(B)GÜMM !?

Elma Suyu

2011-08-19T18:55:00.001+03:00

Aşkın EL Hali'nden sonra, Adem ile Havva'nın çağımız hali. Yani ''Elma Suyu''

İki filmin çekim tekniği ve ana konusu aynı ''AŞK''. Sadece bu sefer biraz daha farklı bir açıdan ele alıyor ve geçmişten bugüne göz kırparak, bu olgunun eleştirisini yapıyoruz.

Özet olarak; yasakların da suyunu çıkararak herşeyde olduğu gibi duygularımızda da yapaylığa ve kolaycılığa kaçışımızın kısa öyküsü, bitmeyecek döngüsü.

Görüntü yönetmenliğini yaptığım kısa filmin künyesi ise şöyle;

Yazan&Yöneten ve Kurgu: Demet ÖZTÜRK

Görüntü Yönetmeni: Begüm ÖZBEK

Oyuncular: Ceren ÖZMEN, Enver ERTAŞ

Elma Suyu - Teaser

NOT: 18. Adana Altın Koza Film Festivali Ulusal Öğrenci Yarışması'nda Deneysel kategorisi finalisti.

olmak ya da olmamak, nedir mesele?

2011-06-08T13:20:00.009+03:00

Ellerim yüzümden daha çok ilişir gözüme. Ellerime bakar ''bunlar da boylu boyunca toprağın altında uzanacak yanımda öylece, çok anlamsız'' derim. Aslında çok saçma değil, bu gözlemin ortaya çıkmasındaki sebep, kimsenin kendine bu fikri yakıştıramadığından sanırım. İnsan sonunu düşününce o doğmakla ölmek arasındaki herşey anlamsızlaşıyor. Anlamlandırma çaban kendin olmaya başlıyorsun bu sefer. Sonra değer verdiklerin.

Hayatı bir köşeye çeklip izleyenlerden ya da içinde olup yaşayanlardan, eşinin-dostunun kahrını çeken yanlışıyla uğraşan ya da yanlışıylarıyla birilerine yük olan, kötü gününde birlikte ya da iyi gününde herşeyi unutup toz olan, tüm hatalarına rağmen mahçup olan ya da herşeye rağmen hala üste çıkan, ekmeği değilde fikri paylaşan ya da yemeğe dalıp onun yüreğine bakamayan, ''haklısın'' diyebilen ya da ''haklıyım yaa'' diyen, bilmem kaç yaşında gelip hala aklı bulanık olan ya da deli çağında olgunlaşmak zorunda kalan, arada kalan ya da sıyrılıp yoluna bakan, o odada o kafanın içinde sürekli muhakeme yapıp sorgulayan ya da o odadan çıkıp sokağa çıkan, ''seviyorum'' diye dokunan ya da ''seviyorum'' diye gözlerine bakmaya kıyamayan, ''bir ömür...'' sözü verip bunun için kılını kıpırdatmayan ya da yıpranarak-eksilerek çabalayan, onların büyümesini hayretle izleyen ve şaşkın bir gülümsesi suratında asılı kalan ya da dışardaki hayata merak salan, bir saniyede büyüdüm sanıp yola çıktıklarını unutan ya da o yolda birlikte büyüyen, sevmek güzel ya da bir daha sevmemek daha güzel...

Ve daha binlercesi... Bunlar bizim seçimlerimiz. Ya öyle ya böyle. Ya öyle ----- ya böyle' nin ortasındaki çizgilerde oturan çok bildik var. O da bir karar ama orta karar işte. Sonrasıda orta karar sohbetler, orta karar cevaplar, orta karar tebessümler... Kararlarımızdan pişmansak bu bizim pişmanlığımız, bizim fikrimizin çark etmesi, karşıdakinin değil. Etkileşimler tartışılmaz ama en büyük pay bizim. Yeri gelince söylemediğimiz sözler, susmamız gereken yerde konuşmamız ve başta söyleyeceğimizi sonda söylememiz vs... Bunlar zamanlama hatalarımız ve tüm beşeri eksiklerimiz. Hiçbir zaman ''ben tamamım, oldum.''demeyeceksin. Yanlışlarınla büyüyecek, düzelttiklerinle ilerleyeceksin.

