینکه بارها درخواست ملاقات حضوری با خانواده خود را داشته است اما متاسفانه این درخواست رد می شود.

ایشان در طی ماه گذشته به بیمارستان مدرس جهت آزمایشات قلبی منتقل شده بودند. با وجود آنکه دکتر در طی دو هفته، دوبار خواستار اعزام فوری ایشان به بیمارستان جهت آزمایشات بیشتر برای وضعیت قلبی وی شده است اما مسئولان هیچ گونه اقدامی را صورت نداده اند. در ضمن دکتر برای دومین سال متوالی وضعیت بیماری کلیوی و پروستات وی را غیرقابل تحمل، و غیرقابل درمان در زندان دانسته اند.

آقای کبودوند در سال ۱۳۸۶ بازداشت شد. او یک سال بعد در دادگاه انقلاب تهران به جرم نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی از طریق تشکیل "سازمان حقوق بشر کردستان" و فعالیت در آن به ۱۱ سال حبس محکوم شد وی هم اکنون در زندان اوین تهران پنجمین سال حبس را میگذراند.

شنبه 8 بهمن1390

پیام آقای بروجردی از زندان اوین در آستانه انتخابات نمایشی رژیم

noreply@blogger.com (پایدار) — Wed, 04 Jan 2012 11:39:00 +0000

تقدیس می کنم خداوندی را که هرگز دینی بر آزار و اذیت مخلوقاتش نفرستاد. سلام این بندی از درون حصارهای ایذائی بر میهن عزیز و به یغما رفته ام. درود این پیشوای زندانی که هزاران روز در مرکز خشونت و قساوت استبداد به ظاهر مذهبی، جوانی و سلامتی و عمر خویش را از دست داد بر ملّت مظلوم و محروم و تحت عذاب دیکتاتوران مدّعی شریعت.

بار دیگر بازار رفراندوم نمایشی سیاست مداران آدم خوار، داغ گردید و همچون سنوات سابق، آراء دروغین را در دیگ شورای سانسوری نگهبان، به جوش در می آورند و چند سال دیگر بر عصر خودکامگان بی وطن می افزایند و تاراج بیت المال را صورت قانونی می دهند و غارت اموال عمومی را بیلان حقوقی می کنند. چگونه می توانند صفحات تاریخ معاصر این سرزمین پاک را با اکاذیب رسانه ای و شانتاژهای تبلیغی سیاه کنند در حالیکه تقویم نگاران زنده و فهیم در سراسر کشور آسیب دیده از مشتهای آهنین انحصار طلبان، تمام حقایق محسوس و وقایع ملموس را به جهانیان منتقل می سازند. انتخاباتی که با قیچی ولایت مطلقه فقیه برش داده شده و در کوره های آدم سوزی مراکز اطلاعاتی و امنیتی و نظامی پخته گشته، همچنان از جامعه فلک شده ما قربانی می گیرد و بر بقاء و دوام محاربین ایرانیان می افزاید. به امید نابودی زورگویان

زندان اوین، دی ماه 1390

سیدحسین کاظمینی بروجردی

دستگیری یکی از هواداران آقای بروجردی در تهران

noreply@blogger.com (پایدار) — Mon, 02 Jan 2012 21:30:00 +0000

بنابه گزارش فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، عصر روز یکشنبه یازدهم دی ماه، مامورین امنیتی دادسرای ویژه روحانیت با یورش وحشیانه به منزل خانم ام البنین اصفهانی، یکی از هواداران آقای بروجردی، او را دستگیر کرده و به مکان نامعلومی برده اند .

این بانوی 47 ساله، دارای دو فرزند است که به اتفاق همسر و دخترش جزو کسانی بودند که در حملات نیروهای ویژه و لباس شخصی ها به منزل آقای بروجردی در مهر 1385 مورد ضرب و شتم قرار گرفته و مدتی را در زندان اوین تحت بازداشت و شکنجه قرار داشته اند.

خانم اصفهانی در حادثه مذکور از ناحیه لگن دچار آسیب جدی شده بود. مامورین و مسئولین دادسرای ویژه توضیحی در مورد علت دستگیری وی نداده اند، اما نامبرده در طی سال های پس از آزادی از زندان به ویژه در روزهای اخیر بارها مورد تهدید قرار گرفته بود.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران،دستگیری هوداران این روحانی را محکوم می کند و از کمیسر عالی حقوق بشر و سایر مرجع بین المللی خواستار ارجاع پرونده جنایت علیه بشریت رژیم ولی فقیه علی خامنه ای به شورای امنیت سازمان ملل متحد جهت گرفتن تصمیمات لازم اجرا می باشد.

حمایت هواداران آقای بروجردی از طرح شکایت آقای رضا پهلوی علیه علی خامنه ای

noreply@blogger.com (پایدار) — Mon, 02 Jan 2012 21:19:00 +0000

طرفداران آقای سید حسین کاظمینی بروجردی زندانی آزادیخواه، ضمن اعلام حمایت از اقدام برای طرح شکایت از رهبر رژیم ولایت فقیه توسط آقای رضا پهلوی و ارج نهادن به این حرکت، آن را گامی اساسی و موثر در راه مبارزات پر هزینه و بلند مدت ملت نجیب ایران برای رسیدن به صلح، دموکراسی و آزادی می دانند و از همه گروه های مخالف این حکومت دیکتاتوری دعوت می کنند به دور ازهر گونه سلایق سیاسی و عقیدتی با همبستگی و همراهی صادقانه، دست به دست هم داده و در راستای موثر شدن هر چه بیشتر این اقدام ارزشمند، تلاش و همکاری کنند.

امید است که در پی این همبستگی و به واسطه حمایت همه گروه های آزادیخواه و با یک برنامه ریزی حساب شده، روند تضعیف و فروپاشی این رژیم استبدادی جنایتکار سرعت بیشتری به خود گیرد و مردم ایران و جهانیان برای رسیدن به صلح و امنیت در ایران و منطقه خاورمیانه هزینه کمتری پرداخت نمایند.

لازم به ذکر است که آقای بروجردی زندانی سرشناس عقیدتی سیاسی که در حال حاضر ششمین سال از دوران طولانی حبس خود را به جرم داشتن عقاید صلح جویانه و آزادی خواهانه و مطالبه جدایی دین از حکومت سپری می کند، پیش از این نیز بارها از وکلا و افراد با وجدان مدافع حقوق بشر در سراسر دنیا درخواست کرده بود که به وکالت از سوی ایشان و هزاران زندانی سیاسی عقیدتی که در زندان های قرون وسطایی رژیم ستمدینی ایران تحت شکنجه و آزار قرار دارند و به نیابت از همه اقشار آزادیخواه ملت ایران، چنین شکایت نامه هایی را از رژیم ستمدینی مطرح و آن را از سوی سازمان ملل و سازمان های حقوقی بین المللی پیگیری نمایند.

هواداران زندانی آزادیخواه سید حسین کاظمینی بروجردی

هجوم مأموران به سلول آقای بروجردی و ضبط لباس ها و داروهای وی

noreply@blogger.com (پایدار) — Fri, 23 Dec 2011 13:00:00 +0000

بنابه گزارش فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران، دوشنبه 28 آذر 1390 چند تن از مامورین دادگاه ویژه روحانیت با هماهنگی مسئولین زندان اوین، به سلول آقای بروجردی حمله کردند و وسایل ایشان را تفتیش کرده لباسها و داروهای ایشان را ضبط نمودند.

در این حادثه مامورین که با خشونت و بکاربردن الفاظ زشت رفتار می کردند، چندین بارآقای بروجردی را به جاسوسی متهم نمودند. از آنجا که آقای بروجردی از داخل زندان هم به کمپین خود ادامه داده، در مورد مسایل مختلف سیاسی اعلام موضع می نمایند و با توجه به نزدیک شدن انتخابات مسئولین نگران هستند که ایشان در مورد این مسئله هم بیانیه یا نوشته ای به بیرون از زندان ارسال نمایند.

گفتگوی دکتر رویا عراقی معاون آقای بروجردی با رهسانیوز

noreply@blogger.com (پایدار) — Thu, 15 Dec 2011 12:58:00 +0000

رهسا نیوز - لاله موذن زاده: خانم دکتر رویا عراقی، دکترای فیزیک از دانشگاه صنعتی اصفهان، که به جرم هواداری از آیت الله کاظمینی بروجردی در تاریخ 17 آبان دستگیر شده بود، بعد از آزادی با قرار وثیقه اکنون در خارج از کشور زندگی میکند. وی که هم اکنون به عنوان معاون آیت اله بروجردی فعالیت میکنند در گفگتو با رهسا نیوز در مورد آخرین وضعیت مربوط به آیت اله بروجردی گفتند: "وضعیت آقای بروجردی بسیار بحرانی است و در حال حاضر از بیماریهای بسیار جدی رنج میبرند. ایشان در طول دورانی که در زندان هستند بر اثر شکنجه به بیماریهای بسیاری از جمله بیماریهای قلبی، ریوی ،کلیوی، پارکینسون مبتلا شده اند".

متن کامل گفتگو با ایشان در پی می‌آید:

لطفا از آخرین وضعیت زندانی بیمار آقای کاظمینی بروجردی اگراطلاعی دارید بفرمایید؟

وضعیت آقای بروجردی بسیار بحرانی است و در حال حاضر از بیماریهای بسیارجدی رنج میبرند. ایشان در طول دورانی که در زندان هستند بر اثر شکنجه به بیماریهای بسیاری مبتلا شده اند از جمله بیماریهای قلبی، ریوی ،کلیوی، پارکینسون و از دست دادن90% بینایی یکی از چشمهایش. همان طور که در بیانیه دیده بان حقوق بشر هم آمده، بدنبال عدم درمان بیماری قلبی آیت الله بروجردی، ایشان دچار تجمع آب در ریه نیز شده است. همچنین در پی دفع سنگ، کلیه ایشان در وضعیت بدتری قرار گرفته است .

آخرین تماسی که با وی داشتید کی و چگونه بود و در این تماس وضعیت ایشان را چگونه ارزیابی کردید؟

آخرین خبری که از ایشان در دست است، اقدام غیرانسانی رژیم ولایت فقیه برای ترور ایشان توسط یکی از زندانیان اعدامی بوده است که خوشبختانه با همکاری سایر زندانیان ناکام ماند؛ ولی یکی از قاتلین خطرناک برای به قتل رساندن آقای بروجردی هم سلولی ایشان شده است و این نگرانی ما را نسبت به وضعیت ایشان چند برابر نموده است. همچنین بعد از صدور بیانیه های بسیار و ابراز نگرانی از سلامتی این زندانی عقیدتی ، ایشان را تحت تدابیر شدید امنیتی و با دستبند و پابند به بیمارستان مدرس منتقل کردند ولی باز هم اجازه ندادند که اقدامات درمانی لازم در بیمارستان برای نجات جان آقای بروجردی صورت گیرد و تنها یک سی تی اسکن از کلیه ایشان کردند و ایشان را با تن رنجور و زخمی به زندان بازگرداندند.

آیا خانواده آقای بروجردی طی روزهای اخیر اقدام قانونی را در جهت رسیدگی به وضعیت ایشان انجام داده اند؟

خانواده ایشان بارها به دادگاه ویژه روحانیت مراجعه نموده و خواستار پاسخگویی مسئولین نسبت به اتفاق اخیر و رسیدگی به وضعیت ایشان گردیده اند. همچنین خواستار انتقال ایشان به بیمارستانی مجهز جهت مداوا هستند ولی متاسفانه تاکنون هیچ پاسخ روشنی دریافت نشده است! آنها حتی از رساندن دارو به یک زندانی بیمار ممانعت بعمل می آورند که کاری کاملا غیر انسانی و خلاف عرف قانونی بحساب می آید. خانواده ایشان همچنان طی گزارشی که در رسانه ها نیز منتشر شد، رهبر ایران و مقامات قضایی را مسئول مستقیم این فجایع میدانند. ایشان درحال گذراندن ششمین سال از دوران محکومیت 11 ساله خود می باشد؛ حکمی که اتهامات آن هرگز منتشر نشد. وی در این سالها از داشتن وکیل و پزشک مستقل محروم بوده است و با وجود وضعیت بسیار وخیم جسمی، حتی یک ساعت مرخصی درمانی نداشته است.

پاسخ مقامات قضایی به درخواست شما در رابطه با وضعیت آقای بروجردی چه بوده و پیگیری شما به کجا رسیده است؟

همانطور که قبلاً اشاره کردم، مقامات قضایی از هرگونه پاسخگوئی امتناع ورزیده اند و پیگیریها تا کنون به جایی نرسیده است.

چه درخواستی از مقامات قضایی و مسئولین حکومت در رابطه با پرونده و وضعیت ایشان دارید؟

آقای بروجردی باید هر چه زودتر به بیمارستان مجهز در خارج از زندان برای مداوا انتقال داده شوند و در برابر افکارعمومی توضیح روشنی در مورد ادامه بازداشت ایشان ارائه شود.

