Het exclusieve, Zwitserse horlogehuis IWC Schaffhausen lanceerde haar nieuwe Pilot’s Watch collection van 31 maart tot en met 14 april op een passende locatie. In een hangaar op Groningen Airport Eelde werd iedere avond een juwelier met zijn VIP klanten ontvangen.

Tijdens het event speelden de nieuwe IWC Spitfire modellen een hoofdrol. Vandaar dat vanuit Engeland een legendarische Spitfire werd overgevlogen. Het jachtvliegtuig van de Royal Air Force dateert uit 1944. Wereldwijd vliegen momenteel nog maar 38 Spitfires, terwijl er destijds iets meer dan 20.000 zijn gebouwd.

IWC Schaffhausen is in 1868 opgericht en vervaardigt al sinds 1936 professionele pilotenhorloges voor onder meer de British Royal Air Force. Deze lange traditie vormt de basis voor de nieuwe collectie pilotenhorloges. Op vliegveld Eelde werd ook een aantal exclusieve vintage horloges geëxposeerd, waaronder het eerste IWC pilotenhorloge uit 1936.

Bij het IWC event waren ook enkele ‘Friends of the Brand’ aanwezig, waaronder Richard Krajicek, Teun de Nooijer en Michiel Borstlap.

De gasten werden vanuit diverse luchthavens in Nederland ingevlogen. De catering van het event was in handen van PUUR Produkties. BIS verzorgt de decoratie en techniek.

Het hadden er zeshonderdduizend moeten worden, maar de teller bleef steken op 561.555. De negentigste editie van het Autosalon, die op 22 januari in Brussels Expo haar beslag kreeg, moest het doen met 7% minder bezoekers. Stop die zakdoek maar opnieuw weg; bij de sluiting kon uit de mond van een dozijn woordvoerders opgetekend worden dat het salon ‘toch zo slecht niet was geweest’.

Ruim meer dan een half miljoen op pakweg 11 miljoen inwoners is natuurlijk lang niet slecht. Dat weten ze bij ACEA (European Automobile Manufacturers’ Association) verdomd goed. Acht jaar geleden ging deze club met de grove borstel door de steeds langer wordende lijst van Autosalons wereldwijd. Prestigieuze evenementen als Parijs en Londen sneuvelden genadeloos, maar Brussel bleef wonderwel gespaard. Als belangrijkste reden gaf ACEA de goede verkoopcijfers aan. 

Je vel kunnen redden dankzij uitstekend verkoopcijfers is mooi, maar er zit ook een keerzijde aan. In Brussel staat veel (alles) in het teken van verkopen en weinig (niks) in het teken van beleving. Ergens midden december wordt de grote autoreclamemachine aangezwengeld. Die blijft op volle toeren draaien tot enkele weken na het Autosalon. En alle autoconstructeurs hebben maar één boodschap: koop nu, koop bij mij, koop! Op het Autosalon of bij de garagehouder van uw keuze, maakt ons allemaal niks uit, maar koop! Wie net als ik een wat kille relatie met de automobiel heeft, vindt het al snel ‘des Guten zuviel’; gelukkig zijn radio’s en televisietoestellen met een uitknop toegerust…

Ik zou graag een socioloog vinden die een portret kan tekenen van die 561.555 Autosalonbezoekers: wie zijn ze? Wat drijft hen? Hoe percipiëren ze de merken die op het salon vertegenwoordigd zijn? Hoe maken ze een shortlist? Hoe informeren ze zich? Wat onthouden ze uit de verkooppraatjes? Wat weegt door in de aankoopbeslissing? Hoe vrolijk worden ze van hun aankoop? 

Nog niet zo heel lang geleden was de belangrijkste attractie op het Autosalon een tollende wagen van de federale politie. Die was daar neergepoot in het kader van een campagne voor het dragen van de veiligheidsgordel. Je kon als bezoeker een paar ‘rondjes’ tollen in de auto, om de centrifugale krachten van een wagen  tijdens een tuimelpartij aan den lijve te ondervinden. 

