Dat er toch nog veel onduidelijkheid heerst over generatie C is wel zichtbaar. Volgens onderzoekers Strauss en Howe is generatie C geboren tussen 1982 en 2001, Booz & Company daarentegen beweert dat deze generatie geboren is na 1990. Trendwatching houdt voor het gemak maar tussen 1988 en 1993 aan.

Ook kent deze generatie allerlei verschillende benamingen als Generatie Einstein, Connected Collectives, Screenagers en zo verder. Alles leuk en aardig die benamingen en kernmerken maar hoe kun je generatie C nou het beste omschrijven?

Kortom het is tijd om generatie C vanuit een ander oogpunt te bekijken dan leeftijdscategorieën en meer te richten op unieke en doorslaggevende kenmerken.

Kenmerken generatie C
Een onderzoek dat licht schijnt op generatie C is het onderzoek van Booz & Company met de titel “The Rise of Generation C Implications for the  World of 2020″ (pdf-alert) uit 2010.  Zij beweren dat de “C” te danken is aan kernbegrippen als connected, content, co-creatie, communicating, community-oriented, computerized en het feit dat ze altijd aan het ‘clicken’ zijn. Ze onderscheiden zich doordat ze realisten en materialisten zijn, en ze stellen gemak boven privacy.

Meer dan 95% van deze generatie heeft een computer en meer dan de helft maakt gebruik van instant messaging, Facebook en/of kijken video’s op YouTube. Ze groeien op onder de invloed van Harry Potter, iEverything (iPhones, iPod, etc.) en daarbij is de techniek direct aan hun leven gebonden. Het is de doelgroep die in grote getale online hun weg vinden, en in 2020 zal generatie C 40% van de populatie in Europa voor zijn rekening nemen. Het zijn de “digital natives” van dit moment die 24/7 online zijn.

Generatie C verdient zijn status bij vrienden door het delen van ideeën, observaties en gedachtes. Hun invloed wordt gebaseerd op wat ze delen en hoe vaak ze dit doen (Pankraz, 2010). Kernmerkend is dat generatie C gedragspatronen van een “stam” vertonen waarin ze graag met interessante ideeën, culturele objecten en bewegingen verbonden willen zijn.

Ze bewegen zich dus als het ware als een zwerm wespen langs onderwerpen die interessant genoeg zijn. Daarnaast zien zij referenties ook als doorslaggevende factor voor het kopen van producten online. Kortom het zijn de kameleons van deze tijd die online in constante vorm veranderen en verschillende online identiteiten aannemen om tot zoveel mogelijk groepen te horen.

Generatie C is dus niet in te delen op leeftijd maar op online activiteiten. Het is de generatie die 24/7 online is en voornamelijk daar van zich laat horen. Een goede quote die ik op internet tegenkwam en die deze groep het beste specificeert is: ‘I share, and therefore I am’.

Hoe nu verder voor bedrijven?
Dat bedrijven niet meer om generatie C heen kunnen, ok. Maar kunnen zij überhaupt diezelfde 24/7 mentaliteit aannemen? Zelf denk ik niet dat het mogelijk is voor bedrijven deze 24/7 mentaliteit te waarborgen, dit is al te zien aan de webcareteams in Nederland die doordeweeks online zijn en het weekend vrij nemen. Maar dat is geen ramp, mensen accepteren dit maar er wel kun je aantrekkelijk zijn voor deze doelgroep.

Voor generatie C geldt dat bedrijven relevant, interessant en vermakelijk dienen te zijn. Hieronder in ieder geval een paar voorbeelden:

Gamification
Het is de generatie die houdt van een spelend element. Een trend wat in 2011 zeker nog groter zal worden is ‘gamification’. Gamification is het spelende element toevoegen aan een non-game omgeving om het ‘fungehalte’ te verhogen en uiteindelijk betrokkenheid en loyaliteit te creëren. Een mooi voorbeeld zijn de badges bij Foursquare.

