Wyruszamy swoim transportem w 17 osób. Na miejscu zbiórki jesteśmy obserwowani przez przedstawicieli tajnych służb. Jak się później okazało, takowe towarzystwo (zmieniając się) podążało za nami aż do samej stolicy Warmii i Mazur. Nudną drogę każdy urozmaicał sobie na swój sposób – jedni spożywali alkohol, inni… alkohol. Raz po raz robiliśmy postoje, bo „kibol nie wielbłąd – odlać się musi”. Na trasie postanowiliśmy zatrzymać się w Strzegowie – oznajmiamy kim jesteśmy, na co miejscowa ludność barykaduje się w sklepie spożywczym. Tamtejszy supermarket też się dowiedział kto przyjechał. Pamiątkowa fota i ruszamy dalej. Podczas jednego z kolejnych postojów omalże nie zginął redaktor naczelny BZ – nygusowi zadziałała pijacka brawura i zapragnął zdobywać mazurskie, leśne szczyty. Wynik łatwo odgadnąć – spadł na łeb moczymorda. Generalnie odbyło się bez większych przeżyć – szast prast i tabliczka „Olsztyn”.

Znana taktyka typu „jedzie prezydent” (załączenie io-io-io + migałki) i chwilę później jesteśmy pod bramą stadionu. Tam spora obstawa (jak na naszą małą grupę), nawet byli „pogromcy duchów” (funkcjonariusze z butlami na plecach i lancami do rozpylania gazu). Musieliśmy chwilę poczekać na p. Kazia – dystrybutora biletów. Próba negocjacji cen wejściówek (12zł) zakończyła się fiaskiem – argument, że jesteśmy biedni został odrzucony – eh, ta znieczulica społeczna. Jednakże p. Kaziu stwierdził, że gdyby to od niego zależało, to sprzedałby nam taniej – obiecaliśmy poprzeć jego kandydaturę na prezesa klubu. Wchodzenie pojedynczo, odfajkowanie z listy, macanie – standardowa procedura. Wszystkich przyjezdnych kibiców na gościnnym olsztyńskim stadionie wita napis „Stomil wita pedałów”. Sam stadion, jak mieliśmy okazję zobaczyć – lata świetności ma już za sobą i popada w lekką ruinę. Prawdopodobnie ze względu na zły stan techniczny, 3 z 4 trybun są niedostępne dla publiki (poza sektorem gości i trybuną krytą). A co za tym idzie – jego pojemność została mocno ograniczona. Od naszej ostatniej wizyty w Olsztynie, zmniejszeniu uległa także „klatka” – o mniej więcej połowę.

Przed meczem, korzystając z chwilowego braku dopingu gospodarzy, zaznaczamy swoją obecność. Samo spotkanie rozpoczęło się od minuty ciszy, która poświęcona była niedawno zmarłemu tragicznie piłkarzowi Jezioraka Iława – Iwo Zubrzyckiemu. W ciągu trwania pierwszej połowy dopingowaliśmy na miarę swoich możliwości, z małymi przerwami. Wraz z upływającymi minutami, gospodarze rozkręcili się z dopingiem, przez co mieliśmy nikłe szanse na przebicie się. Kilka słów o Stomilowcach: obecnie ich młyn usytuowany jest pod dachem, co sprzyja dopingowi, ocenili się na 450 osób, wywiesili 14 flag, odpalili w II połowie świece dymne, doping dobry (aczkolwiek wiele przyśpiewek kopiowanych z Wisły, Widzewa, Śląska itp.).
W drugiej połowie odpuściliśmy dopingowanie i skupiliśmy się na innych ambitnych zajęciach – ktoś oglądał mecz, ktoś rzucał kamykami, inny kleił vlepy, tamten wyrywał roślinność wyrastającą ze szczelin w betonie, nieznany sprawca odpalił jakąś „hukówkę”, a reszta mogła podziwiać „Bibenduma” – sympatycznego ludzika, symbolu światowego lidera w produkcji opon, który zerkał na nas z elewacji pobliskiego biurowca. Te i inne harce odbywały się pod czujnym okiem funkcjonariusza i jego kamery.

Mecz ten, wbrew pozorom, był bardzo ważny dla gospodarzy. Od jego wyniku zależało, czy Stomil awansuje. Awansował, gdyż „biało – zieloni” przegrali 1:0. Miejscowi, po ostatnim gwizdku, chcieli na murawie razem ze swoimi piłkarzami świętować awans. Zapał ostudzili służbiści, zawijając każdego śmiałka, który przeskoczył płot. Również i część naszej grupy pokonała kratę, aby podziękować zawodnikom na dole sektora. Kopacze podeszli wszyscy – i o dziwo – trener Reginis również. Zaapelował o wsparcie na ostatnim meczu w Nowym Dworze, argumentując to tym. że dopingujemy dla nich, nie dla zarządu. Możemy tylko przeprosić za to że nie wspieramy drużyny w NDM, jednocześnie zachęcając do zagłębienia się w sedno naszego problemu. Tkwimy przy swoim, gdyż zarząd, czyli grabarze klimatu kibicowania w Nowym Dworze nie zamierzają zmienić swojej destrukcyjnej taktyki. Piłkarze pożegnani brawami, udali się do szatni. A my w trybie natychmiastowym opuściliśmy sektor, a chwilę później – Olsztyn.