Anno 2012 is er – gelukkig – wat meer te beleven op het Autosalon, – ook voor wie niet lyrisch wordt van blinkend plaatstaal en grootogige pitspoezen. De elektrische piste was goed voor 5.000 testritten per dag, er waren allerhande dingetjes die je met je e-card kon doen, er waren VIP’s en Misses en royals en ministers en regeringsleiders. Er was zelfs een expo over mythische voertuigen. (Waarschijnlijk was er nog veel meer ; ik heb niet alles gezien.) Maar… de dikke saus die over alle attracties en bezienswaardigheden heen gaat, heet ‘Koop, nu! Koop mij! Koop!’ 

Voor u mij van duistere sympathieën beschuldigt: ik heb niks tegen kopen, ik heb niks tegen verkopers die hun koopwaar aanprijzen, ik word zelfs niet (meer) misselijk van de beelden van elkaar bevechtende koopjesjagers die je aan het begin van elke soldenperiode ziet. Maar zonder koopintentie voel ik mij op het Autosalon niet op mijn gemak. Er bekruipt mij een wee gevoel, – alsof ik ongewassen een parfumeriezaak betreed. Dat gevoel heb ik niet wanneer ik op het Vakantiesalon of op Batibouw rondloop.      

Het hadden er zeshonderd duizend moeten zijn, maar we zijn gestrand op vijfhonderd en zoveel. Niks aan de hand hoor! ’t Is knap dat je zo’n legioen (bijna-)kopers op de been kan brengen. Zeker op een moment dat niemand weet wat de fiscus voor de individuele automobilist in petto heeft. Mensen komen naar de beurs om een stukje zekerheid te krijgen, – het is mooi dat we dat eens door de feiten bevestigd zien. Tegelijk wil ik de autoconstructeurs-exposanten – een zeer hardleerse soort! – attenderen op die -7%. Ik geloof, in alle ernst, dat het straks +27% kan worden. Of dat het in elk geval mogelijk is om, in enkele edities, de kaap van de 700.000 bezoekers te nemen. Voorwaarde is dan wel dat het dominante discours opengetrokken wordt van het verkrampte “Koop nu! Koop mij! Koop!” naar een veel breder verhaal over persoonlijke mobiliteit. De belevingswaarde van het Autosalon moet fors omhoog, – ook voor wie niet opgewonden wordt  van aluminium velgen, bumpers in koetswerkkleur of common rail dieselinjectie. 

Met het risico dat het mij straks een kogel in de knieschijven oplevert: gezien het potentieel, gezien de media-aandacht, gezien de rol die individuele mobiliteit in onze samenleving speelt en gezien nog veel meer, maken autoconstructeurs er zich om het Autosalon relatief goedkoop van af. Een vloer, wat lichtbruggen, een fraaie wand, een vrachtwagen of twee auto’s en een blik koetswerkkatjes, – meer is het doorgaans niet. En daarom laat het salon een grote groep mensen koud die wellicht wél zouden komen als er wat meer te beleven viel. 

Misschien toch eens over nadenken, de komende 23 maanden…

Ze bleken een ‘opbouwpas’ à 45 euro per persoon nodig te hebben om de beurshallen te mogen betreden. Het geld voor de pasjes moest ter plekke gepind of contant betaald worden. Geen pasje? Holapress had een beveiligingsbedrijf ingehuurd om standbouwers zonder pasje uit de beurshallen te weren. Het resultaat: een lange rij mokkende standbouwers en toeleveranciers voor de opbouwpasjesbalie. Een lekker begin van de week…

