Korte berichtgeving

In vakblad Clou beklaagde men zich over opinieonderzoek in de media. Nu politiek weer een ‘hot’ item is, is ook onderzoek hiernaar weer erg populair. In hetzelfde blad sprak men zich dan ook vervolgens uit tegen “debat vervuiling” die ontstaat wanneer de media korte onderzoekje meent aan te moeten halen in de berichtgeving. Wellicht uit SEO overwegingen of de algemene notie dat soundbites het goed doen beperken veel artikelen zich ook precies tot korte berichtgeving als “10 procent vindt dat”, al dan niet met een mooie grafiek.

Natuurlijk hebben marktonderzoek bedrijven in hier ook boter op het hoofd. De persberichten komen in eerste instantie natuurlijk van hen of hun klanten af. Het is dan vreemd dat men vervolgens klaagt dat die worden overgenomen. Ook storten steeds meer bedrijven zich op quickpolls en aanverwante zaken om in de behoefte naar korte snappy peilingen te voorzien. Op zich is dit laatste niet eens zo erg, ware het niet dat in de berichtgeving vervolgens net als bij ‘normale’ onderzoeken allerlei gegevens ontbreken. Op welke mensen is het onderzoek nu uitgevoerd, welke steekproef is getrokken, hoe zijn de vragen precies geteld? De artikelen die naar een degelijk onderzoeksrapport doorlinken zijn op een hand te tellen. Dat terwijl we zonder wat achtergrond vaak niet zo goed weten waar we nu naar zitten te kijken. En gelooft u de schrijver op de blauwe ogen dat deze het onderzoek goed geïnterpreteerd heeft?

Pure marketing?

Zo zien we dus artikelen over een op de vijf Nederlanders die succesvol zijn dankzij social media. Berichtgeving die zo onduidelijk was dat hier al vrij snel kanttekeningen bij werden geplaatst. Het lijkt duidelijk: de berichtgeving is pure marketing of entertainment en als het even kan beide. Hoe anders moeten we dit soort ‘weetjes’ waarbij we feitelijk niets te weten komen opvatten? Terug naar het artikel dat mij onder ogen kwam. Een artikel van TvM’s ‘Marketing Online’, dat ik meer heb gekozen omdat het een goed voorbeeld is, dan voor het feit dat het van deze uitgever komt.

“Wat vindt de consument van voetbalplaatjesacties?”, zo lezen we. Dit artikel geeft naar mijn mening precies aan waar het allemaal fout gaat. Ten eerste het artikel zelf, ingefluisterd, of direct een persbericht dat zich richt op lekker makkelijke cijfers overgenomen? U mag het zeggen. Welke van de twee het ook moge wezen, het zal duidelijk zijn dat we hier niet naar een journalistiek hoogstandje zitten te kijken. Een zware eindredactie zal er in ieder geval niet zitten op een artikel dat bestaat uit een soort opsomming. Dat hoef natuurlijk ook niet per se, dus laten we ook even naar de inhoud kijken. Een aantal dingen vallen dan op: ten eerste is het voor mij erg moeilijk iets te zeggen over het onderzoek aangezien ik nergens kan vinden hoe dit precies opgezet was. Ten tweede lijkt het van procenten overlopende artikel (dat retweet zo lekker) nogal kwistig met bureau-namen te strooien. Ongetwijfeld zit er ergens een marketingmevrouw die nu kan laten zien hoe vaak PanelWizard of Van Eunen genoemd wordt.

Dat het onderzoek blijkbaar via OneQuestion is gelopen is verder ook de enige referentie naar de onderzoeksmethode. Opvallend genoeg zien we, we als we hun website bezoeken, dat zij wél iets meer inzicht in de achtergrond geven, ten minste wat betreft de vragen. Waarom de steekproef zo getrokken is, is dan weer wel onduidelijk. Dit brengt me op het derde punt dat dit korte onderzoekje opgezet lijkt te zijn om snel wat percentages neer te kunnen zetten als een vergelijking. Wat deze percentages nu precies betekenen is wellicht van ondergeschikt belang, het gaat bij dit soort onderzoeken misschien meer om content voor een magazine enerzijds en exposure voor de onderzoeker anderzijds.