Droga powrotna to moment, o którym można napisać książkę. Sceny z drogi do NDM powinny być zakazane, (+18) itp. Oczywiście nikogo nie zamordowaliśmy, nikogo nie obrabowaliśmy, nikogo nie zgwałciliśmy (chyba że o czymś nie wiem;) ), ale takiego natężenia pijaństwa, rubasznego chamstwa i okrzyków niekonwencjonalnych to dawno nie było. Jest jedna rzecz, która niepokoi – po powrocie, czcigodny pan W., nasz nieustraszony driver odrzucił propozycję 17, skłonnych do pomocy przy sprzątaniu busa, chłopów. Nie wiem jak reszta, ale ja jestem delikatny emocjonalnie i poczułem się urażony, tak się nie robi Na powrocie leci : 1 „hukówka” i jeden od nas przez murek w żywopłot (% go przechyliły). Część bandytów stadionowych do późnych godzin nocnych opija niewiadomo co.
Amen. Niech będzie pochwalony – biały i zielony!

Galeria z wyjazdu

Olsztyn, 13.05.2012r., godz. 17:00

Stomil Olsztyn 1-0 Świt Nowy Dwór

Strzelec: 15′ Świderski (Stomil)

Stomil: Skiba – Bucholc, Baranowski, Koprucki, Głowacki, Suchocki (66′ Stefanowicz), Jegliński (86′ Szaraniec), Tunkiewicz, Kun, Świderski (87′ Łysiak), Łukasik (55′ Filipek).

Świt: Bigajski – Drwęcki, Kamiński, Sosnowski, Makowski (59′ Świderski), Enow, Obem, Kimura, Zjawiński, Bajera, Zawiska.

składy za: www.mksswit.pl

Przed meczem ciężko było cokolwiek przewidywać. Spotkać się miały na boisku zespoły generalnie rzecz biorąc w fatalnej formie (Świt co prawda wygrał poprzedni mecz, a Jeziorak miał swoje chwile radości w meczu z Wisłą Puławy). Piłkarze wychodzili na boisko z etykietkami jednych z najgorzej grających na wyjeździe i u siebie (odpowiednio Jeziorak i Świt). Nie zapowiadało to więc wielkiego widowiska. Jedynie właśnie podobny niski poziom mógł byż zwiastunem przynajmniej zacięteo meczu.

Tego co zobaczyliśmy jednak przez te 90 minut nikt się nie spodziewał!

Mecz z przytupem próbował rozpocząć Świt. Gospodarze rzucili się gościom „do gardeł” i kilkukrotnie byli blisko pokonania bramkarza gości. Jeziorak wyprowadzał również nieliczne, ale groźne kontry.

Pod koniec pierwszej połowy gra zaczęła się wyrównywać, ale to Świt wciąż był lepszy. Kibice zebrani nielicznie na tryubunach zaczęli narzekać na nieskuteczność nowodworskiej drużyny, która miała na prawdę bardzo dużo okazji (samych rzutów rożnych dla Świtu w pierwszej połowie było na pewno ponad 5, może nawet ok. 10), a nic z tego nie potrafiła wyrównywać. A w futbolu niezwykle znana jest pewna zasada – niewykorzystane sytuacje lubią się mścić.

Druga połowa. No i wyszli. No i się zaczęło psia mać. To gości z Iławy weszli zdecydowanie lepiej w tą część spotkania. Nie uzyskali takiej przewagi optycznej jaką na początku spotkania miał Świt, ale skutecznie zepchnęli jednak gospodarzy do defensywy. Nowodworzanie wyrwani z rytmu nie potrafili już wrócić na właściwie tory i w 65 minucie stracili gola po uderzeniu Czilingarjana.

Kilkunastu kibiców już chyba w tym momencie opuściło stadion spodziewając się najgorszego, bo w grze Świtu w tym momencie próżno było doszukiwać się jakichkolwiek nadziei na poprawę sytuacji.

I faktycznie nie kleiło się nic. Jeziorak jednak zgubił chyba koncept, zupełnie piłkarze gości odpuścili grę w ofensywie. Nie wykorzystali momentu na pogrążenie Świtu i to miało się zemścić, ale jeszcze nie w tej chwili.

Ładnych parę minut walka na boisku była brutalna i zacięta. Bez składnych akcji po żadnej ze stron. Sporo stałych fragmentów gry i długich piłek do napastników.