Co-creatie
Zorg dat je consumenten niet alleen voorziet van informatie maar ook duidelijk inspeelt op hun behoefte controle te hebben over de situatie. Betrek je klanten bij het proces van design tot het personaliseren van de aanbiedingen. Creativiteit is een belangrijk begrip! Laat eveneens de doelgroep dingen met elkaar delen, breng ze zelfs in contact met elkaar. Je zult merken dat je hiervoor beloond wordt.

Connect
Een belangrijke marketingboodschap die al jaren geldt; zijn waar je doelgroep is. Dit geldt dan ook voor generatie C. Zorg dat je participeert met hen en een begrip bent binnen de belevingswereld van deze generatie. Een mooi voorbeeld is HP met de YOU campagne. Zij lieten in hun uitingen duidelijk weten dat de kracht bij deze online doelgroep ligt, dat zij de ‘macht’ hebben om dingen te veranderen. Om in contact te treden met deze doelgroep was HP actief op eBay om studenten te voorzien van extra informatie bij het maken van betere foto’s, met als doel natuurlijk de verhoging van de verkoop.

Na generatie X, Y en Z kan de komst van deze nieuwe generatie C niet meer vermeden worden. Dus bedrijven, mag ik u voorstellen aan generatie C……???

De exacte vraag die ik de afdelingen voorlegde was: heeft u weet van het gebruik van social media in onderwijssituaties binnen de universiteit en is het mogelijk contact te krijgen met de initiatiefnemers hiervan. Een aantal communicatieafdelingen reageerde snel en met een gericht antwoord. Hun reacties staan hieronder. Dank nog daarvoor. Van de andere universiteiten heb ik geen reacties gehad of wel een reactie maar uiteindelijk geen inhoudelijk antwoord.

Universiteit van Tilburg
Medewerkers van de afdeling Communicatie & Marketing mailden mij terug dat tijdens colleges niemand gebruik maakt van deze mogelijkheden. Interessant is wel dat binnen de universiteit direct response applicaties zijn gebruikt, gebaseerd op sms-en in collegezalen en dat er wordt gewerkt aan stemkastjes in collegezalen. Die laatste optie kwam mij wat vreemd over, want waarom zou je stemkastjes maken als je met allerlei online en mobiele apps hetzelfde kunt doen en dan beter. Eerstejaars economie krijgen voor het vak Accountancy behalve gewone hoorcolleges ook les via web en mobile in de vorm van web lectures, web tutorials en web tasks. Tot slot gaven ze aan dat bij veel andere colleges ook gebruik wordt gemaakt van aanvullende videocolleges op het web.

Erasmus Universiteit Rotterdam
Van de Stafafdeling Marketing en Communicatie kreeg ik het advies om eens contact te zoeken met hoogleraar Jeroen Jansz, want hij gebruikt Twitter in colleges. Kijk, dacht ik, het gebeurt dus toch. Ik heb hem, @jj58, meteen getwitterd en kreeg het al snel het volgende antwoord:

Ik ben benieuwd naar de respons in september.

Rijksuniversiteit Groningen
De verantwoordelijke voor social media schreef me dat ze actief zijn op Facebook, Twitter, Hyves, LinkedIn en nog een aantal andere meer regionale buitenlandse sociale netwerken. Ook werd me duidelijk dat steeds meer opleidingen gebruik maken van Facebook en Twitter om studenten te informeren en te (ver)binden. Maar geen voorbeelden van social media en mobile in classroom.

Universiteit Utrecht
Een persvoorlichter van de UU verwees me direct naar wetenschappelijk docent Indira Reynaert (@indirareynaert) die me vertelde dat er maar weinig docenten zijn die social media gebruiken in het onderwijs. Zij is er in 2005 mee begonnen, eerst met blogs en Hyves. Nu werkt ze al een paar jaar met Ning en met Twitter. Ze gaf aan dat ze in 2007-2008 en 2008-2009 tijdens presentaties van eindprojecten backchannels gebruikte. Het aantal studenten dat twitterde was toen helaas nog gering, maar gelukkig deden andere geïnteresseerden mee. Ik was blij met haar positieve ervaringen die haar experimenten hebben opgeleverd en volgens mij hebben we hier iemand die we op dit vlak in de gaten moeten houden.

