बत्तासा : मनमोकळ्या गप्पागोष्टी, लेख, मजेदार कथा, किस्से, आठवणी

कॉपीरायटिंग आणि कंटेंट रायटिंग म्हणजे काय? दोन्हीमध्ये फरक काय?

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 09 Jun 2018 06:42:00 +0000

कॉपीरायटिंग आणि कंटेंट रायटिंग यातला फरक पाहण्याआधी आपण COPYRIGHTS आणि COPYWRITING यामधला फरक काय ते पाहू. बरेचसे लोक यामध्ये गोंधळ करतात.

COPYRIGHTS म्हणजे हक्क.

एखाद्या पुस्तकाचे व तत्सम कलाकृतीचे अधिकृत/ कायदेशीर हक्क जर तुमच्याकडे असतील तर तुम्ही म्हणू शकता कि तुमच्याकडे त्याचे Copyrights आहेत. (उदा.या ब्लॉगवर लिहिलेल्या सर्व लेखांचे copyrights माझ्याकडे आहेत.) इतर कुणी तुमच्या संमतीशिवाय ते वापरू शकत नाही. जर तसं कुणी केलं तर ते बेकायदेशीर असेल व त्यांच्यावर कायद्यानुसार गुन्हा दाखल होऊ शकतो.

COPY WRITING म्हणजे जाहिरातीसाठी लिहिला जाणारा मजकूर.

कुठल्याही स्वरूपाची जाहिरात तुम्ही वाचली, ऐकली वा पाहिली असेल तर त्यात जी माहिती असते ती माहिती लिहिणे म्हणजे Copy Writing.

कॉपीरायटिंग आणि कंटेंट रायटिंग मध्ये फरक काय?

कॉपीरायटिंग म्हणजे थेट विक्रीच्या उद्देशाने लिहिलेला मजकूर.
उदा. सर्व प्रकारच्या जाहिराती. पॅम्फ्लेट्स, ब्रॉशर्स, वर्तमानपत्रातल्या, मासिकातल्या, टी.व्ही. वरच्या, इंटरनेटवरच्या जाहिराती.

कंटेंट रायटिंग म्हणजे तुमच्या संभाव्य ग्राहकांशी संवाद साधणाऱ्या, त्यांना शिक्षित करणाऱ्या, उपयुक्त माहिती पुरवणाऱ्या ब्लॉग पोस्ट्स, सोशल मीडिया पोस्ट्स, विविध प्रकारचे लेख, प्रेस रिलीज, श्वेतपत्रिका, माहितीपत्रके, इ.

थोडक्यात:

थेट विक्री म्हणजे "कॉपीरायटिंग" आणि जागरूकता निर्माण करून मग विक्री म्हणजे "कंटेंट रायटिंग"

आपल्या उद्योगाचं मार्केटिंग कराताना आपल्याला या दोन्ही प्रकारांची वेळोवेळी गरज भासते.

कारण प्रॉडक्ट कितीही चांगलं असलं तरी तुम्हाला जर तुमच्या ग्राहकाला त्याची उपयुक्तता पटवून देता आली नाही तर त्याचा काहीही उपयोग नाही.

हे दोन्ही प्रकार तुम्हाला तुमची विक्री वाढवण्यासाठी मदत करतात. त्यामुळे दोन्हीचा तुमच्या मार्केटिंगमध्ये सुयोग्य वापर होणे गरजेचे आहे.

कमी पैशात व घरातून करता येण्याजोगे बिझनेस जे उत्तम पैसा देतात

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 02 Oct 2015 07:26:00 +0000

घरातून करण्यासारखा बिझनेस म्हटलं कि रस्त्यावरून जाताना आपल्याला आजूबाजूला दिसणारे बोर्ड आठवतात:

"इथे साडीला फॉल व पिको करून मिळेल",

"घरच्या गिरणीवर उपवासाचे पदार्थ व मसाले दळून मिळतील",

"ब्युटी पार्लर चालू आहे", वगैरे वगैरे.

पापड-लोणची, सिझनल वस्तूंची विक्री, लहान मुलांच्या शिकवण्या व पाळणाघर, हे सगळे व्यवसाय आपण लहानपणापासून आजुबाजूला बघत आलेलो आहोत.

त्यात आता काही नवीन बिझनेसशी भर पडली आहे ज्यात गुंतवणूक कमी आहे आणि दर महिन्याला ठराविक रक्कम घरात येऊ शकते.

१) कन्सल्टन्सी

तुम्हाला कदाचित आधीपासूनच माहिती असलेला हा पर्याय आहे. विमा एजंट, शेअर मार्केट सल्लागार पासून ते रीअल ईस्टेट एजंट पर्यंत कुठल्याही विषयातील सल्ला देण्याचं काम तुम्ही घरातून सुद्धा सुरू करू शकता.

समजा तुम्हाला यातलं काहीही येत नसेल, तर तुम्ही शिकू शकता. आणि शिकण्याचीही ईच्छा नसेल तर आणखी एक उपाय म्हणजे ज्या व्यक्तीला या विषयातील ज्ञान आहे अशी व्यक्ती शोधून काढा, आणि, तुम्ही तुमच्या घरातून त्या व्यक्तीच्या मदतीने सल्ल्याचा व्यवसाय सुरू करू शकता. जागा तुमची वापरा, सल्ले ती व्यक्ती देईल. सल्ल्याच्या मिळालेल्या फी मधून दोघे पैसे वाटून घ्या.

असे खूप प्रोफेशनल लोक असतात कि त्यांना ऑफिस भाड्याने घेणं परवडत नाही आणि राहती जागा सुद्धा पुरेशी नसते. तेव्हा तुमची जागा जर मोठी असेल, ( किमान एक टेबल, एक कपाट, चार खूर्च्या बसतील एवढी) तर अशा क्वालिफाईड आणि गरजू लोकांना शोधून काढून तुम्ही त्यांना हि ऑफर द्या.

त्यांना बिना भाड्याची जागा मिळेल आणि तुम्हाला काहीही न करता त्यांच्या फी मधून थोडा शेअर मिळेल, दोघांचा फायदा होईल. समजा त्या व्यक्तीकडे ऑफिस असेल, वा घरी पण जागा असेल तरी तुम्ही ऑफर देऊन बघा. शनिवार-रविवार, आठवड्यातून दोन दिवस, वा असंच काहितरी ते तुमच्याकडे येऊन सल्ला देतील आणि इतर वेळी त्यांच्या ऑफिस मधून. असा अनेक प्रकारे विचार करून तुम्ही अनेक प्रकारच्या प्रोफेशनल लोकांना ऑफर देऊ शकता आणि घरबसल्या चार जास्तीचे पैसे कमावू शकता.

२) मॅरेज ब्युरो

लग्न जमविण्याच्या बाबतीत एक अस्सल पुणेरी पाटी प्रसिद्ध आहे, "आम्ही फक्त लग्न 'जमवतो', ते 'टिकवणं' तुमच्या हातात आहे".

आजकाल जिकडे तिकडे आजूबाजूला लग्न जमविण्याची कार्यालयं सुरू होत आहेत. घरबसल्या करता येण्याजोगा व्यवसाय असल्याने तुम्ही देखील हे करू शकता.

या क्षेत्रातील काहिही महिती व अनुभव नसेल तर प्रस्थापित मॅरेज ब्यूरो मालकांना संपर्क करा. ते मार्गदर्शन करतील. वाटल्यास तुमच्या विभागतील त्यांची शाखा बना.

३) पेट शॉप

पेट शॉप म्हणजे पाळीव प्राण्यांची विक्री. आणि ती सुद्धा कायदेशीर पणे. जर तुम्ही वेगळी जागा घेऊन हा उद्योग सुरू करणार असाल तर तुम्हाला जागेसाठी लायसन्स वगैरेची गरज भासेल.

पण तुमचं घर जर थोडं आडोश्याला असेल तर तुम्ही घरून लहान सहान प्राणी (शेजार्‍या-पाजार्‍यांना त्रास न होता) विकू शकता.

उदा. फिश टँक साठी लागणारे शोभिवंत मासे, ससे, कुत्रा, मांजर, कासव, पक्षी, वगैरे. यातून देखील खूप मोठं उत्पन्न मिळू शकतं:

मांजर ५०००/- ते २५,०००/- रुपयांना मिळते.
कुत्र्याचं पिल्लू १०,०००/- ते १५,०००/- पासून ७०,०००/- ते ८०,०००/- रुपयांना मिळतं. कुत्रा-मांजर यांसाठी मोठी जागा लागेल.
ससा विकणार असाल तर त्यात दुहेरी फायदा आहे, तो म्हणजे मेंढीच्या लोकरीप्रमाणे सशाची फर सुद्धा विकली जाते.
समजा, तुमचं घर जर छोटं असेल, तर तुम्ही एखादा फिश टँक तुमच्या घरात ठेऊन त्यात मावतील एवढे शोभिवंत मासे ठेऊन ते देखील विकू शकता. मासे ५० रु. पासून ते ५०,०००/- पर्यंत विकले जातात.

४) बाल्कनीतील नर्सरी, बोन्साय व पोर्टेबल गार्डन

मोठी नर्सरी काढलीत तर मोठी जागा लागेल. पण घराचं अंगण, घरामागची जागा, गच्ची आणि बाल्कनी या जागेत सुद्धा थोड्या पण उपयुक्त वनस्पतींची लागवड करून त्या वनस्पतींची रोपे विकून तुम्ही पैसे कमावू शकता. उदा. फुलझाडे, फळझाडे, शोभिवंत झाडे, औषधी वनस्पती, सहजपणे पिकणार्‍या भाज्या, वगैरे.

तसेच, घरच्या घरी बोन्साय व पोर्टेबल गार्डन तयार करून ते देखील विकू शकता. बोन्साय व पोर्टेबल गार्डनचे क्लासेस असतात, तुमची ईच्छा असल्यास ते शिकून घेऊन घरातून त्याचा बिझनेस तुम्ही चालू करू शकता.

५) फ्रिलान्स डिलरशिप

मागे एका लेखात आपण बघितलं कि फ्रँचाईझ घ्यायची म्हटलं कि किती गोष्टी नीट तपासून घ्यावा लागतात ते, त्याजर नीट तपासून घेतल्या नाहीत तर फसवणूक होण्याची शक्यता असते. पण फ्रीलान्स डिलरशिप मध्ये असं नसतं. 'फ्रीलान्स' म्हणजे स्वतंत्ररीत्या काम करणे.