Na prawdę mimo złej postawy Jezioraka po strzeleniu gola i tak nic nie wskazywało na to, żeby Świt mógł jeszcze coś ugrać w tym meczu. Kibice byli o tym przekonani – szczególnie mając w pamięci poprzednie mecze w Nowym Dworze.

Piłka posłana do Bajery. Pozbawiony wsparcia kolegów doświadczony napastnik próbuje ugrać coś sam. Nie ma szans. Bliżej mu do środka boiska niż do bramki. Nie daje sobie jednak odebrać piłki. Wdaje się w pojedynek biegowy z obrońcą. Bajera – lat 34, przecież on już nie ma siły biegać, co on robi. Biegnie ramię w ramię z obrońcą. Wypuszcza piłkę. Straci ją. Nie stracił – wyprzedził obrońcę! Wpada w pole karne. Ostry kąt, nie uda się. Strzela… wpadło. 1-1 – trybuny choć zapełnione może w 5%, ale wybuchnęły krótkim i skromnym ale jednak okrzykiem radości.

Piotrek Bajera, w któego mało kto już chyba wierzył daje w 72 minucie sygnał drużynie do ataku. My już jednak takie zrywy tu widzieliśmy, a wynik na koniec i tak był zazwyczaj negatywny.
Mimo to każda kolejna akcja Świtu wywoływała co raz większe poruszenie, a decyzje sędziego co raz większe oburzenie :).

Świt atakuje. Nie tak płynnie, nie tak łądnie jak na początku meczu. I trudniej mu się dostać pod bramkę przeciwnika, ale przeciwnik już nie kontratakuje.

Kilkanaście minut ostrej i bezwzględnej gry z obu stron. Ataki bez ładu i bez jakiegoś ogólnego pomysłu. Wszelkie instrukcje taktyczne przekazane przez trenerów w przerwie zostały już zapomniane – wysiłek i napięcie sprawiły, że teraz liczyło się już po protsu tylko to, żeby strzelić gola – nieważne jak.

Minuta 90 akcja z prawej strony boiska. Piłka po rykoszecie trafia do Zjawińskiego ten z zimną krwią pakuje piłkę do bramki. Przez chwilę wydawało się, że na trybunach jest kilka razy więcej kibiców niż w rzeczywistości. Radość na boisku i radość na trybunach – dawno tego w NDM nie było, bo w tym roku nawet gdy Świt strzelał bramki u siebie to i tak nie wiele one dawały.

Jakby tego było mało w doliczonym czasie gola na 3-1 zdobywa Daiji Kimura, sędzia po tym trafieniu odgwizduje koniec spotkania, a zawodnicy cieszą się na boisku jakby wywalczyli przed chwilą awans. Po fatalnej, rekordowej czarnej serii porażek nowodworzanie łapią wiatr w żagle i mogą już cieszyć się z zasłużonego zwycięstwa. Ten sezon i tak już jest stracony, ale to jest nieważne. Teraz ważne jest to, że kibice opuścili stadion z uśmiechami na twarzy, podobnie jak zawodnicy i być może uda się jeszcze to w następnych meczach w co głęboko wierzymy, oraz i sobie i piłkarzom życzymy. :)

Nowy Dwór Mazowiecki, 09.05.2012r., godz. 18:00

Świt Nowy Dwór 3-1 Jeziorak Iława

Strzelcy: 72′ Bajera, 90′ Zjawiński, 90′+4′ Kimura – 65′ Czilingarjan

Świt: Bigajski – Zawadzki, Drwęcki, Kamiński, Sosnowski – Obem, Enow, Makowski (84′ Kimura), Zjawiński, Zawiska (79′ Siwek), Bajera.

Jeziorak: Kręt – Wahab, Sedlewski, Żuraw, Wietecha (46′ Czilingarjan), Skokowski, Sierzputowski (77′ Kolibowski), Zajączkowski S. (90′ Jankowski), Żaglewski, Kuśnierz (81′ Otręba), Sobociński.

składy za: www.mksswit.pl

Grali nieźle, ale mogli lepiej. Zdobyli jeden punkt, choć mogli zdobyć trzy. Mimo wszystko należy jednak się cieszyć, bo nowodworzanie postawili pierwszy krok ku przełamaniu swej niemocy.

Stal nie postawiła wysokich warunków gospodarzom tego meczu. Nowodworzanie nie musieli wzbijać się na wyżyny swych umiejętności – preciwnik był dość pasywny i chyba nie do końca zdecydowany po co tu przyjechał. Z drugiej strony – która z goszczących w NDM w tym roku drużyn była lepsza od Stalówki? Chyba żadna, a więc teoretycznie poziom przeciwnika był podobny do tych, którym Świt ostatnio tak systematycznie i konsekwentnie ulegał. Dlatego właśnie można mówić o poprawie. Zawodnicy Świtu mają wreszcie podstawy\, aby nabrać nieco pewności siebie. Pokazali przede wszystkim samym sobie, że nie każdy musi ich lać, że można się skutecznie postawić. Na tym fundamencie można już stawiać mury. Coraz wyższe – także systematycznie i konsekwentnie, ale tym razem z pozytywnym skutkiem.

