Ben Hastayım

Devlet Memuru Gibi Bilgisayarlar

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Sun, 28 Feb 2021 12:58:00 +0000

Matematik bölümünü kazanıp üniversiteye başladığımda fakültedeki tüm öğrencilerin kullanımına açık yalnızca 15 adet bilgisayar vardı. Bilgisayarların başında görevli biri vardı ve bu bilgisayarları ondan randevu alarak en fazla 1 saat süreyle kullanabiliyorduk.

Bilgisayarlarımız devlet memuru gibiydi. Donanımı zayıf, hızı yavaş ve kapasitesi sınırlıydı. Bir yandan sayfaların açılmasını bekliyor diğer yandan da bizden sonraya randevu alan kişinin gecikmesi ya da gelmemesi için Allah'ın sevgili kullarını da anarak dua ediyorduk.

Bu durumu sürekli şikayet edip sayının artırılması için diplomatik tüm yolları deniyorken, sesimi duyan bir arkadaşımdan mühendislik fakültesinde içerisinde 50-60 tane bilgisayar bulunan sınıfların olduğunu öğrendim. Üstelik bu sınıflar ders haricinde de açık oluyormuş ve bilgisayarlar süre sınırlaması olmadan kullanılabiliyormuş.

İstihbaratı aldıktan sonra atalarımızın Viyana kapılarına dayandığı gibi ben de mühendislik fakültesinin kapısına dayandım. Bilgisayar sınıfından içeri girdiğimde, tır çarptıktan sonra yıllarca komada kalıp gözlerini açarken doktorlara "Nerdeyim ben?" diye soran bir hasta gibiydim. Neredeydim ben? Yanyana, arka arkaya dizilmiş, çağrı merkezi çalışanları gibi onlarca bilgisayar vardı. Bilgisayarlar geniş ekranlı ve yüksek donanımlıydı. Ayrıca hızlı internet de vardı.

Bilgisayarlardan birini kullanmak için hemen arka sıralara doğru ilerledim. O sırada görevli kişi de arkamdan gelip hangi bölümden olduğumu sordu ve kimliğimi göstermemi istedi. Suratımdaki şaşkınlıktan ve kimliğimden mühendislik fakültesinden olmadığımı anlayınca da beni salondan çıkardı. Tam da yıllardır aradığım mutluluğu buldum derken, şeytanın kolunu bacağını kırıp dişlerini eline verdim derken, yetersiz bakiyeye sahip bir akbil kullanıcısı gibi otobüsten inmek durumunda kaldım. Artık bilgisayar sınıfının camından içeri doğru bakıp, her mouse hareketinde kendi elimi hareket ettirecek, her monitörün yansımasında beni bekleyen karanlık geleceğimin kısa filmini seyredecektim.

Kapıdan çıkar çıkmaz birşeyler yapmam gerektiğinin bilincindeydim. Tabi matematik okuyoruz. Haliyle bir "sorunun" çözümünü bir kaç yoldan yapabilecek akla sahibiz, akıl zenginiyiz. Ertesi gün mühendis arkadaşın kitaplarından birini alıp yeniden sınıfa gittim. Görevli kişiye bilgisayar mühendisi olduğumu ve kimliğimi evde unuttuğumu söyledim. Bana bir yer gösterdi ve orada çalışmaya başladım.

İşte o gün öğrenme yolculuğum başladı. Her gün farklı birşey söyleyerek içeri giriyordum ve kapanana kadar çalışıyordum. Ben içerdeyken bilgisayar dersleri oluyor, hocalar gelip ders anlatıyor ve gidiyordu. İlk zamanlar "Seni daha önceki derslerimde görmedim, sen bizim bölümden misin?" diye soran hocalara, yatay geçiş yaptığımı söylemiştim. Kısa süre sonra kim olduğumu da sormamaya başladılar.

O dönemde hep bir web sayfamın olmasını istiyordum. Günlerimin çoğunu oradaki bilgisayarlarda çalışarak geçirdim. Nasıl yapıldığını öğrendim ve sonunda mesleğim de bu oldu.

Şimdi iyi bir işim, iyi bir bilgisayarım ve hala o günlerdeki kadar çok öğrenme isteğim var.

Tembel İşsizler

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Thu, 31 May 2018 21:45:00 +0000

Tembel İşsizler
Konuşmak zorunda olduğumuz insanlarla sohbete başlarken mutlaka kullandığımız “hava ve yol durumu” muhabbetlerinin bir benzeri de işsizler için var. “İş bulamıyorum”

Bilinen bir gerçek var ki iş arayanların büyük bir çoğunluğu firmaya, pozisyona ve aranan niteliklere bakmadan iş başvurusunda bulunuyor. Yazımızın devamında bu kişilerden kısaca “ahmaklar” olarak bahsedeceğiz.

Bu “ahmaklar” sayfa sayfa uzayan CVlerini gözleri açık ama zihinleri kapalı bir şekilde her gördükleri açık pozisyon için gönderirler. İş başvurusunu değerlendirip görüşmeye çağırısınız. Kişiyi ararsınız ve yüzyüze görüşme için randevu verirsiniz. Görünürde iş arayan ama içten içe tembelliği bir iş olarak sindiren bu ahmaklar gelen bu görüşme talebi üzerine “nereye başvuru yaptıklarını” incelemeye başlarlar.

Mardin’de oturan bir ahmak İstanbul’daki bir firmaya başvuru yapıp görüşme için çağrıldığında size “ben İstanbul’da olduğunuzu yeni farkettim” diyecek kadar beyinsiz olduğunu da açıkça ifade eder. Bu ahmakların bir başka versiyonu da, beyinsiz olduklarını saklamak için randevu gününün sabahında görüşmeye gideceği iş yerine e-posta veya SMS atıp “o kadar hastayım ki, inanın mısınız şuan son nefesimi vermek üzereyim ve o kadar sorumluluk sahibiyim ki size bunu bildireyim ben görüşmeye gelemiyorum” der.

Hasta olmasının tek bir sebebi var, o da nereye başvuru yaptığının farkına randevu gününün sabahında bakmış olması. Bazı ahmaklar bu durumu açıkça ifade ettiği gibi bazıları da “ya orası çok uzakmış, ben hiç gelmeyeyim kusura bakmayın” der.

Böyle aptalca iş arayanların doğru düzgün bir iş bulması çok zor. Bu ahmakların aklı başına gelmediği sürece “Türkiye’nin işsizlik istatistiklerini düşürmesi” imkansız.

Sizi Sevdiğini Söyleyen Kişinin Amaçları

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Tue, 31 Oct 2017 20:29:00 +0000

Sizi Sevdiğini Söyleyen Kişiye Yapmanız Gerekenler
Biri size sevdiğini söylüyorsa o kişinin amacı şu iki şeyden biridir.

1. Sizi gerçekten seviyordur. Sizden duygusal anlamda veya fiziksel anlamda hoşlanıyordur. Sizinle birlikte olmak hoşuna gidiyordur. Sesinizden, duruşunuzdan, tepkilerinizden, hareketlerinizden veya yaptıklarınızdan etkilenmiştir. Bunların hepsi aynı anda da olabilir. İçlerinden sadece birisi de olabilir. Sadece birisi yeterli olması durumunda sizi sevebilir.

2. amaç ise size sahip olmak istiyordur. Bu sahiplik ömür boyu bir birliktelik için değil kısa süreli birliktelikler için düşünülmektedir.

ÖTV Ne Zaman Bitecek?

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Sun, 23 Jul 2017 10:47:00 +0000

ÖTV Ne Zaman Bitecek?

Etrafımızda İsmail YK’nın şarkı sözleri gibi absürt olaylar dönse bile tepki kasımızı göstereceğimiz önceliklerimiz değiştiği için bazı olaylara karşı kendimizi sessize alıyor ya da tamamen kapatıyoruz. Uzun yıllar İsviçreli bilim adamları arkadaşlarımla ÖTV konusunda araştırmalar yaptık ve 10 arkadaşımdan 9’u ile ortak bir karara vardık. “ÖTV çok saçma”

ÖTV yani Özel Tüketim Vergisi
Bu vergiyi bize bulaştıran pislik kaynağı yer ise Avrupa Birliğidir. Lüks tüketimi azaltmak ve kontrol altında tutmak amacıyla devlet tarafından bazı ürünlerde alınmaya başlayan ÖTV’nin son geldiği nokta ise kanalizasyonun akıtıldığı dereler gibi insan ve hayvan sağlığına zarar verir boyutta.

