Każdy zawsze stara się zaplanować swój ślub jakoś inaczej ale to co zapada wszystkim w głowach to… to co poszło inaczej niż planowaliśmy. Mam na myśli oczywiście te małe wpadki, które dostarczają tak dużo wrażeń a są po prostu zwykłymi codziennymi sprawami, których nie da się zaplanować w i tak już napiętym grafiku weselnym. Pisząc, że to zapada w naszych pamięciach mam na myśli oczywiście pozytywne wspomnienia, ponieważ śluby mają tendencję do powtarzania się a takie wydarzenia sprawiają je wyjątkowymi i pozwala je wspominać z uśmiechem na twarzy.

Co prawda podczas ceremonii ślubnej Alicji i Michała wszystko było idealnie zaplanowane, była nawet specjalna ekipa wprowadzająca Michała do kościoła, niemniej jednak podczas przysięgi, baterie w mikrofonie zaprotestowały wprawiając ministrantów w kreatywne opróżnianie innych urządzeń w kościele z baterii

Plener zaplanowaliśmy we Wrocławiu co jak się okazuje przy naszych warunkach pogodowych nie jest takie łatwe do zaplanowania. Ja z uśmiechem na twarzy i silnym słońcem za oknem jechałem do Wrocławia a tam lało jak z cebra. Oczywiście nie przeszkodziło nam to w realizacji naszego pleneru. Może nawet pomogło. Najważniejsze jest nastawienie modeli. Jeśli wieżą, że będzie dobrze, to tak właśnie będzie. Zapraszam.

Czyli Ewelina i Tomek, para pełna niesamowitych pomysłów i pozytywnej energii. Ślub od samego początku zapowiadał się bardzo miło, spokojnie i pozytywnie. Zaraz po moim przyjeździe na przygotowania przywitała mnie uśmiechnięta mama Eweliny i na dzień dobry poczęstowała… jogurtem własnej roboty Super sprawa szczególnie w tak gorący dzień. Później było już tylko lepiej. Plener za to przeleciał tak zaskakująco szybko, że sam żałowałem że to już koniec, mimo ogromnej ilości miejsc i wykonanych zdjęć.

Dzień zaczął się lekkim deszczem ale zanim zdążyłem dojechać było już sucho. Tego dnia nauczyłem się, że trzeba adres dogadywać wcześniej i dopytywać dokładnie o dojazd ponieważ zdarzają się takie miejsca gdzie budują nowe drogi i trzeba dojeżdżać różnymi bezdrożami, GPS pokazuje dom a w jego miejscu jest szczere pole, telefonu nikt nie odbiera a zegar tyka. Na szczęście zdążyłem w samą porę, dzięki uczynnym sąsiadom, i ich ubiorowi, który szczególnie zwrócił moją uwagę. Dalej wszystko toczyło się już idealnie z planem a zabawa była tak przyjemna, że sam żałowałem kiedy nadeszły oczepiny. Niestety każde wesele kiedyś się kończy na szczęście mieliśmy okazję spędzić trochę czasu w plenerze a było naprawdę ciekawie. Zapraszam a Kasi i Kubie dziękuję za świetnie spędzony czas i zabawę oraz zaufanie.

W drzwiach przywitały mnie piękne panie widoczne na zdjęciu 3. Następnie przybiegła reszta rodziny, która zaczęła ze mną dyskutować w zupełnie nieidentyfikowalnym dla mnie języku. Dalej było już łatwiej, jedynie troszkę niemieckiego i włoskiego Niemniej jednak dało się odczuć zupełnie inny, nowy dla mnie klimat całego wesela. Dzięki Oli, Adamowi i ich rodzicom na weselu mogłem się czuć dokładnie tak jak byśmy znali się już całe lata. Tak dobrze nie czuję się nawet na weselach w mojej rodzinie. Skończmy o mnie i popatrzmy na nich…

Tak, to właśnie oni przywitali mnie w drzwiach. Wyobrażacie sobie moją mine

Tak, tutaj nie było tak łatwo. Nie wystarczyło rzucić kasy na tacę…

Zazwyczaj w tym momencie wszystkim kończy się czas i jest panika a tutaj… Mega spokojnie.

Nawet sprzątanie szkła na sportowo.