Geloofwaardigheid

Passages als “Logischerwijs is [...]” (waarom dan?) lijken, in ieder geval zonder verdere achtergrond, volledig uit de lucht gegrepen. Ik durf verder te beweren dat er ook mensen zonder enige onderzoekservaring zijn die vragen zullen stellen als “Ja, maar wie heeft men nu precies geïnterviewd?”. Wanneer onderzoeksbureaus klagen over te oppervlakkige beeldvorming en slecht onderzoek zou men eens de hand in eigen boezem moeten steken wanneer men dit soort persberichten de deur uit doet. Hetzelfde geldt voor Marketing Online die zichzelf geen dienst bewijst door algemene berichtjes één op één over te nemen. Het wachten is misschien op de webmaster die me hier in de comments er op komt wijzen dat u het toch wel leest. Daar staan we dan, met zijn allen.

Disclaimer
Ik zelf, Gyurka, werk parttime bij een online panel provider. Dit artikel is echter geheel gebaseerd op mijn eigen mening en inzichten en geeft niet (noodzakelijk) de visie van mijn werkgever weer.

Web 2.0

Web 2.0 is een term die eind 2004 bedacht werd door Dale Dougherty of Eric Knorr. Daar is wat onduidelijkheid over, omdat zij ongeveer tegelijkertijd de term op hun blog publiceerden. Even voor de duidelijkheid: Het is dus niet Tim O’Reilly die de term bedacht heeft. Hij heeft er alleen als eerste een uitgebreid, en duidelijk artikel over geplaatst. De term staat voor een vernieuwd web nadat de internetbubbel in 2001 gebarsten is. De term heeft niets te maken met een systeemupdate waardoor het internet over nacht plots anders was, maar gaat vooral over een verandering in de houding die men tegenover het web aannam. En voor wie het internet voornamelijk was.

Voor de bubbel wil elk bedrijf een website. Die website is voornamelijk een visitekaartje, een informatiezuil vanaf het bedrijf naar de gebruiker toe. Eigenlijk is het gewoon een 1richtingsverkeer en heeft de gebruiker weinig te beslissen, behalve dan of hij wel of niet op je website blijft. Bij Web 2.0 draait alles juist om die gebruikers, om de interactie met hen en hen actief te betrekken. Het is een verandering in houding die niet meer terug te draaien is. Daarom is er ook niet echt een Web 3.0 of 4.0 mogelijk. De houding is al veranderd.

Iets kan in meer of mindere mate Web 2.0 zijn. Daar wijst Tim O’Reilly een aantal eigenschappen voor aan. Het is dus eigenlijk een grijs gebied. Een sociaal netwerk is meer Web 2.0 dan Last.fm en Last.fm is weer meer Web 2.0 dan Amazon. Dit heeft puur te maken met de data die zij verzamelen, hoe zij die verzamelen en hoe zij de gebruikers benaderen. Maar zo’n sociaal netwerk wordt meestal Social media genoemd, niet Web 2.0.

Social media

Social media is een term waar veel over geschreven wordt. Over de marketing, communicatie, communities, noem het maar op. Maar de term is behoorlijk verwarrend wanneer je er over nadenkt. Alle media zijn toch sociaal? Sociale media zijn namelijk alle media die specifiek sociale interactie mogelijk maken, al gebeurt dat ook al hele lange tijd. Denk maar aan een brief, hoewel de communicatie niet direct verloopt, maar met tijd er tussen, kunnen mensen een directe communicatieverbinding hebben via brieven. De telefoon is een voorbeeld waarbij men wel direct kan reageren op elkaar. Een tv heeft niet als doel sociale interactie tussen de persoon op tv en de persoon die tv kijkt mogelijk te maken en is geen sociaal medium.

Social media is alle sociale media binnen Web 2.0. Om dat onderscheid te kunnen maken is het van belang de term ‘Social media’ met een hoofdletter te schrijven. Met de term Social media wordt dan sociale netwerken, blogs, virtuele werelden, etc bedoeld. Zelfs over die indeling, en wat er precies wel en niet onder valt is nog behoorlijk onduidelijk. De onderverdeling van Lon Safko in The Social Media Bible is compleet anders dan Eric Qualman in Socialnomics. Naar mate de term langer gehanteerd wordt, zal er meer duidelijkheid en overeenstemming komen over wat Social media nu uiteindelijk in houdt.

Gisteren zag ik het initiatief www.uitgekotst.nl inclusief twitternaam langskomen. Ik vond het opvallende naam. Na een bezoek van de site werd het doel duidelijk. Alle #fails maar ook de woorden “zuigt” of scheldwoorden op Twitter worden verzameld op deze site, zodat je een overzicht hebt over welke merken, personen of initiatieven wij als twitteraars allemaal klagen.