“Ik stond helemaal perplex”, laat Hank Hagoort van Standcraft  via het discussieplatform ‘Standbouw Nederland‘ op Linkedin weten. Hij schreef daar op maandag 16 januari: “Vandaag werden wij geconfronteerd met een voor ons nieuw fenomeen in Nederland. Onze mensen moesten € 45,– per persoon betalen voor een opbouwpas in de Brabanthallen op de beurs Facilitair. Hoe beroerd kun je de start op maandagmorgen maken als beursorganisator? Een ingehuurd beveiligingsbedrijf mocht de rij (scheldende) bouwers van hun passen voorzien. Behalve het geld dat direct gepind of cash afgedragen moest worden (dus geen creditcard) konden onze mensen ook rustig een half uurtje uittrekken voor het regelen van de pas. Als kwitantie konden ze een handgeschreven papiertje krijgen. Is dit een uiting van een nieuwe kijk op gastvrijheid? In ieder geval hou ik er een zeer nare smaak aan over. Ik hoop niet dat dit de trend voor 2012 gaat worden!”

Expovisie besluit op onderzoek te gaan en belt naar Standcraft. Hank Hagoort is er niet, maar Marjolein Toussaint wel. Ze weet precies wat er die ochtend gebeurd is en vertelt: “Toen de jongens vanmorgen aankwamen, konden ze aansluiten in de rij mopperende standbouwers. Ze mochten het gebouw niet in, tenzij ze een ‘opbouwpas’ van 45 euro aanschaften. We waren met vier personen aanwezig, dus de kosten liepen op tot 180 euro! En dat om een stand te mogen opbouwen. Dit hebben we echt nog nooit meegemaakt. Door de meeste organisatoren worden we met open armen ontvangen, vaak zelfs met koffie en broodjes; ze zijn blij dat de standbouwers komen om de stands op te bouwen, om er samen weer een mooie beurs van te maken. Ik snap best dat je omwille van de veiligheid met pasjes gaat werken, maar laat dat dan vooraf weten. En waarom moeten we daarvoor betalen? Echt ongelooflijk. En we waren niet de enigen: er waren ook standbouwbedrijven die ook op zondag gewerkt hadden en toen was er niks aan de hand. Op maandagochtend mochten ze ineens niet meer naar binnen en moesten ze ineens een pasje kopen.”

Eén van de andere aanwezige standbouwbedrijven was Expoteam uit Ens. Omdat het bedrijf vier stands moest opleveren waren ze met tien personen aanwezig. Om binnen te komen, moest er dus 450 euro afgerekend worden. “Maar dat hebben we niet gedaan”, vertelt eigenaar Adriaan Visser. “Mijn jongens zijn vrij stevig en laten zich niet afschrikken door een beveiliger. Ze wilden aan het werk en zijn gewoon doorgelopen.” In tegenstelling tot veel andere standbouwbedrijven wist Visser wel van het bestaan van de opbouwpassen af. “Ik wist dat ze het wilden gaan invoeren, ja. Maar de pasjes moesten worden aangevraagd door de standhouders en ik weet niet of dat wel goed is gecommuniceerd. Ik heb vorige week nog alle vier mijn opdrachtgevers gebeld met de vraag of zij de pasjes al gehad hadden en naar mij door wilden sturen. Uiteindelijk reageerde één opdrachtgever en die heeft de pasjes vrijdag op de post gedaan. Maar ik had ze maandagochtend nog niet binnen.”

Behalve de pasjes-kwestie waren er meer onduidelijkheden. Zo had de organisatie aangegeven dat de opbouwtijd maar twee dagen zou beslaan. “Dat is vrij kort voor zo’n beurs, want er staan veel mooie stands”, aldus Visser. “Maar goed, je past je aan. Dus wat schetst onze verbazing toen we maandagochtend aankwamen? In de beurshallen stonden al heel wat kant-en-klare stands? Waarom mogen sommigen wel eerder opbouwen? Waarom wisten wij dat niet? Met vier te bouwen stands hadden wij die extra tijd ook goed kunnen gebruiken. Daar waren mijn jongens wel een beetje… hoe zeg je dat… pissed-off over.”