در پایان اگرحرفی یا نکته ای دارید که نیاز به اظلاع رسانی دارد بفرمایید؟

در گزارشی که اخیرا تحت عنوان " موارد نقض حقوق بشر در برخورد حکومت ولایت فقیه با دستگیرشدگان و زندانیان، به درخواست آقای کاظمینی بروجردی و بر اساس گزارش های ارسالی و مشاهدات مستقیم ایشان از درون زندان های مختلف ایران گردآوری و منتشر شده است" ، حکومت ولایت فقیه ناقض حقوق بشر است . طبق فراخوانی که آقای بروجردی چندی قبل به جامعه جهاني و تمامي وكلاي بين المللي مدافع حقوق بشر داده اند، از ایشان خواسته اند که گزارش محروميت از حقوق قانوني و شكنجه هاي وارده بر زندانیان را كه درخفقان و بايكوت خبري محصور شده را به اطلاع رسانه هاي آزاد جهان برسانند و از طريق نهادهاي عالي قضائي و مجامع بين المللي به وي‍ژه سازمان ملل متحد، شكوائيه هاي زندانیان را رسما پيگيري نمایند. آقای بروجردی معتقد به جدایی دین از حکومت هستند و خواستار آزادی بیان، اندیشه و قلم، رفع هرگونه تبعیض جنسیتی و نژادی و صلح بین ادیان می باشند. آقای بروجردی که خواستار توقف فوری اجرای احکام فقهی خشن و غیر انسانی همچون اعدام، سنگسار و قطع اعضا هستند، طی نامه ای به خانم هیلاری کلینتون خاطرنشان کردند، برگزاری یک رفراندوم آزاد تحت نظارت سازمانهای بین المللی برای تعیین نوع حکومت، یک ضرورت انکار ناپذیر است. آقای بروجردی همچنین طی نامه ای از زندان خطاب به شرکت کنندگان در کنفرانس برلین، هشداری جدی در مورد وضعیت بحرانی ایران دادند و خواستاراتحاد همگان برای نجات مردم نجیب ایران شده اند.

ویکتوریا آزاد: وضعیت حقوق بشر در ایران فاجعه بار بوده است اما اکنون کار از فاجعه نیز گذشته است!

noreply@blogger.com (پایدار) — Wed, 14 Dec 2011 19:17:00 +0000

رهسانیوز: همزمان با روز جهانی حقوق بشر و کثرت موارد نقض حقوق بشر در ایران، خانم ویکتوریا آزاد، یکی از فعالین حقوق بشر در گفتگویی گرم و صمیمی با رهسا نیوز، ضمن ابراز نگرانی شدید از وضعیت اسفبار حقوق بشر در ایران به شرح وضعیت برخی از زندانیان عقیدتی - سیاسی و نیز اقداماتی که در رابطه با گزارش وضعیت اسفبار زندانیان سیاسی صورت گرفته است پرداختند.

همچنین وی در مورد فعالیتهای حمایتی خود از زندانیان سیاسی و اقدامات صورت گرفته در این زمینه گفتند: "فعالیتهای ما تاکنون در چهارچوب خبررسانی , ترجمه اسناد و انتقال آن به نهاد ها و ارگانهای حقوق بشری ؛ تهیه پتیشن های حمایتی و یا در محکومیت جمهوری اسلامی ، تماس با خانواده های زندانیان، تبلیغ و ترویج اخبار و وضعیت زندانیان در شبکه های ارتباطی فیس بوک و تویتر ...، بعضا جمع آوری کمک مالی ، کمک به بسیاری از دوستان که از ایران متواری شده اند و نیاز به اطلاعات و یا تاییدیه ... داشته اند ؛ شرکت در اکسیونها و حمایت و پشتیبانی های نوشتاری رسانه ای و انسان دوستانه بوده است."

در ابتدا خواهش میکنم خودتان رو معرفی کنید و کارهایی که سازمان شما بصورت تخصصی در رابطه با حقوق بشر انجام میدهد را کمی بیشتر توضیح دهید؟

من 48 سال دارم و صاحب دو فرزند و متاهل هستم. تحصیلات من در حد کارشناسی ارشد و فوق لیسانس نرسینگ و مدیریت ازدانشگاه گوتنبرک ـ سوئد است و هم چنین دارای لیسانس علوم آزمایشگاهی از دانشگاه کشور باکو ست.

سوابق سیاسی به قرار زیر است :

در سال 1381مصادف با 2003 میلادی عضو شورای هماهنگی اتحاد جمهوری خواهی شدم و ابتدا در گروه اجرائی برای برگزاری اولین همایش اتحاد فعالیت میکردم در همان زمان عضو حزب چپ پارلمانی سوئد بودم و سال 1380 شمسی مصادف با 2002 میلادی از طرف حزب چپ سوئد جهت شرکت در انتخابات مجلس سوئد برگزیده شدم .هم چنین بمدت دو سال نماینده شورای شهر در بخش کموم موندال در غرب سوئد بودم و با سوالات مربوط به حوزه خانواده ، کار و مسکن کار میکردم ، سالها عضو سازمان عفو بین الملل سوئد بوده ام و عضو گروه ایران و عضو شبکه زنان سازمان عفو بین الملل .

در سال 1383 مصادف با سال 2005 میلادی مسئول کمیسیون زنان حزب چپ سوئد بودم و در یک مقطع نماینده ویژه در کمیسیون بین الملل بخش پارلمانی حزب چپ در دیدار با مقامات پارلمانی اتحادیه اروپا 2004 ، از سخنگویان جامعه دفاع از حقوق بشر و دموکراسی درشهر گوتنبرگ سال 2004 میلادی و بعدها مبتکر تاسیس گروه مجمع پیوند دموکراسی خواهان ایران سال 1385 شمسی مصادف با 2007 میلادی در پیوند با شبکه همبستگی ملی ایرانیان و درهمکاری با یاران داخل ایران کوشش بسیاری مصروف به تشکیل کنگره ملی ایرانیان صورت دادیم .
در سال 1336 به عضویت سازمان زنان وحزب لیبرال سوئد پذیرفته شدم . به موازات فعالیتهایم در نهادهای سوئدی در ارتباط با مسائل سیاسی و حقوق بشری کشورم نیز تلاش میکردم . هم اکنون درهمکاری با شبکه جهانی سکولارهای سبزایران میرویم که شاید راهی برای برون رفت از این بن بست سیاسی و حقوق بشری پیدا کنیم. هم چنین شغل تمام وقتی هم برای تامین معاش خود داریم که ترجمان سوئدی آن این میشود: مدیر و رهبر پروژه ملی توسعه خدمات درمانی!

تمامی ارتباطاتی که در سالهای اخیر ایجاد شده پلی است برای ارسال خبرها و پژواک صدای حق طلبانه هم میهنانم از داخل کشور به جهانیان.

شما وضعیت حقوق بشر در ایران را چگونه ارزیابی میکنید و علت این رفتارها از سوی حاکمیت را در چه می دانید؟
بارها در گذشته گفتیم که وضعیت حقوق بشر در ایران وخیم تر خواهد شد و کار به فاشیسم صد در صد مذهبی خواهد کشید و امروز باید بگویم که آن دوران مدتهاست که فرارسیده است. در طول این سی و دوسال وضعیت حقوق بشر در ایران فاجعه بار بوده است اما اکنون کار از فاجعه نیز گذشته است و باید از سلاخی تک تک انسانهای ساده کوچه و بازار باید سخن گفت. ماموران انتظامی رژیم و سپاه پاسداران عرصه را نه تنها بر فعالان حقوق بشر و مبارزین سیاسی تنگ کرده اند و با کوچکترین صدای اعتراض بشکل وحشیانه ای برخورد میکنند بلکه حقوق شهروندان را در عرصه زندگی خصوصی آنها نیز به زیر پا میگذارند. آنها به خود اجازه میدهند که در پوشش و معاشرتهای مردم و در بسیاری موارد دیگر دخالت کنند و حتی آنها را بی مورد دستگیر کنند و مورد آزار و اذیت قرار بدهند. در ایران زنان به عنوان شهروندان درجه دوم علاوه بر اینکه از حقوق و مزایا ی بیشماری محروم هستند حقوق انسانی و موجودیت آنان هم نادیده گرفته می شود . ستم وتبعیض ، خشونت جنسی علیه زنان که به طور روزانه در جامعه ی نابرابر ما اتفاق می افتد و سنگسار و بیحقوقی سهم زنان ایرانی از زندگی است.

وضعیت کودکان نیز بسیار اسفبار است ! اعدام کودکان در ايران بیداد میکند ـ كودكان در ايران از حقوق منطبق بر مفاد کنوانسیون حقوق کودک ـ اعلامیه جهانی حقوق بشر برخوردار نيستند .

وضعیت حقوق بشر در سایر موارد از جمله معیشت مردم ، امکان دستیابی به یک رفاه نسبی ، معضل نان ، معضل گاز و سوخت ، آزادی بیان ، آزادی مطبوعات ، فضا، برای همه اقلیت‌ها – مذهبی و نیز اتنیکهای ایرانی اعم از آذری ها، عربها، کردها، ترکمن ها و بلوچها ‏تنگتر شده و آنان مورد تهدید و اعدامهای دسته جمعی قرار گرفته‌اند.
مبارزین سیاسی عقیدتی تنها بدلیل نه گفتن به همین مناسبات ظالمانه در معرض آزار، تهدید، حمله، بازداشت، زندانی شدن و شكنجه قرار میگیرند. زندانیان سیاسی از امکانات حقوقی ـ بهداشتی و کلیه حقوق تصریح شده در اعلامیه جهانی حقوق بشر و حقوق شهروندی و بشری شان محروم مانده اند. جان بسیاری از آنها در خطر است. کافی است به وضعیت تنها تعدادی از این زندانیان سیاسی عقیدتی توجه کنیم تا از عمق فاجعه آگاه شویم. خانم نسرین ستوده به کدامین گناه باید از فرزندان و همسرش جدا باشد و در زندان بسر برد. بهروز جاوید تهرانی جوانیش از سن 19 سالگی در زندان سپری شد، تنها بدلیل شرکت در اعتراضهای دانشجوئی سال 1387 در کوی دانشگاه و یا مهندس حشمت الله طبرزدی بیش از 10 از عمر شیرین خود را در پشت میله های زندان بسر برده چرا که او به ظلم و ستم نه قاطع می گوید. آقای حسین کاظمینی بروجردی چرا باید اینچنین مورد بی احترامی و خشونت انتقام جویانه رژیم قرار گیرد که در حالیکه از بیماریهای عدیده ای رنج میبرد به او اجازه حتی مرخصی نیز داده نمیشود و وقتی حال ایشان در زندان بشدت خراب شد او را با غل و زنجیر به بیمارستان انتقال دادند بطوریکه او چندین بار از پا می افتد و زخمی میشود.
عیسی سحرخیز ، بهاره هدایت ، ابراهیم مددی ،... همه و همه تنها نشانگر ضعف و ناتوانی رژیم در پاسخ به خواستهای جامعه و ملت ایران است. این اعمال را جز جنایت و خشم کور اهریمنی چه بنامیم.

اینها آنقدر بی شرمند که دست از سر خانواده های این عزیزان نیز برنمیدارند و آنها را مورد بی مهری ، توهین و پیگردهای غیرقانونی قرار میدهند. مشاهدات دکتر رویا عراقی که اخیرا نیز از زندان آزاد شده است تکان دهنده است ؛ او میگوید: “اول ما را بردند به سلولی که یک هفته آنجا بودیم. آن سلول بسیار کثیف و متعفن بود و یک توالت فرنگی داشت پر از کثافت که بوی تعفنش همه جا را گرفته بود. در سلول دوربین مدار بسته هم داشتند و ما را نگاه می کردند. سه چهار نفر را در این سلول انداختند به طوری که حتی جای دراز کشیدن هم نبود و باید جلوی همدیگر و جلوی دوربین مدار بسته دستشویی می رفتیم. این سلول کثیف و تاریک هیچ پنجره ای به بیرون نداشت و حتی دریچه ای نداشت که هوا تهویه شود.”

“بعد مرا به یک سلول انفرادی بردند و تمام لباسهایم را درآوردند و به طور کامل بازبینی بدنی کردند. یک لباس نازک به من دادند با یک پتوی کثیف ولی عینکم را به من ندادند و وسایل بهداشتی هم وجود نداشت. هفته اول بشدت مریض بودم و خونریزی داشتم و به بیماری‌های عفونی دچار شدم. ما نمی‌توانستیم دستشویی برویم هر چقدر به در می کوبیدم در را باز نمی کردند بخصوص شب‌ها، وقتی هم می‌آمدند داد می زدند که شما حق ندارید در بزنید و حق ندارید زود به زود دستشویی بروید. من دراین سلول دچار تنگی نفس شدید شدم به طوری که فکر می کردم نفسم قطع می شود و هر چه به در کوبیدم که مرا حداقل کنار یک پنجره ببرند تا بتوانم نفس بکشم، گفتند بازجویت اجازه نمی دهد و من صدای مردی را شنیدم که می‌گفت اصلا به او محل نگذارید و در را باز نکنید، بگذارید در همان حالت بماند. تا این که من بیهوش شدم، وقتی به هوش آمدم نمی‌دانستم چه مدت بیهوش بودم و چه بلایی بر سرم آمده است.”
فکر میکنم تنها ذکر همین مورد کافی باشد تا همه و همه و از جمله آقای شهید بفهمد که اوضاع حقوق بشر در ایران از چه قرار است و ما در آن دیار با چه هیولاهائی دست و پنجه نرم میکنیم.

