Bebek Bakımı

Çocuklarımızı Grip Virüsünden Nasıl Koruruz?

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Thu, 05 Nov 2009 13:17:00 +0000

Geçen gün kızımın kreşinin sahibiyle de bu konuyu konuştuk.

Umarım diğer kreşler de temizliğe önem veriyorlardır.

Bakın çocuklarımız için neler yapabilirmişiz:

• Okulda, çocukların birlikte oynadığı oyunlar yerine daha az temas kuracakları oyunlara yönlendirilmeleri gerekir.

• Okuldaki arkadaşlarıyla, zorunlu olmayan yakın temastan (sarılma, öpüşme, beraber oynanan oyunlar vs…) kaçınmaları gerekir. Unutmamalı ki grip, hastalıklı birine bir metreden daha yakın olduğunda insandan insana bulaşır. Öğretmenlerin çocukları bu konuda uyarmaları gerekmektedir.

• Ellerini sık sık, özellikle öksürdükten veya hapşırdıktan sonra su ve sabun ile yıkamaları gerekmektedir.

Yazımın devamı için lütfen tıklayınız...

2.5 Yaş Çocuk İnadı

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Thu, 05 Nov 2009 13:15:00 +0000

Geçen kış, yani kızım 22 aylıkken gece ağlama nöbetleri başlamıştı ve yaklaşık iki ay boyunca sürmüştü. Bu durumu nasıl yaşadığımızı ve çözümlerimizi sizinle paylaşmıştım.
Şimdi tam da herşey yoluna girecekken "2.5 yaş inadı" çıktı.
Bizim zamanımızda var mıydı bunlar?
Üst kattaki çocuk niye böyle yapmıyor? gibi sorular kafamızdan geçmiyor değil.
Eşim de ben de çocuğumuza kaliteli zaman ayıran, onun mantıklı isteklerini yerine getiren, ona yalan söylemeyen ve sevgimizi gösterebilen ebeveynleriz.
Ama bunlar çocuğun "hayır" demesini, anlamsız isteklerini ve inatlarını engellemiyor.
Hatta bazı kaynaklara göre bu kadar ilgi bile çocuğun inadını tetikleyebiliyor.
Ben bu durumda ne derim biliyor musunuz!
Bu çocuk büyütme işi çok karmaşık bir iş !?%..^,3#!??
Bu günlerde kızım, eskiden yapmaktan zevk aldığı şeyleri istemiyor, olmadık şeylere ağlıyor, onu giymem, bunu istemiyorum, sen git sen gel gibi elimizi kolumuzu bağlayan isteklerde bulunuyor.
Ne yapmalı ne etmeli?

Yazımın devamı için lüften tıklayınız...

Tüketici Haklarınızı Biliyor musunuz?

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Thu, 05 Nov 2009 13:13:00 +0000

Bundan yaklaşık 20 yıl önce Ankara'da bir mağazadan çanta satın almıştım. İki gün içinde çantanın köşeleri aşındı ve içindeki karton göründü. Mağazaya gidip gösterdiğimde, başka bir malla değiştirebileceğimi söylediler. Baktım ama uygun başka bir şey bulamadım. "Para iadesi" istediğimi söyledim. "Olmaz yapamayız, şirket prensibimizde yok" dediler. "SATILAN MAL GERİ ALINMAZ"

Hemen Ankara Tüketici Koruma Derneği'nin adresini buldum ve gittim. Çok ilgili ve bilgili bir hanım, bana bu konudaki haklarımı anlattı. "Bu gizli defoymuş" Para iadesi kaçınılmazmış.

O gün hem derneğe üye olmuştum hem de bir tecrübe daha kazanıp büyümüştüm. Mağazadan paramı aldığımda, hakkımı savunabildiğim için kendimle gurur duymuştum.

Yıl 2009, geçenlerde yine aynı şey başıma geldi. Marka vermekten hiç kaçınmıyorum. Astoria'daki Calzedonia mağazasından kızım için hatrı sayılır bir ücrete kilotlu çorap aldım. 3 saat giydi ve bacak araları pıtır pıtır oldu. Ertesi gün hemen mağazaya götürdüm. "Para iadesi yapamayacaklarını, hatta ürünü gönderip onay almaları gerektiğini" söylediler. "Nerden, ne onayı" gibi sorularıma yanıt veremediler.

Yazının devamı için lütfen tıklayınız...

2.5 Yaşında İlk Okul

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Thu, 08 Oct 2009 09:53:00 +0000

Kızım 3 gündür kreşine alışmaya çalışıyor.
Okuluna başlatmadan önce çok ana okulu gezdim ve internetten araştırdım.
Gezdiğim okulların özellikleri üç aşağı beş yukarı aynıydı.
Önemli kriterleri daha önceki bu yazımda söylemiştim.
Bana en uyan okul da başlayacağım işe yakınlığı sebebiyle Özel Mikado Anaokulu'ydu. Çocuğu okula alıştırmak için eskiden kapıdan anne bırakırdı, hem çocuk ağlar hem anne ağlar, bu bir kaç hafta sürerdi.
Ben araştırırken hep bunu sormuştum, "nasıl alıştırıyorsunuz" diye. Yaklaşık hepsi aynı cevabı verdi: "Sizinle beraber alıştıracağız".
Bu bana da uyar. Zira ben evde arkamdan ağlayan bir çocuk bırakmak istemediğim için işi bıraktım.
Ben de Ela'yla birlikte okula gidiyorum. Öğretmeni alıp onu yönlendiriyor. Okulun ofisinde oturuyorum. Ela beni görmek istediği zaman geliyor, görüyor sonra tekrar sınıfına dönüyor. Arada bir "ellerimi annem yıkasın" ağlamaları oluyor ama genel olarak okula çabuk uyum sağlayacak gibi.
Burda ebeveynlere çok iş düşüyor.
Devamı için tıklayın...

Çocuk Yatağına Takılan "Malzemelik"

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Thu, 08 Oct 2009 09:51:00 +0000

Bu yaptığım aparatın adı tam da böyle...
Çocuk yatağına takılan malzemelik.
Yatma eylemiyle ilgili istediğiniz herşeyi koyabilirsiniz.
Çoraplar asılabilir, biberon ya da suluk konabilir. En mühimi ise hikaye kitapları.
Tabiki bunun hazır satılanları var. Ama kızımın yatağına önceden yaptığım "Çocuk Yatak Başı'na" uygun olsun diye bunu da kendim yaptım.