Universiteit Twente
De eerste reactie was dat binnen de universiteit geen voorbeelden bekend zijn. Dat bleek achteraf niet helemaal waar te zijn, want ineens was daar Gerben Lievers (dank @Gerbenlievers), actief in online marketing en ook student aan de Universiteit Twente. Hij reageerde op een van mijn posts en vertelde dat bij het vak New Media alle communicatie rondom de colleges via Twitter gaat. Alle opdrachten moeten ze via Twitter aanleveren, feedback op elkaars werk gaat via Twitter en de tweets moeten ook op Blackboard forum worden gezet. Interessant was ook zijn opmerking over de reacties van de studenten op het twitteren:70% wil het eigenlijk niet gebruiken, omdat ze het te onpersoonlijk vinden. Hyves en Facebook scoren veel hoger. Maar ja, het vak heet wel New media en dan moet je toch wel weten wat het is en hoe het werkt.

Universiteit Nijmegen
De afdeling Communicatie van deze universiteit deed navraag naar aanleiding van mijn verzoek. Hieruit bleek dat veel gebruik wordt gemaakt van social media, zoals wiki’s, blogs en fora, zowel binnen als buiten Blackboard. Bij de bètaopleidingen worden ook veel colleges opgenomen die via Blackboard voor studenten toegankelijk zijn. Voorbeelden van social media en mobile tijdens colleges waren niet bekend.

En toen…
En toen bedacht ik dat ik niet ontevreden was over de inhoudelijke respons. Er gebeurt redelijk wat rondom colleges, maar het aantal voorbeelden van social media en mobile gebruik in colleges is zeer beperkt. Eigenlijk weten we nu dat alleen de Universiteit Utrecht en de Erasmus Universiteit hier iets mee doen en dan hebben we het over Twitter. En daarvan zijn alleen de experimenten van de eerstegenoemde representatief.

Ik hoop dat dit artikel nog aanleiding is voor andere universiteiten om alsnog hun ervaringen te delen en voor andere onderwijsinstellingen die ik de vraag (nog) niet heb voorgelegd. En natuurlijk nodig ik iedereen uit om te reageren op deze beknopte stand van zaken.

Dit is een goede verschuiving in het onderwijs in mijn ogen. Helaas is deze verschuiving meer een uitzondering dan de regel. Het onderwijs loopt achter, en lijkt zichzelf niet in dezelfde versnelling te kunnen zetten als de rest van de samenleving. Zolang deze instellingen niet communiceren op dezelfde golflengte als leerlingen zal er altijd sprake zijn van een vorm van miscommunicatie.

Serious games
Ofwel een spel wat niet ingezet wordt voor puur entertainment, maar waar duidelijke leerdoelen aanwezig zijn. Leerlingen zullen hier vele malen enthousiaster op reageren, zeker aangezien ze opgroeien in een wereld vol games. Dit zal leiden tot een grote mate van betrokkenheid en een gemakkelijkere overdracht van informatie. Daarbij zal deze informatie ook krachtiger blijven hangen aangezien hij vanuit een positief perspectief aan de leerlingen aangedragen wordt. Waarom denk ik dit, ik weet namelijk nog haast precies wat er allemaal bij Science Center NEMO te vinden is!

Dit zijn een aantal interessante voorbeelden van serious games:

• Postbank Blue World (http://bit.ly/bXumCn)
• Rembrandt Webspellen (http://bit.ly/9MFOeH)
• ING / Postbank Game (http://bit.ly/9pmtsv)

Crossmedia & Multi-sensorisch
Uiteraard denk ik hier niet alleen aan serious gaming als dé oplossing. Het betekent ook crossmediaal communiceren met de leerlingen. Gebruik verschillende soorten, zowel analoge als digitale, media om de boodschap over te brengen en deze zal gegarandeerd krachtigere breinpositie krijgen.  Speel in op het hedendaags mediagebruik en maak leerlingen enthousiast.