या प्रकारच्या डिलरशिपमध्ये तुमच्यावर कसलीही बंधनं नसतात, मासिक फी नसते, प्रोसेसिंग फी नसते, ठराविक इन्फ्रास्ट्रक्चरची आवश्यकता नसते. नियम व अटी शिथिल व लवचिक असतात. वस्तूंची व्हरायटी मोठी असते, कपडे, खाद्यपदार्थ, इमिटेशन ज्वेलरी, वगैरे वगैरे काहीही तुम्ही घरबसल्या विकू शकता.

आणि सगळ्यात महत्त्वाचं म्हणजे तुम्हाला कसलीही किचकट कागदपत्रं, करारनामे व लायसन्स सादर करावं लागत नाही, तुम्ही आहे त्या परिस्थितीत तुमचा बिझनेस चालू करू शकता.

ठराविक कालावधी नंतर हवं तेव्हा वस्तू परत करू शकता आणि गुंतवेलेले पैसे परत घेऊ शकता.

कसलाही आर्थिक धोका नाही. एकदा तुम्ही नेहमीचे डीलर झालात कि पुष्कळ माल क्रेडीटवर सुद्धा मिळतो. त्यामुळे अशा प्रकारच्या मुक्त व स्वतंत्र डिलरशिपमधून तुम्ही उत्तम प्रकारे पैसे कमावू शकता.

फ्रँचाईझ विकत घेताय? इथे एक नजर टाका म्हणजे नंतर पश्चाताप करावा लागणार नाही.

noreply@blogger.com (Unknown) — Sun, 27 Sep 2015 07:26:00 +0000

जेव्हा एखादी कंपनी दुसर्‍या एखाद्या व्यक्तीला वा कंपनीला काही ठराविक काळासाठी तिच्या वस्तू वा सेवा विकून नफा कमावण्याचे विशेष अधिकार देते, तेव्हा त्याला 'फ्रँचायझिंग' असं म्हणतात.

यात जी कंपनी ते विशेष अधिकार देते तिला 'फ्रँचायझर' आणि जी कंपनी ते अधिकार स्वीकारते तिला 'फ्रँचाईझी' असं म्हणतात. आणि हि जी गुंतवणूक आहे तिला 'फ्रँचाईझ' असं म्हणतात.

यामध्ये 'फ्रँचाईझी' जी असते ती 'फ्रँचायझर'च्या प्रसिद्धिचा व नावलौकीकाचा वापर करून त्यांच्या वस्तू विकून नफा कमावते. आणि त्या नफ्यातून काही रक्कम फी म्हणून 'फ्रँचायझर'ला देते.

उदा. मॅकडॉनोल्ड हि एक कंपनी आहे, आणि जगभरात त्यांनी विविध व्यक्तींना वा कंपनींना फ्रँचाईझ दिलेल्या आहेत. मॅकडोनाल्ड त्यांच्या कंपनीची जाहिरात जिथे जिथे करते तिथले आ़जूबाजूचे त्यांचे ग्राहक जवळच्या फ्रँचाईझमध्ये जाऊन त्यांचे खाद्यपदार्थ खरेदी करतात.

अशाप्रकारे तुम्ही आधीपासूनच 'नाव' असलेल्या, व नफ्यात चालणार्‍या फ्रँचायझर कंपनीची फ्रँचाईझ घेऊन बिझनेस सुरू करू शकता. म्हणजे 'मी एफ.डी. केली', 'मी विमा पॉलीसी घेतली' तसं, 'मी फ्रँचाईझ घेतली' असं तुम्ही म्हणू शकता. मी 'फ्रँचाईझी' घेतली म्हणणं चुकीचं आहे.

तुम्ही 'फ्रँचाईझ' घेऊन 'फ्रँचाईझी' होता. हे अगदी नीट लक्षात ठेवा. फ्रँचाईझ जवळपास प्रत्येक बिझनेसच्या असतात. तुम्ही तुमच्या आवडीने त्याची निवड करू शकता. नुसतंच मोठमोठ्या जाहिराती बघून एखाद्या कंपनीची फ्रँचाईझ घेऊन नंतर नुकसानीत जाणारे अनेकजण असतात.

तुमची अवस्था त्यांच्यासारखी होऊ नये म्हणून फ्रँचाईझ घेण्याआधी काय काय तपासून घ्यावं ते आपण पाहू :-

१) त्या फ्रँचाईजरच्या वस्तूला वा सेवेला बाजारात मागणी आहे का ?

मागणी असेल तर ती तात्पुरती आहे कि भविष्यात वाढू शकते?
स्पर्धक कोण कोण आहेत?
साधारणपणे किती पैशात ती फ्रॅंचाईझ चालू होऊ शकते हे बघा, म्हणजे आणखी किती लोक त्यात स्पर्धक म्हणून उतरू शकतात याचा अंदाज बांधता येईल.

२) वस्तू आणि सेवेचा दर्जा कसा आहे?

स्पर्धकांच्या वस्तूचा दर्जा आणि तुमच्या फ्रँचायझरच्या वस्तूंचा दर्जा यात किती फरक आहे?

तुलनात्मकदृष्ट्या कुणाचा दर्जा जास्त चांगला आहे ?

त्यांची इन्फ्रास्ट्रक्चरची अपेक्षा काय आहे?

तुमच्या एरियातून तुम्ही यशस्वीपणे त्या वस्तू वा सेवा विकू शकाल याची तुम्हाला खात्री वाटते का?

नुसतचं फ्रँचायझ प्रॉफिटेबल असून उपयोग नाही, ती चालवायला तसं प्राईम लोकेशन पाहिजे, तशी मोक्याची जागा आहे का तुमच्याकडे ?

३) फ्रँचायझर किती जुना आहे?

त्याचं ट्रॅक रेकॉर्ड काय आहे, त्याची रेप्युटेशन कशी आहे मार्केटमध्ये?
आधीच्या 'फ्रँचायझी' त्याच्याबरोबर काम करून फायद्यात आहेत का?
त्यांचा काय अनुभव आहे?

४) तुमच्यामध्ये आणि फ्रँचायझर मध्ये 'फ्रँचाईझ करार' होणार आहे का?

असल्यास त्याचे नियम व अटी हे एका त्या विषयातील जाणत्या कयदेशीर सल्लागाराकडून तपासून घ्या. फ्रँचाईझ सरेंडर कधी आणि कशी करायची, त्याचे नियम, अटी व बंधनं काय काय आहेत ?

५) फ्रँचायझर आर्थिकदृष्ट्या समर्थ आहे का? त्यांची कंपनी कर्जबाजारी तर नाही ना?

तुम्ही पैसे भरून फ्रँचाईझ घेतल्यावर काही महिन्यांनी वा वर्षांनी लगेच ती कंपनी बंद होण्याची चिन्हं तर दिसत नाहीयेत ना?

त्यांच्यावर फ्रँचाईझच्या बाबतीत काही कायदेशीर केसेस व बंधनं वगैरे नाहीत ना ?

६) 'फ्रँचायझी फि' किती आहे आणि ती कशी भरायची आहे?

ती भरायला उशीर झाल्यास दंड आहे का ? असल्यास किती टक्के ?

फीच्या बदल्यात काय काय सोई-सुविधा तुम्हाला मिळणार आहेत?

फ्रँचाईझ चालवताना कुठल्या कुठल्या गोष्टीत ते तुम्हाला सहकार्य करणार आहेत?

स्टाफ ठेवणं बंधनकारक असेल तर त्यांचा गणवेश कोण देणार, त्यांना जॉब ट्रेनिंग देण्याची जवाबदारी कोणाची ?

मार्केटींग व जाहिरातींचं मटेरियल महिन्यातून किती वेळा आणि कसं पाठवणार ?

७) फ्रँचायझरचे भविष्यातील प्लॅन्स काय आहेत?

कुठे कुठे आणि कसकसा बिझनेस वाढवणार आहे?

तुमच्याच एरीयात वा जवळपास इतर कुणाला दुसरी फ्रँचाईझ तर ते देणार नाहीयेत ना?

नवीन प्रॉडक्ट्स कुठले लाँच करणार आहेत?

त्यांच्या स्वतःच्या फायद्याबरोबर फ्रँचायझीच्या फायद्याचे निर्णय ते घेतात का? वेळोवेळी होणार्‍या त्यांच्या फ्रँचायझींच्या सभा व सेमिनार्सना उपस्थित रहात जा म्हणजे याविषयी अद्ययावत माहिती मिळत जाईल.

आता वर दिलेली प्रत्येक गोष्ट तपासून घ्यायची गरज नाही, कारण बिझनेस मॉडेल नुसार त्यात फरक पडतो. त्यामुळे जसं बिझनेस मॉडेल असेल तशा प्रकारचे त्याला अनुकूल असे प्रश्नं त्या फ्रँचायझरला विचारा व व्यवस्थित माहिती करून घ्या.

इथे सांगण्याचा मुद्दा इतकाच आहे कि फ्रँचाईझच्या बिझनेस मध्ये उतरणारच आहात तर डोळसपणे निर्णय घ्या. तुमच्या नवखेपणाचा कुणी गैरफायदा घेऊ नये म्हणून या विषयात तुम्हाला ज्ञानी करण्याचा हा एक छोटासा प्रयत्न.

या बाबतीत तुमचा काय अनुभव आहे?

अमॅझॉन आणि फ्लिपकार्ट सारखी ई-कॉमर्स कंपनी सूरू करायचीय? त्याआधी हे वाचा

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 26 Sep 2015 10:47:00 +0000

नुकतंच फोर्ब्सने जाहीर केलेल्या श्रीमंतांच्या यादीत फ्लिपकार्टचे मालक-चालक 'बन्सल बंधू' यांचा समावेश झाला. ते देखील पहिल्या ५०० श्रीमंतांपैकी थेट ५८ व्या क्रमांकावर.

म्हणजे तुम्हाला जर भारतातील सर्वाधिक श्रीमंताच्या यादीत जायचं असेल तर पेट्रोकेमिकल, तेलाच्या खाणी, मोबाईल कंपन्या, इन्फ्रास्ट्रक्चर, वगैरे सारख्या मोठ्या क्षेत्रातच असलं पाहिजे असं नाही.

आता ई-कॉमर्स कंपनीच्या भरवशावर सुद्धा तुम्ही सर्वाधिक श्रीमंताच्या यादीत पोहोचू शकता हे सिद्ध झालं.

ई-कॉमर्स कंपन्यांच्या आणि त्यांच्या मालकांच्या यशोगाथा ऐकून-वाचून तुम्हालासुद्धा एखादी ई-कॉमर्स साईट सुरू करायची सुरसुरी आली असेल तर घाईघाईने निर्णय घेऊन अंधारात बाण मारू नका.