Mesela Ütü Masası
Bir ütü masası alırken ÖTV (Özel Tüketim Vergisi) ödediğinizi biliyor muydunuz? Bir satıcı kendi karını ekleyerek 10 liraya satmak istediği bir ütü masası için 2,5 lira ÖTV alınır. 12,5 liraya çıkan üründen %18’de KDV alınır. Böylece ürün 14,75 liraya satılır. Yani ürünün satış fiyatının neredeyse yarısı kadarı vergi olur. Peki devlet bizden ne istiyor? Ütü masası lüks mü? Almayalım mı? Pantolonlarımızı seccademizi ters çevirip yere sererek mi ütüleyelim?

Mesela beyaz eşya

ÖTV’nin amacı lüks tüketimi engellemek ise ve beyaz eşyadan ÖTV alınıyorsa o halde devlet bizden çamaşırlarımızı dere kenarında yıkamamızı mı istiyor? Bulaşıkları yıkamak için çeşme başına giden ve orada gördüğü kızdan etkilenip Ferdi Tayfur’un “Susadım Çeşmeye” şarkısını arka fon edinerek aşk defterine yazacak bir hikaye bulan biri mi Bulaşık Makinesine ÖTV konulmasını istedi?

ÖTV ödediğimiz ürünlerin içerisinde Fırın, Saç kurutma makinesi, Ütü gibi “lüks” sayılamayacak bir çok ürün varken elmas, pırlanta, yat ve tekne satışlarında ÖTV’nin sıfır olması da en az bir İsmail YK şarkısı sözleri kadar saçma.

Dünya Senin için Yaratılmadı

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Fri, 02 Dec 2016 22:47:00 +0000

Dünya Senin için Yaratılmadı
Contası bozuk musluk gibi gece gündüz su damlatıp hem barajların doluluk oranını düşüren hem de çıkardığı sesle sivrisinek kovucu uygulamaları en çok indirilen uygulamalar listesinde geriden bırakan insanlar var etrafımızda. Hiç beklenmedik bir anda karşınıza çıkıp, ishal olmuş bir kuşun kafanıza pislemesi sonrasında olduğu gibi ıslak mendil arattıran bir telaş uyandırıyorlar.

Mesela dudak payı sıfır olan ağzına kadar dolu bir otobüste, hamile kalmış yaşlı bir gazi görse bile yer verme nezaketi göstermeyecek kadar koltuğa karşı kara sevdaya tutulmuş biçimde otobüs camının köşesinde yazan fabrika bilgilerini defalarca okuyan ve her 10 İsviçreli bilim adamından 9'unun insan olduğunu onaylamadığı bir canlı düşünün. Canlı diyorum çünkü insan mı, hayvan mı yoksa bitki mi olduğunu anlamak için Adli Tıp Kurumundan onaylı belge almak gerekiyor.

Ağzını geviş getiren bir ineğin kuyruğu gibi sağa sola sallayarak sakız çiğneyen kadına 3 joker hakkı vermeme rağmen, bu hareketini sanki arkasından gelen bir trafik polisi ona "ticari bekleme yapma devam et" diyormuş gibi devam ettirdi. Bu ihtimal dahilindeydi çünkü kendisi bir "ticari" gibi davranıyordu. Bir yandan sakız çiğneyip diğer yandan da yanında oturan kızı ile tıkanan bok çukurlarını açmaya çalışan su motorları gibi konuşuyordu.

Aynaya baktığımda kendimden bile korktuğum sert bakışlarımla kadını uyarmama rağmen sakız çiğnemeye devam ediyordu. Kızı bir ara ültimatom verip elini kadının ağzına sokarak sakızı almaya çalıştı. Ama başına taktığı örtüyü "namus" olarak görüp, saatlerdir yaptığı dedikoduyu ve ahlaksızca sakız çiğnemesini bir özgürlük olarak gören kadın sakızı asla vermeyeceğini söyledi.

Eğer dağın başında yalnız yaşıyor olsaydınız otobüste yolculuk yaparken isterseniz sakızı başka bir yerinizle çiğneyip patlatabilirsiniz. Size karışan ve sizden rahatsız olan olmaz. Ama insanlardan oluşan bir toplum içerisinde yaşıyorsanız, ahlakınızı ve davranışlarınızı hayvanat bahçesinde yem verdiğiniz domuzlardan almanız yanlış olur. Ki zaten domuzlar toplum içinde sakız çiğneyip patlatmıyor.

Benim Her şeyim Olan Küçük Şeyler Vardır

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Fri, 02 Dec 2016 22:04:00 +0000

Benim Her şeyim Olan Küçük Şeyler Vardır

Hayat çoğu zaman sadece çevremde devam ediyor. Benimle bilgisayarımın ekranı arasında. Benimle telefonum arasında. Evimin tek odasında, karanlıkta uzanıp müzik dinlerken... Perdeyi aralayıp dışarıya bakmazsam, içinde bulunduğum cehennemin farkında olmuyorum.

Aynanın karşısında çok defa gözlerimin içine bakmışımdır. Yabancı geliyorum kendime. Eğer aynanın karşısına geçip bakmazsam kim olduğumun farkında olmuyorum.

Seslerden hep rahatsız oldum. Ben sadece duymak istediğim sesleri duymak istiyorum. Hangi şarkı gözlerimi yaşartmayı başarırsa ben o zaman rahatlıyorum. Kulağımda istediğim sesler olmazsa ben duyduklarımın farkında olmuyorum.

İnsanlara ve olaylara sadece gözlerimin gördüğü şekilde bakmadım. Onları anlamaya çalıştım, seslerini dinledim. Duygularını hissetmek istedim. Beni çok kızdıranlar da oldu, çok güldürenlerde. Fakat insanları anlayamıyorum. Çünkü içinde menfaat, para ve dedikodu olmayan ilişkilerde kimin arkadaş, kimin dost, kimin kardeş olduğunun farkında olamıyorum.

Çoğu şeyin az olmasını istedim. Mesela paramın, çevremdeki insanların, eşyalarımın. Sadece bir şeyin çok olmasını istedim: Sevgimin. Eğer birini seveceksem bu sevginin herşeyden ve hepsinden daha çok olmasını istedim. Çok sevmediğimde, ne kadar güçlü olduğumun farkında olamıyorum.

Magnum Şiiri

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Sat, 13 Feb 2016 08:45:00 +0000

MAGNUM ŞİİRİ
Getir şef onları da getir,
Donat masayı baştan başa,
Koy kremasını bolca koy,
Çikolatayı, sosu, yığ anasını satayım...

Dur,
Çubuğu ver önce.
Çikolata ver, badem ver, oh ne güzel getir.
Aynısından bir tane daha getir bol kremalı,
Valla fıstıklısı da olur,
Bolca fıstık, kaymakta sık...

Peçete getir, ıslak mendille,
Sade çikolatalı bile gider bu mevsimde,
Bir kat daha karamel at etrafına,
Süsle az daha gözümüz doysun,
Gönlümüz bir güzel dondurma görsün...

Canım hep Magnum yemek istiyor şef,
Bir çubuk daha atsan,
Çilek, Badem, Fıstık, yanında kola soğuk olsun,
Buz gibi suyu eksik etme masadan,
Fındık ezmesi,
Çikolata sosu,
Kivi, Portakal, Mandalina,
Ne varsa getir,

Getir 8-10 tane ondan da getir,
Boşalanları götür şef, boşalanları götür...

Bir tane daha verirsen hayır demem ustam,
Maraş usulü sade beyaz olsun,
Beyaz deyince muz olmadan olur mu?
Getir masaya boydan boya kondur,
Şefim şimdilik senden istediğim budur...

CELLMANN | Ben Hastayım

ikaRUS

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Sun, 17 Jan 2016 23:11:00 +0000

ikaRUS
Her defasında şoföre "Bağlarbaşından mı gidiyor?" diye sorup "Hayır" cevabını aldıktan sonra "Tamam o zaman buna bineceğim." diyerek bindiğim, 12 numaralı otobüse binmek için durağa doğru sol şeritten hızlıca yol alıyordum.

Durakta kapısı açık bir şekilde bekleyen fakat içinde şoförü olmayan bir otobüs, otobüsün kapısının önünde sıraya geçmiş 20'den fazla insan ve bu insanların en başında bekleyen iki delikanlı amca vardı. Otobüsün kapısına geldiğimde bu iki amcanın şöyle konuştuklarını işittim:

-Belki bu değildir bekleyelim. Belki başka otobüs gelecektir.

İşte bu iki amcanın, bugüne kadar hiç kız arkadaşı olmayan ama alışveriş merkezinin önünde bekleyip yoldan geçen kızların kendi aralarındaki konuşmalarına yüksek sesle cevap verirken "sempatik" olduğunu düşünerek bir kız arkadaşının olacağını sanan, kız arkadaşı olduğunda da ona karşı koruyucu ve kollayıcı bir hap gibi davranıp, normalde kendisi gece 2-3'te eve gelirken kız arkadaşının akşam ezanından sonra dışarıda olmasına, instagram'dan güzel kızların resimlerini beğenerek tepki veren iki ergen liseli gibi olduklarını gördüm.