Verder zijn er ook veel mogelijkheden voor multi-sensorisch onderwijs. Door alle zintuigen te gebruiken krijgen leerlingen meer prikkels. Crossmediaal gaat dus ook verder dan alleen op internet surfen. Gebruik geur, tast, smaak, geluid en beeld en overdracht van informatie wordt ineens een beleving.

De kanttekening aan dit hele verhaal is natuurlijk dat er nog weinig bekend qua wetenschappelijk onderzoek; en daar ligt ook precies het excuus van het huidige onderwijs om niet te hoeven veranderen. Zoals vele organisaties en bedrijven klampen ook de onderwijsinstellingen zich krampachtig vast aan de huidige manier van werken.

Toch is er wat dit betreft licht aan het einde van de tunnel. Meer en meer wetenschappelijk onderzoek wordt beschikbaar om de kracht van nieuwe media te bewijzen. Zo is Ranj (www.ranj.nl) bezig met een onderzoek naar het effect van serious gaming en is er GATE (Game Research for Training and Entertainment) een organisatie waar verschillende nederlandse universiteiten, TNO & Waag Society in participeren. Ook heeft SURFnet | Kennisnet een innovatieprogramma lopen waar onderzoek gedaan wordt naar virtuele omgevingen in het onderwijs. Het krachtigste voorbeeld heb ik voor het laatst bewaard, Science Center NEMO (www.e-nemo.nl) is een unieke beleving van volgens eigen zeggen “vijf verdiepingen vol wetenschappelijke en technologische doe- en ontdekdingen”

Kortom ik denk dat we er wel komen. Persoonlijk vind ik het in ieder geval een interessant vlak om te kijken waar didactiek en nieuwe media samen kunnen komen. Ik ben overtuigt dat het een meerwaarde zal hebben, uiteraard mits goed ingezet.

Volgens Youngworks is het de (jongeren)trend van 2010: infobesitas – de angst om informatie mis te lopen. Het web biedt anno 2010 een overload aan informatie, wat in veel gevallen resulteert in een ongezonde honger naar informatie. De F5-toets is verworden tot het statussymbool van de moderne informatiejunk.

Van het vaste (dagelijkse) moment via de krant – die de informatie voor ons selecteerde – zijn we beland in een non-stop informatiecultuur. Informatieprikkels komen van alle kanten op ons af en zo niet, gaan we zelf op zoek. De scheidslijn tussen relevante en irrelevante informatie lijkt bijna te zijn verdwenen; wie maakt het onderscheid?

Mobiel internet, micro-blogging en real-time search zijn de meest recente techieken die de informatieverslaving extra voeden. Want we willen niets missen, en wat er gebeurt moeten we zo snel mogelijk weten. Niet de media en personen die inhoudelijk het meest te vertellen hebben, maar degenen die het snelst met een nieuwtje komen, zijn verworden tot onze belangrijkste opinieleiders. Kwantiteit boven kwaliteit dus, als het gaat om het verwerven van maatschappelijke status.

Om verwarring te voorkomen: het gaat het me om de ongezonde en onverzadigbare honger naar informatie. Er is niets mis met nieuwsgierigheid, informatievergaring en leergierigheid in hun gezonde vorm!

De diagnose
De moderne informatiejunk heeft zo veel mogelijk uren per dag zo veel mogelijk verschillende lijntjes met de buitenwereld openstaan. Twitter, Google, nieuwssites, RSS-reader en pushberichten zijn voor hem daarbij minimaal vereiste tools. Deze nieuwsgierige verslaafde leest elk binnenkomend mailtje direct en zorgt dat alle openstaande kanalen hem direct kunnen bereiken. Wanneer hij geen toegang tot het web heeft voelt hij zicht ontheemd en verweesd. Hij is constant bang relevante informatie te missen en leest daarom zo veel mogelijk blogs en nieuwssites, het liefst zo frequent mogelijk.