तशी साईट सुरू करताना वा करण्यापूर्वी काय काय बघितलं पाहिजे, हे आधी माहित करून घ्या आणि मग पूर्ण तयारीनीशी मैदानात उतरा.

साईट सुरु करताना बघायचे असे बरेचसे मुद्दे आहेत, पण ते प्रत्येक कॅटेगरी नुसार वेगवेगळे असतात. त्यापैकी जे कॉमन आहेत, ते आपण इथे पाहू:-

बिझनेस प्लॅन

सगळ्यात महत्त्वाची गोष्ट म्हणजे व्यवस्थित आणि सविस्तर असलेला बिझनेस प्लॅन. तुम्हाला नक्की काय करायचयं, कुठे करायचंय, त्यासाठी कशाची गरज आहे, किती गरज आहे, आणि ते कसं करायचंय ह्या गोष्टी तिथे मांडून ठेवल्या कि नंतर गोंधळ उडणार नाही.

ई-कॉमर्स मध्ये तुम्हाला एकाच वेळी अनेक भूमिका कराव्या लागतात, तेव्हा लहानातला लहान मुद्दा सुद्धा तुमच्या हातून सुटता कामा नये, म्हणून बिझनेस प्लॅन तयार करून ठेवा.

त्यामध्ये तुम्हाला लागणारा पैसा, अनपेक्षितपणे येणारा खर्च, त्रैमासिक, सहामाही आणि वार्षिक अपेक्षित उत्पन्न, वगैरे गोष्टींचा समावेश करा.

प्रॉडक्ट कॅटेगरी

कुठले प्रॉडक्ट्स तुम्ही विकणार आहात तुमच्या ई-कॉमर्स साईटवर ?

"सगळे", हे जर का तुमचं उत्तर असेल तर तुम्हाला थोड्या अभ्यासाची गरज आहे.

सुरुवातीपासूनच सगळे प्रॉडक्ट्स घेतलेत तर त्याची व्यवस्था पाहणे अवघड होऊन बसेल. ई-कॉमर्स मधल्या मोठ्या कंपन्या सुद्धा आधी फक्त काही निवडक प्रॉडक्ट्स विकत होत्या.

फ्लिपकार्ट वर आधी फक्त पुस्तकं मिळत होती, नंतर हळूहळू त्यांनी इतर प्रॉडक्ट्स विकायला सुरूवात केली. स्नॅपडील, व इतर तत्सम कंपन्याचंदेखील तेच आहे.

पेटीएम, सुद्धा आधी फक्त 'ऑनलाईन पेमेंट' करण्यासाठी सोयीच्या अशा "मध्यस्था" च्या रुपात सुरू झालेली कंपनी होती, आणि आता त्यांनी ई-कॉमर्सचं मॉडेल त्यांनी सुरू केलं आहे.

तेव्हा आधी या गोष्टीवर योग्य तेवढा वेळ द्या. प्रॉडक्ट्स निश्चित करा आणि मग पुढे चला.

टारगेट कस्टमर

प्रॉडक्ट्स निश्चित केल्यावर ते विकत घेणारा संभाव्य ग्राहक कोण आहे हे ठरवा. नुसतं नाही. कागदोपत्री त्याची नोंद करा.

'डेमोग्राफिक्स' (म्हणजे तुमच्या संभाव्य ग्राहकांची अंदाजे माहिती, त्यांचं वय, उत्पन्न, लिंग, व्यवसाय, राहणीमान, वगैरे) हा बिझनेसमधला महत्त्वाचा घटक आहे आणि तो न कंटाळता केलाच पाहिजे.

लॉजिस्टीक्स

तुमच्या साईटवरून तुमच्या ग्राहकांनी ऑर्डर केली तर ती त्यांच्यापर्यंत पोहोचवणार कशी ? त्याची व्यवस्था आधी लावून ठेवली पाहिजे.

कुठल्या कुरीयर कंपन्या ई-कॉमर्स कंपन्यांना विशेष दरात सेवा देतात, तुमचं ऑफिस जिथे असणार आहे, तिथे आसपास अशा कंपन्या आहेत का?, नसल्यास त्या जिथे कुठे आहेत तिथून तुमच्या गोडाऊनपर्यंत येऊन तुमचा माल घेऊन जाणार आहेत का ? कि तुम्हाला नेऊन द्यावं लागेल.

हे सगळं व्यवस्थित पडताळून बघा. त्यांचे दर नीट बघा, छुपे खर्च नाहीत ना याची खात्री करा. परतीच्या ऑर्डर्स, माल बदलण्याच्या, वा रद्द झालेल्या ऑर्डर्स, याबाबत त्यांच्या पॉलीसी काय आहेत, वाहतूकीत झालेल्या मालाच्या नुकसानीची जवाबदारी कुणाची, मालाला इन्सुरन्सचं कव्हर आहे का, त्याचे नियम काय आहेत, हे सगळं तपासा.

कंटेट

मालाचे फोटो हे सर्वोत्तम असायला हवेत.

इथे प्रत्यक्ष माल बघायला मिळणार नाही म्हणजे फोटो बघूनच तुमचे ग्राहक ऑर्डर देणार, तेव्हा त्या फोटोंचं डिझाईन हे प्रोफेशनल असायला हवं. मोठ्या रिझोलूशन चे ठसठशीत आणि स्पष्ट दिसतील असे फोटोच साईट वर अपलोड करा.

ग्राहकांच्या मनात दर्जाविषयी शंका निर्माण होईल असे नकोत. वस्तूंविषयी आवश्यक तेवढी सगळी आणि खरी माहिती द्या. नुसते फोटो अपलोड करून भागणार नाही.

ई-कॉमर्स प्लॅटफॉर्म

तुमची साईट तुम्ही स्वतःच डेव्हलप करणार असाल तर उत्तमच. पण जर इतर ई-कॉमर्स प्लॅटफॉर्मची (शॉपिफाय, मार्टजॅक,इ.) मदत घेणार असाल, तर त्याची चौकशी सखोलपणे करा. वरवरच्या फिचर्सना भूलून जाऊ नका. खासकरून सिक्युरिटी फिचर्स तपासा.

स्नॅपडील वर एका ग्राहकाने एकदा महागाचा 'आयफोन' ऑर्डर केला होता आणि त्याचा बदल्यात 'आयफोन' ऐवजी त्या माणसाला साबणाची वडी मिळाली होती.

असं तुमच्या ग्राहकांच्या बाबतीत होऊ नये असं वाटत असेल तर प्रत्येक गोष्टीची सुरक्षा बघा.

कॉम्पीटीटर्स

तुमचे स्पर्धक नेमके कोण आहेत, त्यांच्या जमेच्या बाजू कोणत्या, कमकुवत बाजू कोणत्या, कशाप्रकारे तुम्ही तुमची साईट प्रभावीपणे मार्केटला आणू शकता, आणि जास्तीचा मार्केट शेअर मिळवू शकता, याचा बारकाईने अभ्यास करा.

पैशाचे स्त्रोत

पैसे नक्की कसे कमावणार?

स्वतः मॅन्युफॅक्चररकडून वस्तू आणून त्या स्टॉक करणार आणि त्या वस्तूंवर तुमचं प्रॉफिट मार्जिन लावून विकणार कि फक्त मध्यस्थाची भूमिका बजावणार आणि त्याचं कमिशन घेणार. हे आधी ठरवा.

पेमंट गेटवे

स्वतः साईट डेव्हलप केली तर याचा खर्च जास्त येऊ शकतो. प्लॅटफॉर्म वापरला तर त्यांच्या मुख्य फि मध्येच याची पण फि समाविष्ट असते. तरी एकदा विचारून खात्री करून घ्या.

रद्द होणार्‍या ट्रांझॅक्शनची फी, ऑनलाईन ट्रान्स्फर फी, तांत्रिक चुकांमुळे बसणारा दंड, हे सगळं आधीच बोलून घ्या. एकदा साईट चालू झाली कि नंतर या गोष्टींवर वाद घालून उपयोग होणार नाही, त्याचा थेट परिणाम उत्पन्नावर होऊ शकतो.

लोकाचा पैसा असल्यामुळे काळजी घ्या, थोडंसं दुर्लक्ष आणि एक चुकीचा निर्णय तुम्हाला कर्जबाजारी करू शकतो. आणखी एक गोष्ट म्हणजे आपल्याकडे ऑनलाईन खरेदी बाबत पाश्चिमात्य देशांइतकी विश्वासार्हता अद्याप आलेली नाही.

तेव्हा शक्यतो सुरुवातीपासूनच जास्तीत जास्त वस्तूंना 'कॅश-ऑन-डिलीवरी'चा पर्याय देण्याचा प्रयत्न करा.

टेस्टींग

साईटचं काम पूर्ण झाल्यावर ती अमुक तारखेलाच चालू झाली पाहिजे म्हणून घाईघाईने सुरू करू नका. चार-चारदा टेस्टींग करून बघा. मित्र-आप्तेष्टांना त्यावरून काहीतरी ऑर्डर करायला सांगा.

सगळी प्रक्रीया सुरळीतपणे होतेय कि नाही बघा, आणि तशी खात्री झाली कि मगच साईट लाँच करा.

SEO

सर्च इन्जिन ऑप्टीमायझेशन कडे दुर्लक्ष करु नका. प्रोफेशनल माणसाकडून ते करून घ्या. ई-कॉमर्सचं मार्केट तंग असल्याकारणाने SEO सारखे पर्याय तारणहार असल्यासारखे उपयोगी पडतात. 'कॉम्पिटीटीव अ‍ॅडवांटेज'साठी त्यांचा उपयोग करून घ्या.

ई-कॉमर्स मध्ये रोज नव्याने बदल होत आहेत, त्यामुळे स्वतःला त्याबाबतीत अद्ययावत ठेवत चला. गाफील राहिलात तर मागे पडाल. कारण जगभरात १ लाखा पेक्षा जास्त ई-कॉमर्स वेबसाईट्स आहेत, आणि हि फक्त यशस्वीपणे नफा कमावणार्‍या साईट्सची संख्या आहे.

नवीन असलेल्या आणि, जुन्या पण स्ट्रगल करत असलेल्यांची तर इथे मोजदादच नको करायला. तेव्हा ई-कॉमर्स मध्ये उतरणार असाल तर जरूर उतरा, प्रचंड पोटेंशियल असलेलं मार्केट आहे ते, पण प्रत्येक पाऊल जपून टाकावं लागेल एवढं लक्षात असू द्या.

