Befeka

Taşınamadık...

2021-02-24T23:38:00.000+03:00

Her seferinde ücretsiz platformlarla başlıyorum. Bu sefer oluyor galiba dediğim noktada yatırımımı yapıyorum ve biraz daha profesyonel olsun diye daha ciddi işlere girişiyorum. Giriştiğimi düşünüyorum daha doğrusu. Çünkü yıllar geçmesine rağmen dikiş tutturabildiğim bir projem olmadı maalesef. Niş konular bana göre değil. Kafamda binbir tilki dolaşıyor çünkü.

Dondurma yapım videosu izliyorum, dondurmacı olmaya karar veriyorum. Lahmacun videosu izliyorum, kebapçı olasım geliyor. Kendin yap mobilyaları görüp "Ben bunu yaparım!" diyorum ve onunla uğraşıyorum belli bir süre. Gel zaman git zaman elde var sıfır. Tek bir şeye odaklanıp o konuda uzmanlaşan insanlara gıpta ediyorum. Bende her şeyden var ama biraz biraz. Uzmanlığın ne deseniz ben bile bilmiyorum. İnanabiliyor musunuz, kendimi tanımlayamıyorum. Yaş dayandı 28'e ama gerçek bilmiyorum "ne'ci" olduğumu. Onun için bir karar verdim ve burası benim karalama defterim olacak. Ücretsiz ve google altyapısı olduğu için yıllar geçse de kaybolmuyor nasılsa!

Yani, sizin anlayacağınız taşınamadık dostlar.. Yine başladığım noktadayım. Şimdi biri çıksa "yaaa sen nerelerdeydin yıllardır gelip gidiyorum yeni yazı yok. Taşındık yazmışsın oraya baktım orada da bir şey göremedim." de gözyaşım pıt olsa. :)

Bu sefer hemen atılmayacağım ama belki bir gün sadece domain alıp burayı bile yönlendirebilirim. Kafamdaki tilki sayısı her geçen gün artıyor. :) Sevgiler..

Taşındık

2015-12-10T10:00:00.000+02:00

Artık kendi alanımda yazıyorum, çiziyorum. Burayı kullanmayacağım bundan böyle. Siz de oraya gelin onun için. :) Neden böyle bir değişime gittiğimi de burada açıkladım. Yeni siteme girmek için tıklayınız.

DİZİ TAVSİYESİ: ORPHAN BLACK

2015-11-30T22:23:00.003+02:00

Orphan Black. Kara yetim. Bir yıl önce sevdiği adamla kaçıp kızını kendi üvey annesine emanet eden annenin geri dönüşüyle başlıyor her şey. Geçimini dolandırıcılıkla kazanan Sarah Manning kızını görmek için geldiği şehrin tren istasyonunda kendisine tıpatıp benzeyen Beth Childs'ın intiharına tanık oluyor. Bu durumu fırsata dönüştürmek isteyen Sarah, kızıyla mutlu bir gelecek için Beth'in paralarını alıp kaçmak amacıyla bir süreliğine Beth'in yerini almak istiyor. Fakat bilmediği şey, Beth gibi daha fazla kendisinden olması.

Kitap bilgilerini verdiğime göre kişisel yorumuma geçebilirim sanıyorum. Yabancı dizi kültürüm Prison Break ile başladı. Bundan daha iyisi olamaz, keşke ilk bunu izleyip beklentilerimi yükseltmeseydim derken Breaking Bad çıktı karşıma. Yine aynı düşüncelerdeydim ki -bugüne kadar açık ara favorim olan- Sons Of Anarchy dünyasını gördüm. (Bitmiş olması ve geç farketmiş olmam beni derinden yaraladı. İnanamazsınız.) Bu diziyi diğerlerinden ayrı tutuyorum çünkü bu kişisel olarak bana çokça ifade eden bir diziydi. Biraz daha objektif devam etmek istiyorum.

Sonra sonra ise Black Mirror'la karşılaştım ki onun dizi olmadığı kanaatimi sizinle paylaşmıştım. Gerçekten gavur yapıyor abi. Öyle senaryolar yazıyorlar ki içinde geçen aşk hikayesi sönük kalıyor. Her dizi 3 ya da 5. bölümünden sonra aşk entrikasına dönüşmüyor. Bunun için yıllardır televizyon izlemem. Bir cuma akşamı başladığım Orphan Black'ın ilk sezonunun 8 bölümü sabaha doğru bitmişti. (Her sezon 10 bölüm) İnanamadım bu kadar hızlı gittiğime ama pazartesi günü 3 sezon da bitmişti bile.

Müzikleri de mükemmel olan dizide ayrıca bir oyunculuk başarısına da şahit olacaksınız. Her karakteri ayrı ayrı yansıtıp hissettirebilmek gerçekten zor bir şey olsa gerek ama bazen aynı oyuncu olduğunu unutturabiliyor. O konuda da gerçekten başarılı bir yapıt olmuş.

Belirtmek istediğim şey, genelde dizilerin ilk bölümleri tanıtımla geçer. Can sıkar. Bitse de artık olaya geçsek dedirtir. Neredeyse bu hissiyatı vermeyen nadir dizilerden birisi. İlk bölümünden "Nasıl ya?" demeye başlıyorsunuz. İlk sahnesi izletiyor zaten kendisini. Naçizane tavsiyem 3 sezonu tamamlanmış yeni sezonunu sabırsızlıkla beklediğim bu diziye göz atmanız. Pişman olmayacağınızı söyleyebilirim. Hem polisiye, hem dram (kardeşler çoğu zaman duygulandırıyordu beni), hem aşk (hikaye içerisinde sönük kalan aşk), hem kin, hem nefret, kısacası çoğu duyguyu bulabileceğiniz bir dizi. İzlemiş olup da bu yazıyı okuyanlar varsa lütfen eksik kaldığım noktaları tamamlayın yorumlarınızla. Spoiler vermemek adına eksik kaldığım noktalar olmuş olabilir, mazur görün lütfen. İyi seyirler efenim...

Befeka Blog Profesörü

En Sevdiğim Linux Ubuntu/Mint/Manjaro

2015-11-29T05:58:00.002+02:00

Merhaba sevgili son kullanıcı. Son kullanıcının ne demek olduğunu size şöyle açıklayayım: hiçbir teknik bilginiz yok ama bilgisayar kullanıcısısınız. Kısacası geliştirici değil, geliştirileni kullanansınız. Armut piş, ağzıma düşçüsünüz. Kızmayın, ben de son kullanıcıyım ve bugün bizi ücretli işletim sistemlerinden kurtaracak dünyanın en popüler işletim sistemleri arasında bilgimin yettiğince bir kıyaslama yapacağım. Hikayeyi geç, olaya gel. Gelelim.

UBUNTU

Linux hikayem Ubuntu ile başladı. Çekincelerim sonucunda wubi ile kurulum yaptım (Kaldırmam kolay olmalıydı çünkü.). Biraz göz attıktan sonra hoşuma gittiğini farkettim ve grafik sürücülerinin wubi üzerinde sıkıntılı çalışmasından dolayı Windows denetim masasından Ubuntu'yu sildim ve normal işletim sistemi yükler gibi biostan girip yükledim. Her şey iyi güzel, hoş. Yükleme sırası oynadığım oyunlara geldiğinde biraz canım sıkıldı. Çünkü oyunlar tam verimli çalışmıyordu geliştirici firma Linux'u es geçtiği için. Verimli çalışmıyordu derken, yükleyemedim. Yüklemeye çalışırken girdiğim bir kodla beraber bilgisayara erişimimi de kestim. Ne açılıyordu ne kapanıyordu. Siyah ekranla dakikalarca bakıştıktan sonra sildim Ubuntu'yu.

Başka bir sorunum vardı artık. Windows'a girmeye çalışırken grub hatası veriyordu ve açamıyordum bilgisayarı. Biraz araştırma sonucunda Windows format diski ile bilgisayar onarmadan komut satırına geldikten sonra bootrec.exe fixmbr ve bootrec.exe fixboot komutlarını girdim ve düzeldi. Aynı hatayı alırsanız bu da sizi arama zahmetinden kurtaracak kıyağım olsun.

Eee, bitti mi? Tabi ki, hayır. Bir daha yükledim. Olmadı, bir daha yükledim. Dördüncü kez Ubuntu yüklemek yerine başka tercihlere göz attım ve Ubuntu kadar popüler başka bir dağıtım buldum. Linux Mint. Şu anda kullandığım bu işletim sistemi ile anlatacağım çok şey var. Bu arada Ubuntu'da beni rahatsız eden şey masaüstüne kısayol ekleyememdi. Onun dışında sistemle beraber gelen Amazon sitesiyle de kullanıcı istatistiklerinin paylaşıldığını öğrenince ben de haliyle güvenlik sorunlarını aklıma getirdim. Haydi Mint'e geçelim artık.

MİNT 17.2 "Rafaela" Cinnamon

İkinci ve şu anki işletim sistemim. Ubuntu'dan farklı olarak biraz daha donanımlı olarak geliyor bize Mint. Başlat çubuğu yıllardır alışık olduğumuz şekilde karşımızda. Bundandır ki ilk bakışta biraz daha sıcak geliyor insana. Her işletim sisteminde olduğu gibi Chrome uygulamamı yükledim direkt. Masaüstü Ubuntu'ya göre daha kişiselleştirilebilir ve istatistiklerimiz de kimseyle paylaşılmıyor. Neden Ubuntu dünyanın en popüler Linux'u deniyor ve Linux'a başlangıç olarak Ubuntu öneriliyor şu an anlam veremiyorum. Çünkü son kullanıcılar genelde kod yazmak istemez. Terminal Mint'te daha az kullanılan bir olay ve bizim için bir kolaylık. Ubuntu'yu ilk kurduğumda yerinden oynatamadığım sol ve üst panel vardı. Fakat Mint'te alta ya da üste taşıyabileceğim, üste alıp aşağıya Docky kurabileceğim bir panelim var. Açıkçası özgürlük böyle olmalı. Ubuntu dünyanın en popüler işletim sistemi ve Ubuntu'da alabileceğiniz destek daha fazla olabilir. Fakat Mint, Ubuntu ile aynı altyapıyı(Debian) kullandığı için ve neredeyse çoğu dağıtım aynı depoları kullandığı için Ubuntu'ya giden her şey buna da gidiyor. Yani internette Ubuntu için bulduğunuz herhangi bir şey Mint'te de çalışır yüksek ihtimalle.