Yapılışı:
Polar kumaş,
Makas,
Kalem,
Cetvel
Sıcak Slikon
Devamı için tıkyayın...

Lekeli Giysilere Yeni Çözüm!

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Thu, 08 Oct 2009 09:47:00 +0000

Kızımın bu eşofmanı çok kullanışlı. Bu kış da giymesini istiyorum. Ama paçasındaki bu lekeleri bir türlü çıkaramıyorum. Aslında ben Ela'nın bebekliğinden beri lekeli çamaşırlara Kosla Vanish Max kullanıyorum ve memnunum da. Ama bu lekede başarılı olamadım.
Ben de çareyi "çivi çiviyi söker" diyerek yine çıkaramadığım bir başka lekeyle birleştirdim.
Devamı için tıklayınız...

Eviniz Küçük mü?

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Thu, 08 Oct 2009 09:44:00 +0000

Küçük mekanlara dekorasyon önerileri katagorimde sizinle paylaştığım bilgilere yenisi geldi.
Yine evi küçük olanlara süper fikirler var.
Birisi; bu ayakkabılık.
Nerdeyse 4- 5 ayakkabının sığacağı yere 20-24 arası ayakkabı sığdırmışlar.
İkea'ya ait bu sistem Häfele'de de var.
İkincisi; çalışma dolabı.
Bu fikir tam bana göre. En kısa zamanda böyle bir dolap yaptıracağım kendime.
Devamı için tıklayınız...

İncirli Kek

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Thu, 08 Oct 2009 09:42:00 +0000

Dün denedim bu tarifi.
İçine kuru incir konuyormuş ama ben taze incir koydum.
Eşimle birbirimizden habersiz incir almışız. Değerlendirmek için bir tarif aradığımda bu güzel sitenin tarifini buldum.
İşte, Kremalı İncirli Kek
Yapılışı:
Kek İçin
- 2 adet yumurta
- 1 su bardağı toz şeker
- 1 Türk kahvesi fincanı sıvıyağ (tercihen mısırözü)
- 1 çay bardağı süt
- 1 su bardağı çekilmiş ceviz içi
- 7 adet kuru incir
- 1 çay kaşığı tarçın
- 1,5 su bardağı un
- 1 paket kabartma tozu
Krema için:
- 2,5 su bardağı süt
- 1 su bardağı toz şeker
- 1 yumurta sarısı
- 50 g margarin / tereyağı
- 3 yemek kaşığı un
- 1 paket vanilya
- 1 limon kabuğu rendesi

Süsleme için:
- Dilediğiniz kadar çekilmiş ceviz içi
Devamı için tıklayınız...

Halı Arıyorum!

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Thu, 23 Jul 2009 18:53:00 +0000

Salonumuzdaki duvardan duvara halının yerine parça halı kullanmaya karar verdik.

Neler yapmışlar neler! Halı endüstrisi ne kadar ilerlere gitmiş.

Ben duvardan duvara halı kullandığım için pek takip edememişim.

Bir halı araştırması yapayım deyince bakın araştırma aldı başını nerelere gitti.

Yeni nesil halı örneklerine bakmak ister misiniz?

Yerli halılardan Royal Halı 3 boyutlu halı yapmış. Show roomlarında da sergiliyorlar. Yukarıdaki halıdaki 3 boyut ise tam Avrupalı.

Koleksiyon'un halı ve kilimlerinin tasarımları, geleneksel formların modern hali.

Royal Halı

Koleksiyon

Nani Marquina (Folk Halı)

Nani Marquina (Folk Halı)

Ikea

Ikea

Hepsi birbirinden güzel. Sanırım ben yine Ikea'yı tercih edeceğim. Sizce hangisi güzel?

Mecidiyeköy Pazarı Taşındı

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Thu, 23 Jul 2009 18:52:00 +0000

Yıllardır Mecidiyeköy'de kurulan halk pazarı, artık Kore Şehitleri Caddesi'ne taşındı.

Her Pazar günü gidiyor ve birbirinden taze sebze ve meyvemizi alıyorduk. Hele sabah saatlerinde gidersek çok daha rahat alış veriş yapabiliyorduk. Cadde geniş olduğu için karşılıklı tezgahların arasında kalan koridor da genişti. Buna rağmen günün ilerleyen saatlerinde kalabalıktan ilerleyemeyecek duruma gelirdi.

Duyduğuma göre Mecidiyeköy'deki esnafın şikayeti ve trafiği ektiliyor gibi sebeplerden pazarı Kore Şehitleri Caddesi'ne taşıdılar. Geçen Pazar günü yeni yerine kurulmuş. Gitmedim ama eski yerindeki gibi olmayacağı aşikar.

Zira şimdi de burdaki esnaf şikayetçiymiş. Hatta en önemlisi yangın çıksa çıkılacak bir yer kalmamış ve pazarcıların kullanacağı ne bir su kaynağı ne de bir tuvalet varmış. Bir de caddenin darlığı sebebiyle rahat yerleşememişler.

Niye böyle bir karar verildi bilmiyorum ama günümüzde devlet adamlığının anlamı ve içeriği değiştiği gibi belediyecilik anlayışı da değişti. Artık halka değil kişiye önem veriliyor.

Çocuklar ve Havuz Enfeksiyonları

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Thu, 23 Jul 2009 18:51:00 +0000

Geçen yıl yaz tatiline gittiğimizde kızım 16 aylıktı. Gittiğimiz yerde hem havuz hem de deniz vardı. Biz tabiki denizi tercih ediyorduk. Çocuk havuzunda kaydıraklar vardı, oradan babasıyla kayıyor havuza düşecekleri sırada kucağımıza alıyorduk. Ela çok eğleniyordu.

Bu yıl tatilimizde 2.5 yaşında olacağından, kaydıraktan öyle komik bir şekilde kaymak isteyeceğini sanmıyorum.

O da diğer çocuklar gibi kaymak hatta havuzda çok kalmak isteyecek.

Ama havuzdan alabileceği enfeksiyonlardan o kadar korkuyorum ki!

Hiç yere çocuğa antibiyotik verilecek ve tatil keyfi yarıda kalacak.

Bu sebepten değişik kum oyuncaklarıyla denize teşfik etmeye çalışacağız.
Ama havuza girmek istediğinde ise nelere dikkat etmek gerektiğini araştırdım.