पुढची 'क्लायंट मिटींग' यशस्वी करायची असेल तर या 'सेल्स टिप्स' वाचाच

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 25 Sep 2015 13:49:00 +0000

तुमच्या बिझनेसची जाहिरात बघून तुमच्या एका संभाव्य ग्राहकाने समजा तुम्हाला फोन केला, आणि तुमच्या प्रॉडक्ट विषयी अधिक जाणून घेण्यासाठी तुम्हाला भेटायला बोलावलं, तर तुम्ही त्यांच्याशी कशाप्रकारे बोलता?

तुमच्या बाबतीत असं किती वेळा घडलंय कि, तुम्ही भेटायला गेलात, सगळी माहिती देऊन झाली आणि लगेचच समोरच्या माणसाने तुमची वस्तू विकत घ्यायला नकार दिला?

तुम्ही स्वतः जात नसाल, आणि तुमच्याकडे कामाला असलेल्या सेल्समनला पाठवत असाल, तर तो किती वेळा नकार ऐकून परत आला आहे?

तुमच्या 'सेल्स् प्रेझेंटेशन'ला तुमच्या संभाव्य ग्राहकाकडून सकारात्मक प्रतिसाद मिळावा आणि तुमचं प्रॉडक्ट व सेवा विकली जावी, यासाठी या काही बेसिक पण महत्त्वपूर्ण अशा टीप्स् :-

१) तुम्ही काय सांगता हे महत्त्वाचं नाही; तुमच्या ग्राहकाला काय पटतं ते महत्त्वाचं आहे.

'सेल्स प्रेझेंटेशन' दिल्यावर तुम्हाला वाटू शकतं कि तुम्ही 'द बेस्ट' असं प्रेझेंटेशन दिलंय, सगळे मुद्दे कवर केलेत आणि तुमचं काम झालंय. पण तुमच्या ग्राहकाला जर तुमचं म्हणणं नीट समजलेलंच नसेल, तर केलेल्या आटापिट्याचा काय उपयोग ? असं एकतर्फी असलेलं कोरडं प्रेझेंटेशन कधी देऊ नये.

ग्राहकाशी संवाद साधण्याला थोडा वेळ द्या. त्यांना प्रश्नं विचारा, त्यांच्या अपेक्षा व गरजा जाणून घ्या. शक्य आहे कि, कधी कधी त्यांना पण माहिती नसतं कि नक्की त्यांना कशाची गरज आहे, तेव्हा अशा वेळी त्यांना योग्य ते मार्गदर्शन करणं हे तुमचं काम आहे. तुमचं म्हणणं त्यांना कळणं व पटणं हे दोन्ही गरजेचं आहे.

२) 'सेल्स कॉल' ला जाताना कधीही पूर्वतयारीशिवाय जाऊ नका.

प्रवासाला निघाल्यावर कुठे जायचंय हेच जर तुम्हाला माहिती नसेल तर तिथे तुम्ही पोहोचणार कसे? प्रेझेंटेशनमधला सामान्यपणे विसरला जाणारा सगळ्यात महत्त्वाचा भाग म्हणजे, 'क्लोज'. त्याचा आवश्यक तेवढा सराव करा.

व्यवस्थित आखणी करून नेमकं काय बोलून झाल्यावर, किती वेळाने नेमक्या कुठल्या जागी 'क्लोज' करायचा, हे आधीच ठरवून ठेवा. याचा अर्थ एकच पठडीबाज प्रकार सारखा सारखा वापरायचा, असं नाही.

वेगवेगळ्या प्रकारच्या ग्राहकांसाठी वेगवेगळ्या प्रकारची विक्री कौशल्य वापरायची(गरज वाटली तरच). ग्राहक काय बोलतो, कसा प्रतिसाद देतो हे बघून योग्य ती अ‍ॅक्शन घ्यायची.

३) संभाव्य ग्राहकांशी संपर्क साधण्यासाठी रोज वा आठवड्यातून काही तास असा वेळ राखून ठेवा आणि तो कटाक्षाने त्याच कामासाठी वापरा.

संभाव्य ग्राहकांशी संपर्क साधणं सोडून बाकीचे सगळे प्रकार करण्यातच बरेचजण धन्यता मानतात. तुम्ही जर ते तुमच्या दिनक्रमानुसार नीट वेळापत्रकावर लावून ठेवलं नाहीत तर तुम्ही देखील इतरांप्रमाणे सोईस्कररीत्या दुर्लक्ष कराल. ज्यामुळे तुमचंच नुकसान होईल. तेव्हा असं होऊ देऊ नका.

४) स्वतःच्या विक्री कौशल्यावर आणि तुम्ही जे तुमच्या ग्राहकांना विकणार आहात त्या वस्तू/सेवेवर विश्वास ठेवा.

तुम्ही जे विकत आहात, त्यावर जर तुमचाच विश्वास नसेल तर ज्याला तुम्ही ते विकता आहात तो तरी त्यावर विश्वास ठेऊन तुमच्याकडून ते कसं काय विकत घेईल? याचा नीट विचार करा.

हेच कारण आहे कि बोलण्याची कला साध्य असणारे, आत्मविश्वास असणारे विक्रेते इतरांपेक्षा जास्त यशस्वी असतात. त्यांच्यापैकी एक होण्याचा प्रयत्न करा.

५) काहीही झालं तरी ठरलेल्या भेटीला हजर रहा आणि तेसुद्धा वेळेवर.

केवळ वेळ न पाळल्यामुळे अपयशी झालेले बरेचसे विक्रेते आहेत. इतकी साधी आणि लहानपणापासून शिकत आलेली गोष्ट सुद्धा लोक पाळू शकत नाहीत, हे निराशाजनक आहे.

म्हणूनच 'नोकरी देणे' च्या सगळ्या जाहिरातींमध्ये सेल्समेनच्या नोकरीसाठी सगळ्यात जास्त जाहिराती असतात.

शिस्तबद्धता हि जशी प्रत्येक क्षेत्रात लागते तशीच 'सेल्स' सारख्या सामान्य व कमी महत्त्वाच्या वाटणार्‍या पण प्रत्यक्षात सगळ्यात जास्त महत्त्व असणार्‍या क्षेत्रात सुद्धा लागते, हे लक्षात असू द्या.

फेसबुकवर वेगळे बिझनेस पेज असण्याचे ७ फायदे

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 25 Sep 2015 12:20:00 +0000

बरेचसे स्वतंत्र व्यावसायिक व उद्योजक आपल्या फेसबुक प्रोफाईल वरूनच त्यांच्या बिझनेसचं मार्केटींग आणि प्रमोशन करत असतात. हेच जर त्यांनी फेसबुक वर वेगळं बिझनेस पेज केलं आणि प्रोफाईल हे फक्त खाजगी गोष्टीं करता वापरलं, तर त्याचे काय काय फायदे आहेत, ते इथे पाहूया.

१) तुमचे ग्राहक तुमच्या बिझनेस पेजला 'लाईक' करतील, त्यामुळे भविष्यातील सगळ्या पोस्टस् अचूकपणे त्यांच्यापर्यंत पोहोचतील. त्यामुळे तुम्ही फेसबुक प्रोफाईल वेगळे ठेऊ शकाल, आणि मित्र-नातेवाईकांबरोबरचा तिथला संवाद खाजगी ठेऊ शकाल.

२) तुम्ही तुमच्या उद्योगाशी संबंधित फोटो, व्हिडिओ, लेख, लिंक्स, चर्चा, बातम्या, खास ऑफर्स, वगैरे सगळ्या प्रकारची व्यावसायिक माहिती एकाच जागेवरून प्रसारीत करू शकता. प्रॉडक्ट आणि सेवेविषयी सर्व प्रकारची माहिती एकाच ठिकाणी मिळाल्यावर तुमच्या जुन्या ग्राहकांबरोबरच नवे ग्राहक सुद्धा आकर्षित होतात.

३) जेव्हा तुम्हाला एखादा नवीन प्रॉडक्ट वा नवीन सेवा सुरू करायची असेल तेव्हा तुम्ही त्याची घोषणा आणि त्याचं लाँचिंग तुमच्या बिझनेस पेजवरून करू शकता. ते थेट तुमच्या ग्राहकांच्या टाईम लाईन वर अवतरत असल्यामुळे त्यांना त्याबाबत त्वरीत माहिती मिळेल. अशा प्रकारे तुम्ही कधीही तुमच्या ग्राहकांपर्यंत सहजपणे पोहोचू शकता.

४) तुम्ही तुमच्या ग्राहकांशी वैयक्तिक संपर्क साधू शकता. तुमच्या सेवेविषयी त्यांची मतं, विचार जाणून घेऊ शकता. एखादे नवीन प्रॉडक्ट मार्केटला आणण्यापूर्वी आधीपासूनच तुमचं प्रॉडक्ट वापरून संतुष्ट असणार्‍या ग्राहकांना तुम्ही त्यांचा अभिप्राय व सूचना विचारू शकता. हि फार मोठी गोष्ट आहे. यातून विश्वासार्हता जपली जाते. चांगले संबंध जपले जातात. व तुमची पारदर्शकता दिसून येते.

५) स्वतंत्र बिझनेस पेज असल्यामुळे तुम्हाला जगाच्या पाठीवर असलेला तुमचा कुणीही ग्राहक सहज जोडला जाऊ शकतो. त्याला तुम्हाला कुठल्याही प्रकारची 'फ्रेंड रिक्वेस्ट' पाठवावी लागत नाही. शिवाय मित्र यादी ला जशी मर्यादा आहे तशी बिझनेस पेजला मर्यादा नाही. तुम्ही कितीही ग्राहकांबरोबर जोडले जाऊ शकता.

६) सर्च इंजिन्सना सुद्धा फेसबुक खूप आवडतं. त्यामुळे जेव्हा तुम्ही तुमच्या बिझनेसशी संबंधित कुठल्याही प्रकारची माहिती तुमच्या पेजवर शेअर करता तेव्हा ती सर्च इंजिन्स मध्ये लगेचच मिसळली जाते. त्यामुळे तुमच्या बिझनेस पेजला जास्तीत जास्त लाईक्स मिळू शकतात. आणि जर तुमच्याकडे वेबसाईट वा ब्लॉग असेल तर तुम्ही फेसबुक पेजवर आलेल्या तुमच्या ग्राहकांना तिकडे वळवू शकता.