Ölüm varsa korkacak bişey yok ama çekincelerimiz var. Herkese hakkını teslim edeceksin.

Tüm bunlar birer gözlem. Yok standartı hayatın, belki yaşadıkça bazı şeyler değişecek. Ama dünya soğuyacak ve ellerin yanına düşüverecek.

Teoride fikirler felan

2010-11-20T19:46:00.005+02:00

Evde boş boş gezinip koridordan geçerken şöyle bir cümle çıktı ağzımdan '' Hayat, eski sevgilinin anlamsızca attığı mesaj kadar anlamsız.'' Neydi şimdi bu? Ne alakası vardı? Sonra ''ne saçmaaaa'' diyerek a'ları uzattım. Arkasına ''Deliriyorum sanırım.'' da dediğimi anımsıyorum aslında. Zira bu cümlenin benle bir alakası da yoktu pek, ne yaşadıklarımla, ne ilişkilerimle, ne de eskilerimle... Hayır bunların arkasına eskilerden mesaj falan geldiği, geleceği de yoktu, emindim. ;)

İçten içe çelişen bu basit ama karmaşık durumdan sonra ekşisözlük'e girdim. Sol frame denen yerde ''eski sevgilinin mesaj atması'' başlığı çarptı göze. ''Allah Allahhhh'' dedim bu seferde h'leri uzatarak. Arkasına ''niye bu kadar takılıyorum, benle alakası yok ki'' dedim.

Sonra eski sevgililerin neden büyük bir yüzdesinin arkadaş kalamadığını düşündüm. İlişki sırasında birbirine kayıtsız kalmaya başlayınca eskiyordu yavaş yavaş çünkü herşey. Eskiyordun, eski oluyordun. Hatırlanmak istemeyen yahut çok bakmaktan usandığın fotoğraflar gibi, albümlerde başka bir fotoğrafın altına konuluyordun. Yollar ayrılınca arkadaşta kalamıyordun. Arkadaşken aran bozulunca ''arkadaş kalmak'' gibi bir seviyenin olmayışıyla aynıydı biten sevgilerde. Eskilerden, eski sevgiliden gelen mesaja dayanamamak, içerlerde bir yerlerde kalan kırıntıların tükenmeyişindendi. Sonra birgün göz göze gelipte ''arkadaşız'' mantığı baskısı altında bakışmanın da altında, Çağan Irmak'ın Issız Adam filmindeki o iç sesleri olan sahne vardır. Her gelip geçen bir kırıntı bırakır ya, adı geçince kıpırdanır, bir düşünce olur ama orda kalır, o yüzden gözümüzün önünde olmasın, ne arkadaş kalalım ne de başka birşey olsun ister insan heralde, yarım kalsın. Çünkü büyük ihitimalle her yaşanmışlık yarım kalmıştır, biraz. Çünkü ayrılıkta sevdaya dahilmiş ve ayrılanlar hala sevgili. Bunları düşündüm birden.

Ve son olarak, tüm cümlelerin sonuna parantez içinde görünmez ''belkiler'' koyuyorum. Bunların benle direk bir alakası yok, pratikte ise pek az, aklın olsa en son bana sorarsın (belki). Bunları düşünmüştüm işte.

Fotoğraf: mhsahin(deviantart)

Bir ben mi düşünüyorum bunları?

2010-10-27T12:26:00.005+03:00

Herkes aşkı bekliyor, kapının arkasına saklanıp. Kimsede bir adım kapının önüne çıkayım, bir zilide ben çalayım demiyor. Ya tüm zilleri denemiş biri oluyor gelen ya da zile basıp kaçan bir çocuktur giden tedirginliği bu. Ne oldu, kim geldi anlamadan ''Kim o, kim oooo?'' dur sesin ve diyafondan boş sokakta yankılanana dektir dağılıp bitmesi. Budur elde kalan.