Bakın havuza girerken nelere dikkat etmek gerekiyor:

Criptosporidyum, Giardia, E. Coli ve Şigella gibi dışkı yolu ile bulaşabilecek ateşli ishallere yol açan mikroplar havuz suyunu kaza ile yutma sonucu hastalıklara yol açabilirler.

Klorlama sonucu mikroorganizmaların büyük bir kısmı yok edilebilmekle birlikte, bazı mikroorganizmalar klora dirençlidir.

Ayrıca klorun mikroorganizmaları yok edebilmesi için zamana ihtiyaç vardır. Tüm bu nedenlerle kendinizi ve çocuklarınızı havuzdan bulaşabilecek hastalıklardan korumak için bazı önemli tedbirleri titizlikle uygulamanız ve başkalarının da uyguladığına dikkat etmeniz gereklidir.
• Çocuğunuzun veya kendinizin ishal durumu söz konusuysa havuza girmeyin.
• Havuzda su yutmamaya veya ağzınıza su almamaya dikkat edin.
• Yüzmeden önce duş alın ve tuvalete gittikten sonra mutlaka ellerinizi yıkayın.
• Çocuklarınızı belli aralıklarla tuvalete götürün.
• Çocuğunuzun altını tuvalette değil havuz başında değiştirin.
• Çocuğunuzun altını sabunlu su ile yıkayın.
• International Hospital kulak burun boğaz hastalıkları uzmanı Doç. Dr. Erhun Şerbetçi de yazın çok görülen, havuzdan ve denizden kaynaklanan dış kulak enfeksiyonlarına dikkat çekerek şu bilgileri veriyor:"Öncelikle kulaklarına tüp takılan çocukların kesinlikle havuza girmemeleri gerekiyor. Ya da başlarını sokmamaları lazım.

Bakımı yapılmayan havuzlarda dış kulak yolu enfeksiyonlarının ortaya çıkma riski yüksektir. Enfeksiyona bağlı olarak bazen çok şiddetli olmak kaydıyla kulak ağrısı, dış kulak yolunda şişme, kulak akıntısı, tıkanma ve duyma sıkıntısı görülür. Bazen hasta bu belirtiler ve ağrıda şiddetlenme nedeniyle çiğneme bile yapamayabilir. Bu durum mutlaka kulak burun boğaz uzmanına başvurmayı ve ilaç tedavisini gerektirir.

Havuz veya denize girerken vazelinli veya gliserinle yağlanmış pamuk tıkaçlar çoğu kez en etkili yöntemlerdir. Havuz suyundaki klor, özellikle alerjik çocuk ve erişkinlerde burun tıkanıklığı ve sinüs alerjisi belirtilerinin artmasına yol açabilir. En temiz havuzlarda bile dış kulak enfeksiyonunun görülme riski var. Deniz suyunda ise bu risk, yok denecek kadar az. Tercihi denizden yana kullanmakta, ayrıca sinüzit ve nezle iken havuz ve denize girilmemesinde fayda var."

Havuza girerken ve havuzdan çıkarken alınacak önlemler:

Havuza girerken kesinlikle duş alınmalı ve belli antiseptik solüsyonlarla (enfeksiyon önleyici sıvılar) ayaklar yıkanarak, ayaktaki cilt ve mantar enfeksiyonlarının bulaşmasına karşı önlemler alınmalıdır. Ayaklardaki ve ciltteki mantar enfeksiyonları, cinsel organa temas eden su ile birlikte bu bölgede de mantar oluşumuna sebep olabilir. Özellikle çocuklar erişkin havuzlarını kullanıyorlarsa, havuz kullanımı ile ilgili kurallardan haberdar edilmeli ve kontrol edilmelidir.

Havuz suyu yutulmamalıdır.

Kulak enfeksiyonlarına karşı, kulak tıkaçları kullanılmalıdır.

Göz enfeksiyonlarına karşı, gözlük ve maskeler kullanılmalıdır.

Ciltte sıyrık ve kesik alanları varsa, mümkünse denize veya havuza girilmemeli; değilse, yüzme sonrasında temiz su ve sabunla cildi birkaç kez yıkamalıdır. Havuzda veya kenarında yiyecek yenmemeli ve sigara içilmemelidir.

Hijyen şartları yerinde olmayan havuzlar ve lağımlar ile kirletilen denizler sağlık için büyük bir tehdit oluşturuyor. Özellikle virüslü dışkı ile kirlenmiş enfekte sular yoluyla bulaşan Hepatit A virüsü, yazın riskli bir ortam oluşturuyor. Hepatit A virüsünün yayılımında en önemli rolü oynayan çocuklar, aynı zamanda hastalığa yakalanma konusunda en fazla risk altında olan grup.

Küçük çocuklar tuvalet temizliğine yeterince dikkat edemiyorlar. Ayrıca çevrelerinde ellerine geçirdiği her şeyi ağızlarına götürebiliyorlar. Bu sebeple küçük çocuklar Hepatit A enfeksiyonuna daha kolay maruz kalıyor ve hastalığın büyük çocuklara ve yetişkinlere bulaşması açısından tehlike oluşturuyorlar.

Sadece çocukların değil yetişkinlerin de havuza girerken çok dikkat etmeleri gerekiyor.

Tüm detaylar için bu siteye bakabilirsiniz.

Bebek Parkı

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Thu, 23 Jul 2009 18:49:00 +0000

Kızımın "büyük parka gidelim" ısrarlarına dayanamayıp çantamızı uzun yolculuğa hazırlayarak çıktık yola. Benim de çok sevdiğim Bebek'e gittik. Ela yokken eşimle hafta sonları sahile yürüyüş yapmaya giderdik. Şimdi de kızımla gidiyoruz.

Esentepe'den yeşil otobüse binerek Etiler'e gittik. (orta kapısı bebek ve özürlü arabası için) Otobüse binerek bir yere gitmek Ela için çok heyecanlı oluyor.

Önce Akmerkez'e son haline bakmak için uğradık. Sonra da taksiyle Bebek Parkı'na gittik. Türkan Sabancı geçen yıl yeniledi bu parkı ve daha da güzel oldu. Çocuk parkının çevresinin korunaklı olması kedi köpeklerin gece girip içeriyi pisletmesini önlüyor. Bu da çocukların oynadığı alanların biraz daha sağlıklı olmasını sağlıyor.