७) तुम्ही तुमचं फेसबुक बिझनेस पेज आणि वेबसाईट हे दोन्ही मिसळू शकता. म्हणजे फेसबुक पेजचा 'लाईक बॉक्स' तुमच्या वेबसाईट व ब्लॉग वर ठेऊ शकता, ज्यायोगे वेबसाईट व ब्लॉग वर भेट येणारे लोक नुसतेच भेट देऊन निघून न जाता तुमच्या फेसबुक पेजला लाईक करतील, व भविष्यातील पुढच्या पोस्ट्स त्यांच्यापर्यंत पोहोचतील.

अशा अनेक प्रकारे तुम्ही तुमच्या उद्योगाच्या वाढीसाठी फेसबुक बिझनेस पेजचा वापर करू शकता. सगळ्यात महत्त्वाचा फायदा म्हणजे "प्रायवसी". घरगुती फोटो, घरगुती कार्यक्रम, खाजगी गप्पा हे तुम्ही तुमच्या पर्सनल प्रोफाईल वर ठेऊन, बिझनेस पेजचा वापर अधिक प्रभावाने प्रोफेशनली करू शकता.

त्यामुळे तुमच्या फ्रेंड लिस्ट मध्ये असणार्‍या लोकांना तुमच्या बिझनेस पोस्ट्सचा त्रास होणार नाही, आणि तुम्हाला न सांगता ते तुम्हाला "मित्रत्व ठेवा पण अनफोलो" करणार नाहीत. तेव्हा आजच फेसबुकवर वेगळे बिझनेस पेज तयार करा.

गुंतवणूकीबद्दल जाणकारांचे बोल जे तुमचा दृष्टिकोन बदलून टाकतील

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 25 Sep 2015 09:31:00 +0000

गुंतवणूक म्हटलं कि मनात सर्वात आधी येणारे शब्द म्हणजे: जोखीम, नफा आणि नुकसान. पैशाचे व्यवहार कळायला लागल्यापासून असे काही किस्से आपण एकलेले असतात, कि सहज जरी कुणी 'अरे, एक चांगली स्कीम आहे, करतो का इन्व्हेस्ट?' असं विचारलं तरी बर्‍याच जणांना धडकी भरते.

अशा वेळी ते लोक लगेच त्यांना माहित असलेल्यांपैकी 'कुणीतरी कसा डुबला, कर्जबाजारी झाला' या पठडीतले किस्से सांगून टाकतात, आणि 'म्हणून सांगतो नको रे बाबा रे ते. मोह फार वाईट.' इथे येऊन विषय संपवतात.

आपली ईच्छा असो वा नसो, अवतीभवती चालू असणार्‍या असल्या संभाषणांचा आपल्यावर कळत नकळतपणे प्रभाव पडत असतो. आणि त्यांना बळी पडून आपण आपले गुंतवणूकीसंदर्भातले निर्णय घेण्याची शक्यता बळावते.

इथून पुढे असं होऊ नये, चूक काय, बरोबर काय ते कळावं, याची सुरूवात म्हणून इथे काही जाणकार व अभ्यासू गुंतवणूकादारांचे विचार देत आहे. वेगवेगळ्या संदर्भात या विचारांचा अभ्यास केल्यास त्याचा फायदा होईल.

"ज्ञानात केलेली गुंतवणूक सगळ्यात चांगलं व्याज देते" - बेंजामिन फ्रँकलिन

"शेअर मार्केट अशा लोकांनी भरलेलं आहे कि ज्यांना प्रत्येक गोष्टीची किंमत माहिती आहे, पण कशाचंही मूल्य माहिती नाही."- फिलिप फिशर

"गुंतवणूकीमध्ये जे सोयीचं असतं ते क्वचितच फायद्याचं असतं"- रॉबर्ट आर्नोट

"अधून मधून एखाद्या वेळी, मार्केट असा काही मूर्खपणा करतं, कि ज्यामुळे तुमचा जीव वरखाली होतो"- जिम क्रॅमर

"वैयक्तिक गुंतवणूकदाराने कायम गुंतवणूकदारासारखेच वागले पाहिजे, भविष्यकारासारखे नाही"- बेन ग्रॅहम

"तुम्ही किती पैसे मिळवता याला तितकंसं महत्त्व नाही, पण तुम्ही किती पैसे टिकवता, ते तुमच्यासाठी कसे उपयोगी पडतात, आणि किती पिढ्यांपर्यंत तुम्ही ते टिकवता हे महत्त्वाचं"- रॉबर्ट कियोसाकी

"काय तुमच्या मालकीचं आहे हे लक्षात असू द्या, आणि ते का तुमच्या मालकीचं आहे हे देखील "- पीटर लिंच
"गुंतवणूकीतील सर्वाधिक घातक चार शब्द म्हणजे:- 'यावेळी हे वेगळं आहे'"- सर जॉन टेंपल्टन

" वैविध्य फक्त तेव्हाच गरजेचं असतं जेव्हा गुंतवणूकदारांना समजत नाही कि ते काय करतायत"- वॉरन बफे
गुंतवणूकीचं जग हे कधी थंड कधी गरम असं असतं. पण डोकं ठिकाण्यावर ठेऊन, व्यवस्थित अभ्यास करून निर्णय घेतलेत तर दीर्घकालीन यश मिळण्याची शक्यता असते. तुम्हाला जर कधी शंका वाटायला लागली तर उपरोक्त जाणकार व अनुभवी व्यक्तींचे हे विचार अधूनमधून वाचत चला.

बिझनेसच्या भांडवलासाठी पैसा गोळा करण्याकरता हुकुमाचा एक्का

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 25 Sep 2015 05:38:00 +0000

मागे एका लेखात बिझनेससाठी भांडवल कसं उभं करायचं हे तुम्ही वाचलं. त्यात जे मार्ग दिलेले आहेत त्यातून तर पैसे उभे करता येतीलच.

पण आणखी एक महत्त्वाचा पर्याय 'हुकुमाचा एक्का' म्हणून इथे कामी येऊ शकतो.

तुम्ही जर तो वापरलात तर त्याच्यामार्फत आलेला पैसा तुम्हाला कधीही कुणालाही परत करावा लागणार नाही कि त्या पैश्यावर कसलंही व्याज वा परतावा सुद्धा द्यावा लागणार नाही.

तो पैसा सर्वस्वी तुमचा असेल.

जाणून घ्यायचयं, तो हुकुमाचा एक्का कोण आहे ते ?

तो आहे... तुम्ही स्वतः !.

होय.

तुम्ही म्हणजे तुमच्या अंगी असलेले कलागुण.

तुमच्या कलागुणांचा हुशारीने वापर करून आणि त्यांना व्यवसायाचं स्वरूप देऊन तुम्ही तुमच्या बिझनेससाठी आवश्यक तेवढं भांडवल उभे करू शकता.

ते कसं करायचं ते आता आपण पाहू:-

एक कोरा कागद व पेन घ्या. त्यावर तुमच्या अंगी असलेले कलागुण, तुमचे छंद, आवडी-निवडी वगैरे या विषयीची यादी करा.

त्यातून तुम्ही कशा कशात पारंगत आहात ते निवडा.

आता त्यापैकी तुम्ही काय काय आत्मविश्वासाने लोकांना शिकवू शकता ते ठरवा आणि त्याचा वापर करून पैसे मिळवा.
उदा. समजा तुम्हाला गिटार वा हार्मोनियम खूप छान वाजवता येतं, तर तुम्ही घरच्याघरी गिटार-हार्मोनियमचे क्लासेस घेऊ शकता व त्यातून पैसे मिळवू शकता. चित्रकला व हस्तकला चांगली असेल तर त्याचे वर्ग घेऊ शकता. केक बनवणे, चॉकलेट बनवणे, इमिटेशन ज्वेलरी, वगैरे असे अनेक प्रकार आहेत ज्याचे तुम्ही घरबसल्या क्लासेस घेऊ शकता.

समजा, तुम्हाला यापैकी काहीही येत नाही, तर तुमच्यासाठी आणखी एक पर्याय आहे.

तो म्हणजे "स्वतंत्र सल्लागार" होण्याचा.

वर नमूद केल्याप्रमाणे आवडीचे विषय निवडा. त्यातील आवश्यक तेवढं ज्ञान संपादन करा आणि त्या विषयातील सल्लागार म्हणून व्यवसाय चालू करा.

ऑनलाईन, ईमेलवरून, फोनवरून किंवा प्रत्यक्ष असं कुठेही तुम्ही तो व्यवसाय चालू करू शकता. तुम्हाला जर का बोलण्याची कला साध्य असेल, तुम्ही सांगितलेलं लोकांना समजत असेल-पटत असेल, तर या माध्यमातून तुम्ही उत्तम पैसे मिळवू शकता.

तासाला किमान रु. ५००/- पासून ते ५०००/- पर्यंत कमावणारे सल्लागार आहेत. नुसत्या सल्ल्यावर न थांबता त्या विषयाशी संबंधित कार्यशाळा सुद्धा तुम्ही घेऊ शकता. त्यातूनही वेगळे पैसे मिळतील.

आता नेमक्या कुठल्या विषयात सल्लागार व्हावं हे जर तुम्हाला कळत नसेल किंवा तुमच्याकडे असं कुठलंही इतरांना शिकवण्याइथपत ज्ञान नसेल तर त्यावर उपाय म्हणजे सरळ एखादा कोर्स करा आणि ते शिकून घ्या.

केलेला अभ्यास आणि ज्ञान कधीही वाया जात नाही. आणि आजच्या माहितीच्या युगात तर नाहीच नाही.

तेव्हा तुम्हाला रस असलेल्या विषयाचा एखादा शॉर्ट टर्म कोर्स करा आणि त्यावरचे सल्लागार व्हा.

खूप कठीण आणि गहन विषय नको असतील तर साधे सोपे विषय निवडा.
उदा. शेअर मार्केट, रिअल ईस्टेट, इंटेरीयर डिझाईन, गार्डन डिझाईन, पेट ग्रूमिंग (पाळीव प्राण्याची काळजी व निगा), ट्रॅवल गाईड, फोटोग्राफी, फॅशन डिझाईन, व्यक्तिमत्त्व विकास, इ.

अनेक विषय आहेत ज्यासाठी लोकांना सल्ल्याची आणि सल्लागाराची गरज भासते.

तुम्ही त्यापैकी एक होऊ शकता आणि उत्तम पैसा मिळवू शकता. तुमच्या डोक्यात असलेला बिझनेस सुरू करण्यासाठी आवश्यक असलेला पैसा जमा झाला कि तुम्ही तुमचा बिझनेस सुरू करू शकता.

कुणाच्याही परवानगीची गरज नाही. तुम्हाला हवं तेव्हा तुम्ही तुमच्या बिझनेसचा श्रीगणेशा करु शकता. या मुद्द्याचा नीट विचार करा आणि लगेच यादी करायला घ्या.