Kendi aralarındaki bu konuşma durakta bekleyen herkesin "otobüse binme cesaretini" kırmış ve öğrenilmiş çaresizliğin pençesi grubuna madde bağımlısı onlarca genç kazandırmıştır.

Ben ne o iki amcanın konuşmasına ne de arkaya doğru uzayıp giden kuyruğa aldırış etmeden otobüse bindim ve en arkaya geçip oturdum. Beni gören bu yaşlı iki amca da, sanki arkalarından köpek kovalıyormuş gibi otobüsün içine atlayıp kendilerine "Bu gençlerde hiç saygı kalmadı ya, önceden böyle miydi?" diyecekleri bir yer buldular. Arkalarından da diğer insanlar geldi.

Otobüse binen her bir kişi önce akbilini basıyor, ardından benimle gözgöze geliyor ve yerine oturuyordu. Sanki akbil basmak yeterli değildi ve gözleriyle de "abi binebilir miyim?" diyerek benim onayımı alıyorlardı.

Cesareti, bir kaseye konulan çorbayı kaşık kaşık içtikten sonra dibinde kalanı bir parça ekmekle sıyırıp sünnetleme isteğini içimizde oluşturan o çorba artığı kadar olan ve bir kaç kişinin "kesin bilgi paylaşalım" bile diyemediği söylentisi yüzünden otobüse binemeyen insanlar var aramızda. Otobüs yanlış olsa ne olur! Başka otobüs gidecekse inersin ve diğer otobüse geçersin.

Bu olay kimliği belirlenemeyen Rus uçağının düşürüldüğü günün bir sonraki günü olmuştu. "Ruslar gazımızı keser mi?" endişesi içimde devam ederken bir tarafta uçak düşürüp dünyayı ayağa kaldıran bir iradenin cesareti ile diğer tarafta kapısı açık olan otobüse dahi binmekten çekinen insanların cesaretini karşılaştırmak durumunda kaldım. Umarım bu genç arkadaşlar ilerleyen zamanda fabrika ayarlarına geri dönerler ve klavye delikanlılığı yapmadan, atalarının savaş meydanlarında gösterdikleri kahramanlık hikayelerinin altına "Yeni bir örnek yazalım arkadaşlar" dediğimiz örneklerden olurlar.

Not: Bu ikarus otobüsleri de çok özledim. Bi tane bulsam sırf nostalji olsun diye bineceğim.

Sen de çay mı içiyorsun?

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Tue, 10 Nov 2015 20:50:00 +0000

Sen de çay mı içiyorsun?

Elazığ'da bir caminin merdivenlerinde oturmuş etrafı seyrederken yanıma gelip cebindeki paraları çıkardı ve saymamı istedi. 35 lirası vardı. Defalarca saydırdı parasını. İki beşliği bana uzattı ve elindeki tek 10 lirayı göstererek ben de 10 lira olup olmadığını sordu. Neyse ki bi onluk vardı ve parasını tümledim.

Pil, tespih, tırnak makası, yüzük ve koku satıyordu. Henüz Türkçe'yi tam olarak sökebilmiş değil. Mesela üzerindeki o güzel montun renginin gri olduğunu söylüyor :) Elindeki paraları ve sattığı malzemelerin olduğu beyaz poşeti bana verip telefonumu aldı. Tuş kilidi şeklini bulmaya çalışırken onu bir oyun gibi eğlenerek tekrar tekrar denedi. Fotoğraf çekildik. Biraz şimardı :)

Döneri sevdiğini söyleyince hemen karşımızdaki büfeye gittik. Döner ustası kalan son döneri bi öğrenci arkadaşa vermişti. Sıra bize gelince ne yazık ki döner kalmadığını söyledi. Son döneri alan öğrenci arkadaş daha paketi açmadan hemen bana uzattı ve geri verdi. Teşekkür ettik ve başka bir yerde çay içmek için büfeden ayrıldık.

"Sen de çay mı içiyorsun?" diye bi şaşırdı Suriyeli Sıddık :) Çayı çok seviyor ve höpürdeterek içiyor. Sonra biraz dolaşalım diyerek yürümeye başladık. Elimden tutuyor, koluma sarılıyor, öpüyor, kokluyordu... Bana nerede kaldığımı sordu. Israrla beş kardeşinin, annesinin ve babasının yaşadığı evlerinde kalmam için beni davet etti.

Kırtasiyeye girdik ve bir boyama kitabı seçmesini istedim. Beğendiği kitabın bir sayfasında bi kız gördü ve "Bu kızlar için galiba" diyerek başka bir kitap aldı :) Vedalaşırken ertesi gün yine buralarda olacağını ve gelirsem yine görüşmek istediğini söyledi. Boynuma sımsıkı sarıldı, yanaklarımdan defalarca öptü, beyaz poşetinden bir şey seçmemi istedi hediye olarak. Sonra her bir malzemeden bir tane çıkardı ve kalabalığın arasına karışarak satmaya devam etti.

İnsan İlişkilerinde İyi Niyet

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Sat, 31 Oct 2015 12:47:00 +0000

İnsan İlişkilerinde İyi Niyet
"İyi niyet" olduktan sonra iki insan bütün sorunların üstesinden gelebilir. Ama bir insanda art niyet varsa, en ufak bir sorun bile sanki dünyanın en büyük sorunuymuş gibi büyütülür ve kavga değil savaş çıkartılır.

İnsan "hata" yapan bir varlıktır
İyi niyetimizi korumak adına "İnsan" dediğimiz varlığın "hata" yapan bir yapısı olduğunu aklımızdan çıkarmamalıyız. Burada bahsettiğimiz konu, sizi dolandıran, ihanet eden, açıkça ve isteyerek yalan söyleyen birine karşı takınacağımız tavır değil, farkında olmadan, doğası gereği hataya düşmüş bir insana olan yaklaşımızdır.

Çevrenizdeki insanların tavrı
Bir hata yaptığınızda arkadaşınız, aileniz, sevgiliniz, eşiniz, öğretmeniniz ve patronunuz buna nasıl yaklaşıyor bir dikkat edin. Sizi yargılayıp, hakaret edip, aşağılayıp, dışlıyorlar mı? Yoksa size doğru olanı söyleyip, sizi doğru olana mı yönlendiriyorlar? Yaptığınız hatayı sanki "hep yapıyormuş ve bundan sonra da hep yapacakmışsınız" gibi mi davranıyorlar, yoksa doğru olanı gösterdiklerinde bir daha aynı hataya düşmeyeceğinizi umut ederek mi?

En ufak bir şey bile
Çevremizde öyle insanlar var ki, hata yapan insanlara karşı kendileri hiç hata yapmıyormuş gibi davranıyorlar, merhamet duygusundan, saygıdan ve sevgiden uzak bir şekilde karşısındaki insanı aşağılıyor, "büyüklük" "dostluk" "hocalık" vb. gibi yol gösterici kavramlarını bir kenara atıp düşmanca bir tavır içine giriyorlar. Bu davranışlarını da yaptığınız her hata için tekrarlıyorlar. Böylece en ufak bir şeyden dolayı bile ağır bir şekilde hakarete uğruyorsunuz ve dünyanız bir anda başınıza yıkılıyor.

Özgüven kaybına sebep oluyor
İnsanlara iyi niyetle yaklaşıyorum. Yaptıkları hataları anlamaya çalışıyorum. Kimse isteyerek hata yapmaz zaten. Bir insanin en önce bunu bilmesi gerekir. Hata yapan kişiye de bir arkadaş olarak, bir anne-baba olarak, bir eş olarak o hatayı söylemek ve doğrusunu anlatmak zaten bizim görevimiz olmalıdır. Ama biz hep yargılayan, aşağılayan bir şekilde yaklaşıyoruz olaylara. Bu da hata yapan insanın özgüvenini kaybetmesine ve kendisini değersiz hissetmesine neden oluyor.

İkili ilişkilerde "iyi niyet" kavramına sahip miyiz bunu gözlemleyelim.

Güncelleme: İyi niyet testi için bir öneri daha. Bir kaç gün mesaj atmadığınız biri size geri dönüşü nasıl oluyor gözlemleyin. Bana şöyle oldu: "Demek bundan sonra konuşmayacağız, peki o zaman." Bu mesaj bir art niyetin açıkça göstergesidir. 1-2 gündür mesaj atmadığınızda size "Nasılsın, ne oldu, bir sorun mu var?" şeklinde yaklaşması gerekirken hemen kestirip atıyor. Yapıcı değil yıkıcı.