Als uw Expovisie-verslaggever maandagmiddag 16 januari HolaPress belt voor een reactie op de opbouwpassen-affaire, verbindt de telefoniste me correct door met de afdeling Communicatie. Echter, even later krijg ik weer de telefoniste aan de telefoon. “De afdeling communicatie vraagt of u uw vragen op de mail wilt zetten”. Ik zeg: “Ik wil vandaag een bericht over de kwestie maken en krijg dus liever iemand aan de telefoon.” Maar ze houdt vol: “De afdeling communicatie wil uw vragen per mail ontvangen.” “Oké”, zeg ik. Ik maak een nette mail met daarin nette vragen: Waarom de opbouwpas in het leven geroepen? Waarom kost de pas 45 euro? Wat is de meerwaarde van de pas en voor wie?” Om 17.21 uur krijg ik de volgende mail terug: “Graag geven wij u een toelichting op de standbouwersbadge. De directie van HoLaPress Communicatie ontvangt u daarom graag woensdag a.s. na 11.00 uur op vakbeurs Facilitair. U kunt zich melden bij de stand van de organisatie: 1.012.” Ik mail terug dat ik omwille van de actualiteit geen tijd heb om langs te gaan en dat ik graag een telefonische reactie ontvang. Dan ontvang ik weer een mail met daarin de mededeling dat de juiste persoon voor het beantwoorden van mijn vragen mij vandaag (dinsdag 17 januari) niet te woord kan staan. “Morgen na 11.00 uur geeft hij graag een toelichting.” Prima, dan wacht ik dat wel af.

Wilt u reageren op dit verhaal, omdat u bijvoorbeeld gelijksoortige of juist andere opvallende zaken heeft meegemaakt? Mail dan naar expovisie@hetportaal.com

Begin oktober gingen beursorganisatoren op ontdekkingsreis. Ruim 20 managers van VNU Exhibitions en Jaarbeurs Utrecht bezochten de beurzen Elektrotechniek en het Careerevent. Vanuit de ogen van de bezoeker bekeken zij wat de impact van entertainment is op de beursvloer. Centraal stond de vraag: “Hoe breng je meer gesprekken op gang tussen beursbezoekers en standbemanning?”

Henriëtte Koolmees van Aaaaha! the Actor Factory nam de organisatoren mee op een tour over de beursvloer. Koolmees: “Beursorganisatoren zoeken slimme manieren om de conversie op beurzen te vergroten. Onze acteurs verzorgen rondleidingen, brengen platform-stands tot leven en presenteren quizjes. Zij spreken bezoekers actief aan en vormen zo de smeerolie in het contact tussen bezoeker en exposant.”

Op de rondleiding over de beursvloer bekeken de organisatoren het effect van verschillende acts en interacties:

• Op de stand van ABB demonstreerde presentatrice Sophie een augmented reality spel. Bezoekers konden zelf spelen met deze innovatieve technologie. Bovendien gingen drie actrices in gesprek met bezoekers. Zij filterden hen op interesse en sloegen zo een brug met de wereld van ABB. Zij lieten juist die technologie zien, die aansluit bij de belangstelling van de specifieke bezoeker.
• Presentatrice Frances had veel succes met het FEDET spel voor de Federatie Elektrotechniek. Op een groot scherm kon iedereen een prikkelende quiz volgen met steeds andere kennisvragen. De interactieve beursquiz werd gespeeld op basis van vragen, die vooraf met de FEDET zijn bedacht. Deelnemers streden tegen elkaar om leuke prijzen.
• Actrice Sanny verleidde Installateurs met een smartphone. Op de stand van Esylux kregen zij een bon voor een hamburger en een gratis app, die hun werk makkelijker maakt. Per dag werden maar liefst 1100 hamburgers uitgedeeld.
• Drie Uneto-VNI matchmakers legden contact met bezoekers en koppelden hen op basis van belangstelling aan de juiste innovaties op het innovatieplein.
• Op het Careerevent bouwde Océ Nederland een gezellige kroeg. Actrice Femke maakte er een gezellig Amsterdams café van. Beide dagen was de stand een trefpunt voor de bezoekers. Océ onderstreepte hiermee dat zij onderscheiden zijn als werkgever met de beste werksfeer.
• VNU Exhibitions is organisator van de beurs Elektrotechniek. Op het Technoplein van het Careerevent zetten zij acteurs in. Bezoekers met belangstelling voor technische vacatures werden uitgenodigd om de wervende bedrijven direct op de beurs Elektrotechniek te gaan bezoeken.