Nedendir ki bu kadar kabuğumuza çekilip, egolarımızla misafircilik oynamak? Ve her zaman filmlerdeki gibi sirayet etmiyor hayat. O çarpışma sahneleri, gözgöze gelmeler, masumiyetten gayrı bir duygunun barınmayışı, bedeller ödemek, hesapsızca bir kurşunun önüne atlayıvermek ve yüzyılların tanıklık edeceği şiirler, sözler, şarkılar çalıp söylemek...

Buralara uzak köyler değil mi sanki oralar? ''Bir ben mi düşünüyorum bunları?'' dır sonu düşüncelerin. Düşünmekten yaşayamamak ve hesapları tutmak; alınanlar ve verilenler saymak. Sağlamasını yaptığımız ilişkilerin sonuçlara göre şekil yapıyor karakterimiz. Ve çelişiyoruz milletçe birkez daha, abc derken hiç matematiği sevmemiş olarak.

Fotoğraf: Ba2(deviantart)

bi b*k anlamadık

2010-10-23T00:11:00.005+03:00

Zamanında yapılmış aşırı duygu yüklemesinden kelli yasak yüksek gerilimli ortamlar bedene. Şimdi ise fikir yüklemesi yapmakta zorlanır, reddededer oldu bünye. Ne birini istiyor ne de başka, öteki ve diğerlerini. Kendini istiyor hayattan, havaya giden günlerini. Bunları ''keşkeleri'' yaptı bir kutuda. Arasıra açıpta dalıp içine, nefesi bitince döner ufak ufak yüzeye... Nasıl bir yüzeyse bu, bildiğin bağımsız b*kların yüzdüğü bir yerden ibaret işte.

(benden böyle birşey beklemeyen okurlarım(!) hayal kırıklığına falan uğrayayım demeyin he. ;) )

Resim: Uykusuz

Net

2010-06-26T22:39:00.002+03:00

Ölmek,
sevemeden ölmek,
erken gitmek.
Sevilmeden ölmek,
eksik bitmek.

Hayydi Bakalım!

2010-06-15T13:30:00.004+03:00

Hi hi hi...

Bir başka pencereden daha kafamı uzatmış olaraktan, bilmem kaçıncı defa yeniden 'merhaba' dedim, duymadınız. :)

Buyursunlar.

akozmik sayıklamalar

2010-06-13T00:38:00.008+03:00

Kendimi aşamayışlarım, kendimle savaşım. Bir cesaretle başlayan ataklar, kendine çarpıp geri düşüşlerim. Tozun, toprağın içine düşüp, sinirimden debeleniyorum. Boğuluyor kalkan toz dumandan. Ne yaparsam kendime yine. Bir başka cesaret gösterisine kadar köşeye çekilip düşünüyorum. Bu o kadar saçma ki, bi süre sonra neyi düşündüğümü düşünür oluyorum. Birbirine karışmış, bir grift haline gelip, acımın içindeki komediyi adresliyorum, hayalimde halay çekerek uzaklaşan soruları görüyorum. ''Ben hasta mıyım?'' Hayır, herkesin böyle karıştığı ama dışa vurmadığı maskeli dönemlerini izliyor oluyorum, sizin gibi. Sahi siz hiç zorladınız mı aklınızı, sonra sosyal hayat denen şeye dönüp ''sıradan, normal'' rolünü oynamayı? Birileri anlasın diye mi yazıyorum, kendimi çözmeye mi çalışıyorum, tek gerçek yüzümde olan gülümsemenin silinirken, bana düşündürdüklerinden birkaçını yakalayıp ortaya karıştırıyorum. Bakma öyle saçma bağlantılar, alakasız cümleler gibi durmasına. Aslında hepsi içten içe bağlıdır birbirine, görebilene. Ah bir deşu kafiye uydurma çabaları ve bi süre sonra cümlelerin öyle çıkması... Şizofrenlerde kafiyeli cümleler kurma eğiliminde olurlarmış. Artık kim uydurduyda ya da hangi İsviçreli bilimadamları açıladıysa orası muamma. Birileri kozmik diyebileceğim cümleler kurup, birşeyler yaşıyorlar. Bir yerden duymuştum yine; birileri yaşar, birileri buna tanık olur. Bir başka kendimi kabullnemeyişim de bu oldu. ''Ben tanık olmayacağım, yaşayacağım.'' duruşu. Ama hiç bir dışavurumumla bunu gösteremediğimde açık bir beyanımdır kendime. Bilmediğim kelimeleri önce sözlükten buldurup, sonra bir cümle içinde kurdurarak sağlamlığını test ederlerdi. Hayat bir bilinemeyen. Araştırmak ise tecrübeler deryası. Bir cümle içinde kullanmaksa lüksü hayatın. Ne yazık; ömrümüzün yarısı okullarda, sıralarda geçiyor ama hiçbir öğretilen yaşamla eşleşmiyor. İkikere iki sayfada dört ederken, hayatta bir bile etmiyor. Zamanı bir denkleme oturtturamazken kabil değildir ''yirminin'' biat edişi. Öyle de güzel gibi duran ama belki manasız gelecek şekilde de bağlarım sonunu.