Ela parkta çok iyi vakit geçirdi. Yaşıtlarına göre yapabildiklerini karşılaştırmamak için kendimi zor tuttum :)

Deniz kenarına gidip taş atmak ve dondurma yemek yapılması gerekenler arasında.

Parkın genelinde görevlilerin olması sizi rahatlatıyor. Ne pisleniyor ne de kural dışı hareketler oluyor.

Ve sadece keyif için yanında yem getirmiş bir amcayla beraber dakikalarca güvercinleri besledi. Bu durum onu öyle mutlu etmiş olacak ki; sonrasında "teşekkür ederim dedesi" deyip amcayı kolundan öptü.

Tabi gitme vakti yaklaşınca, bir çocuk olarak kum havuzuna girip baştan aşağı kendini kum yapması gerekiyordu. Yaptı da. Benim buna itiraz etmeyeceğimi bildiği için diğer çocuklardan daha rahattı.

Eve yine aynı taşıtlarla döndük ve Ela çok güzel bir gün geçirmiş oldu.

Hafta sonu İstanbul'da nerelere gidebililiriz diyorsanız;

İstanbul'da Çocukla Hafta Sonu yazıma ve Yıldız Parkı yazıma bakabilirsiniz.

Cemile Kitap Serisi

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Thu, 23 Jul 2009 18:48:00 +0000

Ne çok seviyoruz bir bilseniz!

Ela 28 aylık, 2 ay önce Cemile'yle tanıştık. "Cemile Parkta" ve "Cemile Oyuncaklarını Paylaşmak İstemiyor" kitaplarını aldım.

"Cemile Parkta" kitabı kısaca yardımlaşmayı diğeri de paylaşmayı anlatıyor. Tam kızımın yaşına göre.

İlk okuduğumda, Ela'nın gözü parkta Cemile'yle arkadaşı Kerem'i aradı:) Kendiyle o kadar özdeşleştirmiş ki!

Şimdi de uyumadan önce okumamı istiyor.

Kızım oyuncağını arkadaşına vermek istemediğinde, yanına gidip; "ama bak Cemile'yi hatırlıyor musun, o arkadaşlarıyla paylaşıyordu değil mi?" diyorum.

İkna etmemde çok faydası oluyor Cemile'nin:)

Boyama kitapları da var. Ela sulu boya yapmayı çok sevdiğinden bir tane de ondan aldım. Ben D&R'ı tercih ettim ama her kitapçıda bulunabiliyor.

Yazarı ve resimlendiren Belçikalı. Hikaye basit ne net anlatılıyor ama çeviride bazen çok uzun ve devrik cümleler kullanılmış. Cümleleri değiştirerek anlatıyorum.

Cemile serisini tavsiye ederim.

Çocuklar ve Empati

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Thu, 23 Jul 2009 18:47:00 +0000

Bu sabah okuduğum ve sizinle de paylaşmak istediğim bir yazı var.

Çocuklarımıza empati yapmayı öğretmekle ilgili.

Biz şu sıralarda herşeye "o benim" diyen, oyuncağını arkadaşıyla paylaşmak istemeyen 28 aylık kızımla bu mücadeleyi veriyoruz. Yaşı gereği böyle yaptığını biliyoruz ama yine de "sana öyle yapılsa hoşuna gider mi?" gibi telkinlerde bulunmayı da ihmal etmiyoruz.

Bakın psikolog Serap Duygulu ne diyor:

Çocuklara empati duygusunu verebilmek

Yine temel kural ailedeki bireylerin empatik ilişkiler kurabiliyor olmalarıdır. Hayatın içinden örneklerle çocuğa başkalarının duygu ve düşüncelerine duyarlı olma konusunda örnek davranışlar sunulmalıdır. Ayrıca bazı küçük uygulamalarla da desteklenmelidir.

• Kitap okumak ve kitaptaki kahramanların duyguları,yaşadıkları üzerine konuşmak.

• Televizyon ya da film seyrederken de benzer konuşmalar yaparak çocuğun aktif bir izleyici olmasını sağlamak.

• Ailedeki bireylerin ve çocuğun çevresindeki insanların olumlu yönlerinden söz etmek.

• Çocukların kendi aralarındaki tartışma ve kavgalarında taraf tutmadan duygularını ifade edebilmelerine ortam hazırlamak.

• Mümkünse bir evcil hayvan beslemelerini sağlamak.

Yapılan araştırmalar empati becerisinin model alma yoluyla kazanıldığını kanıtlamış durumda. Karşısındaki insanın duygularına ve düşüncelerine saygı duyabilen, kendini onların yerine koyabilen çocuklar yetişkin bir birey olduklarında da diğer insanlara karşı daha duyarlı ve sorumluluk sahibi oluyorlar.

Empati ne kazandırır?

Araştırmaların ortaya koyduğu sonuçlara göre, yaşa ve cinsiyete göre empati duygusu farklılıklar gösteriyor. Bu yönü desteklenerek yetiştirilmiş çocuklarda:

• Empati kurma becerisi arttıkça şiddete olan eğilim azalıyor.

• Kız çocuklar bu beceriyi daha erken yaşlarda kazanıyorlar ve başkalarının duygularına karşı daha duyarlılar.

• Empati çocukların sahip olabileceği en önemli değer olarak ön planda olmalı,çünkü çocuklara genel bir olumlu bakış açısı kazandırıyor.

• Sadece olumsuz duygu durumlarına karşı duyarlı olmayı değil,olumlu ve başarılı sonuçları da takdir etmeyi ve başkalarının mutluluklarını paylaşmayı öğretiyor.

• Çocuklara "ben onun yerinde olsaydım,ne hissederdim?" sorusunu kendisine sorarak yanıt aramayı ve bir diğerinin gözünden durumu değerlendirmeyi öğretiyor.

• Bütün bir hayata,olaylara,insanlara ve kendisine farklı pencerelerden bakma becerisini kazandırıyor.

• Başka insanlara yardım etme duygusunu,acıma ve şefkat duygusunu geliştiriyor.

Ayrıca bilinen bir diğer özellik müzik eğitimi alan çocuklarda bu duygunun diğer çocuklara göre daha gelişmiş olduğudur..O nedenle çocukların ilgi ve yeteneklerine göre desteklenmeleri de bu beceriyi kazanmaları yönünde en güçlü motivasyondur.