Het medicijn
Herken je jezelf in het bovenstaande? Er is tegen deze opkomende ziekte gelukkig al een medicijn, dat vooral een preventieve werking heeft. Het medicijn bestaat uit de volgende bestanddelen:

• Bewustwording: wees je bewust van het feit dat het gevaar van infobesitas op de loer licht. Lees eens wat artikelen van sceptici en geef hun inzichten een kans.
• Relativering: de wereld draait gewoon door en belangrijke informatie bereikt jou sowieso wel. Was het nou echt zo belangrijk dat je al na drie minuten via Twitter wist dat Michael Jackson overleden was?
• Laat je niet afleiden: kies gezette tijden om voor jou relevante bronnen te raadplegen. Zorg altijd dat jij hierover controle hebt: zet je pushnotificaties uit en zet desnoods een wekker. Check Facebook en Twitter eens niet tijdens een verjaardag (of wel, maar op de WC) en leef eens een paar dagen zonder het web (hoe onmogelijk je dit ook lijkt).
• Kwaliteit boven kwantiteit: raadpleeg bronnen (blogs, twitteraars en andere sites) die hun sporen verdiend hebben en stel eens kritische vragen bij al die enthousiaste web 2.0-verhalen.

Als je met bovenstaande ingredienten effectief weet te integreren in je leven, ligt het internet aan je voeten (en niet meer andersom dus). Maar hoe ontdekken en herkennen we snel kwalitatieve bronnen? Anyone?

Daarom deponeer ik vandaag graag de stelling; Een forum is history!

Velen zullen het niet met mij eens zijn maar ik denk wel dat forums bezig zijn om iets uit het verleden te worden.

Dit denk ik door het volgende:

• Kennis is niet toegangkelijk. De drempel is voor mij hoger dan bij social networks en waarom kan ik informatie niet goed doorzoeken ter referentie? Ik wil niet zeggen dat het in de huidige tijd van sites als Facebook, LinkedIn, Hyves beter is maar ik heb toch het idee dat daar minder de cultuur heerst van “Dit moet onder ons blijven.” en “Wij zijn een select groepje toppers en de rest ja…”.
• Moderators zijn nodig voor de kwaliteit. Elke fora heeft een aantal moderators om ervoor te zorgen dat alles in een forum netjes verloopt. Deze moderator functie ligt bij een beperkt aantal mensen vanuit de organisatie van de site belegd. Vaak komt het voor dat moderators door de bezoekers gezien worden als de irritante figuren die maar doen wat ze willen zonder dat daar echt iets van gezegd wordt.
• Delen met de buitenwereld zeer moeilijk. Binnen forums zijn soms ellenlange discussies gaande waar lang niet alles nuttig is. De nuttige reacties wil je eigenlijk delen met je vrienden die er misschien ook wat aan hebben. In veel forums is dit nog niet mogelijk waardoor de kennis weer beperkt blijft tot een select groepje.

Is een forum dan helemaal verleden tijd? Nee dat denk ik niet. Er zullen altijd fora blijven bestaan en ik hoop dat bovenstaande beweringen snel ontkracht worden door nieuwe mogelijkheden binnen de bestaande software die gebruikt wordt. Echter dat er wat veranderen moet is mij helder.

Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen en forumgeschiedenis. Memorabele reacties, posts, discussies! Je mening geven over de toekomst van fora is ook zeer interessant en draagt bij aan misschien een bredere kijk op Social networks nu en in het verleden.

Je geeft een concert, verkoopt de live content aan bioscoopeigenaren om dit rechtstreeks te mogen uitzenden om dan vervolgens ook nog een percentage per bezoeker te krijgen. Doel bereikt!

Als je er over nadenkt is dit geeneens zo heel erg revolutionair maar wel zeer goed aangepakt en ik zelf verwacht dat dit model in de toekomst enorm veel gebruikt gaat worden. De mogelijkheden om dit uit te breiden zijn ook gigantisch. Denk alleen maar eens aan live voetbalwedstrijden kijken in een bioscoopzaal. Dit zijn inkomsten voor de bioscoop, extra inkomsten voor de voetbalclub en degene die het uitzend en daarnaast is de bezoeker tevreden omdat hij in geweldige kwaliteit kan genieten van een wedstrijd zonder gedoe om er te komen, parkeren en ik weet niet allemaal nog wat meer. Het is niet echt als de ervaring in het stadion maar je legt er ook niet hetzelfde bedrag voor neer.