Linux kişiselleştirmelerinden sonuna kadar faydalanın derim. Yıllardır öğrendiğimiz şey masaüstünü fazla kalabalık tutmamaktı. Çünkü bu sistemi yorar. Fakat Linux'ta ne kadar çok şey yüklerseniz yükleyin sistem aynı kararlıklıkta aynı dinginlikte devam ediyor. Başlangıçta Windows kadar hızlı gelmeyebilir ama aynı süreler içerisinde kullanımınızı sürdürürseniz Windows'un yavaşlayıp Linux'un tık demediğine şahit olabilirsiniz. Mint'te oyunlardan bahsetmeyelim mi? Edelim. Oynadığım League of Legends oyununu kurdum fakat oyuna giremiyorum. Siyah ekran hatası alıyorum ve Windows'u harddiskimden silmememin tek nedeni şu an bu. Skype, spotify, teamviewer, evernote, steam gibi günlük hayatta genelde kullandığım programlarımı yükledim. Fazlasıyla ihtiyaçlarınızı karşılayacaktır emin olun. Hatta Linux sonrasında League of Legends oyununu bir süredir oynamadığımı da farkettim, oyun bağımlılarına duyurulur. Geçmek istemiyorsunuz bir yerden sonra Windows'a. İlham vermesi açısından ekran görüntü mü de sizinle paylaşayım:

Arch Linux Tabanlı Manjaro

Öncelikle ilk yüklediğimde Ubuntu ve Mint'ten daha güzel geldi bana ne yalan söyleyeyim. League of Legends'i yine yükleyemedim ve bu süreçte bazı araştırmalar yaparken çözümlerin genelde Debian altyapısına sahip dağıtımlara yönelik olduğunu farkettim. Şöyle izah edeyim. Debian altyapısını kullanan dağıtımlarda (Ubuntu/Mint/Elementary OS vs.) bir şey yüklemek istediğinizde "sudo apt-get install dosya_adı" şeklinde bir kod girersiniz. Gözünüz korkmasın iki üç kere girdikten sonra ezberliyorsunuz ve her şeyi terminalden indirmeye başlıyorsunuz. Manjaro Linux'ta ise bir şey indirmek istediğinizde "yaourt -S dosya_adı" yazmanız gerekiyor ki, internette döküman olarak biraz daha geriye atıyor Manjaro'yu. Bu sebepten dolayı Manjaro'ya daha fazla alışmadan vazgeçmek istedim. Yoksa daha çok hoşuma gideceğinden emindim. Daha kararlı olduğunu ve daha profesyonel işi olduğunu bir çok kaynaktan okudum. Sloganları zaten profesyonel ve kullanıcı dostu imiş.

Ben Linux kullanmaya epey bir alıştım ve Mint bana en kullanışlısı geldi denediklerim arasında. Yazıyı daha fazla uzatarak sizleri baymak istemiyorum açıkçası. Ara ara çözüm bulmakta zorlandığım şeyleri de yazarak sizleri arama derdinden kurtarmayı da hedefliyorum. Bunun için yorum bölümünden sorununuzu aktarmanız yeterli olacaktır. Yazıyı fazlaca uzatmamak için eksik bıraktığım yerler olmuş olabilir. Şunu ekle, daha iyi olur dediğiniz bir şey varsa yorum bırakarak düzeltmeme yardımcı olabilirsiniz. Kodlar sizi korkutmasın. Zamanla bugüne kadar neden kod kullandırtmadığı için Windows'a sövebilirsiniz bil. O derece kolaylaştırıyor işlerinizi. Umarım yardımcı olabilmişimdir. Özgür günlere diyerek, Linux'un özgürlükçü felsefesini de ortaya koymuş olalım. :)

Befeka Blog Profesörü

Benim Öğretmenim Annemdi

2015-11-24T10:00:00.000+02:00

Anaokulunu iki yılda bitirmek nedir bilir misin? Daha anasınıfındayken çaktım ben. Fakat şimdi üniversitede ikinci kez aldığım ders beni bunaltırken o zaman aynı oyuncaklarla ikinci kez oynamak beni sıkmamıştı. Yeni gelen çocuklara ben tanıttım oyuncakları, sınıfı. Ağabey gibi yaklaştım onlara. Ne de olsa büyük olan bendim değil mi? Anasınıfının ağası.. O yıllara dair hatırladığım ikinci ve son detayda kabakulak olduğum zaman birkaç gün arkadaşlarımdan ayrı oturduğum.

Daha sonra ilkokula başladım. İlk gün okula taksiyle giderken gerçekleşen trafik kazasından sonra yürüyerek tamamlamıştık yolu babamla. (Ne zorluklarla okumuşum be..) İlk bir ve ikinci sınıfı da İstanbul'da okudum. Hatırladıklarım turuncu servisim ve gerçekten mesleğinin hakkını veren Cavit Çakar adlı öğretmenimdi. En son 14 yıl önce görmüştüm kendisini. İkinci sınıfın son günü, karne günü.

Daha sonra babamın işi gereği Ankara'ya taşındık. Yeni okulum olacaktı, yeni arkadaşlarım olacaktı ama ben İstanbul'daki adaşım Furkan'la çok iyi vakit geçiriyordum ve yeni arkadaşlar istemiyordum. Taşındık, nakil işlemlerim halloldu ve üçüncü sınıfın ilk günü gittim okula. Nedendir bilmiyorum ama ilk gün uyuyakaldım okulda. Hem öyle bir uyumuşum ki zar zor uyandırdılar beni. Adını bilmediğim ve tanışma faslından başka muhabbetim olmayan öğretmenimin "Dün gece beşik mi salladın?" esprisini unutmuyorum. Gerçi ben çoğu şeyi unutmam ama konumuz bu değil.

O okuldan daha iyi bir okul olduğunu düşündükleri için kaydımı aldı annem ve babam. Ankara'da ikinci eğitim-öğretim gününde ikinci okul. Aslında iyi de oldu sanırım. Çünkü hala görüştüğüm birkaç arkadaşım var o okuldan ve gerçekten güzel günlerim geçti orada. Öğretmen bakımından şanssızdım, üç yılda dört beş tane öğretmen değiştirdim.

Annemin okulunun eve uzaklığı nedeniyle zaten taşınmak gibi bir fikir vardı ortada fakat kesin gibi durmuyordu. En azından ben ilkokulu bitirene kadar. Annemin okula giderken yaptığı ufak bir trafik kazası sonucunda taşınma işi kesinleşti. Okulların kapanmasına iki üç ay falan vardı sanırım. Ev taşındı, ben taşındım. Zaten servisle gidip geliyordum fakat servis yeni evimize kadar gelemiyordu. Çünkü uzaktı ve sanırım maliyeti kurtarmıyordu. :)

Annem bir eğitimci olarak benim iki üç ay için farklı bir öğretmen görmemin eğitimimi olumsuz etkileyeceğini düşündü. Haklıydı da.. Son karar annemin sınıfı oldu. Evet, evet yeni öğretmenim annemdi. Yine yeni arkadaşlar ve pek de yabancı olmadığım bir yeni öğretmen. Bildiğim bir şey için "Anne, ben söyleyeyim." diye parmak kaldırdığımda anne evde diyerek kızıyordu bana. Ben de öğretmenim diyemedim hiçbir zaman. Eğitim ailede başlar ama ne bileyim.. Arkadaşlarım annemin bana yazılı sorularını verdiğini düşünse de ben fen derslerinden 5 üzerinden 3'ün üzerini gördüğümde seviniyordum ama fazla da sevindiğim söylenemez. Alamıyordum çünkü.

Artık ortaokulluyum. Beslenme çantasının tarih olduğu, öğretmen yerine hoca kavramının geldiği ve ilkokullulara yapılan ezik muamelesinin başladığı dönem. Fazla bir şey hatırlamamakla beraber ilk yılını yine annemin okulunda geçirdiğimi ikinci ve üçüncü yıllarını farklı okullarda geçirdiğimi söyleyebilirim.

Hayatımdan dört yıl çalan lise dönemindeyiz. Ben nefret ederek gittiğim okuldan hiçbir şey öğrenmek istemedim aslında. Öğrendiysem bile bir işime yaramadı açıkçası. Çünkü lisemiz tuvaletlerin temizlikleriyle övünen bir idari yönetime ve kendini öğretmen sanan insanlardan oluşan bir öğretmen kadrosuna sahipti. Üniversite sınavlarında yüksek sözlü notlarımın(!) da etkisiyle beni sıralamada yirmi bin geriye atması da cabasıydı. Belki bir iki tane düzgün hoca vardı ama kurunun yanında maalesef yaş da yanıyor. Bu güzel günü lise anılarımla bozmak istemiyorum açıkçası. Arkadaş çevremi de pek sevdiğimi söyleyemem zira birkaçı dışında.

Üniversite.. Aslında çok büyütüyoruz bu üniversite olayını. Her şey yine aynı. Sadece sınıflar biraz daha büyük ve kalabalık, hocalar bireysel olarak biraz daha az ilgileniyorlar öğrencilerle, sakallı ve serbest kıyafetle gidebiliyorsun. Çok çok büyük şeyler öğrettiklerini de düşünmüyorum açıkçası bize. Yol gösteriyorlar demek daha mantıklı geliyor bana. Çünkü ben kendi öğrenmek istediklerimi öğreniyorum, onların öğretmesine gerek kalmıyor. Sadece ne öğrenmem konusunda fikir veriyorlar.

Velhasıl kelam, bugünün öğretmenler günü olması vesilesiyle bende kendi öğretmenlerimden bahsedeyim, onları iyi de olsa kötü de olsa anayım dedim. Her ne olursa olsun öğretmenlerimiz, bu mesleği seçerken karar veriyorlar bize bir şey öğretmeye. Onlar bu kararı verdikten sonra biz öğrencilere düşen şey onlara saygı duyup can kulağıyla dinlemek, öğrettiklerini öğrenmeye çalışmak. Başta başöğretmen M. Kemal Atatürk ve hayat öğretmenim annem olmak üzere bütün öğretmenlerimin ve öğretmenlerimizin öğretmenler günü kutlu olsun. Siz iyi ki varsınız.

Befeka Blog Profesörü

Bir Pazar Günü Klasiği

2015-11-22T10:00:00.000+02:00

Saat 13:00. Benim için gerçekten önemli bir işim var bilgisayarda. Çok da uzun sürmez, yarım saat en fazla bir saate bitmiş olur.

Google'dan başlayayım bakmaya. Ne de her şeyin iyisini de kötüsünü de o bilir. Aa, videolu anlatım var ona bakayım. Daha kolay olur, kim okuyacak şimdi milyon satırlı yazıları. 15 dakika okuyacağıma 5 dakikalık video izlerim daha iyi. Hem gözlerim de yorulmaz. Daha video yarısına gelmeden sağ taraftaki önerilen videolardan bir tanesi konuyla alakasız olsa da ilgimi çekti. Sağ tık, yeni sekmede aç. 3 dakikalık video bir şey olmaz, izler devam ederim sonra işime. Aman Allah'ım! Sağ taraf şimdi tamamen beni çeken şeyler. Şunu da yan sekmede açayım, buna da bir bakayım.

Saat 15:00. Ben hala ilgimi çeken videolar izliyorum. Halletmem gereken iş mi? Hallettim sayılır zaten, birazdan tamamlarım..

Saat 16:30. Videolar sıktı, artık işime döneyim. Gözlerim de ağrıdı biraz ama dinlensem mi ki 5 dakika? Hem tuvalete falan giderim, gelirken içecek bişeyler de alırım yanıma.

Saat 18:00. Ne oldu benim iş? Çok açım valla. Bişeyler yedikten sonra bakarım artık.

Saat 20:00. Yapmam gereken bir şey vardı benim ya. Neydi ki? Nasıl unuturum ya çok da önemliydi. Neyse, bir iki el oyun atayım o arada düşünürüm.

Saat 00:00. Sabah ders var. İşi de halletmedik ama neyse artık yarın bakarım. Sırtım falan da ağrıdı zaten. En iyisi güzel bir uyku.

Aradan bir hafta geçtikten sonra aklıma gelirse yapmam gereken yarım saatlik iş..

Ulan şunu yapacaktım yarım kaldı. Basit bişeye amma da üşendim ha! Neyse birazdan bir bakayım.