Sahi, aslında ne diyecektim ben?

Bit.

Video Klip Vol.3

2010-06-05T10:36:00.007+03:00

Yüksek Sadakat - Ben Seni Arayamam

Klip, green box(yeşil perde) tekniği ile çekilmiştir. Çeşitli sahnelerinde, sadece dikkatli gözlerin seçebildiği handy35+Helios 52mm kullanılmıştır.

Kullanılan kamera, Panasonic NV-GS400'tir. ( ki kendisini saygıyla anıyoruz.)

...silinen şeyler

2010-05-19T10:04:00.003+03:00

Bir keresinde, onbinlerce insanın geldiği, içerdeki insanların artık dışarı taştığı ünlü bir kişiliğin konserine, ergenlerin manyak gibi aldığı bir derginin sayfasından koparılmış posterle, oraya gidişim geldi aklıma durduk yere.

Ve şimdi düşününce, neyi düşünerek gittim, anlamadım ne umuttu o öyle. İlginç, yine öyle önyargısız bir cesaretle başlamak olsa ya başka şeylere...

Ne iyi olurdu, ne iyi gelirdi.

Öğrenilmemiş çaresizlikle.

bgmedia

Pent Pa

2010-04-12T15:15:00.020+03:00

Güz dönemi bitişiyle başlayan tatilde çekilen ''Pent-Pa'' kısa filmi, ayağının tozuyla 10. KısaCa Uluslararası Öğrenci Filmleri Festivalindeydi.

Deneysel Filmler dalında yarışan film ''Deneysel Dalı Jüri Özel Ödülü'' ile bu festivali ödülle tamamlamış oldu. Set fotoğraflarını çektiğim ve Sanat Yönetmenliğini yaptığım filmin konusu ve adını oluşturan fikri ise şöyle;

''Penthesileia'nın kraliçeliği, Pandora'nın kadınlığıdır "Pent Pa". Tüm cazibesiyle yaratılan kadınlar ve kadının sigarasının dumanına bile hapsedebildiği erkek. 'aşkın DUMAN hali' ''

Yönetmen: Demet ÖZTÜRK
Görüntü Yönetmeni: Cumali ÖNDÜÇ
Oyuncular: Barış ÜSTÜN - Ceren ÖZMEN
Sanat Yönetmeni: Begüm ÖZBEK
Işık: Mehmet ÖZTÜRK - Şeref TOPAK
Danışman: Candan YAYGIN, ADSİNDER

''Aşkın EL Hali'' kısa filminden sonra gelen ''Aşkın DUMAN Hali'', bir üçlemenin habercisi gibi.