متاسفانه تعدادی از زندانیان سیاسی محبوس در زندانهای ایران دچار وضعیت حاد جسمانی هستند و مسئولین زندانها و قوه قضاییه به وظایف خود در قبال این زندانیان عمل نمی کنند. شما چه کارهایی در رابطه با شناسایی و اطلاع رسانی و پیگیری وضعیت این زندانیان انجام داده اید و جامعه جهانی چه عکس العملی در رابطه با این زندانیان تا به کنون انجام داده است؟

فعالیتهای ما تاکنون در چهارچوب خبررسانی , ترجمه اسناد و انتقال آن به نهاد ها و ارگانهای حقوق بشری ؛ تهیه پتیشن های حمایتی و یا در محکومیت جمهوری اسلامی ، تماس با خانواده های زندانیان، تبلیغ و ترویج اخبار و وضعیت زندانیان در شبکه های ارتباطی فیس بوک و تویتر ...، بعضا جمع آوری کمک مالی ، کمک به بسیاری از دوستان که از ایران متواری شده اند و نیاز به اطلاعات و یا تاییدیه ... داشته اند ؛ شرکت در اکسیونها و حمایت و پشتیبانی های نوشتاری رسانه ای و انسان دوستانه بوده است. جامعه جهانی از اعمال خشونت و شکنجه در زندانهای ایران و تمامی اتفاقات به یمن فعالیتهای شبانه روزی ایرانیان متعهد و مبارز مطلع است و هیچ موردی از نظر آنها پنهان نیست آنها بارها در نامه های خصوصی گفته اند که رژیم ایران دیکتاتور و غیر بشری است. آنها همیشه گفته اند و می گویند که کشورشان هرگز به نمایندگان ایران در سازمان ملل متحد روی خوش نشان نداده است و البته اینرا نیز اشراف داریم که اتاقهای بازرگانی آنها کار و سیاست خود را پیش میبرند.

خوشبختانه در شرایط حاضر جامعه جهانی در اعمال فشار به رژیم ایران هماهنگ تر و متحدتر عمل میکند و اقتصاد ایران در حال فروپاشی است و فروپاشی اقتصادی فروپاشی سیاسی را نیز بدنبال خواهد داشت . در عین حال از آنجا که اعتقاد دارم که حقوق بشر و سیاست دو عرصه لازم و ملزوم یکدیگرند و سیاست ما حقوق بشر ماست و حقوق بشر ما عین سیاست ماست و از آنجا که پایه اصلی دموکراسی و باورهای دموکراتیک از منظر انسان شناسی، باور به انسان است. اعتمادسازی واحترام به قانون لذا توجه به حقوق دیگران و ارزشهای دیگران از ارکان مهم فرهنگ دموکراسی است. بنابر این برای ایجاد ساختاری سیاسی تلاش میکنم که ارزشهای آن حقوق بشری است و پایه های آن بر اصول مندرج در اعلامیه جهانی حقوق بشر استوار است.

چرا با وجود این همه نقض حقوق بشر در ایران و کثرت اعدامهای سیاسی در این کشور، سازمانهای بین المللی و جامعه جهانی تاکنون نتوانسته اقدام عملی برای جلوگیری از این فشارها و اعدامها بر علیه کشور ایران انجام دهد تا مانع تکرار نقض گسترده حقوق بشر در ایران شود؟
توجه کنید که جامعه جهانی اهرم تعیین کننده برای جلوگیری از اعمال فشارها و اعدامها در داخل ایران نیست بلکه فاکتور مهم و تایین کننده ملت ایران است و نیروهای پیشرو آن که قاعدتا باید مسئولیت خطیر جنبش های اعتراضی را بعهده بگیرند که البته هنوز ازاعتبارو فشردگی لازم برخوردار نیستند. جامعه جهانی مجموعه ای ناهمگون است متشکل از کشورها و ملتهای گوناگون با منافع و درجات رشد و توسعه گوناگون و بدیهی است که هر یک از اینها در پی منافع ملی خود هستند که البته پدیده عجیبی هم نیست لذا این توقع که سازمانهای بین المللی نتوانسته اند روند اعدامها و نقض حقوق بشر در ایران را متوقف کنند یک توقع غیرکارشناسانه و غیرواقعی است. آنها تنها قادرند این روندها را تضعیف کنند اما توقف کامل چرخه اعمال خشونت در حق ملتی که اینچنین در ظلم و مصیبت فرو رفته است تنها بدست همین مظلومان است که باید انجام شود و تنها آنان قادرند که ادامه تکرارسناریوهای مختلف نقض حقوق بشردر ایران را ناممکن کنند. منظورم اینست که بدون خیزش انقلابی آحاد ملت ایران بر علیه نظامی که خون آنها را درشیشه کرده نمیتوان جامعه جهانی را سرزنش کرد که چرا دست بالا نمیزنند و تقاص ظلم های این رژیم اختاپوسی را نمیگیرند. شما شاهد آن هستید که بارها بر علیه تضیق حقوق بشر درایران قطعنامه های مختلف صادر شده ؛ ناظرمخصوص حقوق بشر آقای احمد شهید هنوز موفق نشده که به ایران برود و مقامات ایرانی را از نزدیک ملاقات کند؛ مقامات ایرانی بارها در سازمان ملل متحد بی حرمت شده اند و نمایندگان در اعتراض به حضور آنها سالن را ترک گفته اند ؛ هزاران نامه اعتراضی از دهها پارلمان و دهها شخصیت حقیقی و حقوقی به مقامات ایران سرریز شده ؛ صدهها نامه از طرف سازمان عفو بین الملل ، دیده بان جهانی حقوق بشر به مقامات ایران ارسال شده اما دریغ که نرورد میخ آهنین بر سنگ.

یکی از موضوعاتی که اخیرا کشور ایران ادعا میکند، تدوین اعلامیه حقوق بشر اسلامی است، آیا کشور ایران که خود یکی از کشورهای ناقض حقوق بشر در جهان معرفی شده است میتواند سردمدار تدوین چنین اعلامیه ای باشد و اساسا میتوان با کمک گرفتن از قوانین اسلامی به رعایت حقوق بشر در جهان کمک کرد؟
تدوین اعلامیه حقوق بشر اسلامی یک مضحکه دیگری است که حتی این اقدام هم نمیتواند رژیم را از حالت بی اعتباری و انزوا خارج سازد. این حربه حتی برای کشورهای اسلامی نیز جالب و قابل توجه نخواهد بود چرا که دست رژیم ایران برای عالمیان رو شده. حتی بسیاری از مسلمانان جهان میگویند از اینکه چنین رژیمی ادعای مسلمانی دارد دلسوخته و شرمسارند ؛ آنها میگویند جمهوری اسلامی برای اسلام و مسلمانان آبرو نگذاشته است لذا اعلامیه حقوف بشر اسلامی آنها نیز فراتر از سند بی ارج و قرب قانون اساسی شان نیست. البته از همه مهمترمضمون اعلامیه جهانی حقوق بشر یک مقوله جهانشمول است و مبتنی است بر آخرین دستاوردهای مناسبات بشری ، این سند بر اساس مقتضیات نوع بشر از هر جنس و باور و نژاد و طبقه ای تنظیم شده است و با هیچ سند جانبدار دیگری قابل مقایسه نیست و قابل تعویض نیز نیست.

تدوین اعلامیه حقوق بشر اسلامی توسط این آقایان توهین به سند رسمی شان یعنی همان قانون اساسی است که بر اساس آن آقای خامنه ای بالاترین مقام کشور شده لذا سنگین ترند اگر دست به چنین اقدامی نزنند و آبروی خود را بیش از اینها نبرند!

مصاحبه گر: لاله مؤذن زاده

انتقال آقای بروجردی با دست بند و پا بند به بیمارستان مدرس تهران

noreply@blogger.com (پایدار) — Sat, 10 Dec 2011 03:33:00 +0000

به گزارش خبرگزاری هرانا، در پی تشدید بیماری کاظمینی بروجردی ماموران امنیتی صبح امروز این زندان را با دست بند و پا بند به بیمارستان مدرس تهران منتقل کردند.

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا از تهران، صبح روز چهار شنبه ۱۶ آذر، مامورین امنیتی این زندانی را با دست بند و پا بند به بیمارستان مدرس تهران منتقل کرده و پس از آزمایشات پزشکی جهت تشخیص بیماری وی را مجددا به زندان بازگرداندند.

به گزارش شاهدان، انتقال این زندانی با دست بند و پا بند در حین پیاده شدن از آمبولانس نیز موجب زمین خورد و زخمی شدن وی شده است.

این زندانی که در حال گذارندن ششمین سال از دوران محکومیت یازده ساله خود می باشد در این مدت به بیماری هایی چون ناراحتی قلبی و ریوی، پارکینسون، سنگ کلیه و آسیب جدی به شبکیه چشم مبتلا شده است.

انتقال وی به بیمارستان جهت انجام آزمایشات پزشکی پس از آن صورت می گیرد که دیدبان حقوق بشر در بیانیه ای نسبت به وضعیت این زندانی ابراز نگرانی کرده بود.

بیانیه بیش از 231 نفر از مخالفان فعال جنگ در محکومیت حمله به سفارت بریتانیا و ضرورت فوری تنش زدایی در بحران هسته ای

noreply@blogger.com (پایدار) — Sat, 10 Dec 2011 03:28:00 +0000

تنش‌آفرینی‌های بین‌المللی نظام جمهوری‌اسلامی وارد مرحله‌ای بسیار خطرناک شده است. حکومت نه تنها گام موثری در جهت رفع ابهامات روزافزون در مورد برنامه‌ هسته‌ای‌اش برنداشته، بلکه به سیاست‌های ماجراجویانه خود نیز افزوده است.

حمله سازمان یافته به سفارت بریتانیا، انزوای بیشتر بین‌المللی و تشدید تحریم‌ها به عنوان پیامدهای آن، گام بلندی برای کشیدن مردم ایران به جنگی ناخواسته است. مسئولان نظام درحالی سرنوشت ملت ایران را به سوی رویارویی با جامعه جهانی می‌برند که بی‌کفایتی اقتصادی حکومت روزبه‌روز بر وخامت وضعیت رفاه و معیشت مردم ایران افزوده است. محکومیت فراگیر بین‌المللی ایران در حمله به سفارت بریتانیا، دور جدید تحریم‌ها و بخصوص در تنگنا قرارگرفتن بانک مرکزی، نتایج اسفناکی برای کشورمان خواهد داشت.

جمهوری اسلامی بمانند همیشه برای حل بحران‌های داخلی و خارجی،‌ سیاست غیر مسئولانه تهاجمی خود را که همواره در سرکوب مردم و تعرض به اموال آنها استفاده می‌کند، این بار در عرصه دیپلماتیک بکار گرفته است. برای دومین بار در تاریخ ۳۳ ساله جمهوری اسلامی با تاراج اموال سفارت‌خانه‌ بریتانیا توسط شبه‌ نظامیان حکومتی و برخی مسئولان و عوامل بسیج دانشجویی (از نهاد های سرکوب در دانشگاه ها) ،شاهد نقض بدیهی‌ترین تعهدات دیپلماتیک و تصرف سفارتخانه ای خارجی هستیم.

ملت ایران به عنوان یکی از پایه‌گذاران تمدن بشری،‌ به عرف و آداب دیپلماتیک احترام می‌گذارد و جهان نیز می‌داند که مسئول این اقدام شرم‌آور جمهوری اسلامی است.

حکومت درحالی به این مخالف‌خوانی‌های خطرناک دامن می‌زند که نمی‌تواند ایمنی یکی از حساسترین مراکز تحقیقات نظامی خود را در پادگانی نزدیک به مناطق مسکونی اطراف تهران حفظ کند. سرداران سپاه یک به یک از هر تریبونی استفاده کرده اند و بارها از واکنش پشیمانی آور در صورت تجاوز به ایران سخن می‌گویند،‌ اما تاکنون از دلایل انهدام یکی از پیشرفته ترین مراکز تحقیقات موشکی خود و از دست دادن یکی از کلیدی‌ترین فرمانده‌های سپاه سخنی نگفته‌اند. اکنون پرسش جدی این است که چه کسانی امنیت ملی مردم را به بازی گرفته‌اند و تا چه حد قادر به دفاع از مردم در قبال پیامدهای سیاست‌های ماجراجویانه خود هستند؟

ما به عنوان مخالفان فعال جنگ، برای این تنش‌آفرینی‌های روزافزون و آینده میهن‌مان بیمناکیم و خروج از وضعیت خطرناک فعلی را ضروری می‌دانیم. نیروهایی که به حریم دیپلماتیک کشور بریتانیا تجاوز کرده‌‌اند،‌ سال‌هاست که به حریم شهروندی مردم ایران تجاوز می‌کنند. حمله وحشیانه‌ای که سفارت بریتانیا این بار قربانی آن بود نمونه‌ای بیش نیست از آنچه جنبش راستین دانشجویی (که نمایندگان بر حق آن در زندان هستند)، فعالان حقوق بشری، مدنی، دگر اندیش، قومیتی و سیاسی در ایران روزانه با آن مواجه اند. ما خواستار انحلال کامل گروه های فشار و پایان بخشی به غوغاسالاری و خشونت پراکنی در عرصه سیاست ایران و قربانی شدن منافع ملی در جنگ قدرت جناح های حکومتی هستیم. مقامات حکومت ایران در صورت سکوت و تحت تعقیب قرار ندادن عاملان حمله به سفارت ثابت کرده اند که مسئول و شریک سازماندهی این تهاجم خطرناک هستند و ادعای رهبری در خصوص دنبال کردن عزت ، مصلحت و حکمت در سیاست خارجی ،شعاری بی پایه بیش نیست.

جمهوری اسلامی به جای رفتارهای غیرعقلانی و خلاف عرف و خطرساز برای امنیت ملی، باید برای حل بحران موجود بر سر سیاست های هسته ای اقدام موثر انجام دهد. توقف موقت غنی‌سازی اورانیوم، ‌همکاری شفاف با آژانس انرژی هسته‌ای ، اجرای قطعنامه های شورای امنیت و دیگر تعهدات بین المللی در این زمینه گام‌های لازم برای خروج از تنگنای فعلی و رفع فشارهای اقتصادی و سیاسی بر جامعه است که اثرات منفی آن زندگی مردم سرزمین ما را از آنچه هست سخت تر می کند.