Dön başa. Saat 13:00...

Befeka Blog Profesörü

Telefon Fotoğrafçılığı Hakkında 6 Altın İpucu

2015-11-21T20:58:00.002+02:00

Çoğumuz profesyonel makinelerle fotoğraf çekmek istesek de buna bütçemiz elvermez. Telefon fotoğrafçıları bütçe yetersizliği ya da bu işi hobi olarak yapıp o kadar masraf etmekten kaçınan fakat bir o kadar da başarılı çekimler yapabilen seyyar fotoğrafçılardır. Seyyar deme sebebim herhangi bir kurum ya da kuruluş bünyesinde çalışmadıklarından dolayı. Yanlış anlaşılmak istemem. Peki bu telefon fotoğrafçılarından bizim neyimiz eksik? Neden onlar kadar iyi fotoğraflar çekemiyoruz cep telefonumuzun onlarınkinden daha iyi olmasına rağmen? Çok mu iyi montajlıyorlar? Teknik bilgileri mi çok fazla? İç sesimiz her konuda olduğu gibi bir telefon fotoğrafçısının eserlerini gördüğünde kıskançlık, imrenme gibi duygularla sürekli ve cevapsız sorular sormaya devam eder kendi kendine. Bu yazımda sizlere ilaç olmak gibi bir hadsizliğe kapılmayacağım. Sadece koca karı yöntemleri önererek yardımcı olmaya çalışacağım. Ne de olsa her duyduğumuzu deneyen ve çözümün hangisi olduğunu bilmeden şifaya kavuşan bir milletiz. Ben de profesyonel bir telefon fotoğrafçısı değilim, sadece fotoğraf çekmeyi seviyorum. Her neyse, dilerseniz artık sadede gelelim.

Sabit durun

Profesyonel lenslerle çekim yapmadığınız için her hareketiniz size bulanıklı olarak geri dönecektir. Bunu en aza indirmek için sabit durmaya çalışın. Gerekirse elinizi diğer elinizle tutun ki titremeleri azaltın. Sabitleme ile ilgili size önereceğim tripodlar var piyasada. Oldukça ucuz ve kullanışlı araçlar kendileri. kendimde kullanıyorum ara sıra. Ara sıra, çünkü her yere taşıyamıyorum cebimde. Maalesef ne kadar küçük olsalar da cep için büyük kalıyorlar. Zamanlayıcıyı kullanarak hem sabit durmaya çalışıp, hem de titrememek için nefes tutarak yavaşça çek tuşuna basmak için uğraşmazsınız. Titrememek için nefes tutmak da bir çözüm elbette ama üç iş yerine iki iş yapmanız avantajınıza. Her neyse sabit durmayı aklınıza yazdıysanız diğer maddeye geçebiliriz. Unutmayın; oynamayacağız, titremeyeceğiz.

Netlik Ayarını İyi Yapın

Gerekirse 30 saniye bekleyin ama netlik ayarını iyi yapın. Çekmek istediğiniz manzaralar, portreler yerine kocaman bir gauss bulanıklığıyla karşılaşmayın eve gittiğinizde. Bazı telefonlar otomatik daha iyi netler, bazılarının netleştirmesi için elli kere ekrana dokunmanız gerekir. (Dokunmak demişken, yazıda bahsettiğim telefon fotoğrafçılığı akıllı dokunmatik telefonlar için. Diğerlerini bilmiyorum, mazur görün.)

Altın Orana Dikkat Edin

Kaç kişi altın oranı biliyor? Ben biliyorum, fakat açıklayabilecek kadar detaylı değil. Her neyse, demek istediğim şey; fotoğraflarınız orantılı olsun. Ben bu bilgiye kamera uygulamalarında ekranda gördüğüm karelerden yola çıkarak ulaştım. Merak ettim, nedir bu çizgiler diye. Araştırana kadar da açıkçası fazla umursamazdım işime yaramadığı için. Fotoğraftaki ana ögeyi bu çizgilere getirmemiz göze daha olumlu hitap ediyormuş. Önemli bir detay. Ben objeyi tam ortaya alırdım fotoğraf çekeceğim zaman. Fakat bu ipucunu uyguladıktan sonra daha başarılı fotoğraflar çektiğimi farkettim. Size de öneriyorum; deneyin, denettirin.

Işığı Doğru Kullanın

"Dur güneş arkanda kaldı, gözükmüyorsun. Yer değiştirelim!" diyerek yer değiştiniz ama bu seferde güneş kameranın arkasında kaldı ve poz veren kişiye direk geliyor ve gözlerini kısmak zorunda kalıyor. Haksız mıyım? O zaman bir de güneşi çaprazlamayı deneyin. Hem poz verirken gözler kısılmayacak, hem de kamerada daha hoş görünecek çektiğiniz kişi. Çokça duyulan "Güneş vurmuş bak gözümü kısmışım, bu olmamış." lafını artık daha az duyacaksınız fotoğrafını çektiğiniz kişiden.

Zoom (Yakınlaştırma) Yapmayın

Zoom (yakınlaştırma) yaptığınızda daha uzaktan fotoğraflar çekebilirsiniz. Fakat bu megapiksel oranını bozuyor, haliyle fotoğraf daha kalitesiz oluyor. Zahmet olacak ama siz hareket edin, lütfen. Dikkat ederseniz profesyonel fotoğrafçılar şekilden şekle giriyorlar. Elbetteki bu fotoğrafçı tribi diye değerlendirebilirsiniz ama asıl amaç ışığı doğru kullanmak, altın orana dikkat etmek veya zoom yapmamak. Siz de hareket edin, belki de daha havalı görünürsünüz. :)

Bu saydığım maddeler ilk başta dikkat etmeniz gerekenler. Kırmızı göz ayarları her makinede değişiklik gösterebileceği için oraya girmiyorum. Fakat siz mutlaka kırmızı göz önleyici ayarlarınızı da yapınız. Çok güzel bir manzarada çekmek istediğiniz bir yakınınızın gözlerinin kırmızı olması manzarayı da bozabilir.

Farklı Uygulamalar Kullanın

Kullandığınız telefonun marketine girip kamera uygulamalarına bir göz atın derim. Varsayılan kameradan çok daha güzel fotoğraf çeken programlar bulabileceğinize eminim. Örneğin, ben varsayılan kamera yerine Google Kamera kullanıyorum. Fakat özel bir çekim yapacaksam, daha doğrusu çekim için yeterli vaktim varsa A Better Camera uygulamasında bir kaç poz çekip aralarından en iyisini seçen Best Shot özelliğini kullanıyorum.

Bazı anlar vardır ki; ölümsüzleşmesi gerekir. Peki, o anlarda, zamanlarda veya yerlerde güzel bir fotoğraf çekip, altına birkaç cümlelik not yazıp, bir de kısacık bir ses kaydı alsanız ne kadar da güzel olur, değil mi? Görsel hafızamızın diğerlerine göre daha baskın olduğunu düşündüğüm için fotoğrafa ayrı bir önem veririm. Size de tavsiye ederim. Güzel bir yemeğe başlamadan önce çekip İnstagram'a koymak mı? Yapmayın, n'olur... Umuyorum ki yardımcı olmuşumdur. Her zaman dediğim gibi eklememi, çıkarmamı istediğiniz bir şeyler varsa çekinmeyin, yazın.

Befeka Blog Profesörü

Linux/Ubuntu ve İşletim Sistemlerine Genel Bakış

2015-11-16T16:30:00.001+02:00

"Yeni bir dünya: Ubuntu'ya Başlangıç!" adlı yazımda Ubuntu'ya geçiş yaptığımı ve nelerin iyi nelerin kötü olduğundan bahsetmeye çalıştım. Ben biraz daha objektif yaklaşıp olumlu ve olumsuz eleştirilerimi yazacağım bu makalemde.

Öncelikle bir oyuncuysanız, Linux size göre değil. Ben oynadığım bir kaç oyunu yüklemeye çalıştım birisini beceremedim fakat diğerlerini bin bir zorlukla hallettim. Windows'un eline su dökememiş Linux oyun konusunda. Bunun sebebinin oyun üreticilerinin ticari amaçlar güttüğü ve Linux'un açık kaynak kodlu yani bir çok şeyin ücretsiz ve gönüllülük esasına bağlı olması sebebiyle Linux'a bulaşmamış olabileceğini düşünüyorum. Açıkçası ben olsam ben de para kazanmak için yola çıktığım bir şeyi ücretsiz sunmazdım.

Bir kişiselleştirme sonsuz türküsüdür gidiyor Linux severlerin ağzında. Ne ola ki bu kişiselleştirilebilme? Merak ettim denedim ve şu an tabiri caizse ücretsiz bir Mac OS işletim sistemine sahibim. Tabi ki görüntü olarak sadece. Ama gerek icon yapıları gerekse tema yapısı birebir. Windows versiyonları da var bu kişiselleştirmelerin ama biz zaten Windows'tan kaçıyoruz. Gerek yok yine öyle bir şeye.

Yukarıda gördüğünüz resimde Photoshop'un Linux versiyonu(Gimp) var. Detaylı inceleme yapmadığım için nedir nasıldır pek bilmiyorum açıçası. Masaüstümü gösterirken Fatih Terim'in sonsuz döngüsünü yapmaya çalıştım ama olmadı. :) Bilmeyenleri şöyle alalım: http://www.haberler.com/super-kupa-da-terim-in-olay-yaratan-goruntusu-4930486-haberi/

Oyunlar sıkıntı, eyvallah. Ama sık kullandığım programlarımı (kurgu/montaj hariç) burada da buldum ve etkin bir şekilde kullanabiliyorum. Zaten not alma işlemlerimi falan web üzerinden hallettiğim için office tarzı programları çok kullanmadım açıkçası. Baktığım kadarıyla onlarında eksiği olmadığını rahatlıkla söyleyebilirim ama.

Oyun konusuna tekrar dönelim. PlayonLinux programıyla birlikte Windows programlarını Linux'ta çalıştırabiliyoruz. ben de bu program aracılığıyla oynadığım League of Legends oyununu yükledim. Yükleme de güncelleme de herhangi bir sıkıntı yok. Ekran kartımı da yükledim. Her şey güzelken, oyu giriş ekranı kararıyor ve BugSplat hatası verene kadar öyle kalıyor. Sanırım bu hatayı çözebilen oynayabilen var ama ben beceremedim. (Bilen varsa yardımlarını beklerim.) Tamam ona da, eyvallah. Fakat son kullanıcı dediğimiz her şeyin önüne hazır gelmesini bekleyen kullanıcı bu sorunlarla ne kadar ilgilenir? Hadi bir oyun tamam da, bu oyun sayısı arttıkça tahammül seviyesi azalıyor. Onun için arkadaşım, oyuncuysan Windows'a devam. Grafikersen Mac OS'a geçmeye bak. Tabi o parayı verebileceksen.

Velhasıl kelam, öyleye böyle. Her işletim sisteminin kendine göre artıları eksiler var. Hangisinde artı fazlaysa onu kullanmanız yönünde tavsiyem. Tabi çift işletim sistemi kurmak da seçenekleriniz arasında. Mesela benim harddiskimin bir bölümünde oyunlar için duran bir Windows 8.1 var. Bu çift kurulumun nası yapıldığından da bahsedeceğim ilerleyen zamanlarda. Beni takip etmeye devam edin. Sağlıcakla..

Befeka Blog Profesörü

Evlendirme Programlarından Korkmayın!