Is dit nu nieuwe media? Ik denk het wel. Het maakt niet zozeer uit of het op schermen uitkomt die we al jaren gebruiken maar het gaat hier om een innovatief business model wat nog zeer veel mogelijkheden kent. In de toekomst kun je misschien wel vanuit je luie stoel concerten bijwonen door een Internet-stream te openen waardoor je tegen een kleine vergoeding in HD kwaliteit bij het concert kunt zijn.

Express ben ik in dit artikel niet ingegaan op het marketing aspect voor reclame of andere zaken, het gaat me puur om een zeer creatief idee wat een nieuwe wereld aan mogelijkheden brengt.

Hoe zien jullie deze ontwikkeling? Schroom vooral niet om variaties op dit model te bedenken en ze in de comments met ons te delen.

En inderdaad, Twitter is niet voor iedereen weggelegd. En het is gewoon moeilijk uit te leggen wat het nou precies is en wat je er mee kunt. De lancering van Nu in Nederland van Hyves deed me echter beseffen dat half Nederland gewoon aan het Twitteren is geslagen, zonder dat ze het door hebben. Wat zeg ik? Half Nederland? De halve social network gebruikende wereld is aan het Twitteren zonder dat ze het zelf doorhebben!

Statusupdates zijn overal
Open Nu in Nederland maar eens. Elke 5 sec. komen er 5 nieuwe WieWatWaars binnen. Een WieWatWaar is niks anders dan een statusupdate is niks anders dan een Tweet. Gebruik je Facebook? Daar precies hetzelfde, gebruikers updaten hun status regelmatig. Niet alleen handmatig, maar ze laten applicaties updates voor ze doen (uitslagen van quizes, highscores bij games etc.) wat met Facebook Connect alleen nog maar makkelijker is geworden. En ook bij Facebook zien ze de waarde van deze real time informatie in en rollen ze langzaam aan nieuwe zoekfunctionaliteiten uit. En dan hebben we nog LinkedIn, waar ook gewoon statusupdates ingebakken zitten die mensen vrij vaak gebruiken. Hoezo jongeren Twitteren niet? Ze gebruiken misschien Twitter zelf niet, maar doen precies hetzelfde zonder dat door te hebben.

Hoe komt dat toch?
Ik ben dan wel benieuwd waardoor het komt dat de dienst Twitter nog niet volledig geaccepteerd is en sommige mensen zelf een haat er voor hebben ontwikkeld, terwijl ze dezelfde functionaliteit, met een andere naam, binnen een ander social network, wel veelvuldig gebruiken. Je kunt dit hypocriet noemen, maar ik denk dat mensen het gewoon niet doorhebben. Komt het door een andere naam? Komt het omdat het binnen je eigen vertrouwde social network is? Ik weet het eerlijk gezegd niet, maar vind het eigenlijk wel enorm interessant.

Werknemers werven via YouTube
Goede werknemers moet je koesteren dat weet elke goede werkgever. Dit werd bij mij weer eens bevestigd toen ik vandaag op YouTube wat filmpjes zat te bekijken. Ik kwam op een wervend filmpje terecht voor een teamleider voor Albert Heijn . De volgende omschrijving stond erbij:

“Als teamleider in één van onze winkels zorg je dat jouw team goed draait. Het gaat dan om het functioneren van je team en je teamleden zelf, maar natuurlijk ook om de samenhang met andere teams en de hele winkel. Heb je nog maar weinig ervaring met leiding geven? Geen probleem; talent en een klein beetje ervaring is al een goed begin. Bij Albert Heijn zijn er tal van mogelijkheden om je leidinggevende kwaliteiten te ontwikkelen.”