Er viel op beide beurzen heel wat te beleven. De managers van VNU Exhibitions en Jaarbeurs Utrecht gingen na de tour weer vol ideeën aan de slag.

De uitdaging was om de veelheid aan verschillende items, ook nog eens van beperkt formaat, toch op een chique en overzichtelijke manier te presenteren, passend bij het exclusieve ontwerp van Wanders. Hiervoor bedacht Vink Standbouw een zwevende wand voorzien van vitrinekastjes in museumstijl. Een design tafel beprint met het door Wanders ontworpen patroon voor het tafellinnen vormde een opvallende aandachtstrekker. De vier touchscreenschermen informeerden de voorbijgangers over het ontwerpproces, de voordelen (onder meer minder CO2-uitstoot) en het praktische gebruik van het nieuwe tableware aan boord. De ‘soundshower’ speakers zorgden ervoor dat het geluid alleen hoorbaar was binnen een straal van 1 meter onder de speaker.

Aan de overkant van het gangpad stond een wand met stijlvolle en inspirerende foto’s van de producten. In de demonstratieruimte kon het cabinepersoneel oefenen met het porselein, glaswerk, bestek, linnen en plateau.

Via deze expositie hebben in vijf weken tijd zo’n 8.500 stewards en stewardessen van KLM en KLM Cityhopper kennis gemaakt met het nieuwe World Business Class en Europe Business Class tableware.

Voor deze wedstrijd zijn 101 posters ter promotie van een beurs ingezonden, afkomstig uit 14 landen. Een jury van beursprofessionals en grafisch ontwerpers beoordeelde de inzendingen op originaliteit, succesvolle vertaling van het beursthema en de duidelijke presentatie van de marketingboodschap en noodzakelijke beursgegevens.

De poster van Domotex – The World of Flooring, ontworpen door  Zum goldenen Hirschen en ingezonden door organisator Deutsche Messe Hannover is verkozen als de winnaar van de Grand Award

De runners up van de vijftiende internationale beurspostercompetitie zijn:

Tehnoma

International Fair of Metallurgy, Electronics, Energy, Non-Metals and Civil Engineering

Organisator: Skopje Fair (Macedonië)

Designer: Medias Kreativ D.O.O.

BTL

International Tourism Exhibition – Welcome to the best destination terminal

Organisator: Associação Industrial Portuguesa (Portugal)

Designer: AD Label – Comunicação e Imagem

Plastex Ukraine

International Exhibition for Plastics and Rubber

Organisator: Premier Expo (Oekraïne)

Designer: Alexandra Gorokhova

Een eervolle vermelding was er voor een serie van vier posters van wob AG voor de tweejaarlijkse vakbeurs Bau (edities 2009 en 2011) van Messe München.

Personal Art Shopper, de nieuwe dienst van de Accessible Art Fair

De Accessible Art Fair heeft een nieuwe dienst in het leven geroepen om de kunst op haar beurs nog meer toegankelijk te maken. De Personal Art Shopper. Deze helpt op basis van huis- of bedrijfsbezoek een keuze te maken uit de op de beurs gepresenteerde kunstwerken.

Bezoekers kunnen op de website www.accessibleartfair.com kunstwerken of artiesten selecteren die hun bevallen en deze selectie met contactgegevens mailen naar de organisatie. Die neemt dan contact op voor een afspraak om voor een huis- of bedrijfsbezoek. Op basis van de ruimte, de inrichting en de praktische behoefte maakt deze ‘personal art shopper’ een selectie van vijf kunstwerken die de bezoeker op de kunstbeurs in Brussel kan bekijken. De kosten voor deze service zijn €50 voor bezoekers uit België.