ما ضمن تاکید بر حق ملت ایران در استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای ، با هر تلاشی برای دست یابی به قابلیت تولید جنگ افزارهای هسته‌ای توسط جمهوری اسلامی مخالف هستیم و آن را خلاف منافع و اولویت های ملی و صلح جهانی می‌دانیم. حاکمان جمهوری اسلامی باید بدانند که در جهان امروز، خشونت، تهاجم و تخریب دیگر کاربردی ندارد، و تنها عدم اعتماد فعلی در داخل و خارج را عمیق تر می سازد. عدم اعتماد و عدم مشروعیت داخلی با اختلال در روابط بین‌المللی هردو ریشه یک بحران و دو روی یک سکه هستند.

جمهوری اسلامی باید یکبار برای همیشه این سیاستهای ناکام و اعتمادسوز را کنار بگذارد. هرگونه تنش زایی با جهان خیانت به مردم ایران و آینده وطن ما خواهد بود.

ما جامعه جهانی و بخصوص کشور‌های غربی را نیز به خویشتن‌داری، رعایت حقوق مردم ایران و اجتناب از جنگ فرا می‌خوانیم. هرگونه اقدام نسنجیده، تهدید های تحریک کننده و حمله نظامی به تاسیسات هسته ای ،خسارات غیرقابل جبرانی را به آب و خاک ایران وارد می کند که تا سالها آلودگی آن مردم ما را رنجور خواهد کرد و به دیدگاه مبتنی بر رابطه خصمانه با غرب دامن خواهد زد.

به باور ما سعادت و رفاه مردم ایران و امنیت جامعه نه با ادامه فضای امنیتی و نقض گسترده حقوق شهروندی در داخل، و نه با ماجراجویی‌های بین‌المللی، بلکه با پذیرش اراده ملت، آزادی فوری رسانه های عمومی و نشر کتاب، لغو سانسور در همه زمینه ها، الغاء بی درنگ تبعیضات جنسیتی، قومیتی و مذهبی و صلح و همکاری شرافتمندانه با سایر کشورهای جهان تحقق می‌یابد. از این رو ما نسبت به هر اراد‌ه‌ای که فضا را برای درگیری نظامی مساعد گرداند هشدار داده، و تلاش برای توقف بحران‌سازی‌های مصیبت بار نظام جمهوری‌اسلامی و تحقق حاکمیت اراده مردم ایران را وظیفه خود می‌دانیم. راه حل موثر برای پایان بخشی به بحران های داخلی و خارجی ،واگذاری قدرت به مردم و فراهم کردن فضا برای انتخاب آنان با مشارکت و همبستگی همه گروه های سیاسی آزاد اندیش، دموکرات و معتقد به سربلندی ایران است.

در شرایطی که اقتدارگرایان حاکم با اینگونه اقدامها به سوی جنگ و مقابله با جهان و ویرانی ایران حرکت می کنند، تنها قدرت مردم است که می تواند از طریق مخالفت فعال با ماجراجویی هسته ای مانع حرکات و تصمیمات لجام گسیخته حکومت شود.

امضا کنندگان:

حامد ابراهیمی ، میترا ابراهیمی ،عبدالرضا احمدی ،فریدون احمدی ،احمد احمدیان ،کمال ارس ،اردوان ارشاد ،جمشید اسدی ،لیلا اصفاری ،مرتضی اصلاحچی ،امیر حسین اعتمادی ،بیژن افتخاری ،علی افشاری ،کوروش افطسی ،مریم اکبری ،محمد جواد اکبرین ،بهرام امامی ،کیان امانی ،مهرزاد امید مهر ،مهدی امینی ،فریبا امینی ،مریم اهری ،ونداد اولاد عظیمی ،فرامرز آذر نوشا ،فرشید آذرنیوش ،کمال آذری ،احمد آزاد ،آینده آزاد ،صمد آقایی ،کاوه آهنگری ،جمشید بابایی ،رحیم باجغلی ،عبدالعلی بازرگان ،احمد باطبی ،حسین باقرزاده ،مهناز بدیهیان ،فرزانه بذر پور ،مهران براتی ،بهداد بردبار ،رضا برومند ،مقداد بریمانی ،عشرت بستجانی ،فریبا بستجانی ،فرزین بستجانی ،خسرو بندری ،شهلا بهاردوست ،بهروز بیات ،عباس بیگدلی ،امیر بیگلری ،میثاق پارسا ،کوروش پارسا،حبیب پرزین ،بهزاد پرنیان ،سهیل پرهیزی،سعید پور حیدر ،مریم پیر موذن ،بیژن پیرزاده ،سعید پیوندی ،حبیب تبریزیان ،محمود تجلی مهر ،محمد تقدیری ،نیره توحیدی ،امیر حسین توسطی ،محمد علی توفیقی ،کیانوش توکلی ،ستاره ثابتی ،مهدی جامی ،جهانشاه جاوید ،محمد حسین جعفری ،رضا جعفریان ،مهدی جلالی ،آرش جنتی عطایی ،مهران جنگلی مقدم ،محمد جهان پرور ،آیدین جهانبخش ،پویا جهاندار ،جواد جواهری ،رضا چرندابی،سعید حبیبی ،آرام حسامی ،سعید حقجو ،بیژن حکمت ،هرمز حکمت ،عباس حکیم زاده ،فریدون خاوند ،عباس خرسندی ،نازنین خسروشاهی ،سالار خسروی ،آریا خسروی ،کمال داوودی ،فریبا داوودی مهاجر ،مهرداد درویش پور ،عبدالستار دوشوکی ،فریبا راد ،نیما راشدان ،احمد رافت ،امیر رشیدی ،آرمان رضاخانی ،پوران رضایتی ،شیده رضایی ،فرامرز رفیعی ،علی اصغر رمضانپور ،مریم روزبهانی ،مینا زند سیگل ،گیو زندی ،متین سالمه ،بهروز ستوده ،امیر سراجی ، نسیم سرابندی ،حسن سربخشیان ،سلمان سیما ، رضا سیاووشی ،رحیم شامبیاتی ،کریم شامبیاتی ،حمید شاهسیا ،مسعود شب افروز ،داراب شباهنگ ،منصوره شجاعی ،حسن شریعتمداری ،عباس شیرازی ،فرح شیلاندری ،محمد صادقی ،کوروش صحتی ،علی صدر حاج سید جوادی ،بیژن صفسری ،سیاوش صفوی ،رامین صفی زاده ،حسن طالبی ،اسفندیار طبری،رویا طلوعی ،میثم طهماسبی ،شهره عاصمی،مزدک عبدی پور ،رویا عراقی ،مهدی عربشاهی ،یوسف عزیزی بنی طرف ،خسرو علاف اکبری ،کاظم علمداری ،حسین علوی ،مهرنوش علی آقایی ،مسیح علی نژاد ،حسین علیزاده ،پویا غلامرضایی ،سپیده فارسی ،باقر فاطمی ،امیر حسین فتوحی ،آذر فخر ،پویان فخرائی ،تایاز فخری ،خیر الله فرخی ،منصور فرهنگ ،ویدا فرهودی ،روزبه فروزان،کیوان فروزان ،کامبیز فروهر ،شهلا فرید ،دخی فصیحیان ،شروین فکری ،فیروزه فولادی ،شهاب فیضی ،ایران قادری ،امیر قاسمی ،اختر قاسمی ،سعید قاسمی نژاد ،آیدا قجر ،رضا قریشی ،مهدی قلی زاده اقدم ،فرزاد قنبری،مهرانگیز کار ،منیر کاشف ،حجت کسرائیان ،کیانوش کلانتر ،امیر کلینی ،علیرضا کیانی ،تقی کیمیایی اسدی ،امیر حسین گنج بخش ،حسن ماسالی ،حمید مافی ،پروین مالک ،رضا مبین ،داریوش مجلسی ،حمید محبی ،مجید محمدی ،رحیم محمدی ،فرشاد محمدی ،امیر حسین محمدی،پویان محمودیان ،پرویز مختاری ،احمد مدادی ،فریبا مرزبان ،مصطفی مرید ،علی مستشاری ،تراب مستوفی ،ویدا مشایخی ،نریمان مصطفوی ،فواد مظفری ،منصور معدل ،عباس معروفی ،امیر معماریان ،حسن مکارمی ،الهام ملک پور ،رویا ملکی ،اشکان منفرد ،علی مهتدی ،محمد مهدیان ،بهناز مهرانی ،بهزاد مهرانی ،سید داوود موسوی ،محسن موسوی ،زیبا میر حسینی، احمد میر فخرایی ،مهران میر فخرایی ،آرسان ناظریان ،حسن نایب هاشم ،یوحنا نجدی ،روجا نجفی ، پری نشاط ،بورگان نظامی نرج آباد ،علی نظری ،شروین نکوئی ، مرتضی نگاهی ،شیوا نوجو ،مهدی نوربخش ،پرتو نوری اعلا ،کامران نوزاد ،نادر هاشمی ،محمد هدایتی ،رضا هیوا ،سجاد ویس مرادی ،سپیده یوسف زاده ،حسن یوسفی اشکوری

بازخوانی پرونده عاشورا، افشای ماهیت رژیم ولایت فقیه

noreply@blogger.com (پایدار) — Mon, 05 Dec 2011 22:18:00 +0000

افشای اسراری پیرامون عاشورا و کربلا با الگوگیری از نظرات و دیدگاههای زندانی آزادیخواه سید حسین کاظمینی بروجردی که بیان آنها بر منابر حکومتی، جرم محسوب می شود.

1. فتوای مرجع تقلید، حکم قتل حسین بن علی!

یزید و شمر و عمربن سعد، بر اساس فتوای آیت الله العظمای زمان خویش یعنی شریح قاضی، حسین را کشتند و آن همه فجایع را به بار آوردند! براستی اگر مرجع حکومتی یعنی شریح قاضی، فتوی به ارتداد حسین نمی داد و ریختن خون او را واجب و مباح نمی کرد، آنها با چه مجوز شرعی می توانستند چنین جنایت سنگینی را مرتکب شوند!؟

2. ولی فقیه، آرزوی دست نایافتنی یزید را برآورده کرد!

یزیدیان جان حسین را گرفتند ولی نتوانستند او را بی آبرو کنند، در حالی که روحانیون حکومتی، آبرو و حرمت حسین را در جهان و حتی در بین مسلمانان و شیعیان لگد مال کردند. آنها رژیم ولایت فقیه را در اذهان جهانیان همان حکومتی معرفی کردند که آرزوی حسین شهید بود! و همگان را به سوی این قضاوت تلخ و غیر منصفانه سوق دادند که اگر حسین بر یزید پیروز می گردید و زمام امور را در دست می گرفت، همان جنایاتی را مرتکب می شد که امروز ولی فقیه به منصه ظهور رسانده است!

3. ولی فقیه، روی یزید را سپید کرد!

در تاریخ آمده است که یزد قبل از مرگ به نزد فرزند علی بن حسین آمد و به جنایات مرتکب شده اقرار کرد و سپس ابراز پشیمانی نمود و نسخه ای را برای توبه کردن طلبید. آیا بنیانگزار انقلاب در روزهای آخر عمر خود به بدعتهای دین سوز و هلاکت باری که در دین وارد کرد اعتراف نمود؟ آیا از بابت وعده های دروغی که در حضور انبوه رسانه های داخلی و خارجی به ملت داده بود، عذرخواهی کرد؟ آیا از مردمی که اختیار جان و مال و ناموس خود را به او سپردند ولی جز خیانت و خسارت چیزی عایدشان نشد، طلب عفو نمود؟ آیا ولی فقیه امروز، از این همه استبداد و خودکامگی و آدم کشی توبه خواهد کرد؟

یزید بن معاویه دائم الخمر و لاابالی بود و هنگامی که برای توبه کردن به نزد فرزند و جانشین حسین رفت، سعی کرد با چنین اقرارهائی علیه خویش، راه را برای توبه هموار کند. آیا ولی فقیه که خود را عقل کل، فصل الخطاب و مبرای از هر آلودگی اخلاقی می داند، می تواند بهانه ای برای توبه پیدا کند؟ آیا اقرار خواهد کرد که عمری مست قدرت و خودکامگی و جنایت بوده است؟!

4. منفعت طلبی فقهای دنیاطلب، از جنایات عاشورا و کربلا:

فقهای دنیا طلب و روحانیون مال اندوز، از غیرت شیعیان نسبت به قطعه قطعه شدن حسین و آوارگی و شکنجه نوامیس او، سوء استفاده کرده و با شعارهائی که مفهوم خونخواهی حسین مظلوم را می داد، انقلابی متضاد با آرمانهای حسینی را به راه انداختند. یقینا آنها از بروز مصیبت های دلخراش عاشورا راضی و خشنود هستند! چرا که بهانه ای برای تامین نفسانیات و شهوات خود یافتند.

5. خودتان پاسخ دهید و داوری کنید

آیا سربازان گمنام ولی فقیه برای تحکیم مواضع حاکمیت و پرونده سازی علیه سازمان مجاهدین خلق، در حرم امام رضا بمب گذاری نکردند؟ آیا آنها طی سالیان اخیر بطور پنهانی از بمب گذاری در حرم امامان شیعه در کشور عراق و کشتن زائرین بی پناه، حمایت مالی و تروریستی نکردند تا به این شیوه غیر انسانی، ناتو و به ویژه آمریکا را به عنوان عامل ناامنی عراق و حرمت شکنی ائمه شیعه معرفی کنند؟ اگر واقعه عاشورا اکنون رخ دهد و امام حسین، ولی فقیه را بعنوان یزید زمان معرفی کند، آیا مقلدان ولی فقیه برای کشتن حسین، مانند خولی و شمر و عمربن سعد و حرمله، با هم رقابت نمی کردند؟

6. خون حسین، بهانه فجایع 32 ساله!