Een filmpje dat klaarblijkelijk bedoeld is ter inspiratie voor jonge medewerkers met de ambitie om door te groeien. Kortom gemotiveerde medewerkers die de potentie hebben om meer uit hun functie te halen. YouTube is natuurlijk een uitstekend kanaal om de jonge doelgroep te bereiken.

Medewerkers posten ook
Mijn interesse werd al gauw gewekt door de andere filmpjes die gepost stonden. Merendeels geregisseerd door medewerkers van de Albert Heijn zelf. Zeer vermakelijk is het filmpje hoe je efficiënt een vrachtwagen lost , hoe je super snel vakken vult en hoe een medewerkster van de Albert Heijn haar werk ervaart . Al snel wordt duidelijk dat je als Teamleider bij Albert Heijn er een behoorlijke kluif aan hebt om te zorgen dat je team goed draait.

YouTube is gevuld met talrijke filmpjes van medewerkers die onder werktijd lol trappen. Soms onschuldig maar soms ook wat minder onschuldig . Soms met naam en toenaam van de organisatie en soms anoniem. Van slapende medewerkers onder werktijd  tot het voor de gein losmaken van spullen op een pallet .

Vroeger bleef alles binnenskamers
Vroeger bleven dit soort geintjes onder werktijd binnenskamers maar nu posten je medewerkers het op YouTube en is het over heel de wereld te zien. Dus ook je klanten kunnen het zien. En hoe leg je uit dat je die order niet hebt uitgeleverd vanwege drukte terwijl je medewerkers constant filmpjes posten met allerlei ongein? Nog erger hoe leg je uit dat er onvoorzichtig met de spullen van de klant wordt omgegaan? 

Imagoschade
Natuurlijk zijn dit twee voorbeelden die niet zo snel voor zullen komen. Immers je klant heeft hoogwaarschijnlijk wel wat beters te doen dan YouTube af te struinen naar filmpjes over je organisatie. Maar heb je er wel eens bij stilgestaan wat er gebeurt als een filmpje gemaakt door een medewerker een regelrechte hit wordt op YouTube? Je imago kan hiermee ernstige schade toegebracht worden.

Bestaan hier eigenlijk draaiboeken voor?  Ik denk dat het voor veel bedrijven een eyeopener is wanneer ze op YouTube hun bedrijfsnaam intoetsen en dan eens rustig bekijken wat er zoal langskomt. Het levert in ieder geval genoeg stof tot bespreken op bij de volgende functioneringsgesprekken.

Studenten zijn een aantrekkelijke doelgroep voor bedrijven, zo blijkt bijvoorbeeld uit onderzoek van het Centraal Bureau van de Statistiek dat ze vrij veel geld uitgeven. Verder werken ze veel en zijn ze ook veelal op zoek naar (bij-)baantjes. Tot slot zijn studenten jong, flexibel en gretig om te leren. Van deze voordelen maken bedrijven graag gebruik.

Dat web 2.0 ‘booming business’ is hebben zowel bedrijven als studenten een tijdje geleden al ontdekt. Toch beginnen bedrijven daar nu pas via ‘online recruiting’ de vruchten van te plukken. Voorheen was het actief zoeken naar potentiële werknemers is een tijd- en geldverslindend karwei. Dankzij het ‘online screenen’ is dit al een stuk makkelijker geworden.

Gelukkig weten studenten tegenwoordig bedrijven makkelijker te vinden. Het belang van online cv’s, ‘personal branding’ en netwerken begint bij studenten te dagen. Dit maakt het voor elk bedrijf makkelijker om potentiële werknemers te recruiten, want de doelgroep is makkelijker te vinden en daarnaast is er direct veel informatie over ze te vergaren.

Hedendaagse netwerksites zoals Hyves, MySpace en Twitter zorgen voor veel -gratis- publicatie voor bedrijven en studenten. Immers, het aanmaken van een eigen groep of profiel is vrij simpel en het toegang krijgen tot een groot aantal potentiële klanten, werknemers en werkgevers daardoor ook. Het tonen van interesse in beide partijen, door middel van bijvoorbeeld het followen via Twitter, zorgt vaak voor een wederkerend effect.