Samym meczem ciężko się zachwycać, jak z resztą każdym innym bezbramkowym remisem. Mecze bez goli to przeważniue mecze bez historii.
Nie da się po tym spotkaniu wyłonić strony przeważającej. Obie drużyny miały swoje momenty, szanse na przechylenie szali zwycięstwa na swoją stronę. Nikomu jednak to się nie udało.

Indywidualnie o Świcie można napisać nieco więcej. Zacznijmy od Szymona Makowskiego naszego elitarnego getbol-plejera. „Nowodworski Messi” spisywał się fatalnie. Powinien chyba zejść wcześniej, z drugiej strony potencjalni zmiennicy ostatnio także zbierali złe noty więc trener Reginis musiał mieć twardy orzech do zgryzienia.
Kolejnym zawodnikiem, przy którym warto się zatrzymać jest Zawiska. Zawodnik , który ma chyba pełnić rolę podobną do Shinji Kagawy z Borussi Dortmund. Ktoś pośredni pomiędzy cofniętym napastnikiem wychodzącym do prostopadłych podań z głębi pola, a wysuniętym rozgrywającym dyrygującym poczynaniami drużyny w ofensywie. W praktyce jednak Mateusz nie radzi sobie z powierzoną mu rolą (o ile dobrze odgadłem tę rolę ;-)). Zdecydowanie za mało ruchliwy, często pasywnie czeka na to, aby ktoś zagrał mu piłkę zamiast cały czas starać się być dostępnym do takiego zagrania. Jako drugi napastnik też się nie do końca sprawdza – zbyt długi czas podejmowania decyzji sprawia, że zaprzepaszcza szansę na oddanie strzału lub do skutecznego podania otwierającego drogę do bramki dla kolegi z drużyny. Chłopak ma potencjał, ale słabo go wykorzystuje. Może na jego pozycji lepiej spisałby się doświadczony Bajera, który usilnie wystawiany jest (jeżeli w ogóle gra) na pozycji klasycznej dziewiątki, co przy jego motoryce i sposobie gry Świtu kompletnie wyłącza go z gry. Długie podania na dobieg od obrońców do napastnika, który nie jest w stanie wygrać pojedynku biegowego nie mają po prostu sensu.

W obronie było raczej dobrze o czym świadczy choćby czyste konto utrzymane do końca spotkania. W środku pomocy – ciężko orzec. Duet Obem-Enow niby dość skuteczny w destrukcji, ale w konstruowaniu akcji bezużyteczny, a często kompletnie pomijany (wspomniane wcześniej długie piłki od obrońców do napastnikó i skrzydłowych). Zjawiński i Bigajski jak zwykle na swoim poziomie. Minusik dla Sosnowskiego, który choć aktywny i często przy piłce to jednak jeszcze nie dość produktywny/efektywny.

Kibiców na stadionie jak podają oficjalne źródła – ok. 250 w tym 120 kibiców Stalówki. I faktycznie tyle chyba było. Gospodarze bez dopingu i bez żadnej zorganizowanej grupy na trybunach. Goście mocna paka 120 ludzi, ale chyba wycieńczeni przez słońce, albo po prostu średnio zainteresowani meczem, bo tylko sporadycznie pojedyńczymi przyśpiewkami wspomagali swoich. Zdecydowanie poniżej potencjału jaki niesie za sobą taka liczba.

Nowy Dwór Mazowiecki, 28.04.2012r., godz. 17:00

Świt Nowy Dwór 0-0 Stal Stalowa Wola

Świt: Bigajski, Drwęcki, Gmitrzuk, Sosnowski, Enow, Obem (67′ Bajera), Maślanka, Kamiński (66′ Zawadzki), Makowski (78′ Kimura), Zjawiński, Zawiska

Stal: Dydo, Demusiak (51′ Widz), Czarna, Żmuda, Radawiec, Kachniach (63′ Białek), Horajecki, Gęśla (73′ Fabianowski), Lewandowski, Skórski, Getinger

składy za: www.mksswit.pl

Pewien zatroskany obecną sytuacją Świtu czytelnik BZ postanowił się podzielić  innymi kibicami swoimi przemyśleniami na temat gry nowodworskiej drużyny. Oto co napisał:

Po kolejnej porażce naszych zawodników, tym razem ze Zniczem Pruszków 1-2, przedłużyła się czarna seria do 8 meczów z rzędu, bez zdobytego punktu. Nie chcę rozmyślać nad meczem, bo nie ma nad czym myśleć. Szybko strzelone dwie bramki i było pozamiatane, Zjawka strzelił honorówkę, ale nic więcej to nie dało. Piszę ten felieton, aby przyjrzeć się co tak naprawdę powoduje te porażki.