2015-11-12T10:00:00.000+02:00

Korcan Cinemre adlı troll üstadı, yarışma fritözü sıfatlı abimiz Zuhal Topal'ın programını trolledikten sonra kendi YouTube kanalını ve daha önce katıldığı birbirinden farklı programları gördüm. Görmedim, tek tek izledim sürelerine aldırmadan. En hoşuma gideni ise Egemen Bey'in de yarışmacı olarak katıldığı Çarkıfelek programı. Mehmet Ali Erbil ile gerçekten çok daha komik olmuş Korcan.

Her neyse, konuyu dağıtmayalım. Ben her videosunu izlerken birden YouTube'un Zuhal Topal'ın programının bölümlerini önerdiği kanalların arttığını gözledim. Tabi ki onları da izlemedim ama bir tanesi dikkatimi çekti ismiyle. Stüdyoyu basan damat adayı. Girdim, biraz baktım. Öyle ki gülmek artık kahkahalara dönüşünce bitirmeden çıkamadım. Birkaç tane daha efsanevi komik bölüm gördüm fakat takdir edersiniz ki ben bütün komik videoları izleyecek kadar işsiz birisi değilim(!)

İzlediğim bu bölümlerde Korcan Cinemre'ye yöneltilen hakaretvari eleştirileri düşündüm. Hatta kendisine 'Böyle evlenemezsin' diye yöneltilen bir cümle sonrasında oturuşunu düzeltip 'Şimdi evlenilecek gibi miyim?' sorusu çoğu insanın algıyamadığı (Çünkü onlar Korcan'ı eleştirmekten başka bir şeye odaklanmamışlardı.) şekilde ironi doluydu. Gerçekten üzüldüm oradaki insanlara. Birçok sözlükte de yazıldığı gibi evlilik gibi kutsal bir şeyi oraya çıkarak onu deneyeyim, bu olmadı diğeri gelsin şeklinde basitleştiren insanlar Korcan'ın bacak bacak üstüne atmasını hazmedemediler. Neden? Çünkü, rahat bir insan. Hayatı fazla kaale almıyor. Bu bize ters. Ciddi iş yapıyorsan, ciddi olacaksın. Sessizce dinledi, güldü ve ayrıldı sahneden kimseye verdiği mesajları algılatamadan.

Hatta en son ablamızın bir tanesi Korcan konuşmadı bile hep biz konuştuk kız önyargıyla yaklaştı şeklinde konuşması durumu daha da özetler hale getirdi. Korcan sadece 'Selin naber ya?' dedi ve sözü alan diğer olaydan bağımsız insanların -bence iğrenç- yorumları yüzünden talip olduğu çok ciddi, nerede ne yapması gerektiğini bilen ablamız paravanın açılmasını istemedi. Bana öyle geliyor ki Korcan'ın bu da umrunda değildi. Ben kendimi rahat bir insan olarak görürken, Korcan Cinemre'yi görmek gerçekten içime su serpti.

Bu arada izlemediyseniz ve vakit geçirmek istiyorsanız Kelime Oyunu'na katıldığı bölümü izleyin. Gerçekten güldürdü beni. Bazı önemsiz şeylerin önemsenmediği güzel yarınlara diyerek makalemi sonlandırıyorum. Hatalarım varsa, affola.

Befeka Blog Profesörü

Yeni Bir Dünya: Ubuntu'ya Başlangıç!

2015-11-10T10:00:00.000+02:00

Yaklaşık 1 hafta önce Linux dağıtımı olan Ubuntu gözüme ilişti ve açıkçası bana sempatik geldi. Nesi sempatik geldi derseniz, ilk başta ücretsiz olması ve diğer hoşuma giden konuyu ise şöyle açıklayabilirim: Windows'la ilgili her sorunumda Google amcaya danıştığımda destek sitesine yönlendiriyor ve adam akıllı bir çözüm bulamıyorum. Forum sitelerinde falan yardımcı olmaya çalışıyorlar fakat insanlarda bu konuda çok fazla uzman olmadığı için deneme yanılma yöntemiyle çözmeye çalışıyorlar. Eğer olmuyorsa da olmuyor diyip çekilebiliyorlar. Fakat Ubuntu'da böyle bir şey yok. Kendi resmi İngilizce sitesi başta olmak üzere Türkçe sitesinde de yüz binlerce insan sorulan sorulara hiçbir beklenti olmadan cevap veriyor. Olmuyorsa sistemle alakalı bir şeydir demiyorlar. Çünkü Ubuntu açık kaynak kodlu bir işletim sistemi ve bunu var edenler zaten o insanlar. Eğer olmuyorsa 6 ay sonra olduruyorlar, çünkü kendileri düzeltiyor bu hatayı.

Windows'tan daha kullanışlıdır ya da değildir bunu bilecek kadar fazla kullandığımı söyleyemem fakat Windows'un kullanıcı ağı çok daha fazla olması sebebiyle sanırım Ubuntu gibi işletim sistemlerinden hep uzak durduk. Mac OS konusunda ise düşüncem insanlar bir şeylerin arkasını çok önemsiyorlar. Yani Ubuntu işletim sistemini Apple firması piyasaya sürseydi daha çok kullanıcısı olacağını düşünüyorum. Çünkü para ödenecek ve para ödenen şey her zaman güzeldir tüketiciler için(!) (Ubuntu işletim sisteminin Mac OS'tan ve Windows'tan çok daha kullanıcı dostu olduğu söyleniyor. Deneme aşamasında olduğum için bir şey söyleyemiyorum bu aşamada.)

Kısaca işletim sistemlerini karşılaştırarak neyin ne olduğunu açıklamaya çalıştım burada. Genelde internet sitelerinde Ubuntu hakkında duyabileceğiniz şeyler bunlar. Ben kendim ne gibi zorluklar yaşadığımı neden Ubuntu'yu tercih ettiğimi, kısacası bilmeyen birisi için artı ve eksilerini değerlendireceğim.

KURULUM

Öncelikle kurulumu çok basit. Hiç uğraştırmıyor, driver kurma derdi yok (oyunlar için var dediyseniz, biraz daha sabredin oraya da geleceğim) bir şeyleri eksik yapar mıyım derdi yok. Tak çalıştır mantığı. Her şeyi kendisi yapıyor. Hatta kurmadan denemenize olanak bile sağlıyor. Takıyorsunuz Ubuntu Live Cd'nizi ya da USB belleğinizi ileri, ileri, tamam diyorsunuz ve Ubuntu'nuz hazır. Bu konuda kurabilir miyim yapabilir miyim diye şüpheniz olmasın, yersiz bir şüphe olacaktır. Ben önce wubi sistemi ile Windows'uma program kurar gibi Ubuntu kurdum, denetim masasından program kaldırır gibi kaldırdım. Bunu da araştırırsanız çok kolay olduğunu göreceksiniz.

İLK DENEYİM

Wubi kurulumunu hallettim, artık Ubuntu'm açıldı. Masaüstü oldukça sade(tamamen boş), alışık olmadığım bir bar(Windows'taki Başlat menüsünün bulunduğu alt çubuk), üstte telefon bildirim çubuğu gibi şarjı, bluetoothu gösteren bir çubuk. Oldukça gösterişli duruyor. Fakat 1260x720 çözünürlükte. Yaptığım ilk işlerden birisi çözünürlüğü arttırmaktı. Kendi forum sitesinde başka kaynaklarda araştırma yaptım bazı kodlar girmemi söyledir, girdim fakat çözemedim. 1260X720 çözünürlük ile sisteme razıyken ekran daha da büyüdü. 800X600 oldu. Ekranın yarısı yoktu. Biraz daha uğraştım fakat yapamadım. En son başlangıç ayarlarından hata çöz gibi bir seçeneği var onunla hallettim ve yine 1260x720 çözünürlüğe geldi.

Bir diğer sıkıntım ise bazı yüklemek istediklerimi yükleyemedim(ekran kartı driverı, bazı programlarımı vs.). İnternet kaynaklarında da wubi ile kurulan sistemlerin çok da kararlı olmadığından çeşitli hatalar alabileceğimden bahsediyordu. Ben de Ubuntu'yu Windows'uma girerek Program Ekle/Kaldır'dan kaldırdım. Neden mi? Çünkü tamamen öğrenmek için tam kurulumu yapmak istiyordum. Buraları kısa geçmek istiyorum çünkü yazı oldukça uzayacak.

En başında da düşündüğüm ve hala kara kara düşünmekte olduğum şey Windows'ta olup burada olmayan kurgu/montaj/shop programları. Daha iyileri olduğu söyleniyor fakat elim bir kere oraya alıştı, bakalım nasıl halledeceğim bu sorunu. Bunları denedikçe sizlerle de paylaşacağım. Eğer henüz paylaşmadığım deneyimlerim varsa yorumlardan sorabilirsiniz. Biliyorsam, yanıtlarım. Bilmiyorsam da yanıtlarım tabii ama yardımcı olamam sanırım. Araştırır hallederiz, o konuda düşünmeyin şimdi. Konuyu dağıtmadan devam edeyim.

Wine adında exe dosyalarını Ubuntu üzerinde çalıştırabildiğim bir program buldum. Hatta ilk yaptığım şey sürekli oynadığım ve şu an bırakamayacağım League of Legends oyunu indirmek oldu. Biraz uzun sürse de wubi üzerinden kurduğum Ubuntu'da çalıştı fakat oyuna girmedi, çünkü ekran kartı driverımı yükleyemedim. Şu an tam kurulum yaptım driverımı yükledim ve oyunu tekrar indiriyorum. Birazcık uzun sürecek ama çalışmasını umuyorum. Eğer çalışırsa zaten Windows'a kurgu/montaj/shop programları haricinde girmeyi pek düşünmüyorum çok sevdim burayı.

Spotify adlı müzik prgramını da toplamda 4 kod ile bilgisayarıma yükledim. Çok kolay, eğer nasıl yaptığımı merak edenler olursa onlar için ayrıca bir konu açar, burada bir sürü yazının arasında heba etmem. :)

Onun dışında Windows'ta sık kullandığım Chrome tarayıcısını, KMPlayer medya oynatıcısını, League of Legends ve Counter Strike: Global Offensive (henüz indirmedim fakat PlayonLinux listesinde yer alıyor, indireceğim yakında.) oyunlarını ve bir kaç programımı daha yükleyebildim, kullanıyorum sorunsuz bir şekilde.

Bence gerçekten kullanıcı dostu bir arayüze ve kullanıma sahip bir işletim sistemi. Yıllarca Linux'a geçip kod yazmakla mı uğraşacağız, Windows en çok kullanılanı, en çok desteğe sahip olanı gibi Linux hakkında hiçbir şey bilmeyen insanların laflarıyla mesafeli yaklaştık Linux'a. Evet kod yazılıyor, fakat Windows'ta olduğu gibi site site gezip program arayıp saatlerce uğraşmak yerine ve program yüklerken kasmasın diye başka hiçbir şey yapmamak yerine terminal adı verilen kod sistemine sadece 2-3 tane basit kod yazarak sistemi hiçbir şekilde yavaşlatmadan birçok işlem yaparken program yüklensin diye yazılıyor. Ayrıca onlarca GB veriyi indirdikten sonra virüslü bambaşka bir dosyanın çıkma ihtimali de sıfır bu işletim sisteminde. Çünkü virüsler en çok exe uzantılı yazılıyor ve Ubuntu işletim sisteminde daha doğrusu Linux işletim sisteminde exe dosyasının hiçbir anlamı olmadığı için açılamıyor haliyle zarar da veremiyor. Bu da başka bir artısı. Bu sistem için yazılan virüsler casus yazılımlar da her 6 ayda bir çıkan güncellemelerle tamamen silinebiliyor. Ayrı bir güzellik size.