Bakalım diğer festivallerden ne haberler gelecek... Beklemede ve takipte kalın. :)

Tipografikvari afiş çalışması - 1

2010-04-03T12:46:00.006+03:00

Sigara ile ilgili tipografik afiş çalışması.
Ustalara selam. :)

Yeşillik olsun

2010-03-24T14:48:00.005+02:00

Hikaye tabi bunlar. ''Türkiye'nin Oscarları'' imiş. ''Biz niye iyi filmler yapamıyoruz?'' gibi sorunsallar ile uğraşmamız, Oscar'ı bir kriter görüp, birde bunun hakkını veremeyişimizdendir. Tamam, Akademi Ödülleri yani bilinen adıyla Oscar denilen ödüllerin geçmişi, Hollywood'uymuş, sektör oluşuymuş falan o ayrıda, şuna bakmak lazım. Türkiye'de de artık bir film kültürü oturmuş vaziyette peki neden bu sektörde insanların, gıpta ile bakıp hedef koyduğu, yüksek standartlarda bir ödül töreni yok? Diyeceksin ki ''çokkkk''. Bence bir standarta ulaşamadık. Bu sadece ödülü veren tarafla ilgili değil, alanla da alakalı.

Bir organizasyon yapıyorsun, bir çok emek, bir çok para, bir çok zaman gidiyor. Birilerine, yaptıkları işlerden ötürü ödülle destekleyip sırtını sıvazlayacaksın, ama adam ödülünü almaya bile gelmemiş ya da törenler öyle ağır gerçekleşiyor ki bir komedyeni sahneye koymadan keyifli hale getiremiyorsun olmadı basında yer alamıyorsun. ''Türkiye'nin Oscarları'' diyecek kadar iki farklı kelimeyi birleştiriyorsun ama ucundan bile geçemiyorsun. Sonra oturup iki satır karalayan ben '' Ne Oscar'ı, biz Türkiye'nin sonuna Oscar getireceğimize onun kadar bahsedilen bir piyasa, tören olmaya çalışmalıyız falan...'' diyorum. Saçma !

Aklıma geldi, birara Beyaz İnci Ödülleri diye bir şey vardı, ne oldu ona sahi? Bir kez düzenlendi sanırım.(Yanlışım varsa düzelt.) Dizi sektörüne yönelikti diye biliyorum. Adamlar en az 16 saat çalıştığından olacak ki, ona zaman yok herhal.

Genel olarak bakacak olursak, sözümün hepsi ne Yeşilçam Ödüllerine ne bir başkasına... Bu sektörde çalışanlara da. (günde blogu tıklayan binlerce insan varya ''sözüm sanaa'' ile başlayan cümleler kurmam bundan heralde.)

Neyse ben bu konuya başladım böyle gidiyor, konuyu 3. Yeşilçam Ödülleri'ne getireceğim. ( hissettiremeden bağlayamadım biraz aleni oldu ya neyse bu okuyucu(!) alışık.)

Aslında dün akşamki 3. Yeşilçam ödüllerinde, En İyi Yönetmen ödülünü alan Reha Erdem durumu '' Bu ödül için filmi 2500 kişilik bir kurul değerlendirmiş. Neredeyse bizim izleyicimiz kadar.'' diyerek özetledi. Durum bu yani, ilk anda bu cümleye gülüyorsun ama o gülücük silinirken gözler kısılarak, konuyu kavrıyorsun.

Ödülleri kavrayanlar:

EN İYİ YÖNETMEN

Reha Erdem-Hayat Var

EN İYİ MÜZİK

Atilla Özdemiroğlu-Vavien

EN İYİ KADIN OYUNCU

Binnur Kaya-Vavien

EN İYİ ERKEK OYUNCU

Mert Fırat-Başka Dilde Aşk

EN İYİ YARDIMCI ERKEK OYUNCU

Cemal Toktaş-Güneşi Gördüm

EN İYİ YARDIMCI KADIN OYUNCU

Derya Alabora-Pandora'nın Kutusu

EN İYİ GÖRÜNTÜ YÖNETMENİ

Soykut Turan-Güneşi Gördüm.