Kaynak: www.anneyiz.biz

Bir Yanlışlık Var!

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Wed, 17 Jun 2009 09:31:00 +0000

Sevgili Okurlar!
Benim diğer bloğum Annlerin Günlüğü'nde iki gündür çok büyük bir sorun var.
Siteye girmeye çalıştığınızda "Saldırgan Olarak Bildirilmiş Site" yazıyor.
Daha neler....
Bu bir ay kadar önce siteye virüs girmesi sebebiyle olmuş deniyor.
Ben de sitemde Google Reklamları yok ondan mı acaba? Diye düşünmeden edemiyorum.
Haber verdik Google abiye bekliyoruz, düzelecek inşallah.
"Neredesin, siteye ulaşamıyoruz" gibi maillere de çok teşekkür ediyorum.
En kısa zamanda görüşmek üzere.

Fava Tarifi

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Mon, 08 Jun 2009 05:26:00 +0000

Türk mutfağının vazgeçilmez mezelerinden FAVA.

Sizinle kayınvalidemin tarifini paylaşacağım.

Özellikle hamileyken, kayınvalideme yemeğe gittiğimizde "fava var mıdır acaba?" derdim.

Böylesine çok sevdiğim bu mezeyi kendim neden yapmayayım diye düşündüm. Tarifini aldığımda oldukça pratik bir tarif olduğunu gördüm.

Siz de yapmak isterseniz işte FAVA tarifi:

Malzemeler:

1 paket iç bakla (kuru bakla) 750 gr.

Ben paketin yarısını kullandım. Yeteri kadar fazla oluyor. Diğer malzemeleri de ona göre veriyorum.

1 Kuru soğan

2 Diş Sarımsak

3 Tatlı kaşığı şeker (tepeleme)

1/2 Çay bardağı zeytinyağı

Su

Dere otu (üzeri için)

Limon (istenirse üzeri için)

Yapılışı:

Baklaları yıkadıktan sonra geceden orta büyüklükte bir tencereye koyun. Üzerine bir parmak geçecek şekilde su ilave edip ıslatın.

Sabah ıslanmış baklaların suyunu değiştirmeden, üzerine diğer tüm malzemeyi ekleyip pişirin.

Biraz ılıdıktan sonra blender'dan geçirin. İncecik bir kıvamı olacak.

Cam ve yayvan bir kaba alın ve soğumaya bırakın. Buzdolabına iyice ılıdıktan sonra alın.

Yemeğe sunduğunuzda kalıp gibi olmalı. Eğer olmamışsa suyu çok koydunuz demektir.

Afiyet olsun.

Çok küçük çocuklara yedirmek tavsiye edilmiyor ama, büyük çocuklarınıza sevdirebilirseniz onlar için çok faydalı olacak.

Dekorasyonda Moda "Vintage" Tarzı

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Mon, 08 Jun 2009 05:23:00 +0000

Geçen gün Elle Decor dergimi aldım, evde bir köşeye çekilerek tüm detayına kadar okumaya çalıştım. Eklerden biri hepimize yararlı bir kitapçık.

Vintage Tarzı'nı anlatıyor. Bakın kendinize de yakın bulacağınız bir tarz bu.

Kumaşlarla, mobilyalarla, ikinci el kitaplarla ve eski objelerle dolu yüzlerce tezgah ve dükkanın bulunduğu küçük sahaf ve eskici sokaklarını anımsatan "vintage" terimi, günümüzün eb rahat ve bireysel, bir o kadar da garip ve ilginç dekorasyon tarzlarından biri.

Bugün, modayı takip etmeyen, kalıplaşmış iç dekorasyon kurallarına uymayan ve güncel modern ürünlerle, onlarca yılın ürünü olan eşya ve kumaşları birleştirerek hayal gücünü serbest bırakan yaratıcı kişilerin evlerinden yükselen modern vintage karışımlar son derece popiler.

Hayata geçirilmesi kolay bir tarz diyebiliriz.

Ancak dikkat; bu öyle bir çizgidir ki, züppe görünümlü bir ev yaratmaktan kaçınmalısınız. Doğru uygulama için ise basit bir örnek verelim: Yurt dışında, tatil sırasında satın alınmış bir parçanın yanına büyük teyzeden miras kalan parçalar eşlik edebilir.

Eski püskü olmasına rağmen kolayca yenilenebilir mobilya ve aksesuarlar ile tekstil ürünleri bu tarzın başrol oyuncuları arasındadır.

Bit pazarları, ikinci el dükkanları ve antika dikkanları bu tarzın zengin avlanma alanlarıdır.

Vintage tarzına bir kaç örnek daha...

Elle Decor dergisine bir yıllık abonelik 60 TL. Aklınızda bulunsun.

Peçete Yapıştırarak Kutu Boyama

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Mon, 08 Jun 2009 05:22:00 +0000

Hiç bir fikrim yoktu bu yöntemle ilgili.

Ama yaptım. Kızımın dediği gibi "becerebildim".

Sizin de hiç bir bilginizi yoksa bakın ne kadar kolay bir iş bu iş:

Gerekli Malzemeler:

1 MDF Kutu

Beyaz ya da krem rengi su bazlı boya

Peçete tutkalı

Su bazlı mat vernik (Bunları hobi malzemeleri satan dükkanlardan bulabilirsiniz)

Desenli peçete

Fırça

Yapılışı:

1- Beyaz boyayı çok az suyla sulandırıp kutuyu boyayın.

Kuruyana kadar bekleyin.

2- Desenli peçetenin istediğiniz desenlerini dikkatle kesin.

Peçetenin katlarını ayırın ve desenli kısmı incecik bir kat kalsın.

3- Kestiğiniz parçalardan, kutunun üzerine bir kompozisyon yapın.

4- Yapıştıracağınız yerlere "peçete tutkalını" sürün, peçeteyi hava kabarcığı bırakmadan dikkatlice yapıştırın.

Kurumaya bırakın.

5- En son verniği sürün, kuruduktan sonra bir kat daha sürün.

Bu işlemleri yaparken aynı fırçayı kullanabilirsiniz.

Hepsi su bazlı olduğu için her işlemden sonra fırçanızı suyla yıkamalısınız.

İşte kutunuz bitti.

Tavsiye ediyorum, çok kolay ve dinlendirici bir iş.