Zacznę swoją analizę od bramkarza. Od meczu z Pogonią Siedlce, kiedy to Adam Czerkas strzelił zwycięskiego gola na 0-1 dla przyjezdnych, ten sam zawodnik spowodował kontuzję Michała Bigajskiego, którego zastępuje w bramce Jakub Wiśniewski. Bramkarz, młody, zdolny i utalentowany. W swoich występach wyglądał dosyć pewnie i to nie jego powinniśmy winić za te wszystkie porażki, aczkolwiek ostatni mecz ze Zniczem zagrał słabo, jego interwencje były niepewne, jedną bramkę można powiedzieć, że zawalił, ale… To nie bramkarze są winni porażek Świtu.

Obrona – w tym temacie mogę się dosyć obszernie wypowiedzieć, i mam zamiar to zrobić. Drwęcki – Cyzio – Grzmitrzuk – Sosnowski. Tak wyglądała obrona Świtu, która wystąpiła w ostatnim meczu. Nie można ocenić pozytywnie obrony, jeżeli drużyna przegrywa mecz za meczem. Przeciwnicy robią co chcą z linią defensywną. Chcą zagrać piłkę prostopadłą ? Proszę bardzo. Chcą przejść obrońców sami? Nie ma sprawy, tylko nie wpadnij na mnie, bo dostanę jeszcze przypadkiem żółtą kartkę. Tak właśnie widzę grę Świtu, takie cwaniactwo, taka gra na alibi, byleby wpisać, że zagrałem i dowiedzieć gdzie się zgłosić po wypłatę. Chłopaki grają tak, jakby im się nie chciało, jakby wiedzieli, że i tak przegrają więc po co się pocić. Wyjdziemy, 90 minut pobiegamy trochę, jak strzelimy fajnie, jak stracimy trudno. Brakuje tego zaangażowania, tej chęci reprezentowania drużyny z Nowego Dworu. Piszę o obronie, więc nie będę się rozpisywał na temat gry ofensywnej, bo o tym mają decydować zawodnicy grający linię wyżej. Obrona gra niepewnie, może dlatego, że jest ciągle zmieniana, brakuje zgrania i zaufania. Jeden pokrzykuje na drugiego, tamten na kolejnego. Wiele chaosu pojawia się w grze, więc… Słaba obrona to najgorsze ogniwo Świtu.

Pomocnicy środkowi to coś co w „Biało-Zielonych” nie istnieje. Długa laga od Grzmitrzuka w poszukiwaniu Zjawińskiego mija tę strefę boiska. W poprzednim meczu pojawili się tam Obem i Enow. Dwóch typowo defensywnych pomocników, którzy mają spełniać zadanie takiego „przecinaka”, czyli stoję na 20-30 metrze od bramki i ja dalej nikogo z innej drużyny nie przepuszczę z piłką. Przejdziesz, to Cię sfauluję, w tej roli zawodnicy sprawują się słabo. Bramka na 2-0, to strzał z dystansu, zawodnik przeciwnika, mógł się zastanowić, popatrzeć jak ustawiony jest Wiśniewski i uderzyć bez problemu. Zabrakło tego szybkiego, agresywnego podejścia do przeciwnika, z mordem w oczach, tak aby się przestraszył i uderzył niecelnie, ale zabrakło tego i padł gol. Dlatego uważam, że pomocnicy są jedną z rzeczy, które powodują porażki Świtu.

Skrzydłowi. Szybki rzut oka na składy i widzimy tam Kimurę i Zawadzkiego. Jeżeli chodzi o pierwszego, to rozumiem, że jest młody i posiada niestabilność formy, do której ofensywie Świtu brakuje i to sporo, ale zagrał ze Zniczem mecz tragicznie. Dostał piłkę, to albo odegrał do tyłu, albo stracił w akcji ofensywnej i dziwię się, że zszedł tak późno dokładnie w 76 minucie. Dostał jeszcze jedną z tych żółtych kartek, które mają określenie frajerskich. Kopnął piłkę ustawioną przez przeciwnika.  Druga strona to Zawadzki sprowadzony przerwą zimową. Cóż mogę powiedzieć, bardziej widoczny od Kimury i miał kilka dobrych akcji ofensywnych, ale nic, żeby uznać jego występ od ponad przeciętnego. Dostosował się do poziomu kolegów z zespołu. Skoro skrzydłowi mają dostarczać piłki napastnika, który siłą rzeczy bez nich nie ma prawa bytu. Beznadziejne wrzutki, brak pomysłu na grę, zero zaangażowania, to główne punkty, które zmuszają mnie do tego bym uważał, iż są oni jednym z głównych przyczyn porażek nowodworzan.