EN İYİ SENARYO

Engin Günaydın-Vavien

EN İYİ GENÇ YETENEK

Elit İşcan- Hayat Var

TURKCELL İLK FİLM ÖDÜLÜ

Nefes: Vatan Sağolsun-Levent Semerci

***

Ödüllerin çoğu tahmin ettiğim kişilere hatta bazı istediklerime gitti. Ama en en çok Mert FIRAT'ın almasını istemiştim, nitekim öylede oldu. Binnur KAYA ki adı yeter. Nasıl 'oyucuyuuum'' diye bağırmayan bir oyunculuktur o. Keza Elit İŞCAN da öyle. Genç Yetenek ön adı tam uymuş. Ve bir film vardı ki ''Nefes: Vatan Sağolsun''. Tamam eksikleri vardı, yönetminin ilk uzun metrajıydı, türünde ilkti diyenler bile oldu, hatta aşırı milliyetçi falan denilip çekemeyenler de. Bir şey vardır, bir filmin içinde beşten fazla dalgalanan Türk bayrağı gösterilsin, iki rap rap gösterilsin, e iki de acı, gözyaşı, işte o film duygu sömürüsü yapan milliyetçi film olur. Şimdi burda üç soru var.
1 - Peki anlatılan gerçek değil mi? 2- Timsal olsun diye '' 2 Dil 1 Bavul '' bu gerçek değil mi? 3- Bu sendeki çelişki değil mi?

Yani sırf, bir grup-kişi harala gürele böğürüp ''...benim tarafım belli vs.'' edasında davranmak için, kalıplaşmış-kendi düşünemez hale gelmişse, onun düşünmesi lazım, benim fazladan üç satır daha yazmam değil.

Bilemedim.

Karar-sız

2010-03-11T19:01:00.005+02:00

Ne yapayım kendime bilmiyorum. Kendimi psikolojik döve döve bi hal oluyorum ve bu bitmek bilmiyor. Kimselere bırakmıyorum eleştiriyi, ezmeyi, kesmeyi... Bir ben kendimi döverim de severim de oluyor fikrim. İyi midir kötü müdür bilmiyorum. Sonradan birilerine sormak da istemiyorum artık. Ben hasta mıyım, beni sana sorayım diyorum yine bir monolog sohbette kendime. Sonra bu fikir saçma diyorum. Beynimde yüzbinmilyon tane soru, belki biri cevap buluyor bazen. O da bazen. Değişmeyen tek şey, yapamadıklarım. Eziyorum kendimi, belki adım atamıyorum. Biraz güvensem kendime... Alalade özellikleri olanlar bile kendini abartıyor, tabir-i caizse paketlemesini süslüyor, belki de ben bunu yapamıyorum diyorum. Olduğundan daha iyi gösterirken diğerleri kendini, ben olduğum iyi bir şey varsa da yerimi bilmeye çalışıp geriye atıyorum kendimi. Benden ne olur ne olmaz, bilmiyorum.

Gecikmiş yazı :)

2010-02-11T23:07:00.004+02:00

Evet üstünden geçti baya ama işte içime atmak istemedim, girilmemiş yazı olarak kalmasın dedim. :)

le (''le'' fransız falan öneki değil bildiğin ''leeee'' nidasıdır.) kapitalist ondört şubat şeyside geldi yavaştan.

Gün belirlemiş adamlar, aşk diye iciş bücüş şeylere bakıp ''aşkooomm, ne tatlı'' diye minik çığlıklar atıyorsunuz. Cık cıkk, büyük aşklar yakşıyor mu bu size?