اگر حوادث دردناک عاشورا و کربلا رخ نمی داد، در اینصورت ولی فقیه و روحانیون جاه طلب، چهره خون خوار و آدم کش خویش را در پشت کدام نقاب وجدانی و انسانی مخفی می کردند؟! با چه بهانه های دیگری می توانستد بیش از سه دهه به حکومت خود ادامه دهند؟! آیا جنایاتی که زیر پرچم حسین بر ملت ایران وارد می کنند، شلاق و شکنجه بر ارواح طیبه حسین و شهدای کربلا نیست؟ حسین و یارانش کشته شدند تا باور و وجدانشان بازیچه یزید نباشد ولی هزار افسوس که امروز خون و آبرویشان ملعبه ولی فقیه است.

7. روضه یاران دیروز و امروز حسین در تکرار تاریخ:

وعاظ و مداحین در ایران، غالبا از مظلومیت و بلاهائی که یزید و ابن زیاد بر جسم حسین و یارانش وارد آوردند روضه می خوانند. آیا کسی اجازه دارد از مثله شدن عزت و حرمت آن امام شهید به دست ولی فقیه و روحانیون شهوت ران و مراجع دین فروش و علمای وجدان فروخته، افشاگری کند و روضه ای بخواند؟ آیا کسی اجازه دارد از کشته شدن جوانان وطن در عاشورای 88 سخنی براند؟

عباس و زینب و رقیه و اصحاب حسین، برای دفاع از آن امام مظلوم، به شهادت رسیدند و یا اسیر و آواره شدند. آیا کسانی که طی این سه دهه برای دفاع از آرمانهای ملت ایران و نفی استبداد در برابر ولی فقیه ایستادند به همان سرنوشت دچار نشدند؟ آیا تاریخ به شکل دیگری تکرار نشده است؟

باری؛ ضرورت دارد که موضوع عاشورا و کربلا، بازنگری شود و به درک صحیحی از نهضت حسینی دست یافت.

دعوت نمایندگان نهاد های مدنی و دموکراتیک ایرانی به پارلمان اروپا

noreply@blogger.com (پایدار) — Sun, 04 Dec 2011 10:47:00 +0000

در این کنفرانس بیانیه مطبوعاتی سازمان خارج از کشور جبهه ملی ایران، با تیتر «ما اورانیوم غنی شده نمی خواهیم، ما ایران رامی خواهیم» پخش شد. همچنین طبق هماهنگی های انجام شده قرار بود پیام زندانی سیاسی سید حسین کاظمینی بروجردی، تلفنی توسط نماینده ایشان، خانم مریم مؤذن زاده، خوانده شود که به دلیل مشکلات فنی این کارعملی نشد، اما پیام مکتوب ایشان در اختیار خانم کرونبرک و دیگر اعضا پارلمان قرار گرفت.

پس از تصمیم نمایندگان پارلمان اروپا در کمیسیون امور روابط ایران و اروپا به ریاست خانم تاریا کرونبرگ جهت سفر به ایران و دیدار حضوری با مسئولین دولتی و هم چنین با نمایندگان قشرها، احزاب، سازمان های مدنی و نمایندگان دانشجویان، خانواده‌های وکلا و روزنامه نگاران زندانی، نمایندگان کارگران، دانشجویان، اقلیت‌های قومی و مذهبی که با مخالفت صریح دولت ایران مواجه گردید، خانم کرونبرک به منظور اعتراض به رفتار دولت ایران و برای نشان دادن نارضایتی خود و دیگر نمایندگان اروپا، تصمیم گرفت تعدادی از نمایندگان نهادهای مدنی مستقل ایرانی مستقر در اروپا را به پارلمان اروپا دعوت کند تا نمایندگان پارلمان با بررسی وضعیت حقوق بشر و مسائل اتمی ایران با آنان به گفتگو بنشینند.

دولت ایران مانند دوره های پیشین انتظار داشت که نمایندگان پارلمان صرفا با ارگان های رسمی و نیروهای خودی دیدار کنند، اما این بار هم نمایندگان اروپا مصمم بودند با مردم ایران و نهادهای مدنی و به ویژه با زندانیان سیاسی و یا خانواده‌های آن‌ها ملاقات کنند و هم نهاد ها و شخصیت‌های سیاسی و مخالف دولت آمادگی خود را برای گواهی دادن و افشای جنایت های انجام شده اعلام کردند.

این نشست در روز سه شنبه هشتم آذرماه ۱۳۹۰ (۲۹ نوامبر ۲۰۱۱) با شرکت افراد زیر در پارلمان اروپا برگزار شد:

آندرو سوان و آندرا هاک: نمایندگان مردمان و ملل بدون نماینده
آن ـ ماری وان دن برکن و لیدیا بونس: از سازمان بین‌المللی مراقبت از حقوق بشر در ایران
جلال ایجادی: استاد دانشگاه پاریس، عضو حزب سبزهای فرانسه، نماینده شورای شهر پاریس و متخصص محیط زیست: درباره دریاچه ارومیه، زاینده رود، انرژی اتمی و دیگر مشکلات زیست محیطی
سارا وادر: سخنگوی جامعه بین‌المللی بهائیان
صادق صبا: مدیر بخش زبان پارسی رادیو، تلویزیون و وب گاه بی بی سی
مانیوس پالمگرن: نماینده کنفدراسیون بین‌المللی سندیکاهای کارگران
مهدی اصلانی: زندانی سیاسی سابق، درباره وضعیت زندانیان سیاسی
ناهید جعفرپور: از سوی بخش زنان جنبش جمهوریخواهان دمکرات و لائیک ایران، در باره وضعیت زنان در ایران

در این کنفرانس به هر یک از سخنرانان پنج دقیقه وقت داده شد تا نقطه نظرات خود را درباره موضوعاتی مشخص، بیان کنند.

پس از پایان سخنرانی میهمانان، نوبت پرسش و پاسخ به دیگر حاضرین در سالن داده شد. در این بخش، یکی از اعضای اتحاد برای ایران، ضمن تشریح اهداف این نهاد از نمایندگان اروپا خواست که آن ها را در راه رسیدن به دموکراسی، صلح و ایران بدون بمب اتم کمک کرده و برای آزادی همه زندانیان سیاسی ـ عقیدتی از هیچ اقدامی کوتاهی نکنند.

نمایندگان دراویش، بهائیان و مردمان بی دولت و سندیکای کارگران نیز به نوبه خود در باره زندانی شدن و عدم آزادی برای اعضا و هواداران خود صحبت کرده و اعتراضات خود را نسبت به جمهوری اسلامی ایران ابراز داشتند.

درپایان بیانیه مطبوعاتی سازمان خارج از کشور جبهه ملی ایران، با تیتر «ما اورانیوم غنی شده نمی خواهیم، ما ایران رامی خواهیم» پخش شد. همچنین طبق هماهنگی های انجام شده قرار بود پیام زندانی سیاسی سید حسین کاظمینی بروجردی، تلفنی توسط نماینده ایشان، خانم مریم مؤذن زاده، خوانده شود که به دلیل مشکلات فنی این کارعملی نشد، اما پیام مکتوب ایشان در اختیار خانم کرونبرک و دیگر اعضا پارلمان قرار گرفت.

متن کامل پیام مذکور به قرار زیر تقدیم می گردد:

اعضای محترم پارلمان اروپا

حضار محترم، بانوان و آقایان

آقای کاظمینی بروجردی به دلیل دفاع از جدایی دین از حکومت در ایران و حمایت از برقراری صلح در خاورمیانه و از همه مهم تر فراخواندن مقامات ایران در پایبند بودن به تعهدات بین المللی، با گذشت نزدیک به 1900 روز متوالی، همچنان در حبس به سر می برد.

دشمنی حکومت با آقای کاظمینی بروجردی از 20 سال پیش آغاز شد هنگامی که وی حمایت آشکار و صریح خود را از اعلامیه جهانی حقوق بشر بیان داشت و به سوء استفاده از قوانین مذهبی و مکتبی اعتراض نمود. او بنیادگرایی اسلامی، افراط گرایی و ترور را محکوم کرد. ایشان با نفی یهودستیزی، تعصبات دینی و دفاع از آزادی مذهبی، اجتماع پیروان ادیان مختلف اعم از شیعیان، اهل سنت، یهودیان، مسیحیان، زرتشتیان و بهاییان را در قالب مراسم نیایش رهبری می کرد. بروجردی خواستار لغو مجازات های اعدام و همچنین مجازات های بیرحمانه و غیر انسانی مانند شکنجه، سنگسار و شلاق می باشد. وی همچنین مدیر و مؤسس مراکز خیریه جهت خدمات اجتماعی و کمک به فقرا و مساعدت به قربانیان حوادث طبیعی می باشد و در عین حال کسب هر گونه درآمد شخصی از فعالیت های مذهبی را همواره محکوم می نمود.

فراخوانهای عمومی او با استقبال شمار کثیری از هواداران و مخالفان حکومت مواجه گردید، به طوری که تا پیش از بازداشت، اجتماعات مذهبی مستقل ایشان از لحاظ ابعاد و تعداد حاضرین، بر تجمعات سازمان یافته حکومتی برتری مشهود یافت.

حکومت تا به امروز نتوانسته است او را خاموش نماید. ایشان از درون زندان نیز به عنوان یک ناظر حقوق بشر، موارد نقض مقررات حقوق بشر و شکنجه های فیزیکی و روانی زندانیان را به گروه ها، سازمان ها و افراد مدافع حقوق بشر در سطح بین المللی گزارش می دهد. برخی از این موارد عبارت هستند از: عدم وجود بهداشت مناسب و مراقبت های پزشکی شایسته در زندان، سو تغذیه و قطع ملاقات ها و ارتباطات و تماس تلفنی زندانیان با خانواده های خود و ....

آقای کاظمینی بروجردی همچنین توجه جهانیان را به مجازات زندانیان عقیدتی از طریق زندانی کردن آنها در بندهایی که قاتلین و تجاوزگران جنسی حبس شده اند، جلب می کند که حکومت با این ترفند تلاش می کند آنها را در معرض تهدیدهای فیزیکی و حملات اتفاقی قرار دهد. این اقدامات به تحریک بازجوها و عوامل امنیتی اتفاق می افتد و زندانیان در اثر فشارهای وارده دچار مرگ تدریجی می گردند.

آقای کاظمینی بروجردی با وجود همه فشار هایی که از لحاظ روانی، احساسی و فیزیکی متحمل شده است، همچنان در حمایت خود از حقوق بشر پا برجا و مصمم می باشد. به ویژه ایشان یک مبارز و سخنگو برای برقراری آزادی مذهبی و سیاسی، احترام به حقوق زنان و پایان دادن به تمام اشکال شکنجه، اعدام و سنگسار می باشد. او به طور پیوسته از استقرار عدالت اجتماعی حمایت می کند.

آیت الله خامنه ای به عنوان رهبر حکومت و مسوول اصلی دادسرای ویژه روحانیت، وظیفه اخلاقی، قضایی و قانونی دارد که در مورد دلایل ادامه بازداشت آقای بروجردی توضیحی شفاف دهد و یا وی را آزاد نماید. همچنین ایران یکی از امضا کنندگان منشور بین المللی حقوق سیاسی و شهروندی (ICCPR) می باشد. در ماده 18 این منشور بر حق آزادی فکر، عقیده و مذهب که شامل حق آزادی پذیرفتن و یا نپذیرفتن و حق انتخاب یک مذهب یا یک عقیده تاکید شده است.

در پایان از کلیه اعضای محترم پارلمان اروپا درخواست می نمایم که بیانیه جداگانه ای در راستای وادار کردن حکومت ایران به آزادی آقای کاظمینی بروجردی و در کنار آن همه زندانیان عقیدتی و سیاسی انتشار دهید و همچنین از خواست اکثریت مردم نجیب ایران جهت برگزاری رفراندومی آزاد زیر نظر ناظران بین المللی و تعیین سرنوشت خویش حمایت نمایید.

مریم مؤذن زاده، نماینده آقای بروجردی

لینک مرتبط:

http://news.gooya.com/politics/archives/2011/12/132244.php

گستاخی مسئولین در بی توجهی به وضعیت بحرانی آقای بروجردی تمامی ندارد !

noreply@blogger.com (پایدار) — Wed, 30 Nov 2011 18:20:00 +0000

به گزارش خبرگزاری هرانا با وجود ابراز نگرانی دیده بان حقوق بشر و دیگر سازمانهای مدافع حقوق بشر نسبت به وضعیت بحرانی آیت الله کاظمینی بروجردی، مقامات دادگاه ویژه روحانیت نسبت به درمان ایشان در بیمارستان مجهز همچنان بی توجه هستند.

بنا به اطلاع گزارشگران هرانا از تهران، صبح روز نهم آذر آقای بروجردی به دلیل درد شدید کلیه به درمانگاه زندان منتقل شد که پزشکان مستقر در زندان علت آن را وجود سنگ کلیه تشخیص دادند که به دلیل عدم وجود امکانات پزشکی نیاز به اعزام ایشان به بیمارستانی خارج از زندان است، امری که تا کنون انجام نپذیرفته است.

آقای بروجردی که ششمین سال حبس خود را می گذارند در این مدت دچار بیماریها و عوارض گوناگونی گردیده است از جمله بیماری قلبی و بیماری حاد تنفسی ( پلوموناری ادما) سنگ کلیه و پارکینسون و .....