Napastnicy, Zjawiński i Zawiska. Młody i ten starszy. Gwiazda drużyny i ten, który chce się na nim wzorować. Zjawiński, jak już wspomniałem jest gwiazdą zespołu, lecz jest też cieniem zawodnika z ostatnich lat. Tragiczne wrzutki czy to z rożnych, wolnych czy z boiska. Utrzymanie się przy piłce jest jedną z cech, które pozwalają mi sądzić, że on jeszcze wróci, ten zawodnik, który kiedyś wygrywał w pojedynkę niejeden mecz Świtu. Po drugiej stronie barykady, nie tak sławny, ale nie odstający umiejętnościami w obecnych formach obu, Mateusz Zawiska. Chłopak młody i głodny gry, który chce udowodnić, że chciałby dać Świtowi wszystko co tylko może. Zostawia serce na boisku, które w obecnym Świcie oddaje tylko Wiśniewski. Nie możemy obwiniać zawodników, którzy nie strzelają goli. Nie trafiają bo nie dostają piłek. Tak jak pisałem wcześniej, Laga na Zjawę, który jak doskoczy do piłki to odegra do Enowa czy Obema, który to powinien wykonać szybki przerzut w boczną strefę boiska do Kimury czy Zawadzkiego. Gdyby napastnicy otrzymywali dogodną liczbę dobrych podań, strzelaliby bramki. Co do tego jestem w 100% pewien.
Tak więc napastnicy nie są problemem Świtu.

Na koniec został mi trener, który wydaje mi się, że jest głównym problemem w tej układance. Legenda Świtu, genialny środkowy obrońca jak na możliwości Świtu. To taki człowiek, którego, Świt obecnie potrzebuje na boisku, a nie na ławce. Tworzyliby pewny środek defensywy z Adamem Grzmitrzukiem. Głównym problemem „Regana” jest to, że jeszcze rok temu każdy był z nim na Ty, był kolegą z boiska, a nie trenerem. Brakuje tego szacunku i wysłuchiwania rad. Być może Regnis ma talent szkoleniowca, ale nie uda mu się tego pokazać w obecnym Świcie, który to pamięta czasy trenera na boisku. To tutaj doszukuję się głównej przyczyny porażek nowodworzan.

Dochodząc do meritum. Uważam, że trzeba zmienić najsłabsze ogniwo. A które z nich jest według Was najsłabsze, zadecydujcie sami.

Autor: S.M.

Zapraszamy do dyskusji. Według autora felietonu – sprawa nie jest do końca jasna i taka prosta, istnieje wiele powodów, które mogą działać obecnie na niekorzyść Świtu, a jakie jest wasze zdanie?

PS: Przypominamy, że dzisiaj mecz ze Stalą Stalowa Wola. Czy Tomasz Reginis i jego podopieczni odmienią koleje losu i przełamią fatalną serię? Mecz o 17 w NDM, poprowadzi go arbiter z Białegostoku, który sędziował już mecz Świtu – spotkanie z Puszczą Niepołomice z sierpnia 2011, które nowodworzanie zremisowali u siebie 1-1.

Obecna fatalna seria trwa już 8 spotkań i wciąż się nie skończyła (nie uznajemy zwycięstwa przez walkower jako przerwanie serii porażek).

Podobna seria 8 spotkań z rzędu bez punktu miała miejsce w sezonie 2003/2004. Mamy więc obecnie do czynienia z rekordowym pasmem porażek jeżeli chodzi o historię ligową Świtu ostatnich 15 lat.

W sezonie 1999/2000 biało-zieloni zanotowali serię 5 porażek z rzędu, a w sezonie 2005/2006 „udało” się to nawet dwukrotnie w ciągu jednego sezonu.

Natomiast w sezonach 1997/1998, 2000/2001, 2001/2002 przytrafiały się nowodworzanom po cztery mecze z rzędu bez punktu.

Czy w sobotę dojdzie do przełamania i uniknięcia ustanowienia samodzielnego rekordu w tej niechlubnej kategorii?

Gospodarze szybko stracili dwa gole. Ledwie minął pierwszy kwadrans gry, a już było praktycznie po meczu. Na długi czas podcięło to zupełnie skrzydła piłkarzom Świtu.

W 57 minucie na raty do bramki trafia jednak Zjawiński. Bramka kontaktowa sprawia, że biało-zieloni jakby nieco odżyli. Nie zaczęli jednak szturmować bramki przeciwnika czego oczekiwali nieliczni widzowie zgromadzeni na stadionie. Rozpędzali się powoli. W ostatnich minutach meczu faktycznie oblegali bramkę Znicza, ale ataki kończyły się bardzoi nieporadnie. O ile samo rozegranie akcji czasami wyglądało dośc sensownie to jednak brakowało kogoś kto z zimną krwią wykorzystałby to, że jest w polu karnym z piłką przy nodze. Dla dobrego napastnika to, że jest w takiej sytuacji tyłem do bramki to żadna wymówka. Pruszkowianie też mocno gubili się w obronie gdy ich przyciśnięto, a podopieczni Reginisa kłody pod nogi rzucali sobie sami.