Günün anlamlarından biri '' Gel bugün aşkımızdan cıvıyalım, hediyeleşelim, cicişşş olalım..''
Yok, bu tür cümleler kurma niyetim vallahi dertten değil... :)

Fotoğraf: Anonim

...estiler yine - 2393249450

2010-02-04T22:46:00.010+02:00

Birinin olmasını hiç beklemedim.
Durdum.
Öylece
durdum işte.
Bekledim,
zamanını.
Zaman göreceliymiş.
bekledim,
öğrenerek.
öğrendim,
bekleyerek.
nerde yarımdım,
eksik
kaldım.
Sustum
belkide
kendimi tam
olamadım.
Durdum
hayatın ortasında,
bir yerlerdeydim işte
ordan oraya
güle ağlaya
düşe kalka
susa
bite...
bitti çok şey
yine,
hayatın ortasında
yine bir
ben.
bekledim
gelirsin
dedim.
arada bir
aklıma gelirdi
hiç bilmediğim
suretin,
hayal ettim.
ve
hep
beklemek
gerçekti
sense
hayaldin.

Fotoğraf: Emir_Timur (FK)

B.G.N.K ?

2010-02-02T00:12:00.008+02:00

Evet hava güzel gibiydi, elimizde bir kamera, biraz da boş vakit...

Ne yapsak ne yapsak?

Bari bir şeyler çekelim, eğlenceli olur dedik.

Düşündük, '' şurdan bi adam gelsin dedik, yok şurda bir kız koşsun, yok bilmem ne...'' hep yapılan şeylerdi muhakkak. En son bunu uydurduk. Çektik, koştuk, güldük. :)

Ben de montajlamaya çalışayım bari dedim. Baya uğraştım kendimce, bitmesine az kalmıştı ki, yok bilgisayar dondu, proje dosyayı silindi. Olduğu kadarını yükledim bende :)

...kalmak

2010-01-28T20:57:00.004+02:00

İçim sıkkın, canım daralıyor. Dünden farklı bir şey yok çünkü. Hissedemiyorum. Belki tek fark yanındakilerin gidip gelişleri, görüşürüz diyip öyle dönmeyişleri...

İçim daralıyor. Herşey eksik, herşey yarım sanki. Sözlerim eksik, gülüşlerin sıradanda gelebilir belki.

Canım sıkkın. Bir şey olmak lazım mı? Sosyolojik mi bu, onaylanma durumu? Ne olmalıyım, benden en iyi ne çıkar, o çıkarken ben nasıl mutlu olurum?

Sorular...

Hiçbir şeye yetişemiyişim, hep inkar edip ama bazen hissettiğimiz kavramlarda geride kalışım...

Susuşum oluyor, susuyorum.

Biliyorum daha iyi olabilir herşey, olabilirdi...

Geç kaldım, hissediyorum.

''Saçmalama, başındasın başdşfkşlsdkfj....'' diyorlar.

Öyle konuşuyorlar, geçiştirmek için cümleleri.

Kalmak istemiyorum...

Herşey sahteleşip yüzeyselleşirken soruyorlar '' Biri var mı?''

Olabilirdi ama yok.

Öyle olmak istemiyorum., vıcık vıcık abartılı.

Burun ucuyla '' hmmm '' diyorlar...

Anlıyorum.

Kim sevmek istemez ''gerçek'' ?

Kalmak istemiyorum, geride kalmak.

Geldiği gibi kuruyorum cümleleri, kafiyesiz, aktığı gibi.

Umursamıyorum...

bgmedia

Video Klip Vol.2

2010-01-26T17:09:00.005+02:00

İkinci video klip çalışmam. Aklımdakine yaklaşamamış olsamda, adım adım ilerliyorum. Devamının gelmesi umudundansa, devamının daha iyi umut vadetmesini kendim için diliyorum... :)

Radyo-Tv Yayıncılığı Bölümü final ödevidir.

Video klip çalışması

2010-01-14T19:49:00.012+02:00

''Bendeniz - Ağlayayım mı?''