Yazım çok fazla uzadı biliyorum ama bir işletim sisteminden bahsediyoruz ve daha bir çok şeyi anlatamadım bile. Eğer merak ettiğiniz, takıldığınız, sormak istediğiniz şeyler varsa yorum bölümünden bana daha doğrusu okuyan herkese iletebilir ve hızlı bir şekilde yanıt alabilirsiniz. Diğer noktalara da başka makalelerimde değinmek istiyorum zira bu Linux ile ilgili son makalem olmayacak. Ubuntu'nun daha fazla kitlelere ulaşması dileğiyle...

Befeka Blog Profesörü

Facebook Kullanıcıları Rahata Kavuşuyor!

2015-11-04T23:09:00.004+03:00

Çoğu ülke nüfusundan fazla üyesi bulunan Facebook'ta yaşadığınız en büyük sorunun ne olduğunu sorsak cevabınız herhalde günde yüzlerce kez aldığınız oyun istekleri olurdu. Oyun istekleri bir çok kişinin arkadaşını listesinden silmesine, oyunu engellemesine ve buna benzer çözümler bulmasına sebep oluyor ve bu durumun sadece ülkemizde yaşandığını da düşünmüyorum.

Mark Zuckerberg katıldığı bir davette bu oyun isteklerine bir çözüm bulacaklarını söylemiş. Haber sanırım onlarca akrabalı, Facebook'u sadece çiftlik gibi kullanan arkadaşlı hesap sahiplerini oldukça mutlu edecektir.

Facebook kullandığım dönemde ben de gelen milyonlarca istekten sıkılıp bütün uygulamaları engellemiştim. Bu da bir çözüm olabilir sizler için fakat her şeyi engelledikten sonra ne anladım ben o Facebook'tan da diyebilirsiniz. Zaten denildiği gibi çözüm üretilirse artık yeni arayışlara girmenize gerek kalmayacak. Bu arada hala "Profilime kimler bakmış?" uygulamaları ve onları kullanmaya çalışanlar var mı? Yanlış anlamayın dalga geçmiyorum, merakımdan soruyorum. :)

Befeka Blog Profesörü

DİZİ TAVSİYESİ: BLACK MİRROR

2015-11-04T10:00:00.000+03:00

Dizi demeye dilim varmasa da bu bir dizi. Neden mi dilim varmıyor? Çünkü 3 sezon ve her sezonda birbirinden bağımsız 3 bölüm var. Dizi kavramı tam karşılamıyor şahsi görüşüme göre bu sosyal mesaj verme aracı olan Black Mirror’u. Her neyse, ben de dizi diyeceğim bu makalemde ve şahsi görüşlerimi içeriği açıklarken kullanmak istiyorum. Fazla detay içerik vermeden anlatmak istiyorum izlememiş olan okuyucular için fakat açıkçası bu da beni zorluyor neleri yazıp neleri yazmamam gerektiği konusunda.

Dizi aslında interneti –daha doğrusu teknolojiyi- kullanımımızın ne gibi olumsuz sonuçlara yol açabileceğini gözler önüne sermek için çekilmiş ve yayınlanmış. İzleyiciyi sıkmadan vermek istediği mesajları tam anlamıyla verebilen bu dizi daha önce izlediğimiz dizilerden farklı. Şahsen daha önce çok fazla eleştirel film, vidyo, tiyatro vs. izledim ama bu onlardan çok farklı. Eleştirel şeyler izlerken ya da okurken katıldığımız noktalar kadar katılmadığımız noktalar da oluyor. Fakat bu dizide maalesef ki her sahneyi onaylamak zorunda kalıyoruz. Çok abartılı gelen 1. sezonun 2. bölümünü izlediğimde gerçekten abarttıklarını düşündüm olayları. Sonrasında durup düşündüm ki gerçekten farkında olmadan ben, kardeşim, arkadaşlarım daha doğrusu tüm insanlık bu sistemin içerisindeyiz.

Bir sözlükte yazarın birisi de Black Mirror dizisinin kelime anlamına inerek kara ayna şeklinde düşünmüş. “Dizinin yapımcıları bizlere kara bir ayna tutuyor aslında” demiş. Hak vermemek elde değil. Bu acınası halimizin çoğumuz farkında bile değiliz. Sistem bu evet ama bu sistemi sağlamlaştıran da bizleriz. Dünya bazında yılda milyonlarca çift sosyal medya hesapları yüzünden boşanıyor, milyonlarca insan cinayete kurban gidiyor. Bizler sadece izliyor, üzülüyor ve unutuyoruz.

Diyeceksiniz ki; iyiye kullananları hiçe mi sayıyorsun? Tabi ki, hayır. Fakat iyiye kullanan kişiler bile internet ortamı içerisinde, sistem içerisinde bir şekilde kayboluyor. Sorarım size hangi teknolojik olanakları iyiye kullanan birey teknolojinin esiri değil. Kötüye kullanan, aşırıya kaçan tamam da, iyiye kullanan kaç kişi bir şey öğreneceğinde ilk önce Google’a bakmıyor? Google dünyanın en geniş kapsamlı kütüphanesi mi? Evet. Peki neden en kapsamlı kütüphane, Google? İnterneti iyiye kullananlar sayesinde.

Dizinin asıl amacı internetin iyiye ya da kötüye kullanımı eleştirmek değil. Teknolojinin getirdiği sorunları göz önüne sermek. Teknoloji iyi de olsa kötü de olsa sağlığımızı etkilediği kadar sosyal hayatımızı da etkiliyor. Bizi kara bir aynayla bize gösteren Black Mirror’u mutlaka izlemenizi tavsiye ederim. Beğenip beğenmemek gibi bir seçeneğiniz yok. Sadece hayatınızı göreceksiniz ve sizden çaldığı toplamda yaklaşık olarak 450 dk ya da 7.5 saat. Eğer izleyip eklemek istedikleriniz varsa izlemeden önce daha fazla merak ettiğiniz husus varsa yorum bırakarak makaleme ekleme/çıkarma yapmamı sağlayabilirsiniz. İyi seyirler, sevgili okur…

Befeka Blog Profesörü

BİR ÖĞRENCİ EVİNİN MARKA DEĞERİ!

2015-11-02T22:34:00.000+03:00

Blog yazarlarının marka takıntıları adı altında açılmış bu mim konusunun sahibi Ramiz Tayfur. Konunun açılış amacı günümüzde bir çok eleştirisi bulunan kapital düzenin getirdiği üstün olma duygusunun bizleri ne kadar sardığını eğlenceli bir şekilde ortaya koymaktır. Hiç haberim yokken ben de ProfesyonelBlogger tarafından mimlenmişim. E artık bize de bu mimin hakkını vermek düşüyor.

Öncelikle şu an için öğrenci olduğumu ve öğrenci evinde yaşadığımı belirtmek istiyorum. Haliyle bazı seçenekler kısıtlanıyor gelirimiz olmadığı için. Buna rağmen kaliteden vazgeçemediğim şeyler illaki var. İsterseniz bunları sizinle de paylaşayım.

Bu yazıyı yazdığım bilgisayarımın markası/modeli Lenovo/z560. Hiçbir zaman belli bir markaya bağlı kaldığımı düşünmüyorum. Lenovo markası ne derece kalitelidir onu da bilemem ancak benim kullandığım bilgisayar gerçekten iş görür bir bilgisayar. 5-6 yıllık olduğunu tahmin ettiğim bilgisayarımın tek sıkıntısı zamanın eskittiği harddiskti. Yeni nesil oyunları bile çalıştırabiliyor, özellikleri bakımından gayet iyi olduğunu düşünüyorum. Bir zaman sonra yavaşladığı gözle görülür hale geldi. Ben de çözüm olarak yerine yeni bir harddisk alarak bilgisayarımı hızlandırdım. Çıkan eski harddiskim için bir harddisk kutusu alarak harici harddisk şekline getirdim, low level format atarak sıfırladım ve böylece hem bilgisayarımın yavaşlığını hem de depolama ihtiyacımı gidermiş oldum.

Teknolojiden girdik, teknolojiden devam edelim. Bilgisayardan daha sıkça kullandığım elim, ayağım olan telefonumdan da bahsedeyim. Yine Apple esaretine girmek istemediğimden dolayı geçen sene LG G2 almıştım hala kullanıyorum ve çok memnunum. Apple esareti diyorum çünkü Android biraz daha kullanıcı dostu bir telefon gibi geliyor bana yapmamıza izin verdiği şeylerin fazlalığından dolayı. Ancak Androidden bu aralar soğuduğumu ve devasa ekranla piyasaya çıkan Iphone 6 serisinin beni cezbettiğini de belirtmek istiyorum. Bakarsınız ben de bu esarete dahil olurum. :)

Teknolojik ürünlerde biraz daha fiyat/performans bakımından iyi olanı tercih etmeye çalışıyorum. Mesela bilgisayar farem A4 Tech’in oyun faresi olan X7. Pek bir şey değişmeyeceği için klavyemi Platoon diye ucuz bir markadan seçtim. Kullandığım 5+1 ses sistemim Logitech’in. Daha sessiz olmam gerektiği zamanlarda ve mikrofon ihtiyacını karşılamamda bana yardımcı olan mikrofonlu kulaklığım Snopy Rampage SN-R3.

Yatağım, dolabım Koçtaş’tan. Kendi tabirimle (şeklinden dolayı) Kleopatra koltuğum herhangi bir koltukçudan. (Markasını bilmiyorum.) Orta sehpam yine herhangi bir mobilyacıdan. Bilgisayar masamı 20 TL’ye başka bir öğrenciden ikinci el olarak aldım. 20 TL dediysem döküntü bir şey sanmayın, gerçekten 3 yıldır işimi görüyor, sadece ucuz. :) Odamda bulunan kozmetik ürünlerimi, kitaplarımı saklayan 4 raflı bir kitaplık var. Bunu da evini boşaltan bir arkadaştan ücretsiz olarak alıp, üzerini NY desenli bir kap ile kapladım. Duvarımda kendi tasarladığım ve bir kaç yıldır lakabım olan “Rattata”yı barındıran bir poster var.

Birkaç paragraf üstte de belirttiğim gibi, eğer öğrenci evinde yaşıyorsanız marka takıntınız varsa bile unutuyorsunuz bir yerden sonra. Temel ihtiyaçlar dışında fazla markaya takılmıyorsunuz. Örneğin, kahveyi Nescafe süt tozunu ise Cafex markalı kullanıyorum. Yine deterjanım Ariel fakat yumuşatıcım Bulut markalı. Bir yerden kısmak lazım tabi. :)

Giyim konusunda ise genelde klasiğe yakın spor ürünleri tercih ediyorum. İlla da Colins. Polo, LTB olacak demiyorum. Yoksa yine güvenilir markaları tercih etmeye çalışıyorum tabi ki. Şunu söyleyebilirim ki Polo ürünlerine karşı bir antipatim var. Pahalı ürünleri bir yana bir de o kocaman amblemleri yok mu, beni benden alıyor. Jack&Jones’un sezon dışında güzel indirimleri oluyor, ürünleri de kaliteli olunca tercih etmemek mümkün olmuyor benim için. Gerçekten bir marka takıntım varsa o da ayakkabıdır. Dockers ve Greyder bir numaramdır. Fakat Dockers’in ürünleri biraz daha spor görünümlü geldiği için daha çok tercih ederim.