Nihat Hatipoğlu'na Soru Sorma Tekniği

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Tue, 07 Jul 2015 21:35:00 +0000

Nihat Hatipoğlu'na Soru Sorma Tekniği
Baba, Oğul ve Kutsal Para üçlüsünün yeni temsilcilerinden olan, 2005 yılından bu yana çeşitli kanallarda "Dr. Ferudun Kunakla Sağlıksız Yaşam" "Mahmut Tuncer ile Delirmeceler" "Ne Yapayım Su İçsem Yakışıyor" gibi programlara alternatif oluşturmayı amaçlayan, ara sıra rahatsızlandığında yada ekstralar olduğunda yerine yedek batarya olarak oğlunu yayına alan Hatipoğlu, özellikle dini duyguların zirve noktalara ulaştığı dönemlerde tezgahının önündeki kalabalığı artırıp satışları 3'e 4'e katlamaktadır.

Arka planda sürekli olarak, "Toplumda Yok Olma Noktasına Gelmiş Komşuluk İlişkilerinde Apartman Yöneticilerinin Rolü" sempozyumunda bile çalsanız dinleyenlerin "Bu kesin dini bir programdır" diyeceği bir müzik çalıyor. Bu müzik arka planda çalarken siz bir bilgisayar oyunundan bile bahsetseniz yine aynı sayıda bir dinleyici kitlesine ulaşırsınız. "Abi şurda hep yanıyorum, Allah aşkına geç şu bölümü ya. Tamam mübarek kardeşim, sinirlenme"

Program Bittikten Sonra
Çocukluğumdan beri tavsiyelerini bir an olsun bile eksik etmeyen, kullandığım tuvalet kağıdından, diş macununa kadar her şeyime kadar karışan ama henüz yüz yüze tanışmanın kısmet olmadığı her 10 İsviçreli bilim adamının o 9 seçkin kişisi bu konuda da bir araştırma yapmış. Programı gözü ve kulağının yanısıra el ve ayak parmaklarını bile kırpmadan izleyen seyircilerin %82'sinin program bittikten 20 saniye sonra içerikle alakalı hiç bir şey hatırlayamadığını tespit etmişler.

Herkes Hatipoğlu'na soru soramaz
Hatipoğlu'na sorulan sorular oradaki insanların yaşadığı dünyayı bize açıkça göstermekte. Herkes Hatipoğlu'na soru soramaz elbet. Bunun bir adabı var. Soru sorabilmek için ya doğuştan yetenekli olmanız gerekiyor yada "Çok Yeteneksizsiniz Lan!" yarışmasında 3 Evet ile bir sonraki tura katılma hakkı kazanmış olmanız gerekiyor.

Fakat siz de böyle bir yetenek yoksa üzülmeyin. Ben size soru sorma formülünü yazacağım.

Soru Sorma Tekniği
Hangi konuda olursa olsun aklınıza gelen en aptalca şeyin sonuna "günah mı hocam?" ekini ekleyerek sorularınızı Hatipoğlu'na yöneltebilirsiniz. İşte bu kadar kolay.

Örnek Sorular:
Oyunda zombi öldürmek günah mı hocam?
Oyunda domuz eti yiyorum günah mı hocam?
Dudaklarıma ruj sürsem orucum bozulur mu? Orucum bozulursa günah mı hocam?
Annem bana zorla yemek yediriyor günah mı hocam?
İnternette kötü hesapları hekliyorum günah mı hocam?
Annemin karnındayken kardeşimi öldürmüşüm günah mı hocam?

Bir arkadaş için yazdığım İş ilanı

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Thu, 08 Jan 2015 11:42:00 +0000

Bir arkadaş için yazdığım İş ilanı
Başak'a görsel açıdan yardımcı olacak eli mause tutan, ilkokul karnesinde resim dersi beş pekiyi gelen, fakat matematiği zayıf olduğu için annesine ve babasına bir türlü yaranamayan, küçük ve çok etkili iş arkadaşları aranmaktadır. Tercihen ehliyeti olmadan araba yarışı oyunlarında birinci olanlar alınacaktır. İlgilenenlerin ilkokul karnesinin fotokopisi, vergi levhası ve bilgisayarıyla birlikte çekilmiş 7 tane fotoğrafını youtube'a eklemesi gereklidir. (Kimse ulaşamasın diye)

Batının kör gözlerle izlediği Boğa Güreşleri

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Wed, 31 Dec 2014 09:57:00 +0000

Batının kör gözlerle izlediği Boğa Güreşleri
İspanya'da boğa güreşi, matador adı verilen kişinin boğanın boynuna ok saplayarak onu kızdırması, kan kaybından dolayı yavaş yavaş acı çekerek ölmesini amaçlayan bir eğlence ve yarışma biçimidir. Tabi buradaki eğlence, kendisini belli bir medeniyet seviyesinde gören, hayvanlara en az insan kadar değer veren bir topluluğun geleneksel bir eğlencesidir.

Katliam için alkış tutmak
Her kurban bayramında "katliam" konulu özel açıklamalar yapan bu topluluk, her hafta arenalarda onlarca boğanın acımasızca öldürülmesine alkış tutmaktadır.

Kurban bayramı katliam değildir
Kurban bayramı onlara göre bir katliam bile olsa, batının akıl almaz bu adetleri ile karşılaştırıldığında aslında ne denli gerekli bir şey olduğu farkedilecektir.

Kurban bayramında hayvanlar belirli bir kurala göre kesilir ve hayvana eziyet edilmemesi, hayvanın acı çekmemesi sağlanır. İspanya'da ise hayvanı acı çektirerek, kızdırarak öldürmek gereklidir. Aksi halde sizi alkışlayacak birini bulamazsınız.
Kurban bayramında kesilen hayvanın tüm etini sahibi yiyemez. İslam inancına göre mutlaka etin 3'te 1 ini ihtiyaç sahiplerine vermek zorundadır. Geriye kalan kısmın da yarısını misafirlerine ikram eder. Oysaki İspanyada katledilen boğalar çöpe atılmaktadır.
Kurban bayramında hayvanın kesileceğini anlamaması için (sırada bekleyen hayvanlar da dahil) gözleri bağlanır. İspanya'da ise hayvan arenaya çıkmadan önce çeşitli yerlerinden bıçaklanır ve sinirlenmesi sağlanır.

Kurban'da hayvana acı çektirmemek esastır
Şimdi bu karşılaştırma sonrasında sakın kalkıp da "işte bizim orada kurbanı şöyle kestiler efendim vb." gibi yorumlara girmesin. Çünkü İslam'a göre kurbanın nasıl kesileceği anlatılmıştır. Kişiler bu kurala kendi bilgisi ve imkanları dahilinde uymaya çalışır. Oysaki Avrupa'nın göbeğinde yapılan bu güreşler herkesin gözü önünde milyonlarca kişinin izleyeceği şekilde yapılmaktadır. Kuralları zaten hayvana acı çektirmek ve eziyet etmektir.

Batı İslam'a karşı hiçbir zaman samimi olmadı. Kendi yaptıkları her zaman doğruymuş gibi bize akıl vermeye devam etmekte.

Mintax klasik krem deterjan

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Mon, 29 Dec 2014 21:18:00 +0000

Çocukluğumuzun aklımızdan silinmeyen ürünlerinden birisi Mintax. Reklamlardaki "Mintaxla canım mintaxla" sloganı bir çok ortamda karşılaştığımız başarısız espri girişimlerinin ilk sırada kullanılan aleti olmuştur. Geçenlerde yine aklıma geldi ve merak ettim hâlâ satılıyor mu diye. Evet satılıyormuş. Şok marketlerde bu ürünler var. Tabi artık bir çok farklı çeşitleri de var. Fiyatı 1.75 lira.

Denize çöp atmayın

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Sat, 29 Nov 2014 21:16:00 +0000

Bugün bir arkadaşımla boğaz turu yaptık. Beni üzen olay teknedeki birinin elindeki çöpü özellikle denize atması oldu.

Neden deniz?
Yere çöp atma huyu olan bir çok insan var aramızda. Fakat yere attığınız çöpü temizlemesi için her gün sokaklarda binlerce işçi çalışıyor. Ama denize attığınız çöpü kim alacak oradan? Yani kirletmene alıştık artık ama bari denize atmayalım.

Sahilde yürürken de hep aynı şeyle karşılaşırım. Yani insanlar yerde gördükleri çöpleri özellikle denize doğru iterler. Sanıyorum bazı şeyleri yaparken "neden" yaptığının farkında olmadan hareket ediyorlar. Bence bir yanlış yapılacaksa hiç değilse en az zarar verenini yapmak lazım.

Teknolojiyi kullanmayı kim öğretecek?

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Wed, 18 Dec 2013 20:46:00 +0000

"Teknolojiyi kullanma konusunda insanların en büyük sıkıntısı, örnek alabilecekleri doğru birinin olmamasıdır."