उद्योगधंद्यासाठी भांडवल उभे करण्याचे ३ उपयुक्त पर्याय

noreply@blogger.com (Unknown) — Thu, 24 Sep 2015 15:30:00 +0000

कुठलाही बिझनेस सुरू करायचा म्हटलं कि त्याच्या सुरूवातीलाच मनात येणारा पहिला प्रश्न म्हणजे "भांडवल कसं उभं करायचं?". पैसा कोण देणार त्यासाठी?

"पैशाचं सोंग आणता येत नाही" आणि "पैसे काही झाडाला लागत नाहीत" इथपासून ते "आपण काही जहागीरदाराचे लेक नाही" आणि "अफ्रिकेत आपला कुणी काका नाही बसलाय आपला नावाने इस्टेट करून मरायला" इथपर्यंत, हे सगळं काही तुम्ही लहानाचं मोठं होत असताना अनेक वेळा कुणाच्या ना कुणाच्या तरी तोंडून ऐकलेलं असेल. घरात नुसता बिझनेसचा विषय जरी काढला तरी त्यांच्या दृष्टीने आपण 'वाया गेलेलो' असतो.

आपल्याकडे पालकांच्या दृष्टीने मुलांच्या (Boys) आयुष्याचा क्रम हा साधारणपणे असा असतो:-
भरपूर अभ्यास --> पुष्कळ मार्क्स --> परीक्षेत घवघवीत यश --> लठ्ठ पगाराची नोकरी --> चांगल्या घरातील (शक्यतो 'आपल्यातलंच') स्थळ --> साधेपणाने लग्न --> दोन नातवंडं(पहिलं तर वर्षाच्या आतच) --> सुखाचा संसार.

या बाबतीत वाद घालण्याची सोय नसते. आणि समजा वाद घालण्याची सोय असली, तरी ती फक्त वादापुरतीच मर्यादित रहाते. त्यातून हाती काहीच लागत नाही. अशा वेळी इतरांकडून अपेक्षा करण्यात काहीही अर्थ नसतो. मग अशा वेळी करायचं काय, बिझनेसची स्वप्नं सोडून द्यायची का?

तर नाही. कुठल्याही परिस्थितीत हार मानायची नाही. प्रयत्न करत रहायचं आणि मार्ग शोधत रहायचं. प्रयत्नांना योग्य दिशा मिळाली कि यश मिळतंच. तुम्ही सुद्धा तुमच्या उद्योगधंद्यासाठी भांडवल उभं करण्यासाठी धडपडत असाल, तर तुमच्या प्रयत्नांना योग्य दिशा मिळावी म्हणून बिझनेससाठी पैसा उभा करण्याचे ३ पर्याय इथे देत आहे.

१) एंजल इन्वेस्टर वा प्रायव्हेट इन्वेस्टर

याचा शब्दशः अर्थ होतो, 'देवदूत गुंतवणूकदार'.

म्हणजे भांडवलासाठी पैसे मागण्यासाठी जर तुम्ही बँकेत गेलात तर तुम्हाला खूप कागदपत्रं सादर करावी लागतात तसेच गॅरेंटर द्यावा पण लागतो.

पण 'एंजल इन्वेस्टर' हि एक स्वतंत्र व्यक्ति असते. तुमच्या बिझनेस मध्ये पैसा गुंतवायचा कि नाही याचा निर्णय घ्यायला हि एक व्यक्ति समर्थ असते.

तुमची उद्योगाची कल्पना जर त्याला आवडली तर तो लगेच तुम्हाला फायनान्स् करू शकतो. देवदूतासारखा मदतीला धावून येतो, म्हणून कदाचित 'एंजल' म्हणत असतील.

सर्वसाधारणपणे हि अशी श्रीमंत लोक असतात ज्यांच्याकडे स्वतःचा साठवलेला पैसा असतो किंवा वडिलोपार्जित इस्टेटितून आलेला असतो. (उदा. निवृत्त शासकिय अधिकारी, शेअर मार्केट मधली यशस्वी माणसे, अनिवासी भारतीय, आय्.टी. प्रोफेशनल्स, वगैरे). आता जिकडे तिकडे असे 'एंजल इन्वेस्टर' वाढू लागल्यामुळे कधी कधी 'एंजल इन्वेस्टर' म्हणून दोन वा त्यापेक्षा जास्त माणसे वा संस्था देखील असू शकतात.

२) बॅंक, पतपेढी व फायनान्स कंपन्या

सगळ्यांना माहिती असलेला असा हा दुसरा मार्ग. तुमच्याकडे चार्टर्ड अकांऊंटंटने तयार करून दिलेला वा साक्षांकित केलेला असा प्रोफेशनल 'बिझनेस प्लॅन' असेल. इतर आवश्यक कागदपत्रं असतील, तर बँकेत बिझनेस लोनसाठी अर्ज करायला हरकत नाही.

जर तुमच्याकडे आवश्यक कागदपत्रं आणि गॅरेंटर नसेल तर बँकेत (आडमार्गाने, वगैरे) वेळ वाया घालवू नका. दुसरे पर्याय बघा.

गावाकडे पतपेढ्या असतात, त्यांचे नियम थोडे लवचिक असतात. आणि तरूण उद्योजकांना ते सहकार्य करतात. त्यात तुमच्या बाजूने शब्द टाकणारी कुणी मोठी व्यक्ति असेल तर तुमचं काम तिथे होऊ शकतं. फायनान्स कंपन्या हा त्यातल्या त्यात सोपा वाटणारा मार्ग आहे.

एक म्हणजे बँकेच्या तुलनेत त्यांना कागदपत्र कमी लागतात, आणि दुसरं म्हणजे त्यांची लोन्स् लवकर (अगदी आठवड्याच्या आत) पास होतात. त्यामुळे इथे तुमचं भांडवल लवकर उभं राहू शकतं.

३) मित्र आणि नातेवाईक

तुमचं मित्रांचं टोळकं मोठं असेल वा तुम्ही जर नातेवाईकांशी संबंध ठेऊन असाल तरच या पर्यायाचा तुम्हाला उपयोग होऊ शकतो. बर्‍याचवेळा आपल्याकडे कुणी थोडा दूरचा (मावस-मामे-चुलत वगैरे) मोठा दादा वा मामा असतो, त्यालादेखील त्याच्या तरूणपणी बिझनेस करायची ईच्छा असते, पण परिस्थितीमुळे तो ते करू शकलेला नसतो. असं तुमच्या नात्यात कुणी आहे का याचा विचार करा.

त्याला शोधून काढा, प्रत्यक्ष जाऊन भेटा आणि तुमच्या बिझनेस विषयी सांगा. (कदाचित हे थोडं मतलबीपणाचं वाटेल, कारण आजकाल मोबाईल आणि इंटरनेटच्या अलिप्त युगात प्रत्यक्ष नाती सांभाळणं होत नाही. आणि आता गरज आहे म्हणून असं डायरेक्ट भेटायला जायचं वगैरे. पण काळ-वेळ बदलतीये, तेव्हा आपणही जुळवून घ्यायचं.)

तो जो कुणी दादा-मामा-काका असेल, तो तुमचा समविचारी असल्यामुळे, आणि याआधी त्या वाटेवरून गेलेला असल्यामुळे तुमच्या मनातील नेमकी भावना बाकिच्यांपेक्षा त्याला चांगली समजेल. आणि त्यामुळे तो तुम्हाला काही मदत करू शकेल. त्याला स्वतः पैसा गुंतवायला जमलं नाही तरी त्याच्या ओळखीत कुणाकडे तरी तुमच्यासाठी शब्द टाकेल.

अशा प्रकारे मित्र, नातेवाईक, शेजारी-पाजारी, इकडे-तिकडे कुणी सहज म्हणून भेटलेली ओळखी-पाळखीची माणसं, यांच्यापैकी कुणीही तुम्हाला अनपेक्षितपणे भांडवलासाठी पैसा देऊ शकतं. तुम्ही फक्त आशावाद कायम ठेवा आणि सातत्याने प्रामाणिक प्रयत्न करत रहा.

तर अशाप्रकारे व्यक्ति शोधून तुम्ही त्यांना तुमचा बिझनेस प्लॅन सांगून त्यांच्याद्वारे पैसा उभा करू शकता.
अशा वेळी त्या पैशाच्या बदल्यात तुम्हाला त्यांना तुमच्या कंपनीत काही टक्क्यांची भागीदारी द्यावी लागते, किंवा नफा थोडा जास्त द्यावा लागतो किंवा इतर काही अटी-नियम तुम्ही तुमच्या पातळीवर बोलू शकता. तुम्ही जर सादरीकरण आणि संभाषण कौशल्यामध्ये पारंगत असाल, तर तुम्हाला हे सहज जमू शकतं.

आता वर ३ पर्याय दिले आहेत म्हणून घाईघाईने निर्णय घेऊ नका. नीट अभ्यासपूर्ण पद्धतीने विचार करा. कारण प्रत्येक पर्यायासाठी करावी लागणारी पूर्वतयारी वेगवेगळी असणार आहे.

मित्र-नातेवाईक वगैरे लोकांना तुम्ही भावनिक होऊन, उत्साहाने बिझनेस विषयी सांगाल, तेव्हा तुमचा आत्मविश्वास बघून वा कौतुकाने ते तुम्हाला पैसे देतील.

पण तेच बँका-पतपेढ्या-फायनान्स कंपन्या इथे तुम्हाला रितसर कागदपत्रं आणि 'बिझनेस प्लॅन' घेऊनच जावं लागेल. तिथे भावनिक होऊन चालणार नाही.

'एंजल इन्वेस्टर' जर का एक व्यक्ति असेल तर त्याला पटवणं सोपं जाईल, पण ती जर का अनुभवी इन्व्हेस्टर्स एकत्र येऊन निर्माण झालेली संस्था असेल तर त्यांना पटवणं महाकठीण काम असेल.

अशा प्रकारे वेगवेगळ्या पातळीवर जाऊन प्रत्येक पर्यायाचा वेगळा विचार करा. त्यापैकी तुम्हाला सोईचा वाटेल तो पर्याय निवडा आणि पुढे मार्गक्रमण करा.