Oda kokusu için tercih ettiğim marka Airwick. Kokulu çubukları gerçekten beklenileni veriyor.

Bahsedebileceğim çok şey daha olmasına rağmen lafı dolandırmak istemiyorum. Merak edilen, yazmamın istendiği başka şeyler olursa yorum kısmından belirtirseniz ekleme/çıkarma yapabilirim. Ben de bu mimi hangi çay markasını tercih ettiğini merak ettiğim Çayyaş’a paslamak istiyorum. Biz de bilelim değil mi kendine bağlayan bu çay nerenin, kimin çayı? :)

Dünyanın En Zor ve En Can Sıkıcı Oyunlarından Bir Tane Daha: TAFU!

2015-10-31T00:44:00.000+03:00

Hepimiz AA ya da benzeri oyunlar oynamışızdır. Gerçekten can sıkıcı oyunlar. Yeni keşfettiğim bir can sıkıcı oyundan ve canınızı nasıl sıkmadan oynayabileceğinizden bahsedeceğim bu yazımda sizlere. Bahsi geçen oyun Tafu adında basit olduğu kadar can sıkıcı bir oyun.

Ortada dönüp duran etrafına toplar saçan bir aletsiniz (Top demek istemedim farklı anlaşılmalara yol açmamak için :)) bu oyunda. Topları fırlatıyorsunuz üzerinde bulunduğunuz platforma ve kendinize değdirmeden bölümü geçmeye çalışıyorsunuz.

Anlatınca basit gözüktüğünün farkındayım fakat yazının sonunda yer alan linkten indirip denemenizi tavsiye ederim bu kadar kolay olmadığını görmeniz açısından. Sürekli çeşitli engellere maruz kalıyorsunuz bu oyunda. Yeri geliyor birden yavaşlayabiliyor, ters tarafa dönmeye başlayabiliyorsunuz. Tabi ki tek yapabildiğiniz şey topları düzenli bir şekilde fırlatmak.

En başta bahsettiğim gibi bu can sıkıcı oyunu çok keyif alarak, hata yapmaktan çekinmeden oynayabilirsiniz sevgili okurlar. Nasıl mı? Oyunu ilk yüklediğinizde size 3'er tane verdiği 2 özellik var. Birisi bomba atarak kümeleşmiş topları patlatabildiğiniz, birisi de hizasındaki tüm topları yok eden bir lazer ışığı. Bazı bölümler öyle ki bunları kullanmadan geçemiyorsunuz. Bittiğinde ise gerçekten canınız sıkılabiliyor bölümleri geçemedikçe. Fakat üzülmeyin oyunun verilerini sıfırladığınızda geçtiğiniz bölümler aynı kalarak sadece bu kullandığınız özellikleriniz yenileniyor. Ama bunu öğrendikten sonra Sanal Oyun Bağımlılığı(mız) adlı yazımda da bahsettiğim gibi eski hevesim kalmadı oyuna karşı. Sebebi daha kolay geçebiliyor olmam. Geçemezsem sıfırlarım nasılsa.. Eğer sizin de bu tür ufak ama gerçekten insanı kilitleyen incelemesini yapmamı istediğiniz mobil oyunlar varsa yorumlar kısmından bana iletebilirsiniz. Fazla da sıkmayın canınızı yahu, sizden önemli mi?

Befeka Blog Profesörü

Sabahları Uyanmak Artık Daha Kolay: Sleep Cycle!

2015-10-29T23:35:00.003+03:00

Uykudan ne kadar çok bahsediyorum değil mi? Biliyorum, uykum bazen o kadar ağır oluyor ki top patlasa duyamıyorum. Kimi zaman çok iyi ama kimi zaman o kadar kötü bir şey ki, bilseniz o durumu halinize şükredersiniz.

Neyse bugün aranızda benim gibi uykuyu pek fazla sevmeyen ama uyuduğu zaman uyanmak bilmeyenleriniz varsa onları uyandırmanın nasıl daha kolay bir hale getirileceğinden bahsedeceğim.

İhtiyacımız olan şey bir adet Sleep Cycle. Ios ve Android'te cüzi miktarlarla ücretli olarak tüketiciye sunulan bir alarm programı.

Temel mantığından kısaca bahsetmek istiyorum. Bazen yatakta dönerken ya da hareket ederken uykumuz hafifler kimi zaman tamamen uyanıp tekrar uykuya dalarız. Benim gözlemlerime göre program bu uyku hafifliği anlarını yakalıyor ve ötmeye başlıyor.

Nasıl oluyor da uykum hafiflediğinde ötüyor? Her uykumun hafiflediğinde ötecek mi bu zımbırtı? Tabi ki, hayır. Diyelim ki saatinizi 07.00'ye kurdunuz. Sizin de düzenleyebileceğiniz varsayılan ayarı yarım saat olan bir opsiyon var. Varsayılan ayarı değiştirmediğinizi düşünerek yarım saatlik aralığı ele alıyorum. Siz 07.00'ye alarm kurduğunuzda program otomatik olarak 06.30-07.00 arasına kendisini kodluyor ve o aralıkta uykunuz hafiflediğinde ötüyor.

Programı satın alıp denedim. Güzel sonuç elde ettim fakat telefonu yatağınıza koymanız gerektiği için ve gece boyu daha yakın kaldığınız için baş ağrısı yapabilir, bende yaptı. Uyku kalitenizi ölçüyor fakat yine gece boyu dönmelerinize, kaç saat uyuduğunuza falan bakıyor sanırım ne kadar verimli sonuçlar veriyor bilemiyorum.

Sonuç olarak programı sevmeseniz bile pişman olacağınız miktarda para ödemediğiniz için denemedim demiyorsunuz. Sonuçta ek bir bilgi sizin için. Ben daha rahat uyandım Sleep Cycle ile. Siz ne gibi sonuçlar aldınız? Paylaşın, daha çok fikir görmüş olalım. Programın Ios ve Android için indirme linklerine aşağıdan ulaşabilirsiniz. Sabahlara mutlu uyanmanız dileğiyle sevgili okurlar.

Android için tıklayınız.
Ios için tıklayınız.

Befeka Blog Profesörü

29 Ekim Cumhuriyet Bayramımız Kutlu Olsun!

2015-10-28T23:14:00.001+03:00

Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin 29 Ekim 1923’te Cumhuriyet yönetimi ilan etmesinden bu yana her yıl 29 Ekim tarihinde Türkiye Cumhuriyeti ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde bayram olarak kutlanmaktadır. Atatürk’in 1933’teki 10. Yıl Nutku’nda bu günden “en büyük bayram” diyerek bahsetmesi bu günün önemini yeterince ortaya koymaktadır.

Ülkemizde çeşitli resmi törenler, ilk ve orta öğretim kurumlarında öğrencilerin katılımıyla gerçekleştirilen törenler yapılmaktadır. Bu tür günlerin sadece “tatil” olmadığı bilincinde olmak her Türk gencinin vazifesidir diye düşündüğümü belirtirken lafı daha fazla uzatmadan Cumhuriyet Bayramınızı kutlarım.

Befeka Blog Profesörü

Uyku Düzeni Nedir? | İnsanlar Neden Düzenli Uyurlar?

2015-10-25T23:47:00.002+03:00

Uyku düzeni dediğimiz şey düzenli olarak uyumak değil mi? Sabah erken uyanmak mı sadece uyku düzeni sizce? Ben her sabah erken uyanıyorum (okul zamanlarında) ve bir uyku düzenim var fakat sizin bahsettiğinizden biraz daha farklı.

Bazen okulda kafamı sıraya koyup uyurum, bazen kollarımı "çiçek" yapmış ders dinlerken uyuyakalırım, kimi zaman geç saatte bindiğim tramvayda uyuyakalıp ineceğim durağı kaçırırım, kimi zaman hastanede uyuyakalırım. Bazen de -ve en keyif verici uyku olarak nitelendirebileceğim- berberde uyuyakalabilirim.

O fön makinesinin sesi, traş makinelerinin sesi insana ninni gibi geliyor. Yıllardır aynı berbere gitmenin verdiği samimiyetle sıra beklerken birazcık uzanayım demiştim koltuğa bir keresinde ve sağolsun berberin kıyamayıp uyandırmaması yüzünden 3.5 saat uyumuştum o sesler eşliğinde. Uyandığımda artık dükkanı kapatıyorlardı.

Daha bir çok anımı anlatabilirim uykumla ilgili. Kapıya balyozla vuran çilingirler bile uyandıramadı beni, şimdi alarmlardan medet umuyorum. Bir keresinde arkadaşıma beni uyanana kadar arar mısın dediğim sabah beni aradığında 'uyandım' demişim ve ben gerçekten uyandığımda öğlen olmak üzereydi mesela. Hatırlamıyordum açıp onunla konuştuğumu ve aramadığı için onu arayıp kızarken öğrenmiştim bu durumu.

Demek istediğim şey sabahları erken kalkıyorum ve düzenli olarak uyuyorum. Bu da benim uyku düzenim olduğunu gösterir. Göstermez mi?

Hadi onu geçtim de biz neden "düzenli" uyuyoruz. "Avrupa'da kesinlikle bunlar yok" triplerine girmek istemiyorum ama bence insanımızın enerjisinden ve yapması gerekeni yapmamasından kaynaklanıyor benim uyku düzenim. 3 saatlik derse giriyorum mesela ama profesör olacak kadar bilgili insan beni derse çekebilecek hiçbir şey söylemiyor. Sanki zorla anlattırıyorlarmış izlenimi uyandırıyor, sıkıyor, uykumu getiriyor. Sevdiremiyor bize o dersi. Neden sevdiğimiz işleri yaparken uykumuz gelmiyor?

Bir gün içinde o kadar çok bekliyoruz ki haliyle uykumuz geliyor. Bir devlet dairesine, bir hastaneye gidiyorsun sıranın gelmesini, işinin hallolmasını beklerken gün bitiyor. E tabi hiçbir şey yapmıyor olmak da insanın uykusunu getiriyor. Gerçekten kendi sevdiğim işler, hobilerim varken acaba bende ileride böyle sevmediğim işleri yapıp insanları hayattan bezdireceğim diye düşünüyorum bazen. Korkuyorum. Ciddi anlamda korkuyorum sevmediğim işi yapmaktan, yaptığım işi sevememekten. Gelecek kaygısı olmazsa olmazımız çünkü.

Umarım ki bu yazıyı okuyan hiç kimse bazı insanları düzenli uykuya mahkum etmez. Onların uykusunu düzensiz kılmak için elinden geleni yapar. Yaptığınız işi sevin, sevdirin.

Befeka Blog Profesörü

Magazin Haberleri Neden İzlenir/Dinlenir/Okunur?

2015-10-20T09:47:00.001+03:00

Gün geçtikçe teknolojinin de ilerlemesiyle dünyanın her yerinde yaşanmış her olaydan haberdar olabiliyoruz sevgili okur. Bunda sanırım hemfikiriz. Yeter ki bir şeyi bilmek isteyelim, öğrenmememiz için hiçbir sebep yok.