Her geçen gün insanların kullanımı için cihazlar üretilmekte, internet siteleri, servisler ve uygulamalar yapılmaktadır. Bu yeniliklere ulaşmak da önceki dönemlere oranla daha kolay olmaktadır. Bugün asgari ücretle geçinen biri, kredi kartı sayesinde maaşının 2 katı kadar olan bir cep telefonuna sahip olabilmektedir. Aileler henüz ilkokula giden çocuklarına cep telefonu almayı bir ihtiyaç olarak görmektedirler. Okulda verilen ödevleri bir kaç dakika içerisinde internetten bulup çıktı alarak hazırladığımız ve geri kalan zamanın çoğunu sosyal ağlarda ve oyunlarda harcadığımız bilgisayara "ödev için lazımdı" diyebiliyoruz. İnce ve geniş ekranlı televizyonlar, tabletler, mobil uygulamalar için de aynı durum geçerli.

İnternetteki tehlikeler
Bunları problem olduğunu düşündüğüm için söylemiyorum. İmkanı olan varsa istediğini alabilir, bu kimseyi ilgilendirmez. Anlatmaya çalıştığım sorun, bu cihazların kullanımı ile ilgili. Siz çocuğunuza internete bağlı bir bilgisayarı zaman kısıtlaması ve aile filtresi olmadan kullanmasına izin veriyorsanız, sorumluluk alma becerisini ve ahlaki yapısını tehlikeye atmış oluyorsunuz. İnternet sonu olmayan bir dünya. Aklınıza gelip-gelmeyecek her şey var. İşin başında olan kişiler zamanla kendilerini geliştirmiş, tecrübeli, profesyonel ve saldırgan yapıdalar. Sizi ele geçirmek için her türlü ahlaksızlığa sahipler. Böyle bir durumda savunmasız halde kalan bir çocuğu nasıl yalnız bırakabiliriz?

Sosyal ağ kullanımındaki tehlikeler
Facebook hesabı olan bir çocuğun, ailenin en mahrem fotoğraflarını bile herkese açık olarak paylaştığını görmekteyiz. Herkesin ev hali vardır. Ve aile ortamında olduğunuz için rahatsınızdır. Ama bu tarz fotoğrafların Facebook gibi sosyal ağlara eklenmesi mahremi duyguların azalmasına neden olur ve ahlaki çöküş başlar. Aynı zamanda paylaşımlarınızı gören kişileri de etkiler. Bugün bu paylaşımları takip ederek, hiç tanımadığımız insanların ev hallerini görmekte, elbiselerini, eşyalarını, ailelerini, kız-erkek kardeşlerini görmekteyiz.

Konum bilgisi eklemeyin
Siz anne-baba olarak çocuğunuza bir tepki göstermediğiniz sürece, evinizin içini milyonlarca insan görecek, ev halinizi, elbiselerinizi görecek ve hiç tanımadığınız kişilerin aklında bir düşünceye sahip olacaksınız. Fotoğrafları konum etiketleyerek paylaşan binlerce kişi, hiç tanımadıkları kimselerin tacizine uğruyor. Bunu yakın çevremde de gördüm. Üniversitedeki arkadaşım kendi evini insatagram'dan konum bilgisi ekleyerek paylaşmaktaydı. Tüm uyarılarıma rağmen dikkate almadı ve bir gün kapıya kadar gelip, "ben sizi instagramdan" buldum diyebilecek kadar cesaret gösterdi.

Kullanmayı bilmek nedir?
Bugün anne ve babaların "Facebook, Twitter, Bilgisayar, Cep Telefonu ve Tablet" gibi servisler ve cihazlar hakkındaki düşüncesi şudur: "Evet duydum, bizim çocuk biliyor kullanmayı." Bu servisleri ve cihazları kullanabiliyor olmak onu kullanmayı bildiğimiz anlamına gelir mi? Silahla adam öldürmek gibi bir şey değil mi bu? Kendi elimizle ahlakımızı öldürüyoruz. ve buna "kullanmayı biliyorum" diyoruz. Ailelerin bu konulara uzak duruşu çocukların daha rahat yanlış yapmalarına neden oluyor.

Neler yapılabilir?
Öncelikle büyükler bu tür cihazlardan korkmamalı ve özellikleri konusunda bilgi edinmelidirler. Hiçbir şey bilmiyorsanız, çocuğunuzun internette neler paylaştığını, nereleri takip ettiğini onunla sosyal ağ arkadaşlığı yapan yakınlarınıza sorunuz. Bu tür bir imkanı da olmayanlar bilgisayar başındaki çocuklarını odalarında yalnız bırakmasınlar. Çocuğunuzu her zaman sorgulayın. Neler paylaştığını, neler yazdığını öğrenmeye çalışın. Yanlış bulduklarınızı kaldırmasını isteyin, ona doğru olanı anlatın.

İçerisine pis su damlamış bir bardak su için "Bu su temizdir" diyebilir misiniz?

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Tue, 26 Nov 2013 11:17:00 +0000

İçerisine pis su damlamış bir bardak su için "Bu su temizdir" diyebilir misiniz?
Anlatmak istediğim şeyi "bir grup düşünün" şeklinde açıklamaktansa, günlük hayatta özellikle öğrencilerin ve esnafların çok sık karşılaştığı şekilde anlatmak istiyorum. Söz konusu grup Gülen Cemaati. Konu ise son dönemin en sıcak gündemi olan dershaneleri kapatma mevzusu.

Dershanelerin cemaat için önemi:
Dershanelerin kapatılmasına şiddetle karşı çıkan, gerek kendi medyası gerekse kendi üyeleri ile toplumu yönlendirmeye çalışan cemaat, ipin ucunu öyle bir kaçırdı ki kendisi gibi düşünmeyenleri "firavun" olarak nitelendirdi. Dershaneler cemaat için en büyük gelir kaynaklarından biri. Bunun yanında cemaate adam çekmek, esnaf kazanmak ve mevki sahibi olan kişilere ulaşmak için de oyunlarını en rahat şekilde oynayabilecekleri bir yer.

Ücretsiz eğitimler, özel indirimler ve sonuçları babalarının mesleklerine göre belirlenen sınavlar ile kendisine yandaş çeken dershaneler, üniversite sınavını kazanan ve kendi yurtlarında/evlerinde kalan öğrenciler için de bir iş imkanı sunuyor. Yani dershaneler hem eleman bulmak hem de elindeki elemanı ömür boyu kullanmak için sahip olabilecekleri en önemli varlıkları. Kapanmasına karşı da bu yüzden bu kadar şiddetli karşı çıkıyorlar. Çünkü özel okulda bu tarz bir yöntem kullanamayacaklar.

Cemaatin bu konuda hükümete karşı çok çirkin bir yol izlediğini gören ve bugüne kadar sabreden insanlarda bir bir konuşmaya başladı aslında. Bir örnek olarak şu yazıyı okuyabilirsiniz:

Hizmet derken??

Bu yazıya yapılan yorumlardan biri dikkatimi çekti. İşte her zaman karımıza çıkan bir cevap: "Cemaatin içinde kötü niyetli insanlar olabilir ve bu kötü niyetli insanlar sebebiyle cemaat bütünüyle kötüdür denilemez ve eleştirilemez."

"Kötü niyetli" insanlar ve bu insanların sebep olduğu olumsuzluklardan dolayı cemaati eleştirmemiz yanlış bulunuyor. Bu insanları belli bir amaç için atayan ve görevlendiren cemaatin kendisidir. Bu kötü niyetli insanlar cemaatin kendi üyesidir ve yetkilisidir. Benim bölgemdeki cemaatin bir temsilcisi eğer yanlış yapıyorsa ve bu cemaat tarafından normal karşılanıyorsa, bu suç onunla birlikte cemaatin de suçudur.

Bu sebeple "kötü niyetliyse onun suçudur, cemaati etkilemez." sözü yanlıştır. İçerisine pis su damlamış bir bardak su için "Bu su temizdir" diyebilir misiniz?

Cemaat kaç öğrenciyi ücretsiz okutmuştur?
Bugün hangi cemaat dershanesi fakir bir öğrenciyi ücretsiz okutmuştur, hangisine karşılıksız burs vermiştir? Burs verilenleri, ücretsiz okutulanları araştırırsanız bu kişilerin babalarının "cepleri dolu yetkili bir abi" olduklarını görecek ve cemaatin artık hiçbir işinde sadece Allah rızasını gözeterek bir iyilik yapmadığını anlayacaksınız.