I ten taniec, aż jeden z aparatów mi wypadł ]]>W drzwiach przywitały mnie piękne panie widoczne na zdjęciu 3. Następnie przybiegła reszta rodziny, która zaczęła ze mną dyskutować w zupełnie nieidentyfikowalnym dla mnie języku. Dalej było już łatwiej, jedynie troszkę niemieckiego i włoskiego Niemniej jednak dało się odczuć zupełnie inny, nowy dla mnie klimat całego wesela. Dzięki Oli, Adamowi i ich rodzicom na weselu [...]http://www.bartekwoch.pl/ola-adam-bardzo-multinarodowosciowo/feed/0http://www.bartekwoch.pl/ola-adam-bardzo-multinarodowosciowo/http://feedproxy.google.com/~r/bartekwoch/~3/1fCC2BsXWGw/plenerreportażślubartistic wedding photojournalismfotograf ślubnyfotografia slubnafotografiereportaż ślubnyBartek WochSun, 04 Mar 2012 08:33:41 PSThttp://www.bartekwoch.pl/?p=2926UWAGA: zdjęcia zostały zmniejszone lub usunięte w celu ochrony praw autorskich. Jeśli chcesz zobaczyć je w oryginalnej wersji kliknij tutaj.

Muszę się przyznać, że plenery najbardziej podobają mi się… jesienią! Po prostu te kolory… bajka. Nawet banalne miejsca nabierają zupełnie nowego wymiaru. Miłego oglądania.
Basiu i Krzysiu, dzięki za zaufanie i świetnie spędzony czas.

Asia i Grześ gościli już na moim blogu jako para narzeczeńska co możecie zobaczyć tutaj. Dzisiaj prezentuję ich w zupełnie innych sceneriach no i oczywiście w zupełnie innych strojach
Dzięki za poświęcony czas, entuzjazm  i gigantyczne zaangażowanie. Nie mógł bym również przemilczeć niesamowitego pomysłu pary młodej na dostarczenie dzieciom z domu dziecka zebranych w dniu ślubu prezentów przeznaczonych właśnie dla nich. Naprawdę widok uśmiechniętych buziek maluchów cieszących się każdą nawet drobnostką a przede wszystkim faktem, że „księżniczka z księciem” odwiedzili właśnie ich i poświęcili im chwilkę był niesamowicie wzruszający.

Magda i Rafał to para niesamowicie żywiołowa. Przyznam szczerze, że czasem sam miałem kłopot żeby za nimi nadążyć. Bardzo fajnie, na luzie, szczerze  i wesoło. Miłego oglądania.

Magdo i Rafale, dzięki wielkie za zaufanie, klimat i energię motywującą do dalszej pracy.

Dzisiaj chciałem podzielić się ujęciami ze ślubu Michaliny i Michała, dzień był piękny i para bardzo kreatywna, czego można chcieć więcej. Z resztą sami podziwiajcie.

Jak obiecałem tak robię i aktualizacje przyspieszam. Tym razem reportaż Sabriny i Dawida oraz plener przy zachodzącym słońcu. Nie mogłem wrzucić szczególnie, że w tym roku znowu się widzieliśmy na weselu pary która niebawem również znajdzie tutaj swoje miejsce.

Pozdrawiam serdecznie Sabrinę i Dawida oraz życzę wszystkim miłego oglądania.

Witam po mojej… wstyd się przyznać ale niestety bardzo długiej nieobecności. Wiem, powinienem bardziej o Was dbać i bardzo dziękuję za maile i „poganiacze” w trosce o bloga. Niestety stanąłem przed wyborem – prędkość realizacji albumów i zleceń klientów albo aktualizacja bloga. Wybrałem klientów i nie żałuję ponieważ zdjęcia jeszcze „na gorąco” zawsze bardziej zachwycają, jak się jeszcze pamięta te wszystkie detale. No i oczywiście najważniejsze… można zaspokoić ciekawość rodziny i znajomych

Zdjęcia Kamili i Arka robiłem w listopadzie 2010 ale nie mogłem nie wrzucić kilku ujęć. Zdjęcia robiliśmy w Krakowie, było trochę zimno ale jak zwykle tylko na początku troszeczkę to przeszkadza. Wszystkie albumy już zrobione więc nareszcie będzie chwilka, żebym mógł się Wam pochwalić zdjęciami z tego roku. Uwierzcie mi, sam nie mogę się doczekać.

Dzięki kochani za poświęcony czas i cierpliwość. Pozdrawiam gorąco.