Fakat şöyle bir boyut var ki bu her olaydan haberimiz olması konusunda ünlülerin yatak odasının ortasına koydurduğu küvetten ya da eski eşine sosyal medya üzerinden yaptığı yorumdan bile haberimiz oluyor. İnsan hayatına yön verebilecek, insanı aydınlatacak bilgiler neyse de, bu ne be kardeşim diyorum bazı zamanlar.

Magazin programları da bana çok gereksiz geliyor mesela. Kim dün akşam neredeymiş? Belki de hayatınız boyunca gitmeyeceğiniz bir yerde. Bize ne?

Beni asıl şaşırtan şey ise bu gereksiz bilgi topluluklarının bir sektör haline gelmesi. Yurdum insanının gerçekten bunları takip ediyor olması. Belki ben yanlış düşünüyorumdur, belki haksızımdır bu konuda bilgim olmadığı için ama gerçekten bunları düşünüyorum boş kaldığımda. Diğer zamanlarımda aklıma bile gelmiyor açıkçası. Gülünesi bir durum benim nazarımda bu olayları takip etmek falan filan. Belki bazı kesimler de vakitlerini bu şekilde değerlendiriyordur(!), bilemeyiz.

Ee, sevgili okur. Sen ne düşünüyorsun bu magazin haberleri konusunda? Beni bunları takip etmeye ikna edebilecek misin yoksa görüşümü daha da mı sağlamlaştıracaksın? Yoksa, çok da umrumda ne düşündüğün diyerek geçip gidecek misin?

Befeka Blog Profesörü

Android İçin 5 Tane Vakit Geçirmelik Oyun Önerisi

2015-10-17T23:45:00.001+03:00

Hepimiz vakit geçirmek için telefonumuza oyunlar, programlar yükleriz. Durakta beklerken, ders arasında, bir arkadaşı beklerken hatta tuvalette bile uğraşacak bir şeyler ararız. Çünkü bizler çok meşgul insanların o boşluklarını bile değerlendirmesi gerekir.

Bu konuda internette yüzlerce yazı bulabilirsiniz ama bende bu tür değerlendirilebilecek boşluklar için sizlere vakit geçirebileceğiniz mobil tabanlı, sürekli hesabınıza bakmanıza gerek olmayan oyunlardan bahsetmek istiyorum. Dilerseniz sizi de fazla oyalamadan geçelim oyunlara:

1- Arrow

Oynaması oldukça zevkli ama bir yerden sonra sinir bozan küçük eğlenceli bir oyun. Oyunun siz bir oksunuz ve ilerlediğiniz yoldaki taşları toplayarak arkanıza ekliyorsunuz. Taşlar dışında, elmas da toplayabildiğiniz Arrow'da elmaslarla çeşitli arkaplanlar, görseller açabiliyorsunuz. Örneğin, havuç olduğunuz zaman yolda topladığınız taşlar tavşana dönüşüyor ve daha zevkli bir hal alıyor. Ufak boşluklarda eğlenceli vakit geçirmeniz için ideal bir oyun.

2- Jelly Jump

Arrow üreticisi firmaya ait olan Jelly Jump oyununda siz bir jölesiniz ve katları zıplayarak çıkmaya çalışıyorsunuz. Her kattaki hızın değişkenlik göstermesi oyunu zor kılan bir özellik. Yukarı çıkarken belli katlarda topladığınız jölelerle de çeşitli görsellere büründürebiliyorsunuz kendinizi.

20.katı geçtikten sonra oyun başlangıcında 10 jöle vererek 10. kattan başlayabiliyorsunuz. 30.katı geçtikten sonra 20.kattan başlayabiliyorsunuz 20 jöle karşılığında ve bu böyle her 10 katta artıyor. Jöle biriktirmek oldukça kolay ama katları çıkmak sıkıntı.

3- Jetpack Joyride

Sırtındaki silahla yere doğru ateş ederek havalanan, önüne çıkan ateşvarimsi engellerden kaçmaya çalışan ufak bir çocuk olarak oynadığınız bu oyun da oldukça keyifli ve sürekli kasmanız gereken bir hesabınız yok. Fakat yolda ilerlerken topladığınız altınlarla sırtınızdaki silahı, üzerinizdeki kıyafeti değiştirebiliyorsunuz. Sanal Oyun Bağımlığığı(mız) adlı yazımda da bahsettiğim gibi hileli versiyonunu kurduktan sonra oynamayı bıraktım diyebilirim bu oyunu.

4-Microtrip

Bu oyunda ise beyaz bir mikrobu yönetiyorsunuz. (Mikropsunuz demek istemedim. :)) Aşağıya doğru ilerlerken toplamanız gereken haplar var. Aslında aşağıya doğru inerken sürekli canınız azalıyor ve bu topladığınız haplar canınızı artırıyor. Yolda karşılaşacağınız çeşitli engeller var. Küçük siyahlar canınızın yarısını, büyük siyahlar ise canınızın tamamını bitiriyor. Eğlenceli ama bir yerden sonra hiç de kolay değil bu oyun.

5- Fun Run

Listemizde çoklu oyuncu seçeneği olan tek oyunumuz bu. Tek başınıza oynarken fazla sarmıyor onun için. Çeşitli hayvanlarla düz bir zeminde koşuyorsunuz ve yolda topladığınız tuzakları rakiplerinize fırlatıyorsunuz. Böylece onları geri düşürerek siz birinci olmaya çalışıyorsunuz. Ama dikkat edin size de bir şeyler fırlatanlar olacak. :) Oyunun 2. versiyonu mevcut fakat 2.versiyonunda en fazla 2 oyuncu bağlanabilirken 1. versiyonunda 4 kişiye kadar bağlanabiliyor.

Befeka Blog Profesörü

Klozetlerdeki Küçük Buton Ne işe Yarıyor?

2015-10-15T20:47:00.001+03:00

Genellikle yeni ve lüks mekanlarda karşılaştığınız yeni model klozetlerin sifonlarında 2 tane düğme oluyor. Peki küçük olanının ne işe yaradığını hiç merak ettiniz mi? Şahsen benim aklıma takılan bir şeydi, internette araştırdım ama bununla ilgili herhangi bir bilgiye rastlamadım. Onun için kaleme almak istedim.

Biraz araştırdım ama dediğim gibi bununla ilgili bilgiye rastlamadım. O bastığımız iki tane düğmenin olduğu kısma kumanda paneli deniyor ve yeni modeller çift kumanda paneli özellikli oluyor genelde. Örneğin, bir klozetin su haznesi 6 lt. ise büyük olan buton bütün suyu, küçük buton ise yarısını yani 3 litresini boşaltmasına yardımcı oluyor. Bu şekilde küçük tuvaletlerden sonraki su israfı bir nebze de olsa engellenmiş oluyor. Tabi olaya ona vereceğim parayı su faturasına veririm zihniyetini yıkmış bir şekilde yaklaşan insanlarımız için. Güzel bir icat olsa gerek, çünkü fazla su gitmesin diye artık boş pet şişeleri yerleştirmek zorunda kalmayacaksınız su haznelerine.

Belki gördüğü bir yerden aklına takılıp internet ortamında arayacak kişiler vardır diye bununla ilgili bilgiye yer verdim bu yazımda. Artık siz de alışık olmadığımız bu butonların ne işe yaradığını biliyorsunuz. Soranlara “Bilmiyorum ki.” demezsiniz bundan sonra.. :)

Befeka Blog Profesörü

Belgesel İzlememek İçin En Büyük Sebep: Seslendirme

2015-10-15T00:59:00.001+03:00

İçerik olarak bakılınca gerçekten dikkatimi çeken hayvanlar ve yaşantıları oluyor belgesellerde. Fakat oldum olası izleyemem. Daha çok belgesel yazıları okumayı tercih ederim.

Görsellik ne kadar daha fazla akılda kalıcı olsa da o sıfır samimi ve soğuk seslendirmeler beni itiyor belgesel izlemekten açıkçası. Gerçekten izleyesim varsa da izlemiyorum. 90'lı yılların Türkçe dublajlı pembe dizilerindeki havayı katıyor bir nevi. Aynı şekilde yaklaşıyorum belgesellere de.

Gün boyu önünde Yaban TV açık olan tanıdıklarım da var. Onlara sorduğumda seslendirmeyi pek önemsemediklerini söylüyorlar ama göze hitabından çok kulağa itici gelmesi dikkatimi çekiyor benim. Bazen kendimi kaptırıp saatlerce izliyor olsam da genel anlamda bunları izleyip özet çıkarmış insanların yazılarını okumayı tercih ediyorum. Hem özet çıkarırken gereksiz bilgilerden arınmış da oluyor izlenilen belgesel. Vaktimi de boşa harcamamış olacağım diyeceğim ama benim bütün zamanım dolu dolu geçmiyor ki. Peki bu soğuk ve samimiyetsiz seslendirme sizi hiç rahatsız etmiyor mu?

Befeka Blog Profesörü

Sanal Oyun Bağımlılığı(mız)

2015-10-14T23:02:00.001+03:00

Bizim nesle sorsanız ilk oynadığınız bilgisayar oyunları neler diye ya Max Payne ya GTA: Vice City ya da NFS Underground cevabını alırsınız %70 e yakın ihtimalle. Ben mesela crack yapmayı Max Payne ile öğrendim. CD'ciden oyun CD'sini alıp eve koşa koşa gelip yüklemiştim oyunu. Ama oyunu açarken aldığım hata bütün hayallerimi suya düşürdü.

CD bozuk diyerek tekrar gittim aldığım yere. Fakat oradaki adam bana sen crack yapmayı biliyor musun diye sorduğunda adını bile telaffuz edememiştim. Bir şekilde öğrendim ve artık oyunları kendim yükleyebilmeye başladım. Çok fazla oynamadım bu oyunu çünkü babam şiddet içerikli olduğu için yasaklamıştı.

Daha sonra GTA: Vice City'i buldum arkadaşlarımdan ve bu oyunu o meşhur helikopter görevine kadar bir hırsla oynadım. Ama o bölümü geçemeyince mecburen hile arayışlarına girdim. O zamanlar oyunların %60-%70 bitirilmiş şekillerini bulabiliyorduk internette (Uzun zamandır böyle bir arayışa girmedim hala var olabilir.). Bu şekilde o görevi geçtim fakat oyun eskisi kadar sarmıyordu, bunu farketmiştim. Babamın şiddet yüzünden yasaklaması da yine etkili bir etmen tabi.

Aynı şekilde NFS Underground oyununda da geçemediğim bölümleri hile ile geçtikten sonra (bir de trainerlar vardı bu oyun için) eskisi kadar zevkle oynamadığımı farkettim.

Geçenlerde ders aralarında sıkılıyorum diye Jetpack Joyride oyununu yükledim. Bilenleriniz vardır küçük ve zevkli bir oyun. Bir süre sonra bazı ekipmanlar için onunda hileli versiyonunu indirdim fakat onu da 1haftadır oynamıyorum. Biriktirmem gereken bir şey yok çünkü.