Yazarın kendi notu: Ordan bakınca(önceden benim yaptığım gibi) herşey kolay gelebilir, basit bulunabilir. Ama yadsınmayacak şeyler vardır ki o da emektir, patlatılan kafadır, zamandır. Şuan ne ile uğraşıyorsan, ilk mahsülünü, ilk somutunu düşün, sonra beklerim fikirleri.... Neye bu tepki diye düşünme. Sebepsiz değil. Sadece oturduğun yerden ne gibi bir şeye baktığınla ilgili küçük bir bilgicik. Klip ise devasa bir şey elbette değil ama yıkmayalım daha başında... Hayır canım sinirli değilim. :)

Bu da öylesine aklıma geldi...
''
-Niye gülüyorsunn niyee?
-Ağlayayım mı? :D ''

Yılın olayı

2010-01-06T20:13:00.003+02:00

Yarım

2010-01-01T09:35:00.006+02:00

Zaman durmuyor geçiyor, gidiyor ve bitiyor yanıbaşımızda. Yeni şeyleri de getiriyor. Yeni ama bazen iyi olmayan, eskiyi hatırlatıyor; güzel ama uzak olan.

Aşklar, geçmeyeceğini sandığımız acılar, doğumlar, ölümler, vazgeçişler ve seçimler bir saniye, koskoca yeni(!) yılın gelmesi de öyle. ''Yeni yıl size en güzel, en arzuladığınız şeyleri getirsin...'' dileğine tekamül edecek kadar iyi niyetim yok belki ama,

...yıllar geçiyor işte yanıbaşımdan, yapılması gerekenleri tam yapmadım, görülecek yerleri henüz görmedim, izlenecek nice film, okunacak nice kitap, aranacak arkadaş varsa şayet aramadım, şarkıdaki gibi ''yarım yarım sevgiler'', onlardan oldum gibi geçiştirim çok şeyi.

Ben, ''ben'' olmalıydım. Oldum da bazı ama yetmez...

Ne yazık; farklı olalım derken sıradana bile yaklaşamayışımız.

Not: Kendimi en acımasız eleştiren, psikolojik döven ben, bu yönümle zayıf bir kişi portresi çiziyor gibi görünürken, bakmak değil görmek gerekirdi Begüm'ü belkide...

Mastırca

2009-12-28T23:13:00.001+02:00

* Bunlar ne ya böyle, böyle garip garip edalar, bilmem böyle tuhaf duruşlar, davranışlar. Olamadıklarımız ya da olmadıklarımız oluşlar, karman çorman, değişimin fotoğrafı olmuşlar. Yakınken uzak olmuşlar. ...lar ...lar ...lar.

-?Ne dedi şimdi bu böyle
-kimse anlamasın dedi ama anlasın da istedi
-değişikmiş
-egzotik
-insanın kafasının içinde bilmem kaç yüzbinmilyon tane ses olması ürkütücü
-monolog o monolog
-şithhh
-(yukarı bakan gözlü muzur gülümseme)
-kimse bir şey anlamadı

''... zaman bile dursa, durmaz saçma.''

2009-12-08T19:25:00.004+02:00

Bir, tek sayıdır.
İki ise çift.
Üç, tek bir sayı olabilir mi mesela?

1..2..3.

Pek tek görünmez göze.
Ama tektir işte.

Bir ve iki çift olur, üç tek kalır yanlarında.

Keza 5..7..9..... da öyledir.

Hep yedi uğurlu sayım derim ya,

bilinçaltındaki sebeplerden mi acaba?

Kendime sürekli soru soruyorum,

cevapları da hep muamma.

Bir cümle kurup, hayatı hep o cümleye yüklerken insanoğlu,

kafiyeli cümleler kurmak değil niyetim,
ne demek istediğimi, ne için geldiğimi
bir bilseydim,
anlayabilirdik belki içimi.

uydur-ma

2009-11-15T11:59:00.007+02:00

İnsanların nefreti boğazında hazır bekler,
tek bir dikkatsiz sözünde gelir kulağına girer.

Batardı onun içine
tutardı yine içinde

Dikkat etmedin
geldi senin içine.

Geçmişiniz vardı
O da silindi beklenmedik anın birinde.

Uydur-ma yazı ve Fotoğraf: Begüm ÖZBEK