روز دوشنبه 7 آذر دیده بان حقوق بشر در بیانیه خود اعلام کرده بود که ما در مورد سلامتی و حفظ جان آقای بروجردی به طور جدی نگران هستیم و خاطر نشان کرده اند قوانین بین المللی و همچنین قوانین داخلی ایران از مقامات زندان می خواهد که برای زندانیان مراقبت های پزشکی مناسب را فراهم سازند.

حداقل مقررات استاندارد سازمان ملل متحد برای درمان زندانیان، مسوولین را ملزم می سازد که زندانیان نیازمند به درمان توسط متخصصین ویژه را به انستیتو های تخصصی و همچنین بیمارستان های مجهز اعزام نمایند.

علاوه بر این، مقررات سازمان های زندان های ایران، بیان می کند که زندانیان در صورت لزوم باید به بیمارستان های خارج از زندان منتقل شوند تا تحت درمان پزشکی مناسب قرار گیرند.

آقای حسین کاظمینی بروجردی، منتقد جدی حکومت در معرض خطر مرگ

noreply@blogger.com (پایدار) — Tue, 29 Nov 2011 12:08:00 +0000

دیده بان حقوق بشر: ما در مورد سلامتی و حفظ جان آقای بروجردی به طور جدی نگران هستیم. مقامات رژیم علاوه بر ممانعت از رسیدگی پزشکی و مراقبت های درمانی ضروری این زندانی، به علت عدم محافظت از وی در مقابل حملات و سو قصد های جانی، آشکارا با جان ایشان بازی می کنند. "

سارا لی ویتسون، مدیر بخش خاورمیانه دیده بان حقوق بشر

( نیویورک ) - دیده بان حقوق بشر دیروز 28 نوامبر 2011 اعلام کرد "مقامات ایران باید علاوه بر رسیدگی سریع و محافظت کامل از خطرات و حملاتی که با سو قصد به جان آیت الله سید حسین کاظمینی بروجردی انجام شده است، تضمین دهند و اجازه دهند که او مراقبت های پزشکی را در خارج از زندان دنبال کند. آقای بروجردی روحانی برجسته شیعه 53 ساله که سیستم مذهبی حکومت را مورد نکوهش و انتقاد قرار داده است، از شرایط وخیم سلامت جسمی رنج می برد.

یکی از منابع نزدیک به آقای بروجردی و خانواده وی به دیده بان حقوق بشر گفت که در تاریخ 1 آذرماه 1390 (22 نوامبر 2011) یکی از هم سلولی های ایشان تلاش کرده است که وی را طی یک درگیری مشکوک به قتل برساند. خانواده و طرفداران آقای بروجردی مدت طولانی است که از شرایط خطرناک و غیر استاندارد محل حبس آقای بروجردی شامل حبس ایشان همراه با هم سلولی های وحشی و آدمکش که محکوم به قاچاق مواد مخدر و جرم های سنگین هستند، شکایت دارند.

خانم سارا لی ویتسون، مدیر بخش خاورمیانه دیده بان حقوق بشر، گفت: "ما در مورد سلامتی و حفظ جان آقای بروجردی به طور جدی نگران هستیم. مقامات رژیم علاوه بر ممانعت از رسیدگی پزشکی و مراقبت های درمانی ضروری این زندانی، به علت عدم محافظت از وی در مقابل حملات و سو قصد های جانی، آشکارا با جان ایشان بازی می کنند."

آقای بروجردی در بند 350 زندان اوین در حال گذراندن ششمین سال از دوران محکومیت 11 ساله خود می باشد؛ حکمی که اتهامات آن هرگز منتشر نشد. طرفداران و اعضای خانواده او گزارش داده اند که حداقل در دو مورد حادثه روی داده، هم سلولی های ایشان به آقای بروجردی حمله کرده و جان این روحانی را به طور جدی مورد تهدید قرار داده اند.

نیروهای امنیتی حکومت، آقای بروجردی و ده ها نفر از حامیان او را در 8 اکتبر 2006 (16 مهرماه 1385) در پی هجوم همه جانبه به منزلش بازداشت کردند. منابع نزدیک به آقای بروجردی به دیده بان حقوق بشر گفتند که مقامات حکومت بارها آقای بروجردی را تنها به دلیل دیدگاه هایش که دین اسلام را جدا از حکومت می داند، مورد آزار و اذیت و پیگرد قرار دادند. از هنگام بازداشت او تاکنون، آقای بروجردی تبدیل به یک منتقد دگراندیش جمهوری اسلامی و تئوری ولایت فقیه یا رهبری حکومت توسط فقها شده است، چرا که این تئوری تاییدی بر ایده حکومت کردن یک رهبر مذهبی شیعه بر کشور می باشد.

مقامات قویا از دسترسی آقای بروجردی به وکیل منتخب خود در طی جلسات محاکمه اش در سال 2007 که در دادسرای ویژه روحانیت و پشت درهای بسته برگزار می شد، جلوگیری کرده اند. منابع موثق به دیده بان حقوق بشر گفتند که مقامات قضایی آقای بروجردی را به اتهام های متعدد امنیتی از جمله "محاربه"- جنگ با خدا- متهم کردند که این اتهام به تنهایی بر اساس قوانین ایران مجازات مرگ را در پی دارد. بعدها دادگاه تجدید نظر حکم مرگ را به 11 سال زندان کاهش داد.

دادسرای ویژه روحانیت توسط آیت الله روح الله خمینی بنیانگزار جمهوری اسلامی تاسیس شد تا روحانیون مخالف اعم از شیعه و غیر شیعه را محاکمه نماید. این نهاد مستقل از قوه قضاییه ایران عمل می کند و به هیچ یک از اصول قانون اساسی ملتزم و پایبند نیست. از زمان تاسیس این نهاد، دادسرای ویژه روحانیت ده ها روحانی مخالف و اصلاح طلب را محاکمه و محکوم به زندان کرده است که این محاکمات بر اساس اتهاماتی مانند توهین به ارزش های اسلامی، تبلیغ بر علیه نظام و حتی ارتداد که مجازات آن مرگ می باشد، صورت گرفته است.

چندین منبع آگاه به دیده بان حقوق بشر گفتند که مقامات ایران تاکنون از ارائه اطلاعات لازم به عموم مردم در مورد دلیل پیگرد و محکوم کردن آقای بروجردی خودداری نموده اند. مقامات اکیدن از حق داشتن ملاقات های مرسوم برای آقای بروجردی جلوگیری کرده اند و به طور مکرر اعضای خانواده و طرفداران وی را مورد آزار و اذیت، مصادره اموال، بازداشت و حبس قرار داده اند.

آقای بروجردی مکررن از کم شدن بینایی چشم، بیماری پارکینسون، دیابت و فشار خون بالا رنج می برد. یکی از منابع نزدیک به ایشان به دیده بان حقوق بشر گفت مقامات از درمان بیماری قلبی آقای بروجردی که منجر به بیماری پولموناری ادما یا تجمع آب در ریه شده است ممانعت بعمل آورده اند. او گفت پزشکان زندان اوین به آقای بروجردی گفتند که او لازم است در یک بیمارستان خارج از زندان تحت درمان قرار گیرد، لیکن مقامات همواره از صدور مجوز برای درمان مناسب ایشان در خارج از زندان جلوگیری می کنند.

در یک نامه سرگشاده که در تاریخ 1 اکتبر انتشار یافت، گروهی از فعالان حقوق بشر نگرانی خود را از وخیم تر شدن شرایط جسمی و سلامتی آقای بروجردی بیان داشته و اعلام کردند که "او در معرض غیر انسانی ترین اشکال شکنجه های جسمی و روانی قرار داشته است تا وادار شود بیانیه ای در انکار عقاید خود امضا نماید". دیده بان حقوق بشر پیش از این، بازداشت آقای بروجردی را مورد نکوهش و انتقاد قرار داده بود و از مقامات ایران خواسته بود که به او اجازه دهند به مراقبت های پزشکی ضروری دسترسی داشته باشد.

قوانین بین المللی و همچنین قوانین داخلی ایران از مقامات زندان می خواهد که برای زندانیان مراقبت های پزشکی مناسب را فراهم سازند. حداقل مقررات استاندارد سازمان ملل متحد برای درمان زندانیان، مسوولین را ملزم می سازد که زندانیان نیازمند به درمان توسط متخصصین ویژه را به انستیتو های تخصصی و همچنین بیمارستان های مجهز اعزام نمایند. علاوه بر این، مقررات سازمان های زندان های ایران، بیان می کند که زندانیان در صورت لزوم باید به بیمارستان های خارج از زندان منتقل شوند تا تحت درمان پزشکی مناسب قرار گیرند.

خانم ویتسون گفت: "در طی چند سال گذشته، زندانیان سیاسی دیگری در زندان های ایران در اثر بدرفتاری، شکنجه و یا کوتاهی در درمان پزشکی فوت کرده اند. اگر آقای بروجردی مورد حمله و سو قصد جانی قرار گیرد و یا سلامتی وی به دلیل عدم دسترسی به مراقبت های پزشکی به خطر افتد، دستان مقامات ایرانی به خاطر این جنایت، خون آلود خواهد بود."

گزارشی از اقدامات غیر قانونی و شکنجه علیه زندانیان عقیدتی سیاسی در جمهوری اسلامی ایران

noreply@blogger.com (پایدار) — Thu, 24 Nov 2011 16:44:00 +0000

توضیح: این متن شامل موارد نقض حقوق بشر در برخورد حکومت ولایت فقیه با دستگیرشدگان و زندانیان، به درخواست آقای سید حسین کاظمینی بروجردی و بر اساس گزارش های ارسالی و مشاهدات مستقیم ایشان از درون زندان های مختلف ایران گردآوری شده و زیر نظر خانم دکتر رویا عراقی معاون ایشان در امور حقوق بشر تنظیم گردیده است.

در تنظیم این گزارش، خشونت ها و مجازاتهایی مد نظر قرار گرفته که در قوانین کیفری و جزایی جمهوری اسلامی برای مجازات زندانیان عقیدتی سیاسی تعریف نشده است. حتی خود مسئولین قضایی و گردانندگان حکومت نیز همواره منکر وجود چنین اقداماتی بوده اند، ولی همگان مطلع هستند که از آغاز انقلاب تا کنون، چنین رفتارهای غیر انسانی وجود داشته است و همه زندانیان قدیمی و جدید گزارش های تکان دهنده ای در این باره به نهادهای مدافع حقوق بشر و رسانه های آزاد، ارائه کرده اند که در آرشیو سایت های اینترنتی، خبرگزاری ها و نهادهای رسمی مدافع حقوق بشر موجود است. بدیهی است اگر حکومت ولایت فقیه با ورود آقای دکتر احمد شهید به ایران و بازدید ایشان از زندان ها و ملاقات با زندانیان و خانواده های آنها موافقت نماید، این مطالب مستقیما از زبان آنها شنیده خواهد شد. اهم موارد به شرح زیر است:

1. بازداشت متهمین بدون برگه های اخطاریه و احضاریه.

2. دستگیری افراد معمولا به شکل آدم ربایی و یا با هجوم ناگهانی نیروهای امنیتی و عناصر وزارت اطلاعات به محل کار و منازل متهمین و بدون ارائه حکم قضایی دادستان و هرگونه توضیح شفاف به متهم و دیگر حاضرین در صحنه انجام می گردد و وجهه متهم در میان اطرافیان و وابستگان او تخریب می شود.

3. هتاکی، ضرب و شتم و رفتارهای وحشیانه با متهمین به هنگام بازداشت و انتقال به زندان، در شرایطی که هنوز هیچ جرمی تفهیم و یا اثبات نشده است.

4. نگهداری غیر قانونی متهمین طی هفته ها و ماه های اول بازداشت در اماکن مخفی و سلول های انفرادی به طوری که آنها نتوانند حتی از زنده ماندن خود به خانواده های نگران و بحران زده خویش اطلاع دهند.

5. ارائه اخبار غیر واقعی، نگران کننده و استرس زا از سرنوشت متهم و عزیزان و سایر دستگیر شدگان همراه وی قرار دارد. همچنین اعمال انواع شکنجه های شدید جسمی و روحی دیگر برای شکستن مقاومت متهم و وادار کردن او به اعتراف های دروغین علیه خویش و دیگران که این اعترافات می تواند منجر به صدور حکم مجازات های بسیار سنگین شود.

6- وادار کردن متهم به پذیرش اقدامات ضد امنیتی، غیر قانونی و حتی مفاسد و انحرافات اخلاقی، برای تخریب وجهه اجتماعی و اخلاقی او.

7. تنظیم کیفرخواست های سلیقه ای، فرمایشی، ناعادلانه، غیرمنطقی و سنگین به گونه ای که حتی خود دادستان ها و دادیارهای تنظیم کننده، قادر نیستند در هیچ مصاحبه و مناظره ای برای توجیه مجازات هایی که درخواست کرده اند، از تصمیمات خود دفاع نمایند.

8. در راستای تهیه کیفرخواست ها، تحقیقات منصفانه صورت نمی گیرد و صرفا مقاصد پنهانی حکومت برای حذف مخالفین و ایجاد رعب و وحشت در جامعه مبنا قرار می گیرد و برای توجیه افکار عمومی به نوشته ها و اعتراف های متهمین که زیر شکنجه از آنها اخذ شده استناد می شود.

9. در کیفرخواست های صادره، به قوانین و تبصره هایی استناد می شود که مفاهیمی عام را در بر می گیرد و ربطی به عملکرد واقعی متهم ندارد. انتقادهای ساده از نظام و یا ابراز عقیده هایی متفاوت با حکومت گرچه خواست مشترک اکثریت جامعه نیز باشد، مترادف می شود با اتهاماتی از قبیل " محاربه با خدا"، "اقدام علیه امنیت ملی"، "اقدام به براندازی"، "نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی"، "جاسوسی"،" ارتباط با دول متخاصم" و ..... که برای آنها مجازات های بسیار سنگین و بی رحمانه از قبیل اعدام و حبس های طولانی مدت، درخواست می شود.