Kavganın sebebi devlet iradesini ele geçirme niyeti
Son 10 yılda "illuminati cemiyeti" tarzı bir yapılanmaya giden ve dış güçler tarafından yönetilen, insanların manevi duygularını sömüren, eğitim kurumları ile beyin yıkayan, kendi kanunları, kendi yargıları ve yönetim şekli olan bir yapıya dönüşen bir cemaat görüyoruz. Devleti ele geçirmek amaçlarına karşı çıkan hükümete ateş püsküren ve toplumu kışkırtan bir cemaat.

Askerlik Şubesi Hatırası

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Wed, 20 Nov 2013 12:17:00 +0000

Askerlik Şubesi Hatırası
Bu yazıyı askerlik için tecil yada sevk işlemi yaptıracaklar için hazırladım. Yazıyı okuyarak kendinize büyük bir iyilik yapmış olacaksınız. Çünkü hiçbir değerinizin olmadığı ve sistemin işleyişi konusunda, sahip olduğunuz beyninizle bir açıklama getiremeyeceğiniz kadar saçma olan bir yerden bahsedeceğim.

Okulu bitirdikten bir kaç ay sonra, hayata atılma yolundaki en büyük engelin okul olma düşüncesinin çok saçma geldiğini göreceksiniz. Çünkü okul bitince sıfatınız "öğrencilik"ten "işsiz"liğe geçiyor ve asıl problemin askerlik olduğu anlıyorsunuz. Askere gitme veya tecil ettirme konusunda bir karara vardıysanız yazının sizinle ilgili olan bölümünü okuyabilirsiniz.

Askerliğimi ileri bir tarihe tecil ettireceğim

4 yıllık mezunsanız yada üniversitede 4 yıl okuduysanız yoklama kaçağı olmamak için her sene herhangi bir askerlik şubesine gidip görünmeniz gerekiyor. Okumaya devam edenler öğrenci belgesi getirerek yoklama işlemini yaptırabiliyorlar. Mezunlar ise diplomanın aslı, 3 fotokopisi, kimlik fotokopisi ve 4 fotoğraf ile başvuru yapması gerekiyor. Burada diplomanın aslı çok önemli. "Aslı gibidir" yada "Aslı Gibidir" belgesinin fotokopisi kesinlikle kabul edilmiyor. Askerlik şubesinde fotokopi cihazı olduğu halde kimse sizin kimlik fotokopinizi felan çekmez. Bu yüzden bu evrakları hazırlayıp gidiniz.

Merkezi yerlerdeki askerlik şubeleri genellikle kalabalık olur. Siz işlemlerinizi istediğiniz bir askerlik şubesinden yaptırma hakkına sahipsiniz. Bu yüzden eğer boş olduğunu bildiğiniz farklı bir askerlik şubesi biliyorsanız oraya gidiniz.

İşlemlere başlamadan önce sıra numarası almanız gerekiyor. Sıra numarasını size bu konuda görevli bir memur veriyor.

Sıranız gelince evraklarınızı verip işlemlere size yöneltilecek sorulara cevap vermeniz gerekiyor. Bunlardan bazıları:

"Ailenizle aranız nasıl?" (Sanane!)
"Anne ve babanız birlikte mi yaşıyor?" (Ayrı yaşıyorlarsa askere almayacak mısınız?)
"Gelir düzeyiniz nedir?" (Çok iyi yazarsam askerliğimi 5 yıldızlı otelde mi yaptıracaksınız?)

Sonrasında ise muayene için Aile hekimine gönderiyorlar. Aile hekimine gidip ben tecil ettireceğim derseniz sizi muayene etmeden "Askerliğe elverişlidir." diyerek gönderebiliyor. Bu yazı sizi korkutmasın :) Sonrasında Aile hekiminin imzaladığı bu belgeyi tekrar askerlik şubesine getiriyor ve imzalattırdıktan sonra arkanıza bakmadan çıkıp gidiyorsunuz.

Okuyorsanız bu işlemleri her yıl yapmanız gerekiyor. Tecil süresi bitenler de, hızlı geçen bu süre içerisinde askere gitmemek için kendilerine yeni bahaneler buldularsa onlarla birlikte askerlik şubesine gelip işlemlerini yaptırabilirler.

Dikkat etmeniz gerekenler:

Askerlik şubesine sabah gidin ve aldığınız sıra numarasını kaybetmeyin. Eğer aile hekimine o gün muayene olup geri gelebilirseniz elinizdeki numarayı göstererek "Eksik evrağım vardı" deyip tekrar sıra beklemeden içeri girebilirsiniz.
Sıra numarası almayı unutmayın.
Memura, size yöneltilen sorulara ve her belgeye attırdığınız imzaya sinirlenmeyin.

Saçma olanlar ne?

.Öncelikle öğrencilerin okul durum bilgilerini askeriyenin YÖK'ten otomatik olarak alması gerekli. Ama askeriyede işler 10 yıl öncesinde olduğundan dolayı henüz bilgisayar sistemine geçilmiş değil. Bu yüzden her yıl öğrenci belgenizle bu eziyeti çekmek durumunda kalıyorsunuz. Askerlik şubesine bağlı olan binlerce kişinin her yıl dosyasının açılıp öğrenci belgesi ve diğer evrakların arşivlendiğini düşünün. Her iki taraf için de hamallıktan başka bir şey değil.

.İkinci saçmalık tecil işlemi yaptırmak isteyenlerin muayene olma zorunluluğu. Adam zaten askere gitmek istemiyor. Durduk yere bu adamı neden muayene ediyorsunuz? Gideceği zaman gelir muayenesini edersin gönderirsin.

.Üçüncü saçmalık ta tabi ki sıra numarasını size veren memur. Sistem o kadar bozuk ki, bir makinenin başına bir memur koyulmuş ve akşama kadar tek görevi siz geldiğinizde düğmeye basıp size sıra numarası vermek. Sonra diyorlar ki "çok aptal erler var." Ya adamı siz aptal ediyorsunuz ki zaten.

Devam edecek...

İletişim ve Akaryakıt neden özel tüketim?

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Sun, 03 Nov 2013 22:51:00 +0000

Maliye Bakanı Mehmet Şimşek'in vergilerle ilgili yaptığı açıklamada "otomotiv, iletişim, sigara, alkol ve akaryakıt" alanlarından alınan vergilerde herhangi bir indirimin olmayacağı belirtildi.

Otomobil, Sigara ve alkol konusunda kendisiyle aynı fikirdeyim. Ama İletişim ve akaryakıt konusunda özel tüketim vergisinin alınması yaşadığımız iletişim çağına uygun değildir.

İletişim insanların en temel haklarından biridir. Neden cep telefonu kullandığımız için özel iletişim vergisi ödüyoruz ki? İletişim için mektup mu yazmalıyız birbirimize? SMS yerine kart mı göndermeliyiz? Hem okullarda her öğrenciye tablet dağıtıp hem de internetten vergi almak ne kadar doğru? Üstüne üstlük bu alanda bir indirimin yapılmayacağının belirtilmesi ne kadar garip. Bugün her 10 kişiden 9'unun cep telefonu varken, cep telefonu ile konuşmanın neresi "özel" bir tüketim olabilir ki? Artık tüm toplum bu durumu benimsemiş.

Araba ve akaryakıt konusuna gelirsek. Bir kişi araba alırken zaten ÖTV ödüyor. Bunun üzerine arabayı kullanmak için aldığı akaryakıttan da ÖTV alınıyor. Yetmiyor her sene motorlu taşıtlar vergisi alınıyor. Yetmiyor trafik sigortası yaptırmak zorunlu oluyor. Yetmiyor geçtiğiniz yollar için ve aracınızı park ettiğiniz için sizden para istiyor. Tamam araba bir insan için özel bir tercihtir ve devletin insanların vergileri ile yaptığı yollarını kullanırsınız.

Araba zorunlu bir ihtiyaç değildir ama akaryakıt arabası olanlar için zorunlu bir ihtiyaçtır. Araba alırken ÖTV alınsın ama arabası olan adam akaryakıt alırken neden ÖTV alıyorsunuz? Arabayı kullanması için başka bir alternatifi yok ki. ve ayrıca ödenen bu ÖTV nereye harcanıyor o da önemli bir konu.

Akaryakıt dünya ortalamasında olsa yine ÖTV sorun olmayacak ama dünyanın en pahalı akaryakıtını kullanırken böyle bir açıklama yapmaları hiç de iyi niyetli değil.

Cemaatlerin üst kimlik olma çabası

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Thu, 31 Oct 2013 09:30:00 +0000

Artık öyle bir dönemdeyiz ki cemaatler dine zarar vermeye başladı. Cemaatlerin çoğu kendi mensuplarının çıkarları için planlar yapmakta ve çalışmaktalar. Bir cemaatin mensubu, farklı bir cemaatin mensubu ile iletişim kurmaktan kaçınmakta, insani duyguları paylaşmada, alışverişte, yolculukta, evlenmekte ve dayanışmada ayrışmaktadırlar. Bir kaç cemaatin sahip olduğu ekonomik güç sayesinde artık amaçlar Allah rızasını aşmış ve tamamen para odağına varmıştır.