Demem o ki bizi oyunlara bağlayan şey aslında bir şeyleri başarma, elde etme hırsımız. Bir yerden sonra bu hırsımız inatla da birleşerek bağımlılık halini alıyor. Çevremizde gerçekleşen olayları görmez oluyoruz, görsek bile umursamaz oluyoruz. Örneğin, benim de bir süredir oynadığım oyun olan League of Legends’i artık yaşamdan daha önemli görmeye başlayan insanlar var. Günde 7-8 hatta 10 saatini bu oyuna ayıran insanlar var. Çünkü elde etmeleri gereken bir başarı söz konusu. (Şampiyonluk Ligi’ne yükselmek.) Bir şekilde başarıya ulaştıktan sonra hedef olmadığı için biraz daha uzaklaşıyorlar. Ya da bana has bir özelliktir bu bilmiyorum. Tırmanma aşaması beni konumu korumaktan daha çok cezbediyor sanırım.

Ben kendimi bir oyun bağımlısı olarak görmüyorum fakat bazen çevremden çok oyun oynuyorsun tepkisini duyuyorum. Bu gerçekten bağımlı olan insanlar bu tepkileri hiç almıyorlar mı ya da rahatsız etmiyor mu onları merak ediyorum doğrusu. Ben henüz bir hilesini bulamadım bu oyunun, oynama süremi azaltmak için. Onun için oynuyorum. Bağımlı olduğum için değil, gerçekten. :)

Befeka Blog Profesörü

Öğretmenlere Hediye Önerisi; Kol Düğmeleri

2015-10-14T21:54:00.001+03:00

Erkeklere hediye önerisini iki şekilde kategorize edebiliriz. Birincisi erkeklerin hediye olarak gelmesini istediği hediyeler, iki kadınların erkeklere alabileceği hediyeler. Her iki durumda da konu mankenimiz erkeklerdir.

Yalnızca kadın olmanıza gerek yok, bir erkek arkadaşınıza, patronunuza ya da öğretmenlere hediyeler alabilirsiniz. Erkeklere hediyeler alırken dikkat etmeniz gerekenler vardır.Erkeğin giyimine kuşamına göre bir hediye seçeneği belirlemek en akıllıca iştir. Erkeğin kadınlara göre daha kullanılabilirliği olan hediyeler tercih ettiği hepimizin malumudur.

Ben alınan bir hediyenin dolabımda çürümesini istemem. Kullanabileceğim ve kullandıkça da hediye edeni hatırlayabileceğim bir seçenek isterim.

Geçtiğimiz günlerde eski bir öğretmenim ile iş yemeğine çıkmam gerekti. Hem bana öğrettikleri anısına hem de güzel iş birliğimizin hatırına güzel bir hediye almak istedim. İnternette Öğretmenlere Hediye diye biraz arama yaptığımda alabileceğim en uygun hediyenin kol düğmeleri olduğuna karar verdim.

Bunun için evden çıkıp Turgut Özal Bulvarı üzerindeki mağazaları dolaştım ama hoşuma giden bir model bulamadım. İnternetten sipariş etsem o güne yetişebileceğinden emin değildim. yine internetten sipariş ettim. Aynı gün kargoya verilmesi koşuluyla bir internet sitesinden kol düğmelerini sipariş ettim.

İş Yemeği akşamı elimdeki kol düğmeleri hediye paketi ile vardığım da öğretmenim hem mutlu hem onure olmuştu. O andan itibaren o yemek iş yemeği olmaktan çıkıp iki eski dostun anıları tazeleme yemeğine dönüşmüştü.

Öğretmenimin gözünde gerçekten güzel bir yerim varmış. ''Okuldayken çok yaramazdın, herkese kan kustururdun. Hala yeni öğrencilere yaramazlıktan bahsedecek olsamseni örnek veririm. Hatta senin insanların defterine ayak izini hatıra bırakma merakından da bahsederek, farklı bir yaramaz olduğundan dem vururum''demesi biraz utandırsa da biraz da unutulmamış olmanın verdiği mutluluk hasıl oldu.

Gerçekten de öyleydi. Okul hayatım boyunca bana hatıra defteri yazmamı isteyen arkadaşlarımın defterine ayakkabımın izini bırakır altını imzalardım. Sıraların üstünde dolaşmak ise benim için ayrı bir zevkti.

Velhasılı kelam hediye önerisi olarak erkeklere hediye, öğretmenlere hediye diye bir arama yapıp bu yazıya gelirseniz artık kol düğmeleri seçeneğini de değerlendirirsiniz.

İnternette bir çok yerde kol düğmesini aynı gün kargoya veren siteler mevcuttur.

Befeka Blog Profesörü

Erkeklere Hediye Önerisi; Kravat İğnesi

2015-10-14T21:52:00.002+03:00

Bir önceki makalemizde Erkeklere Hediye; Önerisi ; Kol Düğmeleri demiştik. Galiba bu makaleler bir seriye dönüşecek gibi görünüyor.

İş yerinden Buket hanım, Öğretmen olan sevgilisine bir hediye almak istediğini ama bir türlü nasıl bir hediye alacağına karar veremediğini söyleyerek benden yardım istedi.

İlk zamanlar kendisine biraz kan kustursamda sonraları ciddi anlamda yardımcı olmaya çalıştım. Ofisteki diğer erkeklere sorduğumuzda bir hayli ilginç cevaplar elde ettik. Futbol topu diyenler, kupa bardak diyenler, çerçeve diyenler, dolma kalem diyenler, ayakkabı, çorap, takım elbise, kaban, kravat diyenler hepsini birlikte not ettik ve içlerinden eleme yaptıktan sonra elimizde kalan hediye seçenekleri Kravat İğnesi, kravat ve dolma kalem oldu.

Karar vermeden önce internetten de biraz araştırma yapmak istedik. Buket hanıma sen arama başla ben kahve alıp geleyim dedim. Demez olaydım. Kahveleri alıp geldiğim de Arama motoruna öğretmen sevgilime hediyeler yazıyordu. :)

Neyse işin uzmanı olarak Google'a açıp Öğretmenlere Hediyeler, Erkeklere Hediyeler başlıkları ile aramalar yaptım. Bu aramalar sonucunda en güzel ve en anlamlı hediyenin bir kravat iğnesi olacağına karar verdik. Önce Buket hanım mırın kırın etse de '' düşünsene senin hediyeni her zaman yanında taşıyacak'' dememle onaylaması bir oldu.

Sonraki meselemiz kravat iğnesinin nasıl bir model de olacağı ve nereden alınacağıydı. Ona kalsa mağaza mağaza dolaşıp kravat iğnesi arayacaktık. Önümüzdeki internetin nimetlerinden faydalanmak gibi bir huy tüm insanlarımız da gelişecektir.

Kravat İğnesi modellerini inceleyip sonunda bir modele karar verdik. Hediyeyi öğretmen sevgilisinin doğum günü nedeniyle alıyordu ve doğum gününe 10 gün olması işimizi kolaylaştırıyordu. İnternetten bir model beğenip sipariş ettik. Dün kravat iğnesi geldi. Ofiste güzel bir hediye paketi yaptık. Şimdi buket Hanım'ın çekmecesinde sahibini bekliyor.

Erkeklere Hediye konusunda kravat iğnesi de değerlendirilebilir bir seçenektir. Tavsiye ederim.

Bir sonraki doğum günümde arkadaşlarıma buradan duyurulur. İnternette çok güzel kravat iğnesi modelleri bulunmaktadır.

Befeka Blog Profesörü

Profesyonel Blogger Nasıl Olmalı?

2015-10-14T20:45:00.001+03:00

Denk geldiğim bir blogtan, özgün içerik nasıl olurdan, blogger olmanın yanı sıra profesyonel blogger nasıl olurdan bahsetmek istiyorum bu yazımda sizlere aklımın yetip elimin yazabildiği kadar.

Gün içerisinde onlarca kez kullandığımız programlar var gerek akıllı telefonlarımızda gerekse kişisel bilgisayarlarımızda. Peki size şöyle bir soru yöneltsem kendinize ne cevap verirsiniz: kullandığınız programların ikonlarının anlamlarını, renklerinin neyi ifade ettiğini biliyor musunuz? Evet, bende daha önce hiç böyle bir meraka kapılmadım itiraf etmeliyim.

Bugün internette gezinirken bir soruyla karşılaştım. Evernote programının maskotu neden bir fil? İlk başta gereksiz gibi görünse de merakıma yenik düşüp tıkladım. Makalenin düzgün bir Türkçe ile akıcı ve açıklayıcı yazılmış olması beni cezbetti açıkçası. İçinizden 'Eee neden filmiş?' merakına kapılanlarınız varsa eğer buradan bahsettiğim makaleye ve direk cevaba ulaşabilirler.

Daha önce çeşitli sözlüklerde binlerce tespit yapılmasına rağmen böylesi hayatımıza işlemiş bir şeyin tespitinin olmaması şaşırttı biraz da beni. Haliyle sitede biraz daha gezinmeye başladım ilgimi çekebilecek konular vardır diyerek. Saatlerdir aynı blogta vakit geçirdiğimi farkettim ve sizinle de paylaşmak istedim okumaktan zevk alacağınızı düşündüğüm için.

Eğer göz attıysanız ya da incelemek için benim yazımı okumayı bitirmemi istiyorsanız birazcık düşünelim.

PROFESYONEL BLOGGERDAN BEKLENTİLERİMİZ NELER?

Aktif internet kullanıcısı iseniz gün içerisinde onlarca belki yüzlerce site gezersiniz. Kimi zaman aradığınız bir şeyi bulmak için kimi zaman boş vaktinizi bir şeyler öğrenerek geçirmek için. Fakat internet ortamı öyle bir hal aldı ki artık her sitede neredeyse aynı haberler, aynı yazılar, aynı espriler, aynı muhabbetler..

Günlük hayatta bir iş yapacaksanız eğer sizi rakiplerinizin önüne geçirecek bir nokta yakalamaya çalışırsınız. İnternet ortamı da bundan farksız değil. Profesyonel blogger olmak istiyorsanız eğer konularınız, anlatımlarınız rakiplerinizden farklı olmalı.

Adının hakkını veren profesyonelblogger.blogspot.com.tr'un ele aldığı konular, konuları açıklayış tarzı ve anlatımı hiç alakasız bir kişide bile bazı bilgiler oluşturabiliyor. Blogu inceledikten sonra ne demek istediğimi anlayacaksınız.

Özgün Makaleler

Bir blogtan en büyük beklentimiz tabi ki daha önce hiçbir yerde okumadığımız makaleleri okumak. Belki hiç duymadığımız belki kulak aşinalığımız olan fakat bilgi sahibi olmadığımız konuları öğrenmek. İçerik özgünse -tabiri caizse bulunmaz hint kumaşıysa- daha ne isteriz ki? Devam edelim daha ne istediğimize.

Düzen

Bir blogtan ikinci olarak en büyük beklentimiz tabi ki düzen. Bir kere okuduğumuz yazıyı bir daha okumak istediğimizde ne kadar çabuk bulabiliyoruz? Bir profesyonel bloggerın en çok dikkat etmesi gereken husus bence budur. (Dağınıklığı severim, ama sadece kendi yaşam alanımda.)

Göze Hitap Etmesi

En az düzeni kadar göze hitap etmesi de beklentilerimiz arasında tabi ki blogun. Gözümüzü yoran bir sitede gezmek istemeyiz sonuçta. Bu noktada da tam puanı hakediyor profesyonel blogger.

Lafı daha fazla uzatmadan, profesyonel bloggerın bu işi layıkıyla yaptığını, sık kullanılanlar sekmenizde yer alması gereken bloglar arasında olmasını gönül rahatlığıyla söyleyebilirim.