De Accessible Art Fair wil moderne kunst toegankelijk maken door alleen kunstwerken onder  € 5.000 te presenteren, gratis toegang te verlenen en de kunstenaars aanwezig te laten zijn. De eerstvolgende editie vind plaats van 13 tot en met 15 mei in Brussel.

De tankstand van Verwater op StocExpo

De meeste levendige stand op de StocExpo in Ahoy was die van opslagtankspecialist Verwater. Door zijn hoogte al een opvallende verschijning, maar het was vooral het vele volk en de sfeer die de aandacht trok.

“We zijn niet zulke beursgangers”, stelt Sales & Marketing Assistant Nora de Lange. “Maar aan de StocExpo doen we altijd mee, al vanaf de eerste editie.” De beurs die nu haar zevende editie  beleefde, is een vast ontmoetingsmoment voor deze internationale branche. De bezoekers komen uit de hele wereld. “Je begint hier in het Engels en daarna hoor je wel waar iemand vandaan komt”, aldus De Lange.

Alles draait om netwerken, legt ze uit. Vandaar dat het verwennen van de gasten voorop staat. Dat begint al bij de registratie die Verwater voor haar relaties verzorgd. In totaal 250 dit keer. De bar heeft een prominente rol in de stand. Hier kun je onder meer Belgisch bier en Belgische bonbons krijgen. “Als verwijzing naar onze Belgische vestiging. En een Belgisch biertje is toch meer bijzonder dan een gewoon pilsje”, verklaart Nora. De bar wordt bemand door Sofie en Laurien, die normaliter de telefoon opnemen bij respectievelijk de vestigingen in het Belgische Essen en Amsterdam. “Dat is leuk voor de mensen, want dan zien ze ook eens een keer wie ze altijd aan de telefoon hebben.” Beschuit met muisjes, vanwege de geboorte van een kind van één van de medewerkers, maken het thuisgevoel dat past bij dit familiebedrijf helemaal af.

Een stand in de vorm van een opslagtank is geen vreemde keuze, gezien het specialisme van Verwater. “Dat doen we al langer”, vertelt de Lange. “Deze is wel weer hoger en ruimer, dan de vorige. En in de bar zitten led-lampen, zodat het niet zo warm wordt. En ik vind het vooral leuk dat de ‘jacks’ die we gebruiken om tanks te liften in de stand zijn verwerkt.”

Wat mij opvalt is dat door de bouw, inrichting en met name de juiste maatvoering van de openingen in de ‘minitank’ een intieme sfeer is gecreëerd die anderzijds zeer toegankelijk is. Daardoor blijft het drie dagen durende ‘feestje’ van Verwater een geïntegreerd onderdeel van de beurs.

Beurs StocExpo
Pay-off Europe’s leading international event for the tank terminal industry
Data 22 -24 maart 2011
Beurslocatie Ahoy Rotterdam
Exposant Verwater
Standontwerp Eldee Expo Designers

Sushiband met Android-toestellen op het Mobile World Congress 2011 in Barcelona.

The Wall Street Journal noemde Google’s Android ‘the talk of Barcelona’. Het bedrijf had namelijk het prestigieuze Mobile World Congress (MWC) uitgekozen om de wereld kennis te laten maken met de nieuwste Android-smartphones en -tablets van merken als HTC, LG en Samsung.

Om te onderstrepen uit hoeveel Android-toestellen de consument kan kiezen werden meer dan honderd smartphones en tablets van allerlei fabrikanten op een 36 meter lange lopende band geplaatst.

Voor videobeelden van de sushiband met Android-toestellen: http://www.pre-motion.nl/google-android-presentatie-barcelona-mwc2011.html