Doğa, Güneş, Bebek

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Mon, 08 Jun 2009 05:21:00 +0000

Yaklaşık 10 gündür Ela'yla birlikte Ankara'dayım.

Yenimahalle'ye bağlı Batıkent'te oturuyor annemler. Burada yaşayan Ankara'lılar çok şanslı. Her 100 metrede bir çocuk parkı var. Evin önünde ve arkasında da bahçe var. Hatta çok yakında yeni yeşillendirilmiş ağaçlı kocaman bir park da var.

Sabah uyanıp kahvaltısını yaptıktan sonra çıkıyoruz dışarı, sadece yemek ve uyku molası için eve giriyoruz.

Ela'daki değişim inanılmaz. Babası gördüğünde çok şaşıracak. Güneş görmesi, doğayla içiçe yaşaması ne kadar önemliymiş. Uzadı, yüzündeki yara izleri geçti, artık tüm böcek ve örümcekleri, çiçekleri tanıyor:)

Daha yeni bazı yorumlar onayladım ve onlara tek tek cevap verdim.

"Çocuğum huzursuz, çok ağlıyor, yemek yemiyor....." gibi

Herkes şuanda benim yapabildiklerimi yapamaz olsalar da yine de yapabildikleri kadar, HERGÜN

Çocuklarınızı doğaya çıkarın,

Güneşle tanıştırın,

Çimlere toplağa bastırın.

Uğur böceği elinde yürüsün,

Çiçekleri gösterin, hayvanları tanısın,

Yatırın yuvarlayın çimlerde,

Top oynasın doyasıya...

O zaman ne huzursuzluk kalıyor, ne ağlama...

Tavsiye aderim.

Çocukları Olanlar Okumalı!

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Mon, 08 Jun 2009 05:20:00 +0000

Biz ebeveynler için yazılmış, Erdal Atabek'in kaleminden "GERÇEK"leri okumaya hazır mısınız?

Hayatın Ortağı Olmak

Günümüzün "ergen dünyasını", bu dünyada geçerli olan "ergen kültürünü" anlamaya çalışıyoruz. Çünkü bu yeni oluşumu anlamazsak "günümüz ergenleri" ile erişkinler arasındaki uzaklık daha da artacaktır.

Yeni "ergen kültürü"nün özellikleri içindeki;

"hedef seçememe"

"geleceğini planlayamama"

"sorumluluk almak istememe"

"kendini hiçbir şeye zorunlu saymadan çevresini herşeye zorunlu sayma"

"çaba harcamadan elde etmek isteme" gibi özellikleri nasıl açıklamalıyız?

En önemli etkenler arasında

"sahip olma, elde etme ve kullanma" ile bunları yapabilmek için

"çalışmak ve kazanmak gereği" arasındaki bağı kopartan

"tüketim toplumu ideolojisi"dir

Bu ideoloji, henüz çalışmayan ve kazanmayan gençlere;

"kredi kartı" vermekte,

"cep telefonları" olmasının normal olduğunu söylemekte,

"otomobil kullanarak özgürleşme"yi önermektedir.

Gençler de bütün bunlar için yıllarca beklemek yerine, bütün bunları sağlamanın anne babaların görevi olduğunu düşünmekte, "bunların kendi hakları olduğunu" öne sürmektedirler.

Bizim yaşam kültürümüzün iki özelliği de

"tüketim toplumunun ideolojisi" ile buluşmaktadır.

"Çocukların aşırı korunmasının ailenin görevi" olduğuna ilişkin yaygın tutup ile "çocuklarla gurur duyma isteği"

Bu iki özellik de çocukların "yaşam standartları"na ailenin; kimi zaman ekonomilerinin üstüne de çıksa destek vermelerini sağlayan bir tutum yaratmaktadır.

Anne babaların şu sözlerini çok sık duyuyoruz:

Biz (ya da ben) çocuklarımız için yaşıyoruz.

Ne yapıyorsak onlar için yapıyoruz.

Biz çok sıkıntı çektik, onlar bu sıkıntıları çekmesin istiyoruz.

İlerde hayatın bir çok haliyle karşılaşacaklar, bari şimdi mutlu olsunlar.

Mutlu bir çocukluk dönemleri olsun.

Biz gençliğimizi yaşamadık, onlar doya doya yaşasınlar.

Bizim yapamadıklarımızı onların yapması bizi memnun ediyor.

Her şeyleri var, neden çalışmadıklarını anlamıyorum.

Hiç sıkıntıya gelemiyorlar, istedikleri hemen olsun istiyorlar.

Her istediğini yapıyoruz ama o bizim ne istediğimizi anlamıyor bile.

Çok iyi çocuktur, ama arkadaşlarına uyuyor.

Aklına hiç kötülük getirmez, ne söylense inanır.

Böyle giderse nasıl yapacak bilemiyorum.

Bu sözlerin hepsi de birbiriyle bağlantılıdır.

Bu sözlerin oluşturduğu merdiven basamak basamak çıkmaktadır.

Sonuçta erişilen yer de hiç kimsenin düşünmediği, hiç kimsenin istemediği bir yer olmaktadır.

Neden?

Çocuklarımızı hayatımınız ortağı değil, refahımızın ortağı yapıyoruz da ondan.

Neden hayatlarınızı çocuklarınıza adıyorsunuz.

Neden çocuklarınız için yaşıyorsunuz?

Neden çocuklarınıza "istemedikleri şeyleri vermek için bunca çaba harcıyorsunuz?

Neden çocuklarınıza "hak etmedikleri şeyleri elde etmeleri" için yükümlülük duyuyorsunuz?

Neden çocuklarınıza "sorumluluk vermiyorsunuz"

Şimdi almıyorlar çünkü sorumluluk vermekte çok geç kaldınız!

Neden çocuklarınız yaptıkları yanlışların sonuçlarıyla karşılaştırmıyorsunuz?

Bu durumda çocuklar ve gençler "ailelelin onları her koşulda koruyacağını" biliyor.

Çocuklar ve gençler, kendileri hiçbir şey yapmasa da, ailenin onlar için herşeyi yapacaklarını öğreniyor.

Çocuklar ve gençler, geleceklerinin aileleri tarafından hazırlanacağına güveniyor.

Onun için de kendine güvenmiyor, sorumluluk almıyor.

Kendisini hiçbir şey için zorlama gereğini duymuyor.