Bugün paranız olmadan bazı cemaatlere girmeniz ve söz sahibi olmanız mümkün değildir. Bir cemaatin gazetesini, dergisini almadan, kurban bağışlamadan, öğrencilerine maddi yardım yapmadan söz sahibi olmazsınız. Oysa hani üstünlük takvadaydı. Sizin çok güzel Kur'an okumanızın, iyi bir ahlaka sahip olmanızın, dini görevlerinizi en iyi şekilde yerine getirmenizin artık pek bir önemi yok.

Eğer paranız varsa, cepleriniz doluysa ve siz bir cemaate maddi anlamda destek oluyorsanız, artık kaçırdığınız namazların, içtiğiniz içkilerin, girdiğiniz günahların bir cezası yok. Çünkü siz artık o cemaattensiniz ve Allah sizi o cemaatte olduğunuz için affedecek. Bu insanları cennet vaadiyle kandırarak para toplamanın daha profesyonel bir hali olarak karşımıza çıkmakta.

Ekonomik gücünü artıran ve nüfusunu çoğaltan cemaatler ülkeler için de bir tehlikeye dönüşmek üzere. Öyle ki yasama, yürütme ve yargı organlarına sızan cemaat mensupları kendi çıkarları için tüm ülkenin çıkarlarını yok sayabilmekte ve baskı unsurları oluşturarak makam sahibi insanları kontrol altına alabilmektedirler.

Biz müslümanlar olarak sadece müslüman kimliğimizle hareket etmeli ve müslüman olan herkesi kendi kardeşimiz kabul etmeliyiz. Cemaatler olsun ama cemaat farklılıkları birbirimize düşman gibi davranmamızı gerektirmesin. Biz cemaatler farklı olduğu için birbirimizden uzaklaşmayalım. Cemaatleri bir üst kimlik olarak öne çıkarmayalım. Bizim cemaatimiz müslümanlıktır.

Hz. İbrahim'in cesareti

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Tue, 29 Oct 2013 21:30:00 +0000

Allah'ın bize verdiği en büyük nimetlerden biri de düşünebilmektir.

Hz. İbrahim'in dönemin insanlarına putların hiçbir faydasının olmadığını göstermek için güzel bir oyun oynamıştır. Sırayla yan yana duran putlardan en büyüğüne dokunmamış, diğer tüm putları paramparça etmiştir. Böyle bir şeye sadece İbrahim'in cesaret edebileceğini düşünen insanlar ona:

"Söyle İbrahim, sen mi kırdın bizim tanrılarımızı?" diye sormuştur.

Hz. İbrahim: "Hayır bana neden soruyorsunuz, (sağlam kalan putu göstererek) bakın bu sağlam, buna sorun kimin yaptğını." demiştir.

Bunun üzerine oradaki insanlar "Sen de biliyorsun ki bu tanrılar konuşamaz. Ona nasıl soracağız ki." demişlerdir. Madem ki hiç konuşamayan, bırakın sizi, kendisine faydası olmayan bu putları ne diye ilah kabul edip taparsınız?

Oradaki insanlar yaptıkları bu saçma işin farkına varmış olsalar da gururlarına yediremedikleri için büyük bir ateş yakın Hz. İbrahim'i mancınıkla ateşe atmışlardır. Ateş Allah'ın emriyle gül bahçesine dönüşmüş ve Hz. İbrahim'i yakmamıştır.

Burada dikkatlerimizi çeken bir nokta var. Ateş hazırlanıyor, Hz. İbrahim mancınığa bağlanıyor ve fırlatma gerçekleştiriliyor. Ardından Hz. İbrahim ateşe düşüyor. Buna karşılık Allah, Hz. İbrahim'e en son anda yardım ediyor.

Hz. İbrahim ateşin kendisini yakmaması konusunda Allah'tan bir şey beklemiyor. Yani insanların yanlış yolda olduklarını göstermek için ortaya atılıyor ve çok cesaret gerektiren bir şey yapıyor ve sonunda da ölümü göze alıyor. Ama ateşe giderken bile "ben peygamberim bana bir şey olmaz" havasında değil. Emin olduğu tek bir şey var, Allah'ın onu gördüğü ve onun taktirine razı olduğu. Allah ne emrettiyse kabulümdür demesi.

Allah, Hz. İbrahim'in bu bağlılığı neticesinde ateşi bir gül bahçesi haline çeviriyor.

Meyhanelerde kurtarılan vatan: İstanbul Hatırası

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Fri, 09 Nov 2012 18:09:00 +0000

Tarık Şerbetçioğlu’nun yazıp yönettiği İstanbul Hatırası adlı oyun Cumhuriyetin kuruluş yıllarında başlayan bir aşk hikayesini anlatıyor. Yaşanmış bir hikaye olan oyun, Ramazan ayında her gece eğlenmeye giden Ali’nin pavyonda çalışan bir konsomatrise olan aşkını anlatıyor. Henüz Cumhuriyet kurulmadığı için, Osmanlı Devleti kanunları nedeni ile sahneye müslüman Türk kızlarının çıkması yasaklanmış. Bu sebeple pavyondaki erkekleri eğlendirecek, herkesin masasına oturacak ve her geceyi farklı bir erkekle geçirecek kadınlar müslüman Türk kızları yerine ecnebilerden seçiliyormuş. Cumhuriyet kurulduktan sonra bu yasak kalkmış ve pavyonlarda Türk kızları da çalışmaya başlamış.

Ali o dönemde Osmanlı Devletine muhalefet olan bir gazetede çalışıyor. Pavyondaki kızı ilk gördüğünde aşık olan Ali, bunu ilk arkadaşı Namık’a söylüyor. Arkadaşı Namık’ın yardımlarıyla kızla tanışıyor. Pavyonun sahibinin bir oyuncunun gelmemesinden dolayı zorda kalması nedeni ile eline bir fırsat geçiyor ve Ali de düzenlenen oyunlarda oynama fırsatı buluyor. Böylece kızla arasındaki muhabbet artıyor.

Tabi bu sırada yurdun dört bir yanında düşmana karşı cepheler açılıyor. Ali de bu cephelerde savaşıyor. Çanakkale cephesinden dönüp eve gelen Ali sevgilisini aramaya başlıyor. Fakat Fransızlar şehri işgal etmiş ve halka zulüm yapıyor. Fransız askerler kadınlara tecavüz ediyor, esnafın malını çalıyor ve camileri ateşe veriyorlar. Ali memleketine döndüğünde bir Fransız komutanın sevgilisine göz koyduğunu ve onu öldüresiye dövdüğünü öğreniyor. Bu sebeple onu öldürmeye karar veriyor.

Yine arkadaşı Namık’tan yardım alan Ali, Ankara’ya gittiğini düşündüğü sevgilisine ulaşmak için Anadoluya silah kaçıran gençlerin arasına karışmak istiyor. Namıkla birlikte Yorgo’nun meyhanesine giden ve burada plan yapan Ali içkisini yudumlarken, Fransız komutanın yan masada olduğunu görüyor. Ali meyhane çıkışında komutanı öldürüyor ve intikamını alıyor.

Oyun 2 saat’den fazla sürdü. Beni etkileyen sahneler tüm yurdun düşman işgali altında olmasına rağmen insanların Ramazan ayında bile her gece pavyona gidebilmesi ve vatanı kurtarmak için Yorgo’nun meyhanesinde rakılarını yudumlarken, biri duyar korkusuyla kısık sesle konuşarak plan yapmaları oldu.

Borusan-a Girsin

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Mon, 29 Oct 2012 09:24:00 +0000

Borusan-a Girsin

Birileri var ki Türkiye’de huzur hakim olmasın, gelişmesin, düşünmesin, üretmesin diye ellerinden geleni yapıyorlar. Bunların arasında kendini aydın sanan yüzlerce çağdışı zihniyet sahibi, geri kafalı yazarlar, laiklik ve Atatürkçülük adına insanların inançlarına, giyimlerine karışan yobaz ve ahlak yoksunu dernekler ve darbeye, diktatörlüğe aç, kendi değirmenini döndürmeye odaklanmış medya kuruluşları da var.

Tabi bunların kaynağı belki İsrail, belki Amerika belki de domuzların gezdiği bok çukurları. Atalarımız kanları ile bu vatanı savunurken, yahudi oldukları için evlerinde oturan şimdinin koçu koyunu, borusu, birilerinin Mustafa Kamal’i kullandığı gibi vatana hizmet adına zenginliklerine zenginlik katıyor.