Persoonlijk ben ik erg verbaasd over de vorm van uitgekotst.nl:

• De site laat alleen klachten zien en geen oplossingen
• Daarnaast is de hele propositie erg negatief. Natuurlijk zijn er bedrijven die nog niets van social media snappen, maar worden bedrijven en meer nog klanten op deze manier geholpen?
• Iemand kan natuurlijk een #fail geven, maar misschien wordt het probleem wel heel snel opgelost, en dat ga ik op de site natuurlijk niet tegenkomen
• Erger nog: je kunt als bedrijf onterecht op de lijst komen. Dat onderstaande Twitteraar niet naar de TMF-awards kan is de muziekzender natuurlijk niet aan te rekenen

Uitgekotst.nl is in mijn ogen makkelijk scoren met fails. Misschien dat de initiatiefnemers hopen dat de NS’en, ING’s en T-Mobiles van deze wereld wanhopig contact zoeken om dan via een vette fee te horen hoe het allemaal anders kan?

Ik zou dat dan toch anders aanpakken. Behandel de verschillende cases, geef daarover je professionele mening en biedt het aan op je site. Laat bezoekers en wellicht bedrijven daarover de discussie aangaan en ieders kennis wordt verrijkt. Er is overigens op dit moment  geen mogelijkheid om te reageren, of een andere manier om invloed te hebben op de content.

Nu is er sprake van eenzijdige berichtgeving en heeft het eigenlijk weinig waarde. Want dat wij Nederlanders goed kunnen klagen was al langer bekend.

Als klanten vandaag de dag klagen, is de kans groot dat de klacht via Twitter wordt ingeschoten. Twitter heeft er naar mijn mening gezorgd voor een versnelling van de implementatie van webcare binnen ondernemingen. De snelle communicatie in 140 tekens vraagt om een snelle reactie van jou als bedrijf.

Veel ondernemingen hebben dan ook inmiddels webcareteams opgericht die veel sociale netwerken, maar zeker Twitter in de gaten houden. Maar net zoals het bij de loodgieter het hardst lekt, heef Twitter zelf zijn zaakjes niet op orde. Dat blijkt uit de recencies bij de Facebook-applicatie van Twitter.

Awful, doesn’t work for weeks zegt Andy Topley een gebruiker van Facebook en hij is niet de enige. De applicatie die automatisch tweets van Twitter naar Facebook schiet, faalt al weken. Dat is vervelend. Maar nog vervelender is dat Twitter niets met de opmerkingen doet. Geen reacties van een developer of een andere medewerker. Geen update, geen verklaring, laat staan excuses. Al meer dan 500 reacties geven aan dat er iets niet klopt. Maar Twitter laat de commentaren lopen.

Twitter, een van de sociale netwerken waarmee klantreacties massaal worden gevolgd en opgevolgd, blijft zelf in gebreke. Een wonderlijke constatering.

Opvallend was de 14-jarige winnaar met zijn persoonlijke blog genaamd http://www.koekjesfabriek.com/ Nalden kreeg twee bloggies waaronder de voor beste vormgeving en Frankwatching was de beste van de marketingblogs net voor Marketingfacts! De vormgeving van de eerstgenoemde was doorslaggevend.
Ook @Dijkshoorn krijg een -publieks-bloggie. Volg hier de Tweets met reacties en meningen: http://twitter.com/#search?q=%23dutchbloggies

Klik hier voor het hele overzicht met motivatie: http://www.dutchbloggies.nl/2009/

De vraag: wat moet Bijgespijkerd.nl doen om een bloggie te winnen in 2010?

Social media en marketing. Ik heb er moeite mee. Geen moeite met de welkome instrumenten als Twitter, LinkedIn, (micro) bloggen,  YouTube en Google Wave, maar wel de moeite met de verkeerde plaatsing van Social media. Laat staan de zelfbenoeming van ‘Social media guru’s’. Kappen nou. Het is niets meer dan de ‘wens van de gedachte’ en de roep om Gouden Eieren in een verward marketing-medialandschap.

Social media beïnvloedt overduidelijk de huidige manier van communiceren en marketing en kan gezien worden als stroming die nieuwe waarden, normen en dus handelen bepaalt. Het wordt socialer, opener, lijnen en processen worden korter en toegankelijker, organisaties krijgen letterlijk een gezicht. Het is de tegenhanger van de virtuele afstand die internet sinds halverwege de jaren negentig zelf heeft gecreëerd. Een economische recessie verstevigt de drang naar open communicatie en menselijke manieren van benaderen.