Yapılması gerekenler yapılmaz, yapılmaması gerekenler yapılırsa sonuçta neden şaşmalı!

Lütfen biraz düşünür müsünüz?

Erdal Atabek

Bizimle paylaştığı için Remziye Örselli'ye ve Ezgi Kayaoğulları'na teşekkürler.

"Alerji Testi"ni Bebeklere Kendiniz Yapabilirsiniz.

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Mon, 08 Jun 2009 05:18:00 +0000

Ben yıllar önce yaptırmıştım alerji testini(1992'de). Kollarıma çizikler atıp, onların üzerine de alerji yapabilecek gıdaların sıvılarından damlatmışlardı. Benim "donuk ürünlere" alerjimin olduğu ortaya çıkmıştı. O zamanki test bayağı ilkeldi. Şimdi büyükler için yapılan test, önce damlayı koluna dokunduruyor sonra bir iğne ucuyla çentik atıyor koluna.

Peki bebek ve çocukların alerji durumlarında nasıl bir test uygulanıyor?

Kızımın yanağında iki aydır minik minik noktalar çıkıyor. Ela gece onları kaşıyor ve sabah büyükçe bir yarası oluyordu. Doktorunun önerdiği 4 kremden yapılan bir kremi sürüyorum ama gece yine kaşıyıp koparınca tekrar başa dönüyoz.

Dün 24 aylık muayenesi için doktora gittik. Sadece yüzünde çıktığı için yediği bir şeyin dokunduğunu söyledi. Bu çikolata, susam, portakal, havuç, kereviz, yumurta... olabilir dedi.

Yani aslında bir günde bunların ikisini çok yerse olurmuş.

Alerji testinizi kendiniz yapın dedi doktorumuz. (Başka hangi doktor der acaba bunu)

İşte evde kendinizin yapabileceği; bebekler ve çocuklar için süper alerji testi:

Koluna çikolatayı veya yumurtayı (sarısı ayrı beyazı ayrı) sürün, yarım saat beklerin. Eğer birşeyler çıkarsa o alerji yapıyor demektir.

Doktorumuz Meral Saraçel'e teşekkürler...

Gece Tuvalet Alışkanlığının Kazandırılması

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Mon, 08 Jun 2009 05:18:00 +0000

Gündüz tuvalet alışkanlığını aştıysanız sıra geceye geliyor tabi.

Ben gündüz altını açık bırakmaya başladım. Ama siz gece de bezi bırakmak istiyorsanız bakın Annelik ve Bebek Bakımı kitabında neler yazıyor:

1- Çocuğunuz sabahları altı kuru kalkana dek bekleyin.

Bir hafta boyunca çocuğunuzun altı geceleri ıslanmıyor, kirlenmiyorsa geceleri alt bezi bağlamaktan vazgeçebilirsiniz.

2- Altında hiçbir şey yokken uyumasına izin verin.

Birinci hafta boyunca geceleri ağlını bağlamadan yatırın; pijama ya da don da giydirmeyin. İsterseniz su geçirmez bir örtü sererek yatağı koruyabilirsiniz. Yatmadan önce tuvalete gitmesini sağlayın. Gece boyunca bir sorun çıkmadan uyuması gerekir, ama eğer yatağını ıslatırsa, geceleri alt bezini çıkarmak için henüz erken demektir.

3- Yatak ıslatma sorunu ortaya çıkarsa...

Çocuğunuz, haftalar ya da aylarca yapmadığı halde geceleri yatağını ıslatmaya başlarsa bunun nedeni yaşam düzenindeki köklü bir değişiklik olabilir. Çocuğu bu konuda asla azarlamayın, cezalandırmayın. Geceleri altını ıslatarak uyanırsa altını sevecenlikle temizleyip temiz pijama giydirin, çarşafını değiştirin. Bu birden çok yinelenirse, norlame dönene ve yedi sabah üst üste altı kuru uyanana dek bezini bağlayın. Beş altı yaşına dek altını ıslatabilir. Bu anormal bir durum değildir. Gece yatmadan önce bir şey içirmemek yarar sağlamaz.

Gündüz Tuvalet Alışkanlığının Kazandırılması

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Mon, 08 Jun 2009 05:16:00 +0000

Kızım 24 aylık olduğu için ben de tuvalet eğitimine bıraktığım yerden devam etmek istiyorum.

Diş çıkarma, soğuk algınlığı derken bir süre ara vermiştim.

Başucu kitabım Annelik ve Bebek Bakımı'nda bakın bu konuyla ilgili neler yazıyor.

Bu yazıyı yeni tuvalet eğitimine başlayanlara tavsiye ediyorum:

1- Çocuk hazır olana dek bekleyin.

Çocuğunuz;

2-2,5 yaşlarındaysa,

Belki bağırarak ya da göstererek altının ıslandığını ve bundan rahatsız olduğunu belli ediyorsa,

öğle uykularından genellikle altı kuru kalkıyorsa, oturak eğitimine hazır demektir.

2- Ona Oturağı Tanıtın

Oturağı göstererek ne işe yaradığını anlatın. Daha fazla birşey yapmadan oturağı tuvalete bırakıp birkaç gün varlığına alışmasını bekleyin. Oturağa nasıl oturması gerektiğini gösterin. Bezi şimdilik bağlı kalsın.

3- Uygun Zaman Ayırın.

Tuvalet eğitimi için en iyisi, yaz aylarında iki haftanızı bu işe ayırmanızdır. Çocuğunuza gerekli zamanı ayırabilme olağanız yazın daha çoktur. Böyle bir düzenleme yapamazsanız bile, dikkatinizi bu işe verebileceğiniz iki haftayı ayırmalısınız. Gündelik yaşamınızda bir değişiklik varsa sözgelimi yolculukta ya da tatildeyseniz tuvalet eğitimine başlamak için eve döneceğiniz zamanı bekleyin.

4- Çocuğa Don Giydirip Sık Sık Oturağı Kullanmasını Hatırlatın.

Bu iki hafta içinde çocuğunuza normal ya da ıslaklığı emen, platik astarlı tuvalet eğitimi donu giydirin. Oturağı hep yakınlarda bir yerde bulundurun. Çocuğunuz bir şeyler yiyip içtikten sonra onu oturağa oturtun.

5- Oturağı Kullanmasına Yardım Edin.