10. صدور حکم توسط قاضی، قبل از تفهیم اتهام و بدون اینکه متهمین از کمترین فرصت ممکن برای دفاع از خود در برابر اتهامات وارد شده در دادگاه، برخوردار باشند.

11. محرومیت از حق داشتن وکیل آزاد.

12. برگزاری دادگاه در پشت درهای بسته و بدون حضور نمایندگان رسانه ها و خبرگزاری ها.

13. محاکمه بدون حضور هیئت منصفه.

14. متهمین هیچگاه اجازه مناظره و حتی صحبت معمولی با شاکیان اصلی خود که معمولا رهبر انقلاب و یا گردانندگان بلند پایه حکومت هستند را پیدا نمی کنند و حتی اجازه گفتگو با دادستان ها و قضاتی که حکم حبس های طولانی مدت را صادر کرده اند را نمی یابند و به جای آن، با افراد رده پایین که صرفا مامور به اهانت و آزار و شکنجه هستند مواجه می شوند.

15. ممانعت از دسترسی به اسناد واقعی موجود در پرونده ها و به جای آن، دادن اخبار دروغ به خبرگزاری ها و ترویج شایعات کذب علیه موقعیت اخلاقی، اجتماعی و علمی متهمین و جلوگیری از انشتار آثار قلمی آنها.

16. تخریب و ترور شخصیت متهمین توسط رسانه های جمعی و جراید وابسته به حکومت.

17. نگهداری متهمین در سلول های انفرادی و همچنین اعمال محدودیت شدید بر علیه آنها در بندهای عمومی، به گونه ای که نتوانند با بیرون از زندان ارتباط برقرار کنند و در برابر ترور شخصیت حکومتی از هویت و عقاید خود دفاع کنند.

18. نبود تامین جانی لازم و انتقال به بندهایی که زندانیانی با جرایم خطرناک قرار دارند.

19. انتقال به بندهای شلوغ و ناامن و بهره گیری از تاکتیک ایجاد تشنج و درگیری های ساختگی برای آسیب رساندن به متهم که بعضا خونین و مرگبار است.

20. نگهداری محکومین در زندان هایی که ساختمان و تاسیسات آن فرسوده و آسیب دیده است و منجر به بروز ضايعات عضوي و جسمي و یا بیماری های مرگ آور می شود.

21. نگهداری زندانیان در سرما و گرمای شدید بدون امکانات مناسب از قبیل آب گرم در زمستان و تجهیزات سرمایشی و تهویه در تابستان.

22. تغذیه نامناسب، استفاده از مواد غدایی تاریخ مصرف گذشته و آلوده که منجر به بیماری، ضعف مفرط، لاغری و حتی مرگ زندانی می شود.

23. محدودیت در ملاقات و تماس تلفنی زندانی با اعضای خانواده و قطع شدن مکرر ملاقات و تماس تلفنی به بهانه های مختلف.

24. رفتارهای خصمانه، هتاکی و فحاشی برخی از مامورین و نگهبانان در درون زندان بدون اینکه نظارتی بر رفتار آنها وجود داشته باشد.

25. برخوردهای غیر قانونی، بی ادبانه و دور از عرف مامورین با خانواده های زندانیان در سالن های ملاقات.

26. تهاجم نیروهای امنیتی با گاز اشک آور و باتوم و شوکر و اعمال انواع تنبیه های بدنی و پایمال کردن کمترین حقوق اولیه و انسانی زندانیان در برابر هر اعتراض ساده ای.

27. جلوگیری از امضای طومارهای اعتراضی زندانیان برای ارسال به نهادهای بین المللی مدافع حقوق بشر، آن هم در موارد مشخصی که همه زندانیان، در مورد رفتارهای وحشیانه مامورین اتفاق نظر دارند.

28. عدم برخورداری از حق داشتن پزشک مستقل و مورد اعتماد.

29. عدم رسیدگی های پزشکی مناسب، نبود داروی کافی، فقدان درمان تخصصی، مخالفت با بستری شدن زندانیان در بیمارستان های مجهز و آسیب رساندن به اعضای حساس بدن به گونه ای که باعث مرگ در زندان و یا بروز بیماری های مزمن و لاعلاج می شود که در دراز مدت و حتی پس از آزادی، منجر به زمین گیر شدن و مرگ می شود.

30. عدم صدور مجوز مرخصی های استعلاجی و استحقاقی برای زندانیانی که سال های طولانی بدون حتی یک روز مرخصی، تحت بازداشت بوده اند و در اثر شکنجه به انواع بیماری ها ی روحی و جسمی مبتلا شده اند.

31. مصادره اموال و لوازم شخصی، مدارک مهم و دست نوشته هایی که نتیجه سال ها تحقیق و کنکاش زندانی عقیدتی سیاسی در موضوعات مختلف مورد نیاز جامعه است.

32. اخذ تعهدات غیر منطقی و وثیقه های سنگین برای چند روز مرخصی استحقاقی و استعلاجی.

33. نابودی آینده شغلی و اجتماعی زندانی بدلیل ثبت سوء پیشینه در پرونده وی.

34. بی تفاوتی مسئولین قضایی به نگرانی های ناظرین داخلی و بین المللی حقوق بشر نسبت به سرنوشت زندانیان و ارائه گزارش های صد در صد دروغ به افکار عمومی.

35. محرومیت کامل زندانیان از دیدار با ناظرین و گزارشگران حقوق بشر، نمایندگان خبرگزاری ها، کمیته بین المللی صلیب سرخ و پزشکان بدون مرز.

36. عدم پاسخگویی به شکایات و نامه های زندانیان و خانواده های آنها.

37. اعمال رفتارهای بسیار وحشیانه از قبیل تعرض جنسی به زندانیان یا نوامیس آنها که فشارهای مخرب روحی و عصبی آن تا آخر عمر باقی می ماند.

38. بی توجهی به نیازهای عاطفی و مالی خانواده زندانیان به حدی که منجر به بروز بحران های روانی و خسارت های غیر قابل جبرانی از قبیل فروپاشی خانواده وآوارگی افراد تحت تکفل می شود.

39. دستگیری و شکنجه دوستان، هواداران و اعضای خانواده زندانی جهت تحت فشار گذاشتن ایشان و وادار ساختن زندانی به سکوت و عدم اعتراض و یا شرکت در مصاحبه های ساختگی در تلویزیون.

40. تهدید و حتی بازداشت غیر قانونی وکیل زندانی به جرم دفاع از حقوق موکل خویش.

در یک کلام: محروم نگه داشتن زندانیان بی پناه از دستیابی به حداقل حقوق اولیه خویش و قرار دادن او در شرایط مرگ تدریجی و بی تفاوتی مسئولین ذیربط به تمامی تعهدات انسانی و قانونی.

با سپاس، آبان 1390 ، نوامبر 2011

رویا عراقی، زندانی سیاسی سابق و معاون آقای سید حسین کاظمینی بروجردی در امور حقوق بشر

رونوشت:

آقای دکتر احمد شهید، گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر در امور ایران

دیده بان حقوق بشر سازمان ملل

سازمان عفو بین الملل

سازمان گزارشگران بدون مرز

فدراسیون بین المللی دفاع از حقوق بشر

کمیته بین المللی صلیب سرخ

سازمان پزشکان بدون مرز

کمپین بین المللی حقوق بشر ایران

مجمع جهانی حقوق بشر

ترور نافرجام آقای بروجردی در زندان

noreply@blogger.com (پایدار) — Tue, 22 Nov 2011 21:04:00 +0000

به گزارش دریافتی ، صبح روز سه شنبه یکم آذرماه ، مسئولین زندان اوین در اقدامی غیر انسانی، اقدام به سوء قصد به جان آقای بروجردی نمودند.

شاهدان عینی بیان داشتند که مسئولین مربوطه با طرح دعوای ساختگی، یکی از زندانیان اعدامی را مامور کرده بودند تا در حین این زد و خورد، آقای بروجردی را به قتل برساند . این زندانی ، به جرم قاچاق مواد مخدر دستگیر و به اعدام محکوم شده بود . مسئولین زندان به این زندانی تاکید کرده بودند در صورتیکه آقای بروجردی را به قتل برساند عفو رهبری شامل حال ایشان شده و آزاد خواهد شد ! ولی این سوء قصد بدلیل همکاری زندانیان، ناکام ماند.

گفتنی ست ادامه نامه نگاری های آقای بروجردی در افشای هویت ضد بشری و غیر ایرانی رژیم ولایت فقیه، حاکمیت را بر آن داشته است تا به هر طریق ممکن ایشان را از بین ببرد. آقای بروجردی ، چندی پیش طی نامه ای به هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه امریکا، تاکید و یادآوری نمود که سران حکومت ولایت فقیه نه تنها حاضر به تغییر رفتار خشونت آمیز و استبدادی خود نیستند، بلکه تمامی راهکارهای مسالمت آمیز برای هرگونه اصلاحات در حکومت و تغییر را مسدود کرده اند.

آقای بروجردی هم اکنون از بیماریهای متعددی رنج می برد . در گزارشی که در اکتبر سال جاری توسط گزارشگر ویژه ایران در سازمان ملل منتشر گردید، آقای احمد شهید از مقامات ایرانی خواست که توجهات پزشکی لازم را به آیت الله بروجردی مبذول کرده و او را آزاد کنند .

خانواده و هواداران آقای بروجردی مسئولیت چنین اقداماتی را متوجه قوه قضائیه و مخصوصا رهبر حکومت می دانند و از مجامع مدافع حقوق بشر می خواهند که قبل از اینکه دیر شود اقدامی موثر و فوری برای آزادی آقای بروجردی انجام دهند .

حمایت جنبش وال استریت از آقای بروجردی

noreply@blogger.com (پایدار) — Sun, 20 Nov 2011 21:54:00 +0000

ویکی پدیا: برخی از جوانان آمریکایی در خیابان وال استریت مقر بورس نیویورک در تاریخ ۱۷ سپتامبر در اعتراض به اوضاع وخیم اقتصادی و اختلاف طبقاتی آمریکا و سیاست کنونی این کشور دست به تظاهرات گسترده زدند. در این تجمع که آرام و بدون هیچ گونه ابراز خشونتی از سوی معترضان بوده، معترضان از مردم آمریکا می‌خواهند برای اعتراض به سیاست‌های دولت آمریکا، به آن‌ها بپیوندند. معترضین در این تجمعات در پارک خصوصی «زوکوچی» در نیویورک، کمپی برای اقامت برقرار کردند که چند خیابان با بورس اوراق بهادار، واقع در ساختمان وال استریت فاصله دارد.

بررسی گفته‌های معترضین نشان می‌دهد که دلایل این اعتراضات، «طرح نجات بانک‌ها»، «بحران وام مسکن» و «اعدام تروی دیویس»، سیاهپوست آمریکایی است که چندی پیش، توسط دستگاه قضایی آمریکا اعدام شد. معترضان معتقدند که مدل تجمع آنها، استقرار شبانه‌روزی در مقابل ساختمان وال استریت با هدف افزایش تعداد تظاهرات کنندگان و رسیدن به خواسته‌هایشان است و آن‌ها این مدل را از تظاهرات مصر و اسپانیا الهام گرفته‌اند.

کمپین 99 : توضیح - ایده ساده و تأثیرگذار است. قرار است با نود و نه نفر از افرادی که در جنبش وال استریت در سراسر دنیا حضور دارند مصاحبه کنیم. روایت هر نفر از چراییِ حضورش در این اعتراض را می شنویم. سپس برای وی روایت یک زندانی سیاسی در ایران را بازگو می کنیم. بعد از این گفت و شنود، از وی می خواهیم که پیامی برای آن زندانی بفرستد و پوستری برای وی طراحی کند. پوسترهای این آلبوم توسط معترضان وال استریت طراحی شده است. اگر ایده را دوست داشتید، بی اجازه با دوستان تان به اشتراک بگذارید تا عده بیشتری این روایت ها را بخوانند.

سباستین: من این جا هستم چون مسیحی ام و فکر می کنم که ارزش های اخلاقی در آمریکا دارد رو به نابودی می رود. حرص و طمع، خودشیفتگی و غرورِ مردم این کشور باعث به وجود آمدن شر بسیار بزرگی در دنیا شده است. حالا آن شر دارد به مردمِ همین کشور برمی گردد و آن قدر بزرگ شده است که مردم آمریکا دارند به خاطر آن رنج می کشند و درست به همین خاطر است که ما اکنون می توانیم مردم را بیدار کنیم. چون هنگامی که مردم رنج می کشند کم کم متوجه می شوند که یک جایِ کارِ این دنیا می لنگد. و من می خواهم این مسأله را به سطح آگاهی مردم بیاورم و اعتراضی که این جا داریم را با عشق و صلح آمیخته کنم. من عمیقن باور دارم که خداوند دقیقن آن چه که هر کس نیاز دارد را فراهم کرده است. اما می دانی، ما در آمریکا آن قدر در مصرف منابع زیاده روی کرده ایم که مردم در دیگر کشورها با کمبود منابع مواجه شده اند و اقتصادشان توسط آمریکایی هایی که با پادشاهان و حاکمانِ ثروتمندِ آن کشورها قرارداد می بندند نابود شده است. این قراردادها برای چاپیدنِ مردم آن کشورهاست تا چند تا آدمِ قدرتمند، ثروتمندتر شوند. هیچ ساختار سیاسی در تاریخ بشریت وجود ندارد که سبب سازِ شر نبوده باشد. قدرت باید در دست افراد و در میان گروه های محلی شان باشد نه دست پادشاهان و امپراطورها. آدم های دین دار متوجه می شوند که چه کسی با خداوند در ارتباط است. من فکر می کنم پول، خدای بوش بود. او ادعا می کند که خدایش خدای عیسی مسیح است اما آن خدا به روشنی می گوید که اگر شما ثروتمند باشی و منابع ات با دیگران قسمت نکنی، اگر حواست به فقرا نباشد، اگر از بی گناهان و ضعیفان مراقبت نکنی، و اگر به کشور دیگری حمله کنی و مردمان بی گناهش را بکشی، تو به خداوند ایمان نداری. من به عنوان یک مسیحی یاد گرفته ام که عشق، شادی، صلح، فروتنی، بخشندگی، و راستی میوه های ایمان هستند.