Social media is de maatschappelijke stroming waar ook ooit de eerste krant, radio en TV zijn invloed hadden op de maatschappij. Net als kranten, radio en TV heeft de sociale media of burgerjournalistiek een communicatiekanaal dat macht oppert. We dichten social media hierbij helaas wel een te grote rol toe.

De voorconclusie

Concreet: marketing is niet langer blindelings regisseren maar in alle openheid communiceren met gevoel voor de juiste machtsverhoudingen. Tot zover de open deur die menig ‘social media guru’ oppert in zomaar een buurthuis voorzien van internetminded publiek dat graag een Twitteraccount aan wil maken, maar nog niet weet hoe.

‘Twitter succesvol inzetten voor uw organisatie’

Eind 2008 mocht ik spreken op een festival van Kluwer-Adformatie over ‘Hoe Twitter mijn leven verandert’. Hiermee concreet aangevend dat Twitter vooral een personal brandingtool is met een betrokken netwerkfunctie. Of ik voor ‘netwerkfunctie’ niet ‘social’ moet zetten? Hoezo? Bestaan er dan netwerken die niet ‘social’ zijn? In mijn opinie is Twitter –gezien de regulering van volgers- eerder een community dan ‘social network’.

Vanaf aanvang 2009 zag ik diverse collega internet-online-marketing-social-media-specialist-consultants (Geen Stijl zou zeggen: Paarse Broeken) presentaties geven over ‘Hoe Twitter in te zetten in uw organisatie’. Onzin. Wat heeft uw organisatie op Twitter te zoeken als uw doelgroep daar niet zit. Of.. positiever gezegd: uw doelgroep heeft links of rechts wel een Twitteraccount maar is daar niet actief. Het lijkt op e-mailing waarbij 80% uw e-mail in de spambox krijgt. Maarja. Er zijn toch 4500 mails verzonden dus.. dat oogt marketingwise toch wel succesvol. Het doet mij weer denken aan die online marketeer die zijn manager vertelt dat er dagelijks 10.000 mensen op de site komen. Anno 2009 vraagt die leidinggevende steeds vaker: ‘maar wat is de conversie?’. Wat is de doelgerichtheid van Twitter voor een organisatie? Even bot gezegd: als je Twitter inzet met een doelstelling -zoals ooit met de traditionele kanalen- om te ‘pushen’ dan pusht die Twittergemeenschap je al snel weg. En da’s lullig. Want je had toch al 400 followers op Twitter. Terugtwitteren gebeurde weinig dus.. die befaamde ‘dialoog met de klant’ is er niet gekomen. Maarja.. u bent wel aanwezig. Het is als een verjaardag waar men gezellig in een kring bij elkaar zit en de persoon die jarig als enige aan het woord is.

Verward? Want, hoe.. waar? Heel duidelijk: uw organisatie, uw dienst, uw afdeling of… uzelf.. kent te weinig betrokkenheid. Het is marketing dus ik herhaal dit woord in het Engels: ‘engagement’. Het is gewoon niet interessant genoeg. Toch is er hoop: uw collega in het vak is wellicht wel interessant. Maar wat blijkt.. die collega kent een hele andere bedrijfscultuur en manier van handelen met zijn relaties. En dát –jongens en meisjes-.. is de essentie.

Ja dus?

Een middel als Twitter dient oprecht te tonen dat jouw organisatie communiceert en echt openstaat voor als zijn actoren en sociale kenmerken kent. Let op: maak hierbij een goed verschil tussen voorlichting en communicatie. Dit verschil wordt in de social media onderschat.

Je toont als organisatie dat je het niet zelf kunt en ook niet langer zelft wil regisseren maar dat je de markt en dus de klant steeds meer macht geeft. Whoah! Als je dat durft als organisatie.. dan heb je lef! Je laat een ieder in je keuken meekijken. Ook als die keuken vies is, stinkt of als de afwas van vorige week zondag nog opgestapeld ligt. Maar… is op zomaar een feestje de keuken niet een van de leukere plekken waar de meeste gezellige mensen praten over…

Lefmarketing

Ik ben beland op de laatste alinea. Hier dien ik even terug te grijpen naar de introductie van mijn betoog (‘social media marketing, ik heb er moeite mee’) en een conclusie te geven.