Yukarıdaki resimde yer alan haberi ülkesini seven bir Türk yapmış olamaz. Eğer yapmışsa ülkemi seviyorum diyen bir yahudi yapmıştır. Jandarmanın şehir dışından gelen minibüslerde kimlik kontrolü yapıp 29 Ekim kutlamalarında olay çıkmaması için önlem alması, “Cumhuriyet Yürüyüşüne Gelenlerin Önü Kesildi” başlığı ile sunuluyor.

Bu başlığı okuyan ve mantıklı düşünme özelliğine sahip olmayan zihniyet, hükümetin kutlamalara engel olmak istediğini düşünüyor. Jandarmanın kontrol yapması yol kesmek mi oluyor? Yüzbinlerce kişi elini kolunu sallaya sallaya meydanlara girsin, sonrada bombalar felan mı patlasın isteniyor? O minibüslerin içinde sadece kutlamalara gelenler mi var? Bu haberi yapanlara lanet olsun.

Cömert müslümanlar

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Thu, 11 Oct 2012 11:30:00 +0000

Cuma namazlarında öyle cömert müslümanlar görüyorum ki, önünde boşalan safı kafasını eğerek görmemezlikten gelip, yanındaki müslüman kardeşinin boş olan safa geçerek daha çok sevap kazanmasını istiyor. Hatta bazıları bu duruma öyle alıştırmış ki kendisini, eğer önündeki saftan bir kişilik yer açılırsa hemen arkasına dönüp, bir kişiye el işareti yapıyor ve boşalan safı göstererek onun geçmesini sağlıyor.

Ne yazıktır ki özellikle Cuma namazlarında böyle bilinçsiz hareketler yapılıyor. Müslüman kardeşlerimiz, abilerimiz, amcalarımız ve dedelerimiz bir ön safa geçmemek için ellerinden gelen tüm gayreti gösteriyorlar. Sanırım Peygamber efendimizin bu konudaki Hadis-i Şerif’ini bilmiyorlar:

“İlk safin fazileti bilinseydi, oraya geçmek için kura çekilirdi.”

Öyle ki ilk saftan itibaren son safa kadar her safta sevap derecesi azalmaktadır. Namazda en az sevap kazanacağınız saf en arka saftır. Eğer saflar düzeltildiğinde bir-iki saf öne geçebildiyseniz bu sizin için çok büyük bir avantaj olacaktır.

Neden ön safa geçmeye çekiniyorlar?
Burada anlamadığım konu, bu güzel abilerin neden böyle bir hareket içerisinde bulunduğudur. Arkadaşım senin önünde bir kişilik boş yer var. Neden buraya geçmeye çekiniyorsun? Neden sağına soluna bakıyorsun? Bir ön safta namaz kıldığın zaman camiden 1 saniye daha geç çıkacağın için mi tereddüt yaşıyorsun. Ya da dışarıda namaz çıkışı bedava ekmek dağıtacaklar, bir saf geride kalmayayım diye mi gitmiyorsun öne? Bu bilinçsiz harekete açıklama bulmanın bir yolu yok.

Hazır bu konudan bahsetmişken çokca yapılan şu yanlışları da yazalım:
Cuma günü hutbe okunurken eğer herhangi bir rahatsızlığınız yoksa hutbeyi namazda oturduğumuz şekilde dinlemeniz gerekiyor. Ya secdeye bakacaksınız ya da hocaya. Bunun dışında bir yere bakmak yok. Ayrıca hutbe okunurken kesinlikle konuşulmamalıdır. Konuşmama meselesi o kadar önemlidir ki, konuşan birine bile “Sus” diyemezsiniz. Sus işaretini elinizle veya yüz mimiklerinizle bile yapmamalısınız. Yani hutbeyi namaz kılıyor gibi dinlemeniz gerekiyor. Fakat yine bizim abilerimiz hutbe okunurken konuşmayı bırakın gülüp eğleniyorlar. Hoca konuşmaya çıktığında herkes sırtını dayayıp ayağını uzatacak yer arıyor kendine.

Cami çıkışı ayakkabılarını yere atmayın
Cami çıkışlarında yaşanan en çirkin hareketlerden biri de, çıkan kişinin ayakkabısını bel hizasından yere bırakmasıdır. Bin kişilik bir camide Cumanın farzından sonra ortalama 850 kişi son sünneti kılmadan kaçmaktadır. Bu da içeride son sünneti kılan 150 kişinin 850 kere “tak” “tak” şeklinde ayakkabı sesi duymasına neden olmaktadır. Ayakkabılarınızı yere yavaşça bırakınız ve bir ibadet handeden, Allah’ın evinden çıktığınızı unutmayınız.

Gittikçe kindar bir toplum oluyoruz

noreply@blogger.com (CELLMANN) — Mon, 08 Oct 2012 21:23:00 +0000

“Gittikçe dindar bir toplum oluyoruz.” yorumlarının aksine, bence gittikçe ahlakı bozulan ve inançlarından uzaklaşan bir toplum olma yolunda hızla ilerliyoruz. Bugün haberleri açtığınızda mutlaka eşini kesen bir adamla karşılaşıyorsunuz. Mutlaka bir hırsızlık olayı ve mutlaka bir sarhoş sürücünün katliam haberlerini izliyorsunuz. İzlemediğimiz şeyler de var. Mesela mutlaka bir kadına tecavüz edilmiştir fakat toplum baskısı nedeni ile fazla yayılmamıştır. Ya da mutlaka bir huzurevinde veya çocuk esirgeme kurumunda bir yaşlıya veya bir çocuğa insanlık dışı muamele edilmiştir fakat bundan henüz haberimiz olmamıştır.

Hayatımızda İslam'la ilgili ne var?
İnançlarından uzaklaşan toplum derken şu anlaşılmasın: “İslam dininden uzaklaşıp farklı dinlere yönelmek.” Hayır bu değil. Biz, toplum olarak imandan uzaklaşıyoruz. Yani toplumun yaşantısına baktığımızda, tanrısı olmayan, inançsız bir insan, bir atesit gibi yaşıyor. Dünyanın bir imtihan dünyası olduğunu aklımıza getirmeden, bir gün ölüp gideceğimizi ve yanımıza alacağımız şeylerin sadece bu dünyada yaptğımız iyilikler ve ibadetler olduğunu bilmeden yaşıyoruz. Böyle yaşayıp, böyle yaşayan gençler yetiştiriyoruz.

Anne ve babalar yetersiz
Bugün bir iPhone, Facebook veya bir dizi evlerde saatlerce konuşuluyorken, bir baba oğluna bu üç şey hakkında en az 30 dakika yorum yapabiliyorken, aynı babalar ve anneler Peygamber efendimiz hakkında bir hadis söyleyemeyecek veya Kur’an’dan bir ayet okuyamayacak kadar yetersiz. Bugünün anne-babaları, kendilerini zamanında zorla camiye gönderen anne-babaları gibi olmadıkları için, bugünün çocukları “Müslümanım” dediği dine ait kitabı okuyamıyor ve namazı kılamıyor.

Haberlere konu olabiliriz
İslam dini öyle bir din ve efendimiz de öyle bir insandır ki, bir odunun içine bu iki şeyi soksanız karşınızda dünyanın en ahlaklı, en yardımsever, en namuslu ve en çalışkan insanını görürsünüz. Bu insandan size asla zarar gelmez. Çünkü müslüman elinden ve dilinden kimseye zarar gelmeyen kimsedir. Siz İslamın kurallarından ve efendimizin hareketlerinden uzaklaştıkça yukarıda bahsettiğimiz haberleri okumaya devam edeceğiz. Bugün belki sadece bu haberleri okuyoruz fakat yarın bir gün direkt bu haberlerin konusu olabiliriz. Bu anlayışla ve bu yaşam tarzıyla devam ettikçe yukarıdaki haberlerden birine konu olmamak elde değil.

Sonra bakarız
Sonra bakarız diye geçirilen ömürler şimdi toprağın altında kıyametin kopmaması için yalvarıyorlar. Akıllı insan bir gün öleceğini düşünüp bir an önce ayaklanmalı. Çocuklarına ve eşine kalan bu son zamanlarında destek olmalı. Evinize bir ilmihal alın ve burdan başlayın. Önce imânı anlayın. Sonra da neyi nasıl yapmanız gerektiğini yani âdâbı öğrenin. Hergün çocuklarınıza bir Hadis-i şerif okuyabilirsiniz. Okumaktan çekiniyorsanız Facebook’tan mesaj atın veya SMS atın. Mutlaka okuyacaktır.

İslam dini hırsızlığı, zinayı, haramı, faizi, içkiyi, kumarı yasaklamıştır. Haberlerin konusu ise hep bu sebeplerdir. Bu haberler arttığına göre biz dindar bir toplum değil, dinsiz bir toplum olma yolunda ilerliyoruz.