Po tej porażce nowodworzanie spadli na jedenastą pozycję w lidze. Są jednak klasyfikacje, w których jesteśmy nie do ruszenia. Po pierwsze – bezapelacyjnie jesteśmy na szczycie listy najgorszych drużyn wiosny w II lidze gr. wschodniej. Po drugie, jesteśmy na szczycie listy drużyn zdobywających najmniej punktów u siebie. I tym optymistycznym akcentem kończymy relację. :P

Nowy Dwór Mazowiecki, 19.04.2012r., godz. 18:00

Świt Nowy Dwór 2-1 Znicz Pruszków

Strzelcy: Zjawiński 57′ – Jędrych 12′, Zawodziński 17′

Świt: Wiśniewski – Cyzio, Drwęcki, Gmitrzuk, Sosnowski, Kimura (77′ Kamiński), Obem, Enow (58′ Grzelak), Zawiska, Zawadzki (63′ Siwek), Zjawiński

Znicz: Misztal – Jędrych, Makowski, Jędrzejczyk, Wojdyga (56′ Tomas), Rackiewicz, Sztybrych, Januszewski, Zawodziński (90′ Kasztelan), Kopciński, Kraska (87′ Springer)

składy za: www.mksswit.pl

OD CZEGO SIĘ ZACZĘŁO?
Aby nie przytaczać pełnej historii tamtego dnia, postaram się ją nieco skrócić. Od początku kariery firmy ochroniarskiej D.S Fokus, co jakiś czas kibice uskarżali się na niewłaściwe i prowokacyjne zachowanie ochrony (opryskliwe zachowanie, brak kultury, robienie sztucznych problemów, nie wpuszczanie flag, pomówienia o picie alkoholu w budynkach klubowych itp.). Dnia 16 kwietnia 2011r., pracownicy firmy nadużyli swoich uprawnień i przekroczyli barierę, której przekroczyć nie powinni. Oto cytat pochodzący z relacji, pisanej po meczu z Wisłą Płock: „Pod koniec meczu, doszło na naszej trybunie do zamieszania. Do kibica, który wszedł na płot, aby wspomagać wodzireja podszedł ochroniarz, by w sposób niekoniecznie delikatny usunąć go z tego miejsca. Za ów kibicem wstawił się drugi, za co został potraktowany werbalno-wulgarnie przez jednostkę służb. Doszło do rękoczynów, a ochroniarz użył gazu. Zabawka – psikawka tak przypadła mu do gustu, że postanowił wypędzić i zagazować cała trybunę, a co tam!
Gazem kibola, kobietę, dziecko, czy staruszka – nieważne. Ważne żeby być kozakiem niczym Tommy Lee Jones w „Ściganym”. Pominę już sytuację w których jeden ochroniarz popycha kibica na drugiego ochroniarza tak, aby wyglądało to na jego atak. Po meczu kamerowanie przez mundurowe służby i robienie kibicom zdjęć. Podobnież były również jakieś próby bicia rekordów z pałką w ręku w biegu za kibicem po parkingu.” .

ECHO SOBOTNIEGO MECZU:
Pierwszymi mediami, donoszącymi o tym wydarzeniu była strona kibiców www.bialo-zieloni.pl. Niedługo po tym, artykuł o prowokacji D.S Fokus napisała jedna z gazet lokalnych. Można pokusić się o stwierdzenie, że jako jedyna (pomijając oczywiście BZ) w sposób obiektywny (ale również i rzetelny) nie bała się opisać zdarzenia, ujawniając przy tym skandaliczne zachowania oprawców spod znaku ptaka. Jakiś czas po tym, lokalna telewizja internetowa zorganizowała mini debatę(obecni : admin strony oficjalnej, w/w dziennikarz z gazety lokalnej oraz prezes klubu) na temat obecnej sytuacji w klubie. Nic z owej debaty nie wynikło, poza kilkoma racjonalnymi wypowiedziami lokalnego żurnalisty.

ZARZĄD:
Zanim doszło do punktu kulminacyjnego, kibice wielokrotnie zgłaszali nadużycia i nieracjonalne zachowania formy ochroniarskiej prezesowi. Na słowach niestety się skończyło. Niedługo po meczu z Wisłą, w prasie ukazują się słowa prezesa klubu, który w sposób delikatny broni ochroniarzy, a w sposób mniej delikatny – nazywa kibiców spod blachy „pijanymi pseudokibicami”. Te słowa mogą szokować, gdyż niejednokrotnie stwierdzał, że sam wywodzi się z tej grupy. Zarząd w jakikolwiek sposób nie dąży do wyjaśnienia tej sytuacji. Z brakiem reakcji spotyka się także bojkot spotkań w NDM przez fanów. W kręgach oficjalnych i mniej oficjalnych mówiło się, że Klub jest otwarty na rozmowy z kibicami „spod blachy”, ale nijak się to miało do rzeczywistości. Włodarze klubu próbują ratować fatalną frekwencję kilkoma meczami za symboliczną złotówkę, jednakże akcje nie przynoszą skutku. Pod koniec zeszłego roku, pomimo bojkotu, doszło do współpracy pomiędzy Zarządem, a Młodocianymi Fanatykami.