De conclusie luidt: social media is geen strategie maar de prikkel die uw organisatie opener dient te maken. Open, social, innovatief en gericht op … ‘samen’ en minder op .. ‘ik’. Ook in de samen en online samen leving is er veel ruimte voor ‘ik’. Dat heet dan personal branding.

Omdat we met mensen te maken hebben laten zij zich in dat directe ‘social media contact’  niet zomaar sturen. U maakt al helemaal geen indruk omdat u een brand heeft dat al 100 jaar bestaat of.. omdat uw organisatie beursgenoteerd is of omdat uw organisatie veel winst maakt of… een ander orgaan dat openlijk door de crisis geraakt. Nope. Toon echtheid, toon oprechte aandacht ook voor die kleine bijna klant die op Twitter aan u een vraag stelt. Laat uw personeel meedenken over ontwikkelingen, over bedrijfsprocessen. Sta open voor wat uw retailers van uw product- en prijsbeleid vinden. Sta open.. en toon.. lef. En lefgozers.. gaan weleens op ‘hun bek’.. om vervolgens heel snel op te staan mét leereffect en open te zijn over hun leerproces. Maar.. omdat u die lef toont groeit de erkenning, de waardering en de betrokkenheid. Door die betrokkenheid wordt uw organisatie steeds meer gegund en dan.. zijn we waar we moeten zijn.

Maar let op..  zoals vele communicatie-uitdagingen en veranderingen en dus ook voor het gebruik van social media geldt ook hier de gouden regel: begin eerst intern.

Online marketing verovert de marketingwereld, dat is wat we overal horen en zien. Sommigen denken zelfs dat online een totale hostile takeover zal gaan opzetten ten opzichte van traditionele marketing. Het lijkt wel of we het er allemaal over eens zijn dat de dagen van traditionele marketing geteld zijn. Regelmatig kom ik zelfs al marketeers tegen bij mijn klanten die beweren dat ze niet langer in traditionele marketing geloven….vreemd.

Zoals je inmiddels zult begrijpen ben ik een groot voorstander van een crossmedia benadering in de marktbewerking. Een uitgedachte en vooral geïntegreerde aanpak, waarbij diverse kanalen naar gelang doelstelling en doelgroep worden ingezet met als resultaat een versterkende en complementerende werking. Crossmedia is cruciaal om aan de diverse vereiste doelstellingen te kunnen voldoen.

Een van de belangrijkste redenen waarom traditionele marketing zo ontzettend belangrijk is heeft direct te maken met het ‘sociale’ aspect van Social media. Dit zorgt er namelijk voor dat Social media (meestal) totaal ongeschikt zijn voor direct sales. Social heeft dus traditionele marketing nodig om de sales te maken. Andersom heeft traditionele marketing Social media meer en meer nodig om de consument warm te maken voor het merk, mee te nemen in de merkbeleving en om de dialoog aan te gaan. Dit is dus een prima voorbeeld van de versterkende/complementerende waarde die kan ontstaan bij het inzetten van meerdere kanalen. Bovendien is traditionele marketing nog altijd zeer geschikt om te werken aan awareness bij de consument, die daarna online middels Social media kan worden omgezet naar affectie, trust en uiteindelijke loyaltybewaking.

Zoals bekend lopen de internetmarketeers nogal eens vooruit op de doelgroep, vaak vanwege onze grote passie voor dit vak. We moeten echter niet vergeten dat voor het overgrote deel van de mensen Online PR nog vele malen minder aanzien heeft dan PR in gedrukte media. Ook dit is dus een argument dat nog altijd in het voordeel spreekt van traditionele marketing. Overigens is ook hier Social media aanvullend, aangezien offline PR prima kan worden bewerkstelligd door online contacten en netwerkactiviteiten.

Kortom, crossmedia wordt met de dag belangrijker, en dat zal zeker doorzetten. Er is dus geen sprake van OF traditioneel OF social. Alle kanalen kunnen elkaar versterken en complementeren indien ze goed strategisch worden ingezet. Ik denk dan ook dat het knelpunt bij de meeste bedrijven niet zo zeer zal liggen in de kanaalkeuze, maar meer in het afstemmen en integreren van al deze diverse kanalen tot één eenduidige marktbenadering waarbinnen de Social media interacties de basis vormen.