کاظمینی بروجردی-- آیت الله حسین کاظمینی بروجردی متولد سال ١٣٣٧در شهرستان بروجرد در غرب ایران است. وی از روحانیونِ مخالفِ حکومت است و از جدایی نهاد دین از نهاد دولت دفاع می کند. بروجردی از تیرماه ۱۳٧٤ تا به حال به دلایل مختلف بازداشت شده است. آخرین بازداشتِ وی به مهرماه ۱۳۸۵ برمی گردد. وی در آن شب به همراه جمع کثیری از هوادارانش در خانه ای در غرب تهران حضور داشت. در پی حمله نیروهای گارد ویژه به آن خانه که با پرتاب گاز اشک آور همراه بود، تعدادی از هواداران آقای بروجردی کشته شدند. آیت الله چند روز قبل از آن حادثه در پیامی به هوادارانش گفته بود: «عجيب است كه عده‌اي آمريكا و اسرائيل را متهم به تهاجم به شيعيان مي‌كنند ولي ما كه از مشهورترين تبار شيعه هستيم، در پايتخت تشیع مورد تهاجم قرار می گیریم! من بيمناكم که مبادا این رفتارها باعث خشم ملت شود.» آیت الله بروجردی پس از بازداشت در زندان مورد شکنجه قرار گرفت و تحت فشار اعتراف کرد که با نیروهای خارجی ارتباط داشته است. حامیان وی می گویند که فشار بر وی ریشه در مخالفت صریح آیت الله بروجردی با آیت الله علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی دارد. دادگاه ویژه ی روحانیت، وی را به یازده سال حبس محکوم کرده است. خانواده وی در نامه ای خطاب به دبیر کل سازمان ملل، از عدم رسیدگی به وضعیت سلامت آیت الله بروجردی در زندان ابراز نگرانی کرده اند. آیت الله کاظمینی بروجردی در نامه ای که از زندان خطاب به وکلای حقوق بشر در سراسر دنیا نوشته است درخواست کرده که وکالت وی را برعهده بگیرند. وی هنوز در زندان اوین تهران بسر می برد.

سباستین: بروجردی! من بسیار متأسفم که تو به خاطر آن چه که به آن محکوم شده ای داری رنج می کشی. و من به تو افتخار می کنم که به خاطر آن چه که به آن باور داری و علی رغم ظلمی که به تو شده است ایستادگی کرده ای. من هم مانند تو باور دارم که سیاست، گزینش حقیقت هاست برای کسب منفعت و این بسیار متفاوت از حقیقت ابدی است. ما در آینده به بازی های سیاسی این زمانه خواهیم خندید چرا که این بازی ها تنها بخشی از حقیقت را به نمایش می گذازند حال آن که حقیقت، جاودانه است. و اگر تو بر آن چه که به آن باور داری متعهد بمانی - اگر هر روزِ زندگی ات توأم با احترام دیگران نباشد - همواره در تاریخ مورد احترام خواهی ماند. عشق من نثار تو باد برادرم، نیرومند بمان چرا که ما در این مبارزه کنار تو ایستاده ایم. ما این جا در آمریکا از ظلم در رنج هستیم، اما این ظلم در مقابل آن چه که تو تحمل می کنی ناچیز است. ما نسبت به شجاعتی که تو از خود نشان می دهی آگاهیم. بدون شجاعت، دیگر فضیلت های اخلاقی به دست نخواهد آمد. احترام و عشق من نثار تو باد برادرم. قوی بمان

مقررات سازمان ملل درمان پزشکی مناسب برای زندانیان عقیدتی را الزامی می سازند

noreply@blogger.com (پایدار) — Fri, 18 Nov 2011 19:50:00 +0000

26 - Fidh آبان 1390: چندین زندانی عقیدتی در ایران نیازمند امکانات درمان پزشکی مناسب هستند که در زندان های مختلف وجود ندارد. اما حکومت ایران از شرایط بد جسمانی آنها برای فشار بیشتر و وادار کردن آنها به اعتراف ساختگی یا طرح اتهام های تازه و افزایش حکم زندان آنها استفاده می کند.

عبدالکریم لاهیجی، نایب رییس فدراسیون بین المللی جامعه های حقوق بشر و رئیس جامعه دفاع از حقوق بشر در ایران، امروز گفت:

ماده (2)22 اصول استاندارد حداقل برای رفتار با زندانیان که در تاریخ 13 مه 1977 در شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل تصویب شد مقرر می دارد که زندانیان بیمار نیازمند به درمان تخصصی باید به موسسه های تخصصی یا بیمارستان های غیرنظامی منتقل شوند. با وجود این، حکومت جمهوری اسلامی پیوسته از رعایت حق زندانیان عقیدتی به دسترسی به درمان مناسب و منظم پزشکی سر باز زده است. این رفتار در تناسب با انکار تمام حقوق دیگر زندانیان سیاسی و انجام انواع شکنجه، مجازات های غیرانسانی و بدرفتارهایی دیگر علیه آنهاست.

موارد مشخص
زندانیان عقیدتی زیر بعضی از زندانیانی هستند که در حال حاضر به شدت به درمان نیاز دارند، اما حکومت آنها را از حق درمان پزشکی در بیرون از زندان محروم کرده است.

حسین رونقی ملکی یک وبلاگ نگار و کارشناس کامپیوتر است. او که گویا چند روز پیش دچار خونریزی کلیه شده بود، در تاریخ 25 آبان 1390 برای معاینه به بیمارستان منتقل شد ولی او را پس از چند ساعت به زندان اوین بازگرداندند. او از اردیبهشت 1390 تاکنون چهار بار تحت عمل کلیه قرار گرفته است. مقامات حکومتی بدون این که اجازه دهند او از زمان سه ماهه لازم برای معالجه بهره مند شود، هر بار او را بلافاصله به زندان بازگردانده اند. آخرین عمل جراحی بر روی او در اوایل آبان انجام شد، ولی او در روز 9 آبان به زندان بازگشت. برخلاف نظریه پزشکان متخصص که معت قدند او باید تحت درمان مناسب قرار بگیرد، مقامات حکومتی گویا شرط این کار را اعتراف ساختگی به جرم در برابر دوربین تلویزیون قرار داده اند. رونقی ملکی در 22 آذر 1388 دستگیر شد، تحت شکنجه های مختلف جسمانی و روانی قرار گرفت و 13 ماه در بازداشتگاه سپاه پاسداران در بازداشت انفرادی ماند. در نتیجه، هر دو کلیه او عفونی شد و یکی از کلیه ها 80% و کلیه دیگر 20% آسیب دید. او بعدا به اتهام عضویت در گروه اینترنتی ایران پروکسی، تبلیغ علیه نظام، توهین به مقام رهبری و رییس جمهور به 15 سال زندان محکوم شد.

ابوالفضل قدیانی، فعال سیاسی، که اخیرا تحت عمل جراحی قلب قرار گرفت، در زندان اوین در شرایط بدی به سر می برد و در خطر سکته قلبی است. او حکم یک سال زندان خود را می گذراند و باید در اوایل آذر 1390 آزاد شود، اما مقامات حکومتی اتهام های تازه ای را به او تفهیم کرده اند که می تواند به حکم زندان دیگری منجر شود.

معصوم فردیس، فعال سیاسی، دچار آسیب نخاعی و نیازمند عمل جراحی است. بنا به گزارش ها او که در زندان اوین به سر می برد قادر به راه رفتن نیست. آقای فردیس به 6 سال زندان محکوم شده و گرچه دادگاه تجدید نظر حکم او را نقض کرده، هنوز در زندان مانده است.

مهدی محمودیان، روزنامه نگار، در اوایل آبان ماه اجازه عمل جراحی بر روی ریه هایش را یافت. ریه های او که پس از بازداشت در اثر شکنجه آسیب دیده اند به علت 7 ماه تاخیر مقامات حکومتی در صدور اجازه درمان بخشی از کارکرد خود را از دست داده اند. آقای محمودیان افشاگر فجایع بازداشتگاه کهریزک بود که چند تن از معترضان در تابستان 1388در آنجا درگذشتند. او در 25 شهریور 1388 بازداشت و به 5 سال زندان محکوم شد و در زندان دورافتاده رجایی شهر به سر می برد. او در اردیبهشت 1390 نامه ای سرگشاده به مقام رهبری نوشت که در آن رواج تجاوز و مواد مخدر را در میان زندانیان عادی و استفاده گسترده شکنجه و رفتار غیرانسانی علیه زندانیان سیاسی را افشا کرد و به مدت 10 روز به سلول انفرادی افتاد.

محمد صدیق کبودوند در آذر 1387 دچار سکته قلبی و در اردیبهشت 1387 و تیر و آبان 1389 سه بار دچار حمله مغزی شد. او از ناراحتی های مربوط به پروستات و کلیه و نیز سرگیجه و بیهوشی نیز در رنج بوده است. در خرداد 1390، یک پزشک مستقل توصیه کرد که او تحت عمل جراحی پروستات و قلب قرار بگیرد. مقامات حکومتی او را از امکان درمان پزشکی مناسب محروم کرده اند. آقای کبودوند از 10 تیر 1386 به اتهام اقدام علیه امنیت ملی از طریق تشکیل سازمان حقوق بشر کردستان حکم 5/10 سال زندان خود را می گذراند. او روزنامه نگار و موسس و رییس سازمان حقوق بشر کردستان و گیرنده جایزه هلمن ـ همتِ دیده بان حقوق بشر در سال 2009 است.

عیسی سحرخیز، روزنامه نگار، در تاریخ 16 تیر 1388 بازداشت شد و به اتهام توهین به رهبری و تبلیغ علیه نظام حکم سه سال زندان خود را در زندان دورافتاده رجایی شهر می گذراند. دنده های او در زمان دستگیری شکست. در اواخر آبان 1389، پس از خونریزی داخلی، یک تیم پزشکی از بیرون زندان در بهداری زندان او را مورد عمل جراحی قرار داد.

کیوان صمیمی بهبهانی، روزنامه نگار باسابقه و مدافع حقوق بشر که در 23 خرداد 1388 بازداشت شد دچار بیماری خطرناک کبدی است. او به اتهام تبلیغ علیه نظام، اجتماع و تبانی برای اختلال در امنیت ملی، شرکت در تظاهرات و صدور اعلامیه در نفی سلامت انتخابات حکم شش سال زندان خود را در در زندان دورافتاده رجایی شهر می گذراند و به مدت 15 سال از فعالیت حرفه ای محروم شده است.

آیت الله محمد حسین کاظمینی بروجردی، رهبر مذهبی که معتقد به جدایی دین از سیاست است، از مرداد 1386 حکم 11 سال زندان خود را می گذراند و گویا دچار بیماری پارکینسون، دیابت، فشار خون بالا و مشکلات قلبی و کلیه و کاهش بینایی یکی از چشمان خود است.

بعضی از زندانیان دیگر که بنا به گزارش های قبلی نیاز به درمان پزشکی مناسب دارند از این جمله هستند:

سعید متین پور، فعال فرهنگی آذری ایرانی و روزنامه نگار؛ 8 سال از سال 1386 حکم 8 سال زندان را می گذراند و از دی 1389 دچار عفونت ریه است.

زهرا جباری، معترض خیابانی، از آذر 1388 حکم 4 سال زندان را می گذراند و دچار بیماری رماتیسم قلبی است.

احمد زیدآبادی، روزنامه نگار، از خرداد 1388 حکم 6 سال زندان را می گذراند و دچار کاهش شدید وزن به دلایل ناروشن است.

حشمت الله طبرزدی، فعال سیاسی، از آذر 1388 حکم 8 سال زندان را می گذراند و دچار مشکلات قلبی و فشار خون بالا است.

مجید دری، فعال دانشجویی، از تیر 1388 حکم 6 سال زندان در تبعید را در زندان بهبهان در جنوب کشور می گذراند و دچار میگرن است و چند بار در اثر آن بیهوش شده است.

کورش کوهکن، فعال سیاسی، از دی 1388 حکم 5/3 سال زندان را می گذراند. او به علت پارگی مینسک زانو که در دوره بازجویی ایجاد شده بود تحت عمل جراحی قرار گرفته است اما محل جراحی بعدا عفونی شده و خطر قطع پا او را تهدید می کند.

عبدالله مومنی، فعال سیاسی، از خرداد 1388 حکم 4 سال و 11 ماه زندان را می گذراند و دچار مشکلات کلیوی و بیماری پوستی است.

در چند سال گذشته، حداقل 19 زندانی عقیدتی در شرایط مشکوک جان خود را در زندان و از جمله در بهداری زندان یا به خاطر تاخیر در انتقال به بیمارستان در بیرون از زندان از دست داده اند. بعضی از این عده از این جمله هستند: اکبر محمدی (1385)، ولی الله فیض مهدوی (1385)، امیر حسین حشمت ساران (1388)، امیدرضا میرصیافی (1388) و هدی صابر (1390). [1]