Het contact tussen bedrijven is van statische communicatie naar interactieve communicatie gegaan. Beide partijen bieden zich nu aan en beide partijen willen elkaar ook vinden. Voor zowel studenten als bedrijven heeft dit voordelen. Dankzij onder andere ‘online screening’  weten bedrijven welke studenten zij graag willen hebben. Studenten kunnen dankzij internet zich beter verdiepen in bedrijven en leren over wat deze hun, nu en in de toekomst, te bieden hebben. Dankzij ‘identity 2.0’, het koppelen van verschillende social networks in een account, zal dit binnen enkele jaren nog makkelijker worden.

Steeds meer bedrijven stellen speciale interactieve websites samen om studenten al vroeg aan zich te kunnen binden. Voor veel bedrijven is het echter nog steeds een raadsel hoe ze deze studenten kunnen warm kunnen laten lopen voor ‘Online recruitment.’

“Een actieve student komt vanzelf naar je toe” , denken sommige bedrijven. Als iemand interesse heeft dan wordt er vanzelf gesolliciteerd. Toch beseffen veel bedrijven dat het wekken van de interesse bij studenten, laten zien wat de mogelijkheden binnen het bedrijf zijn en wat daarvoor benodigd is, erg belangrijk kan zijn. Daarnaast kunnen bedrijven studenten via online CV’s screenen op het kunnen van de student. De vraag blijft echter hoe studenten te interesseren in het bedrijf.

Voor studenten is het belangrijk om toekomstmogelijkheden te ontdekken en het verbreden van de kennis. Dit onderscheidt namelijk de actievere studenten van de minder actievere studenten. Kijkend naar wat studenten graag willen lijkt de oplossing op de vraag hoe studenten warm te laten lopen voor online recruitment voor de hand liggend. Studenten willen namelijk:

• Trainingen; jezelf verrijken met kennis, wetende dat je jezelf moet onderscheiden van de massa.
• Bijbaantjes; om ervoor te zorgen dat je dát waarvoor je studeert vast kunt leren op een mogelijke toekomstige werkplek.
• Stageplekken; ontdekken wat een bedrijf doet en zelf mee mogen draaien om je kennis te laten zien en uit te breiden.
• Netwerken; om in contact te komen met werkgevers en werknemers die je meer kunnen vertellen over bedrijven.
• Bedrijvendagen; om je visie waar je later wilt werken aan te scherpen.

Bedrijven kunnen studenten deze mogelijkheden bieden. Toch is hierbij het probleem om de studenten naar de desbetreffende website te dirigeren om zich aan te melden. Een slimme, opvallende maar vooral interessante marketingcampagne lijkt de oplossing. Leuke, hippe reclames die studenten naar informatieve, interactieve websites moeten lokken. Een alternatief voor een marketingcampagne is het contact onderhouden met studie- en studentenverenigingen. Het gebruikmaken van reeds bestaande studentennetwerken, die tevens een stuk gerichter werken, is hierbij een ideale uitkomst. Offline mond tot mond  reclame is daarnaast vrijwel gratis. Kostenbesparend, doelgroepgericht en goed voor de studentenwereld.

Als eenmaal de student aangemeld is, treed een nieuw probleem op, namelijk het vasthouden  van de student. Het organiseren van interessante activiteiten, het bieden van trainingen en stageplaatsen zal menig student blijven interesseren.  Het interactief bezig blijven met studenten is voor ieder bedrijf van groot belang voor het voortbestaan.

Online Recruitment biedt bedrijven dus een interessante nieuwe manier om stagestudenten, afstudeerders en reeds afgestudeerden te bereiken en in zich te interesseren. Of het de studenten uiteindelijk ook biedt wat zij in een bedrijf zoeken hangt af van het aanbod. Voor bedrijven is in ieder geval de jacht op de student geopend.

Dit artikel is gebaseerd op een interview dat op 8 april 2009 plaats vond bij Deloitte Amstelveen met Frans van der Veen, interaction designer bij Deloitte Consulting.