In de USA versie van de campagne zie je een Afro-Amerikaanse man, een Aziatische man en een blanke vrouw glimlachend aan een tafel zitten. Etnische diversiteit is natuurlijk een belangrijk aspect in Amerika en onderstaande foto speelt hier goed op in.

Zoals je ziet is dit al een Poolse versie. Detail is dat dit de tweede versie is, de eerste zag er namelijk zo uit:

Kennelijk kopen Polen minder snel iets als er een donkere man gebruikt wordt in de campagne, want zoals je ziet zit er een hele andere kop op de middelste man. Een blanke kop welteverstaan. Helaas voor Microsoft zijn de photoshop-jongens vergeten om ook de hand van deze man ‘blank te maken’. Foutje moet kunnen? Ik zeg nee. Een bedrijf als Micorsoft zou dit soort fouten niet mogen maken, zeker omdat fouten met een ‘etnisch tintje’ nogal gevoelig liggen in Amerika. Aan de andere kant zegt het ook wat over het land Polen. Inmiddels heeft Microsoft o.a. via Twitter excuses aangeboden en zoeken ze uit hoe dit heeft kunnen gebeuren.

Associated Press wil hier echter een stap verder in gaan. Al vanaf de 5 woorden zal er betaald moeten worden voor quotes die je direct overneemt van AP. De prijs die je zult moeten betalen voor de quotes, is te zien in de prijstabel die ik hieronder voor het gemak direct van Mashable heb gekopieërd.

Enerzijds probeert The Associated Press hiermee hun journalistieke content te beschermen tegen misbruik, wat natuurlijk met de snelle wereld van het Internet een logische gedachte is. Anderzijds zijn ze bang dat ze inkomsten mislopen doordat derden hun content overnemen.

In dit verhaal gaat het me er niet zozeer om het feit dat men moet betalen voor het plaatsen van quotes van AP, hoewel het naar mijn mening nogal ver gaat om betaling te eisen voor een quote van 5 woorden. Mij overvalt meer de gedachte wat te doen als blogger. Hoe kun je een verhaal opstellen, waarin een quote nodig is, zonder deze over te nemen (en dus ervoor te betalen?) Op welke manier kun je door deze maatregel nog informatie van AP gebruiken?

The Associated Press is een grote bron van informatie, en je moet er toch niet aan denken dat je vervolgd kunt worden omdat je een korte zin hebt overgenomen zonder je betaling te hebben voldaan? Meerdere dingen vraag ik me hierbij nog af.  Wat is daadwerkelijk de consequentie wanneer je niet betaalt voor een quote? En misschien nog een gekkere vraag: moet je dan ook betalen voor een quote die je hebt gezet in bijvoorbeeld een tweet?

Wat is jullie mening over deze maatregel die The Associated Press neemt om hun werk en inkomsten te beschermen? En hoe zien jullie de daadwerkelijke invulling van deze maatregel in combinatie met blogs?

Update: AP heeft aangegeven dat het niet hun intentie is om individuele bloggers aan te pakken, aldus een reactie die zij naar Mashable hebben gestuurd.

Behalve de absurde kosten, een niet te beveiligen systeem en gevaar voor de privacy is het hele systeem slecht ingericht en volledig gebruiksonvriendelijk. Het in- en uit checken, het straffen van gebruikers die vergeten uit te checken en tot slot het niet toelaten van reizigers met een geldig vervoersbewijs maar negatief tegoed zijn voor mij de druppel van dit mens-onvriendelijke systeem.

Als je een studenten OV hebt en dus vrij reizen doordeweeks, maar een negatief tegoed heb door vergeten uit te checken kan je niet meer reizen tot je weer een positief tegoed hebt. Terwijl je gewoon recht heb om gratis te reizen doordeweeks en daar 90 euro voor betaald. Het systeem is dus zo ingericht dat je bij het uitchecken je tegoed terugkrijgt en er dus netto niks vanaf is, maar het detecteert niet bij het inchecken dat je vrij mag reizen die dag. Om je 4 euro ‘boete’ voor het vergeten uit te checken terug te krijgen zijn er maar 3 stations in Amsterdam waar je heen kan: Centraal Station, zuid WTC en Duivendrecht.

Straks staan dus studenten en anderen met vrij reizen voor een dicht poortje omdat ze een keer zijn vergeten uit te checken. Gaan die 600 ‘informatie medewerkers‘ van de GVB ons er dan toch doorheen helpen, met een geldig, maar niet werkende OV-chip?