KIBICE SPOD BLACHY:
Po meczu z Wisłą Płock, kibice „spod blachy”, podejmują decyzję o zawieszeniu działalności na stadionie w Nowym Dworze. Zajmują miejsce za płotem od strony północnej (potocznie nazywane „Trybuną Bagienną”), skąd przez kilka spotkań dopingują. Podczas spotkania z Resovią, tamże wisi flaga Świtu oraz transparent upamiętniający Powstanie Warszawskie. Pomimo zawieszenia działalności w Nowym Dworze, kibice odwiedzają inne stadiony – Elbląg(5), Nadarzyn(17), Pruszków(8), Siedlce(8), Niepołomice(4), Łowicz(22), a także byli obecni na Marszu Niepodległości w Warszawie (11). W międzyczasie delegacja kibiców uczestniczyła w projekcji filmu „KIBOL” oraz debacie, która odbyła się w NOK-u. Biało – Zieloni nie próżnowali także w temacie gadżetów (kalendarze, szale, czapki zimowe, rękawiczki, vlepki).

OCHRONA:
Po kwietniowym meczu nic szczególnego nie miało miejsca – nie było żadnych oficjalnych komunikatów, wypowiedzi w mediach, ani oficjalnych spotkań. D.S FOKUS nie zaznał żadnych przykrości z powodu ich prowokacji – osoby winne tamtym wydarzeniom są widywane (w większości) na nowodworskim stadionie. Można domniemywać, iż resztę tych osób przeniesiono do Otwocka, gdzie tamtejsi kibice OKS-u padli ofiarami identycznego scenariusza – prowokacja, upust agresji, kłamstwo. Na nowodworskim stadionie mogą czuć się dość pewnie, gdyż na postulat kibiców o zerwanie umowy z firmą ochroniarską, przedstawiciel zarządu odrzucił go, argumentując to tym iż ich usługi są najtańsze. Oprócz spotkań piłkarskich, obstawiają Turniej Sylwestrowy, gdzie także dopuszczają się prowokacyjnych zachowań, m.in. nie pozwalają wnieść niebezpiecznego przedmiotu, jakim jest z pewnością telefon komórkowy.

KOMENTARZ:
Po tak długim czasie marazmu i ignorancji, nie należy się spodziewać zdecydowanych ruchów ze strony Zarządu klubu. Ba, o postulatach kibiców szkoda nawet wspominać. Pozostaje płakać nad kolejnymi rozmyśleniami włodarzy i adminów strony oficjalnej pt: „Co zrobić, żeby poprawić frekwencje na stadionie w NDM?” . Jest pewien złoty środek, ale jego wynalezienie jest zbyt proste, żeby ktoś na niego wpadł. Jako wskazówkę przytoczyć można jedno – honor jest ważniejszy od pieniędzy w kasie klubowej. Jesteśmy zawsze, jesteśmy wszędzie – Zarząd się nas nie pozbędzie.
Niech będzie pochwalony – Biały i Zielony!

Oficjalne źródła pochodzące z Brzeska mówią o „bramce stadiony świata” Wojcieszyńskiego. Nie ma na razie na to namacalnych dowodów więc nie ma co im tak za bardzo wierzyć.

Ważniejsze dla nas jest to, że Świt jest w mega-dołku, bo to 7 porażka z rzędu co oznacza także to, że w 2012 roku (5 meczy ligowych) Świt nie wyszarpał jeszcze ani jednego punktu i  piastuje obecnie mało zaszczytne miejsce najgorszego zespołu tego roku w II lidze gr. wschodniej z 3 strzelonymi i 10 straconymi bramkami. Najniżej notowany w tabeli (z grających jeszcze drużyn) Jeziorak Iława zdobył w tym czasie 2 punkty, strzelił 2 gole i 6 stracił.

Następny mecz Świt zagra ze Zniczem i choć gramy u siebie to nie jesteśmy faworytem. Głowy do góry, albowiem następna kolejka to spotkanie z KSZO, które jak wiadomo wygramy walkowerem, punkty więc wpadną. :)

Brzesko, 14.04.2012r., godz. 16:00

Okocimski Brzesko 1-0 Świt Nowy Dwór

Strzelcy: 11′ Wojcieszyński

Okocimski: Mieczkowski, Szymonik, Jacek, Urbański, Wawryka, Oświęcimka (90′ Krzak), Dynarek, Wojcieszyński (78′ Baliga), Litwiniuk (69′ Pyciak), Trznadel (56′ Ogar), Smółka

Świt: Wiśniewski, Drwęcki, Gmitrzuk, Sosnowski, Zawadzki (70′ Grzelak), Cyzio, Makowski, Enow, Obem, Zjawiński, Zawiska (87′ Drewnowski)

składy za: www.okocimski.com