गुगल अ‍ॅडसेन्स आणि आपली मानसिकता : तुम एक क्लिक दोगे, वो दस लाख देगा

noreply@blogger.com (Unknown) — Sat, 19 Jun 2010 06:34:00 +0000

' गुगल अ‍ॅडसेन्स ' : इंटरनेट वरील जवळ-जवळ प्रत्येकाच्या रोजच्या जीवनातला हा अविभाज्य घटक. इंटरनेट-व्यावसायिकांची हि हक्काची रोजी-रोटी. वेबसाईट धारक आणि ब्लॉग धारक यांचा तर हा जीव कि प्राण. सगळ्यांचा उद्देश एकच :- " भरपूर लोकांनी आपल्या वेबसाईटवर वा ब्लॉगवर यावं आणि भरपूर प्रमाणात टिचक्या मारून जावं " हि प्रत्येकाच्या मनातली सुप्त ईच्छा !

पण माणसाची मानसिकता कशी असते बघा. जेव्हा एखादा माणूस इंटरनेट वर नवीन असतो, तेव्हा तो इंटरनेट वर फिरता-फिरता , एखाद्या ब्लॉगवर किंवा वेबसाईटवर जातो, तेव्हा तो त्याला आवडणार्‍या किंवा महिती हवी असेल्या सगळ्या लिंक्स वर, इमेजेस् वर क्लिक करतो, अगदी गुगल अ‍ॅड असो किंवा खासगी अ‍ॅड. त्याला तेव्हा महिती नसतं कि आपल्या क्लिक करण्यामुळॅ या वेबसाईटच्या / ब्लॉगच्या मालकाला धनलाभ होणार आहे.

पण हेच जेव्हा तो थोडा इंटरनेटच्या बाबतीत सुशिक्षित होतो, खास करून ' गुगल अ‍ॅडसेन्स ' च्या बाबतीत. तेव्हा तोच माणूस जेव्हा परत कधी कुठल्या वेबसाईटवर/ ब्लॉगवर जातो, तेव्हा कधीही , कुणाच्याही वेबसाईट्वर् / ब्लॉगवर गेल्यावर त्या गुगलच्या जाहिरातीवर टिचक्या मारत नाही. ऊलट आपला हात लागून चुकुन सुद्धा एखाद्या अ‍ॅड वर क्लिक होऊ नये याची तो पुरेपुर काळजी घेतो. आपण सुद्धा कधी कधी (बर्‍याचवेळा ) कळत-नकळत पणे असं करतो.

हिच गोष्ट 'अ‍ॅफिलिएट प्रोग्राम्स' बाबत सुद्धा लागू होते, एखाद्या माणसाच्या 'अ‍ॅफिलियेट लिंक' वर आपण क्लिक केलं आणि मग एखाद्या वेबसाईटवर रजिस्टर झालो, तर ज्याच्या लिंकवर आपण क्लिक करून रजिस्टर झालो त्याला आयते पैसे मिळतील, म्हणून मग , हुशार लोक त्या लिंक वर कधीच क्लिक करत नाहीत. त्यांना त्या वेबसाईटवर जायचंच झालं तर ते , त्या माणसाचा ' रेफरल आय डी ' त्या लिंकमधून काढून टाकतात आणि मग नुसत्या ' डोमेन नेम ' वर क्लिक करून मग रजिस्टर करतात, जेणेकरून त्या ' रेफरर ' ला त्याचं कमिशन मिळायला नको.

का बरं असं करतो मनुष्य ?
का आपण दिलखुलास पणे दुसर्‍यांच्या ब्लॉग्स वर, वेबसाईटवर जाऊन तिथल्या गुगल जाहिरातींवर क्लिक्स करत नाही ?

का आपण ' रेफरर' ला त्याचं कमिशन मिळू देत नाही ?

" आपल्यामुळॅ दुसर्‍याचा आर्थिक फायदा होणार, दुसर्‍या माणसाला आपल्यामुळे पैसे मिळणार " हे आजच्या सुशिक्षित माणसाला सहन होत नसावं का ?

काय वाटतं तुम्हाला ? कृपया शेअर करा...
धन्यवाद !

आमची कुठेही शाखा नाही

noreply@blogger.com (Unknown) — Fri, 18 Jun 2010 07:40:00 +0000

' आमची कुठेही शाखा नाही !' एक सुप्रसिद्ध उपहासात्मक वाक्य.

बर्‍याच वेळा लोक या वाक्याचा चुकीचा अर्थ घेतात, त्यांना माहितीच नसतं कि हे वाक्य, कुठे , कधी आणि का वापरतात ते. आणि याचा नेमका अर्थ काय ते.

एखाद्या दुकानावर ' आमची कुठेही शाखा नाही ' अशी पाटी दिसली की बघणार्‍या लोकांना वाटतं,

' बघा हा माणूस , याच्या व्यवसायाची-दुकानाची कुठेही शाखा नाही हि तर खरी दु:खाची गोष्ट वाटायला पाहिजे याला, आणि त्याने व्यवसाय वाढवून अनेक शाखा सुरू करायला पाहिजेत. पण इथे हा तर मूर्खासारखं अभिमानाने स्वतःची अधोगती, नाकर्तेपणा मिरवतोय, याला लाज कशी नाही वाटत ?' विशेष करून मराठी व्यावसायिकांना-दुकानदारांना चिडवण्यासाठी, ते किती कूपमंडूक वृत्तीचे आहेत हे दाखवून देण्यासाठी, आणि स्वतःच्या अधोगती चा सुद्धा त्यांना किती अभिमान आहे., हे दाखवण्यासाठी, वगैरे अशा कारणांसाठी हे वाक्य आपलेच लोक ( ..हे विशेष ! ) वापरतात. नुकताच आपण या वाक्याचा उल्लेख ' मी शिवाजी राजे बोसले बोलतोय ' या सुपरहीट मराठी चित्रपटात पाहिला. तिथेही हे वाक्य, मी वर म्हटल्याप्रमाणेच चुकीच्या समजूतीने वापरलं गेलं. तेव्हा म्हटलं आज हा गैरसमज दूर करावाच.....

तर त्याचं असं आहे मंडळी, कि , बाजारातून आपल्याला एखादी वस्तू खरेदी करायची असेल तर आपण कसं आपल्या आवडत्या / ठरलेल्या दुकानातूनच ती वस्तू विकत घेतो. का बरं ? कारण, आपल्याला त्या दुकानाचा अनुभव असतो, आपल्याला माहिती असतं कि त्या दुकानातून विकत घेतलेल्या वस्तू अतिशय उत्तम दर्जाच्या आणि दिर्घकाळ टिकणार्‍या आहेत. त्या दुकानातील दुकानदार, त्यांचे विक्रेते हे सगळे ग्राहकांशी खूप चांगल्या प्रकारे वागतात. कितीही वेळा कपडे (विशेषतः साड्या आणि दागिन्यांची दुकानं), दागिने बदलून बघितले, तरी ते चिडत नाहीत, वैतागत नाहीत. आपल्याला पसंत पडे पर्यंत वेगेवेगळ्या डिझाईन्स् दाखवत रहातात. ग्राहकांच्या कायम संपर्कात राहून त्यांना नवीन आलेल्या वस्तूंची माहिती देतात. .इतकं चांगलं वागतात, कि आपण मनाशी घट्ट ठरवतो, कि जग इकडचं-तिकडे झालं तरी , मी अमुक-अमुक दुकानातूनच कपडे / दागिने घेईन. म्हणजेच आपल्या मनात त्या दुकानाविषयी एक 'इमेज' तयार झालेली असते.

अशाच वेळी दुसरीकडे शहराच्या एका वेगळ्या भागात, (कदाचित तुमच्या घरापसून थोड जवळच्या अंतरावर आणखी एक कपडे/दागिन्याचं उघडतं, तुम्ही त्यांच्या दुकानात जाऊन बघता , तर आतमधली कपड्याची/दागिन्यांची डिझाईन्स् सेम असतात, फर्निचर, दुकानाचा बोर्ड , अगदी पायपुसणं सुद्धा 'तुमच्या नेहमीच्या ' दुकानासारखं असतं. त्यामुळे तुम्हाला वाटतं, चला, घराच्या जवळच दुकान झालं ते बरं झालं, तुम्ही तिकडे जाता ....त्या दुकानातून वस्तू विकत घेता.....ती वस्तू दिसायला हुबेहुब ' तुमच्या नेहमीच्या ' दुकानातल्या सारखी असते, पण अत्यंत कमी दर्जाची असते. त्या नवीन दुकानात मिळणारी वागणूक चांगली नसते, विक्रेते उर्मटपणे वागतात, आणि मग तुम्ही या सगळ्या गोष्टींचं खापर तुमच्या नेहमीच्या दुकानावर फोडता. तुम्ही विचार करता,कि ' आधी यांचं एक दुकान होतं , तेव्हा इतकं चांगलं वागायचे ग्राहकांशी, आता जास्त पैसा हातात आला, नवीन दुकान उघडलंय, म्हणून माज चढलाय साल्याला ' मग तुम्ही त्यांच्या वस्तूंची इतर लोकांकडे बदनामी करता, आणि आयष्यात पुन्हा कधीही त्या दुकानाची पायरी चढत नाही. आणि तुमच्या त्या नेहमीच्या दुकानातल्या विक्रेत्याला, यातलं काहीही माहिती नसतं, कारण ते दुकानच मुळात त्याचं नसतं. अशाप्रकारे कही चूक नसताना देखील तुमच्या त्या नेहमीच्या दुकानाचा धंदा बसतो. आणि तुमच्या मनातून सुद्धा ते उतरतात.

आता वास्तविक ते नवीन दुकान आणि तुमचं नेहमीचं ठरलेलं दुकान याचा काहीही संबंध नसतो. तुमच्या नेहमीच्या दुकानात होणारा खप, त्यांची कमाई, त्यांच्या स्पर्धकांच्या डोळ्यात सलत असते, म्हणून त्या दुकानाचे ग्राहक तोडण्यासाठी, त्यांची बदनामी करण्यासाठी, किंवा मग बाजारात त्यांच्या वस्तूंना असलेली मागणी आणि त्यांच्या दुकानाची व वस्तूंची लोकप्रियता याचा आयता उपयोग आपल्या कमी दर्जाच्या वस्तू , बेकार माल खपवण्यासाठी काही लोक अशा खोट्या पद्धतीने व्यवसाय करतात्/दुकान चालवतात.

तर अशा प्रकारे आपल्या विश्वासू ग्राहकांची फसवणूक होऊ नये, त्यांनी त्या खोटारड्या दुकानात जाऊ नये, कायम थेट आपल्या दुकानातूनच वस्तू खरेदी कराव्यात. यासाठी अशी प्रामाणिक आणि लोकप्रिय दुकानं, आपापल्या दुकानात असा बोर्ड लावतात , कि - " आमची कुठेही शाखा नाही " .