Oturağa uturma konusunda yüreklendirici olun, ancak fazla zorlamayın. Oturmasına yardım etmek içindonunu indirin, işerken pipisini tutmasına yardımcı olun. Sizden yardım isterse teşekkür edin.

Oturaktan Hemen Kalkarsa; beş dakika daha oturmasını söyleyin. Bu süre içinde bir oyuncak ya da kitapla oyalayın. Kakasını çişini yapmıyorsa kalkıp oyununa devam etmesine izin verin.

Oturağa Gittiği Zaman; nasılda iyi bir çocuk olduğunu söyleyip onu övün. Tuvalet kağıdıyla üzerine sıçramış olabileceği çişi silin, altını çabucak temizleyin. Kalkarken oturağı devirmemesi için tutun, donunu çekin. Kakasına, çişine karşı tiksinti göstermeyin, yanlızca tuvalete döküp oturağı yıkayın ve dezenfektanla çalkalayın. Sonra ellerinizi yıkayın.

6- Çocuğunuz Altına Kaçırınca Onu Azarlamayın.

Bu aşamada her zaman oturağı anımsamasını beklemeyin. Altını kirlettiğinde çocuğunuzu asla paylamayın. Oturağa oturmasını yeterince sık anımsatmamak aslında sizin suçunuzdur. Sevecen bir yaklaışmla altını temizleyip temiz don giydirin.

Oturağa alışmamışsa; iki hafta geçnesine rağmen tuvalet eğitimini anlamıyorsa ve oturağı hiç kullanmıyorsa alt bezinden vazgeçmek için henüz erken demektir. Birkaç hafta süreyle altını bağlamayı sürdürün, sonra yeniden deneyin. Çocuğunuzun oturağa alışabilmesi için uğraş vereceğiniz bu iki haftalık eğitim dönemlerinin sayısı artabilir.

Öğle Uykusunda Bez Bağlamayın.

Artık gündüzleri oturağı kullanıyorsa, öğle uykularından da bir hafta boyunca altı kuru kalkıyorsa çocuğunuz, alt bezi olmadan gezebilir. Zaten kendisi de bez bağlanmasına karşı çıkar. Öğle uykusundan kalkar kalkmaz oturağa oturmasını önerin. Çocuğu öğle uykularına bezsiz yatırmanız, onu geceleri de altını ıslatmamaya hazırlayacaktır.

8- Sokağa Çıkarken Altını Bağlayın.

Tuvalet eğitimini tam alana dek dışarı çıktığınız zaman çocuğunuzun altını bağlayın. İşi sağlama almak için, bağlamadan önce onu zorlamadan oturağı kullanmasını anımsatın. Arabayla çıkıyorsanız, kolayca durma olanağı da yoksa altını bağlayın. Yanınıza oturağını, temiz giysilerini ve (altını kirletirse silmek için ) eski bir havlu alın.

9- Tuvaleti Kullanmasını Önerin.

Oturağı kullanmaya başladıktan bir kaç hafta sonra, onun da sizin gibi tuvaleti kullanabileceğini söyleyin. İçine düşmemesi için çocuklara göre yapılmış bir kapağı klozete takın. Tırmanması için de önüne bir basamak yerleştirin. Alışana dek ona yardımcı olmayı sürdürün. Yanlızca çişini yapacaksa tuvaletin kapağını kaldırın. İşi bitene dek yanında durun. Tuvaletten kalkamasına yardım edin ve altını silin. Dört yaşına gelena kadar altını silmeyi başaramaz. Sifonu kendi çekmek isteyebilir, bu ona eğelenceli gelir. İşiniz bittiğinde ikiniz de ellerinizi yıkayın.

2 Yaş İçin "Beceri Geliştirme Hareketleri"

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Mon, 08 Jun 2009 05:15:00 +0000

Havalar bir türlü ısınmadı. Sanırım bu da bizim işimize yaradı.

Bütün gün televizyon başında, süper kelimeler ezberleyip bilmiş bilmiş bir kız olacağına; boncuk kutularının, resim çantalarının olduğu garip bir kız oldu benim kızım:)

Geçen gün beraber Tahtakale'ye gittik. Acelece bir boncuk mağazasına girip birşeyler aldım.

İlk gün, ortaya birkaç kolye çıktı tabi.

Sonra da kızıma oyalanacak, çok güzel bir aktivite.

"Kolye yapmak istiyooom" deyip, boncuk çantasını getiriyor bana.

Açıyorum çantasını; istediği sırada, istediği kadar diziyor boncukları ipe. Nasıl keyif alıyor anlatamam.

İpi, suni deri olduğu için kolaylıkla takabiliyor. Bitirdikten sonra bazen takıp boynuna geziyor, bazen de çıkartıp yeniden, farklı sırada tekrar diziyor.

"Anne gibi kolye yapıyoooom" diyor, ben de mest oluyorum.

Sizi de bu "harekete" bekliyorum. Tavsiye ediyorum.

Örgü Kolye

noreply@blogger.com (Neslihan Toker) — Mon, 08 Jun 2009 05:12:00 +0000

Bu boncukları alıp eve geldiğimde nasıl bir kolye yapacağım? Neye dizeceğim diye çok kafa yordum. Çok amaçlı olması gerekiyordu. Ben de bu yöntemi buldum.

Aldığım bütün boncukları, naylon ipe dizdim.

Sonra aldım elime tığımı, zincir çekmeye başladım.

Üç zincir, sonra boncuğu beraber alıp bir zincir daha...

Bazen, boynumda ucunca bırakıyorum, bir kot ve beyaz gömlekle süper oluyor. Bazen de boynuma bir iki sıra sarıyorum, mor bluzle çok güzel oluyor.

Bir başka örnekse, (şimdi moda sanırım) nazar boncuklu kolye.

Yapılışı çok basit. Sadece misinaya gizdim. Uzaktan misina görünmediği için yanıma yaklaşıp bakan bayanlar olmadı değil:)

Suni deriye dizip kızıma da nazar boncuklu kolye yaptım. Bu sıralarda onun da favorisi kolye yapmak.

Yanlız kolye aksesuarları metal olduğu için çocuklara alerji yapabilir dikkat! Ben kızımın kolyesinin kapama yerlerine kumaş kaplamayı düşünüyorum, size de tavsiye ederim.

Kolyelerimiz ve biz yaza hazırız, Haydi güzel havalar sizi bekliyoruuuuuzz...