( एका वाक्यात याचा गर्भित अर्थ :- शिस्तित आमच्याकडेच या, भलतीकडून वस्तू विकत घेऊ नका, फसवणूक झाली, माल खराब निघाला , तर आम्ही जबाबदार नाही, कारण मुळात ते दुकानच आमचं नाही. )

हुश्श.......

बोथ वे आरसा आणि सावधगिरी

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 15 Jun 2010 18:08:00 +0000

स

काही दिवसांपूर्वी इंटरनेट वर एक ईमेल खूप लोकप्रिय झाली होती. ' बोथ वे मिरर पासून सावधान ! ' आपाल्या आया-बहिणींना , मैत्रीणींना आणि बायका-पोरींना या आरश्यापासून सावध रहायला सांगा म्हणून. तुमच्यापैकी बर्‍याच जणांना आठवत असेल.

आता काहींना प्रश्न पडला असेल कि, ' बोथ वे मिरर ' म्हणजे काय ? तर त्यांच्यासाठी हि महत्त्वपूर्ण माहिती विस्तृत स्वरूपात देत आहे. :-

' बोथ वे मिरर ' म्हणजे असा आरसा ज्याच्या दोन्ही बाजूने दिसतं. म्हणजे एका बाजूला उभे राहून आपण स्वतःचं प्रतिबिंब त्या आरशात बघत असू, तर आपल्या नकळत दुसर्‍या बाजूनेआपल्याला इतर कुणीही सहज बघू शकतं.

अशा आरसापासून सावध का रहायचं ?

हल्ली बर्‍याचदा लोक शॉपिंग मॉल्स मध्ये कपडे खरेदीला गेले कि लगेच ते कपडे घालून बघतात. तिथे कपडे बदल्याची खोली असते, त्यात जो आरसा असतो, तॉ काही बदमाश लोक मुद्दाम असा बोथ वे प्रकारचा लावतात आणि छुप्या कॅमेर्‍याद्वारे तुमचं चित्रीकरण करून ते विकतात. फार वाईट माणसं असतात ती. असे प्रकार जास्त करून स्विमिङ पूल, जीम, वगैरे ठिकाणी होतात. त्यामुळे अशा ठिकाणी आपल्याबरोबर काही वाईट तर होत नाहिये ना ह्याची काळजी घ्या.

तुम्ही पुढीलपैकी काही अतिशय सोप्या पद्धती वापरून त्या आरशाचं परीक्षण करू शकता. :-

१) लहानपणी लपंडाव खेळताना आपण जसा डोळ्याभोवती हात ठेवून भिंतीला तोंड लावून, १०,२०,३० ... म्हणायचो ते आठवतंय का, तसचं ज्या आरशाची तुम्हाला टेस्ट घ्यायची असेल, त्या आरशाला तोंड लावून नीट निरखून बघितलंत, तर तुम्हाला पलीकडचं सगळं दिसेल. याचा अर्थ तो आरसा 'बोथ वे' आहे. आणि दुसरीकडून तुम्हाला कुणीतरी बघतंय.जर काहीही दिसलं नाही, तर याचा अर्थ तो आपला साधा आरसा आहे, मग तुम्ही बिनधास्तपणे कपडे बदलू शकता.

२) दुसरी एक सोपी पद्धत : त्या आरशावर ' टकटक' , Knock Knock, करून पहायचं, पोकळ आवाज आला तर, 'बोथ वे' आरसा. काहीही आवाज नाही आला तर साधी काच.

३) आणि सर्वात लोकप्रिय पद्धत : तुमच्या हाताच एखादं बोट त्या आरशावर टेकवा, आणि आता प्रतिबिंब पहा, जर त्या प्रतिबिंबा मध्ये आणि तुमच्या बोटात थोडंसं अंतर दिसलं तर काच खरी आहे. जर तुमच बोट आणि प्रतिबिंब दोन्ही चिकटलेली दिसली तर काच 'बोथ वे'.

तेव्हा ह्या सोप्या पण महत्त्वपूर्ण पद्धती एकदा शिकून घ्या आणि आपल्या आप्तेष्टांना, मित्रांना, नातेवाईकांना बगैरे जरूर सांगा.

डिसक्लेमर :

ह्या पद्धती मी स्वतः विकसित केलेल्या नाहीत. एका ईमेलद्वारे त्या माझ्याकडे आल्या आहेत. मला त्या माहितीपूर्ण वाटल्या, म्हणून मी त्या इथे दिल्या आहेत, याची कृपया नोंद घ्यावी.
त्यामुळे नो विश्वासार्हता अबाऊट ईट् ! पण ट्राय करून बघा, झाला तर फायदाच होईल तुमचा.

फोटोग्राफीची हौस असणार्‍यांसाठी पैसे कमावण्याची सुवर्णसंधी

noreply@blogger.com (Unknown) — Tue, 15 Jun 2010 17:26:00 +0000

माझ्या ' दामाजीपंत ' नावाच्या एका जुन्या ब्लॉगवरची हि पोस्ट. माहितीपूर्ण आणि उपयुक्त असल्यामुळे बर्‍याच जणांना ही पोस्ट खूप आवडली होती, म्हणून परत एकदा इथे देत आहे. :-

तुम्हाला फोटो काढण्याची हौस आहे का ओ ?

बरं... आणि पैसे कमावण्याची हौस आहे का ? ........

दोन्ही प्रश्नांचं उत्तर हो असेल तर हि पोस्ट खास तुमच्यासाठी आहे...

इथे मी फोटोग्राफीशी संबंधित काही इंटरनेटवरचे , म्हणजेच ऑनलाईन व्यवसाय देत आहे, त्यातला जो तुम्हाला आवडेल, सोपा वाटेल तो पर्याय निवडावा.

आधी ऑनलाईन व्यवसाय बघूयात :- फोटो विकणे

आपण वर्तमानपत्रं, मासिकं, साप्ताहिकं, टि.व्ही., इंटरनेट, इ. ठिकाणी विविध प्रकारच्या जाहिराती करणार्‍या जाहिरात कंपन्यांमध्ये वेगवेगळ्या प्रकारच्या, विषयावरच्या आणि वेगवेगळ्या कल्पनेवर आधारलेल्या ,फोटोग्राफ्स ची कायम गरज असते. त्यासाठी ते वाट्टेल तेवढे पैसे खर्च करायला तयार असतात.

त्यामुळे जर तुमची फोटोग्राफी अतिशय उच्च दर्जाची असेल तर तुम्ही थेट जाहिरात कंपनीशी संपर्क साधून तुमचे फोटो त्यांना विकू शकता. जर तुम्हाला जाहिरात कंपनीकडे थेट जाणं जमत नसेल, तर तुम्ही एखाद्या अशा मध्यस्थ कंपनी कडे जाऊन तुमचे फोटो विकू शकता, जी कंपनी मोठ्या जाहिरात कंपन्यांना फोटो पुरवते.

मी इथे काही मध्यस्थ कंपन्यांची माहिती देत आहे, त्याचा आपण उपयोग करून घ्यावा. :-

१) फोटोलिआ हि अशीच एक मध्यस्थ कंपनी आहे, जिथे तुम्ही तुमचे फोटो त्यांना दाखवायचे, त्यांपैकी त्यांना आवडतील तेवढे फोटो ते घेतात आणि त्याचे पैसे तुम्हाला देतात.

२) या कंपनीची पद्धत थोडी वेगळी आहे, ही कंपनी तुम्हाला डाऊनलोड्स वर पैसे देते. म्हणजे तुमचा फोटो किती एकदा डाऊनलोड केला गेला तर त्याबद्दल तुम्हाला, एका डाऊनलोड मागे कमीतकमी २५ रुपयांपासून ते जास्तीत जास्त ५०० रुपयांपर्यंत पैसे मिळू शकतात.

उदा. तुमचा एखादा अतिशय चांगला आलेला फोटो , समजा 'एकदा' डाऊनलोड केला गेला तर, तुम्हाला साठी २५ रु‍. , म्हणजे जर एका दिवसात तुमचा फोटो किमान १० जरी वेळा डाऊनलोड केला गेला, तर (२५ गुणिले १० =२५० रु. ) एवढे पैसे मिळतील तुम्हाला. आता एका दिवसाला रु.२५०/- म्हणजे महिन्याचे किती ? जवळपास ७५००/- रुपये. विश्वास नाही ना बसत... पण खरं आहे हे. अर्थात त्यासाठी तुमचा फोटो तेवढ्या योग्यतेचा असायला पाहिजे . अधिक माहितीसाठी इथे क्लिक करा : आयस्टॉक

३) आता आणखी एक गंमतीदार आणि सगळ्यात सोपी पद्धत असणारी मध्यस्थ कंपनी:- शेअर्पिक, जी आपल्याला फक्त फोटो शेअर करण्यासाठी पैसे देते. म्हणजे तुम्ही फक्त तुमचे फोटो त्यांच्या वेबसाईट्वर अपलोड करायचे , जेव्हा जेव्हा कुणी ते फोटो नुसते पाहिल, तेव्हा तेव्हा तुम्हाला त्याचे पैसे मिळतात. आहे कि नाही गंमत ?? आता तुम्हाला वाटत असेल कि, या कंपनीच्या मालकाकडे पैसे जास्त झाले असावेत बहुधा, पण हे खरं आहे. अधिक माहितीसाठी इथे क्लिक करा : शेअर्पिक.

अशा सोप्या सोप्या मार्गाने इतके लोक पैसे कमवतायत, मग तुम्ही का नाही ? आणि शिवाय इथे तुम्हाला स्वतःच्या खिशातील एक दमडीदेखील खर्च करायची नाही किंवा तुमच्या सभासदत्वाखाली इतर सभासदांची कसली साखळी वगैरे सुद्धा तयार करायची नाही. आता ह्याआधी या कंपन्यांकडून कुणी आणि किती पैसे कमावलेत ? , वगैरे प्रश्नांची उत्तरं त्या त्या कंपन्यांच्या ब्लॉगवर किंवा फोरममध्ये असतात, ती तुम्ही वाचू शकता. आणि प्रत्येक कंपनीचे फोटो सबमिट करण्यासंबंधीचे काही नियम आहेत, तेव्हा ते नियम वाचून मगच फोटो सबमिट करा.

फोटोग्राफी संबंधीचे आणखी काही ऑनलाईन आणि ऑफलाईन व्यवसाय आपण थोड्या कालावधीनंतर पाहूयात. तोपर्यंत या व्यवसायांसाठी हार्दिक शुभेच्छा !